Tag Archives: megapixel

To mega ψέμα των megapixels (edit: και του ψηφιακού ζουμ)…

megapixel myth

Edit (1/4/19)
Βλέπω τις εταιρείες να διαφημίζουν το (υποτιθέμενο) ζουμ στα smartphones τους και πραγματικά εξοργίζομαι.

Μόνο ως πρωταπριλιάτικο αστείο θα μπορούσε να ειπωθεί η φράση «ζουμ στα κινητά», ειδικά όταν ο καταναλωτής μένει -εσκεμμένα εκ μέρους των εταιρειών- με την εντύπωση της οπτικής μετακίνησης του φακού, επειδή όμως αυτό πραγματικά πουλάει στους ανυποψίαστους πελάτες μου ανάβουν τα λαμπάκια.

Γι αυτό είπα να προσθέσω αυτές τις φωτογραφίες και το παρακάτω βίντεο που κάνει ξεκάθαρο το γιατί αυτό που διαθέτουν τα κινητά δεν είναι πραγματικό οπτικό ζουμ, απλά κόβουν την εικόνα είτε κόβουν την εικόνα και μεγεθύνουν ψηφιακά ξανά την καινούργια στο αρχικό μέγεθος της πρώτης.

photograph-1020131_640

Είναι απλά θέμα χώρου.
Τα κινητά πλέον είναι τόσο χοντρά όσο 2 φέτες γκούντα, που να βρεθεί ο χώρος για να κινηθεί προς τα μπροστά ένα σύστημα φακών (όπως σε μια φωτογραφική) ώστε να φέρει το αντικείμενο που θέλουμε να φωτογραφίσουμε πιο κοντά στο μάτι;

comparison

Το ίδιο συμβαίνει και με όσα smartphones χρησιμοποιούν δυο και τρεις (και 43 ας βάλουν αν θέλουν) φακούς που διαθέτουν διαφορετικό σταθερό ζουμ (δηλαδή φακοί με διαφορετική φιξ εστίαση), από τους οποίους συνθέτουν ψηφιακά μια καινούργια, τρίτη φωτογραφία.

Το αποτέλεσμα είναι είτε η απώλεια ανάλυσης είτε η απώλεια και ποιότητας.
(στο αρχικό άρθρο που ακολουθεί δίνεται εξήγηση στο γιατί μια φωτογραφία λιγότερων megapixel μπορεί να έχει καλύτερη ανάλυση-ποιότητα από μια με πολύ περισσότερα)

Επειδή λοιπόν καμία από τις δυο τεχνικές δεν φέρνει πραγματικά το αντικείμενο πιο κοντά με φυσικό τρόπο, αποτυγχάνουν να περάσουν κάθε παρόμοιο τεστ όπως στο παρακάτω βίντεο που έχει να κάνει με μεγέθυνση κειμένου:


(μέχρι τη στιγμή που θα μαντεύουν τι γράφει και θα το αναδομούν ψηφιακά, αλλά και πάλι δεν θα έχουν πραγματικό ζουμ)

Αυτός είναι και ο λόγος που όσες φωτογραφικές μηχανές διαθέτουν ένα αξιοσέβαστο οπτικό ζουμ (μερικές κόμπακτ και οι SLR/DSLR) δεν πρόκειται ποτέ να λεπτύνουν.
Θέλουν χώρο για να αποθηκεύουν το σύστημα φακών τους το οποίο προεκτείνουν όταν θέλουμε να «καταβροχθίσουμε» τις αποστάσεις που μας χωρίζουν από αυτά που φωτογραφίζουμε.

Παρακάτω το άρθρο συνεχίζει αυτούσιο όπως είχε ανέβει πριν δυο χρόνια…

(16/3/2017)
Ο άνθρωπος πάντα ήθελε να αποτυπώνει αυτά που έβλεπε και ζούσε.
Αυτά που του άρεσαν, του έκαναν εντύπωση και είχαν ενδιαφέρον γι αυτόν.
Είτε ήταν προσωπικά θέματα και κατέληγαν να αποκτούν μορφή ενημέρωσης και για τους άλλους είτε είχε στο μυαλό του το δεύτερο και κατέληγαν πολλές φορές να μην ενδιαφέρουν κανέναν άλλο.

Από την εποχή των ανθρώπων των σπηλαίων και τις βραχογραφίες που σε εμάς μοιάζουν παιδικές ζωγραφιές και λέμε πως είναι δημιουργίες ενηλίκων ενώ μπορεί να είναι και αυτό ακριβώς. Δημιουργίες που έκαναν μικρά «σοφά ανθρωπάκια» (Homo sapiens sapiens) όση ώρα περίμεναν τους ενήλικες, αποτυπώνοντας στον βράχο παιδικές φωτογραφίες του κόσμου τους.

Μπορεί να ήταν και των μεγάλων…Μικρή σημασία έχει…
Αυτό που μένει, δεκάδες, εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια μετά είναι μια εικόνα σε ένα βράχο.

Μια πρώιμη φωτογραφία που κάποιος «τράβηξε» με τα μάτια του και του πήρε ώρες για να την αποτυπώσει όχι σε μαλακό ιλουστρασιόν χαρτί όπως στην εποχή μας αλλά στην σκληρή επιφάνεια, εκφράζοντας εσωτερικές ανάγκες που σίγουρα έπαιξαν ρόλο στο να ξεκινήσει να γράφεται στο ανθρώπινο DNA πολύ πιο έντονα ο όρος κοινωνικότητα και να είναι αυτή η εγγραφή που να τον συνοδεύει σαν το βασικό χαρακτηριστικό του…

Και μια από τις εκφράσεις της κοινωνικότητας είναι να μοιραζόμαστε αυτό που εμείς βλέπουμε, όσο πιστότερα γίνεται. Να κρατάμε για μας (και για όποιον άλλον θέλουμε) αυτό που το φως μεταφέρει στα μάτια μας και τυπώνει στον εγκέφαλο μας.

Κι εκεί είναι που ήρθε να παίξει καταλυτικό ρόλο η ανακάλυψη της φωτογραφίας.
Ο τρόπος δηλαδή να το κάνουμε αυτό με τεχνικά μέσα σε μια επιφάνεια, χωρίς να «ματώνουν» τα χέρια μας.
https://el.wikipedia.org/wiki/Φωτογραφία

Εφεύρεση που εξελίχθηκε πάρα πολύ και -πλέον- εδώ και αρκετά χρόνια, η φωτογραφία έπαψε να είναι ένα ακριβό σπορ για τον μέσο άνθρωπο.

Αυτό με την εμφάνιση των ψηφιακών φωτογραφικών μηχανών όπου η καταγραφή της εικόνας γίνεται ηλεκτρονικά, μέσω ψηφιακής τεχνολογίας και στο αποθηκευτικό μέσο τους μπορείς να γράψεις «άπειρες» φορές. Έτσι δεν χρειάζεται να κάνεις φωτογραφίες με το σταγονόμετρο και να μετράς πόσες πολύτιμες στάσεις σου έμειναν στο ακριβό 24άρι φιλμ γιατί είσαι στην ερημιά και δεν έχεις μαζί σου άλλο, ούτε να περιμένεις την ακριβή σε κόστος εκτύπωση τους ως τον μόνο τρόπο να τις δεις, για να δεις να έχεις χάσει -για διάφορους λόγους- το 1/3 από αυτές.
Σε συνδυασμό μάλιστα με την ολοένα και μεγαλύτερη -αποκλειστική- χρήση ηλεκτρονικών μέσων προβολής τους, το έκανε και πολύ εύκολο.

Φυσικά η εξέλιξη της τεχνολογίας δεν σημαίνει πως δεν υπάρχουν ακριβές ψηφιακές κάμερες.
Είναι αυτές που αντικατέστησαν (πρακτικά) τις ακριβές συμβατικές SLR με το φίλμ.
Μόνο που αυτές είναι για επαγγελματική χρήση ή για κάποιον που βλέπει την φωτογραφία σαν ένα πολύ σοβαρό χόμπι και εκεί τα ποσά μπορεί να ξεφύγουν πολύ αφού τα ηλεκτρονικά καλούδια που η τεχνολογία προσφέρει δεν έχουν τέλος και μια DSLR μπορεί να κοστίζει περισσότερο από όσο ένα καλοδιατηρημένο Audi Α4 1.6 δεκαετίας!

Το πολύ χρήμα όμως είναι στην μάζα και στον μέσο καταναλωτή και εκεί είδαν ψωμί οι εταιρείες, με μια τεράστια νέα αγορά να ανοίγεται μπροστά τους, αφού δυνητικά οποιοσδήποτε μπορούσε να κρατήσει μια συσκευή που βγάζει φωτογραφίες αποκτούσε τον τίτλο πελάτης γι αυτές.

Αυτός λοιπόν ο μέσος πελάτης δεν ενδιαφέρεται να κουβαλάει μαζί του μια μια ογκώδη και βαριά κάμερα, αλλά κάτι βολικό. Μια συσκευή μικρή και ελαφριά που να μπορεί να την έχει πάντα μαζί του χωρίς να τον προβληματίζει η «παρουσία» της. Μια συσκευή με την οποία να κάνει φωτογραφίες χωρίς να τραβάει τα βλέμματα όλων των άλλων. Μια μηχανή που να μην χρειάζεται μια τσάντα στον ώμο για την μεταφορά της αλλά να χωράει και στην τσέπη του παντελονιού. Και κάπως έτσι γεννήθηκε η compact camera.

Η διαφορά ανάμεσα στις ψηφιακές και τις μηχανές με φιλμ είναι πως στις δεύτερες το φως έπεφτε (θα έγραφα πέφτει όμως τείνουν να γίνουν μουσειακό είδος) πάνω στο φιλμ και αποτύπωνε το θέμα ουσιαστικά με χημική αντίδραση. Ενώ στις ψηφιακές το φως πέφτει πάνω σε έναν ηλεκτρονικό αισθητήρα και μετατρέπεται σε ηλεκτρονικό σήμα που κατόπιν αποθηκεύεται στην μνήμη.

Ενώ οι δυο βασικές διαφορές (που αφορούν στο μέγεθος) ανάμεσα στις μεγάλες –DSLR- ψηφιακές και τις μικρές compact ψηφιακές, είναι το τι βλέπεις πριν κάνεις την φωτογραφία και το μέγεθος του αισθητήρα.

Στις πρώτες, μέσω ενός συστήματος φακών βλέπεις μια πιστή απεικόνιση αυτό που είσαι έτοιμος να απαθανατίσεις όταν πατήσεις το κουμπάκι, με την βοήθεια του φωτός και την χρήστη του κλείστρου, του φακού και του αισθητήρα, ενώ στις δεύτερες αυτό που βλέπεις δεν είναι ακριβώς το ίδιο που θα φτάσει στον αισθητήρα, αφού δεν υπάρχει αυτό το σύστημα και δεν βλέπεις μέσα από τον φακό.

Επίσης, πέρα από το παραπάνω περισκοπικό σύστημα οι DSLR έχουν μέγεθος που δεν τις καθιστά ελκυστικές στον μέσο χρήστη γιατί διαθέτουν και μεγάλο σε μέγεθος αισθητήρα για να συλλαμβάνουν περισσότερο φως. Όπου μεγαλύτερος αισθητήρας συνήθως σημαίνει και ποιοτικότερος φακός, για να καταφέρνει να υπάρχει ισορροπία στα τεχνικά στοιχεία.

Αυτές οι δύο διαφορές είναι που δίνουν την δυνατότητα να έχουν οι compact cameras (αλλά και τα κινητά τηλέφωνα που τραβάνε φωτογραφίες) μικρό μέγεθος. Το βασικό χαρακτηριστικό δηλαδή που κάνει αυτές τις συσκευές ιδανικές για να βγάζει φωτογραφίες ο μέσος άνθρωπος.

Κι ενώ η πρώτη διαφορά δεν έχει να κάνει άμεσα (έχει έμμεση αλλά δεν είναι του παρόντος να αναλυθεί) με την ποιότητα της φωτογραφίας, η δεύτερη είναι ο,τι σημαντικότερο!

Έτσι ερχόμαστε σε αυτό που έχει γίνει η σημαία του μάρκετινγκ των εταιρειών στην προσπάθεια τους να πουλάνε διαρκώς νέες συσκευές που βγάζουν φωτογραφίες, που όμως ξέρουν πως στην ουσία δεν έχουν τίποτα νέο να προσφέρουν.
Σημαία που κυματίζει όμως χωρίς πρόβλημα γιατί βασίζονται στον αέρα που τους παρέχει το γεγονός πως η πλειοψηφία πιστεύει αυτό που της λένε πως μετράει και δεν ενδιαφέρεται να ψάξει λιγάκι τι ισχύει και τι όχι.

Κυρίως όμως στο γεγονός πως το 99% αυτών των πελατών θα κάνει τέτοια χρήση των φωτογραφιών που δεν πρόκειται να καταλάβει ποτέ πως το κοροϊδεύουν με το να το κάνουν να θεωρεί σημαντικό κάτι που δεν είναι. Τα megapixels !!

Τι είναι όμως το Megapixel;
Για να το πούμε πολύ απλά, ένα megapixel είναι 1 εκατομμύριο εικονοστοιχεία (πίξελ)
Εικονοστοιχεία πάνω στα οποία πέφτει το φως και δίνει την δυνατότητα στον αισθητήρα να καταγράψει αυτό που περνάει μέσα από τον φακό. Οπότε είναι εύκολο να κάνουμε τα μαθηματικά και να καταλάβουμε πως το 16 MP μεταφράζεται στο ακόμη πιο εντυπωσιακό 16 εκατομμύρια πίξελ.

Κι εδώ είναι που έχουν επενδύσει οι εταιρείες και τα καταστήματα πώλησης ώστε να πουλάνε διαρκώς νέα μοντέλα. Τι κάνουν; Απλά αυξάνουν τον αριθμό των εικονοστοιχείων. Πως; Μικραίνοντας τα !

Δημιουργώντας έτσι εντυπωσιακά νούμερα που συνοδεύουν το προϊόν και δίνουν εύκολα όπλα στον πωλητή ώστε να πείσει τον υποψήφιο πελάτη πως η παλιά του κάμερα ή το παλιό του smartphone με τα 6 MP δεν πιάνει μια μπροστά στην καινούργια ψηφιακή με τα 20 και το τελευταίο μοντέλο κινητού με τα 16 αντίστοιχα.

Που εδώ υπάρχει κι ένας ακόμη μύθος (μύθος στον μύθο) γιατί οι κατασκευαστές smartphone βασιζόμενοι στο ότι είναι σχετικά εύκολο να αυξήσεις τα pixels, περνάνε στον κόσμο πως ένα κινητό με 16 ΜP κάνει οπωσδήποτε καλύτερες φωτογραφίες από μια compact camera με 12.

Μύθο που οι κατασκευαστές ψηφιακών φωτογραφικών δεν μπορούν να αντικρούσουν γιατί θα ξεμπρόστιαζαν και τους εαυτούς τους και μεταξύ κατεργαρέων ειλικρίνεια 🙂
Έτσι επενδύουν -κυρίως- στο να κάνουν τις ψηφιακές να μοιάζουν λίγο με smartphone και να μπορούν να έχουν σύνδεση wi-fi για παράδειγμα, ώστε να διαμοιράζεις χωρίς να χρειάζεσαι άλλο μέσο τις φωτογραφίες που βγάζεις.

Αυτό λοιπόν που δεν λένε και αποφεύγουν να εξηγήσουν είναι πως το σημαντικότερο είναι το μέγεθος του αισθητήρα. Γιατί (ας το πούμε μπακαλίστικα και πολύ απλοϊκά) αν έχουμε δυο φωτογραφικές με 20 megapixel και η μια έχει αισθητήρα που έχει μέγεθος 3cm επί 3cm και η άλλη αισθητήρα που έχει μέγεθος 1cm επί 1cm καταλαβαίνει ο οποιοσδήποτε πως κάθε ένα από τα 20 εκ. πίξελ της πρώτης θα είναι μεγαλύτερο από το αντίστοιχο της δεύτερης.

Και μεγαλύτερα εικονοστοιχεία σημαίνει μεγαλύτερη επιφάνεια για να συλλέξουμε το φως.
Και περισσότερο φως μεταφέρει περισσότερη πληροφορία στο τελικό αποτέλεσμα.
Και περισσότερη πληροφορία σημαίνει περισσότερη λεπτομέρεια.
Και περισσότερη λεπτομέρεια σημαίνει καλύτερη φωτογραφία.

Πιο εύκολος τρόπος να το καταλάβουμε είναι ο θόρυβος (σαν το χιονάκι στις παλιές τηλεοράσεις) που έχει η φωτογραφία μιας απλής κάμερας ή ενός απλού κινητού αν την ανοίξουμε σε πλήρες μέγεθος, όσο μειώνεται το παρεχόμενο φως. Και ο λόγος που ειδικά τα κινητά, σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού είναι ουσιαστικά τυφλά, παρά τα ψηφιακά τρικ που κάποια ακριβά μοντέλα χρησιμοποιούν για να ξεγελάσουν το μάτι…

Γιατί όμως δεν το καταλαβαίνει αυτό ο μέσος αγοραστής;
Γιατί σχεδόν ποτέ δεν βλέπει την φωτογραφία που τραβάει σε πλήρες μέγεθος.
Συνήθως τις βλέπει στην οθόνη του κινητού ή του υπολογιστή.
Και τις ανεβάζει instagram  ή το facebook…
Και αν τύχει να εκτυπώσει κάποιες από αυτές, τις έχει στο χέρι του και τις βλέπει σε μέγεθος ακόμη μικρότερο της οθόνης του υπολογιστή, αφού συνήθως εκτυπώνουμε σε 10×15.

Χρήσεις για τις οποίες θα ήταν υπέρ-αρκετά και 2 MP.
Αυτό φυσικά δεν συμφέρει καμιά εταιρεία να γίνει ευρεία γνώση, γιατί τι θα σου πουλούσαν τόσα χρόνια, από τα 2 μέχρι τα 22 MP που έφτασαν να προσφέρουν, αν σου έλεγαν πως η διαφορά δεν έχει την παραμικρή σημασία.

Που αν την άνοιγε σε 1:1 αναλογία, θα έβλεπε μόνο ένα μικρό μέρος αυτής.
Και αυτό το μικρό μέρος θα ήταν κάτι που δεν θα θύμιζε σε τίποτα αυτό που νομίζει πως η κάμερα ή το smartphone του έχει τραβήξει. Στις περισσότερες δε των περιπτώσεων η φωτογραφία θα θύμιζε πίνακα ζωγραφικής…

Κι ενώ αν την εκτύπωνε στο τυπικό μέγεθος που τυπώνουμε θα ήταν υπέρ-ευχαριστημένος, αν επέλεγε να την τυπώσει σε 1:1 αναλογία (στο μέγιστο μέγεθος) στα 300dpi που θεωρείται η ιδανική επιλογή και αυτή που χρησιμοποιούν οι επαγγελματίες φωτογράφοι, θα ήθελε «μισό τοίχο» για να την κρεμάσει και θα μετάνιωνε τα λεφτά που έδωσε αφού θα αποκαλύπτονταν τα μειονεκτήματα του μικρού αισθητήρα…

Αν τραβούσε για παράδειγμα σέλφι με τα 16 MP του σούπερ κινητού του με τον μικροσκοπικό αισθητήρα ένα συννεφιασμένο πρωινό και μπορούσε και την άνοιγε κάπου σε πλήρες μέγεθος ώστε να την δει ολόκληρη, καθόλου απίθανο να δυσκολευόταν να αναγνωρίσει τον ίδιο του τον εαυτό από την χάλια ποιότητα.

Οι δε εφευρετικότητα των εταιρειών smartphone στο να προσποιηθούν πως οι πλακέ συσκευές τους διαθέτουν όσα και μια καλούτσικη compcat όπως οπτικό ζουμ είναι αστείρευτη. Όπως στα iPhone για παράδειγμα που όταν υποτίθεται πως κάνεις ζουμ, το λογισμικό απλά μικραίνει το «κάδρο» που αποθηκεύει σαν φωτογραφία, δημιουργώντας ένα εφέ που μοιάζει για ζουμ όμως δεν είναι!

Με το να έχουν καταφέρει λοιπόν να κάνουν τα «άχρηστα» megapixels να είναι το μόνο που κοιτάει ο υποψήφιος αγοραστής, φτάσαμε στο σημείο μεγάλος αριθμός ψηφιακών καμερών, ενώ υπάρχει περιθώριο για παραπάνω, να είναι εφοδιασμένες με τον μικρότερο μέγεθος αισθητήρα που υπάρχει !
Όπου τα χαρακτηριστικότερα μεγέθη είναι τα παρακάτω.
Από το μεγαλύτερο στο μικρότερο:
35mm full frame , APS-C , Micro 4/3 , 1 , 2/3 , 1/2.3 , 1/3.2

Και πάνω σε αυτή την προσέγγιση να μην τις νοιάζει να προσφέρουν ούτε κάποια άλλα πράγματα….
Όπως απομακρυσμένο από τον φακό φλας και σε ψηλότερο σημείο και όχι δίπλα, που θα πρόσφερε πιο όμορφο και φυσικό αποτέλεσμα χωρίς περίεργες σκιές ή ικανοποιητικό οπτικό ζουμ για παράδειγμα.

Που θα αύξανε και την εμπειρία για τον χρήστη και θα ξεδίπλωνε και λίγη από την -όποια- δημιουργικότητα του. Όπου οπτικό ζουμ το πόσο μπορεί να κινηθούν τα μηχανικά μέρη του φακού ώστε να φέρουν πιο κοντά κάτι απομακρυσμένο.

Με την πλειοψηφία των κατασκευαστών να δίνει από x3 μέχρι x5 (60% των μοντέλων που κυκλοφορούν) το οποίο «ενισχύουν» μαρκετινίστικα με ψηφιακό ζουμ που είναι μια απάτη και μισή και 99% κάνει την φωτογραφία να μην βλέπεται ούτε στην μικρή οθόνη ενός smartphone….

Κάτι που ο μέσος χρήστης δεν αντιλαμβάνεται όταν πατάει το κουμπάκι για να ζουμάρει, με το χ3-χ5 οπτικό να τελειώνει γρήγορα και την κάμερα περνάει στο ψηφιακό…

Με το να έχουν λοιπόν καταφέρει να κάνουν τον κόσμο να πιστεύει το ψέμα πως πολλά megapixel = καλύτερη φωτογραφία, χρεώνουν με υπερβολικά ποσά την αύξηση τους και έτσι, μοντέλα που σου παρέχουν κάποιο, κάποια ή όλα αυτά τα ποιοτικά χαρακτηριστικά να ξεφεύγουν σε τιμές…

Γιατί με το να δώσεις πολλά χρήματα ώστε να έχεις την δυνατότητα να τραβάς ανά πάσα στιγμή καλές φωτογραφίες (ξέροντας φυσικά τι θέλεις και έχοντας κάνει τους υποχρεωτικούς συμβιβασμούς σε σχέση με την χρήση μιας DSLR) με την άνεση που σου προσφέρει λόγω μεγέθους μια compact camera, είναι σαν να τους κάνεις την χάρη και να γίνεσαι εν γνώσει σου ένα με όσους τρώνε το παραμύθι του μάρκετινγκ.

Και αν δεν ανήκεις στη μάζα και δεν θέλεις να συμβιβαστείς τελείως, καταλήγεις να ψάχνεις πολύ καιρό μέχρι να αποφασίσεις σε τι θα κάνεις ένα μικρό περαιτέρω συμβιβασμό ή να περιμένεις μια πιθανή προσφορά για να πάρεις σχεδόν με τα ίδια χρήματα που η πλειοψηφία αγοράζει κάμερες με όλα τα τεχνικά χαρακτηριστικά τους να μην προσφέρουν τίποτα στο δίπτυχο ποιότητα-δημιουργικότητα, κάτι που να ξεχωρίζει κάπως από τον σωρό…

Όπως αισθητήρα και φακό ένα-δυο κλικ πάνω, απομακρυσμένο φλας και x20 οπτικό ζουμ με 120 ευρώ…

 

Αναπτήρας 800 ευρώ και σφυρίχτρα 1200. Καιρός για ψώνια…

samsung-iphoneEdit (11/10/16) ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ !
Η Samsung, με επίσημη ανακοίνωση, ζητάει σε παγκόσμιο επίπεδο να σταματήσουν  οι χρήστες να αγοράζουν και να χρησιμοποιούν το νέο της smartphone, το Galaxy Note 7, ακόμη και όσα είχαν αποδεδειγμένα το πρόβλημα με την μπαταρία και είχαν αγορασθεί και ανταλλαγεί μέχρι τις 15/09/16 γιατί φαίνεται πως το ζήτημα είναι πολύ σοβαρότερο και καθολικό.
(πρόβλημα σχεδιασμού – design error)

Σε όσους το έχουν αγοράσει, τους ζητάει να το απενεργοποιήσουν, να σταματήσουν να το χρησιμοποιούν και να το επιστρέψουν εκεί που το αγόρασαν.

Θα ζητήσει επίσης από τους εμπόρους να σταματήσουν να το διαθέτουν και -προφανώς- θα επικοινωνήσει μαζί τους (αν δεν το έχει κάνει ήδη) για το τι θα γίνει με όσα έχουν ήδη πουλήσει.
πηγή (επίσημος ενημερωτικός διαδικτυακός χώρος της Samsung):
https://news.samsung.com/global/samsung-will-ask-all-global-partners-to-stop-sales-and-exchanges-of-galaxy-note7-while-further-investigation-takes-place

Νεότερες πληροφορίες αναφέρουν πως σταματάει επίσης η παραγωγή του! :
http://www.foxbusiness.com/markets/2016/10/11/samsung-to-permanently-discontinue-galaxy-note-7-smartphone.html

Η ελληνική αντιπροσωπεία έβγαλε (12/10) την παρακάτω επίσημη ανακοίνωση:

Η ασφάλεια των πελατών μας είναι η απόλυτη προτεραιότητά μας. Σε συνέχεια των πρόσφατων αναφορών σε περιστατικά σχετικά με το Galaxy Note7, αποφασίσαμε να σταματήσουμε τις πωλήσεις και τις ανταλλαγές τόσο των αρχικών συσκευών όσο και των συσκευών αντικατάστασης Galaxy Note7. Συνεπώς, σταματήσαμε οριστικά την παραγωγή της συσκευής.

Καλούμε όλους τους πελάτες που διαθέτουν ήδη Galaxy Note7, να διακόψουν τη χρήση της συσκευής, να αποθηκεύσουν τα δεδομένα τους και να απενεργοποιήσουν τη συσκευή. Αυτή τη στιγμή εργαζόμαστε για τη δημιουργία ενός προγράμματος αντικατάστασης, σύμφωνα με το οποίο οι πελάτες μας μπορούν να επιλέξουν ένα από τα παρακάτω:

1. Ανταλλαγή του Note7 με ένα Galaxy S7 edge.
2. Επιστροφή χρημάτων .

Για λεπτομέρειες σχετικά με το πρόγραμμα ανταλλαγής μπορείτε να καλείτε το Κέντρο Εξυπηρέτησης Πελατών Samsung στα τηλέφωνα:

από σταθερό: 801 11 SAMSUNG (801 11 7267864) και από κινητό: 210 6897691 και στην Κύπρο στο τηλέφωνο 800 94000 (από σταθερό)

Ζητάμε συγνώμη από όλους τους πελάτες μας Galaxy Note7, για το ότι δεν ανταποκριθήκαμε στις υψηλές απαιτήσεις που είχατε από τη Samsung. Ευχαριστούμε για την υπομονή σας όλο αυτό το διάστημα και λυπούμαστε για όποια αναστάτωση προκαλέσαμε.

Θέλουμε να διαβεβαιώσουμε όλους τους πελάτες της Samsung ότι το Galaxy Note7 είναι το μόνο μοντέλο που έχει επηρεαστεί.
http://www.samsung.com/gr/note7exchange/

Αρχικό άρθρο (24/09/16):
«Ντριν….
Καλημέρα…Πειράζει να σας καθυστερήσουμε μερικές μέρες το ενοίκιο; Είμαστε λίγο στριμωγμένα…Όχι; Σας ευχαριστώ πολύ…»  είπε η κοπελίτσα και έκλεισε το τηλέφωνο.

Κατόπιν γύρισε με τον δικό της στο να επεξεργάζονται τα καινούργια τους πανάκριβα smartphones για να είναι έτοιμοι να τα επιδείξουν το απόγευμα στους φίλους τους, όταν θα κατέβουν -με τα πόδια για οικονομία- να κάνουν την βόλτα στην παραλία ψάχνοντας για ανοιχτό-ελεύθερο-ξεκλείδωτο Wi-Fi για να μιλήσουν μέσω WhatsApp ή Viber γιατί δεν θα περισσεύουν λεφτά για κάρτα ανανέωσης…
(παλιότερο σχετικό με το WhatsApp άρθρο)

Δεν πρόλαβε να κοπάσει ο θόρυβος από την ανάκληση όλων των Note 7 που πουλήθηκαν στις ΗΠΑ μέχρι τις 15 Σεπτεμβρίου από την Samsung και την αντικατάσταση τους, μετά από δεκάδες  περιπτώσεις (επίσημα καταγεγραμμένες) όπου το κινητό πήρε φωτιά κατά την φόρτιση και έχουμε νέο θέμα. Αυτή την φορά με την αντίπαλο της στις Hi-end συσκευές, την Apple.

Αρχές Σεπτεμβρίου λοιπόν είχε γίνει μεγάλος ντόρος όταν διαπιστώθηκε πως οι αρχικές αναφορές ότι κάποια από τα Note 7, το τελευταίο κορυφαίο μοντέλο της Samsung πιάνουν φωτιά λόγω ελαττωματικής μπαταρίας, δεν αποτελούσαν ακριβώς μεμονωμένα περιστατικά, αλλά σίγουρα αφορούσαν μια ολόκληρη παρτίδα παραγωγής.

Διαπίστωση που οδήγησε την εταιρεία να ανακαλέσει πάνω από μισό εκατομμύριο (κάποιοι τις υπολογίζουν στο 1 εκ) συσκευές και προκειμένου να ελαχιστοποιήσει τις πιθανότητες να συμβεί και σε άλλους, δημιούργησε μια σελίδα στην οποία εξηγεί πως μπορεί κάποιος να ελέγξει αν το Note 7 που κατέχει ανήκει στην δυνητικά επικίνδυνη παρτίδα και αν ναι, δίνει οδηγίες για την διαδικασία επιστροφής του.

(Δεν χάνετε τίποτα να την επισκεφτείτε και να ελέγξετε και το δικό σας, ειδικά αν το αγοράσατε από το εξωτερικό για να είστε σίγουροι):
http://www.samsung.com/us/note7recall/

Κι όλα αυτά για ένα κινητό που κοστίζει πάνω-κάτω 800 ευρώ.

Εννοείται πως έγινε ο κακός χαμός στο διαδίκτυο με ανέκδοτα, γελοιογραφίες κλπ.
http://www.boredpanda.com/samsung-galaxy-note-7-exploding-funny-reactions/

Πάλι καλά θα πει κάποιος που δεν συνέβη σε iPhone αυτό, γιατί παίζει να έβγαζε ανακοίνωση η Apple και να έλεγε:  (troll time) 🙂
«…You’re charging it wrong…»  (το φορτίζετε με λάθος τρόπο)

Εκεί λοιπόν που θα σκέφτονταν κάποιος πως της έκατσε λαχείο της Apple που ετοιμαζόταν να κυκλοφορήσει το δικό της 7αρι, το iPhone 7, τι βλέπουμε;
Μάλλον όχι τι βλέπουμε, τι ακούμε….

Το νέο iPhone7 λοιπόν σφυρίζει και μάλιστα η ένταση του σφυρίγματος αυξάνεται όσο αυξάνεται η χρήση πόρων (επεξεργαστής-μνήμη) Και από ότι φαίνεται από τις αναφορές, ναι μεν δεν μοιάζει καθολικό πρόβλημα, αλλά δεν πρόκειται και για μια μεμονωμένη παρτίδα…

Φυσικά, αν ισχύει κάτι τέτοιο και επειδή δεν γίνεται να γυρίσουν πίσω όλα τα κομμάτια…
Και επειδή, στην τελική λίγο θόρυβο κάνει βρε αδερφέ, δεν πιάνει και φωτιά όπως των αντιπάλων, το πολύ-πολύ να το ονομάσουν feature (χαρακτηριστικό) και να κάνουν τους χρήστες του να καμαρώνουν κι από πάνω, που το κινητό τους των 1200 ευρώ (που κανονικά για τόσα χρήματα περιμένεις κάτι κυριολεκτικά αψεγάδιαστο) στην κυριολεξία….σφυρίζει!

Έτσι κι αλλιώς, η πλειοψηφία των ατόμων στα οποία απευθύνονται με αυτά τα μοντέλα (η Apple, η Samsung και η κάθε εταιρεία με κινητά σε αυτό το επίπεδο τιμών, αλλά ειδικά αυτές οι δυο) είναι όχι όσοι θα τα πληρώσουν γιατί χρειάζονται απαραίτητα κάποιο από τα χαρακτηριστικά τους…

Κάποιος….διευθυντής που θέλει να χρησιμοποιεί το σφαίρα gps ενώ ταξιδεύει και να κάνει βίντεο-σύσκεψη ενώ ταυτόχρονα, επεξεργάζεται ένα κείμενο και το στέλνει στην γραμματέα του.
Κάποιος…. πραγματογνώμονας που τον βολεύει να μην κουβαλάει πολλά και να βασίζεται στην κάμερα του κινητού που παίρνει καλύτερες φωτογραφίες σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού από πολλές φωτογραφικές…

Όχι...
Η πλειοψηφία των χρηστών στους οποίους στοχεύουν-απευθύνονται ανήκει σε αυτούς που παρουσιάζονται στην παραπάνω -όχι και τόσο φανταστική- ιστοριούλα.

Γι αυτό και είναι τόσο ακριβά.
Για να δημιουργούν μια τεχνητή ανάγκη απόκτησης τους ως σύμβολο επιτυχίας.
Γιατί οι εταιρείες αυτές έχουν αντιληφθεί πως ένα smartphone είναι εκείνη η συσκευή που μας ακολουθεί σε κάθε μας βήμα και έτσι είναι ο πιο εύκολος τρόπος για κάποιον να πουλήσει μούρη.

Είναι όπως παλιά που άφηνε ο άλλος επιδεικτικά τα κλειδιά της Mercedes πάνω στο τραπέζι.
Τότε που δεν είχε μικρές Mercedes, δεν είχε χρηματοδοτήσεις, δεν είχε κρίση που φτάσανε -ελαφρώς μεταχειρισμένες- να κοστίζουν όσο ένα καινούργιο  μικρομεσαίο πόλης….

Έχουν αντιληφθεί πως ένα smartphone, με τον τρόπο που έχει εξελιχθεί η τεχνολογία, το διαδίκτυο και μαζί του η ζωή μας, αποτελεί όλο και περισσότερο αναπόσπαστη προέκταση μας, πολύ περισσότερο από τα παλιά κλασικά κινητά.

Ως εκ τούτου, είναι εκείνη η συσκευή που κουβαλάμε πάντα μαζί μας και η μοναδική συσκευή για την οποία προτεραιότητα μας είναι να είμαστε βέβαιοι πως δεν θα ξεμείνει από μπαταρία.
Η επίδειξη λοιπόν μιας τέτοιας συσκευής είναι για πάρα πολλούς η πιο γρήγορη μόστρα που μπορεί να κάνει κάποιος.

Γιατί χωρίς αυτοκίνητο μπορείς να βρεις πολλούς που και δεν έχουν και δεν ενδιαφέρονται να αποκτήσουν. Αλλά χωρίς κινητό; Άσε που με το αυτοκίνητο δεν μπορείς να επιδεικνύεσαι όπου κι αν είσαι ενώ με ένα smartphone όχι μόνο μπορείς, έχεις και άπειρες προφάσεις-ευκαιρίες να το εμφανίσεις-χρησιμοποιήσεις…

Κι αυτό πρώτος ο αείμνηστος Steve Jobs το είχε καταλάβει και φρόντισε να βρει τρόπους να χτίσει γύρω από την πολύ υψηλή τιμή και να την χρησιμοποιήσει όχι ως αποτρεπτικό μέσο, αλλά ως καρότο για τους καταναλωτές.
Κι όσο περισσότεροι αγόραζαν τις υπερβολικά ακριβές συσκευές, τόσο περισσότεροι θα ζήλευαν και θα ήθελαν να τις αποκτήσουν και αυτοί.

Και προτού σκεφτεί κάποιος πως ίσως να κοστίζουν όντως ακριβά γι αυτό και τα πουλάνε τόσο πιο ακριβά από τα άλλα, η Teardown, μια Καναδέζικη εταιρεία που δραστηριοποιείται στον τομέα υπηρεσιών σχετικών με την τεχνολογία, έλυσε την προηγούμενη ναυαρχίδα της Apple, το iPhone 6 Plus και έβγαλε το κόστος των εξαρτημάτων από τα οποία αποτελείται στα 245 δολάρια.
Αυτό σε ευρώ μας κάνει 218….
Σαν υπενθύμιση, ακόμη και σήμερα (23/9) κοστίζει πάνω από 650 ευρώ.
http://www.fortunegreece.com/article/poso-pragmatika-kostizi-ena-iphone-6s/
http://www.techinsights.com/teardown.com/apple-iphone-6/

Ούτε το εργοδοτικό κόστος είναι υψηλό αφού οι δεκάδες χιλιάδες (100 χιλιάδες συνολικά) που εργάζονται στα 2 εργοστάσια-πόλεις, στη ΣαγκάηPegatron) και στη ΣεντζένFoxconn) δουλεύουν για τόσα λίγα (αφού οι εταιρείες αυτές αρκούνται σε ένα μικρό κέρδος, αρκεί να κρατήσουν τους πελάτες τους) που παρά τις εξωφρενικές πρακτικές (π.χ περιοριστική πολιτική όσον αφορά το δικαίωμα να κάνουν διάλειμμα για να πάνε στην τουαλέτα) ζητάνε μόνοι τους υπερωρίες, παρότι αυτό οδηγεί πολλούς στην αυτοκτονία.

Και πόσο να κόστισαν τα δίχτυα που έβαλαν στον εργοστάσιο της δεύτερης, για να μπορούν να αποτρέψουν τις αυτοκτονίες από όσους πηδάνε από τα παράθυρα;
http://www.dailytech.com/Foxconn+Installs+AntiSuicide+Nets+at+Its+Facilities/article18877.htm

Κάπως ανάλογα είναι και τα ποσά και για τις ναυαρχίδες της Samsung.
Άντε να είναι κάπως καλύτερα τα πράγματα όσον αφορά τους εργαζόμενους, αφού το 50% των συσκευών κατασκευάζεται στην Κορέα...
Την Νότια, όχι του Κιμ…

Οπότε είναι πολύ εύκολο να διαπιστώσει κανείς το απίστευτο κέρδος που φέρνει κάθε μια τέτοια συσκευή σε μια εταιρεία, όταν για κάτι που έχει κόστος 200, 250, 300 κάποιος δίνει 800 και 1000 και 1200 ευρώ…

Κάτι τέτοιο έχουν αντιληφθεί άλλωστε και οι Κινέζοι γίγαντες όπως η Huawei (o Νο1 κατασκευαστής κινητών στον κόσμο και η Xiaomi (Νο 4) και αφού έφτιαξαν όνομα στο εξωτερικό, παρουσιάζουν αντίστοιχα πανάκριβες συσκευές, βασισμένες πολλές φορές σε ένα και μόνο στοιχείο-κράχτη.
Όπως για παράδειγμα στην κάμερα για το P9 της πρώτης, το μόνο άξιο αναφοράς χαρακτηριστικό για το συγκεκριμένο μοντέλο.

Γιατί όλοι αυτοί έχουν καταλάβει πως αυτό που πουλάνε είναι για πολλούς λόγους το πιο…καυτό προϊόν που παράγει σήμερα η παγκόσμια βιομηχανία. Γιατί γι αυτόν που το έχει στην κατοχή του μπορεί να…..σφυρίξει στους άλλους πως αφού το έχει, κάτι αξίζει κι αυτός…

Κι επειδή είναι όλα αυτά, ξέρουν πως την πλειοψηφία αυτών που έχουν ή που θα ήθελαν να αποκτήσουν μια τέτοια συσκευή, δεν την απασχολεί και πολύ το γεγονός πως μπορεί να γίνει τόσο καυτή που να πάρει φωτιά, ούτε πως θα σφυρίζει σε όλους.
Είτε το θέλει ο ιδιοκτήτης της είτε όχι…

Ακόμη κι αν το 70% όλων αυτών, αυτά που κάνει στο 99% των περιπτώσεων με τα συγκεκριμένα smartphones θα μπορούσε (εν έτει 2016) να τα κάνει μια χαρά και με κάποιο που θα πλήρωνε μέχρι 80 ευρώ, το 20% θα ήταν καλυμμένο με μια συσκευή μέχρι τα 110 και το υπόλοιπο 10% θα είχε όσα χρειάζεται με ένα ταβάνι 200 ευρώ…Αντε 250….

Και αυτά τα περισσότερα που έχει δώσει μόνο για το όνομα και για αχρείαστα γι αυτήν χαρακτηριστικά να τα αξιοποιούσε κάπου «περισσότερο»….
Περισσότερο εποικοδομητικά, περισσότερο ψυχαγωγικάΠερισσότερο…

Φυσικά αυτό είναι μια ουτοπία, αφού το σύστημα ξοδεύει «μια περιουσία» στο να δημιουργεί καταναλωτές χωρίς καταναλωτική συνείδηση. Και ξεκινάει να τους πλάθει από πολύ μικρή ηλικία, βασιζόμενο πως θα γίνουν γονείς που στην πλειοψηφία τους δεν θα μπορούν ή δεν θα ξέρουν να περάσουν στα παιδιά τους μια σωστή νοοτροπία, μαθαίνοντας τα να…«κλειδώνουν» τα κουμπιά της ανθρώπινης μας φύσης που οι εταιρείες πατάνε ώστε εξηγώντας τους με μια έξυπνη προσέγγιση αυτά που πρέπει, να τα κάνουν ανθεκτικά σε αυτό το παιχνίδι.

Έτσι καταλήγεις λόγου χάρη (το αμέσως επόμενο πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα) να έχεις μια αγορά με compact κάμερες (και κάμερες κινητών) που σου πουλάνε megapixels (που είναι το εύκολο) και είναι το μόνο που κοιτάει ο ανίδεος πελάτης-καταναλωτής.
Που καταλήγει να αποθηκεύει στον υπολογιστή του ή στο κινητό του μια φωτογραφία 15MP (η μέση τιμή που οι για τον μέσο χρήστη compact κάμερες προσφέρουν σήμερα) που θα πιάνει χώρο από 5 μέχρι και 7.5 Mb. Μπορεί και παραπάνω ανάλογα με τα δεδομένα που αποθηκεύονται στο αρχείο. Τον φωτισμό κλπ…

Που όταν του λες να την ανοίξει σε όλο της το μέγεθος, θέλει να κάνει ολόκληρα ταξίδια πάνω-κάτω, δεξιά-αριστερά για να την βλέπει κομμάτι-κομμάτι και αν θα χρησιμοποιούσε νορμάλ ρυθμίσεις (200dpi) και την εκτύπωνε -για να πεις πως εκμεταλλεύτηκε τα 15MP που του δίνει, θα του έβγαινε σε μέγεθος ένα τέρας 62×41 εκατοστά.

Άσε που όταν την βλέπει στο ανώτερο μέγεθος, λόγω των υπόλοιπων χαρακτηριστικών της κάμερας που υστερούν πολύ σε ποιότητα και των αυτόματων ρυθμίσεων που η πλειοψηφία χρησιμοποιεί, το αποτέλεσμα είναι τραγικό.
Που σημαίνει πως δεν θα την χρησιμοποιούσε ποτέ σε τέτοια μεγέθη.
Που σημαίνει πως για μια απλή εκτύπωση για το οικογενειακό άλμπουμ στο συνηθισμένο μέγεθος 10×15 ή για χρήση στα social media, ακόμη και 1 μόλις Megapixel θα ήταν υπεραρκετό.

Κι αν η πλειοψηφία είχε αντοχές απέναντι στους αριθμούς των αχρείαστων γι αυτήν MP που χρησιμοποιούν οι κατασκευαστές και τα εμπορικά καταστήματα για εντυπωσιασμό, θα τους ανάγκαζε να ψαχτούν να προσφέρουν περισσότερη ποιότητα, κοιτώντας να ενσωματώσουν άλλα χαρακτηριστικά κι όχι να χρειάζεται να ψάχνεις να βρεις 1-2 μοντέλα μέσα σε δεκάδες που μπορεί να προσφέρουν το κάτι παραπάνω στα ουσιώδη και τα σημαντικά.
(σχετικό άρθρο: Το mega ψέμα των megapixels... )

Αυτό όμως είναι πιο πολύ σενάριο επιστημονικής φαντασίας.
Αφού ζούμε σε ένα καταναλωτικό σύμπαν όπου το μόνο που μετράει για να κάνει ένα προϊόν ελκυστικό για την πλειοψηφία είναι τα υπερβολικά μεγάλα νούμερα. Είτε στα στοιχεία είτε στην τιμή. Ακόμη κι αν αυτά δεν έχουν καμία αξία γι αυτούς…
Μόνο για τις εταιρείες που θησαυρίζουν από το κοκτέιλ της άγνοιας με μια δόση ματαιοδοξίας των καταναλωτών. Ή από την ματαιοδοξία με μια δόση άγνοιας.
Διαλέγετε και παίρνετε….

Παραλειπόμενο….
(για να μην σκεφτεί κανείς «ωραία τα λες αλλά ποιος ξέρει τι έχεις εσύ»…)
Ο συγγραφέας του άρθρου που δεν χρειάζεται αξιόπιστο GPS για να κυνηγάει Πόκεμον, ούτε 4G αφού τις περισσότερες φορές το δουλεύει σε WI-FI, έχει εδώ και 4 μήνες ένα ταπεινό (στην τιμή) Cubot Note S των 100 ευρώ (τιμή Ελλάδας με εγγύηση αντιπροσωπείας) με εξαιρετική οθόνη 5.5 ιντσών, 2 GB RAM, 16 GB χωρητικότητα, 2καρτο (όπως σχεδόν κάθε κινέζικο), πολύ μεγάλη μπαταρία (4150 mAh) και κάνει αυτά που θέλει (ομιλία, σερφάρισμα, κανένα παιχνίδι να σκοτώνει την ώρα του, φωτογραφίες σε επαρκή φωτισμό για απλή διαδικτυακή χρήση, ακόμη και συγγραφή άρθρων για το μπλογκ λόγω της μεγάλης διαστάσεων οθόνης) άνετα και απροβλημάτιστα…
Τόσο που πήρε ένα δεύτερο και για την γυναίκα του…

Παραλειπόμενο Νο2:
Και έχει (για όσο αντέξει) μια Kodak που πήρε πριν 9 χρόνια σε προσφορά στα 85 ευρώ, γιατί από τότε δεν έχει βρει κάτι το ίδιο αξιόλογο σε αυτό το εύρος τιμής, αφού κουμάντο στις τιμές κάνουν κυρίως τα Megapixels.

Που (troll time) αν δεν διαβάζει το άρθρο ο Μητσοτάκης senior (εξήγηση) και δεν με ακουμπήσει ο Τσίπρας (εξήγηση) θα αντέξει αρκετά χρόνια ακόμη… 🙂