Tag Archives: λαμόγια

Αντί για άθλος λάθος…

3 sports
Αφορμή μια τοποθέτηση ενός φίλου…
Σχετικά με το πριν, το τώρα και το μετά του Ηρακλή…

Δυστυχώς πήγαμε με το ρεύμα…
Μας πήρε το ποτάμι όπως λέει και η έκφραση…
Που και σε επικίνδυνα νερά μας παρέσυρε, όμως παρέσυρε και μακριά μας, σε ασφαλές περιβάλλον, όσους μας οδηγούσαν σιγά σιγά για χρόνια στο να γίνουμε ο εύκολος στόχος εκείνη την καταραμένη διετία και όσους το εκμεταλλεύτηκαν αυτό…

Λογιστικός έλεγχος και κυνήγι των προηγούμενων όπως και κυνήγι (νομικό πάντα) όλων όσων πρωταγωνίστησαν από την ΕΠΟ και την Σουπερλίγκ στο σκάνδαλο με τις αποφάσεις, έπρεπε να είναι ο πρωταρχικός στόχος όταν μας έριξαν και όχι να ψάχνουμε ΑΦΜ μπας και ανέβουμε πιο γρήγορα. Λες και θα χανόταν ο Ηρακλής αν ξεκινούσε το ποδοσφαιρικό τμήμα (και όχι μόνο) από την αρχή.
Ίσα ίσα που θα έφτιαχνες και πιο πολλούς οπαδούς για την μαγκιά που θα έδειχνες και στο τέλος, το πιο πιθανό είναι πως θα απολάμβανες και οικονομικά οφέλη.

Αντί όμως για τον δύσκολο δρόμο διαλέξαμε τον φαινομενικά εύκολο…
Φαινομενικά γιατί επαίτης για ένα ΑΦΜ, δεν κοίταξες ποιος στο δίνει…
Σαν ξεπεσμένη συνοδός που δεν φιλτράρει πλέον ποιανού την παρέα θα δεχτεί…
Και οι καταστροφείς σου (εντός και εκτός των τειχών) κάνουν την ζωή τους χωρίς την παραμικρή έγνοια…

Μια μικρή κοινωνία (η οικογένεια του Ηρακλή), σαν να συνήθισε να λέει, «….Εντάξει, μας βίασαν αλλά…που να ασχοληθείς τώρα….άστο μωρέ…άντε να πάμε παρακάτω να δούμε τι θα κάνουμε…»
Και το πιο άσχημο είναι πως το είπε και στα τρία αθλήματα-βιτρίνες!!!
Ένα μετά το άλλο. Λες και μας έγινε συνήθεια…

Και τώρα έφτασες στο σημείο να αγκομαχείς μπας και ανέβεις στο ποδόσφαιρο, ξέροντας όμως πως ακόμη κι αν ανέβεις μάλλον θα ξαναπέσεις γιατί κατά πάσα πιθανότητα δεν θα έχεις το δικαίωμα να κάνεις μεταγραφές, αλλά κατάντησες να λες, ας ανέβω και βλέπουμε…Αντί να ζεις με το βλέμμα στο μέλλον, ζεις για την επόμενη ανάσα και μετά έχει ο Θεός…..
Έχοντας πάντα τον φόβο μην βάλουν χέρι στην περιουσία σου…Έχοντας πάντα και τον φόβο μην βάλουν χέρι στην περιουσία σου, που δεν αξιώθηκε ούτε ένας να βρει τρόπο να αξιοποιήσεις…

Κι αν αυτό δεν είναι κατάντια τι είναι; Να διάλεγες την Δ;
Με έναν Ηρακλή που μόνο και μόνο από την ιστορία, το όνομα, την επιλογή αλλά και το κυνήγι των υπεύθυνων θα ξεχείλιζε από δυναμική και θα έμοιαζε με εργοστάσιο παραγωγής ενέργειας;

Αντί για τον αρχικά δύσκολο δρόμο που θα οδηγούσε σε έναν άθλο, διαλέξαμε τον παραπλανητικά εύκολο που μας οδηγεί από λάθος σε λάθος…
Ένας αναγραμματισμός…τόσο μεγάλη διαφορά…

Και πόσο πιο πολύ σεβασμό θα γεννούσε ένας τέτοιος Ηρακλής;
Και πόσο πιο εύκολα ελκυστικός θα γινόταν στην πορεία ένας τέτοιος Ηρακλής;
Και πόσο πιο ξεκάθαρα απαγορευμένη περιοχή για λαμόγια και ανύπαρκτους οικονομικά;

Τώρα, για όσους δεν καταλάβανε ακόμη, λουζόμαστε τον φόβο μας, αλλά πρωτίστως τον συμβιβασμό μας με όσα μας έτυχαν-πέτυχαν!
Ακριβώς όπως και η ελληνική κοινωνία…

Save

Advertisements

Κάποιοι δεν έγιναν Γκρούεζες….

μαντισ Μάντης ήτανε; Όχι φυσικά…..Απλά δεν άνηκε στα λαμόγια…. Γι αυτό και τον «εξαφάνισαν»…. Κι ας έμοιαζε η χροιά της φωνής του με του αρχηγού τους που έδωσε την ευκαιρία σε χιλιάδες άχρηστους να γίνουν άνθρωποι….. (αυτό με την φωνή του ήταν που μου είχε κάνει εντύπωση όπως έπαιζε ξεχασμένη ανοιχτή η τηλεόραση και είχα καθίσει, πιτσιρικάς τότε, να ακούσω την ομιλία του).  Δυστυχώς τα πρόβατα και ειδικά τα λαμόγια και οι άχρηστοι -σε καμιά παράταξη- δεν γουστάρουν πολιτικούς σαν τον Μιχάλη Χαραλαμπίδη…. Προτιμούν τους Γκρούεζες….

Υ.Γ.
Παραθέτω και το video από την ομιλία του, για μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα….Προσέξτε…..Μιλάμε για το 1996…. «…..Γεωοικονομισμός…Μπουργκας-Αλεξανδρουπολη (!!!!!)…η ενδοχώρα που ενσωματώνει τα άκρα….Δικαιώματα ελληνισμού εκεί που καταπατήθηκαν….

Η πραγματική δημοκρατία που δεν γνώρισες….

Στην πραγματική Δημοκρατία οι αποφάσεις παίρνονται από τους πολλούς, ενώ οι «ειδικοί» απλά τις εκτελούν.
Εμείς με την πολιτική αμορφωσιά που μας τυραννάει, αφήνουμε κάποιους τυχαίους να αποφασίζουν ενώ εμείς εκτελούμε τις αποφάσεις τους !
Ακόμη κι αν αυτές οι αποφάσεις εκτελούν στην κυριολεξία εμάς τους ίδιους !!!

Στην πραγματική Δημοκρατία το φαινόμενο της διαφθοράς των πολιτικών απλά ΔΕΝ υπάρχει γιατί οι πολιτικοί ΔΕΝ εκλέγονται αλλά κληρώνονται.
Στην πραγματική Δημοκρατία το φαινόμενο της διαφθοράς των πολιτικών δεν μπορεί να αναπτυχθεί γιατί η σύνθεση της βουλής ανανεώνεται με νέα κλήρωση ανά σύντομα χρονικά διαστήματα.
Στην πραγματική Δημοκρατία πολιτικός δεν γίνεται μόνο ο ευνοημένος από την μοίρα,την τύχη ή τις συγκυρίες, αλλά ο καθένας μέσω κλήρωσης.

Στην πραγματική Δημοκρατία πολιτικός δεν γίνεται μόνο όποιος τυχαίνει να έχει χρήματα να ξοδέψει, να είναι περισσότερο αναγνωρίσιμος από τους άλλους, να έχει θάρρος να εκτεθεί στα κοινά, να διαθέτει τις κατάλληλες γνωριμίες ή να εκμεταλλεύεται το γεγονός πως κάποιος πρόγονος του κατείχε πολιτικό αξίωμα (λες και η πολιτική θέση είναι επαγγελματική δραστηριότητα όπου σπουδάζεις για παράδειγμα ιατρική ώστε να συνεχίσεις να λειτουργείς το ιατρείο του πατέρα σου), αλλά και ο φτωχός, ο «ανώνυμος» άνθρωπος της διπλανής πόρτας, ο ντροπαλός και συνεσταλμένος, αυτός που η ισχυρότερη γνωριμία του είναι ο μανάβης της γειτονίας του, αυτός που δεν έχει να κληρονομήσει τίποτα περισσότερο από το επώνυμο του πατέρα του.

Στην πραγματική Δημοκρατία ο κάθε κληρωμένος βουλευτής ελέγχεται από τους προηγούμενους προτού αναλάβει την θέση του και αν κριθεί πως δεν ήταν σωστός πολίτης στον ιδιωτικό του βίο δεν γίνεται βουλευτής, στερείται των πολιτικών του δικαιωμάτων,κατάσχεται η περιουσία του και εξοστρακίζεται για ικανό αριθμό ετών, καθιστώντας την διαφθορά και την όποια σκέψη για αποκόμιση κερδών σε βάρος του κράτους κατάσταση άγνωστη αφού λόγω του τυχαίου της κλήρωσης ο καθένας μπορεί ανά πάσα στιγμή να ελεγχθεί.

Στην πραγματική Δημοκρατία ο κάθε κληρωμένος βουλευτής ελέγχεται το ίδιο αυστηρά και αφού παραδώσει την θέση του και λόγω του συντόμου της θητείας του, ακόμη κι αν κατάφερε να επωφεληθεί για ίδιον όφελος, ούτε να καλύψει τα ίχνη του μπορεί, ούτε να κρυφτεί πίσω από νέα ασυλία που θα του δώσει πιθανή νέα εκλογή του, αφού δεν μπαίνει ξανά σε κλήρωση (κι αν έμπαινε οι πιθανότητες να επανεκλέγει θα ήταν απειροελάχιστες, πέρα από το γεγονός πως θα τον καταλάβαιναν κατά τον νέο έλεγχο)

Στην πραγματική Δημοκρατία, εξαιτίας όλων των παραπάνω η εύρυθμη λειτουργία του κράτους όσον αφορά την παροχή υπηρεσιών (κρατικών οργανισμών ή ιδιωτικών εταιριών) λειτουργεί αυτοματοποιημένα και χωρίς την ανάγκη διαρκούς επιτήρησης, αφού ΟΛΟΙ κρίνουν και ΟΛΟΙ κρίνονται.

Στην πραγματική Δημοκρατία οι βουλευτές δεν ψηφίζουν αυτά που ο αρχηγός του κόμματος υποστηρίζει γιατί απλούστατα δεν επιτρέπει η δομή της να δημιουργηθούν κόμματα.

Στην πραγματική Δημοκρατία οι βουλευτές είναι επιφορτισμένοι (κυρίως) με νομοπαρασκευαστικά και συμβουλευτικά προς τον λαό ζητήματα και ΟΧΙ με την επιβολή τους, ανάλογα με τις ορέξεις του όποιου καταφέρνει να αποκτήσει αρχηγικό ρόλο ανάμεσα στους βουλευτές.

Στην πραγματική Δημοκρατία, ακόμη κι αν όλοι οι βουλευτές δωροδοκηθούν δεν παίζει κανέναν ρόλο γιατί οι νόμοι προς έγκριση περνούν υποχρεωτικά από την κρίση και γνώμη του λαού, λαού που εκπροσωπείται από μεγάλο αριθμό αντιπροσώπων που ΕΠΙΣΗΣ κληρώνονται και επίσης έχουν βραχύβια θητεία.

Στην πραγματική Δημοκρατία, ακριβώς εξαιτίας όλων των παραπάνω, οι βουλευτές ψάχνουν να βρουν την χρυσή τομή που θα ικανοποιεί τους πολίτες, αφού στους πολίτες ανήκει η τελική απόφαση και από τους πολίτες προέρχονται και οι ίδιοι.

Στην πραγματική Δημοκρατία, ακριβώς εξαιτίας όλων των παραπάνω, πλούσιοι και φτωχοί βουλευτές ψάχνουν να βρουν την χρυσή τομή που θα ικανοποιεί όλους, αφού ο λόγος του «ισχυρού» βουλευτή δεν έχει καμία παραπάνω αξία από τον λόγο του «ανίσχυρου» οικονομικά.

Στην πραγματική Δημοκρατία κάθε γνώμη (μέσω της υπερψήφισης ή καταψήφισης των αποφάσεων) έχει την ίδια βαρύτητα και κάθε πολίτης είναι διαρκώς υπεύθυνος και επιφορτισμένος με την ομαλή λειτουργία του κράτους και την μακροημέρευση του.

Στην πραγματική Δημοκρατία εξαιτίας όλων των παραπάνω, κανείς δεν μπορεί να εμφανιστεί σαν σωτήρας που θυσιάζει την προσωπική του ζωή και την όποια επαγγελματική καριέρα, ζητώντας από τους υπόλοιπους να τον εμπιστευθούν ως διαχειριστή της Δημοκρατίας και του κράτους, αφού όλοι είναι συνυπεύθυνοι γι αυτά.

Στην πραγματική Δημοκρατία κανείς «ειδικός» που θα του ανατεθεί να εκτελέσει τις αποφάσεις των πολιτών δεν δοκιμάζει να κερδίσει εις βάρος του κράτους γιατί κρίνεται από όλους και ελέγχεται από όλους και η παραμικρή υποψία μπορεί να τον οδηγήσει ενώπιον της δικαιοσύνης, δικαιοσύνης που αποτελείται επίσης από κληρωμένους πολίτες που ακόμη κι αν τους δωροδοκήσει όλους, ανά πάσα στιγμή μπορεί να γίνει βουλευτής και να ελεγχθεί εις βάθος.

Στην πραγματική Δημοκρατία εξαιτίας όλων των παραπάνω (και άλλων) οι ασφαλιστικές δικλείδες θέτονται αυτόματα και λειτουργούν σαν αέναης κίνησης εκκρεμές πάνω από όποιον σκέφτεται το προσωπικό του συμφέρον

Στην πραγματική Δημοκρατία, εξαιτίας όλων των παραπάνω είτε ΟΛΟΙ κερδίζουν αναλογικά, είτε ΟΛΟΙ χάνουν αναλογικά.

Στην πραγματική Δημοκρατία, η βουλή προτείνει, οι πολίτες αποφασίζουν και οι ειδικοί εκτελούν τις αποφάσεις και ΟΛΟΙ και ΟΛΑ κρίνονται σε πραγματικό χρόνο, γι αυτό και ΟΛΟΙ φροντίζουν να κάνουν την υπηρεσία που τους έχει ανατεθεί με υπευθυνότητα και σύνεση, προσπαθώντας οι φορές που το κράτος (και κατ επέκταση ΟΛΟΙ) βγαίνει κερδισμένο να αγγίζουν το απόλυτο ποσοστό.

Στην πραγματική Δημοκρατία ΟΛΑ είναι απλά στην λειτουργία της.Τόσο απλά όσο είναι και η απλή καθημερινή ζωή του απλού καθημερινού ανθρώπου.

Θες να πας στο κράτος που η πραγματική Δημοκρατία ζει και βασιλεύει;
ΕΔΩ ΠΟΥ ΖΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΤΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙΣ !!!
ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΙΟ ΑΠΛΟ ΠΡΑΓΜΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΦΤΙΑΞΕΙΣ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΠΑΡΑ ΝΑ ΤΟ ΖΗΤΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ !
Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΞΕΧΩΡΙΣΤΑ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ !
ΕΚΤΟΣ ΚΙ ΑΝ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΕΙΝΑΙ ΛΑΜΟΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΕ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ !