Tag Archives: τουρισμός

Το σχέδιο των λοιμωξιολόγων.




Τελικά το σχέδιο των λοιμωξιολόγων πέτυχε.
Είχαν από την αρχή συλλάβει την παρακάτω ιδέα που την υλοποίησαν με ένα αριστοτεχνικά εκτελεσμένο σχέδιο.

Μην νομίζεις λοιπόν πως τυχαία έκαναν τις αλλοπρόσαλλες και πολλές φορές αλληλοσυγκρουόμενες τοποθετήσεις τους.
Δεν ήταν που άρχισε να τους γυαλίζει η εικόνα τους στο γυαλί αλλά που άρχισαν να εξυφαίνουν το σχέδιο τους.
Το οποίο τώρα πλέον είναι απόλυτα ξεκάθαρο.

Με το που κόντεψε να μηδενίσει ο ιός τον περασμένο Μάιο αγχώθηκαν και το σκέφτηκαν κάπως έτσι:

-Θα αρχίσουμε να κάνουμε ηλίθιες προτάσεις, κάποια στιγμή ο κόσμος θα σιχαθεί τις φάτσες μας και όποιες προτάσεις μας πάρουν τη μορφή μέτρου περισσότερο από ότι φοβάται τον κορωνοϊό και θα αρχίσει να τις ακυρώνει στη πράξη από αντίδραση και μπούχτισμα.
Έτσι, όταν θα ανοίξουν οι κλειστές δραστηριότητες θα φτάσουμε να έχουμε εκατοντάδες χιλιάδες πραγματικά κρούσματα και με αυτά ως εφαλτήριο θα οδηγηθούμε γρηγορότερα στην ανοσία της αγέλης.

-Θα πούμε π.χ. να ανοίξει ο τουρισμός (μην εξαφανιστεί και τελείως ο ιός που έπεσε σε μηδενικά ποσοστά) αλλά μετά θα πούμε στους δικούς μας πως φταίνε γιατί πηγαίναν και εκείνοι στις παραλίες και κόλλησαν από τους ξένους που τον έφεραν μαζί τους.

Μετά, όταν φτιάξουμε ξανά καλή βάση ιικού φορτίου, θα πούμε για παράδειγμα να κλείσει πάλι το λιανεμπόριο γιατί αν μπεις σε ένα κατάστημα 40 τ.μ να δοκιμάσεις και να πάρεις μια μπλούζα κολλάει ενώ αν μπεις στο μίνι μάρκετ να πάρεις κονσέρβες δεν κολλάει.

-Μπορούμε επίσης να πούμε να κλείσει ξανά η εστίαση γιατί κολλάει ακόμη και αν κάθεσαι έξω σε τραπεζάκι.

(Τραπεζάκι είπα; Καρέκλα, κάθονται στα τραπέζια οι άνθρωποι; Δεν κάθονται. Φυσικά αυτό έχει ξεκαθαρίσει εδώ και πολλές δεκαετίες χάρη στον Νίκο Σταυρίδη και στον Γιάννη Γκιωνάκη αλλά καλό είναι να το θυμόμαστε.)



Θα κολλάει λοιπόν αν καθίσεις να πιεις τον καφέ σου έξω στην καρέκλα ενός καφέ ή να φας το μπιφτέκι σου παρέα με τον κολλητό σου που θα κάθεται απέναντι σου σε μια ταβέρνα αλλά δεν θα κολλάει αν καθίσεις να πιεις μια μπύρα έξω στο παγκάκι μια πλατείας, δίπλα δίπλα με την παρέα σου.

Μετά όμως θα πούμε πως θα κολλάει και εκεί και θα διώχνουμε τον κόσμο που θα πηγαίνει να βρίσκεται/κάθεται μέσα στα σπίτια.
Μπορούμε επίσης προτείνουμε και απαγόρευση νυχτερινής κυκλοφορίας για να σιγουρευτούμε πως όσοι πάνε κάπου θα βρίσκουν αφορμή στο νυχτερινό πρόστιμο για να κάθονται περισσότερες ώρες μαζί.
Ειδικά τα Σ/Κ που θα κάθονται και οι περισσότεροι από τους λίγους που θα εξακολουθούν να δουλεύουν, μπορούμε να τους κλείνουμε και από πιο νωρίς μέσα.

Μετά θα τους πετάξουμε κι ένα η παραμονή μιας οικογένειας μέσα στο σπίτι, την οποία εμείς εξαναγκάσαμε να κλειστεί μέσα, είναι παράγοντας ενδοοικογενειακής μετάδοσης και που θα πάει, θα τους κάνουμε να πάρουν όλοι, αν όχι τα βουνά, τους δρόμους.

Σιγουράκι πως θα αρχίσουν να την πέφτουν και στους αστυνομικούς, θα αρχίσουν οι τελευταίοι να δυσανασχετούν που γίνονται σάκος του μποξ και θα φτάσουμε στην ολοκλήρωση του σχεδίου μας.
Θα αναγκαστεί η κυβέρνηση να μας αναγκάσει να πούμε πως αναγκαστικά πρέπει να ανοίξει η αγορά γιατί δεν πάει άλλο με τα αναγκαστικά μέτρα.

Μέχρι όμως να γίνει αυτό θα έχουν κολλήσει εκατοντάδες χιλιάδες και έτσι θα αποκτήσουμε πολύ πιο εύκολα την ανοσία της αγέλης.
Γιατί δεν είμαστε χαμένοι στη μετάφραση και στα μονοπάτια της δημοσιότητας αλλά επιστήμονες, κατέληξαν.
Και κατέληξε όλη η φάση σαν το ανέκδοτο που οι μπογιατζήδες κάνουν διάγνωση στον ασθενή γιατί έτυχε να τους ρωτήσει.

Αν το είχαν σκεφτεί κάπως έτσι θα είχε εξήγηση όλο αυτό που έχουμε ζήσει από την άνοιξη και μετά.

Θα ήταν απλά μια παραδοχή πως δεν μπόρεσαν να σκεφτούν το απλό.
Πως όταν έχεις την τύχη να φτάσεις σε μηδενικά κρούσματα κρατάς κλειδωμένη την χώρα με όλες τις εντός συνόρων δραστηριότητες ανοιχτές (εσωτερικό τουρισμό, εσωτερικές μετακινήσεις, εσωτερική αγορά κλπ) και απλά περιμένεις πότε θα μπορείς να ξεκινήσεις το εμβολιαστικό πρόγραμμα.

Εμβολιαστικό πρόγραμμα που ήταν σίγουρο πως θα έρθει γρήγορα γιατί μιλάμε για παγκόσμια πανδημία που έχει γονατίσει την παγκόσμια οικονομική δραστηριότητα και όσο θέλει να λήξει ο χι Κώστας, ο χι Τζον, η χι Κλαούντια που παίζουν την οικονομική τους επιβίωση σε τριψήφια και τετραψήφια μηνιαία νούμερα άλλο τόσο θέλουν να λήξει και ο Σώρρος, ο Γκέιτς, ο Μπέζος και όλοι όσοι μιλάνε καθημερινά μόνο με δις, οπότε ήταν αναμενόμενο να πέσουν τεράστια ιδιωτικά κονδύλια στην μελέτη του ιού και την εξεύρεση εμβολίων.

Που με τους «ασφαλείς» Έλληνες πολίτες να βλέπουν τι γίνεται στις άλλες χώρες, σε συνέχεια όσων έγιναν και την περασμένη άνοιξη σε αυτές, η συνειδητοποίηση της σοβαρότητας της κατάστασης θα γινόταν ομαλά, σε βάθος χρόνου και χωρίς «θυσίες» και με την έλευση των εμβολίων το ποσοστό που θα ήθελε να εμβολιαστεί θα ήταν πολύ μεγαλύτερο από όσο είναι τώρα.

Θα ήμασταν επίσης –πρώτη φορά στα χρονικά- ένα κράτος που θα είχε βάλει τα γυαλιά σε όλη την Ευρώπη, σε όλη τη διάρκεια της πανδημίας και όχι μόνο στην αρχή.
Όχι μόνο κάνοντας αυτό που είμαστε αντικειμενικά πολύ καλοί είτε παίζοντας μπάλα στο Euro είτε με τους γείτονες (άμυνα) όπως συνέβη στη πρώτη φάση αλλά κάνοντας και δημιουργικό παιχνίδι, σε δεύτερο στάδιο, έχοντας κλέψει λόγω της τέλειας άμυνας τις εντυπώσεις και με το γήπεδο μπροστά μας ανοιχτό.

Αντί γι αυτό χάσαμε την μπάλα αφήνοντας (βολικά ίσως) τις αποφάσεις για τις πάσες και την προώθηση του παιχνιδιού να λαμβάνονται από ειδικούς γιατρούς που θα έπρεπε απλά να κοιτάνε τα ιατρικά δεδομένα, αρνούμενοι ακόμη κι αν τους ζητούνταν να μιλήσουν για κάτι εκτός του αντικειμένου τους, αφήνοντας τις προτάσεις και τις αποφάσεις για την συνολική αντιμετώπιση της πανδημίας σε αυτούς που πρέπει να τις παίρνουν.
Είτε αυτούς που εκλέγονται είτε αυτούς που σαν ειδικοί τοποθετούνται (πρέπει να τοποθετούνται) σε τέτοιες θέσεις από τους πρώτους.

Με τίποτα όμως δεν είναι ειδικός για να προτείνει πως να λειτουργήσει η αγορά ένας λοιμωξιολόγος, όπως δεν είναι ειδικός να πει σε έναν λοιμωξιολόγο πως να αντιμετωπίσει τα περιστατικά γρίπης που φτάνουν με τα φορεία στις εντατικές ένας συγκοινωνιολόγος.

Δεν μπορεί ο γιατρός αντί να αντιμετωπίζει θύμα τροχαίου που τραυματίστηκε γιατί πέρασε με κόκκινο να κάνει στατιστικές αναλύσεις κυκλοφοριακής μορφής για τον δρόμο εκείνο προτείνοντας να μπει οπωσδήποτε φανάρι.
(Απλοϊκά παραδείγματα για να γίνουν πιο εύκολα κατανοητά.)

Κι ενώ με κληρονομιά την πρώτη φάση μπορούσαμε να μην κάνουμε όλα αυτά, κάναμε ο,τι ακριβώς και οι άλλες χώρες καταλήγοντας σε ένα αντίστοιχο με αυτές αποτέλεσμα και δεν αναφέρομαι σε νούμερα και αριθμούς αλλά στη γενικότερη εικόνα.

Φτάνοντας στο ηλίθιο σημείο να μην υπάρχει άλλη επιλογή από το να ανοίξουμε την οικονομία γιατί είμαστε ένα βήμα από την οικονομική καταστροφή με το χρώμα στον χάρτη της πανδημίας να μην πρέπει να είναι βαθύ κόκκινο αλλά μαύρο σαν κατράμι.
Ενώ, εμείς από όλες τις χώρες της Ευρώπης (με βάση την εικόνα του Μαΐου), μπορούσαμε να φτάσουμε στο σήμερα με το χρώμα παντού να είναι πράσινο με μια κλειδαριά που να το κλειδώνει ανάλογα με τους εμβολιασμούς κάθε νομού.

Με τους λοιμωξιολόγους να επιμένουν να δέχονται να χωρίς δισταγμό να γελοιοποιούνται/εργαλειοποιούνται (εθίστηκαν πλέον στη δόξα της προβολή
του ειδώλου τους, γι αυτό) συνεχίζοντας τις εμφανίσεις τους και ξεκινώντας να μιλούν για ατομική ευθύνη και άλλα τέτοια τζανκ φουντ σκέψης.

Γιατί η ατομική ευθύνη είναι πλέον ένα μικρής διατροφικής αξίας φαγητό με όλες αυτές τις ηλίθιες, αποτυχημένες συνταγές που προηγήθηκαν ενώ θα μπορούσε να περάσει ως αξιόλογο πιάτο αν είχε σερβιριστεί ως συνοδευτικό της σωστής αντιμετώπισης που μπορούσαμε να ακολουθήσουμε και που αναφέρθηκε παραπάνω.

Αν το κάναμε, οι μόνοι που δεν θα εργάζονταν στο σύνολο τους (πάλι θα εργάζονταν αρκετοί από αυτούς αφού θα υπήρχε ο εσωτερικός τουρισμός) θα ήταν οι απασχολούμενοι στον τουρισμό και τα χρήματα που ξοδεύτηκαν για επιδόματα (η αγαπημένη λέξη του Έλληνα που έφτασε να την σιχαθεί -προσωρινά φυσικά- μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού) σε όλες τις εργασιακές ομάδες θα είχαν ξοδευτεί με πιο χρήσιμο τρόπο.

Για την αγορά ράπιντ τεστ για παράδειγμα που θα γινόταν δωρεάν και καθημερινά ώστε να ελεγχθεί απόλυτα η όποια εσωτερική εμφάνιση του ιού.

Saving Daylight Saving Time (Σώζουμε τη θερινή μας ώρα)

sun-47083_640

Edit 3/10/20:
Η Ευρωπαϊκή Ένωση αποφάσισε να σταματήσει η εναλλαγή ώρας το 2021, δίνοντας όμως τη δυνατότητα σε κάθε κράτος-μέλος να επιλέξει ποια ώρα θα κρατήσει, τη θερινής ή τη χειμερινή.
(Ακούγεται ως φημολογία πως αυτό θα πάρει παράταση ένα έτος αλλά δεν φαντάζει πολύ πιθανό.)

Την αλλαγή ξεκίνησαν να εφαρμόζουν πειραματικά στις αρχές του αιώνα διάφορες χώρες και καθιερώθηκε με την ενεργειακή κρίση στη δεκαετία του ’70 ώστε κατά τους ανοιξιάτικους και καλοκαιρινούς μήνες να κερδίζουμε μια ώρα φωτός μειώνοντας την κατανάλωση ενέργειας.

Πλησιάζοντας λοιπόν στην τωρινή αλλαγή η χώρα μας δεν έχει ανακοινώσει ακόμη ποια ώρα θα κρατήσει, παρόλο που:
α) Καθαρά γεωγραφικά, δεν έχουμε τόσο μεγάλο γεωγραφικό μήκος ως χώρα ώστε να έχουμε ενδοιασμούς (όπως έχει για παράδειγμα η Γαλλία) αφού η απόκλιση στην ανατολή και τη δύσης του ηλίου μεταξύ του απώτατου δυτικού (Οθωνοί,19° 23′Α ) και του απώτατου ανατολικού (νησίδα Στρογγύλη, 29° 38′Α) σημείου μας είναι 40 λεπτά.
β) Εντελώς πρακτικά όσον αφορά τη δημογραφία της χώρας, το 90% του πληθυσμού ζει σε εύρος γεωγραφικού μήκους που η απόκλιση της ώρας δεν ξεπερνάει τα 19 λεπτά.

a-3
Ιωάννινα 20° 51′Α – Ηράκλειο 25° 8′Α

Με βάση τα παραπάνω, το ότι δεν έχουμε αποφασίσει ακόμη την στιγμή που τα θετικά της μονιμοποίησης της θερινής ώρας είναι -σχεδόν δεσμευτικά- περισσότερα φαντάζει παράξενο.

Επειδή λοιπόν οι πολιτικοί μας είναι ικανοί στο να βάζουν αψυχολόγητα αυτογκόλ ας θυμηθούμε τους βασικότερους από αυτούς τους λόγους, σε ένα άρθρο που είχα γράψει δυο χρόνια πριν, όταν διεξαγόταν η πανευρωπαϊκή ψηφοφορία για να έχει μια ιδέα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή τι προκρίνουν οι πολίτες πανευρωπαϊκά.

Ψηφοφορία που έδειξε πως ο κόσμος επιθυμεί την διατήρηση της θερινής ώρας, κάτι που έδειξαν και τοπικές δημοσκοπήσεις (όπως για παράδειγμα στην Αυστρία όπου το 80% τάχθηκε υπέρ της θερινής).

Ενδεικτικά, ακόμη και η Τουρκία αποφάσισε την μόνιμη υιοθέτηση της θερινής ώρας ζυγίζοντας προφανώς τα θετικά και τα αρνητικά και καταλήγοντας πως η θερινή ώρα προσφέρει περισσότερα οφέλη
(ειδικά σε ένα θέμα που ενδιαφέρει και εμάς πάρα πολύ και αναλύεται στο αρχικό κείμενο, αυτό του τουρισμού και της επίπτωσης που θα έχει σε αυτόν αν νυχτώνει μια ώρα νωρίτερα το καλοκαίρι) για τους πολίτες και την οικονομία της χώρας.

Αρχικό κείμενο (5/8/18):
Σημαντικό!
Αυτές τις μέρες του 2018 (μέχρι τις 16 Αυγούστου) διεξάγεται μια πανευρωπαϊκή ψηφοφορία πολιτών που ανάλογα με το αποτέλεσμα και τις αποφάσεις που θα παρθούν ενδέχεται να επηρεάσει σε πολύ μεγάλο βαθμό τις…μέρες μας.

Είναι η ψηφοφορία για το αν θα καταργηθεί η ρύθμιση της θερινής ώρας.

Εμάς, από όλες τις απόψεις μας συμφέρει είτε να παραμείνει ως έχει (απίθανο) είτε να ισχύσει  365 μέρες η θερινή.

Το γιατί γίνεται εύκολα αντιληπτό με μερικά παραδείγματα:

Αν πάψει να ισχύει, θα ξημερώνει από τις 5 και -αν πούμε πως αυτό καταπίνεται- θα νυχτώνει πριν τις 8.
Σαν τουριστική χώρα αν το δει κανείς είναι τρελή καταστροφή.

Και μπορεί τους άλλους νότιους, ειδικά στα ανατολικά (Πορτογάλους, Ισπανούς) να μην τους ενοχλεί πολύ μιας και είναι σε άλλη ζώνη ώρας, αλλά δεν θα τους χαλούσε καθόλου να στερήσουν από τον βασικό τους ανταγωνιστή στον τουρισμό, εμάς, μια ώρα φωτός.

Edit 3/10/20
Εξαιρετικά περιγραφικό και χρήσιμο μετά την επίσημη υιοθέτηση από την Τουρκία της θερινής ώρας είναι το παρακάτω σενάριο σε περίπτωση που δεν κάνουμε το ίδιο.

Σκεφτείτε έναν τουρίστα στην Ρόδο, στην καρδιά του καλοκαιριού, αραχτό στην παραλία, να κοιτάει το ρολόι του, να βλέπει πως ενώ είναι επτά το απόγευμα ξεκίνησε να σουρουπώνει και να σκέφτεται πόσο γρήγορα νύχτωσε από την ώρα που ξύπνησε και πόσο θα επιθυμούσε να μπορούσε να απολαύσει περισσότερη μέρα.

Φανταστείτε τώρα έναν τουρίστα λίγα χιλιόμετρα πιο ανατολικά, στις παραλίες της Σμύρνης, αραχτό στη δική του ξαπλώστρα, να κοιτάζει την ίδια στιγμή το ρολόι του και να έχει χορτάσει ήλιο, έτοιμος να επιστρέψει χαρούμενος στο δωμάτιο του, να κάνει ένα ντουσάκι και όταν βγει για φαγητό να έχει ακόμη ένα γλυκό φως κι ας έχει δύσει ο ήλιος.

Σκεφτείτε λοιπόν που θα πάει την επόμενη χρονιά ο τουρίστας της Ελλάδας όταν θα περπατάει μέσα στο μαύρο σκοτάδι και δει τον γνωστό του που πήγε στην Τουρκία (ή τον γνωστό του που πήγε στην Ισπανία) να ανεβάζουν στα σόσιαλ live stories φωτογραφίες και βίντεο με φως από εκεί που είναι.

Φανταστείτε τώρα και τις τουριστικές καμπάνιες αυτών των χωρών, πόσο εύκολο θα είναι να κάνουν πλάγιες αναφορές στο πόσο περισσότερο ήλιο προσφέρουν σε σχέση με την Ελλάδα αν κάνουμε το λάθος να κρατήσουμε την χειμερινή ώρα.

(Συνέχεια αρχικού κειμένου):
Μετά, πέρα από το θέμα εξοικονόμησης ενέργειας (που παραμένει πολύ επίκαιρο σε μια Ελλάδα που βγήκε-δεν βγήκε από μνημόνια και με την οικονομική κατάσταση της πλειοψηφίας των νοικοκυριών σε μέτρια έως κακή κατάσταση), είναι και θέμα οδικής ασφαλείας.

Είμαστε που είμαστε ειδική περίπτωση και με ελάχιστη οδηγική παιδεία, σκεφτείτε να πρέπει να οδηγούμε 210 περισσότερες ώρες με σκοτάδι.

(Αν χωρίσουμε χονδρικά ένα 24ωρο στα δυο και πούμε πως έχουμε δώδεκα ώρες νύχτα και δώδεκα ώρες μέρα τότε μιλάμε για 17,5 (!) «χαμένες μέρες» σε περίπτωση υιοθέτησης της χειμερινής.)

Να πας με την οικογένεια σου στη θάλασσα μέσα Ιουλίου, να φεύγεις π.χ 6 το απόγευμα από τη παραλία κι ενώ γυρνούσες ξεκούραστα με φως, να σε πιάνει η νύχτα στο δρόμο.

Να είσαι νταλικέρης, να σε φορτώνει η απογευματινή βάρδια ενός εργοστασίου στις 5 π.χ στην Θεσσαλονίκη για Αθήνα και ενώ τώρα κάνεις τη μισή και παραπάνω διαδρομή μέρα, να σε πιάνει η νύχτα πριν φτάσεις στη Λάρισα.

Αλλά κυρίως θα έχει τεράστιο ψυχολογικό αντίκτυπο.
Τώρα, μπορεί να είμαστε στον πάτο όσον αφορά όλα τα θέματα, αλλά έχουμε τον ήλιο μας.
Που λόγω της θερινής ώρας μπορούμε να χαιρόμαστε περισσότερο.
Φεύγουμε από την εργασίας μας και έχουμε κυριολεκτικά «όλη τη μέρα μπροστά μας» να κάνουμε ο,τι δραστηριότητα θέλουμε με φως.
Να αράξουμε στο μπαλκόνι, να πάμε για καφέ, για μια απλή βόλτα, να περπατήσουμε…
Αυτό και μόνο μας φτιάχνει τη διάθεση.

Αν δεν αλλάζει η ώρα και κρατήσουμε την χειμερινή, την καλύτερη περίοδο του έτους (άνοιξη-φθινόπωρο) όλοι θα χάνουμε μια το βράδυ και οι περισσότεροι θα χάνουν και μια το πρωί.

Αν σήμερα που μιλάμε δεν ίσχυε η θερινή ώρα, αυτή την ώρα (20:17) δεν θα είχαμε φως έξω.
Θα είχε νυχτώσει από τις 19:40 !!!

(edit 3/10/20: Η παρακάτω ψηφοφορία εννοείται πως έχει λήξει, απλά δεν αφαιρέθηκε για λόγους αυθεντικότητας του αρχικού κειμένου)

Πηγαίνουμε
 λοιπόν στη παρακάτω διεύθυνση και ψηφίζουμε!
(Πάνω δεξιά υπάρχει επιλογή για να εμφανιστεί το ερωτηματολόγιο στα ελληνικά):
https://ec.europa.eu/eusurvey/…/2018-summertime-arrangements

Ο Τόμας Εντουαρντ Λόρενς και η πλατεία Αριστοτέλους

Thomas Edward Lawrence (Lawrence of Arabia) 1888-1935

Thomas Edward Lawrence (Lawrence of Arabia) 1888-1935

Σε μια πόλη που ο δήμαρχος δεν διαφέρει και πολύ από έναν ιδιώτη που είδε την πόρτα του δημαρχείου ανοιχτή, μπήκε και σπάει πλάκα, οργανισμοί και ιδιωτικές εταιρείες είναι που ανέλαβαν να δώσουν μια -έστω μικρή και την τελευταία στιγμή- εορταστική πινελιά στους κεντρικούς δρόμους, αναλαμβάνοντας την φωταγώγηση τους.
http://www.parallaximag.gr/city/den-thelo-gkrinies

Δήμαρχος που σε καθετί αμφιλεγόμενο έκανε όλα αυτά τα χρόνια χρησιμοποιούσε σαν δικαιολογία πως κόπτεται για τον τουρισμό.

Αυτός ο καλικάντζαρος λοιπόν πέταξε μερικά δέντρα που μόνο την νύχτα και από ψηλά δίνουν μια ιδέα περί τίνος πρόκειται (αλλιώς την μέρα ψάχνεις που είναι αυτός που τα πουλάει) και γέμισε την Αριστοτέλους άσπρα τσαντίρια που θυμίζουν σκηνικό από κάποιο πλατό ταινίας με θέμα την Αραβία!

Αρχική φωτογραφία από: http://www.thestival.gr/media/k2/galleries/220376/22222.jpg

Μόνο ο Τόμας Έντουαρντ Λόρενς λείπει, αλλά θα χρησιμοποιούσε καμήλα και αυτό θα θύμιζε λίγο Χριστούγεννα και τους μάγους με τα δώρα…

Lawrence of Arabia fake(?) photo Αρχική φωτογραφία από: http://www.jordanjubilee.com/images2/lawrence/tel_camel.jpg

Οι καλικάντζαροι όμως βγαίνουν στην επιφάνεια λίγο πριν βγει ο χρόνος και είναι αβάπτιστα (σαν τα πολύ μωρά) τα νερά και κρύβονται ξανά με το που μπαίνει ο νέος. Αυτός που υποδύεται τον δήμαρχο, πήρε πάσο από πολύ μωρούς και θα μείνει…

Και πιο πριν δεν είχε σωστό δήμαρχο η Θεσσαλονίκη. Απλά η περίοδος 2010-…………. θα μείνει στην ιστορία σαν η περίοδος που μια πόλη δεν είχε καθόλου δήμαρχο!

Μπρος τουρισμός και πίσω ρέμα…

τουρισμός,υποδομες,πολιτικοι

Επειδή από την μια γκρινιάζουν κάποιοι για τα μπαζωμένα ρέματα τώρα που έπιασαν οι βροχές κι επειδή από την άλλη θέλουμε να ανεβάσουμε και τον τουρισμό μας  και να φέρνουμε τουρίστες όλο τον χρόνο…
(άσχετα αν στην καινούργια καμπάνια του υπουργείου για το 2015 έδειχναν εικόνες από την Αυστραλία και ούτε μια από την Μακεδονία)
http://taxalia.blogspot.gr/2014/11/gods-myths-heroes.html

Απλά λίγη έξυπνη διαφήμιση χρειάζεται πως προσφέρουμε οικολογικό-εναλλακτικό τουρισμός εντός οικιστικών περιοχών.

Θα έρχονται για παράδειγμα από παντού εραστές του κανόε καγιάκ και θα περιμένουν με τα νοικιασμένα από τα ξενοδοχεία κανό τους το μπαζωμένο ρέμα να κατεβάσει το νερό της βροχής (σαν τους σέρφερ που περιμένουν το μεγάλο κύμα) για να πραγματοποιήσουν την διαδρομή τους στην τεχνητή πίστα με τα σπίτια, τους μαντρότοιχους, τους στύλους της ΔΕΗ κι αν είναι εντός μεγάλων πόλεων θα αυξάνει και η δυσκολία της πίστας με το να χρειάζεται να αποφεύγουν επιπλέοντες κάδους, παρασυρμένα οχήματα κλπ…