Tag Archives: φωτογραφία

Άλλα τα μάτια του λαγού κι άλλα της κουκουβάγιας

«Αλλιώς βλέπει μια κουκουβάγια το φεγγάρι και αλλιώς ένας λαγός.Έτσι συμβαίνει και με μια φωτογραφική με πραγματικό ζουμ και μια κάμερα κινητού με ζουμ βασισμένο σε λογισμικό»


Η σοφή παροιμία του τίτλου περιγράφει πως πράγματα που με μια πρόχειρη ματιά δείχνουν ίδια μπορεί να διαφέρουν πάρα πολύ και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ακόμη και περιπτώσεις και καταστάσεις που δεν έχουν να κάνουν με τα αναφερόμενα αισθητήρια όργανα.

Γνωμικό που ταιριάζει τέλεια και για αντικείμενα που χωρίς να είναι τα προαναφερθέντα ανθρώπινα όργανα,στις βασικές τους αρχές λειτουργούν όπως αυτά και αναφέρομαι στις συσκευές λήψης εικόνας.

Που σαν τα ανθρώπινα μάτια κι αυτές συλλαμβάνουν το φως,το μετατρέπουν σε ηλεκτρικά ερεθίσματα/σήματα τα οποία στέλνουν στον δικό τους -ηλεκτρονικό- εγκέφαλο για να δείξει την εικόνα που τα φωτόνια παγιδεύουν και φέρνουν στον φακό.

Πατροπαράδοτη σοφία που δημιουργήθηκε πάρα πολλά χρόνια προτού σκεφτεί καν ο άνθρωπος τι θα μπορούσε να κατασκευάσει που να αποτυπώνει αυτό που βλέπει με τα μάτια του,ώστε να μην εξαρτάται από τη ζωγραφική και μόνο.

Σοφία που δεν μπορούσε να συλλάβει πως θα υπάρχει μια μέρα η τεχνολογία για να συλλαμβάνουμε και να αποτυπώνουμε το φως σε χαρτί χωρίς να χρειάζεται να κάνουμε ο,τι και οι Croods για να βγούμε μια οικογενειακή φωτογραφία:

Πολύ περισσότερο δεν μπορούσε να φανταστεί πως θα έφτανε σε τόσο υψηλό επίπεδο η εξέλιξη της επιστήμης που να μπορούμε να αποτυπώνουμε εικόνες ψηφιακά,όπως κάνει και ο εγκέφαλος μας.
Συσκευές που πολύ σοφά ονομάσαμε φώτο-γραφικές μηχανές.

Αυτοί μάλιστα που χρησιμοποίησαν πρώτοι την παραπάνω παροιμία ούτε που θα μπορούσαν να φανταστούν πως η έκφραση αυτή θα έβρισκε εφαρμογή και σε αυτές τις συσκευές γιατί όχι μόνο θα υπήρχαν αλλά στη μάχη κάποιων εταιρειών (που τις κατασκευάζουν/χρησιμοποιούν ως πρόσθετο -τυπικά- χαρακτηριστικό άλλου προϊόντος τους) για όσο το δυνατόν περισσότερο κέρδος θα συμβούν παράδοξα πράγματα.

Παράδοξο νούμερο ένα πως από μια έξτρα ευκολία προσαρτημένη σε μια άλλη συσκευή (τηλέφωνο-smartphone) θα έφτανε να είναι πιο σημαντική από την κύρια και να είναι η οικονομική επιτυχία των εταιρειών απόλυτα εξαρτημένη από τη φωτογραφική μηχανή που ενσωματώνουν στο κινητό περισσότερο από οτιδήποτε άλλο αυτό κάνει.

Παράδοξο νούμερο δύο πως παρά την ταχύτατη εξέλιξη της τεχνολογίας και μπροστά στη φρενίτιδα για όλο και περισσότερο κέρδος οι εταιρείες αυτές θα επέστρεφαν πίσω στην εποχή που ο μόνος τρόπος αποτύπωσης μιας εικόνας ήταν η ζωγραφική.

Πορεία στην οποία τις οδηγούν οι φυσικοί νόμοι και κανόνες.
Γιατί όσο και να προχωρήσει η τεχνολογική εξέλιξη στηρίζεται και περιορίζεται από τα όρια που αυτοί οι νόμοι και κανόνες βάζουν.

Βασικότερος κανόνας (στη περίπτωση αυτή) που τις αναγκάζει να ψάχνουν πλάγιες οδούς για να κατευθύνουν το βλέμμα του αγοραστικού κοινού εκεί που θέλουν είναι ο περιορισμένος χώρος.

Αν δεν υπήρχε αυτός ο περιορισμός,το πιο απλό,δεν θα χρειαζόταν μια επιχείρηση να δίνει 150-200,ακόμη και 300 χιλιάδες ευρώ για να αγοράζει τις κουμούτσες που βλέπει κανείς στα τηλεοπτικά στούντιο και που θέλει ολόκληρο στρατηγικό σχεδιασμό για να μεταφερθούν π.χ. για εξωτερικές μεταδόσεις.
Θα έδινε από ένα σούπερ γούαου smartphone των 1000 ευρώ στους εικονολήπτες και θα ήταν όλοι άνετοι και ωραίοι από όλες τις απόψεις.
Έλα όμως που δεν γίνεται:

Ο,τι κι αν έκαναν/κάνουν/θα κάνουν οι εταιρείες αυτές είναι φύσει αδύνατο να βρουν τον απαραίτητο χώρο όταν κατασκευάζουν συσκευές πάχους χοντρής φέτας ζαμπόν και για να ταΐσουν τους καταναλωτές σκαρφίζονται διάφορους ευφάνταστους τρόπους να παρουσιάσουν κάτι ως κάτι που δεν είναι.

Για να μην παρεξηγούμαστε…
Ποτέ δεν θα πω σε κάποιον να μην πάρει κινητό για να κάνει φωτογραφίες.
Αυτό θα έλειπε!
Όλοι χρησιμοποιούμε και αυτή την ευκολία που παρέχουν.

Ακόμη και ο πιο τρελαμένος με τη φωτογραφία,αν διαθέτει λογαριασμό σε κάποιο σόσιαλ και αλληλεπιδρά εκεί με άλλους ανθρώπους δεν γίνεται να είναι συνέχεια με τη τσάντα στον ώμο και την κάμερα στο χέρι.
Θα υπάρξουν πολλές στιγμές που το κινητό του θα είναι υπεραρκετό για να μοιραστεί κάτι σε αυτά.

Δεν θα το έχει αγοράσει όμως γιατί θα έχει πιστέψει πως μπορεί να τραβήξει τις ίδιες φωτογραφίες που τραβάει με τη φωτογραφική του μηχανή.
Το θέμα λοιπόν είναι να ξέρει κάποιος τι αγοράζει και γιατί και τι πραγματικά αυτό μπορεί να κάνει και μετά να αποφασίζει αν αξίζει να δώσει όσα του ζητάνε.

Που όπως γράφω πιο πάνω δεν πουλάνε πλέον τηλέφωνο με κάμερα αλλά κάμερα με τηλέφωνο.
Γιατί αν έλειπε η κάμερα από τα σύγχρονα smartphones αυτά θα είχαν -σήμερα που μιλάμε- ταβάνι στη τιμή τους κάπου στα 300 με 400 ευρώ γιατί όσο ταμπέλα και να πουλούσαν κάποιες εταιρείες δεν θα είχαν με τι να θαμπώσουν τα μάτια των καταναλωτών αν έλειπαν οι κάμερες από αυτά.

Για να προσελκύσουν λοιπόν τους δυνητικά υποψήφιους αγοραστές να τα σκάσουν χοντρά,ο μόνος τρόπος που έχουν (εξαιτίας των φυσικών περιορισμών) είναι να θολώνουν τα νερά για το πως προκύπτει η εικόνα που αποθηκεύεται στη μνήμη της συσκευής και πως αυτή εμφανίζεται στην οθόνη της.

Βασίζονται στο γεγονός πως ο μέσος άνθρωπος δεν έχει ιδέα πως να αναλύσει τα διάφορα δεδομένα που του παρουσιάζουν και έτσι δεν μπορεί να ελέγξει αυτό που τον βάζουν να χρυσοπληρώσει.

Σαν τις 4Κ τηλεοράσεις που την αγοράζει ο άλλος,βάζει να δει ασπρόμαυρη ελληνική ταινία του 1963 και αυθυποβάλλεται (εξαιτίας και της άγνοιας του για βασικά πράγματα που δεν έψαξε ποτέ) πως βλέπει πραγματική διαφορά στην εικόνα.
Ή σαν τις διαφημίσεις που σου δείχνουν και καλά την τέλεια 4K εικόνα και νομίζεις πως την βλέπεις όντως.Που δεν μπορείς γιατί η δική σου τηλεόραση δεν είναι 4K,αλλιώς γιατί να χρειαζόταν να αγοράσεις μια;

Όλα αυτά σε υπερθετικό βαθμό (για να έχουν άλλοθι να σου πουλάνε κάτι που αλλιώς θα έκανε 350 ευρώ 1200) συμβαίνουν και με τις εταιρείες που παράγουν smartphone.
Που πολλές από αυτές παράγουν και τηλεοράσεις αλλά τα κινητά είναι η χήνα που κάνει τα χρυσά αυγά για όλες αυτές.

Το γιατί τις περιορίζει το θέμα χώρος αναλύεται με πολύ ευκολονόητο τρόπο στα παρακάτω άρθρα.
1) https://365meres.wordpress.com/2019/09/19/otan-sou-kanoun-to-aspro-mauro-rikse-gnwsi-gia-fws/
2) https://365meres.wordpress.com/2017/03/16/to-mega-psema-ton-megapixels/

Όπως παρουσιάζει και για τα πιο άπιστα μάτια την απάτη για παράδειγμα του Huawei P30 που παρά την μετωπική σύγκρουση με τη λογική και τους φυσικούς κανόνες ισχυρίζονται πως μπορεί να κάνει αστρονομικό (πιάσατε την ειρωνεία;) ζουμ στο φεγγάρι,ενώ στη πραγματικότητα με το που επιλέγει ο εξαπατημένος αγοραστής το moon mode το λογισμικό προστρέχει σε αποθηκευμένα δεδομένα και δημιουργεί την εικόνα.

Που έτσι τους ξεμπρόστιασε ο άνθρωπος που αποφάσισε να ασχοληθεί με τον ισχυρισμό αυτό.Γιατί ο,τι «παγίδα» και να έστηνε στο φακό το κινητό την πατούσε και του παρέδιδε μια τέλεια εικόνα του φεγγαριού.

Το ζουμ λοιπόν είναι το μόνο που τους έμεινε να πουλήσουν μετά τα μεγαπίξελ και κάνουν πραγματική προσπάθεια να ξεγελάσουν αν και δεν μπορούν όπως παλιά να το βαφτίσουν οπτικό ζουμ γιατί πέφτουν πλέον μηνύσεις και επιστρατεύουν διαφορές ορολογίες πέρα από το digital zoom όπως moon zoom,hybrid zoom κλπ.

(Πλέον και στα διαφημιστικά τους είναι υποχρεωμένες να λένε την αλήθεια πως οι φωτογραφίες και τα βίντεο που παρουσιάζονται σε αυτά είναι είτε τραβηγμένα με φωτογραφικές μηχανές είτε πως πρόκειται για προϊόν επεξεργασίας αν και αυτό περνάει με μικρά γραμματάκια και πολύ γρήγορα από την οθόνη και με τρόπο που να μην εστιάζει το μάτι του τηλεθεατή.)

Το θέμα λοιπόν έχει να κάνει με το να γνωρίζει κάποιος.

Αν ξέρει για παράδειγμα πως το κοντινό του φεγγαριού είναι ψηφιακά δημιουργημένο και οφείλεται στο λογισμικό και όχι στους φακούς μετά μπορεί πράγματι να αποφασίσει αν θέλει να δώσει 600,800,1000 και βάλε ευρώ για να έχει με αυτό τον τρόπο τη συγκεκριμένη φωτογραφία.
Αλλιώς δίνει 150-300 και με τα υπόλοιπα κάνει συνδρομάρα δεδομένων για χρόνια και κατεβάζει δωρεάν όσες θέλει,όποτε θέλει,από το διαδίκτυο.

Αν ξέρει για παράδειγμα πως το διαφημιζόμενο σούπερ ντούπερ ζουμ του επόμενου Samsung σε συνδυασμό με το πιασιάρικο 150 megapixels δεν δίνει αυτό που του δείχνουν και κάποιος του ανοίξει τα μάτια μπορεί να δει που πραγματικά θέλει να ξοδέψει τα χρήματα του.

Κάτι που μπορεί να δει (την πραγματικότητα) στο βίντεο που ακολουθεί.
Που σε συνδυασμό με τις εξηγήσεις στα παραπάνω άρθρα μπορεί να του δώσει να καταλάβει γιατί το αποτέλεσμα είναι αυτό που είναι και όχι αυτό που του λένε.

Γιατί όταν ένα κινητό τερματίζει -κι αυτό με πλάγιο τρόπο κι όχι κανονικά-
το οπτικό του ζουμ στο x5 (το λένε και οι ίδιοι αφού όπως είπαμε είναι υποχρεωμένοι πλέον) είναι τόσο μικροί οι φακοί που χρησιμοποιεί σε σύγκριση με μια φωτογραφική που πάντα αυτοί οι άτιμοι οι φυσικοί κανόνες θα μπαίνουν στη μύτη των εταιρειών.

Επειδή όσα εκατομμύρια κουτάκια (πίξελ) και να επιστρατεύσουν για να δείξουν μια εικόνα,η «απαίτηση» να υποδυθεί η κάμερα τους πως έχει πολύ μακρινό ζουμ σημαίνει πως το μικροσκοπικό κομματάκι στο κέντρο της εικόνας που κόβεται και μεγεθύνεται (αυτός είναι ο τρόπος που ένα κινητό προσποιείται -όταν τελειώνει το περιορισμένο οπτικό ζουμ- πως φέρνει μια εικόνα πιο κοντά) και που προήλθε από φακούς που θα ήταν μικροί για γυαλιά ακόμη και για στρουμφάκια έχει πάρα πολλά κουτάκια που πρέπει να συμπληρωθούν.

Εδώ είναι που καταλήγουμε πίσω στο παρελθόν και στη ζωγραφική,επειδή διάφοροι αλγόριθμοι εκκινούν την διαδικασία αυτά να ζωγραφιστούν.
Καταλήγοντας σε μια στο περίπου φωτογραφία αν την ανοίξουμε σε πραγματικό 1:1 μέγεθος.

Που αν το βλέπαμε σαν τέχνη και τις εκτυπώναμε σε αυτή τη διάσταση τότε χτυπάνε άνετα τις ελαιογραφίες διάσημων ζωγράφων και μπορεί να ακούγαμε και τον συγχωρεμένο Μπομπ Ρος να λέει «…και κάπου εδώ κρύβεται ένα άλογο που βόσκει…»
Που θα ήταν και πολύ ταιριαστό αφού στους αδαείς πελάτες που στοχεύουν,σανό πουλάνε με το κιλό όπως προσθέτουν και τα ζουμ και τα MP με το τσουβάλι

Ο μόνος τρόπος (στο μέλλον) να παρουσιάσουν μια ανεκτή δήθεν ζουμαρισμένη εικόνα σε επίπεδα superzoom bridge φωτογραφικής ή ενός τηλεφακού για dslr (x20 και πάνω) θα είναι όταν θα φτιάξουν ένα ας το πούμε google earth mode και την ώρα που στοχεύεις και πριν πατήσεις το κουμπί,με τα διάφορα GPS,γυροσκόπια κλπ που διαθέτουν τα σύγχρονα κινητά,να διαβάζουν το που στέκεσαι και κοιτάς,να ανατρέχουν στο διαδίκτυο σε φωτογραφίες υψηλής ευκρίνειας της περιοχής,να τις κατεβάζουν,να τις βάζουν πάνω σε αυτή που τραβάς και να κόβουν εκεί που θέλεις να ζουμάρεις.

Με την προϋπόθεση πάντα να μην αφορά κάποια πινακίδα με στοιχεία (γράμματα και αριθμούς) γιατί αν έχει αλλάξει και δεν έχει ενημερωθεί η βάση δεδομένων δεν θα μπορούν να το δουν οι φακοί του κινητού.

Ή…παίζει κι αυτό το σενάριο,μην το εμπιστευτείς να κάνει τα ψευτό-ζουμ κόλπα του αν έχει γίνει κάποια φυσική καταστροφή πρόσφατα.

Μην πας για παράδειγμα να ζουμάρεις από μακριά στο όρος Ράσμορ γιατί θα έχει χάσει τη μύτη του ο Τζορτζ Ουάσιγκτον και μετά ανεβάσεις τη φωτογραφία στα σόσιαλ χωρίς να την έχεις τσεκάρει πρώτα και αρχίσουν ξαφνικά να σε ρωτάνε πότε πρόλαβαν να την κολλήσουν γιατί το smartphone σου θα έχει πιαστεί «αδιάβαστο» και θα δημιουργήσει αυτό που υποτίθεται θα έπρεπε να υπάρχει…

Γιατί μέχρι εκεί (και κάποιες φορές ούτε για εκεί) είναι η ευκολία που πραγματικά προσφέρει σε όλους μας ένα κινητό με φωτογραφική.

Για θέαση σε κλίμακα στις περιορισμένες ίντσες της οθόνης ενός κινητού και για κάνα like στο Facebook και καμιά καρδούλα στο Twitter ή το Instagram.
Μέχρι εκεί μπορούν να φτάσουν οι ισχυρισμοί που σου πουλάνε για τις φωτογραφίες που σου λένε πως μπορεί να τραβήξει.

Επειδή στο 80% των περιπτώσεων για τις οποίες σου ζητάνε να πληρώσεις μια μικρή περιουσία,στην πραγματικότητα δεν τραβάει ούτε φέρνει πιο κοντά αυτό που βλέπεις με τα μάτια σου αλλά το δημιουργεί.

Και παρόλο που καμία κάμερα,ούτε η πιο ακριβή στον κόσμο δεν μπορεί να φτάσει στην ποιότητα του ανθρώπινου ματιού (γι αυτό κάποιες φορές ακόμη και με τέλεια φωτογραφική και τέλειες ρυθμίσεις δεν αποτυπώνεις αυτό ακριβώς που έχεις αποθηκεύσει στον εγκέφαλο σου και πρέπει να την βοηθήσεις τη φωτογραφία με λίγη επεξεργασία) ο συνδυασμός ματιού και εγκεφάλου κάνει τον άνθρωπο επιρρεπή να δεχτεί να πληρώσει κάτι κατασκευασμένο και ψεύτικο για αληθινό.

Γιατί όλο και κάποιος που σέβεται τον εαυτό του και αυτούς στους οποίους απευθύνεται θα βρίσκεται για να κάνει μια παρουσίαση στο YouTube που να δείχνει την πραγματική εικόνα,όπως ο Dom Espozito σε αυτό το πολύ διδακτικό βίντεο:

Όταν σου κάνουν το άσπρο μαύρο ρίξε γνώση για φως…

(Εντός αστικού ιστού, με συννεφιά που λειτουργούσε ως πέπλο, ο,τι αυτό συνεπάγεται)
σημ. κλικ πάνω της για να ανοίξει σε πραγματικό μέγεθος.

edit: 20/9/19
Πραγματικά δεν περίμενα να συμπέσει αυτό που -τυχαία- έγραψα χθες με μια έκρηξη, στο ελληνικό διαδίκτυο, των υποτιθέμενων φωτογραφιών του φεγγαριού από ένα κινητό.

Το να νομίζεις κάτι είναι φυσιολογικό.
Το να συνεχίζεις να το νομίζεις παρόλο που σου εξηγούν με απλό τρόπο γιατί είναι αδύνατο να συμβαίνει κι αυτό είναι ανθρώπινο.
Κι έχει πάρα πολλές ερμηνείες.
Πιστεύεις πιο εύκολα αυτόν που σου πουλάει χάντρες γιατί θες να τις αγοράσεις.
Απορρίπτεις κάτι που έρχεται σε αντίθεση με αυτά που θέλεις να πιστεύεις.
Αρνείσαι πως έχεις κάνει λάθος γιατί νομίζεις πως θα σε κοροϊδεύουν.
Βασικό χαρακτηριστικό όλων αυτών;
Δεν ενδιαφέρεσαι πραγματικά να βγεις από τη πλάνη σου.
Προτιμάς έτσι να υποστηρίζεις αυτούς που σε έβαλαν σε αυτή κι ας βάζεις και άλλους.
Όσο έχουν πάει Κινέζοι στο φεγγάρι, άλλο τόσο μπορεί ένα κινητό, όσο και να προχώρησε η τεχνολογία, να τραβήξει κοντινή φωτογραφία του φεγγαριού.
Κι όσο θα πάμε εμείς στο φεγγάρι, άλλο τόσο μπορεί να συμβεί στο μέλλον.
Αυτό που μπορεί να κάνει η τεχνολογία είναι να δημιουργεί την ψευδαίσθηση πως ένα κινητό μπορεί να κάνει υπερφυσικά πράγματα.
Αυτό που μπορεί να κάνει τέλεια η τεχνολογία είναι να δημιουργεί από το μηδέν ρεαλιστικές φωτογραφίες όταν σημαδεύεις κάτι πολύ μακρινό, όπως το φεγγάρι.
Όποιος θέλει να καταλάβει πως δεν γίνεται γιατί είναι θέμα περιορισμένου χώρου και φυσικών κανόνων ας διαβάσει.
Όποιος πάλι θέλει απλά να πιστεύει πως ένα κινητό μπορεί να νικήσει θεμελιώδεις νόμους της φυσικής, no problema.
Και η βλακεία θεμελιώδης νόμος της ανθρωπότητας είναι…
Εδώ άλλοι πιστεύουν πως μας ψεκάζουν…

Αρχικό κείμενο: (19/9/19):

Όταν έχεις άδεια αλλά από συνήθεια εξακολουθείς να ξυπνάς πρωί (εντάξει, όχι και τόσο πρωί όπως όταν πρέπει να είσαι στις 6π.μ στη δουλειά αλλά και το 7:30 νωρίς είναι) έχεις την ευκαιρία να απολαύσεις την ησυχία (ακόμη και μέσα στη πόλη) προτού γεμίσουν οι δρόμοι ανθρώπους και οχήματα που κινούνται αλλά και όλο το χρόνο να παρατηρείς και να επεξεργάζεσαι πράγματα που η βιασύνη (τις μέρες που εργάζεσαι) δεν σε αφήνει.
Όπως το αντάμωμα της μέρας με τη νύχτα μέσω του αντίο που λέει στα μάτια σου το φεγγάρι, προτού η εμφάνιση και άνοδος του ήλιου το καταστήσει μη ορατό.

Αυτό όμως που ποτέ δεν πρόκειται να δεις να εξαφανίζεται είναι τις εταιρείες να μη κάνουν το μαύρο άσπρο σχετικά με αυτά που πουλάνε μέσα από διαφημίσεις που προωθούν τα προϊόντα τους, τονίζοντας πρακτικά άχρηστα χαρακτηριστικά ή -στη καλύτερη των περιπτώσεων- λέγοντας τη μισή αλήθεια.

Γιατί είναι άλλο για παράδειγμα να σου διαφημίζει η χι εταιρεία μια τηλεόραση της και το απόλυτο της μαύρο, μέσα από μια διαφήμιση που βλέπεις στη δική σου τηλεόραση που δεν έχει δυνατότητα για τόσο καλής ποιότητας απεικόνιση, κρατάς τη πληροφορία, πας στο κατάστημα και τη βλέπεις…
(σημ. κι ας έχει κάποιους που ενώ κοιτάνε τη διαφήμιση από τη δική τους συσκευή λένε γουάου, αυτούς και στη Λαπωνία να τους παρατήσεις θα βρεθούν εσκιμώοι πωλητές να τους πουλήσουν ψυγείο ενώ θα χρειάζονται παλτό, γι αυτούς δεν υπάρχει σωτηρία)
…..κι άλλο να σου διαφημίζουν το ψηφιακό κόψε ράψε μιας φωτογραφίας ως οπτικό ζουμ ή τα άπειρα μεγαπίχελ ως κάτι σημαντικό ενώ σου «φορτώνουν» συσκευές με 45 προ-εστιασμένες κάμερες στη πλάτη τους η/και 7000MP που παράγουν γιγαντιαίων διαστάσεων φωτογραφίες μέσω μικροσκοπικού αισθητήρα και μέτριας ποιότητας φακών γιατί ξέρουν πως σπάνια θα έχει κάποιος την περιέργεια να δει αυτά που τράβηξε σε αναλογία 1:1 ακόμη κι αν χρησιμοποιεί μόνο το smartphone του ως συσκευή.
Είναι αρκετά έξυπνοι για να το ξέρουν αυτό.

Το ζητούμενο φυσικά ενός τέτοιου άρθρου δεν είναι να παρατήσουν όλοι τα κινητά και να πάρουν κάμερες γιατί τότε θα έπρεπε και όσοι έχουν απλές compact με ζουμ να πάρουν καλύτερες, όσοι έχουν καλύτερες να πάνε σε DSLR και όσοι έχουν DSLR να πάνε στη Χαβάη. Όχι για διακοπές, να κάνουν κατάληψη σε κάποιο state of the art τηλεσκόπιο.

Το ζητούμενο είναι να ξέρει ο μέσος αγοραστής πότε τον κοροϊδεύουν, τι ακριβώς του πουλάνε και πότε το παρουσιάζουν ως κάτι που δεν είναι ώστε να αποφασίζει πραγματικά εν γνώσει του.

Γιατί είναι διαφορετικό να ξέρεις πως στις 6 ίντσες της οθόνης βλέπεις μια μικρογραφία αυτού που φωτογράφισες στα 10MP με συνέπεια να κρύβονται οι ατέλειες, όπως ακριβώς συμβαίνει και με τις μικρογραφίες που βλέπεις στον υπολογιστή όταν ανοίγεις ένα φάκελο που περιέχει φωτογραφίες.
Που ακόμη και ένα επίτηδες πιξελιασμένο πρόσωπο νομίζεις πως είναι ΟΚ μέχρι να την ανοίξεις να τη δεις.

Όπως συμβαίνει με τη παρακάτω φωτογραφία.
(Από κινητό θα είναι ακόμη πιο έντονο το παράδειγμα γιατί και η μικρογραφία θα είναι μικρότερη λόγω μικρότερης οθόνης, σε σχέση με την ανάγνωση του άρθρου από την 15αρα ή 26αρα οθόνη ενός laptop ή desktop pc αντίστοιχα).
Πάνω είναι πως φαίνεται σε μικρογραφία, κάτω είναι σε πραγματικό μέγεθος.
Κι αν στις μικρές διαστάσεις ξεγελάει το μάτι όσον αφορά στο πρόσωπο, σε 1:1 είναι φανερό πως δεν διακρίνεται κανένα χαρακτηριστικό του.


Παρόλα αυτά, μπορεί να μετράνε άλλοι λόγοι περισσότερο (πρακτικότητα) και να επιλέγεις συνειδητοποιημένα τη συγκεκριμένη αγορά.

Αυτό είναι άλλο από το να σε έχουν πείσει πως αυτό που βλέπεις και τραβήχτηκε με τους φυσικούς περιορισμούς ενός πλακουτσωτού κατασκευάσματος πάχους λιγότερο του 1cm με παστωμένα εξαρτήματα μπορεί να συγκριθεί με φωτογραφία που τραβήχτηκε από συσκευή δημιουργημένη αποκλειστικά γι αυτό το σκοπό.
Όσο κι αν το τραβήξει κάποιος από τα μαλλιά…

Φυσικά το ίδιο ισχύει και όταν σου λένε άσε τα κινητά, πάρε αυτή εδώ τη κάμερα με τα 30MP και το 10Χ ζουμ, ενώ στην πραγματικότητα αυτή έχει ίδιου μεγέθους αισθητήρα με του κινητού σου, με προσφερόμενα scene modes χωρίς καμία δυνατότητα ουσιαστικής δικής σου παρέμβασης και από το διαφημιζόμενο ζουμ μόνο το 2 αντιστοιχεί σε οπτικό (φυσικό-μηχανικό) ενώ το υπόλοιπο 8 αφορά σε ψηφιακό, δηλαδή ίδια «απάτη» με ενός smartphone.
Που όταν δεν το εξηγούν με σαφή τρόπο είναι απάτη χωρίς εισαγωγικά.

Αν μάλιστα αυτή η κάμερα έχει και κακής ποιότητας φακό, λογικό να κάνει όχι ίδιες αλλά χειρότερες φωτογραφίες από ένα κινητό. Παρόλο που τη συγκεκριμένη φωτογραφική μπορεί να τη πουλάνε σε διπλάσια τιμή από μια άλλη που έχει μεγαλύτερης κλίμακας αισθητήρα, καλύτερους φακούς και ισχυρότερο (και μάλιστα όλο οπτικό) ζουμ, απλά λόγω ονόματος.
Κι έτσι καταλήγει κάποιος σε λάθος συμπεράσματα.
Γιατί εξετάζοντας επιδερμικά τα πράγματα αυτό που δημιουργεί στο μυαλό του είναι στερεότυπα.

Η αρχική φωτογραφία λοιπόν είναι η διαφορά ανάμεσα -ακόμη και- σε ένα hi-end smartphone και τη προσεγμένη επιλογή όχι μιας πανάκριβης DSLR αλλά μιας compact κάμερας (100-200€, δεν χρειάζεται να ξεπαραδιαστείς) με super zoom.
(σημ. Ήθελα να υπάρχει και το δέντρο στο κάδρο γι αυτό δεν το χρησιμοποίησα σε όλο διαθέσιμο εύρος του).

Δημιουργώντας χωρίς τη χρήση ψηφιακής επεξεργασίας εντός της συσκευής, απλά αξιοποιώντας κάποιες επιλογές σε manual mode (επίσης κάτι που κάνει τη διαφορά ανάμεσα στις κάμερες) ένα «ανάποδο» bokeh effect βγάζοντας το foreground αντί για το background out of focus κι έχοντας φέρει το φεγγάρι αρκετά κοντά ώστε παρά τους περιορισμούς (θολός ουρανός από το καυσαέριο και την συννεφιά) να ξεχωρίζουν οι λεπτομέρειες στην επιφάνεια του.
(Χωρίς να κάνω χρήση των 16MP της αλλά μένοντας επίτηδες στα 10 για να είναι πιο κάτω από των περισσότερων σημερινών κινητών)

Τώρα, αν φτιάξουν κάποτε κινητό που όταν φωτογραφίζω το φεγγάρι θα διαβάζει μέσω GPS τη θέση μου, θα ανατρέχει στο διαδίκτυο, θα βρίσκει μια φωτογραφία του φεγγαριού τραβηγμένη από κορυφαία DSLR που θα έχει την ίδια γωνία θέασης, θα την ράβει πάνω στη φωτογραφία που τράβηξα και μετά θα μου το παρουσιάζει στο δήθεν ζουμ με λεπτομέρειες τηλεσκοπίου, θα είναι μεν εντυπωσιακή αλλά θα έχει ίδια αξία με όση έχουν φωτογραφίες προσώπων με 340 φίλτρα στο instagram που δεν έχουν σχέση με αυτό που θα έβλεπες μέσω της οθόνης στη πραγματικότητα. Καμία.

edit 19/5/19 22:18  Επειδή πολλοί δεν θα καταλάβουν πως με το παραπάνω αναφέρομαι ξεκάθαρα στην απάτη του Huawei P30 με το υποτιθέμενο 50Χ ζουμ και το πονηρό «moon mode» ας δούμε παρακάτω πως ακριβώς γίνεται και πως ξεσκεπάστηκε.
Κάτι που έχουν αναλύσει εξαιρετικά στο παρακάτω σύνδεσμο:
https://www.androidauthority.com/huawei-p30-pro-moon-mode-controversy-978486/

Ακόμη πιο ευκολονόητο στο παρακάτω άρθρο:
https://in.mashable.com/tech/3114/are-the-moon-shots-from-the-huawei-p30-pro-fake

Πως το απέδειξαν λοιπόν;
Σε τρεις γύρους:
1. Θόλωσαν επίτηδες τη μια λήψη.
2. Επεξεργάστηκαν την επιφάνεια αφαιρώντας ή γυρίζοντας ανάποδα στοιχεία και στη συνέχεια έκαναν το πρώτο ώστε να μη φαίνονται.
3. Έβαλαν έξτρα στοιχεία που δεν υπάρχουν στην επιφάνεια του φεγγαριού.

Και στις τρεις περιπτώσεις το κινητό τους επέστρεφε μια σωστή εικόνα.
Διάβαζε σημεία κλειδιά μέσω του προσαρμοσμένου για αυτή τη δουλειά moon mode, και πολύ απλά έκανε από το μηδέν την ανασύσταση της.
Πάντα λίγο θολή φυσικά για να μην προκαλεί πολύ με το δήθεν ζουμ.

(Γι αυτό και δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί το υποτιθέμενο αυτό ζουμ για κάτι άλλο.
Να φέρει π.χ. κοντά μια πάρα πολύ μακρινή ταμπέλα με σχέδια και γράμματα.
Δεν έχει στοιχεία για τη ταμπέλα, πως να δημιουργήσει τη φωτογραφία της.
Να μαντέψει τι μπορεί να γράφει;)

Αυτή η «απάτη» φυσικά έχει εξοργίσει όσους ασχολούνται σοβαρά.

Το βάζω σε εισαγωγικά γιατί η εταιρεία, πράττοντας πολύ έξυπνα και για να αποφύγει μηνύσεις, πουθενά δεν αναφέρει πως το κινητό της παρουσιάζει στο χρήστη τη φωτογραφία που συλλαμβάνει η κάμερα.
(Αυτό φυσικά δεν πτοεί όσους θέλουν να πιστεύουν πως το κάνει).

Το θέμα λοιπόν είναι να γνωρίζεις (σαν καταναλωτής) αρκετά ώστε να κάνεις συνειδητοποιημένες αγορές. Κι επειδή δεν γίνεται να ξέρουμε τα πάντα, το θέμα είναι να μη βαριέσαι να ψάχνεις και να ψάχνεσαι.
Να ψάχνεις τι και πως ώστε να μη ψάχνεσαι μετά πως στο καλό σε ξεγέλασαν.
Όχι για να κομπάζεις πως δεν μπορούν να σε ξεγελάσουν οι εταιρείες με αυτά που σου πουλάνε, αλλά για να τις οδηγήσεις με τις αγορές σου να δημιουργούν και να σου δίνουν συσκευές με πραγματικά χρήσιμα ή περισσότερο χρήσιμα χαρακτηριστικά.

Αν ξέρεις πως δεν χρειάζεσαι ένα smartphone των 1000 ευρώ έχεις επιλογές.
Μπορείς να πάρεις ένα των 200 που θα κάνεις τα ίδια ακριβώς πράγματα και τα υπόλοιπα να τα διαθέσεις σε κάτι άλλο. Να πας σούπερ διακοπές, να πάρεις χωρίς πίεση διαρκείας για την ομάδα σου, να «σηκώσεις» τη Τσιμισκή, ο,τι θες τέλος πάντων.
Ή να πεις πως θα τα «πετάξεις» τελικά στο κινητό. Δικαίωμα σου. Όταν ξέρεις….

Αν θες να μάθεις με απλά και κατανοητά λόγια γιατί δεν μπορεί και δεν θα μπορέσει ποτέ ένα κινητό να έχει τέτοιο ζουμ διάβασε:
https://365meres.wordpress.com/2017/03/16/to-mega-psema-ton-megapixels/

Γιατί η πλειοψηφία όσων θα ξέρουν θα επιλέξουν κάτι από τα άλλα κι έτσι (ακόμη και με εσένα ως εξαίρεση) θα βελτιώσουν αυτό που έχουν και αυτό που στο μέλλον θα τους προσφέρουν, αφού δεν θα μασάνε από απατηλές διαφημίσεις.

Κι αν νομίζεις πως να λειτουργείς έτσι δεν έχει και τόσο μεγάλη σημασία, κάνεις λάθος.
Γιατί είναι η νοοτροπία που θα αποκτήσεις.
Να μάθεις να ψάχνεις (και που) μήπως σου κάνουν το άσπρο μαύρο, να «απαντάς» με γνώση και να κάνεις τα μεσάνυχτα που μπορεί να έχεις σε ένα θέμα μέρα, για να βλέπεις καθαρά όλα όσα πρέπει ώστε να μπορείς να αποφασίζεις σταθμίζοντας τα πάντα κι όχι μόνο όσα σου παρουσιάζουν.
Που και αυτά δεν θα μπορούν να τα περάσουν ως άλλα από αυτά που είναι.

Μια νοοτροπία που θα βρει εφαρμογή και σε πράγματα που δεν φαντάζεσαι.
Ακόμη και στο πως λειτουργείς ως ψηφοφόρος και τι πολιτικό αποτέλεσμα παράγεις.

To mega ψέμα των megapixels (edit: και του ψηφιακού ζουμ)…

megapixel myth

Edit (1/4/19)
Βλέπω τις εταιρείες να διαφημίζουν το (υποτιθέμενο) ζουμ στα smartphones τους και πραγματικά εξοργίζομαι.

Μόνο ως πρωταπριλιάτικο αστείο θα μπορούσε να ειπωθεί η φράση «ζουμ στα κινητά», ειδικά όταν ο καταναλωτής μένει -εσκεμμένα εκ μέρους των εταιρειών- με την εντύπωση της οπτικής μετακίνησης του φακού, επειδή όμως αυτό πραγματικά πουλάει στους ανυποψίαστους πελάτες μου ανάβουν τα λαμπάκια.

Γι αυτό είπα να προσθέσω αυτές τις φωτογραφίες και το παρακάτω βίντεο που κάνει ξεκάθαρο το γιατί αυτό που διαθέτουν τα κινητά δεν είναι πραγματικό οπτικό ζουμ, απλά κόβουν την εικόνα είτε κόβουν την εικόνα και μεγεθύνουν ψηφιακά ξανά την καινούργια στο αρχικό μέγεθος της πρώτης.

photograph-1020131_640

Είναι απλά θέμα χώρου.
Τα κινητά πλέον είναι τόσο χοντρά όσο 2 φέτες γκούντα, που να βρεθεί ο χώρος για να κινηθεί προς τα μπροστά ένα σύστημα φακών (όπως σε μια φωτογραφική) ώστε να φέρει το αντικείμενο που θέλουμε να φωτογραφίσουμε πιο κοντά στο μάτι;

comparison

Το ίδιο συμβαίνει και με όσα smartphones χρησιμοποιούν δυο και τρεις (και 43 ας βάλουν αν θέλουν) φακούς που διαθέτουν διαφορετικό σταθερό ζουμ (δηλαδή φακοί με διαφορετική φιξ εστίαση), από τους οποίους συνθέτουν ψηφιακά μια καινούργια, τρίτη φωτογραφία.

Το αποτέλεσμα είναι είτε η απώλεια ανάλυσης είτε η απώλεια και ποιότητας.
(στο αρχικό άρθρο που ακολουθεί δίνεται εξήγηση στο γιατί μια φωτογραφία λιγότερων megapixel μπορεί να έχει καλύτερη ανάλυση-ποιότητα από μια με πολύ περισσότερα)

Επειδή λοιπόν καμία από τις δυο τεχνικές δεν φέρνει πραγματικά το αντικείμενο πιο κοντά με φυσικό τρόπο, αποτυγχάνουν να περάσουν κάθε παρόμοιο τεστ όπως στο παρακάτω βίντεο που έχει να κάνει με μεγέθυνση κειμένου:


(μέχρι τη στιγμή που θα μαντεύουν τι γράφει και θα το αναδομούν ψηφιακά, αλλά και πάλι δεν θα έχουν πραγματικό ζουμ)

Αυτός είναι και ο λόγος που όσες φωτογραφικές μηχανές διαθέτουν ένα αξιοσέβαστο οπτικό ζουμ (μερικές κόμπακτ και οι SLR/DSLR) δεν πρόκειται ποτέ να λεπτύνουν.
Θέλουν χώρο για να αποθηκεύουν το σύστημα φακών τους το οποίο προεκτείνουν όταν θέλουμε να «καταβροχθίσουμε» τις αποστάσεις που μας χωρίζουν από αυτά που φωτογραφίζουμε.

Παρακάτω το άρθρο συνεχίζει αυτούσιο όπως είχε ανέβει πριν δυο χρόνια…

(16/3/2017)
Ο άνθρωπος πάντα ήθελε να αποτυπώνει αυτά που έβλεπε και ζούσε.
Αυτά που του άρεσαν, του έκαναν εντύπωση και είχαν ενδιαφέρον γι αυτόν.
Είτε ήταν προσωπικά θέματα και κατέληγαν να αποκτούν μορφή ενημέρωσης και για τους άλλους είτε είχε στο μυαλό του το δεύτερο και κατέληγαν πολλές φορές να μην ενδιαφέρουν κανέναν άλλο.

Από την εποχή των ανθρώπων των σπηλαίων και τις βραχογραφίες που σε εμάς μοιάζουν παιδικές ζωγραφιές και λέμε πως είναι δημιουργίες ενηλίκων ενώ μπορεί να είναι και αυτό ακριβώς. Δημιουργίες που έκαναν μικρά «σοφά ανθρωπάκια» (Homo sapiens sapiens) όση ώρα περίμεναν τους ενήλικες, αποτυπώνοντας στον βράχο παιδικές φωτογραφίες του κόσμου τους.

Μπορεί να ήταν και των μεγάλων…Μικρή σημασία έχει…
Αυτό που μένει, δεκάδες, εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια μετά είναι μια εικόνα σε ένα βράχο.

Μια πρώιμη φωτογραφία που κάποιος «τράβηξε» με τα μάτια του και του πήρε ώρες για να την αποτυπώσει όχι σε μαλακό ιλουστρασιόν χαρτί όπως στην εποχή μας αλλά στην σκληρή επιφάνεια, εκφράζοντας εσωτερικές ανάγκες που σίγουρα έπαιξαν ρόλο στο να ξεκινήσει να γράφεται στο ανθρώπινο DNA πολύ πιο έντονα ο όρος κοινωνικότητα και να είναι αυτή η εγγραφή που να τον συνοδεύει σαν το βασικό χαρακτηριστικό του…

Και μια από τις εκφράσεις της κοινωνικότητας είναι να μοιραζόμαστε αυτό που εμείς βλέπουμε, όσο πιστότερα γίνεται. Να κρατάμε για μας (και για όποιον άλλον θέλουμε) αυτό που το φως μεταφέρει στα μάτια μας και τυπώνει στον εγκέφαλο μας.

Κι εκεί είναι που ήρθε να παίξει καταλυτικό ρόλο η ανακάλυψη της φωτογραφίας.
Ο τρόπος δηλαδή να το κάνουμε αυτό με τεχνικά μέσα σε μια επιφάνεια, χωρίς να «ματώνουν» τα χέρια μας.
https://el.wikipedia.org/wiki/Φωτογραφία

Εφεύρεση που εξελίχθηκε πάρα πολύ και -πλέον- εδώ και αρκετά χρόνια, η φωτογραφία έπαψε να είναι ένα ακριβό σπορ για τον μέσο άνθρωπο.

Αυτό με την εμφάνιση των ψηφιακών φωτογραφικών μηχανών όπου η καταγραφή της εικόνας γίνεται ηλεκτρονικά, μέσω ψηφιακής τεχνολογίας και στο αποθηκευτικό μέσο τους μπορείς να γράψεις «άπειρες» φορές. Έτσι δεν χρειάζεται να κάνεις φωτογραφίες με το σταγονόμετρο και να μετράς πόσες πολύτιμες στάσεις σου έμειναν στο ακριβό 24άρι φιλμ γιατί είσαι στην ερημιά και δεν έχεις μαζί σου άλλο, ούτε να περιμένεις την ακριβή σε κόστος εκτύπωση τους ως τον μόνο τρόπο να τις δεις, για να δεις να έχεις χάσει -για διάφορους λόγους- το 1/3 από αυτές.
Σε συνδυασμό μάλιστα με την ολοένα και μεγαλύτερη -αποκλειστική- χρήση ηλεκτρονικών μέσων προβολής τους, το έκανε και πολύ εύκολο.

Φυσικά η εξέλιξη της τεχνολογίας δεν σημαίνει πως δεν υπάρχουν ακριβές ψηφιακές κάμερες.
Είναι αυτές που αντικατέστησαν (πρακτικά) τις ακριβές συμβατικές SLR με το φίλμ.
Μόνο που αυτές είναι για επαγγελματική χρήση ή για κάποιον που βλέπει την φωτογραφία σαν ένα πολύ σοβαρό χόμπι και εκεί τα ποσά μπορεί να ξεφύγουν πολύ αφού τα ηλεκτρονικά καλούδια που η τεχνολογία προσφέρει δεν έχουν τέλος και μια DSLR μπορεί να κοστίζει περισσότερο από όσο ένα καλοδιατηρημένο Audi Α4 1.6 δεκαετίας!

Το πολύ χρήμα όμως είναι στην μάζα και στον μέσο καταναλωτή και εκεί είδαν ψωμί οι εταιρείες, με μια τεράστια νέα αγορά να ανοίγεται μπροστά τους, αφού δυνητικά οποιοσδήποτε μπορούσε να κρατήσει μια συσκευή που βγάζει φωτογραφίες αποκτούσε τον τίτλο πελάτης γι αυτές.

Αυτός λοιπόν ο μέσος πελάτης δεν ενδιαφέρεται να κουβαλάει μαζί του μια μια ογκώδη και βαριά κάμερα, αλλά κάτι βολικό. Μια συσκευή μικρή και ελαφριά που να μπορεί να την έχει πάντα μαζί του χωρίς να τον προβληματίζει η «παρουσία» της. Μια συσκευή με την οποία να κάνει φωτογραφίες χωρίς να τραβάει τα βλέμματα όλων των άλλων. Μια μηχανή που να μην χρειάζεται μια τσάντα στον ώμο για την μεταφορά της αλλά να χωράει και στην τσέπη του παντελονιού. Και κάπως έτσι γεννήθηκε η compact camera.

Η διαφορά ανάμεσα στις ψηφιακές και τις μηχανές με φιλμ είναι πως στις δεύτερες το φως έπεφτε (θα έγραφα πέφτει όμως τείνουν να γίνουν μουσειακό είδος) πάνω στο φιλμ και αποτύπωνε το θέμα ουσιαστικά με χημική αντίδραση. Ενώ στις ψηφιακές το φως πέφτει πάνω σε έναν ηλεκτρονικό αισθητήρα και μετατρέπεται σε ηλεκτρονικό σήμα που κατόπιν αποθηκεύεται στην μνήμη.

Ενώ οι δυο βασικές διαφορές (που αφορούν στο μέγεθος) ανάμεσα στις μεγάλες –DSLR- ψηφιακές και τις μικρές compact ψηφιακές, είναι το τι βλέπεις πριν κάνεις την φωτογραφία και το μέγεθος του αισθητήρα.

Στις πρώτες, μέσω ενός συστήματος φακών βλέπεις μια πιστή απεικόνιση αυτό που είσαι έτοιμος να απαθανατίσεις όταν πατήσεις το κουμπάκι, με την βοήθεια του φωτός και την χρήστη του κλείστρου, του φακού και του αισθητήρα, ενώ στις δεύτερες αυτό που βλέπεις δεν είναι ακριβώς το ίδιο που θα φτάσει στον αισθητήρα, αφού δεν υπάρχει αυτό το σύστημα και δεν βλέπεις μέσα από τον φακό.

Επίσης, πέρα από το παραπάνω περισκοπικό σύστημα οι DSLR έχουν μέγεθος που δεν τις καθιστά ελκυστικές στον μέσο χρήστη γιατί διαθέτουν και μεγάλο σε μέγεθος αισθητήρα για να συλλαμβάνουν περισσότερο φως. Όπου μεγαλύτερος αισθητήρας συνήθως σημαίνει και ποιοτικότερος φακός, για να καταφέρνει να υπάρχει ισορροπία στα τεχνικά στοιχεία.

Αυτές οι δύο διαφορές είναι που δίνουν την δυνατότητα να έχουν οι compact cameras (αλλά και τα κινητά τηλέφωνα που τραβάνε φωτογραφίες) μικρό μέγεθος. Το βασικό χαρακτηριστικό δηλαδή που κάνει αυτές τις συσκευές ιδανικές για να βγάζει φωτογραφίες ο μέσος άνθρωπος.

Κι ενώ η πρώτη διαφορά δεν έχει να κάνει άμεσα (έχει έμμεση αλλά δεν είναι του παρόντος να αναλυθεί) με την ποιότητα της φωτογραφίας, η δεύτερη είναι ο,τι σημαντικότερο!

Έτσι ερχόμαστε σε αυτό που έχει γίνει η σημαία του μάρκετινγκ των εταιρειών στην προσπάθεια τους να πουλάνε διαρκώς νέες συσκευές που βγάζουν φωτογραφίες, που όμως ξέρουν πως στην ουσία δεν έχουν τίποτα νέο να προσφέρουν.
Σημαία που κυματίζει όμως χωρίς πρόβλημα γιατί βασίζονται στον αέρα που τους παρέχει το γεγονός πως η πλειοψηφία πιστεύει αυτό που της λένε πως μετράει και δεν ενδιαφέρεται να ψάξει λιγάκι τι ισχύει και τι όχι.

Κυρίως όμως στο γεγονός πως το 99% αυτών των πελατών θα κάνει τέτοια χρήση των φωτογραφιών που δεν πρόκειται να καταλάβει ποτέ πως το κοροϊδεύουν με το να το κάνουν να θεωρεί σημαντικό κάτι που δεν είναι. Τα megapixels !!

Τι είναι όμως το Megapixel;
Για να το πούμε πολύ απλά, ένα megapixel είναι 1 εκατομμύριο εικονοστοιχεία (πίξελ)
Εικονοστοιχεία πάνω στα οποία πέφτει το φως και δίνει την δυνατότητα στον αισθητήρα να καταγράψει αυτό που περνάει μέσα από τον φακό. Οπότε είναι εύκολο να κάνουμε τα μαθηματικά και να καταλάβουμε πως το 16 MP μεταφράζεται στο ακόμη πιο εντυπωσιακό 16 εκατομμύρια πίξελ.

Κι εδώ είναι που έχουν επενδύσει οι εταιρείες και τα καταστήματα πώλησης ώστε να πουλάνε διαρκώς νέα μοντέλα. Τι κάνουν; Απλά αυξάνουν τον αριθμό των εικονοστοιχείων. Πως; Μικραίνοντας τα !

Δημιουργώντας έτσι εντυπωσιακά νούμερα που συνοδεύουν το προϊόν και δίνουν εύκολα όπλα στον πωλητή ώστε να πείσει τον υποψήφιο πελάτη πως η παλιά του κάμερα ή το παλιό του smartphone με τα 6 MP δεν πιάνει μια μπροστά στην καινούργια ψηφιακή με τα 20 και το τελευταίο μοντέλο κινητού με τα 16 αντίστοιχα.

Που εδώ υπάρχει κι ένας ακόμη μύθος (μύθος στον μύθο) γιατί οι κατασκευαστές smartphone βασιζόμενοι στο ότι είναι σχετικά εύκολο να αυξήσεις τα pixels, περνάνε στον κόσμο πως ένα κινητό με 16 ΜP κάνει οπωσδήποτε καλύτερες φωτογραφίες από μια compact camera με 12.

Μύθο που οι κατασκευαστές ψηφιακών φωτογραφικών δεν μπορούν να αντικρούσουν γιατί θα ξεμπρόστιαζαν και τους εαυτούς τους και μεταξύ κατεργαρέων ειλικρίνεια 🙂
Έτσι επενδύουν -κυρίως- στο να κάνουν τις ψηφιακές να μοιάζουν λίγο με smartphone και να μπορούν να έχουν σύνδεση wi-fi για παράδειγμα, ώστε να διαμοιράζεις χωρίς να χρειάζεσαι άλλο μέσο τις φωτογραφίες που βγάζεις.

Αυτό λοιπόν που δεν λένε και αποφεύγουν να εξηγήσουν είναι πως το σημαντικότερο είναι το μέγεθος του αισθητήρα. Γιατί (ας το πούμε μπακαλίστικα και πολύ απλοϊκά) αν έχουμε δυο φωτογραφικές με 20 megapixel και η μια έχει αισθητήρα που έχει μέγεθος 3cm επί 3cm και η άλλη αισθητήρα που έχει μέγεθος 1cm επί 1cm καταλαβαίνει ο οποιοσδήποτε πως κάθε ένα από τα 20 εκ. πίξελ της πρώτης θα είναι μεγαλύτερο από το αντίστοιχο της δεύτερης.

Και μεγαλύτερα εικονοστοιχεία σημαίνει μεγαλύτερη επιφάνεια για να συλλέξουμε το φως.
Και περισσότερο φως μεταφέρει περισσότερη πληροφορία στο τελικό αποτέλεσμα.
Και περισσότερη πληροφορία σημαίνει περισσότερη λεπτομέρεια.
Και περισσότερη λεπτομέρεια σημαίνει καλύτερη φωτογραφία.

Πιο εύκολος τρόπος να το καταλάβουμε είναι ο θόρυβος (σαν το χιονάκι στις παλιές τηλεοράσεις) που έχει η φωτογραφία μιας απλής κάμερας ή ενός απλού κινητού αν την ανοίξουμε σε πλήρες μέγεθος, όσο μειώνεται το παρεχόμενο φως. Και ο λόγος που ειδικά τα κινητά, σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού είναι ουσιαστικά τυφλά, παρά τα ψηφιακά τρικ που κάποια ακριβά μοντέλα χρησιμοποιούν για να ξεγελάσουν το μάτι…

Γιατί όμως δεν το καταλαβαίνει αυτό ο μέσος αγοραστής;
Γιατί σχεδόν ποτέ δεν βλέπει την φωτογραφία που τραβάει σε πλήρες μέγεθος.
Συνήθως τις βλέπει στην οθόνη του κινητού ή του υπολογιστή.
Και τις ανεβάζει instagram  ή το facebook…
Και αν τύχει να εκτυπώσει κάποιες από αυτές, τις έχει στο χέρι του και τις βλέπει σε μέγεθος ακόμη μικρότερο της οθόνης του υπολογιστή, αφού συνήθως εκτυπώνουμε σε 10×15.

Χρήσεις για τις οποίες θα ήταν υπέρ-αρκετά και 2 MP.
Αυτό φυσικά δεν συμφέρει καμιά εταιρεία να γίνει ευρεία γνώση, γιατί τι θα σου πουλούσαν τόσα χρόνια, από τα 2 μέχρι τα 22 MP που έφτασαν να προσφέρουν, αν σου έλεγαν πως η διαφορά δεν έχει την παραμικρή σημασία.

Που αν την άνοιγε σε 1:1 αναλογία, θα έβλεπε μόνο ένα μικρό μέρος αυτής.
Και αυτό το μικρό μέρος θα ήταν κάτι που δεν θα θύμιζε σε τίποτα αυτό που νομίζει πως η κάμερα ή το smartphone του έχει τραβήξει. Στις περισσότερες δε των περιπτώσεων η φωτογραφία θα θύμιζε πίνακα ζωγραφικής…

Κι ενώ αν την εκτύπωνε στο τυπικό μέγεθος που τυπώνουμε θα ήταν υπέρ-ευχαριστημένος, αν επέλεγε να την τυπώσει σε 1:1 αναλογία (στο μέγιστο μέγεθος) στα 300dpi που θεωρείται η ιδανική επιλογή και αυτή που χρησιμοποιούν οι επαγγελματίες φωτογράφοι, θα ήθελε «μισό τοίχο» για να την κρεμάσει και θα μετάνιωνε τα λεφτά που έδωσε αφού θα αποκαλύπτονταν τα μειονεκτήματα του μικρού αισθητήρα…

Αν τραβούσε για παράδειγμα σέλφι με τα 16 MP του σούπερ κινητού του με τον μικροσκοπικό αισθητήρα ένα συννεφιασμένο πρωινό και μπορούσε και την άνοιγε κάπου σε πλήρες μέγεθος ώστε να την δει ολόκληρη, καθόλου απίθανο να δυσκολευόταν να αναγνωρίσει τον ίδιο του τον εαυτό από την χάλια ποιότητα.

Οι δε εφευρετικότητα των εταιρειών smartphone στο να προσποιηθούν πως οι πλακέ συσκευές τους διαθέτουν όσα και μια καλούτσικη compcat όπως οπτικό ζουμ είναι αστείρευτη. Όπως στα iPhone για παράδειγμα που όταν υποτίθεται πως κάνεις ζουμ, το λογισμικό απλά μικραίνει το «κάδρο» που αποθηκεύει σαν φωτογραφία, δημιουργώντας ένα εφέ που μοιάζει για ζουμ όμως δεν είναι!

Με το να έχουν καταφέρει λοιπόν να κάνουν τα «άχρηστα» megapixels να είναι το μόνο που κοιτάει ο υποψήφιος αγοραστής, φτάσαμε στο σημείο μεγάλος αριθμός ψηφιακών καμερών, ενώ υπάρχει περιθώριο για παραπάνω, να είναι εφοδιασμένες με τον μικρότερο μέγεθος αισθητήρα που υπάρχει !
Όπου τα χαρακτηριστικότερα μεγέθη είναι τα παρακάτω.
Από το μεγαλύτερο στο μικρότερο:
35mm full frame , APS-C , Micro 4/3 , 1 , 2/3 , 1/2.3 , 1/3.2

Και πάνω σε αυτή την προσέγγιση να μην τις νοιάζει να προσφέρουν ούτε κάποια άλλα πράγματα….
Όπως απομακρυσμένο από τον φακό φλας και σε ψηλότερο σημείο και όχι δίπλα, που θα πρόσφερε πιο όμορφο και φυσικό αποτέλεσμα χωρίς περίεργες σκιές ή ικανοποιητικό οπτικό ζουμ για παράδειγμα.

Που θα αύξανε και την εμπειρία για τον χρήστη και θα ξεδίπλωνε και λίγη από την -όποια- δημιουργικότητα του. Όπου οπτικό ζουμ το πόσο μπορεί να κινηθούν τα μηχανικά μέρη του φακού ώστε να φέρουν πιο κοντά κάτι απομακρυσμένο.

Με την πλειοψηφία των κατασκευαστών να δίνει από x3 μέχρι x5 (60% των μοντέλων που κυκλοφορούν) το οποίο «ενισχύουν» μαρκετινίστικα με ψηφιακό ζουμ που είναι μια απάτη και μισή και 99% κάνει την φωτογραφία να μην βλέπεται ούτε στην μικρή οθόνη ενός smartphone….

Κάτι που ο μέσος χρήστης δεν αντιλαμβάνεται όταν πατάει το κουμπάκι για να ζουμάρει, με το χ3-χ5 οπτικό να τελειώνει γρήγορα και την κάμερα περνάει στο ψηφιακό…

Με το να έχουν λοιπόν καταφέρει να κάνουν τον κόσμο να πιστεύει το ψέμα πως πολλά megapixel = καλύτερη φωτογραφία, χρεώνουν με υπερβολικά ποσά την αύξηση τους και έτσι, μοντέλα που σου παρέχουν κάποιο, κάποια ή όλα αυτά τα ποιοτικά χαρακτηριστικά να ξεφεύγουν σε τιμές…

Γιατί με το να δώσεις πολλά χρήματα ώστε να έχεις την δυνατότητα να τραβάς ανά πάσα στιγμή καλές φωτογραφίες (ξέροντας φυσικά τι θέλεις και έχοντας κάνει τους υποχρεωτικούς συμβιβασμούς σε σχέση με την χρήση μιας DSLR) με την άνεση που σου προσφέρει λόγω μεγέθους μια compact camera, είναι σαν να τους κάνεις την χάρη και να γίνεσαι εν γνώσει σου ένα με όσους τρώνε το παραμύθι του μάρκετινγκ.

Και αν δεν ανήκεις στη μάζα και δεν θέλεις να συμβιβαστείς τελείως, καταλήγεις να ψάχνεις πολύ καιρό μέχρι να αποφασίσεις σε τι θα κάνεις ένα μικρό περαιτέρω συμβιβασμό ή να περιμένεις μια πιθανή προσφορά για να πάρεις σχεδόν με τα ίδια χρήματα που η πλειοψηφία αγοράζει κάμερες με όλα τα τεχνικά χαρακτηριστικά τους να μην προσφέρουν τίποτα στο δίπτυχο ποιότητα-δημιουργικότητα, κάτι που να ξεχωρίζει κάπως από τον σωρό…

Όπως αισθητήρα και φακό ένα-δυο κλικ πάνω, απομακρυσμένο φλας και x20 οπτικό ζουμ με 120 ευρώ…

 

Από τα ransomware στα Windows με αγάπη…

Locky ransomware #βάλε_linux
Μια φωτογραφία λένε αξίζει όσο χίλιες λέξεις.
Μπορεί όμως να αξίζει και από μισό μέχρι ένα bitcoin, δηλαδή 345-690 ευρώ.
Όσο δηλαδή ζητάει το ransomware Locky και οι παραλλαγές του, έτσι και σας ξεγελάσει και καταφέρει να κρυπτογραφήσει τα αρχεία σας.

Γιατί όμως φωτογραφία;
Διότι οι black-hat hackers, αυτοί οι χάκερ δηλαδή που αξιοποιούν τις δεξιότητες τους για να κάνουν κακό στους υπόλοιπους και να αποκομίσουν συνήθως οικονομικά οφέλη με παράνομο τρόπο, βρήκαν νέα μέθοδο να διαδώσουν το συγκεκριμένο ransomware.
(Τι είναι ransomware και πως προστατεύουμε τα αρχεία μας από τέτοιες απειλές)

Και ο νέος τρόπος είναι κρυμμένο «πίσω» από φωτογραφίες που μπορούν να κυκλοφορούν ακόμη και στα social media.
http://arstechnica.com/security/2016/11/locky-ransomware-decoy-image-files-boobytrap-facebook-linkedin/

(Πατέρας της ορολογίας-διαχωρισμού blac-hat, white-hat hackers είναι ο Richard Stallman, ο ιδρυτής του κινήματος ελεύθερου λογισμικού και μαζί με τον Linus Torvalds που δημιούργησε τον Πυρήνα Linux, είναι εξίσου το ίδιο σημαντικό πρόσωπο για την τεχνολογική κοινότητα. Που έκανε τον διαχωρισμό αυτό για να βάλει τα πράγματα στην θέση τους για τον μέσο άνθρωπο που θεωρεί τους χάκερ εγκληματίες. Γιατί η πλειοψηφία όσων ασχολούνται με το hacking χρησιμοποιούν τις δεξιότητες τους για να προσφέρουν και αν έχουν κέρδος είναι με νόμιμο τρόπο. Έρευνα, προειδοποίηση για προβλήματα κλπ)

Μέχρι τώρα το συγκεκριμένο κακόβουλο λογισμικό κυκλοφορούσε καμουφλαρισμένο σαν αρχείο Microsoft Word, που όταν το κατεβάζεις και το ανοίγεις, αν έχεις τις μακροεντολές  ενεργοποιημένες, τρέχει ένα κώδικα που κατεβάζει το κυρίως αρχείο, αν όχι, σου ζητάει να τρέξει κάποιες μακρό-εντολές για να μπορέσεις -και καλά- να το διαβάσεις.

Πλέον έχουν βρει τρόπο να το κρύβουν και σε φωτογραφίες.

Βάζουν λοιπόν τον κατάλληλο κώδικα σε αρχεία εικόνας. Αρχεία που όταν ο χρήστης των Windows κλικάρει για να δει, αυτά κατεβαίνουν στον υπολογιστή του και όταν τα κλικάρει ξανά, με την εκτέλεση του ανοίγματος της εικόνας, εκτελείται και ο κώδικας που κρύβεται από πίσω και….ανοίγει ο δρόμος για να πει bye-bye στα αρχεία του.

Έχει επίσης αναφερθεί πως μπορούν να εκμεταλλευτούν την συνήθεια πολλών χρηστών να δέχονται άκριτα να εγκαθιστούν στον browser τους οτιδήποτε φαίνεται να προέρχεται σαν μήνυμα από αυτόν.

Συγκεκριμένα, στην περίπτωση του Google Chrome τα καμουφλαρισμένα αρχεία και τα κακόβουλα link οδηγούν σε μια σελίδα όπου στον αδαή ή ανυποψίαστο φαίνεται σαν ο Chrome να ζητάει να εγκατασταθεί κάποιο πρόσθετο () σε αυτόν ώστε ο browser του και κατ επέκταση ο χρήστης να μπορεί να δει αυτό που έχει η σελίδα (συνήθως βίντεο) κάτι που πιο εύκολα κάνει, αφού οι περισσότεροι δεν θεωρούν τον περιηγητή τους κομμάτι ακριβώς του λειτουργικού. Μόνο που όταν το εγκαταστήσει, το κακόβουλο πρόσθετο ξεκινάει να κάνει στο παρασκήνιο όλη την βρώμικη δουλειά εν αγνοία του.

Κι αν αυτά τα ανακάλυψαν και τα απομάκρυναν, ο δρόμος είναι ανοιχτός για να εμφανίζονται διαρκώς νέα και αν δεν έχεις φροντίσει να αναπτύξεις τις άμυνες που πρέπει σαν χρήστης, να πέσεις στο «μάτι του κυκλώνα», στο διάστημα της νηνεμίας δηλαδή, από την κυκλοφορία μέχρι την ανακάλυψη τους.

Με τον ίδιο τρόπο δηλαδή που μεταδίδονται συνήθως και τα spam-malware μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα. Που εγκαθιστά ο μπουμπούνας στον browser του αυτό που του ζητάει η χι σελίδα και μετά αυτοί που του το στείλανε έχουν πρόσβαση στον λογαριασμό του στο facebook που είναι συνδεδεμένος και ξεκινάει το πάρτι.

Που μπορεί να είναι κάτι από τα παρακάτω ή και όλα μαζί συνδυαστικά:
α) να μοιράζουν απλά το ίδιο αρχείο/link σε όλους τους φίλους του,
β) να ξεκινάνε να αλλάζουν τα στοιχεία του για να αλληλεπιδράσουν με ακόμη περισσότερους,
γ) να εκμεταλλεύονται το ότι οι περισσότεροι χρήστες δεν έχουν πάει ποτέ στις ρυθμίσεις ασφαλείας που τους παρέχει το facebook (και κάθε κοινωνικό δίκτυο) και έχουν -το πολύ απλό- ελεύθερη την επιλογή να τους κάνει tag όποιος θέλει και αυτό να εμφανίζεται χωρίς την έγκριση τους παντού και στο χρονολόγιο τους. Που βλέπουν ξαφνικά οι φίλοι του στις ειδοποιήσεις τους πως έγινε tag κάπου, πηγαίνουν από περιέργεια να δουν τι και πως και να πατάνε την μπανανόφλουδα…
δ) μέχρι και να του αλλάξουν το password και όταν κάνει αποσύνδεση να χάνει -έστω πρόσκαιρα- την κυριότητα του προφίλ του. Και μέχρι να το πάρει πίσω να συνεχίσουν οι κακοί το πάρτι ανενόχλητοι.

(Τρεις φίλοι από την αρχή του χρόνου με πρόσθεσαν στην λίστα των συγγενών τους και μου ζητούσε το φατσοβιβλίο επιβεβαίωση για να εμφανιστεί και σε μένα και δεν το έκαναν γιατί εδώ στην Θεσσαλονίκη όλοι είμαστε καρντάσια…) 🙂

Οι κακοί από τους χάκερ λοιπόν χρησιμοποιούν (γενικά) και τα social media γιατί είναι ο πιο εύκολος τρόπος να διαδοθεί κάτι. Παλιά υπήρχε μόνο ένας δρόμος, τα email. Που σε σύγκριση, τα σημερινά κοινωνικά δίκτυα μοιάζουν με αυτοκινητοδρόμους υψηλών ταχυτήτων.

Επίσης στα δίκτυα κοινωνικής δικτύωσης, θεωρείς (λανθασμένα φυσικά) σαν δικό σου άνθρωπο τον οποιοδήποτε άγνωστο σου έχεις προσθέσει στην λίστα φίλων.
Και άλλο (καθόλου άλλο φυσικά…) να σου στείλει ξαφνικά μήνυμα με φωτογραφίες ή συνδέσμους σε κάποιο site ο Γιάννης ο Παοκάρας ή ο Μήτσος ο Θύρα 7 που έκανες φίλο μόνο και μόνο λόγω ομάδας και άλλο να σου έστελνε ένα email ο χακαρισμένος λογαριασμός του ή ο (καθόλου απίθανο) ανύπαρκτος στην πραγματικότητα αυτός τύπος…

Δεν θα μιλήσω (σχήμα λόγου) για τα λιγούρια που κάνουν add κάθε εγχώρια εκδοχή της Κιμ Καρντάσιαν για:
α) να παίρνουν λίγο μάτι μέσα από την υποτιθέμενη ασφάλεια του κοινωνικού δικτύου, αντί να επισκέπτονται τα site που έχουν αυτό που θέλουν, γιατί δεν ξέρουν ποια είναι τα ασφαλή και δεν μπορούν να αποφύγουν όλα εκείνα τα παράθυρα και παραθυράκια που ξεπετιούνται μπροστά τους σαν τρελά και τους αγχώνουν μην κάνουν καμιά βλακεία…
β) να μην δίνουν (με το νου τους) στόχο στην γυναίκα, κοπέλα τους.
Ενώ ο λογαριασμός αυτός το πιο πιθανό είναι να είναι ψεύτικος και να αποσκοπεί όχι απλά να κάνει like farming αλλά μέσω social engineering τεχνικών, όπως αυτές που περιγράφονται παραπάνω, να καταφέρει να πάρει μάτι στα δικά τους πράγματα. Από τα email τους και των φίλων τους, μέχρι κωδικούς τραπεζικών λογαριασμών…

Ούτε για τις γυναίκες που πατάνε ότι παρανοϊκή προσφορά δουν.
Σαν τα 800 ευρώ δήθεν δωροεπιταγή γνωστού σουπερμάρκετ που είχαμε πρόσφατα. Που αναγκάστηκε να βγάλει και ανακοίνωση πως δεν έχει σχέση με την συγκεκριμένη σελίδα και πως πρόκειται για απάτη.

Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πόσο αστραπιαία διαδίδεται και η τελευταία τρολιά, ψεύτικη είδηση, ηλιθιότητα. Μαζί με αυτά και με την ίδια ταχύτητα και κακόβουλα προγράμματα…

Φυσικά, για την πλειοψηφία των απειλών πρέπει να γίνουν όλα τα παραπάνω βήματα. Όμως….
α) Πόσοι μέσοι χρήστες Windows θα παραξενευτούν που μια εικόνα από κάποιο μήνυμα στο facebook κατέβηκε στον υπολογιστή τους, αντί να ανοίξει στο πρόγραμμα περιήγησης που χρησιμοποιούν;
β) Πόσοι χρήστες Windows έχουν ενεργοποιημένη την επιλογή να βλέπουν και τις κρυφές καταλήξεις των γνωστών αρχείων, ώστε να ξέρουν πως κάτι που λέει αρχείο.jpg είναι όντως αυτό και δεν είναι αρχείο.jpg.exe για παράδειγμα;

(το ίδιο με τα χωρίς κρίση κλικ στα email. Που σου έρχεται κάτι με ονομασία τραπεζα τάδε@τραπεζα.gr και το πατάς και το ίδιο κάνεις με όσα σου λέει μέσα γιατί το θεωρείς νόμιμο, ενώ αν περνούσες το ποντίκι πάνω στον τίτλο θα εμφανιζόταν η πραγματική διεύθυνση pata_me_na_tin_patisis@gmail.com)

δ) Πόσοι χρήστες Windows έχουν μετά από 1-2 μήνες ακόμη ενεργοποιημένο το UAC (User Account Control-έλεγχος λογαριασμού χρήστη);
Κι αν το έχουν, πόσοι από αυτούς το έχουν στην αυστηρότερη ρύθμιση, ώστε να τους προειδοποιήσει;
Κι αν τους προειδοποιήσει, πόσοι από αυτούς θα καταλάβουν πως μια κανονική εικόνα δεν θα χρειαζόταν να ζητάει άδεια να «εκτελεστεί»…;
Και πόσοι από αυτούς δεν πατάνε απλά Ο.Κ σε οτιδήποτε «εκνευριστικό» μήνυμα τους βγάζουν τα Windows;

(UAC που σαν ιδέα, σε θεωρητικό επίπεδο, είναι καλό. Αλλά στημένο στην γελοία φιλοσοφία και σχεδιασμό των Windows ως λειτουργικό σύστημα, με την αμφιλεγόμενη «φιλικότητα» που διαφήμιζαν μια ζωή και την νοοτροπία με την οποία μπόλιασαν τους χρήστες τους, τα κάνει μη φιλικά και οδηγεί την πλειοψηφία των χρηστών, το πρώτο πράγμα που ψάχνουν να βρουν να είναι πως να το απενεργοποιήσουν).

Και τέλος, πόσοι χρήστες θα παραξενευτούν από όλα αυτά αλλά και από το ότι ο χι διαδικτυακός φίλος τους που συνήθως δεν τους έχει ενοχλήσει ποτέ, τους στέλνει ένα αρχείο κειμένου ή φωτογραφίας (είτε μέσω κοινωνικών δικτύων είτε μέσω email) και δεν θα το κλικάρουν από μηχανική περιέργεια και συνήθεια προτού σκεφτούν «μπας και έκανα βλακεία που το πάτησα και την πάτησα»…;

(Πολύ λακωνικά, μια εικόνα σε μορφή jpg μπορεί να κρύβει κι άλλα πράγματα γιατί πρόκειται στην ουσία για ένα συμπιεσμένο, για λόγους οικονομίας χώρου, αρχείο)

Και πόσοι δεν θα το κάνουν, ακόμη κι αν έχει περίεργη κατάληξη, όπως .svg ή κάτι άλλο;
https://en.wikipedia.org/wiki/Scalable_Vector_Graphics

Γιατί πάρα πολλά από τα αρχεία εικόνας που μεταφέρουν το Locky δεν μπαίνουν καν στον κόπο να καμουφλαριστούν με ονομασίες καταλήξεων που δεν χτυπάνε καμπανάκια και έρχονται σε αυτή την μορφή. Που δηλώνει ουσιαστικά ότι πρόκειται για αρχείο που μπορεί κάλλιστα να περιέχει javascript που περιμένει το κλικ για να εκτελεστεί.
Να τρέξει και να ανοίξει την μικρή «τρυπούλα» που χρειάζεται για να εκχυθεί στην συνέχεια ο κακόβουλος κώδικας με το ransomware στο μηχάνημα…
(επίσης πολύ λακωνικά, σκριπτ είναι στην ουσία ένα σενάριο που περιγράφει κάποιες ενέργειες τις οποίες έχει σχεδιαστεί να εκτελεί)
Γλώσσα προγραμματισμού σεναρίων

Για όλα τα παραπάνω, ακόμη και κάτι που φαίνεται ως μια αθώα εικόνα, αν δεν είμαστε υποψιασμένοι με το καθετί και αν δεν έχουμε αφήσει την ασφάλεια του μέσου με το οποίο πλοηγούμαστε στο διαδίκτυο στην τύχη, τον Θεό ή κάποιο antivirus που θεωρούμε (λανθασμένα) πως μπορεί να μπλοκάρει τα πάντα και αν δεν έχουμε φροντίσει να ψάξουμε και να πάρουμε από μόνοι μας μαθήματα ασφαλείας για το πως πρέπει να λειτουργούμε, μπορεί να μας κοστίσει όλα μας τα αρχεία…

Και να μείνουμε να την κοιτάμε που θα μας μιλάει με λιγότερες από χίλιες λέξεις.
Που θα μας λέει:
«Πήγαινε στο τάδε site και βάλε την καρτούλα σου να μας πληρώσεις για να πάρεις το κλειδί να ξεκλειδώσεις τα αρχεία σου«

#Βάλε_Linux

Μια φωτογραφία για όλους και έντεκα άρθρα για όποιον θέλει…

kokkines grammes-oloi
Το πριν, το τώρα, το μετά και το πιο μετά…
Πολιτικό δείγμα για όλα τα γούστα και 11 άρθρα για όποιον θέλει…

1. Τα μακρινά ξάδελφια του Μπουτάρη και η έλλειψη μέτρου και κοινής λογικής
2. Info-solutions ανέκδοτα και Χωρίς-solutions ξεπερασμένα πολιτικά κόμματα
3. Σαν να μην πέρασε μια μέρα…
4. ΠΡΟΣΟΧΗ! ΑΝΑΚΛΗΣΗ ΝΩΠΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΦΕΤ
5. Τα γάτο-χρυσόψαρα, οι κλόουν και το τσίρκο…
6. Από τις ιπποδρομίες του Βυζαντίου στην Καλλιδρομίου του μνημονίου…
7. Το μεγάλο θεατρικό…
8. Μίτωση και πολιτικός καρκίνος

9. Ο καθρέπτης που δεν βλέπεις…
10. Όταν λείπει η κοινωνία χορεύουν τα ποντίκια
11. Η πραγματική δημοκρατία που δεν γνώρισες…

 

Καλά Χριστούγεννα και Καλή Χρονιά μέσω του Gimp

#βάλε_linux Christmas_Penguin-Eyxes

Καλά Χριστούγεννα-Καλή Χρονιά!
Καλές Γιορτές
από τον Tux και το Linux!
Από το κόσμο του ανοιχτού και του ελεύθερου λογισμικού!

To είδες -μάλλον- σε ένα site (Facebook, Google, Twitter…) που 99,9% ζει και αναπνέει με Linux…κι ήρθες εδώ μέσω Linux διαδικτυακών οδών για να δεις μια φωτογραφία ευχών επεξεργασμένη στο <<ποιος χρειάζεται σπασμένο-κλεμμένο το photoshop όταν υπάρχει το Gimp>> (ανοιχτό & ελεύθερο λογισμικό που τρέχει σε όλα τα λειτουργικά) αλλά και όλες όσες είναι προϊόν επεξεργασίας και βρίσκονται στα άρθρα αυτού του μπλογκ.

Baby Tux Sit-smallbaby twitter

 

 

 

 

 

 

Κι όταν με την χρήση του από τις δυο παραπάνω προέκυψε η παρακάτω μια με την προοπτική διάσταση (αίσθηση βάθους) τι παραπάνω να θέλει ο μέσος χρήστης;

#βάλε_linux Tux-twittie

Mια πολύ καλή παρουσίαση του Gimp για μια πρώτη γνωριμία θα βρείτε στον παρακάτω σύνδεσμο, από την Α.Σ.ΠΑΙ.Τ.Ε (Ανώτατη Σχολή Παιδαγωγικής και Τεχνολογικής Εκπαίδευσης).
Οδηγίες για το GIMP

Κι αν μάλιστα δεν είσαι εδώ μέσα από τον σταθερό σου (ή δεν έχεις) κατά 99% είσαι με το Linux (Αndroid) smartphone ή tablet σου…

Κι όταν φύγεις από εδώ, όλο και κάποιο άλλο μέρος με Linux θα επισκεφτείς κι όλο και κάποια συσκευή που τρέχει Linux θα χρησιμοποιήσεις.Βλέπε:
O Τυραννόσαυρος Ρεξ και η Microsoft

Ακόμη κι αν δεν το γνωρίζεις κι εκεί που δεν φαντάζεσαι, όπως περιγράφουν τα παρακάτω 6 χαριτωμένα μικρά καρτούν βιντεάκια από το Linux Foundation

Για την νέα χρονιά λοιπόν σου έχω μια ευχή…
Κάνε μια κίνηση (αν έχεις pc με Windows) και απελευθερώσου τελείως… 🙂
Και οι επόμενες γιορτές να σε βρουν με to δωρεάν και ανώτερο LINUX

#Βάλε_Linux

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save