Tag Archives: πολιτική

Πολιτεύματα κλειστού πυρήνα, όπως Windows και macOS…


Πλησιάζουν εκλογές…
Είτε βουλευτικές είτε δημοτικές.
Έρχονται λοιπόν οι πολίτες αρχικά αντιμέτωποι με το δίλημμα αν θα δώσουν ψήφο εμπιστοσύνης στο ίδιο κόμμα/πρόσωπο ή αν θα αρχίσουν να χρησιμοποιούν κάποιο άλλο.

Αυτή είναι η παγίδα των δήθεν δημοκρατικών, κατ ουσίαν κομματικών, θεσμών που έχουν επιτρέψει οι πολίτες να επικρατήσουν.
Που γίνεται απόλυτη αν (όπως εκ του αποτελέσματος προκύπτει ότι συμβαίνει στην Ελλάδα) το πολιτικό επίπεδο των πολιτών και οι εκπαίδευση τους ως πολιτικά όντα είναι ανύπαρκτα.

Γιατί οι επιλογές τους περιορίζονται κυρίως σε αυτές που το γενικό πολιτικό οικοσύστημα τους προσφέρει από τη δεξαμενή του, τη βουλή.
Που με τη βοήθεια της οικονομικής κρίσης έχει κλείσει πλέον τα άκρα της και έχει δημιουργήσει στεγανά, ώστε να είναι απόλυτα ελεγχόμενο τι μπαίνει και τι βγαίνει.

Ώστε τον ευρύτερο οργανισμό (χώρα) να τον τρέξουν (από τις θέσεις που αναλογούν στο καθένα) συγκεκριμένα κόμματα.

Σε τεχνολογική παρομοίωση, όταν φτάνει η στιγμή για κάποιον να πάρει/αλλάξει υπολογιστή, έρχεται στο δίλημμα αν θα συνεχίσει να χρησιμοποιεί το ίδιο λειτουργικό ή αν θα αλλάξει. Οι επιλογές του όμως περιορίζονται στις εξής δύο:
Microsoft και Apple.

Η μόνη δηλαδή επιλογή που έχει όταν αποφασίζει να αγοράσει τροφοδοτικό, μητρική, μνήμες, επεξεργαστή, κάρτα γραφικών (και όλα αυτά να τα βάλει μέσα σε ένα κουτί για να λειτουργήσουν και να κάνει αυτά που θέλει) είναι αν θα πάρει κάτι με λειτουργικό Windows ή με λειτουργικό macOS.

Σε δεύτερο επίπεδο, έρχονται αντιμέτωποι με τις επιλογές που τους προσφέρει το κόμμα/πρόσωπο, όσον αφορά τα άτομα που θα κάνουν το κόμμα/πρόσωπο λειτουργικό.
Άτομα που στη συντριπτική τους πλειοψηφία δεν θα μπορούσαν να επιβιώσουν εκτός αυτού του συστήματος, οπότε κάνουν τα πάντα ώστε αυτό να μην αλλάξει.

Αναμέσα σε αυτά είναι και εκείνα που, αν και έχουν ικανότητες, έχουν συμβιβαστεί με την παραδοχή του κλειστού συστήματος που δεν αλλάζει εξαιτίας των πολιτών και προτιμούν το ξεκούραστο χρήμα και τη δόξα των εδράνων της βουλής.

Στο σύστημα αυτό λοιπόν δεν μπορεί να μπει το οποιοσδήποτε άτομο και όποιο μπει είτε τους μοιάζει είτε επιλέγει να αφομοιωθεί ή να λουφάξει.
Ειδάλλως το σύστημα τον αποβάλλει.

Όπως συμβαίνει με το δικό μας σύστημα, με τον ανθρώπινο οργανισμό.
Που δεν πάει να του δίνεις ένα απολύτως λειτουργικό, σαν καινούργιο όργανο, αν δεν το θεωρήσει δικό του «προτιμά» να κρατήσει ένα ανίκανο να λειτουργήσει όπως πρέπει, ακόμη κι αν αυτό οδηγήσει τον οργανισμό στον θάνατο.

Σε τεχνολογικό παράδειγμα, οι επιλογές σου σε Windows-Apple π.χ για να ακούσεις μουσική περιορίζονται στα προγράμματα (δικά τους ή τρίτων) που έχουν εγκρίνει οι εταιρείες αυτές, ακόμη κι αν κανένα από αυτά δεν εκμεταλλεύεται στο έπακρο τις δυνατότητες του λειτουργικού, ούτε και των υλικών που αποτελούν τον υπολογιστή σου.

Ακόμη, ακόμη κι αν σαν προγράμματα είναι χάλια.
Οι επιλογές τους είναι οι επιλογές σου. Take it or leave it.
(κι ας είναι δικό σου το υλικό που τον αποτελεί)

Οποιαδήποτε άλλη επιλογή δεν μπορεί να υπάρχει χωρίς την έγκριση της εκάστοτε Microsoft, Apple κλπ γιατί δεν θα είναι συμβατή με τα υπάρχοντα, κλειστού κώδικα λειτουργικά.

Ακριβώς το ίδιο που συμβαίνει και με το πολιτικό σκηνικό, είτε αφορά βουλευτικές εκλογές είτε δημοτικές. Το λειτουργικό τους μέρος είναι κλειστό, όσο κι αν δυσκολεύεται (η δεν θέλει) να το πιστέψει κανείς.

(Σε λίγα χρόνια και προεδρικές, για να μοιράσουν καινούργια ποικιλία από σανό δήθεν δημοκρατίας στους πολίτες που δεν ξέρουν πως να αλλάξουν τα πράγματα).

Και δεν το ξέρουν γιατί ποτέ δεν μπήκαν στον κόπο να κάνουν αυτοκριτική και στη πλειοψηφία όσων την κάνουν δεν αρέσει η ιδέα να φύγουν από την δήθεν ευκολία, αλλά και το άλλοθι που τους παρέχει η έτοιμη επιλογή κάποιων άλλων γι αυτούς, σε οποιαδήποτε αρνητική εξέλιξη.

Όπως δεν τους αρέσει η διαπίστωση πως τα πράγματα είναι τόσο παγιωμένα σε όλα τα επίπεδα (πολιτικό, οικονομικό αλλά κυρίως κοινωνικό) που θα πάρει δεκαετίες να αλλάξει η κατάσταση και αυτή η αλλαγή θα γίνει μόνο και με τη δική τους συμμετοχή, έτσι καταλήγουν να υιοθετούν το κλασικό «αφού δεν θα ζω για να το δω, ας ξεκινήσει κάποιος άλλος την αλλαγή«…  (*)

Σε τεχνολογική παρομοίωση, θα επιλέξουν αυτά που κάποιοι τους δίνουν ως τις μοναδικές επιλογές γιατί δεν έχουν μπει στον κόπο να κάνουν την αυτοκριτική τους σαν καταναλωτές και όταν την κάνουν και δουν πως υπάρχει και ένας άλλος δρόμος, στους περισσότερους δεν αρέσει η ιδέα να φύγουν από τη δήθεν ευκολία, αλλά και το άλλοθι που τους παρέχει η χρήση ενός αγορασμένου λειτουργικού σε οποιαδήποτε δυσλειτουργία του μηχανήματος τους.

Όπως δεν τους αρέσει η ιδέα να συμμετέχουν συνειδητά (έστω και απλά χρησιμοποιώντας το) στην εξέλιξη ενός λειτουργικού ελεύθερου και δωρεάν για όλο τον κόσμο, όπως το Linux.
Ακόμη κι αν αυτό είναι εδώ και χρόνια εκατομμύρια έτη φωτός μπροστά από αυτά που πληρώνουν για να χρησιμοποιούν (ειδικά αν μιλάμε για Windows)

Όταν λοιπόν οι επιλογές για τη χρήση της ψήφου σου (όπως και για τη χρήση του υπολογιστή σου) περιορίζονται από τους δημιουργούς του πυρήνα πάνω στον οποίο λειτουργεί ένα σύστημα, δεν είναι επιλογές σου αλλά επιλογές τους.

(*)  Σχετικές παραπομπές:

Όταν λείπει η κοινωνία χορεύουν τα ποντίκια…

Οι μεγά(η)λιθ(ι)οι που μας αξίζουν…

Αντί σχολίου, προς homo erectus…

Βόδια πέφτουν από τον ουρανό!

Οι φασίστες των άκρων…

Στη χώρα των παρωπιδοφόρων…

Οταν ο εγκέφαλος lock-άρει στη διατήρηση της εξουσίας…

Ένα κόμμα μπορεί να σου χαλάσει όλη τη σύνταξη…

And the (οδηγικό) Oscar (της ημέρας) goes to…

Παπαδόπουλοι σε όνομα, Καρανίκες σε νοοτροπία…

Πρόεδροι ανταγωνίζονται reality με έπαθλο ένα κάστανο…

Ο νομοτελειακός φασισμός των ανίκανων…

Από μικρό κι από τρελό αλλά και από ηθοποιό του Hollywood μαθαίνεις την αλήθεια…

Advertisements

Ικανοποίηση-προεισαγωγικό άρθρο άρθρου για τα πολιτικά σκυλιά του Παβλόφ

blood-1813410_640

Αληθινή ικανοποίηση είναι το μόνο που μπορεί να νιώθει κάποιος που ενοχλήθηκαν τόσο πολύ οι υποστηρικτές των δήθεν πατριωτών της ΧΑ (ΧΑ όχι από το γέλιο, από τα αρχικά ενός ακόμη γελοίου συστημικού κόμματος), με την αναδημοσίευση άρθρων και δημόσιων σχολίων του από το φιλόξενο, ανεξάρτητο και αδέσμευτο Makpress.

Γιατί δείχνει ακριβώς τι είναι ο φασισμός των άκρων.

Όσο δεν ασχολείται κανείς μαζί τους αλλά μόνο με τους άλλους, όλα καλά.

Μόλις όμως τους βάζει στο κάδρο και τους πονάει με αλήθειες και πραγματικά γεγονότα που είναι αδύνατο να αντικρούσουν με επιχειρήματα, επιστρατεύεται η πανομοιότυπη (για κάθε άκρο) αστεία τακτική.

(Τους ευχαριστώ πάντως για την -με τα σχόλια τους- αυθόρμητη προσφορά τόσο μεγάλου και εξαιρετικού δείγματος που θα συνοδεύει επόμενο γενικό πολιτικό άρθρο σχετικά με το πείραμα του Παβλόφ και τα εξαρτημένα -πολιτικά- αντανακλαστικά)
Για ακόμη μια φορά η Χ.Α. διευκολύνει τον ΣΥΡΙΖΑ

Κι επειδή δεν αντιλαμβάνονται τι ακριβώς είναι και -κυρίως- τι μπορεί να γίνει το Τwitter, η χρήση hashtag και το διαδίκτυο γενικά, είπα να προσφέρω μια δωρεάν επίδειξη:

(σημ. αν όλοι όσοι είναι πατριώτες υποστηρικτές της ΧΑ κι όχι γνήσιοι καμουφλαρισμένοι ναζιστές-υποστηρικτές της ΧΑ είχαν ανεπτυγμένη πολιτική αντίληψη, θα έβλεπαν στο πρόσφατο άρθρο τον τρόπο που λειτουργεί το πολιτικό σύστημα και θα άφηναν το συγκεκριμένο μόρφωμα μόνο με τα κομματόσκυλα του, πράξη που θα δημιουργούσε ρήγμα στο διαμορφωμένο -λόγω των σημερινών συνθηκών- ερμητικά κλειστό κυκλοφορικό σύστημα του ενιαίου πολιτικού οργανισμού που παρασιτεί εις βάρος της πατρίδας μας, όμως και ο ένας που θα το κατανοήσει είναι κέρδος και αυτός ο «ένας» είναι η αόρατη ανταμοιβή ενός μπλόγκερ).

(εισαγωγικό κείμενο επόμενου άρθρου):
Φυσικά, αν –γενικά σαν λαός– είχαμε ανεπτυγμένη πολιτική αντίληψη, δεν θα είχαμε φτάσει εδώ που φτάσαμε…
Και δεν θα χρειαζόταν το σύστημα να επιστρατεύσει -σε αντίθεση με το όχι τόσο μακρινό παρελθόν- μπαχαλάκηδες και ναζιστές, ώστε να κουνάει κουδουνάκια σε παρωπιδοφόρους πιστούς και να προσφέρει άρτο και θεάματα κρατώντας το κοινό στις κερκίδες, εντός της πολιτικής αρένας, ενώ αυτό από τα θεωρεία κάνει ανενόχλητο πάρτι για την πάρτη του.

Όχι πια δάκρυα – Μόνο ξύλο

playmobil-police
Είναι να σε πιάνουν τα κλάματα.
Με την μεγαλοψυχία της κυβέρνησης που μετά το τελευταίο ψέκασμα σκέφτεται να καταργήσει τα χημικά από τις συγκεντρώσεις-διαμαρτυρίες-πορείες συνταξιούχων και εργαζόμενων.

Είναι και να γελάς, όταν θυμάσαι πως κάποιοι πίστευαν πως υπάρχει κυβέρνηση που να καταργήσει τους σύγχρονους πραιτοριανούς που υπάρχουν μόνο για να την προστατεύουν.
Την προηγούμενη, αυτή, την επόμενη…

Άσε τις χαρές που θα κάνουν τα ανθρωπάκια με τα κράνη και τις σιδερόφραχτες στολές.
(Κάθε σύγκριση αυτών με τους απλούς αστυνομικούς είναι από μόνη της αστεία)
Θα χορτάσουν να ρίχνουν ξύλο…
Πως δηλαδή θα σταματάνε τώρα τον κόσμο από ένα ντου για παράδειγμα όταν θα θέλει να μπει σε ένα υπουργείο; Στο τέλος παίζει να ζητήσουν από μόνοι τους οι συνταξιούχοι και οι εργαζόμενοι την επαναφορά των χημικών….
Αν υπάρχουν…Όχι τα χημικά…Αυτοί…

Είναι να κλαις και να γελάς (κλαυσίγελος λέγεται και μόνο οι μεγάλοι σατιρικοί και οι Έλληνες πολίτες ως πολιτικά όντα είναι ικανοί να στον προσφέρουν) που οι περισσότεροι ξεχνάνε πως κι άλλες φορές στα δύσκολα οι παππούδες φάγανε χημικά και που ξαφνιάζονται και πέφτουν από τα σύννεφα για την συμπεριφορά της -εκάστοτε- κυβέρνησης απέναντι τους όταν υπάρχουν ζόρικα θέματα και οι εκλογές είναι μακριά.

Είναι να δακρύζεις από τα γέλια που, υπάρχουν ακόμη πάρα πολλοί που πιστεύουν πως το κάθε μαντρί, όταν γίνεται κυβέρνηση, τους βλέπει σαν κάτι διαφορετικό από ενοχλητικά ζωύφια και έντομα που θα τα ψεκάσει χωρίς δεύτερη σκέψη όταν το πλησιάζουν πολύ κοντά…

Είναι να γελάς για να μην κλάψεις που ακόμη και τώρα υπάρχει ένα 45% του πληθυσμού που
κάθεται στα σοβαρά και επιλέγει ποιον θεωρεί ως καταλληλότερο πρωθυπουργό.

Που θα προτιμούσες να φας από μόνος σου χημικά για να μην τους λούζεσαι μαζί του να τους βλέπεις να μιλάνε π.χ για την δημόσια παιδεία ενώ έχουν τα παιδιά τους από το δημοτικό στα ιδιωτικά και το μόνο δημόσιο που θα ακουμπήσουν ποτέ θα είναι ο μισθός του πολιτικού, αν ακολουθήσουν την καριέρα του γονιού τους ή η -με κάποιο τρόπο- άμεση ή έμμεση πρόσβαση σε κρατικά/κοινοτικά χρήματα για ο,τι κι αν σκαρώσουν. Εταιρείες, οργανώσεις, ιδρύματα…

Είναι να κλαις τελικά με την τιμή που σου κάνουν, να σε κυβερνούν από τότε που γεννήθηκες
(όποια κι αν είναι η ηλικία σου  κι όσο πιο μεγάλος/η σε ηλικία τόσο μεγαλύτερη η ευθύνη σου) τόσο τεράστιες προσωπικότητες που βλέπουν τόσο πιο μπροστά….
Που φτάσαμε οι πολιτικές τους να κοντεύουν να εξαφανίσουν τους εργαζόμενους και κατ´ επέκταση τους συνταξιούχους.
Όχι για τίποτα άλλο….
Ώστε στο μέλλον να μην υπάρχουν για να τους ψεκάζουν και μετά να αναγκάζονται να βγάζουν τέτοιες εντολές…

 

Στην χώρα που κυβερνούν τα Ποκεμον και τα τρολ…

pokemon and troll
Το ελληνόφωνο διαδίκτυο στα…. «καλύτερα» του !!!!!!!

Ποια είναι τα 2 συστατικά της επιτυχίας των επιτήδειων;
Οι ηλίθιοι μαζί με τους εραστές της κλειδαρότρυπας και τους πρόθυμους να πιστέψουν οτιδήποτε διαβάσουν στο ίντερνετ, με λογαριασμό σε κάποιο social network !

Αυτός είναι ο συνδυασμός που λατρεύουν τα βόθρο-site που πλημμυρίζουν από επισκεψιμότητα και κέρδη από τις διαφημίσεις, τα τρολ που σπάνε πλάκα με τους απαράδεκτα δεκτικούς να πιστέψουν τα πάντα, όσο χοντροκομμένα και να είναι, αλλά και όσοι πετάνε δολώματα για να μοιράζουν κακόβουλο λογισμικό.

Νο 4 είδηση ανάμεσα στους Έλληνες χρήστες του Facebook και μάλιστα μέσα σε 2 μόλις μέρες, μία τρολιά που δείχνει δήθεν την Πρόεδρο της Κροατίας με μικροσκοπικό μπικίνι.

Ενώ κάτι τέτοιο δεν ισχύει και πρόκειται για την γυναίκα του ράπερ και ηθοποιού Ice-T, σε φωτογραφίες που τράβηξε παπαράτσι το 2009. Άσε που με λίγη παρατήρηση θα διαπίστωνε κανείς πως δεν είναι το ίδιο πρόσωπο…

Για του λόγου το αληθές, παρακάτω -και με μόλις 30 δευτερόλεπτα ψάξιμο- η απομυθοποιημένη από τον Ιανουάριο (!!!!!!!!!!!!!!!!) είδηση:
http://www.dailymail.co.uk/news/article-3383654/She-s-v-ice-President-Glamour-model-wife-Ice-T-Coco-Austin-mistaken-Croatian-political-leader-photographs-politician-bikini-prompt-mix-up.html

Το τραγικό μάλιστα με τους Έλληνες χρήστες, είναι πως ψεύτικες ειδήσεις σαν αυτή πρωτοκυκλοφορούν στο ξενόγλωσσο διαδίκτυο 4-6 μήνες προτού τις ανακαλύψουν τα δικά μας καθυστερημένα βόθρο-site, άρα είναι πανεύκολο με ελάχιστο ψάξιμο να ανακαλύψει κανείς αν κάτι ισχύει ή όχι κι όμως την πατάνε!

Κι όχι απλά την πατάνε, αλλά ακόμη κι αν διαβάσουν την «είδηση» και καταλάβουν πως δεν ισχύει, εξακολουθούν να επισκέπτονται και να διαβάζουν τα ίδια βόθρο-site, όσες φορές κι αν τους κοροϊδέψουν !!!!!!!!!

Και την ίδια ώρα βλέπεις πολλούς από αυτούς να σχολιάζουν ειρωνικά εκείνους που κυνηγάνε Πόκεμον. Όταν αυτοί κυνηγάνε να πιστέψουν κάθε βλακεία που θα δουν στο διαδίκτυο.

Μιλάμε για διαγωνισμό βλακείας χωρίς νικητή!

Υπάρχει μάλιστα και κάτι άλλο. Ο τρόπος αντίδρασης τους….
Λες και οι κυνηγοί των Πόκεμον που πιστεύουν πως αξίζει να γίνονται πειραματόζωα ενός εικονικού χαρακτήρα φύτρωσαν και δεν έχουν γονείς και προγόνους.

Αυτούς τους γονείς και προγόνους που πιστεύουν πως η Πρόεδρος της Κροατίας βγήκε με μπικίνι της Αυστραλέζικης Wicked Weasel στην παραλία και κάνουν τα δεύτερο-τρίτο-τέταρτα δημοσιογραφικά λαμόγια της πατροπαράδοτης δημοσιογραφίας που κρύβονται πίσω από αυτά τα site, να μακαρίζουν την τύχη τους που ένα πολύτιμο εργαλείο αντιμετωπίζεται σαν ένα παιχνίδι για να σκοτώνεις μόνο την ώρα σου, από τον πλέον αναλφάβητο (διαδικτυακά) λαό της Ευρώπης.

Λες και οι πωρωμένοι κυνηγοί Πόκεμον που κάνουν μέχρι και ολονυχτία για να υποστηρίξουν το άβαταρ τους και να το κάνουν νούμερο ένα, ήρθαν με τον πελαργό και όχι σε κάποιο μαιευτήριο.

Με γονείς αυτούς που για δεκαετίες αναλώνονται να υποστηρίζουν κάποιο κόμμα και πραγματικά Πόκεμον που έχουν ντυθεί Έλληνες πολιτικοί. Τα οποία κάθε μέρα ευχαριστούν την Θεά Τύχη που είναι πολιτικοί του πλέον αναλφάβητου (πολιτικά) λαού του Δυτικού κόσμου, γιατί οπουδήποτε αλλού θα ήταν απλώς στον πάτο. Αντί αυτού τους σηκώνουν στην κορυφή και γίνονται από πρόεδροι μέχρι πρωθυπουργοί…
papoulis-mitsotakis

Λες και οι κολλημένοι με το Πόκεμον που πιστεύουν το καθετί που θα δουν στην οθόνη τους και έχουν καταλήξει να τους ληστεύουν, παρασυρμένοι σε περίεργες τοποθεσίες από ψεύτικα μηνύματα, εμφανίστηκαν ξαφνικά από το πουθενά.
http://www.usatoday.com/story/tech/2016/07/10/four-suspects-arrested-string-pokemon-go-related-armed-robberies/86922474/

Δεν έχουν γονείς και προγόνους αυτούς που μια ζωή πιστεύουν το καθετί που θα ακούσουν από το επόμενο ποκεμον-πολιτικό, παρασυρμένοι από λόγια που χαϊδεύουν τα αυτιά τους και κατέληξαν να υφίστανται (κι αυτοί και όλοι μας) ένα άγριο μπούλινγκ από θρασύτατα πολιτικά πόκεμον και μια διαρκή ληστεία που έχει αποκτήσει μορφή πάγιας υποχρέωσης με αυξητική τάση…

Γιατί αυτοί είναι που κυριαρχούν παντού!
Από την πολιτική μέχρι τα παιχνίδια…
Γιατί δυστυχώς είναι η πλειοψηφία..

Και κάνουν όλα τα Πόκεμον να χορεύουν και όλα τα Τρολ και πίνουν στην υγειά μας…

Ένα κόμμα ογδόντα ένα ογδόντα ένα ογδόντα ένα….

100 posts
Φτάσαμε σιγά σιγά στα 100 άρθρα !
Που βγάζουν ένα μέσο όρο 1,818181 ανά μήνα, εξ ου και ο τίτλος…
Αυτή θα είναι η 101η δημοσίευση από την στιγμή που ξεκίνησε το συγκεκριμένο μπλογκ…
Οι λόγοι τώρα που μπορεί να έχει κάποιος για να στήσει ένα μπλογκ είναι άπειροι.
Πόσο μάλλον για να το διατηρήσει….

Κι αν στην απόφαση του δεν παρεισφρέει κανενός είδους κέρδος, οι άπειροι λόγοι φαντάζουν πεπερασμένο νούμερο, σε αντίθεση με όσους για παράδειγμα το κάνουν έχοντας ένα συγκεκριμένο ποσό κατά νου….

Ένας βασικός λόγος (τουλάχιστον προσωπικός) είναι πως η όλη διαδικασία, από το ερέθισμα να ξεκινήσεις να δημιουργείς ένα άρθρο μέχρι την στιγμή που γίνεται το κλικ στο δημοσίευση, αποτελεί μια ανανέωση-επιβεβαίωση της παρακάτω σκέψης, σε μια διαφορετική προσέγγιση του αρχικού Cogito, ergo sum (σκέφτομαι άρα υπάρχω) του Ρενέ Ντεκάρτ.

Σκέφτομαι, άρα υπάρχω. Ή μήπως…σκέφτομαι πως υπάρχω ενώ… (;;;) Όπως και να ‘χει, σκέφτομαι !!

Σκέψη-θεώρημα για το τι έχει μεγαλύτερη σημασία τελικά να συμβαίνει ως κατάσταση…
Κι αυτό έρχεται σε άμεση συνάρτηση με την επιθυμία να μοιραστείς από μια πληροφορία μέχρι μια ιδέα και να ελευθερώσεις δυνάμεις με θετικό-εξελικτικό πρόσημο…

Για τον έναν που ίσως την δει και είτε θα τον βοηθήσει να λύσει ένα πρόβλημα, είτε να διασταυρώσει κάτι, είτε να πάρει μια νέα σκέψη και μαζί με την δική του ή μια δεύτερη από κάπου αλλού να έχει δυο και να μπορεί να δημιουργήσει μια τρίτη καινούργια…

Γιατί ακόμη κι αν μια δημοσίευση σου την δουν ένας ή ένα εκατομμύριο, κάθε ένας θα είναι μόνος του απέναντι σε αυτό που θα διαβάζει…

Και κάπου εκεί στο πάτημα του κουμπιού για την δημοσίευση, στο πάτημα του κουμπιού για τον έναν που ίσως….είναι που τελειώνει και η δική σου συμμετοχή σαν μπλόγκερ…
Άσχετα με το αν αυτά που μοιράζεσαι αξίζουν πολλά ή τίποτα.
Άλλωστε, ο,τι κι αν νομίζεις  εσύ, ελάχιστη σημασία έχει…

Από εκεί και πέρα είναι θέμα του κάθε χρήστη του διαδικτύου.
Θέμα του κάθε χρήστη ώστε να μπορεί να πετύχει τα παρακάτω, έστω σε κάποιο βαθμό…

Να δει το διαδίκτυο σαν κάτι παραπάνω από ένα μεταμοντέρνο χαζοκούτι…
Να ανακαλύπτει πράγματα που αξίζουν της προσοχής του…
Να αφιερώνει τον χρόνο που πρέπει σε καθετί…
Να μάθει να ξεχωρίζει τι είναι τι…

Με βασική προϋπόθεση φυσικά να ενδιαφέρεται και να θέλει…
Αλλιώς αυτό που νομίζει πως χρησιμοποιεί θα καταλήξει να τον χρησιμοποιεί…

Υ.Γ. 1
Δεν θα μπορούσε να κλείσει αυτό το «επετειακό κειμενάκι» χωρίς μια αναφορά σε ένα μπλογκ μιας άλλης πλατφόρμας, το makpress.blogspot.com που όντας από τα ελάχιστα ανεξάρτητα ειδησεογραφικά μπλογκ συνεχούς ροής, (κι όχι των χαλαρών 1.8 αναρτήσεων τον μήνα όπως το δικό μου LOL) μου κάνει την τιμή να φιλοξενεί τα άρθρα μου, αυξάνοντας τις πιθανότητες για αυτόν τον ένα που ίσως…

Υ.Γ. 2
Τώρα, τι επετειακό 101ο άρθρο θα ήταν αν έλειπαν μερικές παραπομπές σε προηγούμενα, αυτά που δεν διέπονται από χρονικούς περιορισμούς, χωρισμένα σε 4 κατηγορίες. Πολιτική, Κοινωνία, Υπολογιστές και διαδίκτυο, Myth-busting, Τοπικά.

Πολιτική:
1) Η πραγματική δημοκρατία που δεν γνώρισες 2) Μίτωση και πολιτικός καρκίνος
3) Από τις ιπποδρομίες του Βυζαντίου στην Καλλιδρομίου του μνημονίου…
4) Τα γάτο-χρυσόψαρα, οι κλόουν και το τσίρκο
5) ΠΡΟΣΟΧΗ! ΑΝΑΚΛΗΣΗ ΝΩΠΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΦΕΤ
6) Σαν να μην πέρασε μια μέρα 7) Ούτε ορθή σκέψη ούτε ορθή γραφή

Κοινωνία:
1) Όταν λείπει η κοινωνία χορεύουν τα ποντίκια 2) Ο καθρέπτης που δεν βλέπεις
3) Ο ανήθικος τρόπος της Ryanair να βγάζει περισσότερα χρήματα
4) Το DNA μας η ΕΠΟ κι ο Ρανιέρι 5) Τα μικρόνοα φασιστάκια των ιδεολογιών
6) 4 μέρες καπηλείας 4 δεκαετίες εξουσίας κι ο Παναγούλης
7) Όταν είσαι καθηλωμένος χρόνια στο payroll μιας ιδεολογίας, γίνεσαι Λαζόπουλος

Υπολογιστές και διαδίκτυο:
1) Ανοιχτό vs κλειστό λειτουργικό και υπηρεσίες ασφαλείας
2) Πληροφορία και δεδομένα, το πιο πολύτιμο προϊόν
3) Bad Google! No cookie for you!
4) Τα δωρεάν Windows 10 της Microsoft που κοστίζουν πανάκριβα
5) O Τυραννόσαυρος Ρεξ και η Microsoft
6) Όταν τα τρολ τραγουδάνε Gnarls Barkley.Crazy…
7) Ευχές μέσω του Gimp

Myth-busting:
1) ΤΟ ΣΠΗΛΑΙΟ ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΑ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΤΗΚΕ ! ΜΕΤΑΚΟΜΙΣΕ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ !!!
2) ΜΗΝ ΔΕΧΕΣΑΙ ΕΤΣΙ ΑΠΛΑ Ο,ΤΙ ΣΟΥ ΣΕΡΒΙΡΟΥΝ…
3) Όχι ρε γαμώτο! Δεν ήταν φάντασμα

Τοπικά:
1) Μπουτάρης, το πιο συστημικό τρολλ 2) O Μπουτάρης, οι γάιδαροι και τα πρόβατα

 

Info-solutions ανέκδοτα και Χωρίς-solutions ξεπερασμένα πολιτικά κόμματα

nea dimikratia elliniki version(και στην αγγλική γλώσσα):
Nea Dimokratia BSOD-1024x515-simple penguinsEdit: (18/4/16) Οι φωτογραφίες και το άρθρο ήταν με αφορμή το φιάσκο των εκλογών για την ανάδειξη αρχηγού στην ΝΔ. Με ελάχιστες αλλαγές θα έβρισκαν εφαρμογή και στις τελευταίες εξελίξεις με την ΟΝΝΕΔ…

Μάπα κόμματα μάπα θα τα πάνε….λειτουργικά.
Σε ένα πολιτικό….σύστημα για γέλια.
Αυτά….
Υ.Γ.
Η BSoD (η μπλε οθόνη του θανάτου) εμφανίζεται σε σοβαρά προβλήματα των Windows που δεν επιτρέπουν την συνέχιση χρήσης του
https://el.wikipedia.org/wiki/μπλε-οθονη-του-θανατου

Σαν να μην πέρασε μια μέρα…

eye
Η παρατήρηση και η ανάγνωση των αποτυπωμάτων της εκάστοτε κυβέρνησης χωρίς παρωπίδες είναι κάτι δύσκολο για την πλειοψηφία, επειδή αν όχι στενά κομματικά οι περισσότερος κόσμος (κι αυτό ενισχύεται από τα δημογραφικά-ηλικιακά στοιχεία) έχει ένα συναισθηματικό δέσιμο από το παρελθόν του ως ψηφοφόρος.

Γιατί ανδρώθηκε-συνδέθηκε ιδεολογικά με τις ταμπέλες που είδε κάποιο κόμμα να χρησιμοποιεί και τις οποίες (ειδικά σε προηγούμενες εποχές) μπορούσε ο κάθε πολιτικός να τον κάνει εύκολα να τις πιστέψει, γιατί δεν ήταν τόσο δραματικά ακόμη τα πράγματα.

Λίγοι μπορούμε να πούμε πως για χι λόγους ( ο γραφών γιατί πάντα ήταν αντιδραστικός και δεν δεχόταν κάτι χωρίς να το ψάξει/αναλύσει/ελέγξει ο,τι κι αν ήταν αυτό, είτε μια ιδέα είτε ένα αυτοκινητάκι που κινούταν μόνο του, που και τα δυο κατέληγαν «λυμένα» και έτοιμα για μελέτη) δεν μπήκαμε ποτέ στο παραπάνω τριπάκι.
Οπότε το παρακάτω είναι απόλυτα αποκομμένο από συναισθηματισμούς που θα θόλωναν έστω και λίγο το όποιο συμπέρασμα.

Με την δεύτερη θητεία λοιπόν της κυβέρνησης σε εξέλιξη και κάποιες συμφωνίες του τρίτου μνημονίου με τους δανειστές να περνάνε σιγά-σιγά, έχει παρέλθει ικανός χρόνος για να μπορούν να εξαχθούν τα βασικά-γενικά συμπεράσματα και για τον τελευταίο μεγάλο θίασο που μπορούσε να ρίξει στην σκηνή το παρόν πολιτικό σύστημα.

Το πρώτο είναι πως δεν πήρε περισσότερο από όσο περίμενα για να ακολουθήσουν την ίδια ακριβώς πολιτική με τους προηγούμενους, σε πλήρη αντίθεση με όσα παρουσίαζαν στο πρόγραμμα που μοίραζαν στους θεατές του τσίρκου πριν την παράσταση.
Τα γάτο-χρυσόψαρα, οι κλόουν και το τσίρκο…

Το δεύτερο είναι πως επειδή κι αυτοί κοιτάνε να αποφεύγουν τα αυτονόητα που θα τραυμάτιζαν ανεπανόρθωτα το τσίρκο, εφαρμόζουν το ίδιο ακριβώς πλάνο για τα υπόλοιπα. «Πάμε στην τύχη και βλέπουμε, βλέποντας και κάνοντας κι ο Θεός βοηθός…»

Το τρίτο είναι πως καθώς είναι άμαθοι δεν έχουν την φινέτσα των προηγούμενων κλόουν και τα κάνουν όλα πιο άκομψα σε σχέση με τους προηγούμενους, Αγνοούν βασικούς κανόνες πολιτικής υποκριτικής γι αυτό και οι ίδιες συμπεριφορές-πολιτικές, χτυπάνε πιο άσχημα και δείχνουν μεγαλύτερο θράσος.

Από την άλλη όμως αυτό το θράσος (εξαιτίας της αμάθειας-άγνοιας τους) παρόλο που είναι απλά εικονικό (το πρώτο που μαθαίνει ένας πολιτικός είναι όταν στριμώχνεται να αντιπαραθέτει θράσος για να «τρομάξει» τον άλλο και είτε να ξεφύγει είτε να επιβληθεί, ανάλογα την περίπτωση), τους βοηθάει να περνάνε αυτά που θέλουν.

Σε συνδυασμό με την «ψυχολογική παραίτηση» όσων τους στήριξαν επειδή πραγματικά πίστευαν πως υπήρχε περίπτωση να δουν κάτι διαφορετικό από αυτή την ομάδα του τσίρκου.

Μέτρα που θα έρχονταν όποιος κι αν ήταν κυβέρνηση, αφού το δεύτερο συμπέρασμα είναι διαχρονικό. Όμως τώρα περνάνε ελαχιστοποιώντας ακόμη και τις έμμεσες αντιδράσεις, ενώ οι προηγούμενοι θα είχαν αντίδραση από τους παραπάνω που αφελέστατα πίστευαν πως κάποιος εννοούσε τις ταμπέλες και τις πομπώδεις ατάκες
που χρησιμοποιούσε

Οπότε με αυτά κι αυτά…Σαν να μην πέρασε μια μέρα που λέει και ο Δημητριάδης κι οι μικροί του ήρωες …

Διαπραγματεύσεις στον αέρα, αναζήτηση ισοδύναμων σε αντί-αναπτυξιακούς φόρους που θα αντικαταστήσουν αντί-αναπτυξιακούς φόρους, χοντροί (Πάγκαλος τότε, Φίλης τώρα) να πετάνε άκαιρες χοντράδες επειδή το λίπος μπλοκάρει τα εγκεφαλικά τους κύτταρα κοκ.

Τουλάχιστον αυτός είδε μια φυσιολογική πρώην ερωτική του σχέση, ένιωσε όμορφα και το τραγούδησε.

Ενώ οι πολίτες το τραγουδούσαν προτού καν το γράψει και το τραγουδάνε για τον ΓΑΠ όταν έχουν σχέση με τον Σαμαρά, για τον Σαμαρά όταν έχουν σχέση με τον Τσίπρα, για τον Τσίπρα όταν θα τα έχουν με τον επόμενο κοκ γιατί πάντα θα τους υπενθυμίζουν πως  μπλέκουν διαρκώς σε αρρωστημένες πολιτικές σχέσεις από τις οποίες δεν μπορούν να ξεφύγουν, γιατί μεγάλωσαν σε ένα προβληματικό περιβάλλον….

Υ.Γ.
Για το πόσο «λίγο» είναι γενικά το πολιτικό προσωπικό που αυτός ο τόπος μέσα από αυτό το σύστημα παράγει, υπάρχουν μικρά -άσχετα με την πολιτική- παραδείγματα σαν το παρακάτω να το αποδεικνύουν.
(Θα μπορούσα να παραθέσω άπειρα προηγούμενα από κάθε πολιτικό χώρο απλά αυτό είναι το πιο πρόσφατο)

Πιστεύω όταν η κόρη του μεγαλώσει πως θα γράφει την συγγνώμη σωστά κι όχι όπως ο μπαμπάς της…. Αλλά μικρή σημασία έχει πως την έγραψε, εξάλλου τα λάθη είναι για τους ανθρώπους.  Άλλωστε οι πολιτικοί κάποιες βασικές λέξεις (στα σοβαρά θέματα) είτε σωστά τις χρησιμοποιούν είτε όχι, τις λένε απλά για να τις πούνε.

‘Άλλο είναι το τραγικό του πράγματος. Που ακόμη και σε ένα ξεκαρδιστικό θέμα σαν αυτό (αν τον πιστέψουμε γιατί θα μπορούσε να το κάνει και επίτηδες για να δημιουργήσει κάτι αστείο και να το παίξει μετά άνετος), ο μέσος Έλληνας πολιτικός απαντάει με σοβαροφάνεια!