Tag Archives: ομάδες

Από τις ιπποδρομίες του Βυζαντίου στην Καλλιδρομίου του μνημονίου…

κομματα,διαχωρισμος,ελεγχοςΙππόδρομος…Βυζάντιο…Βένετοι…Πράσινοι….Ρούσοι….Λευκοί…..Δήμοι….Ομάδες….
Συμμορίες…Κόμματα….
Αλλά είπαμε…ο μόνος που δεν πρόκειται να διδαχτεί τίποτα από την πλούσια ιστορία του είμαστε εμείς….Πιο τραγικά ηλίθιος λαός δεν πρόκειται να υπάρξει!

«….ένας βένετος και ένας πράσινος συλλαμβάνονται με την κατηγορία της δολοφονίας και καταδικάζονται σε θάνατο….Ο αυτοκράτορας μετατρέπει την ποινή σε φυλάκιση…Οι πράσινοι και οι βένετοι απαιτούν την πλήρη αθώωση τους και εξεγείρονται…..Το πλήθος των εξεγερμένων γίνεται ετερόκλητο, όλοι βγαίνουν στους δρόμους με συνδετικό κρίκο τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις του αυτοκράτορα, την άδικη και βαριά φορολογία, την κρατική αυθαιρεσία….Οι συγκλητικοί και οι ευγενείς που έβλεπαν και τα δικά τους δικαιώματα να μειώνονται, επιχειρούν να εκμεταλλευτούν προς όφελος τους την όλη κατάσταση….Μέσα στον κακό χαμό, καταγράφονται τεράστιες καταστροφές, λεηλασίες, εγκλήματα του κοινού ποινικού δικαίου….Η μόνη αντίδραση που μένει στον αυτοκράτορα που δεν φεύγει όπως περίμεναν όλοι, είναι να καταπνίξει στο αίμα την εξέγερση….Η σημαντικότερη συνέπεια της εξέγερσης υπήρξε η ενίσχυση της αυτοκρατορικής εξουσίας και ο περιορισμός της δύναμης των δήμων….»

Με δώρο εξευμενισμού και πράξη αντιστάθμισης της σφαγής και τον συσχετισμό του ονόματος του με κάτι μεγάλο και θετικό, το μεγαλύτερο-θεαματικότερο «μπιχλιμπίδι» εκείνης της εποχής. Ένα πανάκριβο και εκθαμβωτικό καθρεφτάκι για τους ιθαγενείς να κοιτάζονται αλλά να μην βλέπουν στην ουσία ούτε τον εαυτό τους ούτε πίσω τους (το παρελθόν) αλλά αυτόν που τους το πρόσφερε.
Δώρο, δήθεν σε αυτούς, γι αυτούς…

Την κατασκευή μέσα σε 5 μόλις χρόνια και ξοδεύοντας απίστευτα κρατικά κονδύλια, τον Ναό της Ύπατης Σοφίας του Ένσαρκου Λόγου του Θεού (Αγία Σοφία), με την απολογητική (;) πασίγνωστη καρκινική επιγραφή της.
Εγκαίνια που γιορτάστηκαν για πολλές μέρες με έναν ατελείωτο μπουφέ, όπου πρόσφερε τεράστιες ποσότητες ψωμιού και σφάζοντας αμέτρητα ζώα που καταναλώθηκαν από όλους αυτούς που έσφαζε λίγα χρόνια πριν!!!

Το μόνο που χρειάζεται λοιπόν να κάνει κάποιος, είναι να μην φωτογραφίσει το ιστορικό γεγονός με τα μάτια του, αλλά να χρησιμοποιήσει ευρυγώνιο φακό αντίληψης στο μυαλό του όσον αφορά τους τίτλους, τον χώρο και τον χρόνο και απλά να διαβάσει τον όρο «αυτοκράτορας» σαν σύστημα και την λέξη «αίμα» με την μεταφορική της έννοια, για να του γίνει μάθημα και παράδειγμα προς αποφυγή.

Αν τώρα δεν μπορεί να παραλληλίσει τους δυο, τον βένετο και τον πράσινο με μια πιο γενικευμένη, μικροκομματική-μικροπολιτική, μόνιμη και αρρωστημένη σχέση ανάμεσα στην βάση των συστημικών κομμάτων-ομάδων ατόμων και της εκάστοτε κυβέρνησης, που συνοδεύει και την σύγχρονη ιστορία του κράτους και που καταστρέφει την κοινωνική συνοχή δημιουργώντας στρατόπεδα που μέχρι και την τελευταία στιγμή αντιμάχονται μα και συμμαχούν (προσωρινά και για μικροσυμφέροντα) όποτε θεωρούν πως χρειάζεται και που αντιδρούν μόνο όταν θεωρούν πως θίγεται η κακώς αποκτημένη, μέσα από μια άγραφη «συμφωνία κυρίων» ασυλία σε όλα τα επίπεδα….Αν δεν μπορεί να κάνει αυτόν τον απλό παραλληλισμό τι να πω….ας σκεπάσει τους καθρέπτες του και μετά….

Αν δεν μπορεί να το παραλληλίσει με το πως ο σύγχρονος «αυτοκράτορας», βασισμένος στα ταπεινά κίνητρα που αναπτύσσει ένας ανεκπαίδευτος (να γίνει πολίτης) πολίτης χωρίζει τους θεατές του «ιπποδρομίου» σε ομάδες όσον αφορά τα πάντα ώστε, να τους ελέγχει καλύτερα και αν ποτέ ενωθούν, αυτή η ενότητα να είναι 1ον πολύ προσωρινή και τόσο αθεμελίωτη που να μην έχει αξία και 2ον αν κρατήσει λίγο παραπάνω ή δείχνει λίγο σοβαρότερη από τις άλλες να οδηγήσει σε χάος (είτε ακούσια λόγω ασυνδετότητας του πλήθους είτε από προβοκάτσια στημένη από τον αυτοκράτορα , που θα οδηγήσει σε βίαιη καταστολή της και μετά σε χάντρες και μπιχλιμπίδια για να εξευμενίσει το πλήθος ή μια ομάδα του και να το κάνει να περάσει και πάλι στην πρότερη κατάσταση) τότε ας μετρήσει προβατάκια με την μορφή του όπως θα τον παίρνει -και δεν θα τον αφήνει- ο ύπνος…

Το μόνο που χρειάζεται να κάνει κάποιος είναι λίγη αυτοκριτική μέσα του και με ανοιχτό μυαλό να ζυγίσει επίσης πόσο υποβόσκουν θυμό και οργή δημιουργεί το παραπάνω σε όσους είτε δεν κατάφεραν να γίνουν μέλη τους γιατί την δεδομένη στιγμή αυτά δεν τους χρειάζονταν, είτε έμεναν μια ζωή σαν εφεδρείες στην αναμονή, είτε έπαιρναν μια τζούρα που και που για να ελπίζουν, είτε όσων ήταν μονίμως οι «εύκολοι στο ρίξιμο», είτε όσων δεν ήθελαν/θέλουν να γίνουν έτσι αλλά να αλλάξουν τα πράγματα, όμως έβλεπαν/βλέπουν πως δεν υπάρχει περίπτωση να ανοίξουν αυτόν τον σφιχτό εναγκαλισμό με κανέναν τρόπο, ούτε από μέσα ούτε από έξω…

Το μόνο που χρειάζεται να κάνει κάποιος είναι να φανταστεί πόσο εύκολα αλλάζει κάποιος μέσα σε έναν «ιππόδρομο» και γίνεται ένα με το πλήθος και πόσο εύκολα αυτό το πλήθος εκτός του «ιπποδρόμου» ακόμη κι αν είχε αρχηγό/αρχηγούς, είναι θέμα χρόνου να χάσει τον «λοχία» του και από λόχος να γίνει όχλος.

Όχλος που δεν μπορεί να ελεγχθεί γιατί εκείνη την στιγμή όλοι θα είναι ένα και αυτό το ένα ο «αυτοκράτορας» θα το θεωρεί απειλή και είτε θα το αφήσει να αυτοκαταστραφεί, αφού είναι θέμα χρόνου να δημιουργηθούν ομάδες που θα αποσπαστούν δια παντός από το ετερόκλητο πλήθος ακολουθώντας έναν άλλο δρόμο είτε -και- επισπεύδοντας τα πράγματα, υποδαυλίζοντας ο ίδιος την δημιουργία μιας χαοτικής κατάστασης, αφού μέσα στον όχλο όλοι μοιάζουν…

Ομάδες που ακόμη κι αν όλες παραμείνουν αγνά ανεξάρτητες, το σύστημα είναι που θα υπηρετούν και αυτές, αφού το μεγάλο πλήθος εξαιτίας αυτής της ύπαρξης στρατοπέδων που έχει περάσει και σε κοινωνικό επίπεδο διαβρώνοντας κάθε δομή, γρήγορα θα χάσει την συνοχή του και θα επιστρέψει στην ατομική καθημερινότητα του.

Με τον πράσινο να μισεί τους βένετους και τον ρούσο να θέλει να γίνει πράσινος στην θέση των πράσινων και του λευκού να θέλει κάτι άλλο και του χωρίς συστημική λύση να μισεί όλους και όλοι μαζί να μισούν αυτούς που (άδολα ή δόλια) απειλούν την καθημερινότητα τους, με τους τελευταίους του άδολου κομματιού να μισούν τους πάντες και τα πάντα και τους τελευταίους του δόλιου κομματιού να περιμένουν πότε θα ξαναπαίξουν τον ρόλο τους, συμμετέχοντας όλοι έμμεσα ή άμεσα το παιχνίδι του αυτοκράτορα, των συγκλητικών και των ευγενών…

Ακόμη κι αν θεωρούν πως δεν το κάνουν ή απλά βρίσκονται στην…κερκίδα και παρακολουθούν χωρίς να συμμετέχουν/ευθύνονται…

Τόσο απλό κι όμως αυτός ο ιππόδρομος δεν πρόκειται να αδειάσει ποτέ….Κι αυτές οι ομάδες δεν πρόκειται να ξεμείνουν από πρόβατα….Κι αυτοί οι άνευ εκπροσώπησης πάντα θα διαλέγουν τον λάθος δρόμο και την λάθος στιγμή…και τα κάθε λογής μικρό-λαμόγια θα είναι πάντα εκεί, από δίπλα….έτοιμα να εκμεταλλευτούν τα γεγονότα.

Από το πλημμεληματικό, να πουλάνε χωρίς αποδείξεις στα πάρτι των μεν πατώντας στην απέχθεια αυτών για κάθε τι επίσημα συστημικό και στο άσυλο για να αποφύγουν τον έλεγχο μέχρι το κακουργηματικό, να φτιάχνουν κόμματα πατώντας στο ευαίσθητο αγνό θυμικό όσων ψάχνουν μια διέξοδο…
Από το πλημμεληματικό, να επιτρέπουν/δικαιολογούν άδεια από την σημαία μέχρι το κακουργηματικό, να μην τιμωρούν τίποτα και ποτέ για να μην χάνουν τον πελάτη-θύμα…
Από το πλημμεληματικό, να σπρώχνουν μαύρο σε εκδρομές οπαδών μέχρι το κακουργηματικό, να αγοράζουν από ψήφους με πρόσωπα για τα κόμματα μέχρι και δήμους…

Αυτά και τόσα άλλα. Είτε έχουν να κάνουν με μια κάποια ιδεολογία είτε με την κοινωνική κατάρρευση που απειλεί αυτά που χαρακτηρίζουν ένα έθνος-κράτος.

(Ακόμη κι αν οι 10 στους 10 συμφωνήσουν με τα παραπάνω, σε πέντε λεπτά από τώρα οι 7 θα πάνε και θα γράψουν κάτι εναντίον του χι Ρωμανού ή εναντίον των οπαδών της Χ.Α ή εναντίον των αντί-εξουσιαστών που κλείνουν τους δρόμους και παίζουν κλεφτοπόλεμο με την αστυνομία και το κράτος που συντηρεί μεγάλο αριθμό ένστολων που σε άλλη περίπτωση θα μπορούσαν να προσφέρουν ουσιαστικά στην καθημερινότητα των πολιτών ή εναντίον των συντηρητικών που δεν «ξεσηκώνονται» όπως αυτοί, ή ακόμη και πιο γελοίες διαφωνίες και «σκοτώματα» όπως να βριστούν για τις ποδοσφαιρικές ομάδες ή ακόμη και να γίνουν προσωρινά «ένα» απέναντι σε αυτόν που καταδεικνύει αυτά που δεν θέλουν να βλέπουν. Κάτι, ανάλογα που ανήκουν…)

Χωρίς να αντιλαμβάνονται πόσο εύκολο θα ήταν για τον οποιονδήποτε να καταστρέψει σήμερα ακόμη και μια παρόμοια εξέγερση. Ακόμη κι αν ήταν λανθασμένη στην βάση της όπως εκείνη. Βάζοντας απλά 2-3 να πλακωθούν….ας πούμε για το ποδόσφαιρο. Που θα έδειχνε ακόμη γλαφυρότερα πως αυτά που ατομικά φαίνεται να τους ενώνουν είναι τόσο θεωρητικά και επιφανειακά -και τελικά ψεύτικα– που καταρρέουν ακόμη και από κάτι που δεν θα έπρεπε να επηρεάζει το άτομο-πλήθος ως προς το πως βλέπει το άτομο-πλήθος…

Και ποτέ δεν θα ξεκινήσουμε να σκεφτούμε συλλογικά, σαν ενιαίος οργανισμός. Και πάντα θα είναι η πλειοψηφία που θα συντηρεί αυτό το σύστημα και που θα σύρεται μια ζωή στον ιππόδρομο. Από τον ίδιο της τον εαυτό.

Πράσινοι, βένετοι, λευκοί, ρούσοι, ανεξάρτητοι ή απλά άνευ εκπροσώπησης….Κι όμως στο τέλος, όλοι μαζί στην μηχανή του κιμά να κοιτάζονται σαν χαζοί και να «πλακώνονται» ακόμη την ώρα που το σύστημα που όλοι μαζί συντηρούν, τους αλέθει και γίνεται ισχυρότερο….

Γιατί όλο αυτό το δημιούργημα δεν είναι θέμα προσώπων, είναι κάτι που χτίζονταν για πάρα πολλά χρόνια χρησιμοποιώντας υλικά από παντού. Σε σημείο που έχει αρχίσει να ακουμπά και την έννοια της οικογένειας. Όταν λοιπόν το δικό σου κτίσμα έχει τρύπες και έχει κομμάτια του στον τοίχο που προστατεύει το αυτοκρατορικό παλάτι, είσαι χαμένος από χέρι, όσο καλές προθέσεις και να έχεις.

Λύση υπάρχει, για όλα υπάρχει λύση, αλλά δεν βολεύει τους πάντα βιαστικούς και αιθεροβάμονες κατοίκους αυτής της χώρας, που νομίζουμε πως όλα γίνονται από την μια στιγμή στην άλλη και που μόνο σε όσα μπορούμε να ζήσουμε δίνουμε αξία και ενδιαφερόμαστε. Θέλει πολύ χρόνο και υπομονή κι αυτή η γενιά, αν ξεκινούσαμε σήμερα, ούτε που θα αντιληφθεί την διαφορά…

Αναφέρομαι φυσικά στους 3 που δεν θα ακολουθήσουν τους υπόλοιπους. Για τους 7 θα αργήσει να έρθει η στιγμή να ξεκινήσουν -να διαβάζουν έστω- το επόμενο κεφάλαιο….

Advertisements

Η ανάσταση του Ηρακλή είναι εκεί που πρέπει να δείτε κι όχι εκεί που σας δείχνουν!!!

Αρχική φωτογραφία από: http://thessbomb.blogspot.gr/2011/05/blog-post_2859.html

Αρχική φωτογραφία από: http://thessbomb.blogspot.gr/2011/05/blog-post_2859.html

Καλή δουλειά έκανε -άθελα του μπορεί μα λόγω νοοτροπίας- ο Δόβελος και η παρέα του…’Ηρθαν τα αρνητικά αποτελέσματα και στράφηκαν τα βέλη στον Όγιος…
Και θα έχει έστω και μια μικρή δικαιολογία ο ΠΑΠ να αντιτείνει, στις όποιες κατηγορίες γιατί δεν ανέβηκε (αν δεν ανέβει τελικά) η ομάδα…

To πρόβλημα του Ηρακλή δεν ήταν ποτέ ο Όγιος και το αν είναι καλός ή όχι.
Το πρόβλημα του Ηρακλή είναι πως εξαιτίας του ανύπαρκτου προέδρου ο Όγιος:

α) και δέθηκε με την ομάδα και δεν θέλησε να την χρεώσει με μεταγραφές…Μεταγραφές που τώρα θα έδιναν -ίσως- λύσεις, μα σε περίπτωση αποτυχίας θα ήταν ένα ακόμη ασήκωτο οικονομικό βάρος στις πλάτες της ομάδας…

β) και δεν βρέθηκε τόσους μήνες μετά, έστω μια μεσοβέζικη μα μόνιμη λύση για να κάθεται στον πάγκο…

γ) και ζούσε σουρεαλιστικές στιγμές όταν (απλά ένα τρανταχτό παράδειγμα), από φυσιολογική αντίδραση για τον ανύπαρκτο πρόεδρο, οι οργανωμένοι του έδιναν 2 και 3 χιλιάρικα από τα κουπόνια, να τα διαχειριστεί αυτός…
(Να τα πρώτο-δώσει που…Άσε που δεν είναι και δουλειά του προπονητή αυτή, πέρα από το ότι δεν δίνει ούτε ένα θετικό μήνυμα στους παίκτες-εργαζόμενους αυτή η εικόνα, για μια -υποτίθεται- επαγγελματική ομάδα και ανώνυμη εταιρεία…)

δ) και βλέπει -μαζί με τους παίκτες- απλούς οπαδούς να προσφέρουν το μοναδικό πριμ, κάνοντας πιο έντονο και δραματικό το γεγονός, πως τα γραφεία της διοίκησης είναι άδεια από πρόσωπα και από λεφτά….

(Υπάρχουν μεμονωμένα μα χαρακτηριστικά παραδείγματα και συμβάντα που θα αντιστοιχούσαν σε όλα τα γράμματα της αλφαβήτου, όποιου όμως δεν του αρκούν τα παραπάνω για να δει το λάθος που κάνει, με το να κρίνει δηλαδή το αγωνιστικό αποκομμένο -έστω προσωρινά- από τα υπόλοιπα, ανήκει στην κατηγορία των οπαδών που πρέπει να είναι παραδείγματα προς αποφυγή…)

-Και ξαφνικά δεν είναι όλα αυτά αποκλειστική ευθύνη του ΠΑΠ…
-Και ξαφνικά δεν είναι όλα αυτά, που ρίχνουν τις εσωτερικές άμυνες σε μια ομάδα…
-Και ξαφνικά το ότι βρέθηκαν έστω προφάσεις και διαλύθηκε προτού καν σχηματιστεί καλά καλά η κίνηση κάποιων για να έχει ένα πρόσωπο -έστω και εθελοντικά σχηματισμένο- η ομάδα, δεν είναι ευθύνη αυτών που έπαιξαν τους παράγοντες με ξένα κόλλυβα…

Και ξαφνικά όλα αυτά δεν είναι ευθύνες συγκεκριμένων ατόμων και νοοτροπιών…
(που κάποιοι θα βγουν και ήρωες ή δικαίως θιγμένοι…)
Βρήκαμε τον Όγιος να τις επιμερίσουμε!!!

Είπαν και οι δημοσιογράφοι να πάνε με το ρεύμα της εποχής και να τα χώσουν κι αυτοί στον Όγιος και στην ομάδα κι ήρθε κι έδεσε το γλυκό.
Χωρίστηκαν όλοι σε στρατόπεδα και πυροβολούν δέντρα δίνοντας στον στόχο χώρο, χρόνο και υπερασπιστική γραμμή…

Μην ξεχνάμε πως οι ίδιοι πριν 2 μήνες τον ανέβαζαν στα ύψη και τον ηρωποιούσαν χωρίς λόγο (κλασική συμπεριφορά δημοσιογράφων, μόνο που στον Ηρακλή κάποιοι -έστω κάποιοι- θέλουμε και τους δημοσιογράφους μας να ξεχωρίζουν από την μάζα), με τα άρθρα τους και τα βίντεο από τα αποδυτήρια, που τον έδειχναν να κάνει απλά ο,τι το 99% των προπονητών. Να προσπαθεί να ανεβάσει ψυχολογικά τους παίκτες και να τονώσει τον ποδοσφαιρικό τους εγωισμό. Μόνο που το περνούσαν σαν κάτι μοναδικό και ιδιαίτερο…
Απλά γιατί εκείνη την εποχή, αυτό πουλούσε…

Είναι οι ίδιοι που τώρα παράγουν μελοδραματικούς τίτλους, ακολουθώντας και -δυστυχώς- ενισχύοντας τις ενστικτώδεις ορμές των οπαδών.
Λες κι αν ανέβουμε, έτσι όπως είναι τα δεδομένα, δεν θα είμαστε υποψήφιοι να πέσουμε πάλι…Όχι…Θα γίνει θαύμα -ειδικά για μας- και τα όποια έσοδα της Σουπερλιγκ θα τα διαχειρίζεται ιδανικά ο ουρανοκατέβατος άγιος Φούφουτος ή αν εμφανιστεί αγοραστής, δεν θα ζητάει παραπάνω ανταλλάγματα ο κάθε Παπαδόπουλος.

‘Ασε που οι κάθε «Δόβελοι» θα εμφανιστούν και πάλι τότε και βρίσκοντας βήμα από τους δημοσιογράφους, θα λένε τα κλασικά «…Ας μην διαταράξουμε την ηρεμία της ομάδας….ας πάμε όπως είμαστε και βλέπουμε…» κοκ

Που αν ανέβουμε και -καθόλου περίεργο- πέσουμε, τότε είναι που θα σκορπίσουμε, γιατί θα χαθεί το άλλοθι του Πιλάβιου, του Κουράκη και της κοπρολίγκας που έκαναν τον Ηρακλή εξιλαστήριο θύμα και που παραμένει ενεργό στο οπαδικό θυμικό μας…

Και το κάνουν και άκομψα! Που δεν καταλαβαίνουν πως με το να λένε για παράδειγμα πως και οι παίκτες των άλλων ομάδων είναι απλήρωτοι, μειώνουν την ομάδα μας και δίνουν -νέο- άλλοθι στον κάθε Παπαδόπουλο!
(Και ας είναι και 1545 χρόνια δημοσιογράφοι! Κι ο άλλος παίζει 70 χρόνια τάβλι και δεν έγινε καλός…)
Ίδιο μέγεθος είναι βρε κωθώνια ο Ηρακλής, με τα Χανιά και τα Ψαχνά;

Ίδια πλήττει την εικόνα τους σαν ομάδες, να μαθαίνουν οι παίκτες τους πως 15 λεπτά πριν την σέντρα, κάνουν έρανο οι υπάλληλοι να πληρωθούν οι διαιτητές αλλιώς δεν θα ξεκινήσει ο αγώνας;
Στα Χανιά, τα Ψαχνά και τον Αιγινιακό παίζουν….Κι αυτοί θα τσοντάριζαν…

Ίδια χαλάει την συνοχή τους σαν ομάδες, να πηγαίνει ένας παίκτης στον Φωστήρα και να μην έχει έναν της διοίκησης να πει -έστω- το πρόβλημα του και ίδια όταν κάποιος έρχεται και τα βιώνει αυτά στην πιο ιστορική -όπως του είπαν και μαθαίνει- ομάδα της Ελλάδας;

Ο ΠΑΠ και η νοοτροπία τύπων σαν τον Δόβελο και τον Παπαζαφειρίου και όλων αυτών των φορέων της αρρώστιας που κατατρώει δεκαετίες τον Ηρακλή, έπρεπε να είναι ο μοναδικός στόχος κριτικής σας, ακόμη και μέσα από τις ήττες!
Ακόμη πιο έντονης κριτικής τους, με την κάθε ήττα!!!

Που μια ζωή σιγόνταραν με την βοήθεια σας, απλά για να βλέπουν την φάτσα τους και το όνομα τους στην δημοσιότητα, στο να χάνεται η στόχευση από το πρόβλημα !!!
Οι παραπάνω είναι το πρόβλημα!
ΟΥΤΕ ο Όγιος, ΟΥΤΕ ο Στράντζαλης, ΟΥΤΕ ο επόμενος που θα έρθει…
ΟΧΙ όταν η ομάδα βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση!

Υ.Γ.
Ποιος από τους παραπάνω επώνυμους, θα πάει ποτέ να κάτσει όρθιος πίσω από συρματοπλέγματα ή στην βροχή και τι ουσιαστικότερο έχει κάνει -αναλογικά συγκρινόμενος- με έναν «ανώνυμο» οπαδό που το μόνο που μπορεί να προσφέρει είναι η παρουσία του και η φωνή του, για να έχει λόγο και βήμα;
Υ.Γ. 2
Προς δημοσιογράφους:
Επιτελείτε λειτούργημα και υπηρετείτε την 4η εξουσία…
Και παρόλα αυτά μας έχετε «πρήξει» στις απεργίες είτε τις εξαγγελίες απεργιών σε ΜΜΕ που την τελευταία στιγμή ματαιώνονται, γιατί -δικαίως- διεκδικείτε σωστές εργασιακές (οικονομικά ως επί το πλείστον) συνθήκες, ώστε να μπορείτε να εξασκείτε απρόσκοπτα το επάγγελμα σας.

Γιατί λοιπόν, ( για την δική μας ομάδα, δεκάρα δεν δίνω για τους άλλους) με την πρώτη ευκαιρία πάτε με το ρεύμα της αυθόρμητης αντίδρασης των οπαδών και για ένα σκατό-κλικ ή ένα βρωμό-ευρώ για sms, δίνετε έστω και το παραμικρό ευκολοχώνευτο άλλοθι στον κύριο υπεύθυνο της κατάστασης και απαιτείτε από αυτούς που αποτελούν αυτή την στιγμή μέλη της ιστορικότερης ομάδα της Ελλάδας και βιώνουν καταστάσεις που δεν βιώνουν μέλη ομάδας 5×5 που στήνεται στο καφενείο του τελευταίου χωριού, να έχουν διαφορετική ψυχολογία από την δική σας;
Υ.Γ. 3
Προς συνοπαδούς:
(όσους αντιδράτε πρώτα και μετά σκέφτεστε)
Είστε οπαδοί του Ηρακλή!!!
Και για πολλούς και διαφορετικούς λόγους θα πρέπει να ξεχωρίζετε από την πλέμπα…Μην παρασύρεστε από παρορμητικές αντιδράσεις και μην αφήνετε να σας παρασύρουν, σιγοντάροντας την όποια ψυχολογική κατάσταση στην οποία σας βρίσκουν.
Ούτε οι δημοσιογράφοι, ούτε οι επώνυμοι -εραστές του θεαθήναι- οπαδοί.

Γιατί αυτά είναι που δίνουν χρόνο και χώρο στον κάθε Παπαδόπουλο να ξεφύγει των ευθυνών του και να μεταθέτει την συζήτηση για το πρόβλημα στο μέλλον. Ούτε να δέχεστε στην βάση τους, κινήσεις πράξεις και δηλώσεις τύπου «Δόβελου-Παπαζαφειριου και Σια».

Αυτοί μια ζωή έκαναν είτε πόλεμο και κριτική αφ’ υψηλού όταν δεν έπρεπε είτε έπαιζαν τον ρόλο του πυροσβέστη υπέρ της κατεστημένης κατάστασης όταν χρειαζόταν να γίνει κάτι ουσιαστικό, πάντα εν ονόματι του καλού του Ηρακλή και διαμόρφωναν συνθήκες που οδηγούσαν πάντα σε αρνητικές (εκ του αποτελέσματος αποδεδειγμένο) καταστάσεις, που σιγά σιγά έπαιξαν ρόλο στο να έρθει ο Ηρακλής εδώ που είναι!

Μάθετε να υπερασπίζεστε λοιπόν αυτό που λέτε πως πρεσβεύει ο Ηρακλής και υποστηρίζετε!
Πρώτα με την παρουσία σας και κατόπιν με την κριτική σας σκέψη!
1ον
Δείξτε στους δημοσιογράφους πως τους δίνετε «άκυρο» όταν σας συμπεριφέρονται σαν οπαδούς-πρόβατα άλλων ομάδων, για να τους αναγκάσετε να αλλάξουν τακτική και
2ον
Δείξτε στους πιο αναγνωρίσιμους, πως αν δεν έχουν να προσφέρουν ουσιαστικές υπηρεσίες στην ομάδα, να μην εμφανίζονται στην δημοσιότητα.
Κι αν εμπλακούν πως θα είναι ανεπίτρεπτο να υπερβαίνουν τις αρμοδιότητες που λαμβάνουν.
Και πως για τις όποιες υπηρεσίες και αρμοδιότητες έχουν την τιμή και την ευθύνη να αναλάβουν, η αναγνωρισιμότητα είναι ο μόνος λόγος που αυτοί -κι όχι ο οπαδός που βρέχεται και ψήνεται κάθε φορά που παίζει η ομάδα και μέχρι την τελευταία στιγμή ταλαντεύεται να πάει ή να μην πάει, γιατί ίσως δεν του φτάσουν τα χρήματα για να πηγαίνει στην δουλειά μέχρι να ξαναπληρωθεί- βρίσκονται σε εκείνη την θέση…

Γιατί αν αφήνεσαι μια ζωή να άγεσαι και να φέρεσαι από τα «πάθη» σου και τους επαγγελματίες κάθε είδους, η «ανάσταση» που επιθυμείς δεν θα έρθει ποτέ για την ομάδα κι αν έρθει θα είναι πρόσκαιρη….και η δεύτερη πτώση από τον «παράδεισο» θα σε αφήσει για πάντα τσακισμένο, πεσμένο και μικρό…

Όταν λείπει η κοινωνία χορεύουν τα ποντίκια…

Βεγγος-συστημα-κοινωνια
Edit 2 (Τέλη Ιουνίου 2017)
Σε χώρες με μηδενική κοινωνική συνοχή και ανύπαρκτη πολιτική παιδεία, κατάσταση που καλλιεργήθηκε για πολλές δεκαετίες, οι αγρότες κλείνουν τους δρόμους όταν δεν έχουν πολλές εργασίες στα χωράφια, οι λιμενεργάτες δένουν τα καράβια στα 3ήμερα των αργιών, οι εργαζόμενοι στη καθαριότητα απεργούν μέσα στη καρδιά του καλοκαιριού κοκ

Κι αυτό δεν θα ήταν άσχημο, αν δεν συνέβαινε με μια βαρετή προβλέψιμη επανάληψη που δεν παράγει τίποτα, δεν ανοίγει νέους δρόμους και απειλεί με μόλυνση και όσα υγιή άτομα (σαν μονάδες) της κοινωνίας έχουν μείνει.

Καμία ομάδα όμως δεν δείχνει να αντιλαμβάνεται πως δεν πετυχαίνει τίποτα ουσιαστικό και πως όλο αυτό είναι αδιέξοδο και για την ίδια και κανένα μέλος καμιάς τέτοιας ομάδας δεν φαίνεται να μπορεί να βγει από αυτή τη παγίδα και να αρχίσει να αντιλαμβάνεται πως θα μπορέσει να προσφέρει -στο μακρινό μέλλον, για τους επόμενους και όχι τώρα- κάτι συνολικά θετικό.
(https://365meres.wordpress.com/2016/05/09/mia-fotografia-gia-olous-kai-11-arthra-gia-opoion-thelei/)

Χρησιμοποιώντας, η κάθε ομάδα, όλους τους άλλους σαν ομήρους. Και όλοι οι άλλοι διαμαρτύρονται μέχρι να έρθει η σειρά τους φυσικά να «απαγάγουν» μια πόλη ή μια ολόκληρη χώρα….

Που κάνει κείμενα σαν το παρακάτω -δυστυχώς- διαχρονικά…

Edit 1 (Τέλη Ιουνίου 2015)
(Το αρχικό κείμενο είναι από τις 9/8/2012, επικαιροποιημένο με μικρές αλλαγές-προσθήκες μετά τα τελευταία γεγονότα του δημοψηφίσματος κλπ)

Βαρέθηκα να βλέπω τις πορείες της κάθε εγχώριας μασονίας-συντεχνίας-κόμματος που θυμάται να κινητοποιήσει τα πρόβατα-μέλη της και να επικαλεστεί και την «κοινωνία» μόνο όταν θίγεται η τσέπη της.

Πριν λίγες μέρες (όταν γράφηκε) οι αστυνομικοί που μεθαύριο θα ψεκάζουν την «κοινωνία» των κουνουπιών…και θα σαπίζουν στο ξύλο την φάρμα των ζώων που αυθαίρετα ονομάζεται «κοινωνία»…

Τώρα (όταν γράφηκε) οι δικαστικοί που έβγαλαν το χαράτσι συνταγματικό λιώνοντας κάτω από την μπότα της «τυφλής» (όποτε θέλουν) δικαιοσύνης, που -κατά επιλογή τους- ερμηνεύει τους νόμους κατά το δοκούν, την «κοινωνία» των σκουληκιών, καταπατώντας κάθε έννοια συνταγματικού δικαίου…..
Μέχρι και τα κόμματα ξεχωριστές πορείες για το ίδιο θέμα διοργανώνουν….

Μέχρι και σε δημοψηφίσματα (τωρινή προσθήκη) σε παγιδεύουν να συμμετέχεις διαλέγοντας πλευρά, με επικλήσεις στο πορτοφόλι σου, για να τους δίνεις άλλοθι ύπαρξης και να ανανεώνεις την επιρροή τους, όταν είναι ολοφάνερο πως ο,τι κι αν απαντήσεις το αποτέλεσμα είναι προδιαγεγραμμένο. Παρόλα αυτά πιάνεσαι στην φάκα που έχεις επιτρέψει να τοποθετηθεί στην τσέπη σου….

ΕΙΔΑΤΕ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΣΤΩ ΚΑ ΜΙΑ ΠΟΡΕΙΑ-ΑΠΕΡΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ,ΤΗΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, ΤΗΝ ΧΑΜΕΝΗ ΗΘΙΚΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ;
ΠΟΣΟ ΑΚΟΜΗ ΘΑ ΔΕΧΕΣΤΕ ΝΑ ΕΙΣΤΕ/ΓΙΝΕΣΤΕ ΜΕΛΗ ΟΜΑΔΩΝ ΠΟΥ ΚΟΙΝΗΤΟΠΟΙΕΙΣΤΕ ΜΟΝΟ ΑΝ ΑΚΟΥΜΠΗΣΟΥΝ ΤΟ ΠΟΡΤΟΦΟΛΙ ΣΑΣ, ΟΤΑΝ ΣΑΣ ΕΧΟΥΝ ΠΑΡΕΙ ΠΡΟ ΠΟΛΛΟΥ ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑ;

Γι αυτό έπαψε να υπάρχει αυτό που ονομάζεται «κοινωνία»
Που είσαι εσύ; Που είμαι εγώ; Που είναι ο «άλλος»;
Η έννοια κοινωνία είναι στο ψυγείο εδώ και πολλές δεκαετίες.
Η έννοια κοινωνία θα μείνει κλεισμένη μέσα σε εισαγωγικά μέχρι να αποκτήσει ξανά υπόσταση.

Μόνο όταν η «κοινωνία» μέσα από την ατομικότητα των πολιτών που είτε δεν ανήκουν είτε δεν θα θέλουν πια να ανήκουν σε κάποιο επαγγελματικό ή κομματικό μαντρί, θα αποκτήσει συλλογική συνείδηση που θα την «βγάζει στο πεζοδρόμιο» αυτοματοποιημένα, ψυχρά, λογικά, όποτε θα βλέπει την κάθε τέτοιου είδους ομάδα υποκριτικά να βγαίνει στον δρόμο και θα την αναγκάζει να τρέξει να κρυφτεί, που θυμάται να την επικαλείται μόνο όταν θίγεται ο εαυτούλης της…

Μόνο όταν η «κοινωνία» μέσα από την ατομικότητα της σκέψης των πολιτών που απεχθάνονται να κατευθύνονται σαν άβουλα όντα αναγεννηθεί και κυνηγήσει από τον δρόμο όλους αυτούς, μέχρι που και τα απλά εναπομείναντα μέλη των συντεχνιών αντιληφθούν πως στην πραγματικότητα άγονται και φέρονται από τα ιερατεία τους ΑΚΡΙΒΩΣ όπως οι κομματικοί στρατοί άγονται και φέρονται από τα κόμματα που υποστηρίζουν, με μοναδική επιδίωξη το προσωπικό βόλεμα και σύνθημα το πορτοφόλι τους και γίνουν και αυτοί ένα με την «κοινωνία» αφήνοντας μόνες και άνευ ηθικού ερείσματος τις κεφαλές κάθε λογής «σωματείου,ομοσπονδίας,ένωσης, κόμματος» και αρχίσουν να λειτουργούν και στην καθημερινότητα τους υπέρ της «κοινωνίας» που άλλοι ψευδώς επικαλούνται γι αυτούς….

Μόνο όταν η «κοινωνία» μέσα από τα παραπάνω αποκτήσει ανανεωμένη συλλογική συνείδηση που θα μειώσει στο ελάχιστο την επιρροή κάθε λογής «ηγέτη» και οδηγήσει -χωρίς προσυνεννόηση- τις μονάδες που την αποτελούν στην ίδια κατεύθυνση, να αγωνιστούν γι αυτήν ως μέλη της και όχι ως αποκομμένα μέρη της δίνοντας της ξανά ηθική υπόσταση, μόνο τότε θα αρχίσουν να αλλάζουν τα πράγματα.

Μόνο όταν η κοινωνία μέσα από τα παραπάνω βγάλει στον δρόμο για πρώτη φορά τον εαυτό της χωρίς «ηγέτες» και πατρόνες, χωρίς ομάδες και υποομάδες, απαιτώντας για πρώτη φορά αυτά που είναι σημαντικά και προηγούνται της όποιας οικονομικής ευμάρειας, μόνο τότε οι πολιτικοί μας που ενδιαφέρονται πρωτίστως για την εξουσία και την καρέκλα, θα ανησυχήσουν πραγματικά !!!!

Μόνο όταν η κοινωνία καταλάβει πως «όλα τα άλλα» που ξέχασε είναι οι βασικές προϋποθέσεις
που θα της εξασφαλίσουν (ως φυσική συνέχεια μιας υγιούς της λειτουργίας ) και υγεία στο οικονομικό πεδίο και πετάξει από μέσα της και πάνω της όλους αυτούς (με τελευταίους χρονικά τους πολιτικούς) που για τα μικρο-συμφέροντα τους, για την ικανοποίηση της προσωπική τους ματαιοδοξίας ή γιατί απλά είναι η εύκολη λύση, την βιάζουν με το να την δελεάζουν με μερικά χαρτονομίσματα που στο τέλος τους τα χρωστάει κι από πάνω, θα ξεκινήσουν να εμφανίζονται δυνάμεις με σκοπό και στόχο να διαγραφούν τα κακώς κείμενα .
‘Όταν αυτές οι δυνάμεις δεν θα κινδυνεύουν να γίνουν βορά κάποιας συντεχνιακής αγέλης, που θα ανταποκριθεί τυφλά στο σφύριγμα του τσοπάνη της για επίθεση…

Μέχρι τότε, εσύ ο απλός δικαστικός, εσύ ο απλός αστυνομικός, εσύ ο απλός ταξιτζής, βενζινοπώλης, δάσκαλος, εργάτης….θα παίζεις το παιχνίδι του συστήματος μέσα από το υποσύστημα που αυτό δημιούργησε και του οποίου είσαι ή γίνεσαι περιστασιακά μέλος.

Μέχρι τότε, εσύ ο απλός πολίτης που επειδή δεν ανήκεις επίσημα σε κάποιο συντεχνιακό, κομματικό, πολιτικό-ιδεολογικό στρατό πιστεύεις λανθασμένα πως δεν είσαι και παγιδευμένος από τις αδιάρρηκτες συνάψεις του εγκεφάλου με την τσέπη σου τις οποίες ύπουλα μπόλιαζαν σιγά σιγά στο «κοινωνικό» σου DNA, θα επιτρέπεις αυτές να  να γίνονται χορδές στα χέρια επιτήδειων με τις οποίες σε παίζουν σαν μαριονέτα, καθιστώντας σε -έστω και προσωρινά- ο καθένας τους πιόνι του. Πιόνι του που το κινεί μέχρι να πετύχει τα σχέδια του…

Κι όταν δεν σε χρειάζεται άλλο και σε αφήνει και «πέφτεις» , αντί φυσιολογικά να διαλύσεις υπό το βάρος που σε φορτώνουν να κουβαλάς αυτόν τον αόρατο ιστό που έχουν υφάνει, όσο κι αν έχεις απογοητευτεί ή θυμώσεις (ή και τα δυο) απλά αναπηδάς και παραμένεις δεκτικός στον επόμενο που θα γίνει κύριος του και πιάσει, ερεθίσει και σε παίξει με τις ίδιες χορδές…

Μέχρι να πάψει να συμβαίνει αυτό…
Μέχρι τότε….η «κοινωνία» θα μένει παγιδευμένη σε εισαγωγικά….
(και η οικονομική κατάσταση είναι απλά μια από τις αντανακλάσεις της)
Ας την ελευθερώσουμε προτού να είναι αργά…..

Save

Save

Save