Tag Archives: ΝΔ

Παρέλαση ιδεών,παρέκκλιση ιδεολογιών,παράκρουση μαζών…


Έχουν γραφτεί/ειπωθεί τόσες μέρες τα άπειρα για τη πράξη μιας ομάδας κοριτσιών (όχι και τόσο μικρών) που προσπάθησαν να αποδώσουν σε ελεύθερη διασκευή το silly walks των ανατρεπτικών και διαχρονικών Monty Python που σατίρισαν τόσο πετυχημένα την γραφειοκρατία και την γιγάντωση του κράτους που θρέφει με κάθε ευφάνταστο τρόπο ορδές άχρηστων για τους πολίτες υπαλλήλους.
Ακόμη και δημιουργώντας υπουργεία για την ανάπτυξη τρόπων βαδίσματος,βάζοντας την πραγματική ανάπτυξη στον πάγο.

Σε ελεύθερη διασκευή γιατί πήραν απλά τη κίνηση ενώ η κίνηση τους δεν είχε καμία σχέση με αυτό που διακωμωδεί ο John Cleese στο σκετς του.
Επειδή ζουν σε μια χώρα που έχουν την ελευθερία να το κάνουν.

Το προσπάθησαν αποτυχημένα από άποψη θεάματος γιατί ακόμη και για να υποδυθεί κάποιος κάτι ηλίθιο θέλει ταλέντο.Για μένα πάντα,άλλος μπορεί να τους έδινε και το όσκαρ υποκριτικής. Η μεγαλύτερη αποτυχία τους όμως ήταν ο χρόνος που το έκαναν και κυρίως ο χρόνος στον τόπο που το έκαναν.

Το έκαναν στην πρώτη παρέλαση της μετά ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ εποχής,στη παρέλαση για το ΟΧΙ και την αντίσταση που προηγήθηκε των 4 ετών Γερμανικής-ναζιστικής κατοχής.

Μπορεί τώρα να τους ήρθε αλλά δεν είναι πειστικό που στα 4 χρόνια διακυβέρνησης που προηγήθηκαν,μέσα στα οποία οι παρελάσεις απέκτησαν και γνωρίσματα δικτατορικής/χουντικής αισθητικής,με τσολιάδες να χορεύουν και αρνιά να ψήνονται στο Σύνταγμα από τα κιτς καλλιτεχνικά συντάγματα της συγκυβέρνησης,δεν ένιωσαν την κακογουστιά για παράδειγμα να τις πνίγει.

Μπορεί τώρα να ένιωσαν καλλιτεχνικό οίστρο ενάντια σε κουρδισμένα στρατιωτάκια που υπακούνε τυφλά διαταγές αλλά δεν είναι πειστικό πως δεν «βραχυκύκλωσαν» επί 4 χρόνια που το ΟΧΙ από τα χείλη των ηγετών ταξίδεψε ως ΟΧΙ από τα χείλη των πολιτών αλλά τελικά έγινε ΝΑΙ με τις υπογραφές των πολιτικών,όταν ο αντίλαλος του επέστρεψε τον αντίκτυπο που είχε αυτό στη γερμανοδηγούμενη ΕΕ και πως δεν «ξεκουρδίστηκαν» τότε μπροστά στις φασιστικού τύπου κομματικές διαταγές για κυβερνητική υποταγή που έκαναν το άσπρο μαύρο όσον αφορά την εν ψυχρώ δολοφονία των ιδεολογιών που οδήγησαν αυτά τα δυο κόμματα στην εξουσία.

Δεν είναι πειστικό που 4 χρόνια δεν είδαν την αλληγορία στα κατοχικά στρατεύματα της πολυπόθητης εξουσίας που οδήγησε στην με συνοπτικές διαδικασίες εκτέλεση των αντιφρονούντων (Λαφαζάνης,Κωνσταντοπούλου κ.α) που αρνήθηκαν να δεχτούν να γίνεται το άσπρο μαύρο για ένα καρβέλι ψωμί και μια θεσούλα συμβούλου που θα εξασφάλιζαν αν έμεναν σιωπηλοί,με τις ευλογίες κομματικών Γκεστάπο.

Δεν είναι πειστικό που μια τόσο ευαισθητοποιημένη (όπως η ίδια θέλει να περάσει με την ανακοίνωση της) παρέα τίποτα απολύτως δεν της έκανε εντύπωση,τίποτα δεν την ερέθισε τα περασμένα χρόνια με τους προηγούμενους…

Όπως δεν πείθουν και οι υπόλοιπες αιτιάσεις τους γιατί με μια δεύτερη ανάγνωση,μακριά από συναισθηματισμούς που δημιουργούν λέξεις-ταμπέλες,φαίνεται ξεκάθαρα πως έγραψαν κάτι χωρίς πολύ σκέψη,απλά για να δικαιολογήσουν τη πράξη τους.

Γιατί αν τα σκέφτηκαν καλά όσα έγραψαν τότε είναι απλά δείγμα άκριτης σκέψης να μη μπορούν να αντιληφθούν την απόλυτη σχέση που έχει η υπεράσπιση της ελευθερίας ενός λαού με τον πατριωτισμό.

Επειδή μόνο σε ένα αμόρφωτο άνθρωπο ο πατριωτισμός συγχέεται με τον εθνικισμό και το να πάρει κάποιος τα όπλα για να αμυνθεί  με μιλιταριστικές προθέσεις.
Και μόνο αμόρφωτοι άνθρωποι μπορούν να γίνουν είτε πιόνια υμνητών του Χίτλερ που το παίζουν πατριώτες για τη βουλευτική αποζημίωση  είτε να ασπάζονται ρητορικές όσων μισούν κάτι τόσο ωραίο και έναν ύμνο στη μοναδικότητα και την διαφορετικότητα όπως την ύπαρξη μιας πατρίδας.

Επειδή μόνο σε ένα μπερδεμένο μυαλό δεν ξεχωρίζει μια παρέλαση που τιμάει τους αγώνες για ελευθεριά σαν τη δική μας της 28ης Οκτωβρίου (και της 25ης Μαρτίου) από παρελάσεις με μιλιταριστικό υπόβαθρο όπως του γείτονα για παράδειγμα που γιορτάζει την άλωση μιας ξένης αυτοκρατορίας.

Επειδή μόνο σε ένα νεκρό νοητικά άτομο το αντικείμενο έχει και το ρόλο του υποκειμένου και δεν είναι θέμα επιλογής και διαφορετικής χρήσης του.
Για τέτοια άτομα είναι το ίδιο ένα όπλο στα χέρια κάποιου που σκοτώνει με αυτό στα χέρια αυτού που προστατεύει από αυτόν που θέλει να σκοτώσει.
(Ίδιο μέχρι να συμβεί στα ίδια,μετά μια χαρά ξεχωρίζει και γίνεται πάλι ένα ουδέτερο αντικείμενο που έχει καλή ή καλή χρήση,ανάλογα ποιος το χρησιμοποιεί).

Τέτοια άτομα δεν ξεχωρίζουν και τους στρατούς και πως κάποιοι υπάρχουν απλά γιατί κάποιοι άλλοι με περίεργες/αδιευκρίνιστες προθέσεις έχουν τέτοιους,ούτε πως η ισορροπία είναι το πρώτο που διδάσκουν οι παγκόσμιοι φυσικοί κανόνες και καταγγέλλουν το φιλειρηνικό λαό που και τα ίδια ανήκουν επειδή δείχνει πως τιμά την ελευθερία του και όσους θυσιάστηκαν γι αυτή και ενδιαφέρεται για τη διατήρηση της,σε ένα κόσμο που απέχει πολύ από το να χαρακτηριστεί αγγελικά πλασμένος.

Επειδή μόνο σε ένα ακαλλιέργητο ον δεν προκύπτει συνειρμικά πως ένας λαός χωρίς ελεύθερη πατρίδα δεν νιώθει ποτέ ολοκληρωμένος και ελεύθερος και πως αν ένας λαός αγαπάει την πατρίδα του θα επιδείξει πατριωτισμό και θα αγωνιστεί και με τα όπλα αν χρειαστεί για να την υπερασπιστεί απέναντι στον οποιονδήποτε.

Άχαστο στοίχημα πως αύριο μεθαύριο μπορεί να βρεθούν σε πορεία για τους Κούρδους ή τους Παλαιστίνιους χωρίς να καεί ο εγκέφαλος τους.
(Είτε γιατί τον έχουν κάψει ήδη είτε γιατί απλά υποδύθηκαν).

Γιατί δηλαδή να έχουν οι Κούρδοι και οι Παλαιστίνιοι πατρίδα;
Τι τους χαλάει να μην έχουν και να ζουν στη πατρίδα άλλων αν είναι ελεύθεροι να αναπνέουν; Πως κάνουν έτσι για να πατάνε λίγο χώμα που να το λένε δικό τους…

Φυσικά μόνο σε ένα ζόμπι που τριγυρνάει χωρίς σκοπό δεν είναι αυτονόητα όλα τα παραπάνω.Ένα ζόμπι που δεν έχει και την τέλεια ισορροπία λόγω ανύπαρκτης εγκεφαλικής λειτουργίας και πέρα από αργό είναι και επιρρεπές σε silly walks.
Που μοιάζει με το περίφημο περπάτημα του John Cleese αλλά μόνο οπτικά.

Εκτός κι αν δεν είναι πραγματικά ζόμπι αλλά κομματικά…

(Πάντα θέλω να πιστεύω τα καλύτερο για τον οποιονδήποτε.
Επειδή για παράδειγμα είναι πολύ καλύτερο κάποιος διαιτητής να είναι λαμόγιο και τα παίρνει για να δίνει αβαβά πέναλτι παρά να είναι απλά ανίκανος κι αν και συνήθως η πραγματικότητα με διαψεύδει εδώ κάτι μου λέει πως έχουμε την εξαίρεση του κανόνα και μια αβαβά διαμαρτυρία).

Μπορεί λοιπόν να μην έχουν μπερδεμένες τις έννοιες στο μυαλό τους αλλά να έκαναν ο,τι έκαναν ενώ τα αντιλαμβάνονται πολύ καλά όλα αυτά.
Ίσως να βγήκαν από τους τάφους τους μόλις έπεσε το κομματικό παράγγελμα και περπάτησαν όπως ακριβώς τους δόθηκε εντολή να περπατήσουν.

Σαν καλοκουρδισμένα,καλολαδωμένα κομματικά στρατιωτάκια που εμπλέκονται άμεσα στα παιχνίδια πολιτικών στους πολέμους εξουσίας τους.
Μια διμοιρία ενός λόχου μιας κομματικής στρατιάς στις υπηρεσίες στρατηγών που δίνουν αναφορά για την πορεία της μάχης απευθείας στον αρχηγό.

Φυσικά τότε θα πήγαινε περίπατο και το αφήγημα τους οπότε δεν μπορούν να πουν τίποτα παραπάνω από όσα έγραψαν στην ανακοίνωση τους.

Έτσι απλά περιμένουμε τα πιστά στρατιωτικά σκυλιά των άλλων που θα πολεμήσουν για να ανακαλύψουν στοιχεία για το αν ήταν μια αυθόρμητη πράξη ακομμάτιστων θαυμαστριών των Monty Python ή ένα κομματικό muppet show υπό την μπαγκέτα πρώην κατόχων της εξουσίας στη μάχη προπαγάνδας για την εκ νέου απόκτησης της.

Όλο αυτό μάλιστα γίνεται απλά κωμικό όταν κάποιοι πάνε να συγκρίνουν τη πράξη αυτή,με την οργάνωση,τη σκηνοθεσία και το θεατρικό στήσιμο της,με όσα αυθόρμητα έγιναν στη παρέλαση του 2011 που οδήγησε στην αποχώρηση των επισήμων.

Θα μπορούσε κάποιος να πει πως είναι ίδιες πράξεις αν πριν την παρέλαση ξάπλωναν στο έδαφος μπροστά από την εξέδρα των επισήμων και τους εμπόδιζαν να την παρακολουθήσουν γιατί π.χ. δεν αξίζουν αυτοί οι επίσημοι και αυτοί οι κρατικοί λειτουργοί να ψηλώσουν από κάτι τέτοιο και δεν αρμόζει να είναι αυτοί ο κρατικός καθρέπτης της ελευθερίας για την οποία κάποιοι πέθαναν.

(Γι αυτό και όταν τότε έγινε γνωστό πως αποχώρησαν οι «επίσημοι» και αποχώρησαν και οι σε ρόλο πραιτοριανών τους δυνάμεις των ΜΑΤ κάποια τμήματα που περίμεναν και δεν αποχώρησαν παρέλασαν μπροστά από τον απλό κόσμο και αν έμεναν όλα,τότε όλα θα είχαν παρελάσει.Αλλά οι διοικητές των περισσότερων ενδιαφέρονται απλά να έχουν να δείχνουν πως παρέλασαν μπροστά από έναν ΠτΔ που αμετροεπώς δήλωσε πως στα 10 του έκανε αντάρτικο στον Β’ΠΠ και να δειχτούν στις στρατιωτικές ηγεσίες για να τσιμπήσουν καμιά προαγωγή).

Θα έκαναν πραγματικά δήλωση οι κοπέλες αυτές αν έδειχναν στο ζεύγος Πατούλη για παράδειγμα πως αυτοί που πολέμησαν για την ελευθερία αξίζουν καλύτερους πολιτικούς και επίσημους από αυτούς που αντί σεβασμού στο δρώμενο χαριεντίζονταν ναρκισσιστικά στα smartphone τους με τους followers τους στο διαδίκτυο επενδύοντας στην εικόνα που πουλάνε στη μάζα.

Γιατί καμιά ελληνική παρέλαση-εκδήλωση δεν είναι ωδή στον μιλιταρισμό.
Θεατρικό δρώμενο είναι διατήρησης μνήμης στις θυσίες προγόνων και πίστη σε όσα τους έκαναν να πάρουν τα όπλα για να υπερασπιστούν την ελευθερία του τόπου τους απέναντι σε αυτόν που ήρθε να την πάρει με τα όπλα.

Προγόνων που είχαν μαύρα μεσάνυχτα ποιος ακριβώς ερχόταν να τους πάρει την πατρίδα.Εκτός κι αν πιστεύουν κάποιοι πως η πλειοψηφία του πληθυσμού που τότε ζούσε πρωτόγονα στην επαρχία είχε γνώση και άποψη για τον Χίτλερ ή την ένοιαζε ποιος ερχόταν.
Αρκούσε που κάποιος ερχόταν.

Κι ας τους έβαλαν μετά οι δήθεν μορφωμένοι να σφαχτούν μεταξύ τους για το ποιος θα μας κατσικωθεί και στη σφαίρα επιρροής ποιανού θα γίνουμε παιχνίδι,παραμορφώνοντας για μια ακόμη φορά την ιστορία αυτού του τόπου και στερώντας άλλη μια ευκαιρία να στήσουμε ένα σωστό κράτος από το μηδέν που βρεθήκαμε.

(Γιατί αν είχε προλάβει ο Καποδίστριας να μας κάνει κράτος με ουσιαστικά μορφωμένους και κατ’ επέκταση σωστά εκπαιδευμένους πολίτες δεν θα φτάναμε να έχουμε εμφύλιο.Που και αν κινδυνεύαμε να έχουμε θα φρόντιζαν οι σωστοί-ικανοί πολίτες να μαζέψουν κάθε κομματικής καρυδιάς καρύδι και κάθε δεξιό ή αριστερό σκουπίδι και να το κάνουν λίπασμα 3 μέτρα κάτω από το έδαφος).

Στη τελική,οι έννοιες πατρίδα και ελευθερία είναι πολύ απλές για να μπει κάποιος στο τριπάκι της υπερανάλυσης και του διχασμού-διαχωρισμού.
Πόσω μάλλον να μπερδεύονται με έννοιες όπως εθνικισμός και μιλιταρισμός σε μια γωνιά του πλανήτη που ακόμη και προτού γίνει κράτος,προτού καν αντιληφθεί αυτός που την κατοικούσε την έννοια του έθνους,αντιδρούσε αλλεργικά σε όποιον ερχόταν να του επιβληθεί με το ζόρι.
Σαν τους Γαλάτες στο μικρό γαλατικό χωριό που θέλουν απλά την ησυχία τους και την ελευθερία τους.Το μόνο που τους αρμόζει λοιπόν είναι να σκέφτεσαι πως μπορούν να γίνουν ποιοτικότερες. Γιατί η μια δεν έχει και μεγάλη αξία χωρίς την άλλη.

Όμως δεν έχουμε κάτι τέτοιο.
Δεν τις είδα να διαδηλώνουν με τη πράξη τους για κάτι τέτοιο.
Έχουμε κάτι που όποιο κι αν ήταν το σκεπτικό και το κίνητρο ήταν απλά silly.
Αθώα ή όχι και τόσο αθώα…

Ελλάδα, ένα απέραντο πολιτικό και κοινωνικό freak show

freak show

Όσο πλησιάζουν εκλογές και όλοι, πολιτικοί και πολίτες, εντείνουν τις προσπάθειες τους να αποκομίσουν κάτι, συμβαίνει το εξής παράδοξο.
Παρουσιάζονται αμέτρητες αφορμές να γράψεις ένα άρθρο αλλά παράλληλα οι ίδιες καταστάσεις λειτουργούν και αποτρεπτικά, γιατί βλέπεις μια βαρετή επανάληψη που δείχνει πως ο λαός αυτής της χώρας, είναι (πολιτικά) εγκεφαλικά νεκρός.

Γιατί ακόμη και ένας ζωντανός οργανισμός που απλά αντιδρά σε ερεθίσματα, μαθαίνει να ξεχωρίζει και να αποφεύγει να κάνει το ίδιο λάθος ξανά και ξανά. Είτε διαθέτει εγκέφαλο είτε ένα πολύ απλοϊκότερο νευρικό σύστημα, το λάθος δημιουργεί ηλεκτρικές εκκενώσεις που είτε «διδάσκουν» το υποκείμενο, είτε δημιουργούν αντανακλαστική αντίδραση, είτε και τα δυο μαζί, ακόμη κι αν η μετάδοση γίνεται μέσω συνάψεων και δεν συμβαίνει μέσω «χειροπιαστής» επαφής.

Ενώ λοιπόν όλοι οι ζωντανοί οργανισμοί κάποια στιγμή (με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο) μαθαίνουν, αυτοί που κατοικούν σε ετούτη τη χώρα μοιάζουν να φέρουν εγκέφαλο που πολιτικά δεν έχει καμία επαφή με τη πραγματικότητα.

Όμως επειδή η «μοναχική» φιλοσοφία ενός μπλόγκερ είναι να γράφει ακόμη και για τον ένα που θα επηρεάσει με θετικό τρόπο, πάντα υπάρχει το ερέθισμα που σε κάνει να πατάς το «προσθήκη άρθρου» και να τοποθετείς μια ακόμη ψηφίδα σε ένα πολύχρωμο ψηφιδωτό άρθρων-σκέψεων που ακόμη κι αν αφορούν εκ πρώτης διαφορετικά θέματα (πολιτική, κοινωνία, τεχνολογία) αν τα δει κάποιος από απόσταση, δημιουργούν μια ενιαία εικόνα γιατί βασίζονται στις ίδιες αρχές και ιδεολογία.

Να δείξεις δηλαδή τη πραγματικότητα χωρίς συναισθηματισμούς που θολώνουν την όραση αλλά και χωρίς παρωπίδες που περιορίζουν το οπτικό πεδίο και του δημιουργού και του αναγνώστη-θεατή ώστε η μία σκέψη, η μία ιδέα, να βοηθήσει να δημιουργηθεί μια καινούργια δική του. Ακόμη κι αν είναι απλά η υιοθέτηση της δικιάς σου.
Με απώτερο στόχο να μπορεί να επιλέξει ορθότερα.
Είτε αφορά κινητό/κάμερα, είτε λειτουργικό σύστημα, είτε τη δική του λειτουργία ως πολιτικό όν.

Το νέο άρθρο λοιπόν έρχεται με αφορμή την -υποτιθέμενη- 13η σύνταξη και τον υπολογισμό της.

Παροχή που έκανε λέει πάρα πολλούς συνταξιούχους που περίμεναν από τα ξημερώματα στην ουρά του προεκλογικού συσσιτίου να απογοητευτούν με την μερίδα που τους σερβίρανε, γιατί αλλιώς την υπολόγιζαν όταν ανακοινώθηκε.

Αν θυμάστε, οι προηγούμενοι είχαν βάλει το περιβόητο 5ευρω που πλήρωνες -κάποιες φορές- όποτε έπρεπε να επισκεφτείς νοσοκομείο.
Οι τωρινοί όμως, από τον Οκτώβριο του 2016, έχουν βάλει εισφορά ασθένειας 6% σε όλες τις συντάξεις, οπότε και αυτή η «σύνταξη» έχει τη συγκεκριμένη εισφορά.

Λογικό πάντως να μη το περίμεναν οι συνταξιούχοι.
Τόσες δεκαετίες έτρωγαν σανό κι έθρεψαν ανίκανους πολιτικούς που θέριεψαν ένα βρόμικο πολιτικό σύστημα που οδήγησε σε οικονομική χρεοκοπία.
Τώρα θα άλλαζαν δίαιτα;

Δεν γινόταν λοιπόν να μη πιστέψουν πως μετά από τους προηγούμενους αξίζουν κάτι καλύτερο από ένα τρολ που τους κοροϊδεύει μέσα στα μούτρα τους και ένα κόμμα που για να επιβιώσει περνάει σύριζα από όλα τα υπόλοιπα και ενισχύει τα θεμέλια του κάνοντας συλλογή πολιτικών αριβιστών από όλο το πολιτικό φάσμα και εκτρέφει με τη βοήθεια τους (πολιτικών και πολιτών) ένα αρρωστημένο κοινωνικό σύστημα.

Συστήματα που ήταν έτοιμα να επικοινωνήσουν για να μολυνθεί το σύνολο όσων απαρτίζουν μια χώρα.
Κράτος και λαός.

Φτάνοντας στο σημείο να υπάρχουν άνθρωποι που χαίρονται στη προοπτική να ζουν με επιδόματα ελεημοσύνης αντί να χαίρονται στη προοπτική να τους προσφέρουν μια σωστά αμειβόμενη εργασία, μέσα από ένα ορθολογικά δομημένο οικονομικό περιβάλλον ενώ στο άλλο άκρο κάποιοι χαίρονται στη προοπτική να κοπούν όλα, ακόμη κι αυτά που ενισχύουν τη διάθεση για παραγωγικότητα, είτε εργασιακή είτε οικογενειακή.

Τέρατα από τη μια, τέρατα κι από την άλλη.
Μόνο που δεν είναι καλά «τέρατα» που προκαλούν θαυμασμό και γίνονται υπόδειγμα προς μίμηση, σαν τον Greek freak για παράδειγμα, αλλά τέρατα που ορίζουν τις τύχες της χώρας, έχοντας βρει εκφραστές μέσα στη πολιτική σκηνή.

Γιατί όταν μολυσμένα οικοσυστήματα είναι ευνοϊκά περιβάλλοντα για τερατογενέσεις, το ίδιο συμβαίνει και με τα δυο παραπάνω, αφού αφορούν ανθρώπους.

Έτσι, πέρα από τους κλασικούς εκπροσώπους αυτού που πρεσβεύουμε/αξίζουμε πλειοψηφικά, βλέπουμε να φλερτάρουν με είσοδο/επανείσοδο στη πολιτική σκηνή διάφορα πολιτικά ζόμπι αλλά και πολιτικά φρικιά.

Κάποια μυρίζονται το χρήμα, κάποια δεν ξέρουν να κάνουν τίποτα άλλο, κάποια όντως πιστεύουν πως έχουν να προσφέρουν, κάποια λειτουργούν συνδυαστικά, από όλα έχει ο μπαξές.

Γιατί μην ακούτε πως έχει μόνο δόξα και δεν έχει λεφτά η ενασχόληση π.χ. με τα αυτοδιοικητικά στους μεγάλους δήμους ή στις περιφέρειες.

Για τις εποχές που ζούμε, μια χαρά χρήμα έχει έτσι και πάρεις τη θέση που πρέπει, αφού ως βάση υπολογισμού είναι ο μισθός Γ.Γ. υπουργείου, ο οποίος ανέρχεται στα 3 χιλιάδες και κάτι ευρώ, καθαρά.
Ένας «ταπεινός» αντιδήμαρχος (από τους πολλούς που έχουν οι μεγάλοι δήμοι) να γίνεις, με τα διάφορα έξτρα, θα αγγίζεις τα 2000 ευρώ.
(πηγή: https://www.aftodioikisi.gr/ota/aytoi-einai-oi-neoi-misthoi-ton-aireton-tis-aytodioikisis-fek/)

Γι αυτό σφάζονται παλικάρια στη ποδιά των εκλογικών παραβάν, πολλές φορές και σε αντάρτικο από την επίσημη γραμμή του κόμματος τους.

Που θα τα έπαιρνε αυτά έξω στην αγορά εργασίας κάποιος, ειδικά αν μιλάμε για επαγγελματία πολιτικό που έτσι και δεν πουλήσει τον πολιτικό εαυτό του, θα πεινάσει γιατί ξέχασε/δεν έμαθε να κάνει τίποτα άλλο, πέρα από το να είναι πολιτικός;

(Μιλάμε δηλαδή για ακόμη μια στρέβλωση του συστήματος, που παράγει άχρηστους για τη παραγωγική διαδικασία ανθρώπους που κάποιες φορές μπορεί να φτάνεις να τους δίνεις τη ψήφο σου όπως θα έδινες ένα κέρμα ως ελεημοσύνη σε κάποιον ανήμπορο να συντηρηθεί συμπολίτη, που κάθεται σε μια γωνία με το χέρι απλωμένο.)
Στρέβλωση που δεν θα υπήρχε σε μια πραγματική δημοκρατία.

Πόσω μάλλον αν μιλάμε για ταξιδάκι στην Ευρωβουλή.
Είναι που την έχουμε και στο DNA μας τη παγαποντιά, κατάλοιπο ίσως από τη τουρκοκρατία να κρύβουμε ο,τι μπορούμε για να έχουμε να τρώμε σε δύσκολες μέρες, τι καλύτερο να κάνουμε διακοπές και ο,τι άλλο κάνουμε μακριά από τα φώτα της εγχώριας δημοσιότητας;
ΠΑΓΩΣΑΝ» όλες οι πληρωμές! ΕΠΙΑΣΑΝ Έλληνες ευρωβουλευτές να κλέβουν…

Και –πάντα μιλώντας πολιτικά– επειδή περί ορέξεως κολοκυθόπιτα, ειδικά όταν δεν υπάρχει ποιοτικός εγκέφαλος, για όλα υπάρχουν καταναλωτές.

Για τα μολυσμένα κλασικά λαχανικά, για τα σάπια φρούτα, ακόμη και για τη κοπριά (το φυσικό οργανικό λίπασμα που δημιουργούν τα περιττώματα αυτών που καταναλώνουν τα δυο πρώτα) υπάρχουν πρόθυμοι καταναλωτές.
Κοπριά σαν το κόμμα του Βελόπουλου για παράδειγμα.

Που ενώ έχτισε το προφίλ του μέσα από τηλεπωλήσεις συγκεκριμένου είδους βιβλίων και στηρίζει την υποψηφιότητα του στο πατριωτικό και θρησκευτικό θυμικό των πολιτών, αν αυτοί είχαν στοιχειωδώς λειτουργικό εγκέφαλο θα έπρεπε να τον εξοστρακίσουν από τη ζωή τους για το πόσο ξεδιάντροπα προσπαθούσε να τους πλασάρει ψέματα, πιστεύοντας πως απευθύνεται σε ηλίθιους, των οποίων μπορεί να ξεφτιλίζει τα πιστεύω τους και να επιβραβεύεται γι αυτό από αυτούς.

Όπως με τις πωλήσεις των υποτιθέμενων επιστολών του Ιησού.
Που διαρρήγνυε τα ιμάτια του πως ποτέ δεν προσπάθησε να πουλήσει, όταν αδιάψευστος μάρτυρας είναι ο ίδιος (!!!!) και τα δεκάδες βίντεο από τις εκπομπές του, όπως το παρακάτω:

Κι όμως!
Αντί να τον φτύσουν και να τον στείλουν από εκεί που ήρθε, ετοιμάζονται να τον ψηφίσουν και να τον στείλουν στην ευρωβουλή!

Ο νομοτελειακός φασισμός των ανίκανων…


(Ήταν και είναι τόσο σουρεαλιστικά όσα ζούμε με το θέμα των τηλεοπτικών αδειών που το παραπάνω βιντεάκι μου βγήκε αβίαστα…Πιστεύω να γελάσατε…)

Πριν 2 χρόνια είχαμε τους άλλους ανίκανους που ξύπνησαν ένα πρωί και είπαν να αλλάξουν το κρατικό-δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό τοπίο. Και στο μυαλό τους η μόνη αλλαγή που μπορούσαν να κάνουν ήταν το μαύρο στην ΕΡΤ και στις οθόνες και ένα καινούργιο όνομα!
Και η μείωση στον αριθμό των ΕΡΤ… Έκλεισαν την ΕΡΤ-3 για παράδειγμα…
(Και είχα γράψει και για εκείνο το λάθος μαύρο…)
Το μαύρο είναι χρώμα μόνο για άσχετους ζωγράφους, ανίκανους πολιτικούς και λαμόγια συνδικαλιστές….

Το έκαναν όμως χωρίς να αλλάζουν τίποτα από όσα έκαναν την ΕΡΤ έναν γίγαντα που κόστιζε υπερβολικά πολλά.
Που κόστιζε/κοστίζει υπερβολικά πολλά γιατί η διάρθρωση της ευνοούσε/ευνοεί την ανάπτυξη παρασιτικών συμπεριφορών και την ανεξέλεγκτη δράση όλων αυτών που το μόνο που ήξεραν/ξέρουν να κάνουν καλά ήταν/είναι να είναι Γκρούεζες κάποιου κόμματος.
Που περίμεναν την σειρά τους να επιβραβευτούν για τις «θυσίες» που έκαναν με μια θεσούλα, μια θεσάρα, μια εξωτερική συνεργασία…κοκ
Ένα κοκαλάκι ή και κοκαλάρα…Ανάλογα το πόσο ικανοί Γκρούεζες ήταν/είναι.

Και που εξαιτίας και αυτού, συγκέντρωνε υπερβολικό πλήθος ανθρώπων που αποτελούνταν από δυο βασικές ομάδες:
α) υπερβολικά πολλούς ικανούς αλλά αχρείαστους για τον οργανισμό και
β) υπερβολικά πολλούς ανίκανους αλλά χρειαζούμενους για το εκάστοτε κόμμα.

Την ίδια ΕΡΤ έστησαν λοιπόν με την ΝΕΡΙΤ οι ανίκανοι να την αλλάξουν σαν ΕΡΤ.
Και μέχρι να κλείσει ξανά είχε -φυσιολογικά- φτάσει να έχει 2500 προσωπικό…

Και όταν ήρθαν οι επόμενοι, την ίδια ΝΕΡΙΤ διατήρησαν μόνο που την είπαν ξανά ΕΡΤ…
Η χώρα της ταμπέλας…Που μόνο γι αυτό είναι ικανοί οι ανίκανοι…
Να αλλάζουν ταμπέλες. Στους οργανισμούς, στα υπουργεία, στις ανεξάρτητες αρχές, στις αντιδράσεις του κόσμου, στα μνημόνια….
Σε αυτό, είναι ο ένας καλύτερος από τον άλλο !!

Και ήρθαν λοιπόν οι επόμενοι, που όσο ήταν αντιπολίτευση διαφωνούσαν με την λογική του μαύρου και είπαν πως θα βάλουν επιτέλους γενική τάξη στο ραδιοτηλεοπτικό τοπίο της χώρας. Τοπίο που παρέμενε θολό από το γεγονός πως η ΜΗ Ανεξάρτητη Αρχή που ήταν επιφορτισμένη με το θέμα των τηλεοπτικών αδειών, το ΕΣΡ, δεν ολοκλήρωσε ποτέ κανέναν διαγωνισμό για τις άδειες και κανένα οδικό χάρτη για τον χώρο των ΜΜΕ.

Την λέω ΜΗ Ανεξάρτητη Αρχή γιατί όποιος πιστεύει πως μια ανεξάρτητη αρχή μπορεί
α) να είναι ανεξάρτητη και το σημαντικότερο
β) να παράγει έργο
την στιγμή που για την σύσταση της πρέπει να συμφωνήσουν στα πρόσωπα τα πολιτικά κόμματα (που υποτίθεται πως γι αυτό τον λόγο συστήνεται, για να αποφεύγεται ο μικροπολιτικός επεμβατισμός στον τρόπο που λειτουργεί κάτι που χαρακτηρίζεται άμεσα ή έμμεσα δημόσιο αγαθό) και πως αυτό δεν συνιστά πολιτική παρέμβαση, τότε την κούνια που τον κούναγε δεν την εγκατέλειψε ποτέ….

Γι αυτό άλλωστε είχε φτάσει το ΕΣΡ να είναι μια τύποις Ανεξάρτητη Αρχή, που δικαιολογούσε την σύσταση της με το να βάζει που και που κανένα πρόστιμο.
Σε πολλές περιπτώσεις μάλιστα με ύψος που δεν αντιστοιχούσε στην παράβαση και δεν λειτουργούσε ποτέ αποτρεπτικά για όσα θα έπρεπε. Τεράστια πρόστιμα για παράδειγμα για κάτι διοικητικής υφής, πρόστιμα χάδια για τα παιχνίδια με τα στημένα τηλεφωνήματα που τα κανάλια κοροϊδεύουν τους αφελείς…

Και που 3 δεκαετίες δεν έπραξε το πλέον σημαντικό. Να μπουν συγκεκριμένοι κανόνες στο ραδιοτηλεοπτικό τοπίο.

Και είναι τόσο φαιδρά όλα σε αυτή την χώρα που, ακόμη και το αυτή η ίδια η Αρχή που υποτίθεται είχε δημιουργηθεί για να φροντίσει να τηρείται η νομιμότητα στον τομέα ευθύνης του, έφτασε να κριθεί -ορθώς- παράνομη από το ΣτΕ γιατί τα μέλη της «ξέχασαν» να «αντικατασταθούν»…

Το ίδιο φαιδρή είναι και η άλλη μεγάλη Ανεξάρτητη Αρχή της χώρας. Η ΕΕΤΤ.
Που ενώ για παράδειγμα εδώ και χρόνια μειώνονται σταθερά τα κόστη ανάμεσα στις εταιρείες κινητής, αυτές σε κάθε μείωση κοπανάνε με έμμεσο τρόπο (δεν χάνεις ποτέ αν στοιχηματίσεις πως θα συμβεί) με αυξήσεις τον τελικό χρήστη.
Αλλά δεν είναι η ώρα της…

Και με όλα αυτά λοιπόν καταλήξαμε στους καινούργιους που αφού επανέφεραν την ταμπέλα στην κρατική-δημόσια ραδιοτηλεόραση και εκεί τελείωσε -με το νου τους- το έργο τους (όπως είχε τελειώσει -με το νου τους κι εκεί- το έργο την ΝΔ με την ταμπέλα ΕΡΤ-ΝΕΡΙΤ) ζήλεψαν τους προηγούμενους και είπαν να κάνουν κι αυτοί κάτι πιο μεγάλο, να καταπλήξουν τα πλήθη. Να αλλάξουν το ιδιωτικό ραδιοτηλεοπτικό τοπίο!

Το ότι δεν υπήρχε ούτε καν αυτό το ΜΗ ανεξάρτητο ΕΣΡ (έστω για τα μάτια του κόσμου) ποσώς τους απασχόλησε. Και ποιο ήταν το πλάνο τους;
Ίδιο με των προηγούμενων! Με αντίστροφη φορά.
Η μείωση του αριθμού των καναλιών και το αναπόφευκτο μαύρο!

Με βασική δικαιολογία του υπεύθυνου υπουργού για τον συγκεκριμένο αριθμό των καναλιών, μια τόσο γελοία που αρκούν απλές απορίες για να την αποδομήσουν.
Πως -και καλά- τα κανάλια γενικού περιεχομένου θα ήταν μόνο 4 γιατί μόνο τόσα μπορούσε να αντέξει η αγορά. Το πως βγήκε αυτό το νούμερο, που δεν έχει και σχέση με τι συμβαίνει στα άλλα κράτη, δεν μας απασχολεί.

Το νούμερο που το χρησιμοποίησε όμως σαν βασικό του επιχείρημα, δεν θα μπορούσε να απαντήσει σε απλές απορίες όπως οι παρακάτω:
-Κι αν το 2018 η αγορά θα μπορούσε να σηκώσει μόνο 3 άδειες τι θα γίνονταν με τις 4 άδειες 10ετούς διάρκειας που θα είχαν δώσει;
Ποιος θα αποφάσιζε ποιο από τα 4 κανάλια θα έκλεινε; Τότε θα μπορούσε η τηλεοπτική αγορά -βολικά- να αυτό-ρυθμιστεί;
Και τότε γιατί έδιναν 4 άδειες και δεν έδιναν 2 για να υπάρχει περιθώριο να μην κλείσει κανένα σε μελλοντική μείωση της διαφημιστικής πίτας;
-Κι αν η αγορά το 2018 σήκωνε περισσότερα, ποιος θα αποφάσιζε αν θα δίνονταν μια ακόμη άδεια ή αν θα ενίσχυαν απλά την πίτα τους τα 4  που θα λειτουργούσαν;-
-Και τα θεματικά που θα άνοιγαν αργότερα από ποια διαφημιστική πίτα θα έτρωγαν;
Και τότε πόσα γενικά-θεματικά θα άντεχε τότε το τηλεοπτικό τοπίο;
Με λίγα λόγια, όρεξη να έχεις να δημιουργείς ερωτήματα…

Φυσικά αυτά ούτε που απασχόλησαν τον έχοντα το γενικό πρόσταγμα.
Ειδικά όταν τέτοια θέματα τα χρησιμοποιεί με την πρώτη ευκαιρία ο εκάστοτε αυτοκράτορας (σόρι, πρωθυπουργός) για να γεμίζει το πρόγραμμα στην αρένα και να ικανοποιεί τα πλήθη που τον υποστηρίζουν ή θέλει να τον υποστηρίξουν και διψάνε να δούνε να τρέχει αίμα….

Φούσκωναν από ικανοποίηση τα πρόβατα της ΝΔ με τον Σαμαρά και τον Κεδίκογλου που θα έβαζαν ένα τέλος στο έκτρωμα της ΕΡΤ και εκστασιάζονταν στο θέαμα του αίματος από τις απολύσεις των «άχρηστων δημοσίων υπαλλήλων» που δεν έκαναν τίποτα.
Αντί να ζητάνε το λογικό…
Να αλλάξει ο τρόπος και όχι μόνο τα πρόσωπα.
Και έτσι δεν έβλεπαν πως στήνονταν/στήθηκε το ίδιο ακριβώς έκτρωμα.

Φούσκωναν από ικανοποίηση τα πρόβατα του ΣΥΡΙΖΑ με τους Τσίπρα και Παππά που θα έβαζαν ένα τέλος στην διαπλοκή και στη θέα του αίματος των απλών υπαλλήλων των καναλιών (ως αντίποινα για την ΕΡΤ) και δεν έβλεπαν/καταλάβαιναν πως και οι άλλοι νταβατζήδες θα γίνονταν/γίνουν.

Και δεν κατανοούσαν πως, στην λογική αυτών που υπηρετούν τους νταβατζήδες, για τα μεγάλα ονόματα που αποτελούν τον συνδετικό κρίκο ενός μέσου με το κοινό, δεν υπάρχουν άλλα ονόματα να τα αντικαταστήσουν.
Και πως μόνο η «μαρίδα» θα έμενε χωρίς εργασία…
Εκτός κι αν υπηρέτης ενός διαπλεκόμενου είναι ο ηχολήπτης και ο μπουφετζής…
Αντί να θέλουν το λογικό…
Να κοπούν οι δεσμοί, οι εξαρτήσεις και οι συναλλαγές ανάμεσα στο κράτος και τους όποιους καναλάρχες, που γεννάνε την όποια διαπλοκή, με απλούς κανόνες που δεν θα μπορούν να παρακαμφθούν και που ο έλεγχος τήρησης του να γίνεται αυτοματοποιημένα.
Φυσικά αυτά είναι ψιλά γράμματα για τους εκάστοτε οπαδούς ενός κόμματος.

Οπαδούς λόγω πίστης σε ιδεολογίες που δεν κυβερνούν, αντίδρασης, ευπιστίας, ελπίδας, τήρησης της παράδοσης, ακόμη και τρολαρίσματος…

Που ψηφίζουν ανίκανους-άσχετους, οι οποίοι ξαφνικά βρίσκονται πρωθυπουργοί και βάζουν κάποιους το ίδιο ανίκανους-άσχετους για υπουργούς, που εξαντλούν την ώρα τους και δικαιολογούν την θέση τους με να πείθουν τον εαυτό τους πως αυτό που δημιουργούν είναι υπέροχο, φανταστικό, εξαίσιο, αριστούργημα, τέλειο και μετά να πείθουν τον επίσης άσχετο με το θέμα πρωθυπουργό που τους έδωσε την θέση πως αυτό που του παρουσιάζουν, είναι η απόλυτη απάντηση-λύση στο θέμα και αυτό που πρέπει να γίνει!

Και που συνήθως πείθεται τόσο βαθιά που, πολλές φορές το υπερασπίζεται σαν δικό του για να πάρει από την δόξα της υπουργάρας! Που στην τελική αυτός τον διάλεξε…

Και που όταν φτάνει να μην περνάει από ένα ΣτΕ που, σαν μέρος της δικαιοσύνης, επίσης δεν είναι ανεξάρτητο ούτε και απαλλαγμένο από πολιτικές-κυβερνητικές παρεμβάσεις-πιέσεις, δεν σκέφτονται πως συνέβη γιατί το έκαναν τελείως λάθος, αλλά βγάζουν τον Χίτλερ και τον φασίστα από μέσα τους.

Που ήταν ο μόνος (με το θολωμένο του μυαλό) που ήξερε το σωστό για όλο τον κόσμο και ήθελε να το εφαρμόσει πάση θυσία και που όλοι οι άλλοι ήταν οι κακοί που ήθελαν το κακό του και έπρεπε να εξοντωθούν και να τους αντικαταστήσει με αυτούς που εκείνος θα διάλεγε.

Και το χαρακτηριστικό μουστακάκι που φορούσε ο Κεδίκογλου και οι υπόλοιποι του κόμματος του με την ΕΡΤ, εμφανίστηκε και στην Γεροβασίλη για παράδειγμα, μετά την ανακοίνωση του αποτελέσματος.
Που την έβλεπες και έλεγες πως θα πάθει εγκεφαλικό ή στην καλύτερη θα βάλει τα κλάματα! Από τα νεύρα της!

Για τα παιδάκια που δεν θα φάνε και για τους εχθρούς που τους πολεμάνε. Που τους πάνε κόντρα στο τι είναι σωστό να γίνει και που μόνο αυτοί ξέρουν και πρέπει να εφαρμόσουν ακόμη και με το ζόρι αν χρειαστεί. Που όμως τους σταμάτησαν οι σκοτεινές δυνάμεις. Οι άλλοι….

Κι αντί να σκεφτούν πως απλά έκαναν πατάτα, έχει ξεκινήσει από εκείνη την μέρα μια απίστευτη υπεράσπιση του τέλειου νόμου που, με κάποιο τρόπο, ακόμη και τώρα, πρέπει να εφαρμοστεί γιατί αυτό είναι το σωστό για όλους!
Αλλά και την ανακάλυψη εχθρών παντού.
Συμπεριφορά που βλέπεις ακόμη και από το ανώτερο πολιτικό επίπεδο.

Πιο βλάκας (λόγω μεγαλομανίας, τυφλού φανατισμού και μανίας καταδιώξεως, τα βασικά συστατικά για παραγωγή φασιστών-αντίτυπων του Χίτλερ) δεν σου κόβει να αλλάξεις τις μπαταρίες στο κασετοφωνάκι που σου λέει εισπνοή-εκπνοή και πεθαίνεις από αναπνευστική ανεπάρκεια και έλλειψη οξυγόνωσης του οργανισμού.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα παραγωγής μπούρδας ο πρόεδρος της τωρινής αντιπολίτευσης, που ζήτησε (για να λέει πως κάνει αντιπολίτευση στα φυτά του) εκλογές, γιατί η κυβέρνηση είχε μια δικαστική ήττα.
Που με την δική του λογική (ευφημισμός-σχήμα λόγου), όταν κυβερνούσε το δικό του κόμμα, θα έπρεπε να έχει παραιτηθεί καμιά 10αριά φορές…

Το ότι αυτοί οι πολιτικοί (οι προηγούμενοι, οι τωρινοί, οι επόμενοι) επιβιώνουν ανεξαρτήτως συνθηκών και που στις υψηλές θέσεις μπορούν να επιζούν και χωρίς εγκέφαλο, δεν πρέπει να μας παραξενεύει.
Οι αμοιβάδες υπάρχουν από την αρχή του κόσμου…
Λογικό είναι, μετά από τόσα δισεκατομμύρια χρόνια, να έχουν καταφέρει να μεταλλαχθούν και να κυβερνούν με ανθρώπινη μορφή!
(άλλες μεταλλαγμένες αμοιβάδες…)

Στη χώρα των παρωπιδοφόρων…

paropides
Ένα μεγάλο πολύχρωμο λιβάδι η Ελλάδα.
Πρώτα τα μπλε πρόβατα, μετά τα πράσινα, τώρα τα πορτοκαλί, όλα με καμένους εγκέφαλους από τις κομματικές χρωστικές που βάφουν τα μυαλά τους…

Που εξαιτίας των παρωπίδων που δεν θέλουν να αφαιρέσουν, το μόνο που βλέπουν είναι ο,τι αφορά αυτούς και τον εκάστοτε πολιτικό-ιδεολογικό αντίπαλο τους κι αυτά είναι τα μόνα στα οποία βγάζουν όλη την ενέργεια τους και αντιδρούν.

Τέτοιοι παρωπιδοφόροι, κομματικά πωρωμένοι και προσκολλημένοι σε ανύπαρκτες όταν μπαίνουν κάτω από το πέπλο της εξουσίας ιδεολογίες, ανάγκασαν τους διαχειριστές της επίσημης σελίδας του ΑΡΚΑ να ασχοληθούν για ακόμη μια φορά με σχετική ανάρτηση μαζί τους, αντί να αναρτούν μόνο τις καυστικές δημιουργίες του.

Κι αυτό γιατί ο κάθε παρωπιδοφόρος, όταν το κόμμα που στηρίζει αλλάζει πλευρά, γίνεται εξουσία, κάνει όσα κατηγορούσε την προηγούμενη κυβέρνηση και φυσιολογικά δέχεται την ίδια κριτική από όσους κρίνουν ουδέτερα τα γεγονότα, αυτό το εκλαμβάνει ως επίθεση. Ενώ πριν, την αντίστοιχη κριτική στους προηγούμενους την στήριζε και την ενίσχυε.

Ενώ εκείνος ο παρωπιδοφόρος που το κόμμα του έχασε την θέση εξουσίας, με μεγάλη ευκολία ξεχνάει πως οι ουδέτεροι έκαναν την ίδια κριτική και στο δικό του κόμμα όταν αυτό ήταν κυβέρνηση και προσπαθεί να σταθεί με τρόπο στο πλευρό τους, ώστε να χτυπήσει αυτούς που πήραν την θέση του.

Ακόμη κι αν για χάρη της εκάστοτε (πρώην και νυν) κυβέρνησης, προτιμούν την εύκολη λύση της άρνησης.

Γιατί όλοι οι παρωπιδοφόροι, όταν βλέπουν τα δύσκολα, αφού χωρίσουν τα πολιτικά γεγονότα σαν κομμάτια από παζλ, βγάζουν ζυγαριά και από την μια καταπίνουν αμάσητα όσα κομμάτια δεν τους βολεύουν ενώ από την άλλη ζυγίζουν μόνα όσα τους συμφέρουν.

Κι όλα αυτά ο κάθε παρωπιδοφόρος τα κάνει, στην προσπάθεια του να αποδείξει όχι ποιος είναι ο καλύτερος αλλά πως οι δικοί του είναι οι λιγότερο κακοί. Για να μπορεί να υποστηρίξει/δικαιολογήσει την δική του επιλογή/στήριξη που έδειχνε, δείχνει και θα δείχνει, αντί να παραδεχθεί πως τον κορόιδευαν/κοροϊδεύουν.

Και κάνοντας όλα αυτά δεν αφαιρεί μόνο κομμάτια από το συνολικό παζλ που διηγείται την ιστορία στην πραγματική της διάσταση, αλλά εξακολουθεί να βγάζει τα μάτια του μόνος του και μαζί με τα μάτια του και τα μάτια του κράτους.

Γι αυτό για παράδειγμα οι προηγούμενοι έκαναν σημαία το δημοψήφισμα που δεν έγινε σεβαστό. Λες και στην ουσία διαφέρει σε τίποτα από τις επαναλαμβανόμενες για δεκαετίες προεκλογικές κοροϊδίες και κωλοτούμπες των δικών τους κομμάτων.

Ίσα ίσα που αποτελεί μια φυσιολογική εξέλιξη, όπου το πολιτικό σύστημα σπάει όλο και πιο χοντρή πλάκα με το πόσο αστείος και εύκολα διαχειρίσιμος μπορεί να είναι ένας λαός, στις δημοκρατίες με επιθετικό προσδιορισμό.

Γι αυτό και τα γεγονότα παρουσιάζουν μια κλιμάκωση χωρίς τέλος, όπου κάθε τι που πέρασε μοιάζει αστείο μπροστά σε αυτό που φαίνεται να έρχεται και δεν υπάρχει τίποτα ικανό να σταματήσει αυτή την πορεία.

Ειδικά από την στιγμή που η πλειοψηφία όσων πιστεύουν πως κατάφεραν να αποτινάξουν τις παρωπίδες, δεν έχουν βρει την πόρτα για την έξοδο από το τσίρκο, γιατί έχει φροντίσει το σύστημα να παγιώσει πλέον και τα άκρα που τους κρατάνε να ελπίζουν εντός του τσίρκου.

Με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα όλο αυτό τον διαχρονικό καρκινικό οργασμό δημιουργίας πανομοιότυπων ουσιαστικά κομματιδίων. Που δεν διαφέρουν σε τίποτα παρά μόνο στα τυπικά, τα οπτικά χαρακτηριστικά. Το όνομα και το σήμα.

Μια αυτοματοποιημένη προσπάθεια του συστήματος να εμποδίσει όσα από τα γρανάζια έχουν κυλίσει έξω από το τσίρκο να κατανοήσουν το προφανές.

Πως δεν χρειάζεται να ψάχνουν και να περιμένουν να βρουν κάποιον τα βάλει πάλι πίσω και να τα γυρίσει, από αυτούς που εμφανίζονται και θέλουν να μπουν μέσα και πως μπορούν να γυρίσουν/σωθούν μόνα τους.

Κι όσο δεν μπορούν να το αντιληφθούν, δεν κάθονται να σκεφτούν τον τρόπο που μπορεί να γίνει αυτό και οι παρωπιδοφόροι θα εξακολουθούν να στηρίζουν το σύστημα και να κρατάνε με κατασκευασμένες εντάσεις και τρικ τα περισσότερα από τα υπόλοιπα γρανάζια, από το να κυλήσουν μαζικά και συνειδητοποιημένα εκτός τσίρκου…

Και πάνω στο πολύχρωμο από τις χρωματισμένες προβιές λιβάδι, θα εξακολουθούν για πολλές δεκαετίες να ζουν και να δρουν παρωπιδοφόρα πρόβατα, με τα θολωμένα κριάρια να συγκρούονται διαρκώς και με ένα πήδημα να αλλάζουν θέση και να επιχειρούν να κουτουλήσουν και όσους πριν μια στιγμή λάτρευαν….

 

Απόλαυση…Διαδραστική παράσταση με στοιχεία stand-up comedy

clown
Απόλαυση!!!!!!

edit: 7/6/19
-Γιώργος Τσίπρας: Είμαστε περήφανοι που δεν έχουμε διορίσει ούτε ένα συγγενή.
-Νίκος Δένδιας: Εσείς δεν είστε ξάδελφος του πρωθυπουργού;

Και μετά θα πει κάποιος πως αυτοί εδώ δεν είναι τα κορυφαία τρολ που πέρασαν ποτέ σαν κυβέρνηση….

(Ντροπή του πάντως του Δένδια.
Γιατί αν μη τι άλλο, οι δικοί τους Γκρούεζες έχουν αποτελέσει έμπνευση για κορυφαίες ελληνικές κωμωδίες, τους Συριζαίους δεν θα ενέπνεαν που ζούσαν και ανέπνεαν με αυτό το όνειρο;)

-Δεν μου λες ρε Γκρούεζα, εσύ είσαι του κόμματος;
-Και με ρωτάτε εσείς κύριε υπουργέ;
-Πόσα χρόνια είσαι στο κόμμα;
-Είμαι από 20 χρονών παιδάκι…
-Και τι δουλειά κάνεις ρε Γκρούεζα;
-Ορίστε;
-Λέω, εξωκομματικώς λέω πως τα βολεύεις; Πως έχτισες το σπίτι που έχτισες, πως έκανες τα λεφτά που έκανες;
-Ποιος; Έλα Παναγία μου… Ρωτάει για…Μα είμαι του κόμματος κύριε υπουργέ…Ε βέβαια!
Σκοτώνομαι για το κόμμα!

(αρχικό άρθρο 12/11/15):

Απόλαυση!!!!!!
Ο ΣΥΡΙΖΑ ενσαρκώνει την εκδίκηση των υπόλοιπων απέναντι σε όσους στηρίζουν αυτό το σύστημα. Στους κομματικούς ψηφοφόρους, όσους ψήφιζαν/ψηφίζουν από ατομικό συμφέρον, όσους πιστεύουν ακόμη σε ιδεολογίες και τον Άη Βασίλη, όσους νομίζουν  πως μέσα από αυτό το σύστημα μπορεί να βγει κάποιος σωστός και όσους βολεύονταν όλες αυτές τις δεκαετίες με το παραμύθι πως το δημοκρατικό τους καθήκον αρχίζει και τελειώνει με την ψήφο….
Και τέλος σε όσους είναι απλώς ευκολόπιστοι και αφελείς πολιτικά…

Κάθε 3 μήνες και μια τρολιά!
Πρώτα σε βάζει να ψηφίσεις σε δημοψήφισμα και μετατρέπει το ΟΧΙ σε ΝΑΙ.
Τώρα σε καλεί σε απεργία ενάντια στα μέτρα που φέρνει/ψηφίζει και η μεγάλη πλάκα είναι πως απεργείς!
Πάντως μην μασάτε!
Η επόμενη τρολιά του θα πέσει με τα καρναβάλια!

Οι προηγούμενοι κλόουν του τσίρκου, έκαναν μονίμως τα ίδια χιλιοπαιγμένα άνοστα αστεία και βαρετά σκετσάκια με κωλοτούμπες.

Λεφτά υπάρχουν οι κλόουν του ΠΑΣΟΚ…..
Χο χο χο τους την φέραμε, τα λεφτά ήταν δανεικά και θα πάρουμε κι άλλα…κι αυτοί θα πληρώσουν για όλα…ο ΓΑΠ
Χα χα χα….καλοοοο έ; και κλωτσιές στους δικούς του που το σενάριο τους ήθελε να κοιτάνε σαν χαζοί και μετά αυτοί τον μπουγέλωναν και άλλαζαν αρχηγό….

Ενάντια στο μνημόνιο οι της ΝΔ, Φααααααααααααπ, άρπα την που το ψήφισες ο αρχι-κλόουν στον κλόουν-κομπάρσο, μια τούμπα, μια άλλη μάσκα και υπέρ του μνημονίου, πάρε την μπούφλα σου που τώρα δεν το ψήφισες ο Σαμαράς στους δικούς του…
Και τώρα θέλουν κουτσά-στραβά να βάλουν άλλον στον πρωταγωνιστικό ρόλο, για να τυπώσουν νέα διαφημιστικά και να δικαιολογήσουν τυπικά (αλλά άνευ ουσίας) τις λέξεις αλλαγή και νέο που θα γράφουν, αλλά κι αυτό με τα χίλια ζόρια….

CLOWN-BOSS
Θα μου πεις, είναι και οι ίδιοι παλιοί κλόουν, αυτό έμαθαν, αυτό ξέρουν, αυτό έπαιζαν…
Ήταν και το ηλικιακό τους κοινό που τους περιόριζε, επειδή είχε συνηθίσει σε αυτή την παράσταση, δεν είχε μεγάλες απαιτήσεις αλλά και κάτι πιο διαφορετικό ή πολύ πιο έντονο, όπως τώρα με τους τελευταίους, θα τους τρόμαζε…

Εδώ λίγο τα λόγια άλλαξαν και παραλίγο να εγκαταλείψει το τσίρκο μια μερίδα θεατών που δυσανασχέτησε. Οι οποίοι έφτασαν μέχρι την δεξιά έξοδο, αλλά στην μικρή σκηνή έπαιζαν κάποιοι βοηθητικοί και τους κράτησαν εντός…
Κι αντί για το ακριβό εισιτήριο της κεντρικής παράστασης, αφήνουν κάτι λιγότερο…
Μικρό το κακό…
Ισορρόπησαν μάλιστα και με την αριστερή έξοδο που κάθονταν μέσα όσοι έβλεπαν κάτι άλλους να δίνουν παράσταση δήθεν ενάντια στην επιχείρηση και τρίβει τα χέρια της η Τσίρκο Α.Ε…

Ενώ αυτοί τώρα δίνουν τα ρέστα τους και έχουν βάλει τα γυαλιά σε όλους!

Είναι και που περίμεναν τόσα χρόνια να βγουν στην κεντρική σκηνή…
Είναι που είχαν και πολύ χρόνο να εξελίξουν τον ρόλο του κλόουν…
Έτσι έχουν απίστευτες ιδέες, τρελή ενέργεια και κάνουν πλέον την παράσταση στο 100% διαδραστική με το κοινό, έχοντας βάλει και στοιχεία stand up comedy!
Απλά θεοί!!!

Υ.Γ.
Αφού και όσοι ποτέ δεν γουστάραμε το τσίρκο, πλέον διασκεδάζουμε αφάνταστα με τα τεκταινόμενα!

Μαζί τους και με τους θεατές τους, που στο τέλος κάθε παράστασης τους πετάνε αντί για κομφετί και μπαλόνια, ηρεμιστικά και ψυχοφάρμακα γιατί αλλιώς δεν θα άντεχαν τόση τρέλα, αλλά και με τους κλόουν των προηγούμενων και τους δικούς τους «συντηρητικότερους» θεατές που τους παρακολουθούν με ανοιχτό το στόμα από θαυμασμό, φθόνο, ζήλια οι μεν…απορία, ενόχληση και φόβο οι δε….

Σαν να μην πέρασε μια μέρα…

eye
Η παρατήρηση και η ανάγνωση των αποτυπωμάτων της εκάστοτε κυβέρνησης χωρίς παρωπίδες είναι κάτι δύσκολο για την πλειοψηφία, επειδή αν όχι στενά κομματικά οι περισσότερος κόσμος (κι αυτό ενισχύεται από τα δημογραφικά-ηλικιακά στοιχεία) έχει ένα συναισθηματικό δέσιμο από το παρελθόν του ως ψηφοφόρος.

Γιατί ανδρώθηκε-συνδέθηκε ιδεολογικά με τις ταμπέλες που είδε κάποιο κόμμα να χρησιμοποιεί και τις οποίες (ειδικά σε προηγούμενες εποχές) μπορούσε ο κάθε πολιτικός να τον κάνει εύκολα να τις πιστέψει, γιατί δεν ήταν τόσο δραματικά ακόμη τα πράγματα.

Λίγοι μπορούμε να πούμε πως για χι λόγους ( ο γραφών γιατί πάντα ήταν αντιδραστικός και δεν δεχόταν κάτι χωρίς να το ψάξει/αναλύσει/ελέγξει ο,τι κι αν ήταν αυτό, είτε μια ιδέα είτε ένα αυτοκινητάκι που κινούταν μόνο του, που και τα δυο κατέληγαν «λυμένα» και έτοιμα για μελέτη) δεν μπήκαμε ποτέ στο παραπάνω τριπάκι.
Οπότε το παρακάτω είναι απόλυτα αποκομμένο από συναισθηματισμούς που θα θόλωναν έστω και λίγο το όποιο συμπέρασμα.

Με την δεύτερη θητεία λοιπόν της κυβέρνησης σε εξέλιξη και κάποιες συμφωνίες του τρίτου μνημονίου με τους δανειστές να περνάνε σιγά-σιγά, έχει παρέλθει ικανός χρόνος για να μπορούν να εξαχθούν τα βασικά-γενικά συμπεράσματα και για τον τελευταίο μεγάλο θίασο που μπορούσε να ρίξει στην σκηνή το παρόν πολιτικό σύστημα.

Το πρώτο είναι πως δεν πήρε περισσότερο από όσο περίμενα για να ακολουθήσουν την ίδια ακριβώς πολιτική με τους προηγούμενους, σε πλήρη αντίθεση με όσα παρουσίαζαν στο πρόγραμμα που μοίραζαν στους θεατές του τσίρκου πριν την παράσταση.
Τα γάτο-χρυσόψαρα, οι κλόουν και το τσίρκο…

Το δεύτερο είναι πως επειδή κι αυτοί κοιτάνε να αποφεύγουν τα αυτονόητα που θα τραυμάτιζαν ανεπανόρθωτα το τσίρκο, εφαρμόζουν το ίδιο ακριβώς πλάνο για τα υπόλοιπα. «Πάμε στην τύχη και βλέπουμε, βλέποντας και κάνοντας κι ο Θεός βοηθός…»

Το τρίτο είναι πως καθώς είναι άμαθοι δεν έχουν την φινέτσα των προηγούμενων κλόουν και τα κάνουν όλα πιο άκομψα σε σχέση με τους προηγούμενους, Αγνοούν βασικούς κανόνες πολιτικής υποκριτικής γι αυτό και οι ίδιες συμπεριφορές-πολιτικές, χτυπάνε πιο άσχημα και δείχνουν μεγαλύτερο θράσος.

Από την άλλη όμως αυτό το θράσος (εξαιτίας της αμάθειας-άγνοιας τους) παρόλο που είναι απλά εικονικό (το πρώτο που μαθαίνει ένας πολιτικός είναι όταν στριμώχνεται να αντιπαραθέτει θράσος για να «τρομάξει» τον άλλο και είτε να ξεφύγει είτε να επιβληθεί, ανάλογα την περίπτωση), τους βοηθάει να περνάνε αυτά που θέλουν.

Σε συνδυασμό με την «ψυχολογική παραίτηση» όσων τους στήριξαν επειδή πραγματικά πίστευαν πως υπήρχε περίπτωση να δουν κάτι διαφορετικό από αυτή την ομάδα του τσίρκου.

Μέτρα που θα έρχονταν όποιος κι αν ήταν κυβέρνηση, αφού το δεύτερο συμπέρασμα είναι διαχρονικό. Όμως τώρα περνάνε ελαχιστοποιώντας ακόμη και τις έμμεσες αντιδράσεις, ενώ οι προηγούμενοι θα είχαν αντίδραση από τους παραπάνω που αφελέστατα πίστευαν πως κάποιος εννοούσε τις ταμπέλες και τις πομπώδεις ατάκες
που χρησιμοποιούσε

Οπότε με αυτά κι αυτά…Σαν να μην πέρασε μια μέρα που λέει και ο Δημητριάδης κι οι μικροί του ήρωες …

Διαπραγματεύσεις στον αέρα, αναζήτηση ισοδύναμων σε αντί-αναπτυξιακούς φόρους που θα αντικαταστήσουν αντί-αναπτυξιακούς φόρους, χοντροί (Πάγκαλος τότε, Φίλης τώρα) να πετάνε άκαιρες χοντράδες επειδή το λίπος μπλοκάρει τα εγκεφαλικά τους κύτταρα κοκ.

Τουλάχιστον αυτός είδε μια φυσιολογική πρώην ερωτική του σχέση, ένιωσε όμορφα και το τραγούδησε.

Ενώ οι πολίτες το τραγουδούσαν προτού καν το γράψει και το τραγουδάνε για τον ΓΑΠ όταν έχουν σχέση με τον Σαμαρά, για τον Σαμαρά όταν έχουν σχέση με τον Τσίπρα, για τον Τσίπρα όταν θα τα έχουν με τον επόμενο κοκ γιατί πάντα θα τους υπενθυμίζουν πως  μπλέκουν διαρκώς σε αρρωστημένες πολιτικές σχέσεις από τις οποίες δεν μπορούν να ξεφύγουν, γιατί μεγάλωσαν σε ένα προβληματικό περιβάλλον….

Υ.Γ.
Για το πόσο «λίγο» είναι γενικά το πολιτικό προσωπικό που αυτός ο τόπος μέσα από αυτό το σύστημα παράγει, υπάρχουν μικρά -άσχετα με την πολιτική- παραδείγματα σαν το παρακάτω να το αποδεικνύουν.
(Θα μπορούσα να παραθέσω άπειρα προηγούμενα από κάθε πολιτικό χώρο απλά αυτό είναι το πιο πρόσφατο)

Πιστεύω όταν η κόρη του μεγαλώσει πως θα γράφει την συγγνώμη σωστά κι όχι όπως ο μπαμπάς της…. Αλλά μικρή σημασία έχει πως την έγραψε, εξάλλου τα λάθη είναι για τους ανθρώπους.  Άλλωστε οι πολιτικοί κάποιες βασικές λέξεις (στα σοβαρά θέματα) είτε σωστά τις χρησιμοποιούν είτε όχι, τις λένε απλά για να τις πούνε.

‘Άλλο είναι το τραγικό του πράγματος. Που ακόμη και σε ένα ξεκαρδιστικό θέμα σαν αυτό (αν τον πιστέψουμε γιατί θα μπορούσε να το κάνει και επίτηδες για να δημιουργήσει κάτι αστείο και να το παίξει μετά άνετος), ο μέσος Έλληνας πολιτικός απαντάει με σοβαροφάνεια!

ΠΡΟΣΟΧΗ! ΑΝΑΚΛΗΣΗ ΝΩΠΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΦΕΤ

supermarket-1
Αυτά παθαίνεις όταν το κράτος είναι ένα τσίρκο όπου κλόουν (ψηφοφόροι) πληρώνουν για να βλέπουν άλλους κλόουν (κυβερνήσεις) να κάνουν διαρκώς τα ίδια πράγματα και δεν τους παίρνουν με τα σάπια ζαρζαβατικά όπως έκαναν παλιά, ούτε σαν αντίδραση της στιγμής.

Σε μια χώρα που αλλάζει κυβερνήσεις πιο γρήγορα από ότι αλλάζει προπονητή μια ομάδα που παλεύει για την σωτηρία της.
Κι αν το ποδόσφαιρο είναι ένας από τους καθρέπτες του επιπέδου μιας χώρας, είναι τόσο πιο γελοία η εικόνα μας πολιτικά, που τα κόμματα που μόλις παραιτούνται από την κυβέρνηση, αμέσως μετά ζητούν ξανά την ψήφο σου!

Σκέψου το λίγο. Σαν να παραιτείται ο προπονητής μιας ομάδας που κινδυνεύει και αμέσως μετά να είναι και πάλι υποψήφιος για να αναπληρώσει την θέση του προπονητή που έχει μείνει ορφανή με την παραίτηση του.

Ενώ οι οπαδοί της ομάδας και οι φίλοι του ποδοσφαίρου γενικά συζητούν τις εξελίξεις και σκέφτονται να στηρίξουν ακόμη κι αυτόν που μόλις παραιτήθηκε. Είτε μόνος του, είτε επειδή μόλις πριν λίγες μέρες τον έκραζαν για την εικόνα της ομάδας, είτε γιατί δεν τον πήγαιναν τα υπόλοιπα μέλη του ποδοσφαιρικού τιμ που αυτός επέλεξε!

Με τις κλασικές ηλιθιότητες για να χαϊδέψουν τα αυτιά σου περί δημοκρατίας που δεν έχει αδιέξοδα…..μπλα μπλα μπλα….μπλα μπλα μπλα…..Την ώρα που κάνουν αυτό ακριβώς.
Σε άγουν και σε φέρουν σε ένα αδιέξοδο όπου πάντα καταλήγεις σε πρόωρες εκλογές που σε ξαναφέρνουν στο ίδιο αδιέξοδο με πριν.

Κι όπως συνωστίζεσαι στο αδιέξοδο, αυτοί πατάνε πάνω στο συγκεντρωμένο, παγιδευμένο πλήθος και δραπετεύουν πολιτικά και είσαι τόσο λίγος σαν πολιτικό ον που σου φορτώνουν και την ευθύνη για το που κατέληξες.

Και το κάνουν όχι γιατί αυτό που έχεις δεν είναι δημοκρατία….
Που δεν είναι γιατί είναι προφανές πως τίποτα γνήσιο δεν παίρνει επιθετικό προσδιορισμό (κοινοβουλευτική δημοκρατία, προεδρευόμενη δημοκρατία κοκ)
Το κάνουν γιατί εδώ δεν φροντίζουν να κρατάνε ούτε τα προσχήματα.
Κάτι που συμβαίνει στο εξωτερικό, όπου έχουν την στοιχειώδη σοβαρότητα να προσπαθούν για την διατήρηση μιας ισορροπίας ανάμεσα στις ευθύνες και τα δικαιώματα, ώστε να καλύπτονται τα μειονεκτήματα του συστήματος.

Γιατί μόνο σε μπανανίες έχουν γίνει τόσες φορές εκλογές.
Από το 1844 μέχρι σήμερα και αφαιρώντας 8 χρόνια (από το 1936 μέχρι το 1944) λόγω του Β’ ΠΠ και άλλα 10 χρόνια (από το ’64 μέχρι το ’74) λόγω της χούντας έχουμε 153 <<ελεύθερα>> χρόνια,
στα οποία έχουν γίνει 66 φορές εκλογές.
Wikipedia.Κατηγορία:Ελληνικές βουλευτικές εκλογές

Από τα παραπάνω νούμερα προκύπτει πως στην Ελλάδα έχεις εκλογές κάθε 2,3 χρόνια.
Πόσο πιο νούμερο να καταντήσει αυτή η χώρα και πόσο πιο νούμερα οι πολίτες της;
Ξεπερνάει και το πιο κιτς νούμερο της πιο κιτς επιθεώρησης…

Ούτε ο Αριστοφάνης -αν ζούσε- δεν θα μπορούσε να αποτυπώσει αυτά τα κωμικοτραγικά που βιώνουμε, ειδικά τα τελευταία χρόνια. Θα ξεκινούσε να γράφει το καινούργιο του έργο αλλά κάπου στην πορεία θα πετούσε πάπυρους και γραφίδες, θα σήκωνε τα χέρια ψηλά και θα την έκανε για κάπου μακριά…

Όχι γιατί θα είχε χάσει το ταλέντο του στην κωμωδία, αλλά γιατί θα συνειδητοποιούσε ξαφνικά πως αυτός ο λαός και ειδικά ο σύγχρονος Έλληνας δεν διδάσκεται τίποτα, με κανένα τρόπο. Ούτε μέσα από το γέλιο και την σάτιρα.

Θα συνειδητοποιούσε επίσης πως ακόμη και η ιστορία αντιμετωπίζεται όπως όλα επιφανειακά, σαν απλή καταγραφή γεγονότων και όχι σαν δωρεάν σχολείο και πως αντί να πατάμε στους ώμους της για να δούμε μέσα από το παρελθόν το μέλλον και να το αλλάξουμε αν δεν μας αρέσει, χοροπηδάμε στο ίδιο σημείο σαν νευρόσπαστα.

Πολίτες-μαριονέτες επειδή κάποιοι επαγγελματίες κουκλοπαίχτες κλόουν-πολιτικοί, βασισμένοι στο παραπάνω έμαθαν να μας κουνάνε δεμένους με κλωστές από ξύλινα λόγια, υποσχέσεις που χαϊδεύουν αυτιά, καλλιέργεια αντιπαλότητας για δήθεν πολιτικές ιδεολογίες και ο,τι άλλο της στιγμής μπορούν να σκαρφιστούν για να πετύχουν την επαγγελματική τους επιβίωση  και παραμονή τους στο τσίρκο όπου δίνουν τις παραστάσεις τους.

Τσίρκο που είναι ένα βήμα από το να προχωρήσει σε μια κοινή παράσταση όλων των ομάδων
που παίζουν σε αυτό, αφού χρησιμοποίησε κάθε ομάδα με προοπτική αυτόνομης, ήμι-αυτόνομης παρουσίας στην κεντρική σκηνή που θα μπορούσε να δημιουργηθεί.

Με το αποτέλεσμα της παρουσίας καθεμιάς εξ αυτών να παρουσιάζεται πολύ εύστοχα με την παρακάτω σκηνή των 24αρων δευτερολέπτων.
Δεν χρειάζεται να ξοδέψουμε πολύ χρόνο άλλωστε για να θυμηθούμε την Ν.Δ που διέγραφε όσους ψήφιζαν ΝΑΙ και μετά διέγραφε όσους ψήφιζαν ΟΧΙ ή τώρα τον ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝ.ΕΛ

Σκηνή από μια αγαπημένη ελληνική ταινία που περιγράφει καλύτερα από κάθε άλλη αυτούς -από τους επαγγελματίες πολιτικούς- που ήταν/δήλωναν/το έπαιζαν αντί-μνημονιακοί.
Πριν και μετά την συνάντηση τους ως κυβέρνηση με την Ε.Ε…

Γιατί τώρα, μιας και χρησιμοποιήθηκε και η τελευταία μεγάλη ομάδα κλόουν που περίμενε να εισέλθει στην κεντρική σκηνή του τσίρκου και μιας και έγινε ακριβώς αυτό που περιέγραψα (άλλος που θα έψαχνε να το εξαργυρώσει θα έλεγε πως προφήτεψε) πως θα συμβεί με το που ανακοινώθηκαν οι εκλογές του Ιανουαρίου, στο άρθρο
Τα γάτο-χρυσόψαρα, οι κλόουν και το τσίρκο…
είμαστε λίγο πριν το πρώτο βήμα που επίσης αναφέρω στο παραπάνω κείμενο…