Tag Archives: Samsung

Άλλα τα μάτια του λαγού κι άλλα της κουκουβάγιας

«Αλλιώς βλέπει μια κουκουβάγια το φεγγάρι και αλλιώς ένας λαγός.Έτσι συμβαίνει και με μια φωτογραφική με πραγματικό ζουμ και μια κάμερα κινητού με ζουμ βασισμένο σε λογισμικό»


Η σοφή παροιμία του τίτλου περιγράφει πως πράγματα που με μια πρόχειρη ματιά δείχνουν ίδια μπορεί να διαφέρουν πάρα πολύ και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ακόμη και περιπτώσεις και καταστάσεις που δεν έχουν να κάνουν με τα αναφερόμενα αισθητήρια όργανα.

Γνωμικό που ταιριάζει τέλεια και για αντικείμενα που χωρίς να είναι τα προαναφερθέντα ανθρώπινα όργανα,στις βασικές τους αρχές λειτουργούν όπως αυτά και αναφέρομαι στις συσκευές λήψης εικόνας.

Που σαν τα ανθρώπινα μάτια κι αυτές συλλαμβάνουν το φως,το μετατρέπουν σε ηλεκτρικά ερεθίσματα/σήματα τα οποία στέλνουν στον δικό τους -ηλεκτρονικό- εγκέφαλο για να δείξει την εικόνα που τα φωτόνια παγιδεύουν και φέρνουν στον φακό.

Πατροπαράδοτη σοφία που δημιουργήθηκε πάρα πολλά χρόνια προτού σκεφτεί καν ο άνθρωπος τι θα μπορούσε να κατασκευάσει που να αποτυπώνει αυτό που βλέπει με τα μάτια του,ώστε να μην εξαρτάται από τη ζωγραφική και μόνο.

Σοφία που δεν μπορούσε να συλλάβει πως θα υπάρχει μια μέρα η τεχνολογία για να συλλαμβάνουμε και να αποτυπώνουμε το φως σε χαρτί χωρίς να χρειάζεται να κάνουμε ο,τι και οι Croods για να βγούμε μια οικογενειακή φωτογραφία:

Πολύ περισσότερο δεν μπορούσε να φανταστεί πως θα έφτανε σε τόσο υψηλό επίπεδο η εξέλιξη της επιστήμης που να μπορούμε να αποτυπώνουμε εικόνες ψηφιακά,όπως κάνει και ο εγκέφαλος μας.
Συσκευές που πολύ σοφά ονομάσαμε φώτο-γραφικές μηχανές.

Αυτοί μάλιστα που χρησιμοποίησαν πρώτοι την παραπάνω παροιμία ούτε που θα μπορούσαν να φανταστούν πως η έκφραση αυτή θα έβρισκε εφαρμογή και σε αυτές τις συσκευές γιατί όχι μόνο θα υπήρχαν αλλά στη μάχη κάποιων εταιρειών (που τις κατασκευάζουν/χρησιμοποιούν ως πρόσθετο -τυπικά- χαρακτηριστικό άλλου προϊόντος τους) για όσο το δυνατόν περισσότερο κέρδος θα συμβούν παράδοξα πράγματα.

Παράδοξο νούμερο ένα πως από μια έξτρα ευκολία προσαρτημένη σε μια άλλη συσκευή (τηλέφωνο-smartphone) θα έφτανε να είναι πιο σημαντική από την κύρια και να είναι η οικονομική επιτυχία των εταιρειών απόλυτα εξαρτημένη από τη φωτογραφική μηχανή που ενσωματώνουν στο κινητό περισσότερο από οτιδήποτε άλλο αυτό κάνει.

Παράδοξο νούμερο δύο πως παρά την ταχύτατη εξέλιξη της τεχνολογίας και μπροστά στη φρενίτιδα για όλο και περισσότερο κέρδος οι εταιρείες αυτές θα επέστρεφαν πίσω στην εποχή που ο μόνος τρόπος αποτύπωσης μιας εικόνας ήταν η ζωγραφική.

Πορεία στην οποία τις οδηγούν οι φυσικοί νόμοι και κανόνες.
Γιατί όσο και να προχωρήσει η τεχνολογική εξέλιξη στηρίζεται και περιορίζεται από τα όρια που αυτοί οι νόμοι και κανόνες βάζουν.

Βασικότερος κανόνας (στη περίπτωση αυτή) που τις αναγκάζει να ψάχνουν πλάγιες οδούς για να κατευθύνουν το βλέμμα του αγοραστικού κοινού εκεί που θέλουν είναι ο περιορισμένος χώρος.

Αν δεν υπήρχε αυτός ο περιορισμός,το πιο απλό,δεν θα χρειαζόταν μια επιχείρηση να δίνει 150-200,ακόμη και 300 χιλιάδες ευρώ για να αγοράζει τις κουμούτσες που βλέπει κανείς στα τηλεοπτικά στούντιο και που θέλει ολόκληρο στρατηγικό σχεδιασμό για να μεταφερθούν π.χ. για εξωτερικές μεταδόσεις.
Θα έδινε από ένα σούπερ γούαου smartphone των 1000 ευρώ στους εικονολήπτες και θα ήταν όλοι άνετοι και ωραίοι από όλες τις απόψεις.
Έλα όμως που δεν γίνεται:

Ο,τι κι αν έκαναν/κάνουν/θα κάνουν οι εταιρείες αυτές είναι φύσει αδύνατο να βρουν τον απαραίτητο χώρο όταν κατασκευάζουν συσκευές πάχους χοντρής φέτας ζαμπόν και για να ταΐσουν τους καταναλωτές σκαρφίζονται διάφορους ευφάνταστους τρόπους να παρουσιάσουν κάτι ως κάτι που δεν είναι.

Για να μην παρεξηγούμαστε…
Ποτέ δεν θα πω σε κάποιον να μην πάρει κινητό για να κάνει φωτογραφίες.
Αυτό θα έλειπε!
Όλοι χρησιμοποιούμε και αυτή την ευκολία που παρέχουν.

Ακόμη και ο πιο τρελαμένος με τη φωτογραφία,αν διαθέτει λογαριασμό σε κάποιο σόσιαλ και αλληλεπιδρά εκεί με άλλους ανθρώπους δεν γίνεται να είναι συνέχεια με τη τσάντα στον ώμο και την κάμερα στο χέρι.
Θα υπάρξουν πολλές στιγμές που το κινητό του θα είναι υπεραρκετό για να μοιραστεί κάτι σε αυτά.

Δεν θα το έχει αγοράσει όμως γιατί θα έχει πιστέψει πως μπορεί να τραβήξει τις ίδιες φωτογραφίες που τραβάει με τη φωτογραφική του μηχανή.
Το θέμα λοιπόν είναι να ξέρει κάποιος τι αγοράζει και γιατί και τι πραγματικά αυτό μπορεί να κάνει και μετά να αποφασίζει αν αξίζει να δώσει όσα του ζητάνε.

Που όπως γράφω πιο πάνω δεν πουλάνε πλέον τηλέφωνο με κάμερα αλλά κάμερα με τηλέφωνο.
Γιατί αν έλειπε η κάμερα από τα σύγχρονα smartphones αυτά θα είχαν -σήμερα που μιλάμε- ταβάνι στη τιμή τους κάπου στα 300 με 400 ευρώ γιατί όσο ταμπέλα και να πουλούσαν κάποιες εταιρείες δεν θα είχαν με τι να θαμπώσουν τα μάτια των καταναλωτών αν έλειπαν οι κάμερες από αυτά.

Για να προσελκύσουν λοιπόν τους δυνητικά υποψήφιους αγοραστές να τα σκάσουν χοντρά,ο μόνος τρόπος που έχουν (εξαιτίας των φυσικών περιορισμών) είναι να θολώνουν τα νερά για το πως προκύπτει η εικόνα που αποθηκεύεται στη μνήμη της συσκευής και πως αυτή εμφανίζεται στην οθόνη της.

Βασίζονται στο γεγονός πως ο μέσος άνθρωπος δεν έχει ιδέα πως να αναλύσει τα διάφορα δεδομένα που του παρουσιάζουν και έτσι δεν μπορεί να ελέγξει αυτό που τον βάζουν να χρυσοπληρώσει.

Σαν τις 4Κ τηλεοράσεις που την αγοράζει ο άλλος,βάζει να δει ασπρόμαυρη ελληνική ταινία του 1963 και αυθυποβάλλεται (εξαιτίας και της άγνοιας του για βασικά πράγματα που δεν έψαξε ποτέ) πως βλέπει πραγματική διαφορά στην εικόνα.
Ή σαν τις διαφημίσεις που σου δείχνουν και καλά την τέλεια 4K εικόνα και νομίζεις πως την βλέπεις όντως.Που δεν μπορείς γιατί η δική σου τηλεόραση δεν είναι 4K,αλλιώς γιατί να χρειαζόταν να αγοράσεις μια;

Όλα αυτά σε υπερθετικό βαθμό (για να έχουν άλλοθι να σου πουλάνε κάτι που αλλιώς θα έκανε 350 ευρώ 1200) συμβαίνουν και με τις εταιρείες που παράγουν smartphone.
Που πολλές από αυτές παράγουν και τηλεοράσεις αλλά τα κινητά είναι η χήνα που κάνει τα χρυσά αυγά για όλες αυτές.

Το γιατί τις περιορίζει το θέμα χώρος αναλύεται με πολύ ευκολονόητο τρόπο στα παρακάτω άρθρα.
1) https://365meres.wordpress.com/2019/09/19/otan-sou-kanoun-to-aspro-mauro-rikse-gnwsi-gia-fws/
2) https://365meres.wordpress.com/2017/03/16/to-mega-psema-ton-megapixels/

Όπως παρουσιάζει και για τα πιο άπιστα μάτια την απάτη για παράδειγμα του Huawei P30 που παρά την μετωπική σύγκρουση με τη λογική και τους φυσικούς κανόνες ισχυρίζονται πως μπορεί να κάνει αστρονομικό (πιάσατε την ειρωνεία;) ζουμ στο φεγγάρι,ενώ στη πραγματικότητα με το που επιλέγει ο εξαπατημένος αγοραστής το moon mode το λογισμικό προστρέχει σε αποθηκευμένα δεδομένα και δημιουργεί την εικόνα.

Που έτσι τους ξεμπρόστιασε ο άνθρωπος που αποφάσισε να ασχοληθεί με τον ισχυρισμό αυτό.Γιατί ο,τι «παγίδα» και να έστηνε στο φακό το κινητό την πατούσε και του παρέδιδε μια τέλεια εικόνα του φεγγαριού.

Το ζουμ λοιπόν είναι το μόνο που τους έμεινε να πουλήσουν μετά τα μεγαπίξελ και κάνουν πραγματική προσπάθεια να ξεγελάσουν αν και δεν μπορούν όπως παλιά να το βαφτίσουν οπτικό ζουμ γιατί πέφτουν πλέον μηνύσεις και επιστρατεύουν διαφορές ορολογίες πέρα από το digital zoom όπως moon zoom,hybrid zoom κλπ.

(Πλέον και στα διαφημιστικά τους είναι υποχρεωμένες να λένε την αλήθεια πως οι φωτογραφίες και τα βίντεο που παρουσιάζονται σε αυτά είναι είτε τραβηγμένα με φωτογραφικές μηχανές είτε πως πρόκειται για προϊόν επεξεργασίας αν και αυτό περνάει με μικρά γραμματάκια και πολύ γρήγορα από την οθόνη και με τρόπο που να μην εστιάζει το μάτι του τηλεθεατή.)

Το θέμα λοιπόν έχει να κάνει με το να γνωρίζει κάποιος.

Αν ξέρει για παράδειγμα πως το κοντινό του φεγγαριού είναι ψηφιακά δημιουργημένο και οφείλεται στο λογισμικό και όχι στους φακούς μετά μπορεί πράγματι να αποφασίσει αν θέλει να δώσει 600,800,1000 και βάλε ευρώ για να έχει με αυτό τον τρόπο τη συγκεκριμένη φωτογραφία.
Αλλιώς δίνει 150-300 και με τα υπόλοιπα κάνει συνδρομάρα δεδομένων για χρόνια και κατεβάζει δωρεάν όσες θέλει,όποτε θέλει,από το διαδίκτυο.

Αν ξέρει για παράδειγμα πως το διαφημιζόμενο σούπερ ντούπερ ζουμ του επόμενου Samsung σε συνδυασμό με το πιασιάρικο 150 megapixels δεν δίνει αυτό που του δείχνουν και κάποιος του ανοίξει τα μάτια μπορεί να δει που πραγματικά θέλει να ξοδέψει τα χρήματα του.

Κάτι που μπορεί να δει (την πραγματικότητα) στο βίντεο που ακολουθεί.
Που σε συνδυασμό με τις εξηγήσεις στα παραπάνω άρθρα μπορεί να του δώσει να καταλάβει γιατί το αποτέλεσμα είναι αυτό που είναι και όχι αυτό που του λένε.

Γιατί όταν ένα κινητό τερματίζει -κι αυτό με πλάγιο τρόπο κι όχι κανονικά-
το οπτικό του ζουμ στο x5 (το λένε και οι ίδιοι αφού όπως είπαμε είναι υποχρεωμένοι πλέον) είναι τόσο μικροί οι φακοί που χρησιμοποιεί σε σύγκριση με μια φωτογραφική που πάντα αυτοί οι άτιμοι οι φυσικοί κανόνες θα μπαίνουν στη μύτη των εταιρειών.

Επειδή όσα εκατομμύρια κουτάκια (πίξελ) και να επιστρατεύσουν για να δείξουν μια εικόνα,η «απαίτηση» να υποδυθεί η κάμερα τους πως έχει πολύ μακρινό ζουμ σημαίνει πως το μικροσκοπικό κομματάκι στο κέντρο της εικόνας που κόβεται και μεγεθύνεται (αυτός είναι ο τρόπος που ένα κινητό προσποιείται -όταν τελειώνει το περιορισμένο οπτικό ζουμ- πως φέρνει μια εικόνα πιο κοντά) και που προήλθε από φακούς που θα ήταν μικροί για γυαλιά ακόμη και για στρουμφάκια έχει πάρα πολλά κουτάκια που πρέπει να συμπληρωθούν.

Εδώ είναι που καταλήγουμε πίσω στο παρελθόν και στη ζωγραφική,επειδή διάφοροι αλγόριθμοι εκκινούν την διαδικασία αυτά να ζωγραφιστούν.
Καταλήγοντας σε μια στο περίπου φωτογραφία αν την ανοίξουμε σε πραγματικό 1:1 μέγεθος.

Που αν το βλέπαμε σαν τέχνη και τις εκτυπώναμε σε αυτή τη διάσταση τότε χτυπάνε άνετα τις ελαιογραφίες διάσημων ζωγράφων και μπορεί να ακούγαμε και τον συγχωρεμένο Μπομπ Ρος να λέει «…και κάπου εδώ κρύβεται ένα άλογο που βόσκει…»
Που θα ήταν και πολύ ταιριαστό αφού στους αδαείς πελάτες που στοχεύουν,σανό πουλάνε με το κιλό όπως προσθέτουν και τα ζουμ και τα MP με το τσουβάλι

Ο μόνος τρόπος (στο μέλλον) να παρουσιάσουν μια ανεκτή δήθεν ζουμαρισμένη εικόνα σε επίπεδα superzoom bridge φωτογραφικής ή ενός τηλεφακού για dslr (x20 και πάνω) θα είναι όταν θα φτιάξουν ένα ας το πούμε google earth mode και την ώρα που στοχεύεις και πριν πατήσεις το κουμπί,με τα διάφορα GPS,γυροσκόπια κλπ που διαθέτουν τα σύγχρονα κινητά,να διαβάζουν το που στέκεσαι και κοιτάς,να ανατρέχουν στο διαδίκτυο σε φωτογραφίες υψηλής ευκρίνειας της περιοχής,να τις κατεβάζουν,να τις βάζουν πάνω σε αυτή που τραβάς και να κόβουν εκεί που θέλεις να ζουμάρεις.

Με την προϋπόθεση πάντα να μην αφορά κάποια πινακίδα με στοιχεία (γράμματα και αριθμούς) γιατί αν έχει αλλάξει και δεν έχει ενημερωθεί η βάση δεδομένων δεν θα μπορούν να το δουν οι φακοί του κινητού.

Ή…παίζει κι αυτό το σενάριο,μην το εμπιστευτείς να κάνει τα ψευτό-ζουμ κόλπα του αν έχει γίνει κάποια φυσική καταστροφή πρόσφατα.

Μην πας για παράδειγμα να ζουμάρεις από μακριά στο όρος Ράσμορ γιατί θα έχει χάσει τη μύτη του ο Τζορτζ Ουάσιγκτον και μετά ανεβάσεις τη φωτογραφία στα σόσιαλ χωρίς να την έχεις τσεκάρει πρώτα και αρχίσουν ξαφνικά να σε ρωτάνε πότε πρόλαβαν να την κολλήσουν γιατί το smartphone σου θα έχει πιαστεί «αδιάβαστο» και θα δημιουργήσει αυτό που υποτίθεται θα έπρεπε να υπάρχει…

Γιατί μέχρι εκεί (και κάποιες φορές ούτε για εκεί) είναι η ευκολία που πραγματικά προσφέρει σε όλους μας ένα κινητό με φωτογραφική.

Για θέαση σε κλίμακα στις περιορισμένες ίντσες της οθόνης ενός κινητού και για κάνα like στο Facebook και καμιά καρδούλα στο Twitter ή το Instagram.
Μέχρι εκεί μπορούν να φτάσουν οι ισχυρισμοί που σου πουλάνε για τις φωτογραφίες που σου λένε πως μπορεί να τραβήξει.

Επειδή στο 80% των περιπτώσεων για τις οποίες σου ζητάνε να πληρώσεις μια μικρή περιουσία,στην πραγματικότητα δεν τραβάει ούτε φέρνει πιο κοντά αυτό που βλέπεις με τα μάτια σου αλλά το δημιουργεί.

Και παρόλο που καμία κάμερα,ούτε η πιο ακριβή στον κόσμο δεν μπορεί να φτάσει στην ποιότητα του ανθρώπινου ματιού (γι αυτό κάποιες φορές ακόμη και με τέλεια φωτογραφική και τέλειες ρυθμίσεις δεν αποτυπώνεις αυτό ακριβώς που έχεις αποθηκεύσει στον εγκέφαλο σου και πρέπει να την βοηθήσεις τη φωτογραφία με λίγη επεξεργασία) ο συνδυασμός ματιού και εγκεφάλου κάνει τον άνθρωπο επιρρεπή να δεχτεί να πληρώσει κάτι κατασκευασμένο και ψεύτικο για αληθινό.

Γιατί όλο και κάποιος που σέβεται τον εαυτό του και αυτούς στους οποίους απευθύνεται θα βρίσκεται για να κάνει μια παρουσίαση στο YouTube που να δείχνει την πραγματική εικόνα,όπως ο Dom Espozito σε αυτό το πολύ διδακτικό βίντεο:

Αναπτήρας 800 ευρώ και σφυρίχτρα 1200. Καιρός για ψώνια…

samsung-iphoneEdit (11/10/16) ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ !
Η Samsung, με επίσημη ανακοίνωση, ζητάει σε παγκόσμιο επίπεδο να σταματήσουν  οι χρήστες να αγοράζουν και να χρησιμοποιούν το νέο της smartphone, το Galaxy Note 7, ακόμη και όσα είχαν αποδεδειγμένα το πρόβλημα με την μπαταρία και είχαν αγορασθεί και ανταλλαγεί μέχρι τις 15/09/16 γιατί φαίνεται πως το ζήτημα είναι πολύ σοβαρότερο και καθολικό.
(πρόβλημα σχεδιασμού – design error)

Σε όσους το έχουν αγοράσει, τους ζητάει να το απενεργοποιήσουν, να σταματήσουν να το χρησιμοποιούν και να το επιστρέψουν εκεί που το αγόρασαν.

Θα ζητήσει επίσης από τους εμπόρους να σταματήσουν να το διαθέτουν και -προφανώς- θα επικοινωνήσει μαζί τους (αν δεν το έχει κάνει ήδη) για το τι θα γίνει με όσα έχουν ήδη πουλήσει.
πηγή (επίσημος ενημερωτικός διαδικτυακός χώρος της Samsung):
https://news.samsung.com/global/samsung-will-ask-all-global-partners-to-stop-sales-and-exchanges-of-galaxy-note7-while-further-investigation-takes-place

Νεότερες πληροφορίες αναφέρουν πως σταματάει επίσης η παραγωγή του! :
http://www.foxbusiness.com/markets/2016/10/11/samsung-to-permanently-discontinue-galaxy-note-7-smartphone.html

Η ελληνική αντιπροσωπεία έβγαλε (12/10) την παρακάτω επίσημη ανακοίνωση:

Η ασφάλεια των πελατών μας είναι η απόλυτη προτεραιότητά μας. Σε συνέχεια των πρόσφατων αναφορών σε περιστατικά σχετικά με το Galaxy Note7, αποφασίσαμε να σταματήσουμε τις πωλήσεις και τις ανταλλαγές τόσο των αρχικών συσκευών όσο και των συσκευών αντικατάστασης Galaxy Note7. Συνεπώς, σταματήσαμε οριστικά την παραγωγή της συσκευής.

Καλούμε όλους τους πελάτες που διαθέτουν ήδη Galaxy Note7, να διακόψουν τη χρήση της συσκευής, να αποθηκεύσουν τα δεδομένα τους και να απενεργοποιήσουν τη συσκευή. Αυτή τη στιγμή εργαζόμαστε για τη δημιουργία ενός προγράμματος αντικατάστασης, σύμφωνα με το οποίο οι πελάτες μας μπορούν να επιλέξουν ένα από τα παρακάτω:

1. Ανταλλαγή του Note7 με ένα Galaxy S7 edge.
2. Επιστροφή χρημάτων .

Για λεπτομέρειες σχετικά με το πρόγραμμα ανταλλαγής μπορείτε να καλείτε το Κέντρο Εξυπηρέτησης Πελατών Samsung στα τηλέφωνα:

από σταθερό: 801 11 SAMSUNG (801 11 7267864) και από κινητό: 210 6897691 και στην Κύπρο στο τηλέφωνο 800 94000 (από σταθερό)

Ζητάμε συγνώμη από όλους τους πελάτες μας Galaxy Note7, για το ότι δεν ανταποκριθήκαμε στις υψηλές απαιτήσεις που είχατε από τη Samsung. Ευχαριστούμε για την υπομονή σας όλο αυτό το διάστημα και λυπούμαστε για όποια αναστάτωση προκαλέσαμε.

Θέλουμε να διαβεβαιώσουμε όλους τους πελάτες της Samsung ότι το Galaxy Note7 είναι το μόνο μοντέλο που έχει επηρεαστεί.
http://www.samsung.com/gr/note7exchange/

Αρχικό άρθρο (24/09/16):
«Ντριν….
Καλημέρα…Πειράζει να σας καθυστερήσουμε μερικές μέρες το ενοίκιο; Είμαστε λίγο στριμωγμένα…Όχι; Σας ευχαριστώ πολύ…»  είπε η κοπελίτσα και έκλεισε το τηλέφωνο.

Κατόπιν γύρισε με τον δικό της στο να επεξεργάζονται τα καινούργια τους πανάκριβα smartphones για να είναι έτοιμοι να τα επιδείξουν το απόγευμα στους φίλους τους, όταν θα κατέβουν -με τα πόδια για οικονομία- να κάνουν την βόλτα στην παραλία ψάχνοντας για ανοιχτό-ελεύθερο-ξεκλείδωτο Wi-Fi για να μιλήσουν μέσω WhatsApp ή Viber γιατί δεν θα περισσεύουν λεφτά για κάρτα ανανέωσης…
(παλιότερο σχετικό με το WhatsApp άρθρο)

Δεν πρόλαβε να κοπάσει ο θόρυβος από την ανάκληση όλων των Note 7 που πουλήθηκαν στις ΗΠΑ μέχρι τις 15 Σεπτεμβρίου από την Samsung και την αντικατάσταση τους, μετά από δεκάδες  περιπτώσεις (επίσημα καταγεγραμμένες) όπου το κινητό πήρε φωτιά κατά την φόρτιση και έχουμε νέο θέμα. Αυτή την φορά με την αντίπαλο της στις Hi-end συσκευές, την Apple.

Αρχές Σεπτεμβρίου λοιπόν είχε γίνει μεγάλος ντόρος όταν διαπιστώθηκε πως οι αρχικές αναφορές ότι κάποια από τα Note 7, το τελευταίο κορυφαίο μοντέλο της Samsung πιάνουν φωτιά λόγω ελαττωματικής μπαταρίας, δεν αποτελούσαν ακριβώς μεμονωμένα περιστατικά, αλλά σίγουρα αφορούσαν μια ολόκληρη παρτίδα παραγωγής.

Διαπίστωση που οδήγησε την εταιρεία να ανακαλέσει πάνω από μισό εκατομμύριο (κάποιοι τις υπολογίζουν στο 1 εκ) συσκευές και προκειμένου να ελαχιστοποιήσει τις πιθανότητες να συμβεί και σε άλλους, δημιούργησε μια σελίδα στην οποία εξηγεί πως μπορεί κάποιος να ελέγξει αν το Note 7 που κατέχει ανήκει στην δυνητικά επικίνδυνη παρτίδα και αν ναι, δίνει οδηγίες για την διαδικασία επιστροφής του.

(Δεν χάνετε τίποτα να την επισκεφτείτε και να ελέγξετε και το δικό σας, ειδικά αν το αγοράσατε από το εξωτερικό για να είστε σίγουροι):
http://www.samsung.com/us/note7recall/

Κι όλα αυτά για ένα κινητό που κοστίζει πάνω-κάτω 800 ευρώ.

Εννοείται πως έγινε ο κακός χαμός στο διαδίκτυο με ανέκδοτα, γελοιογραφίες κλπ.
http://www.boredpanda.com/samsung-galaxy-note-7-exploding-funny-reactions/

Πάλι καλά θα πει κάποιος που δεν συνέβη σε iPhone αυτό, γιατί παίζει να έβγαζε ανακοίνωση η Apple και να έλεγε:  (troll time) 🙂
«…You’re charging it wrong…»  (το φορτίζετε με λάθος τρόπο)

Εκεί λοιπόν που θα σκέφτονταν κάποιος πως της έκατσε λαχείο της Apple που ετοιμαζόταν να κυκλοφορήσει το δικό της 7αρι, το iPhone 7, τι βλέπουμε;
Μάλλον όχι τι βλέπουμε, τι ακούμε….

Το νέο iPhone7 λοιπόν σφυρίζει και μάλιστα η ένταση του σφυρίγματος αυξάνεται όσο αυξάνεται η χρήση πόρων (επεξεργαστής-μνήμη) Και από ότι φαίνεται από τις αναφορές, ναι μεν δεν μοιάζει καθολικό πρόβλημα, αλλά δεν πρόκειται και για μια μεμονωμένη παρτίδα…

Φυσικά, αν ισχύει κάτι τέτοιο και επειδή δεν γίνεται να γυρίσουν πίσω όλα τα κομμάτια…
Και επειδή, στην τελική λίγο θόρυβο κάνει βρε αδερφέ, δεν πιάνει και φωτιά όπως των αντιπάλων, το πολύ-πολύ να το ονομάσουν feature (χαρακτηριστικό) και να κάνουν τους χρήστες του να καμαρώνουν κι από πάνω, που το κινητό τους των 1200 ευρώ (που κανονικά για τόσα χρήματα περιμένεις κάτι κυριολεκτικά αψεγάδιαστο) στην κυριολεξία….σφυρίζει!

Έτσι κι αλλιώς, η πλειοψηφία των ατόμων στα οποία απευθύνονται με αυτά τα μοντέλα (η Apple, η Samsung και η κάθε εταιρεία με κινητά σε αυτό το επίπεδο τιμών, αλλά ειδικά αυτές οι δυο) είναι όχι όσοι θα τα πληρώσουν γιατί χρειάζονται απαραίτητα κάποιο από τα χαρακτηριστικά τους…

Κάποιος….διευθυντής που θέλει να χρησιμοποιεί το σφαίρα gps ενώ ταξιδεύει και να κάνει βίντεο-σύσκεψη ενώ ταυτόχρονα, επεξεργάζεται ένα κείμενο και το στέλνει στην γραμματέα του.
Κάποιος…. πραγματογνώμονας που τον βολεύει να μην κουβαλάει πολλά και να βασίζεται στην κάμερα του κινητού που παίρνει καλύτερες φωτογραφίες σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού από πολλές φωτογραφικές…

Όχι...
Η πλειοψηφία των χρηστών στους οποίους στοχεύουν-απευθύνονται ανήκει σε αυτούς που παρουσιάζονται στην παραπάνω -όχι και τόσο φανταστική- ιστοριούλα.

Γι αυτό και είναι τόσο ακριβά.
Για να δημιουργούν μια τεχνητή ανάγκη απόκτησης τους ως σύμβολο επιτυχίας.
Γιατί οι εταιρείες αυτές έχουν αντιληφθεί πως ένα smartphone είναι εκείνη η συσκευή που μας ακολουθεί σε κάθε μας βήμα και έτσι είναι ο πιο εύκολος τρόπος για κάποιον να πουλήσει μούρη.

Είναι όπως παλιά που άφηνε ο άλλος επιδεικτικά τα κλειδιά της Mercedes πάνω στο τραπέζι.
Τότε που δεν είχε μικρές Mercedes, δεν είχε χρηματοδοτήσεις, δεν είχε κρίση που φτάσανε -ελαφρώς μεταχειρισμένες- να κοστίζουν όσο ένα καινούργιο  μικρομεσαίο πόλης….

Έχουν αντιληφθεί πως ένα smartphone, με τον τρόπο που έχει εξελιχθεί η τεχνολογία, το διαδίκτυο και μαζί του η ζωή μας, αποτελεί όλο και περισσότερο αναπόσπαστη προέκταση μας, πολύ περισσότερο από τα παλιά κλασικά κινητά.

Ως εκ τούτου, είναι εκείνη η συσκευή που κουβαλάμε πάντα μαζί μας και η μοναδική συσκευή για την οποία προτεραιότητα μας είναι να είμαστε βέβαιοι πως δεν θα ξεμείνει από μπαταρία.
Η επίδειξη λοιπόν μιας τέτοιας συσκευής είναι για πάρα πολλούς η πιο γρήγορη μόστρα που μπορεί να κάνει κάποιος.

Γιατί χωρίς αυτοκίνητο μπορείς να βρεις πολλούς που και δεν έχουν και δεν ενδιαφέρονται να αποκτήσουν. Αλλά χωρίς κινητό; Άσε που με το αυτοκίνητο δεν μπορείς να επιδεικνύεσαι όπου κι αν είσαι ενώ με ένα smartphone όχι μόνο μπορείς, έχεις και άπειρες προφάσεις-ευκαιρίες να το εμφανίσεις-χρησιμοποιήσεις…

Κι αυτό πρώτος ο αείμνηστος Steve Jobs το είχε καταλάβει και φρόντισε να βρει τρόπους να χτίσει γύρω από την πολύ υψηλή τιμή και να την χρησιμοποιήσει όχι ως αποτρεπτικό μέσο, αλλά ως καρότο για τους καταναλωτές.
Κι όσο περισσότεροι αγόραζαν τις υπερβολικά ακριβές συσκευές, τόσο περισσότεροι θα ζήλευαν και θα ήθελαν να τις αποκτήσουν και αυτοί.

Και προτού σκεφτεί κάποιος πως ίσως να κοστίζουν όντως ακριβά γι αυτό και τα πουλάνε τόσο πιο ακριβά από τα άλλα, η Teardown, μια Καναδέζικη εταιρεία που δραστηριοποιείται στον τομέα υπηρεσιών σχετικών με την τεχνολογία, έλυσε την προηγούμενη ναυαρχίδα της Apple, το iPhone 6 Plus και έβγαλε το κόστος των εξαρτημάτων από τα οποία αποτελείται στα 245 δολάρια.
Αυτό σε ευρώ μας κάνει 218….
Σαν υπενθύμιση, ακόμη και σήμερα (23/9) κοστίζει πάνω από 650 ευρώ.
http://www.fortunegreece.com/article/poso-pragmatika-kostizi-ena-iphone-6s/
http://www.techinsights.com/teardown.com/apple-iphone-6/

Ούτε το εργοδοτικό κόστος είναι υψηλό αφού οι δεκάδες χιλιάδες (100 χιλιάδες συνολικά) που εργάζονται στα 2 εργοστάσια-πόλεις, στη ΣαγκάηPegatron) και στη ΣεντζένFoxconn) δουλεύουν για τόσα λίγα (αφού οι εταιρείες αυτές αρκούνται σε ένα μικρό κέρδος, αρκεί να κρατήσουν τους πελάτες τους) που παρά τις εξωφρενικές πρακτικές (π.χ περιοριστική πολιτική όσον αφορά το δικαίωμα να κάνουν διάλειμμα για να πάνε στην τουαλέτα) ζητάνε μόνοι τους υπερωρίες, παρότι αυτό οδηγεί πολλούς στην αυτοκτονία.

Και πόσο να κόστισαν τα δίχτυα που έβαλαν στον εργοστάσιο της δεύτερης, για να μπορούν να αποτρέψουν τις αυτοκτονίες από όσους πηδάνε από τα παράθυρα;
http://www.dailytech.com/Foxconn+Installs+AntiSuicide+Nets+at+Its+Facilities/article18877.htm

Κάπως ανάλογα είναι και τα ποσά και για τις ναυαρχίδες της Samsung.
Άντε να είναι κάπως καλύτερα τα πράγματα όσον αφορά τους εργαζόμενους, αφού το 50% των συσκευών κατασκευάζεται στην Κορέα...
Την Νότια, όχι του Κιμ…

Οπότε είναι πολύ εύκολο να διαπιστώσει κανείς το απίστευτο κέρδος που φέρνει κάθε μια τέτοια συσκευή σε μια εταιρεία, όταν για κάτι που έχει κόστος 200, 250, 300 κάποιος δίνει 800 και 1000 και 1200 ευρώ…

Κάτι τέτοιο έχουν αντιληφθεί άλλωστε και οι Κινέζοι γίγαντες όπως η Huawei (o Νο1 κατασκευαστής κινητών στον κόσμο και η Xiaomi (Νο 4) και αφού έφτιαξαν όνομα στο εξωτερικό, παρουσιάζουν αντίστοιχα πανάκριβες συσκευές, βασισμένες πολλές φορές σε ένα και μόνο στοιχείο-κράχτη.
Όπως για παράδειγμα στην κάμερα για το P9 της πρώτης, το μόνο άξιο αναφοράς χαρακτηριστικό για το συγκεκριμένο μοντέλο.

Γιατί όλοι αυτοί έχουν καταλάβει πως αυτό που πουλάνε είναι για πολλούς λόγους το πιο…καυτό προϊόν που παράγει σήμερα η παγκόσμια βιομηχανία. Γιατί γι αυτόν που το έχει στην κατοχή του μπορεί να…..σφυρίξει στους άλλους πως αφού το έχει, κάτι αξίζει κι αυτός…

Κι επειδή είναι όλα αυτά, ξέρουν πως την πλειοψηφία αυτών που έχουν ή που θα ήθελαν να αποκτήσουν μια τέτοια συσκευή, δεν την απασχολεί και πολύ το γεγονός πως μπορεί να γίνει τόσο καυτή που να πάρει φωτιά, ούτε πως θα σφυρίζει σε όλους.
Είτε το θέλει ο ιδιοκτήτης της είτε όχι…

Ακόμη κι αν το 70% όλων αυτών, αυτά που κάνει στο 99% των περιπτώσεων με τα συγκεκριμένα smartphones θα μπορούσε (εν έτει 2016) να τα κάνει μια χαρά και με κάποιο που θα πλήρωνε μέχρι 80 ευρώ, το 20% θα ήταν καλυμμένο με μια συσκευή μέχρι τα 110 και το υπόλοιπο 10% θα είχε όσα χρειάζεται με ένα ταβάνι 200 ευρώ…Αντε 250….

Και αυτά τα περισσότερα που έχει δώσει μόνο για το όνομα και για αχρείαστα γι αυτήν χαρακτηριστικά να τα αξιοποιούσε κάπου «περισσότερο»….
Περισσότερο εποικοδομητικά, περισσότερο ψυχαγωγικάΠερισσότερο…

Φυσικά αυτό είναι μια ουτοπία, αφού το σύστημα ξοδεύει «μια περιουσία» στο να δημιουργεί καταναλωτές χωρίς καταναλωτική συνείδηση. Και ξεκινάει να τους πλάθει από πολύ μικρή ηλικία, βασιζόμενο πως θα γίνουν γονείς που στην πλειοψηφία τους δεν θα μπορούν ή δεν θα ξέρουν να περάσουν στα παιδιά τους μια σωστή νοοτροπία, μαθαίνοντας τα να…«κλειδώνουν» τα κουμπιά της ανθρώπινης μας φύσης που οι εταιρείες πατάνε ώστε εξηγώντας τους με μια έξυπνη προσέγγιση αυτά που πρέπει, να τα κάνουν ανθεκτικά σε αυτό το παιχνίδι.

Έτσι καταλήγεις λόγου χάρη (το αμέσως επόμενο πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα) να έχεις μια αγορά με compact κάμερες (και κάμερες κινητών) που σου πουλάνε megapixels (που είναι το εύκολο) και είναι το μόνο που κοιτάει ο ανίδεος πελάτης-καταναλωτής.
Που καταλήγει να αποθηκεύει στον υπολογιστή του ή στο κινητό του μια φωτογραφία 15MP (η μέση τιμή που οι για τον μέσο χρήστη compact κάμερες προσφέρουν σήμερα) που θα πιάνει χώρο από 5 μέχρι και 7.5 Mb. Μπορεί και παραπάνω ανάλογα με τα δεδομένα που αποθηκεύονται στο αρχείο. Τον φωτισμό κλπ…

Που όταν του λες να την ανοίξει σε όλο της το μέγεθος, θέλει να κάνει ολόκληρα ταξίδια πάνω-κάτω, δεξιά-αριστερά για να την βλέπει κομμάτι-κομμάτι και αν θα χρησιμοποιούσε νορμάλ ρυθμίσεις (200dpi) και την εκτύπωνε -για να πεις πως εκμεταλλεύτηκε τα 15MP που του δίνει, θα του έβγαινε σε μέγεθος ένα τέρας 62×41 εκατοστά.

Άσε που όταν την βλέπει στο ανώτερο μέγεθος, λόγω των υπόλοιπων χαρακτηριστικών της κάμερας που υστερούν πολύ σε ποιότητα και των αυτόματων ρυθμίσεων που η πλειοψηφία χρησιμοποιεί, το αποτέλεσμα είναι τραγικό.
Που σημαίνει πως δεν θα την χρησιμοποιούσε ποτέ σε τέτοια μεγέθη.
Που σημαίνει πως για μια απλή εκτύπωση για το οικογενειακό άλμπουμ στο συνηθισμένο μέγεθος 10×15 ή για χρήση στα social media, ακόμη και 1 μόλις Megapixel θα ήταν υπεραρκετό.

Κι αν η πλειοψηφία είχε αντοχές απέναντι στους αριθμούς των αχρείαστων γι αυτήν MP που χρησιμοποιούν οι κατασκευαστές και τα εμπορικά καταστήματα για εντυπωσιασμό, θα τους ανάγκαζε να ψαχτούν να προσφέρουν περισσότερη ποιότητα, κοιτώντας να ενσωματώσουν άλλα χαρακτηριστικά κι όχι να χρειάζεται να ψάχνεις να βρεις 1-2 μοντέλα μέσα σε δεκάδες που μπορεί να προσφέρουν το κάτι παραπάνω στα ουσιώδη και τα σημαντικά.
(σχετικό άρθρο: Το mega ψέμα των megapixels... )

Αυτό όμως είναι πιο πολύ σενάριο επιστημονικής φαντασίας.
Αφού ζούμε σε ένα καταναλωτικό σύμπαν όπου το μόνο που μετράει για να κάνει ένα προϊόν ελκυστικό για την πλειοψηφία είναι τα υπερβολικά μεγάλα νούμερα. Είτε στα στοιχεία είτε στην τιμή. Ακόμη κι αν αυτά δεν έχουν καμία αξία γι αυτούς…
Μόνο για τις εταιρείες που θησαυρίζουν από το κοκτέιλ της άγνοιας με μια δόση ματαιοδοξίας των καταναλωτών. Ή από την ματαιοδοξία με μια δόση άγνοιας.
Διαλέγετε και παίρνετε….

Παραλειπόμενο….
(για να μην σκεφτεί κανείς «ωραία τα λες αλλά ποιος ξέρει τι έχεις εσύ»…)
Ο συγγραφέας του άρθρου που δεν χρειάζεται αξιόπιστο GPS για να κυνηγάει Πόκεμον, ούτε 4G αφού τις περισσότερες φορές το δουλεύει σε WI-FI, έχει εδώ και 4 μήνες ένα ταπεινό (στην τιμή) Cubot Note S των 100 ευρώ (τιμή Ελλάδας με εγγύηση αντιπροσωπείας) με εξαιρετική οθόνη 5.5 ιντσών, 2 GB RAM, 16 GB χωρητικότητα, 2καρτο (όπως σχεδόν κάθε κινέζικο), πολύ μεγάλη μπαταρία (4150 mAh) και κάνει αυτά που θέλει (ομιλία, σερφάρισμα, κανένα παιχνίδι να σκοτώνει την ώρα του, φωτογραφίες σε επαρκή φωτισμό για απλή διαδικτυακή χρήση, ακόμη και συγγραφή άρθρων για το μπλογκ λόγω της μεγάλης διαστάσεων οθόνης) άνετα και απροβλημάτιστα…
Τόσο που πήρε ένα δεύτερο και για την γυναίκα του…

Παραλειπόμενο Νο2:
Και έχει (για όσο αντέξει) μια Kodak που πήρε πριν 9 χρόνια σε προσφορά στα 85 ευρώ, γιατί από τότε δεν έχει βρει κάτι το ίδιο αξιόλογο σε αυτό το εύρος τιμής, αφού κουμάντο στις τιμές κάνουν κυρίως τα Megapixels.

Που (troll time) αν δεν διαβάζει το άρθρο ο Μητσοτάκης senior (εξήγηση) και δεν με ακουμπήσει ο Τσίπρας (εξήγηση) θα αντέξει αρκετά χρόνια ακόμη… 🙂