Tag Archives: Παπαδόπουλος

Παπαδόπουλοι σε όνομα, Καρανίκες σε νοοτροπία…

Αν πεις πως το πιο συνηθισμένο επίθετο στην Ελλάδα είναι Παπαδόπουλος όλοι θα συμφωνήσουν.
Αν όμως πεις πως η πιο συνηθισμένη νοοτροπία είναι του Καρανίκα πάρα πολλοί θα σε μισήσουν.

Του κάθε Καρανίκα που ζει και κινείται παρασιτικά σα σύγχρονος Γκρούεζας.
Δηλαδή, του κάθε πιστού κομματόσκυλου χωρίς κανένα άλλο προσόν πέρα από το να είναι κολλητός κάποιου που έχει ανέβει ψηλά σε κάποιο κόμμα και κατ’ επέκταση και στη κυβέρνηση, αν αυτό το κόμμα πάρει την εξουσία.

Που όλα είναι κακώς καμωμένα όταν τα κάνουν τα άλλα μαντριά, όταν όμως έρχεται η σειρά του δικού τους και οι τσοπάνηδες τους κάνουν ακριβώς τα ίδια με τους προηγούμενους, αναλαμβάνουν (ανάλογα την περίσταση) είτε να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, είτε να κάνουν θόρυβο για να βρει ευκαιρία να ξεφύγει το αφεντικό τους, είτε να βγάλουν δόντια και να επιτεθούν σε όποιον καταστρέφει την εικόνα του προστάτη τους.

Κάτι που βρίσκει υπόσταση και σε τελείως ατομικό επίπεδο.
Όπου για όλα υπάρχει δικαιολογία αρκεί να τα κάνουμε εμείς κι όχι οι άλλοι.
Από το πιο μικρό μέχρι το πιο μεγάλο.
Και που θα υπερασπιστούμε αυτό το αυθαίρετα θεωρούμενο δίκαιο κεκτημένο μας με νύχια και με δόντια.

Κρατώντας σφιχτά στο χέρι την ψήφο ενός κόμματος που δεν μοιάζει να στρέφεται ενάντια σε αυτό το πιστεύω μας και ψηφίζοντας δαγκωτό οποιονδήποτε μας χαϊδέψει τα αυτιά και δεν μας μαλώνει για όσα αρνητικά παρουσιάζουμε σαν χαρακτήρες (πολίτες-πολιτικά όντα)

Γιατί ο κάθε Καρανίκας δεν είναι άτομο αλλά νοοτροπία και είναι γραμμένος βαθιά στο DNA μας και μας κάνει να συμπεριφερόμαστε με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, απλά συνδυάζοντας και τον τσοπάνη και το τσοπανόσκυλο.

Τα παραδείγματα είναι άπειρα. Τόσα που δεν χρειάζεται να παρατεθεί κανένα.
Αρκούν μερικά δευτερόλεπτα κρυφής αυτοκριτικής για να παρελάσουν από μπροστά μας.

Τι γίνεται λοιπόν όταν έχουμε ένα συνδυασμό αυτών των δυο;

Γίνεται πως έχουμε μια ακόμη συνηθισμένη μέρα και ένα ακόμη επεισόδιο στο σήριαλ «Νεοέλληνες και Ελλάδα» που καταφέρνει να συνδυάζει όλες τις κατηγορίες (κωμωδία, περιπέτεια, θρίλερ, δράμα κλπ ) εκτός από την επιστημονικής φαντασίας γιατί όλα αυτά είναι στο παρόν και πολύ μα πολύ πραγματικά και θα είναι τα ίδια και στο μέλλον.

Έπιασαν λοιπόν 106 φοιτητές στη Πάτρα να έχουν παραδώσει την ίδια εργασία, τους απαγόρευσαν τη συμμετοχή στην εξεταστική Σεπτεμβρίου και όλες οι κομματικές νεολαίες ξεσηκώθηκαν κατά της απόφασης!

Και ειδικά η τοπική ΔΑΠ-ΝΔΦΚ (εκλογές πλησιάζουν, πρώτο κόμμα η μαμά ΝΔ σε όλες τις δημοσκοπήσεις, ας κάνουμε μια ανέξοδη απόπειρα συλλογής ψήφων) έβγαλε και επίσημη ανακοίνωση κατά των καθηγητών, ένα αχταρμά ηθικολογίας της πλάκας με αναφορές ακόμη και στον Μαρξ(!!!!!) στα πρότυπα των ΣΥΡΙΖοκομματόσκυλων.

Που όποιος τη διαβάσει χωρίς να ξέρει ποιος την έγραψε και δεν σκεφτεί Καρανίκας να πάει για profiler στο FBI.

Εννοείται πως τα συγκεκριμένα νέα κομματόσκυλα το έκαναν τόσο χοντροκομμένα (ανέκαθεν οι λεγόμενοι δεξιοί ήταν μπουνταλάδες σε τέτοια ζητήματα, ίσως γιατί σαν χωρίς έντονη μετάλλαξη συντηρητικό κόμμα που έχει ρίζες στην κοινωνία που φτάνουν πίσω στη τουρκοκρατία κληρονόμησε περισσότερα κοινωνικά στοιχεία τους, αλλά και γενικά τα περισσότερα αναλώσιμα κομματόσκυλα είναι περιορισμένων δυνατοτήτων) που εκνεύρισαν τα μεγαλύτερα τόσο, που για να δείξουν στον τσοπάνη τι καλές υπηρεσίες που παρέχουν, αναγκάστηκαν να ορμήσουν στα μικρά και για παραδειγματισμό τιμώρησαν ένα.

Μεγαλύτερα τσοπανόσκυλα που κάνουν τα ίδια ακριβώς πράγματα αλλά λίγο πιο προσεχτικά. Τόσο που να έχουν και το τσοπάνη ευχαριστημένο αλλά και τα πρόβατα ξέγνοιαστα χωρίς να ξεφεύγουν από το συγκεκριμένο ρόλο τους.
Ελπίζοντας κάποια στιγμή να γίνουν κυβερνητικοί Καρανίκες. Ανεξαρτήτως προσωπικού στιλ…

Όμως παρά αυτό αλλά και όλα τα προηγούμενα, σχεδόν καθημερινά, επεισόδια του μακροβιότερου σήριαλ που προβάλλεται από την ίδρυση σχεδόν του ελληνικού κράτους, από την δολοφονία Καποδίστρια (που δύο υβρίδια τσοπάνη, τσοπανόσκυλου και Νεοέλληνα παρουσίασαν με μια μόνο πράξη όλα όσα έμελε να κληρονομήσει αυτή η κοινωνία) και μετά, εξακολουθείς να έχεις μια μεγάλη μερίδα πολιτών που έχει υποστεί πολιτική λοβοτομή από το σύστημα, πιστεύοντας πως είναι απλά θέμα να βρεθεί ένας καλός πρωθυπουργός, ώστε αυτό να επιβιώνει ευκολότερα…

Έχοντας μια πλειοψηφία, που ξεπερνάει σε αριθμό κατά πολύ όλους τους Παπαδόπουλους της Ελλάδας, να είναι και αυτή που σαν πρόβατο πετιέται στον αέρα και τρομάζει περισσότερο όταν βλέπει πολλά από τα νέα τσοπανόσκυλα που η ίδια εκτρέφει να παραφέρονται και που μένει με το στόμα ανοιχτό και παγωμένη όταν μερικά καταφέρνουν και γίνονται Καρανίκες.

Που όμως κάθε πρόβατο από αυτά, μαζί με όλους τους άλλους, ακόμη και πάρα πολλούς από όσους τώρα καυτηριάζουν το συγκεκριμένο περιστατικό, σε μια άλλη περίσταση θα κάνει  στα υπόλοιπα μέλη, όσο το επιτρέπουν οι δυνατότητες του και η προσωπικότητα του, τα ίδια που κάνουν τα τσοπανόσκυλα και ο τσοπάνης.

Και θα μπορεί να τα κάνει όσο δεν ενοχλεί πολύ τα υψηλά κλιμάκια του συστήματος (δομικά, ώστε να τα εκθέτει όσον αφορά την ανυπαρξία βούλησης τους για την τήρηση των νόμων ή την ανυπαρξία αυτών) ή αυτές τις δυο τάξεις…

Και ενίοτε θα επιβραβεύεται και για τις πράξεις του.
Ή έστω θα του παρέχεται μια βολική δικαιολογία και συγχώρεση…
Με κομψό ή άκομψο τρόπο, ανάλογα το τσοπανόσκυλο..
Όταν θα πλησιάζει η ώρα για το μαλλί και οι τσοπάνηδες θα χρειάζονται όσα περισσότερα μπορούν να μαζέψουν.

Ασχέτως αν δεν καταλαβαίνει πως αν δεν ανήκει έστω στα τσοπανόσκυλα, κάθε φορά που ακούει «ελάτε για μαλλί» αυτός θα βγει κουρεμένος και χωρίς…

Είτε το ένδυμα που θα φτιαχτεί είναι ανοιχτό πουκάμισο ή t-shirt είτε πουκάμισο και γραβάτα με ή χωρίς σακάκι….

Save

Save

Save

Advertisements

Εχθρός εντός των πυλών

Enemy_At_The_Gates_1-ιρακλισ

Πριν 3-4…5 χρόνια λέγαμε «Eχθρός προ των πυλών» σαν τον τίτλο της πολεμικής ταινίας και βγαίναμε αυθόρμητα στον δρόμο και μαχόμασταν, έστω κι αν απέναντι μας είχαμε «ανεμόμυλους» και εχθρούς δύσκολο-πρόσιτους. Ακόμη κι όταν πέσαμε, πέσαμε οπαδικά μαχόμενοι, με το κεφάλι ψηλά.

Τώρα ο εχθρός είναι «εντός των πυλών….» και σε καμία περίπτωση δεν είναι ο Παπαδόπουλος.
Είναι «εχθρός» μέσα από την ανυπαρξία των επώνυμων που έχουν οικονομικές δυνατότητες….Σαν σαράκι που τρώει από μέσα το ξύλο…

Κι αν δεν αποφασίσουν αυτοί που μπορούν να μπουν επιτέλους μπροστά, να οδηγήσουν την ποδοσφαιρική ομάδα (που αποτελεί το βαρύ πυροβολικό που θα ακολουθήσουν και τα άλλα τμήματα) στην σουπερλιγκα και μετά, αν δεν μπορούν να συνεχίσουν, να βρουν πιο εύκολα διάδοχη κατάσταση, ξύλο σε τέτοια κατάσταση δεν σώζεται.
Γιατί ακόμη κι αν βγεις στον δρόμο γι αυτό, θα σου διαλυθεί στα χέρια…

Όσο λοιπόν κι αν δεν το αντιλαμβάνονται, έχουν περισσότερο από όλα ηθική υποχρέωση. Γιατί πολλοί από αυτούς καταστροφολογούσαν εκβιάζοντας έμμεσα (άθελα τους έστω) ψυχολογικά τον κόσμο, όταν έπαιζε να διαλέξουμε είτε ΑΦΜ είτε να σκεφτούμε πιο ριζικές και «επιθετικές» λύσεις, με αποτέλεσμα να φτάσουμε κυριολεκτικά στο σημείο μηδέν…και με έναν κόσμο να μοιάζει αντί για ποτάμι, με τα στάσιμα άρρωστα νερά κάποιου έλους…

 

Η ανάσταση του Ηρακλή είναι εκεί που πρέπει να δείτε κι όχι εκεί που σας δείχνουν!!!

Αρχική φωτογραφία από: http://thessbomb.blogspot.gr/2011/05/blog-post_2859.html

Αρχική φωτογραφία από: http://thessbomb.blogspot.gr/2011/05/blog-post_2859.html

Καλή δουλειά έκανε -άθελα του μπορεί μα λόγω νοοτροπίας- ο Δόβελος και η παρέα του…’Ηρθαν τα αρνητικά αποτελέσματα και στράφηκαν τα βέλη στον Όγιος…
Και θα έχει έστω και μια μικρή δικαιολογία ο ΠΑΠ να αντιτείνει, στις όποιες κατηγορίες γιατί δεν ανέβηκε (αν δεν ανέβει τελικά) η ομάδα…

To πρόβλημα του Ηρακλή δεν ήταν ποτέ ο Όγιος και το αν είναι καλός ή όχι.
Το πρόβλημα του Ηρακλή είναι πως εξαιτίας του ανύπαρκτου προέδρου ο Όγιος:

α) και δέθηκε με την ομάδα και δεν θέλησε να την χρεώσει με μεταγραφές…Μεταγραφές που τώρα θα έδιναν -ίσως- λύσεις, μα σε περίπτωση αποτυχίας θα ήταν ένα ακόμη ασήκωτο οικονομικό βάρος στις πλάτες της ομάδας…

β) και δεν βρέθηκε τόσους μήνες μετά, έστω μια μεσοβέζικη μα μόνιμη λύση για να κάθεται στον πάγκο…

γ) και ζούσε σουρεαλιστικές στιγμές όταν (απλά ένα τρανταχτό παράδειγμα), από φυσιολογική αντίδραση για τον ανύπαρκτο πρόεδρο, οι οργανωμένοι του έδιναν 2 και 3 χιλιάρικα από τα κουπόνια, να τα διαχειριστεί αυτός…
(Να τα πρώτο-δώσει που…Άσε που δεν είναι και δουλειά του προπονητή αυτή, πέρα από το ότι δεν δίνει ούτε ένα θετικό μήνυμα στους παίκτες-εργαζόμενους αυτή η εικόνα, για μια -υποτίθεται- επαγγελματική ομάδα και ανώνυμη εταιρεία…)

δ) και βλέπει -μαζί με τους παίκτες- απλούς οπαδούς να προσφέρουν το μοναδικό πριμ, κάνοντας πιο έντονο και δραματικό το γεγονός, πως τα γραφεία της διοίκησης είναι άδεια από πρόσωπα και από λεφτά….

(Υπάρχουν μεμονωμένα μα χαρακτηριστικά παραδείγματα και συμβάντα που θα αντιστοιχούσαν σε όλα τα γράμματα της αλφαβήτου, όποιου όμως δεν του αρκούν τα παραπάνω για να δει το λάθος που κάνει, με το να κρίνει δηλαδή το αγωνιστικό αποκομμένο -έστω προσωρινά- από τα υπόλοιπα, ανήκει στην κατηγορία των οπαδών που πρέπει να είναι παραδείγματα προς αποφυγή…)

-Και ξαφνικά δεν είναι όλα αυτά αποκλειστική ευθύνη του ΠΑΠ…
-Και ξαφνικά δεν είναι όλα αυτά, που ρίχνουν τις εσωτερικές άμυνες σε μια ομάδα…
-Και ξαφνικά το ότι βρέθηκαν έστω προφάσεις και διαλύθηκε προτού καν σχηματιστεί καλά καλά η κίνηση κάποιων για να έχει ένα πρόσωπο -έστω και εθελοντικά σχηματισμένο- η ομάδα, δεν είναι ευθύνη αυτών που έπαιξαν τους παράγοντες με ξένα κόλλυβα…

Και ξαφνικά όλα αυτά δεν είναι ευθύνες συγκεκριμένων ατόμων και νοοτροπιών…
(που κάποιοι θα βγουν και ήρωες ή δικαίως θιγμένοι…)
Βρήκαμε τον Όγιος να τις επιμερίσουμε!!!

Είπαν και οι δημοσιογράφοι να πάνε με το ρεύμα της εποχής και να τα χώσουν κι αυτοί στον Όγιος και στην ομάδα κι ήρθε κι έδεσε το γλυκό.
Χωρίστηκαν όλοι σε στρατόπεδα και πυροβολούν δέντρα δίνοντας στον στόχο χώρο, χρόνο και υπερασπιστική γραμμή…

Μην ξεχνάμε πως οι ίδιοι πριν 2 μήνες τον ανέβαζαν στα ύψη και τον ηρωποιούσαν χωρίς λόγο (κλασική συμπεριφορά δημοσιογράφων, μόνο που στον Ηρακλή κάποιοι -έστω κάποιοι- θέλουμε και τους δημοσιογράφους μας να ξεχωρίζουν από την μάζα), με τα άρθρα τους και τα βίντεο από τα αποδυτήρια, που τον έδειχναν να κάνει απλά ο,τι το 99% των προπονητών. Να προσπαθεί να ανεβάσει ψυχολογικά τους παίκτες και να τονώσει τον ποδοσφαιρικό τους εγωισμό. Μόνο που το περνούσαν σαν κάτι μοναδικό και ιδιαίτερο…
Απλά γιατί εκείνη την εποχή, αυτό πουλούσε…

Είναι οι ίδιοι που τώρα παράγουν μελοδραματικούς τίτλους, ακολουθώντας και -δυστυχώς- ενισχύοντας τις ενστικτώδεις ορμές των οπαδών.
Λες κι αν ανέβουμε, έτσι όπως είναι τα δεδομένα, δεν θα είμαστε υποψήφιοι να πέσουμε πάλι…Όχι…Θα γίνει θαύμα -ειδικά για μας- και τα όποια έσοδα της Σουπερλιγκ θα τα διαχειρίζεται ιδανικά ο ουρανοκατέβατος άγιος Φούφουτος ή αν εμφανιστεί αγοραστής, δεν θα ζητάει παραπάνω ανταλλάγματα ο κάθε Παπαδόπουλος.

‘Ασε που οι κάθε «Δόβελοι» θα εμφανιστούν και πάλι τότε και βρίσκοντας βήμα από τους δημοσιογράφους, θα λένε τα κλασικά «…Ας μην διαταράξουμε την ηρεμία της ομάδας….ας πάμε όπως είμαστε και βλέπουμε…» κοκ

Που αν ανέβουμε και -καθόλου περίεργο- πέσουμε, τότε είναι που θα σκορπίσουμε, γιατί θα χαθεί το άλλοθι του Πιλάβιου, του Κουράκη και της κοπρολίγκας που έκαναν τον Ηρακλή εξιλαστήριο θύμα και που παραμένει ενεργό στο οπαδικό θυμικό μας…

Και το κάνουν και άκομψα! Που δεν καταλαβαίνουν πως με το να λένε για παράδειγμα πως και οι παίκτες των άλλων ομάδων είναι απλήρωτοι, μειώνουν την ομάδα μας και δίνουν -νέο- άλλοθι στον κάθε Παπαδόπουλο!
(Και ας είναι και 1545 χρόνια δημοσιογράφοι! Κι ο άλλος παίζει 70 χρόνια τάβλι και δεν έγινε καλός…)
Ίδιο μέγεθος είναι βρε κωθώνια ο Ηρακλής, με τα Χανιά και τα Ψαχνά;

Ίδια πλήττει την εικόνα τους σαν ομάδες, να μαθαίνουν οι παίκτες τους πως 15 λεπτά πριν την σέντρα, κάνουν έρανο οι υπάλληλοι να πληρωθούν οι διαιτητές αλλιώς δεν θα ξεκινήσει ο αγώνας;
Στα Χανιά, τα Ψαχνά και τον Αιγινιακό παίζουν….Κι αυτοί θα τσοντάριζαν…

Ίδια χαλάει την συνοχή τους σαν ομάδες, να πηγαίνει ένας παίκτης στον Φωστήρα και να μην έχει έναν της διοίκησης να πει -έστω- το πρόβλημα του και ίδια όταν κάποιος έρχεται και τα βιώνει αυτά στην πιο ιστορική -όπως του είπαν και μαθαίνει- ομάδα της Ελλάδας;

Ο ΠΑΠ και η νοοτροπία τύπων σαν τον Δόβελο και τον Παπαζαφειρίου και όλων αυτών των φορέων της αρρώστιας που κατατρώει δεκαετίες τον Ηρακλή, έπρεπε να είναι ο μοναδικός στόχος κριτικής σας, ακόμη και μέσα από τις ήττες!
Ακόμη πιο έντονης κριτικής τους, με την κάθε ήττα!!!

Που μια ζωή σιγόνταραν με την βοήθεια σας, απλά για να βλέπουν την φάτσα τους και το όνομα τους στην δημοσιότητα, στο να χάνεται η στόχευση από το πρόβλημα !!!
Οι παραπάνω είναι το πρόβλημα!
ΟΥΤΕ ο Όγιος, ΟΥΤΕ ο Στράντζαλης, ΟΥΤΕ ο επόμενος που θα έρθει…
ΟΧΙ όταν η ομάδα βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση!

Υ.Γ.
Ποιος από τους παραπάνω επώνυμους, θα πάει ποτέ να κάτσει όρθιος πίσω από συρματοπλέγματα ή στην βροχή και τι ουσιαστικότερο έχει κάνει -αναλογικά συγκρινόμενος- με έναν «ανώνυμο» οπαδό που το μόνο που μπορεί να προσφέρει είναι η παρουσία του και η φωνή του, για να έχει λόγο και βήμα;
Υ.Γ. 2
Προς δημοσιογράφους:
Επιτελείτε λειτούργημα και υπηρετείτε την 4η εξουσία…
Και παρόλα αυτά μας έχετε «πρήξει» στις απεργίες είτε τις εξαγγελίες απεργιών σε ΜΜΕ που την τελευταία στιγμή ματαιώνονται, γιατί -δικαίως- διεκδικείτε σωστές εργασιακές (οικονομικά ως επί το πλείστον) συνθήκες, ώστε να μπορείτε να εξασκείτε απρόσκοπτα το επάγγελμα σας.

Γιατί λοιπόν, ( για την δική μας ομάδα, δεκάρα δεν δίνω για τους άλλους) με την πρώτη ευκαιρία πάτε με το ρεύμα της αυθόρμητης αντίδρασης των οπαδών και για ένα σκατό-κλικ ή ένα βρωμό-ευρώ για sms, δίνετε έστω και το παραμικρό ευκολοχώνευτο άλλοθι στον κύριο υπεύθυνο της κατάστασης και απαιτείτε από αυτούς που αποτελούν αυτή την στιγμή μέλη της ιστορικότερης ομάδα της Ελλάδας και βιώνουν καταστάσεις που δεν βιώνουν μέλη ομάδας 5×5 που στήνεται στο καφενείο του τελευταίου χωριού, να έχουν διαφορετική ψυχολογία από την δική σας;
Υ.Γ. 3
Προς συνοπαδούς:
(όσους αντιδράτε πρώτα και μετά σκέφτεστε)
Είστε οπαδοί του Ηρακλή!!!
Και για πολλούς και διαφορετικούς λόγους θα πρέπει να ξεχωρίζετε από την πλέμπα…Μην παρασύρεστε από παρορμητικές αντιδράσεις και μην αφήνετε να σας παρασύρουν, σιγοντάροντας την όποια ψυχολογική κατάσταση στην οποία σας βρίσκουν.
Ούτε οι δημοσιογράφοι, ούτε οι επώνυμοι -εραστές του θεαθήναι- οπαδοί.

Γιατί αυτά είναι που δίνουν χρόνο και χώρο στον κάθε Παπαδόπουλο να ξεφύγει των ευθυνών του και να μεταθέτει την συζήτηση για το πρόβλημα στο μέλλον. Ούτε να δέχεστε στην βάση τους, κινήσεις πράξεις και δηλώσεις τύπου «Δόβελου-Παπαζαφειριου και Σια».

Αυτοί μια ζωή έκαναν είτε πόλεμο και κριτική αφ’ υψηλού όταν δεν έπρεπε είτε έπαιζαν τον ρόλο του πυροσβέστη υπέρ της κατεστημένης κατάστασης όταν χρειαζόταν να γίνει κάτι ουσιαστικό, πάντα εν ονόματι του καλού του Ηρακλή και διαμόρφωναν συνθήκες που οδηγούσαν πάντα σε αρνητικές (εκ του αποτελέσματος αποδεδειγμένο) καταστάσεις, που σιγά σιγά έπαιξαν ρόλο στο να έρθει ο Ηρακλής εδώ που είναι!

Μάθετε να υπερασπίζεστε λοιπόν αυτό που λέτε πως πρεσβεύει ο Ηρακλής και υποστηρίζετε!
Πρώτα με την παρουσία σας και κατόπιν με την κριτική σας σκέψη!
1ον
Δείξτε στους δημοσιογράφους πως τους δίνετε «άκυρο» όταν σας συμπεριφέρονται σαν οπαδούς-πρόβατα άλλων ομάδων, για να τους αναγκάσετε να αλλάξουν τακτική και
2ον
Δείξτε στους πιο αναγνωρίσιμους, πως αν δεν έχουν να προσφέρουν ουσιαστικές υπηρεσίες στην ομάδα, να μην εμφανίζονται στην δημοσιότητα.
Κι αν εμπλακούν πως θα είναι ανεπίτρεπτο να υπερβαίνουν τις αρμοδιότητες που λαμβάνουν.
Και πως για τις όποιες υπηρεσίες και αρμοδιότητες έχουν την τιμή και την ευθύνη να αναλάβουν, η αναγνωρισιμότητα είναι ο μόνος λόγος που αυτοί -κι όχι ο οπαδός που βρέχεται και ψήνεται κάθε φορά που παίζει η ομάδα και μέχρι την τελευταία στιγμή ταλαντεύεται να πάει ή να μην πάει, γιατί ίσως δεν του φτάσουν τα χρήματα για να πηγαίνει στην δουλειά μέχρι να ξαναπληρωθεί- βρίσκονται σε εκείνη την θέση…

Γιατί αν αφήνεσαι μια ζωή να άγεσαι και να φέρεσαι από τα «πάθη» σου και τους επαγγελματίες κάθε είδους, η «ανάσταση» που επιθυμείς δεν θα έρθει ποτέ για την ομάδα κι αν έρθει θα είναι πρόσκαιρη….και η δεύτερη πτώση από τον «παράδεισο» θα σε αφήσει για πάντα τσακισμένο, πεσμένο και μικρό…