Tag Archives: τροχαία

Απολίθωμα ετών πενήντα έξι;


Το μόνο σωστό που έκανε ο προηγούμενος δήμαρχος (σε αδυναμία του να βρει άλλη λύση σε κυκλοφοριακό και νοοτροπία) ήταν τα πασαλάκια που έκαναν κάπως ανθρώπινη την ροή των οχημάτων σε προβληματικούς δρόμους.

Όπως ακριβώς έκανε ανθρώπινη την κίνηση και το καμουφλαρισμένο σε τσιμεντένια νησίδα πασαλάκι,παρέμβασης προγενέστερης δημοτικής αρχής στην οδό Ολυμπιάδος.
Τι πιο αναμενόμενο λοιπόν να σκέφτεται ο τωρινός να τα ξηλώσει από παντού.
Όχι γιατί βρήκε λύση αλλά για μικροπολιτικούς λόγους.

Όχι γιατί είναι πιο δύσκολο να αστυνομεύσει ο δήμος τις συγκεκριμένου αριθμού ελεγχόμενες θέσεις στάθμευσης/τροφοδοσίας καταστημάτων αλλά γιατί προτιμά να κάνει την χάρη σε άτομα που στην κλασική άρπα-κόλλα λογική που διακατέχει τους σύγχρονους καραγκιόζηδες,πολίτες κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση με τον ομώνυμο λαογραφικό χαρακτήρα,θεωρούν υπέρ τους να παρκάρει κάποιος όπου θέλει χωρίς να αντιλαμβάνονται πως το διπλοπαρκάρισμα που θα γίνει λίγο πιο πάνω από περαστικό πελάτη κάποιου άλλου θα εμποδίζει ένα δυνητικά δικό τους πελάτη κοκ.

Αφήνοντας στην άκρη πως μιλάμε για συνοικιακούς στην ουσία δρόμους και το έωλο αυτό επιχείρημα αφορά σε περαστικούς οδηγούς που δεν μένουν στην περιοχή.
Γιατί αν μένεις στην περιοχή πας και από το σπίτι σου,με τα πόδια.

Γιατί άλλη όρεξη δεν είχα εγώ (και όποιος θεωρεί τον εαυτό του λογικό) να πάρω το αυτοκίνητο μου και να φύγω από την δική μου γειτονιά για να πάω να πάρω κάτι από το συνοικιακό κατάστημα άλλης περιοχής.

Τώρα,αν είμαι στον δρόμο,μου έρθει η τρελή επιθυμία να μασήσω τσίχλα αλλά δεν μπορώ να σταματήσω στο πρώτο ψιλικατζίδικο που θα βρω γιατί θα μπλοκάρω τελείως την κυκλοφορία,θα χάσει λιγότερα από όσα θα έχανε από τον μόνιμο κάτοικο που θα έκανε +15 λεπτά να φτάσει σπίτι του εξαιτίας πολλών σαν κι εμένα «περαστικών/περιστασιακών πελατών» σε παρόμοιους δρόμους ο οποίος μετά δεν θα είχε όρεξη να βγει από το σπίτι του και θα έπαιρνε τις δικές του τσίχλες (και όχι μόνο) από το περιφερειακό τεράστιο σούπερ μάρκετ γιατί θα ήξερε πως θα ήταν καθαρά θέμα τύχης να βρει ελεύθερο σημείο ακριβώς μπροστά στο ψιλικατζίδικο της γειτονιάς του να διπλοπαρκάρει -κι αυτός- ώστε να τις αγοράσει.

Δεν έβαλα επίτηδες περισσότερα λεπτά γιατί αν κάποιος θεωρεί λίγα τα δεκαπέντε και πως δεν μπορούν να επηρεάσουν την ψυχολογία κάποιου ας καθίσει ακίνητος μπροστά σε ένα ρολόι και ας περιμένει να περάσουν χωρίς να κάνει τίποτα ουσιαστικό.
Κι αν το κάνει και αντιληφθεί πόσο δραματικό είναι τότε ας προσομοιώσει σκηνικό δρόμου γεμάτου εμπόδια που δεν επιτρέπουν απρόσκοπτη ευθεία πορεία,ούτε και εύκολη προσπέραση τους.

Κοινώς,μεγαλύτερη ηλιθιότητα από το να υποστηρίξει ένας καταστηματάρχης σε ένα δρόμο σαν την Μπότσαρη για παράδειγμα πως βασίζεται στους περαστικούς με τα αυτοκίνητα που θα περάσουν από τον δρόμο και όχι στους μόνιμους κατοίκους που θα περπατήσουν στο πεζοδρόμιο,δεν μπορεί να υπάρξει ως επιχείρημα.

Γιατί τι πιο φυσικό να περνάω με το αυτοκίνητο από εκεί για να πάω από το Ποσειδώνιο στην Κάτω Τούμπα και αντί να κοιτάω πως θα κάνω σλάλομ ανάμεσα στα διπλοπαρκαρισμένα και από τις δυο πλευρές και να ξεκολλήσω από το σημείο να δω την επιγραφή «5 ζευγάρια/3 ευρώ» που θα έχει κολλήσει στο μαγαζάκι της η κυρά Μαρία και να πω «Όχι! πρέπει να σταματήσω οπωσδήποτε να τις πάρω».

Δεν είναι λοιπόν δύσκολο για έναν αποφασισμένο δήμαρχο να κάνει βίωμα κάποιους απλούς κανόνες με το να αστυνομεύσει για παράδειγμα αποτελεσματικά συγκεκριμένα σημεία αλλάζοντας και –το βασικότερο– την νοοτροπία των πολιτών.
Αρκεί να μην λειτουργεί εκείνος με την νοοτροπία περασμένων δεκαετιών.

Φυσικά ίσως να είναι πιο αποδοτικό για τα έσοδα του δήμου να επιστρέψουμε στη προηγούμενη κατάσταση…
Γιατί αλλιώς είναι για παράδειγμα να γράψει η δημοτική αστυνομία τρεις-τέσσερις φορές αυτούς που θα παρκάρουν εκτός θέσης τροφοδοσίας καταστημάτων ή παράτυπα σε αυτές (μετά εντυπώνεται στον εγκέφαλο της πλειοψηφίας να το αποφύγει) και αλλιώς να αφαιρέσει τα πασαλάκια και όποτε περνάει από εκείνους τους δρόμους να έχει να γράφει 30-40 κάθε φορά αφού πρώτα δείξει το δήθεν κοινωνικό πρόσωπο του δήμου και του δημάρχου και κορνάροντας το ακούσουν και φύγουν πρώτα άλλοι 15-20…

Και το άδειο μυαλό κάποιων ικανοποιημένο και τα ταμεία του δήμου πιο γεμάτα
(Που αν πονηρά σκεπτόμενος το κάνει όσο πιο γρήγορα γίνεται δεν θα έχει προβάλει να ξεχαστεί η προηγούμενη κατάσταση και δεν θα κακοφανεί στην πλειοψηφία η επιστροφή στα ίδια χάλια…)

Ίδιες αντιδράσεις είχαν και οι λεωφορειόδρομοι όταν είχαν γίνει.
Είναι που είμαστε και ως είδος οι άνθρωποι λάτρεις της ρουτίνας και εραστές της συνήθειας,είναι και η δική μας,σαν λαός,τεράστια ποιοτική έλλειψη όσον αφορά την αναλυτική σκέψη που προτιμάμε να φτύνουμε τον εαυτό μας στον καθρέπτη γι αυτό που βλέπουμε αλλά αντί να αλλάξουμε την εικόνα που δείχνουμε να χρησιμοποιούμε τα σάλια απλά για να τον γυαλίζουμε.
Σάλια που μας τρέχουν και όποτε προσφέρεται κάποιος να ικανοποιήσει ατομικές μας ορέξεις

Μην απορούμε λοιπόν που από την κατάντια του συστημικού τρολ που είχαμε για δήμαρχο περάσαμε σε ένα νεότερο μεν άτομο αλλά εξίσου βαθιά συστημικό (όσον αφορά την νοοτροπία των μικροπολιτικών ερεθισμάτων) σοβαροφανές απολίθωμα.

Έχει όμως την ευκαιρία,λόγω του τρόπου που λειτουργούσε ο προηγούμενος στην ανάθεση συγκεκριμένων έργων (π.χ. πλατεία Ελευθερίας) αλλά και συγκυριακά λόγω κάποιων εξελίξεων (αποχώρηση ιδιώτη από το πολυόροφο πάρκινγκ στη Πολυτεχνείου) να αποδείξει πως μπορεί να λαξεύσει έστω και λίγο αυτό που παρουσιάζει και να παραδώσει κάτι έστω λίγο καλύτερο από αυτό που παρέλαβε στο θέμα του κυκλοφοριακού αλλά και λίγο καλύτερους πολίτες όσον αφορά την νοοτροπία που θα αλλάξει βιωματικά.

Όπως ακριβώς γίνεται και με το τσιγάρο που ακούς πλέον και από καπνιστές (που αναγνωρίζουν πως είναι κακό το κάπνισμα) να εκτιμούν που γυρίζουν σπίτι και τα ρούχα τους δεν βρωμάνε τσιγαρίλα αφού σε χώρους που πριν δεν έβλεπες τον απέναντι σου μπορούν κι αυτοί να αναπνέουν καθαρό αέρα και πως τα δυο λεπτά που θέλει να βγουν έξω για να κάψουν ένα τσιγάρο περνάνε και γρήγορα (σε σχέση με δυο λεπτά ακινητοποιημένοι στην κίνηση ακόμη κι αν καπνίζουν) και ευχάριστα εφόσον η ποιότητα του αέρα στον χώρο που θα επιστρέψουν διατηρείται σε υψηλά στάνταρντ και αν παραμείνει αυστηρός ο έλεγχος σε δυο χρόνια δεν θα είναι απαραίτητος στον σημερινό βαθμό αφού το λογικό και σωστό που τώρα για πολλούς ακούγεται και φαίνεται παράλογο θα έχει γίνει βιωματική εμπειρία για την πλειοψηφία.

Ακριβώς το ίδιο με αυτό που προσφέρουν (αναγκαστικά) τα πασαλάκια σε συγκεκριμένους δρόμους και που στο μέλλον,σε άλλες γενιές δεν θα είναι απαραίτητα γιατί θα έχουν βοηθήσει βιωματικά τις προηγούμενες να δουν και να επικοινωνήσουν εμπειρικά την ευρύτερη εικόνα κι όχι μόνο αυτή που (λειτουργώντας σαν παρωπίδες) τους αφήνουν να δουν τα ψηλά κτήρια με τον στενό δρόμο ανάμεσα τους στον οποίο δραστηροποιούνται.

Υ.Γ. 1
Αντί να «ξηλώσει» την υποχρεωτική νομιμότητα που προσφέρουν τα πασαλάκια και μετά να αμολάει την δημοτική αστυνομία να φέρνει κλήσεις με το τσουβάλι ας βάλει τους δημοτικούς αστυνομικούς να κάνουν κάτι πιο ουσιαστικό.

Παραδείγματος χάριν,σε συνέργεια με την τροχαία και το αρμόδιο τμήμα του ΑΠΘ να δείξουν/διδάξουν εμπειρικά στους οδηγούς πως το να σταματάμε σε μια διασταύρωση πριν το φανάρι,ακόμη κι αν αυτό είναι πράσινο,αν βλέπουμε πως θα μείνουμε στο μέσον της και θα μας βρουν εκεί οι άλλοι οδηγοί δημιουργώντας όλοι μαζί κυκλοφοριακή συμφόρηση,ένταση και νεύρα,βελτιώνει και την κυκλοφορία και την ψυχολογική μας κατάσταση και στην πράξη μειώνει τον χρόνο που κάνουμε για να φτάσουμε στον προορισμό μας και μειώνει και τα μικρό-τροχαία που από ατύχημα καταλήγει να είναι δυστύχημα για τον τρίτο οδηγό που για κακή του τύχη έτυχε να βρίσκεται εκείνη την ώρα εκεί.

Αν κάνει κάτι τέτοιο τότε στο τέλος της θητείας του μπορεί να έχει λιγότερα οικονομικά έσοδα από κλήσεις ο δήμος αλλά θα έχει κερδίσει πλουσιότερους σε μαθήματα,νοοτροπία και διάθεση πολίτες κι αυτός πρέπει να είναι ο στόχος ενός δημάρχου κι όχι να υποκύπτει με νοοτροπία κοντόφθαλμης ψηφοθηρίας σε -ούτως ή άλλως κακές και για τους ίδιους- απαιτήσεις.

Υ.Γ. 2
Για να προλάβω τον κάθε εξυπνάκια,μένω σε δρόμο που έχει πασαλάκια (και μάλιστα και από τις δύο πλευρές) και συνεχίζω να επιθυμώ την παραμονή τους εφόσον λείπει η κοινή λογική και από τον δήμο αλλά και από τους οδηγούς γιατί βάζω αλλά πράγματα πάνω από την εικονική μου ευκολία.
Επίσης,για να προλάβω γενικώς διάφορους με νοοτροπία που θέλω να δω να εξαφανίζεται έχω απορρίψει στην πράξη (σιωπηλά) πρόθεση διαγραφή κλήσης που ήρθε μέσω τρίτου σαν κάποιου είδους επιβράβευση για το παρακάτω σατιρικό κείμενο https://365meres.wordpress.com/2017/12/14/chaos-exaitias-ths-emfanishs-troxonomwn/ (κι ας είχα μια που αν συμπεριφερόμουν νόμιμα -αλλά χωρίς να σκέφτομαι τους άλλους- δεν θα την έπαιρνα ποτέ) και έχω και μάρτυρα για όποιον επιθυμεί να το αποδείξω.

Χάος εξαιτίας της εμφάνισης τροχονόμων…

mumbai-390190_1280

Ο χειρότερος χαμός της χρονιάς σημειώθηκε σήμερα στους δρόμους της Θεσσαλονίκης, εξαιτίας της απρόσμενης εμφάνισης τροχονόμων (δεν είναι περίοδος ΔΕΘ, δεν είναι Τετάρτη γύρω από το Υ.Μ.Α.Θ.) ακόμη και σε δρόμους εκτός του ιστορικού κέντρου, όπως στη διασταύρωση 3ης Σεπτεμβρίου και Αγίου Δημητρίου !

Κι αυτό γιατί μικρά παιδάκια και έφηβοι που δεν έτυχε να έχουν δει ποτέ τροχονόμο από κοντά, μεγαλύτεροι σε ηλικία που τους είχαν νοσταλγήσει αλλά και ηλικιωμένοι που είχαν σχεδόν ξεχάσει πως υπάρχουν, ήθελαν να τους χαρούν από κοντά.

Πεζοί που άκουγαν πως εμφανίστηκαν στον τάδε δρόμο άλλαζαν πορεία για να πάνε κοντά τους, οδηγοί που δεν το πίστευαν πήγαιναν επίτηδες από εκείνους τους δρόμους για να τους δουν με τα μάτια τους.

Και όταν τους έβλεπαν από κοντά, πάρα πολλοί ήθελαν να βγουν μια σέλφι μαζί τους.
Γονείς με παιδάκια σταματούσαν στη μέση του δρόμου, οδηγοί κατέβαιναν από τα αυτοκίνητα τους και έβγαιναν ομαδικές σέλφι στις διασταυρώσεις, πανικός!

Μάλιστα ένας δυο τροχονόμοι χρειάστηκαν ιατρική συνδρομή γιατί πιάστηκε το σαγόνι τους να χαμογελάνε στις φωτογραφίες με τα μικρά παιδιά. Ενώ αποτράπηκαν τελευταία στιγμή και οι απαγωγές δυο εξ αυτών.

Η πρώτη ήταν κοντά στα δικαστήρια και αφορούσε οδηγούς που κινούνται καθημερινά στην ίδια διαδρομή, με πρόθεση τους να τον κρατήσουν κάπου φροντίζοντας τον σαν πασά και να τον πηγαίνουν οι ίδιοι καθημερινά στο ίδιο σημείο.

Η δεύτερη ήταν από ένα εκκεντρικό συλλέκτη που ήθελε να προσθέσει στην πλούσια συλλογή του κάτι τόσο σπάνιο όπως ένα Θεσσαλονικιό τροχονόμο. Τελικώς πείστηκε πως είναι παράνομο να τον κρατήσει.

Ο δε διοικητής της τροχαίας κύριος Τροχοφορίδης με δηλώσεις του στηλίτευσε όλους όσους ζητάνε να υπάρχουν διαρκώς τροχονόμοι, επισημαίνοντας το μεγαλύτερο χάος που η εμφάνιση τους δημιούργησε και υπεραμύνθηκε των πολιτικών του προϊσταμένων, που σοφά πράττοντας όλα αυτά τα χρόνια, δεν του ζητάνε κάτι τέτοιο.

Πρόσθεσε μάλιστα πως μετά από αυτή την τόσο έντονη συναισθηματικά μέρα, οι τροχονόμοι θα χρειαστούν έξτρα ψυχολογική υποστήριξη και άδεια αδιευκρίνιστης διάρκειας, μέχρι να συνέλθουν και να μπορούν να κάθονται κρυμμένοι όπως και πριν…

Είδηση της τελευταίας στιγμής….
Βλέποντας την εντύπωση που έκαναν και πόσο αγαπητοί και εξωτικοί είναι για τα μικρά παιδιά, η διοίκηση της ΔΕΘ-Helexpo αποφάσισε να μην βάλει Άι Βασίλη στον Αστερόκοσμο αλλά να ντύσει έναν ηθοποιό με τη στολή τροχονόμου.

Αν και υπάρχει περίπτωση να μονοπωλήσει τους γονείς που θα κάθονται στα γόνατα του και θα ζητάνε για το 2019 να τους φέρει πραγματικούς τροχονόμους, όλες τις μέρες του χρόνου…

*Δεν χρειάζεται πιστεύω η διευκρίνηση πως το κείμενο είναι σατιρικό
(είναι άλλωστε η μοναδική προσέγγιση που μπορείς να έχεις στο θέμα τροχονόμοι και Θεσσαλονίκη)

Ντυμένοι καρναβάλια 365 μέρες…

kinisi-troxaia

Το καρναβάλι που είναι ντυμένο 365 μέρες τον χρόνο διοικητής της Τροχαίας Θεσσαλονίκης και μόνο στις απόκριες φοράει (ίσως) άλλη στολή, μάλλον ζει σε άλλη πόλη και δεν ήξερε πως ειδικά χθες λόγω της (δικής τους) μέρας, θα γέμιζε ο δρόμος λεωφορεία και θα γινόταν ο κακός χαμός στην περιοχή γύρω από το Τούρκικο προξενείο, ώστε να βάλει έστω ένα τροχονόμο στην διασταύρωση της Ευαγγελίστριας και να μειωθεί λίγο η ταλαιπωρία των πολιτών.

 
Όταν όμως από τύχη (γιατί δεν άλλαξε ως δια μαγείας η κακή οδηγική μας παιδεία) δεν θα έχουμε θύματα σε κάποια έξοδο όπως αυτή του Πάσχα, θα βγει να πάρει την δόξα με δηλώσεις για φυτά όπως η παρακάτω:
<<….τα μέτρα ήταν αυξημένα και έντονη η παρουσία των οχημάτων της τροχαίας σε όλο το οδικό δίκτυο και αυτό φαίνεται πως λειτούργησε αποτρεπτικά…>>

Που δεν το λέει για να γελάσουμε αλλά σαν σοβαρή δήλωση!
Όταν στην πράξη μας έχουν δώσει το δικαίωμα να λέμε πως το μεγαλύτερο καινούργιο  ανέκδοτο 2 λέξεων είναι το «Τροχαία Θεσσαλονίκης».

Που για 365 μέρες (ακόμη και στον κακό χαμό με τα χιόνια) είναι εξαφανισμένη πίσω από το αστείο «έλλειψη προσωπικού»….
Εκτός από τις μέρες της ΔΕΘ, τις Τετάρτες που έρχεται ο πρωθυπουργός και όποτε σκάει μύτη για μίνι διακοπές κανένας Μητσοτάκης. Τότε εμφανίζονται ως δια μαγείας παντού και μετά εξαφανίζονται και πάλι το ίδιο μαγικά…

Α! Και τις μέρες που υπάρχει (με δηλώσεις δικές τους σαν την παραπάνω) «έντονη παρουσία σε όλο το οδικό δίκτυο»…

Που θέλει μεγάλη προσπάθεια να απαριθμήσεις, χωρίς να θυμίζεις τον πρόεδρο του Εδεσσαϊκού, τι και πόσο αυτοδιαψεύδεται -κατά πως τους συμφέρει- από τα παραπάνω, σε ένα σταμάτημα -με χειρόφρενο- της λογικής μπροστά σε τόσο αλληλοσυγκρουόμενες δηλώσεις των ίδιων προσώπων…

 
Μέλος ενός τεράστιου κρατικού τσίρκου που με δηλώσεις σαν κι αυτή είναι σαν να παραδέχεται πως όσες φορές είχαμε θύματα, ΔΕΝ φρόντισε (αυτός, οι προηγούμενοι, οι επόμενοι, άλλοι, αλλού, σαν κι αυτόν) να είναι έντονη η παρουσία της υπηρεσίας που ηγείται σε όλο το οδικό δίκτυο…
Ή σαν να προ-αναλαμβάνει την ευθύνη για την επόμενη που θα έχουμε.
Τόσο τραγικά αστεία δήλωση!
 
Και τόσο ταιριαστά ανεπαρκής με το σύνολο του κακής ποιότητας (με λίγες εξαιρέσεις που έχουν να κάνουν με μεμονωμένα άτομα που επιλέγουν να προσπαθήσουν με όλες τους τις δυνάμεις κόντρα στο ρεύμα ή να κρατήσουν την ποιότητα χαρακτήρα σαν άτομα χωρίς εκπτώσεις μπροστά στο χρήμα και την δόξα του τίτλου) κρατικού τσίρκου που για δεκαετίες, σαν βλάκες και χαμηλής ποιότητας (στο σύνολο μας) πολίτες που είμαστε, χρυσοπληρώνουμε για να βλέπουμε…
 
Και τόσο ταιριαστά ανεπαρκής και με το σύνολο μας (μέλος του κι αυτός) σαν πληθυσμός, που η έλλειψη πολιτικής παιδείας ενισχύεται και από την έλλειψη οδηγικής και «απολαμβάνουμε» το θέαμα μποτιλιαρισμένοι ακόμη πιο πολύ από μόνοι μας…
 
Γιατί είμαστε το ίδιο καρναβάλια με αυτόν (απλά εμείς είμαστε ντυμένοι οδηγοί) και π.χ. παρόλο που ο δρόμος μπροστά μας είναι γεμάτος και ακόμη κι αν έχουμε πράσινο είναι σίγουρο πως θα μείνουμε στην μέση της διασταύρωσης την ώρα που θα ξεκινάνε τα άλλα αυτοκίνητα να την διασχίσουν, επιλέγουμε να την μπλοκάρουμε για να κερδίσουμε 2 μέτρα…
 
Τα ίδια 2 μέτρα που κερδίζουμε λόγω αυτής της έλλειψης στην πλειοψηφία των εορταστικών τριήμερων (που δεν προσφέρουν σε άτομα-ταμπέλες σαν κι αυτόν την ευκαιρία να καρπωθούν ένα προϊόν συμπτώσεων και τύχης). Αλλά προς τα κάτω…

Υ.Γ.
Πόσο ανέξοδα θα μπορούσαν για παράδειγμα 3-4 «εμπνευσμένοι» πολιτειακοί παράγοντες (π.χ. ένας διοικητής τροχαίας, ένας δήμαρχος και ένας πρύτανης) σε συνεργασία, να μας παραδίδουν  πρακτικά μαθήματα οδηγικής λογικής (που θα οδηγούσε νομοτελειακά σε βάθος χρόνου σε καλυτέρευση της οδηγικής μας παιδείας) σε καθημερινά περιστατικά σαν το παραπάνω, σε πραγματικό χρόνο…

Τα μακρινά ξάδελφια του Μπουτάρη και η έλλειψη μέτρου και κοινής λογικής

parkarisma xoras

O κλασικός Ελληναράς.
Που όταν είναι να κάνει την δουλειά του γράφει ολοκληρωτικά τους πάντες εκεί που δεν πιάνει το μελάνι.
Που ούτε καν του περνάει από το μυαλό να κάνει τον παραμικρό συμβιβασμό στα θέλω του και το εγώ του.
Που δεν τον ενδιαφέρει κανένας άλλος και τίποτα, μόνο ο εαυτούλης του.
Που το βάζει όπου βρει και τον βολεύει χωρίς να τον νοιάζει τίποτα.
Που κάπως έτσι μάλλον βάζει και την ψήφο του…
Σε αντίθεση με τον μπροστινό του που ναι μεν επίσης παρανομεί αλλά με αυτή την παρανομία του ούτε τον μικρό δρόμο διπλής κατεύθυνσης κλείνει, ούτε τους πεζούς εμποδίζει, αφού αφήνει σε όλους χώρο ικανό να κινηθούν άνετα στο μεγάλο πεζοδρόμιο.
Ακόμη και μια μαμά με καροτσάκι.
Μέχρι να πέσουν πάνω στον άλλον…
Στην Ελλάδα δεν χρειάζεται αστυνομία ή τροχαία…
Μια υπηρεσία που να τιμωρεί την έλλειψη μέτρου χρειάζεται.

Που να δίνει κλήσεις στην εξόφθαλμη επίδειξη έλλειψης κοινής λογικής και της ολοκληρωτικής ανυπαρξίας σεβασμού στους υπόλοιπους χρειάζεται…

Και που ταυτόχρονα να παραδίδει με παραδειγματικές πράξεις-μαθήματα.

Ποιος να το κάνει όμως και πως;

Και με ποια δική του παιδεία που να διδάσκει/εκπαιδεύει στα απλά και θεμελιώδη, το μέτρο και την κοινή λογική;

Η χι κυβέρνηση που συμπεριφέρεται ακριβώς όπως κι αυτός ο τύπος;
Που σαν κόμμα δεν το νοιάζει τίποτα άλλο πέρα από του δική του ευημερία, με την απόκτηση και διατήρηση της θέσης/εξουσίας με κάθε μέσο;

Και που όταν την αποκτά μπορεί να υποστηρίζει το γράμμα του (δικού της) νόμου μόνο όταν εφαρμόζεται στους άλλους, αλλά για τις δικές της πράξεις το παίζει…Κινέζα και εμφανίζει ιδιαίτερη ηθική ευελιξία;Η χι κυβέρνηση που ενώ σαν κόμμα καυτηριάζει τους προηγούμενους για κάθε διαγραφή, γιατί αυτό λέει το εγχειρίδιο για τον εντυπωσιασμό των δικών της προβάτων, στο πρώτο θέμα που προκύπτει διαγράφει τους δικούς της που λένε ΟΧΙ ενώ σαν κόμμα αντιπολίτευσης τους διέγραφε για τον ακριβώς αντίθετο λόγο;

Και που οδήγησε σε μια άλλη κυβέρνηση που το προχώρησε ένα βήμα παραπάνω και έκανε ΝΑΙ το ΟΧΙ; Κι όχι μόνο το δικό της σαν κόμμα, μα των ίδιων των πολιτών, προτού διαγράψει τους δικούς της…Μα αυτός ο τύπος είναι η χι κυβέρνηση και μόνο το χικ μπορεί να μπει σαν μια κάποια  λεζάντα-αιτιολογία στην συντριπτική πλειοψηφία των πράξεων της όπως και της δικής του. Στην ίδια γη γεννήθηκαν και με την ίδια νοοτροπία μεγάλωσαν…Κι αν δεν μπορεί η κεντρική εξουσία, ποιος να το κάνει και πως;
Μήπως ο χι τοπικός άρχοντας;

Ο προηγούμενος τοπικός άρχοντας που ήταν επίσης μόνο λόγια ταμπέλας και που (βλέπε Παπαγεωργόπουλος) αδιαφορούσε για οτιδήποτε βαρετό, πέρα από την εικόνα του σαν εικόνα και έκαναν τα ποντίκια πάρτι στα οικονομικά του δήμου και στο τέλος τσαλακώθηκε και αυτό το μόνο που τον ενδιέφερε και που οδήγησε στον επόμενο;
Μπουτάρης, το πιο συστημικό τρολλ

Στον επόμενο (βλέπε Μπουτάρης) που παρά τα όσα έλεγε και την εικόνα που κατάφερε να περάσει, αυτή την ίδια έλλειψη μέτρου την έχει έμφυτη και την αποδεικνύει μάλιστα και με πανομοιότυπες συμπεριφορές σαν τον τύπο με το αυτοκίνητο της πρώτης φωτογραφίας;

Οι φωτογραφίες είναι του Χαρίλαου Παπαδόπουλου και αναρτήθηκαν στο http://makpress.blogspot.com/2014/12/blog-post_586.html

Οι φωτογραφίες είναι του Χαρίλαου Παπαδόπουλου και αναρτήθηκαν στο http://makpress.blogspot.com/2014/12/blog-post_586.html

Μα αυτός ο τύπος είναι ο χι δήμαρχος!
Που τον νοιάζει μόνο το έξω (λαμποκοπάει το αυτοκίνητο, ούτε ίχνος σκόνης) χωρίς να χαλάει την ζαχαρένια του για…«πεζά πράγματα» κι ας στο τέλος γυρνάνε μπούμερανγκ…
Που μπορεί ενώ είναι παρκαρισμένος έτσι να στηλιτεύει ταυτόχρονα κάποιον που κλείνει ράμπα ΑΜΕΑ….

Κι αν δεν μπορεί ο τοπικός άρχοντας μήπως η πρωτοβάθμια μονάδα μιας κοινωνίας;
Μήπως ο χι ανώνυμος πολίτης;
Ο πολίτης με το αυτοκόλλητο ή το χαρτάκι στο χέρι;

Μα ο τύπος αυτός είναι και ο χι πολίτης!
Που επίσης χωρίς διάθεση να κουράσει το μυαλό του (αν όχι ικανότητα να το χρησιμοποιήσει), θα βάλει στο ίδιο τσουβάλι με τον ξάδελφο του Μπουτάρη με το Ford Mondeo και τον μπροστινό του, που προσπαθεί να μην έχει σχέση μαζί τους.

Γιατί δεν έχει έλλειψη σε διάθεση για ανιδιοτελή δράση και χαρτάκια-αυτοκόλλητα, αλλά έχει έλλειψη διάθεσης ή ικανότητας να κάνει διαχωρισμούς εκεί που πρέπει, ώστε να παίρνει αποφάσεις βάση των συγκεκριμένων δεδομένων-συνθηκών που κάνουν κάθε περίπτωση διαφορετική κι έτσι να δίνει/διδάσκει το σωστό παράδειγμα στους τρίτους

Όπως ο συγκεκριμένος οδηγός που μπορεί να είναι καλός-χρυσός σαν άνθρωπος, αλλά σαν πολίτης παίρνει μηδέν για την έλλειψη διάθεσης ή ικανότητας να κάνει κάτι διαφορετικό από αυτό που έκανε…

Επειδή ο κάθε νόμος, ανάλογα πόσο καλός ή κακός είναι και πως εφαρμόζεται, το μόνο που μπορεί να καθορίζει είναι τα όρια στο πόσο ανήθικος/πόσο συχνά, επιτρέπει να γίνεται ένας πολίτης.

Αυτό όμως που κάνει την μόνιμη διαφορά και δίνει διάρκεια στην ποιότητα μιας κοινωνίας, ιδιαίτερα στην καθημερινή συμβίωση μας στον ίδιο χώρο και που κάνει την ανάγκη για χρήση νόμων περιορισμένη στα πολύ σοβαρά, είναι η παιδεία και η εκπαίδευση στην χρήση του μέτρου και της κοινής λογικής.

Ένα τρίπτυχο που νομοτελειακά φέρνει δίκαιους συμβιβασμούς και αλληλοσεβασμό στην αντιμετώπιση των κοινών καθημερινών προβλημάτων-καταστάσεων.

Για να εφαρμοστεί όμως σε μεγάλη κλίμακα πρέπει να γίνει στόχος και τρόπος ζωής για την πλειοψηφία, ώστε να επιβληθεί από μόνο του…
Φυσικά, νομοτελειακά, χωρίς την ανάγκη χρήσης νόμων…

Και που στο επόμενο επίπεδο δημιουργεί άλλες δυναμικές.
Που με αφετηρία τους πολίτες οδηγεί σε άλλο δρόμο και τους πολιτικούς.

Κάτι που επιστρέφει ποικιλοτρόπως στους πολίτες απελευθερώνοντας για παράδειγμα δυνάμεις και πόρους που τώρα απασχολούνται/ξοδεύονται με άπειρα μικρά, να αντιμετωπίσουν αυτά για τα οποία πρέπει να υπάρχουν και να μην έχουν και άλλοθι αν αποτυγχάνουν…

Αλλιώς θα παρκάρουμε την χώρα σαν αυτόν τον τύπο, ψηφίζοντας μονίμως -και σε όλα τα επίπεδα- όμορφες εικόνες και λόγια από τους εκάστοτε απόμακρα ωραίους και εντυπωσιακούς δήθεν σοβαρούς Σαμαράδες και Παπαγεωργόπουλους, που θα μας οδηγούν να καταλήγουμε στα μακρινά ξαδέλφια μας, τους εκάστοτε Τσίπρες και Μπουτάρηδες και τανάπαλιν…