Tag Archives: κράτος

Μωρότερος Μορύχου

Φωτογραφία από nir_design από το Pixabay

Δεν μαθαίνει ο Έλληνας.
Δεν μαθαίνει γιατί δεν ξέρει πως.

Δεν μιλάω για τα κομματόσκυλα και τα κομματοπρόβατα.
Αυτά έχουν μάθει σε ένα μαντρί, δεν θέλουν καν να προσπαθήσουν να δουν έξω από αυτό και περιφέρουν την κομματική μιζέρια τους και τα κομματικά τσιμπούρια τους μεταξύ τους και σε όποιον πάει να τα πλησιάσει.

Με τον πράσινο, αρρωστημένα μεταλλαγμένο ήλιο τους, τον ταιριαστό, συμβολικά μαύρο κι άραχνο «μπλε» πυρσό τους, την πονηρά δήθεν πολυσυλλεκτική σημαιούλα τους, τα προϊστορικά, στον 21ο αιώνα σφυροδρέπανα τους, και -όταν χρειάστηκε- τα κεκαλυμμένα ναζιστικά σύμβολα τους.

Αυτοί είναι καμένα χαρτιά.
Λιγνίτης, πετρέλαιο, βιοντίζελ, συσσωρευτές ενέργειας και άνεμος στα πανιά αυτού του αίσχους που λέγεται πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα, με τις κρατικές και κοινωνικές προεκτάσεις του.

Μιλάω για τον ακομμάτιστο που ξέρει μεν πως είμαστε μέρος του παζλ αυτής της κατάστασης αλλά για χι λόγους αρνείται να το παραδεχθεί ανοιχτά και κρατάει πίσω τις εξελίξεις.

Μιλάω και για τον ακομμάτιστο αλλά μπερδεμένο από την αδυναμία του να συλλάβει γιατί έχουμε αυτό που έχουμε και δεν μπορεί να βγάλει την πολιτική του σκέψη εκτός του πεδίου που του προσφέρεται.

Για τον παγιδευμένο στο πολιτικό σύστημα που πηγαίνει -από έλλειψη παραδοχής και έλλειψη επιλογών αντίστοιχα- σαν μπαλάκι από τον έναν στον άλλο (πλέον το σύστημα παίζει μπάλα με τρεις στην κεντρική σκηνή, έναν σκούπα από πίσω αλλά όταν χρειάστηκε είχε κάλυψη και στα δυο άκρα και δυο-τρεις στον πάγκο για τους γκρινιάρηδες της κερκίδας), μιλάω.

Που τη μια καίγεται με τον έναν και τον βρίζει, την άλλη πνίγεται με τον άλλον και τον καταριέται και δεν αντιλαμβάνεται πως αυτός τους εναλλάσσει στην εξουσία γιατί ασχολούμενος κάθε φορά με τον έναν, ξεχνάει και αφήνει στην άκρη όσα έκανε ο προηγούμενος.

Και κάθε φορά τρίβει τα χέρια του ο ένας από αυτούς και βάζοντας τα κομματόσκυλα του να γαβγίζουν και τα πρόβατα του να βελάζουν για να αυξήσει την οχλοβοή και την αναταραχή ετοιμάζεται σαν λύκος ανάμεσα σε ελεύθερα αλλά αναποφάσιστα ή μπερδεμένα πρόβατα-ψηφοφόρους να εξαργυρώσει την χρυσοψαρικού τύπου οργή (τα χρυσόψαρα έχουν μνήμη που δεν ξεπερνάει τους τρεις μήνες, απόλυτα ταιριαστή με την μνήμη των πολιτών όσον αφορά τους πολιτικούς) της κοινωνίας ως η μόνη επιλογή.

Αυτό γιατί ο ακομμάτιστος Έλληνας, παύλα πρόβατο, παύλα ψηφοφόρος, δεν μαθαίνει γιατί δεν έχει την ικανότητα ως πολιτικό ον να μάθει. Τελεία και παύλα.

Αν μπορούσε να μάθει, σε κάθε περιστατικό θα έβριζε τους πάντες και σε κάθε σκηνικό καταστροφής θα κατηγορούσε με τρόπο ξεκάθαρο που να μην αφήνει παρερμηνείες και δυνατότητες οικειοποίησης της οργής του και τους προηγούμενους, νυν υποψήφιους επόμενους.

Αν μπορούσε να μάθει, θα γινόταν για λίγο αδάμαστο πολιτικό θηρίο και πρώτα θα κατασπάραζε (πολιτικά) τα κομματόσκυλα της όποιας αντιπολίτευσης που θα ερχόταν να σιγοντάρουν δίπλα του και μετά θα έπνιγε (πολιτικά πάντα) τα πρόβατα που θα βέλαζαν διαφημίζοντας το δικό τους μαντρί ως σημείο ρίψης της ψήφου αντίδρασης.

Αν μπορούσε να μάθει, πρώτα θα γκρέμιζε το μαντρί που περιμένει πρώτο στην αναμονή και μετά θα πετούσε τα πολιτικά πτώματα μπροστά στο κυβερνών ως προειδοποίηση τι θα πάθει και αυτό αλλά και όποιο άλλο λειτουργεί εκ του ασφαλούς εντός και γύρω του συστήματος.

Αν μπορούσε να μάθει, θα έδειχνε πως διδάχτηκε από τα λάθη του και παρ’ όλη την όποια δική του μικρή πολιτική ποιότητα, θα έδινε ένα μάθημα και μήνυμα σε όλο το πολιτικό σύστημα πως του αξίζει κάτι –έστω λίγο– καλύτερο και εκείνο θα αναγκαζόταν να συμπλεύσει (όσο αυτό είναι δυνατόν) μέχρι να προκύψουν καλύτερες και πιο ολοκληρωμένες (ως πολίτες και πολιτικοί) γενιές.

Αν μπορούσε αλλά δεν μπορεί.
Η ικανότητα του φτάνει μόνο για να στοχεύει αυτόν που βλέπει μπροστά του και γι αυτό δεν μπορεί να προχωρήσει έστω και λίγο πιο πέρα από το βαλτωμένο πολιτικό σύστημα.
Ούτε σε οπτική, ούτε σε σκέψη, ούτε σε πράξεις.

Με τη γελοία (πολιτικά) καραμέλα «ε, αφού αυτοί κυβερνάνε τώρα, ποιους να βρίσω;» που δείχνει μωρότερο Μορύχου πολίτη που δεν του αξίζει τίποτα καλύτερο.

Και μένει κάθε φορά στο εύκολα χειραγωγήσιμο «γαμιέσαι» αντί για το πυροκλαστικό για όλους τους ποτάμι του «γαμιέστε»…

Αυτή είναι η ψυχρή πραγματικότητα που τόσο ειρωνικά κατακαίει απ’ άκρου εις άκρον την χώρα και καταπνίγει την όποια πιθανότητα ουσιαστικής βελτίωσης μας ως κοινωνία και ως (παράγωγο της) κράτος.

Το σχέδιο των λοιμωξιολόγων.




Τελικά το σχέδιο των λοιμωξιολόγων πέτυχε.
Είχαν από την αρχή συλλάβει την παρακάτω ιδέα που την υλοποίησαν με ένα αριστοτεχνικά εκτελεσμένο σχέδιο.

Μην νομίζεις λοιπόν πως τυχαία έκαναν τις αλλοπρόσαλλες και πολλές φορές αλληλοσυγκρουόμενες τοποθετήσεις τους.
Δεν ήταν που άρχισε να τους γυαλίζει η εικόνα τους στο γυαλί αλλά που άρχισαν να εξυφαίνουν το σχέδιο τους.
Το οποίο τώρα πλέον είναι απόλυτα ξεκάθαρο.

Με το που κόντεψε να μηδενίσει ο ιός τον περασμένο Μάιο αγχώθηκαν και το σκέφτηκαν κάπως έτσι:

-Θα αρχίσουμε να κάνουμε ηλίθιες προτάσεις, κάποια στιγμή ο κόσμος θα σιχαθεί τις φάτσες μας και όποιες προτάσεις μας πάρουν τη μορφή μέτρου περισσότερο από ότι φοβάται τον κορωνοϊό και θα αρχίσει να τις ακυρώνει στη πράξη από αντίδραση και μπούχτισμα.
Έτσι, όταν θα ανοίξουν οι κλειστές δραστηριότητες θα φτάσουμε να έχουμε εκατοντάδες χιλιάδες πραγματικά κρούσματα και με αυτά ως εφαλτήριο θα οδηγηθούμε γρηγορότερα στην ανοσία της αγέλης.

-Θα πούμε π.χ. να ανοίξει ο τουρισμός (μην εξαφανιστεί και τελείως ο ιός που έπεσε σε μηδενικά ποσοστά) αλλά μετά θα πούμε στους δικούς μας πως φταίνε γιατί πηγαίναν και εκείνοι στις παραλίες και κόλλησαν από τους ξένους που τον έφεραν μαζί τους.

Μετά, όταν φτιάξουμε ξανά καλή βάση ιικού φορτίου, θα πούμε για παράδειγμα να κλείσει πάλι το λιανεμπόριο γιατί αν μπεις σε ένα κατάστημα 40 τ.μ να δοκιμάσεις και να πάρεις μια μπλούζα κολλάει ενώ αν μπεις στο μίνι μάρκετ να πάρεις κονσέρβες δεν κολλάει.

-Μπορούμε επίσης να πούμε να κλείσει ξανά η εστίαση γιατί κολλάει ακόμη και αν κάθεσαι έξω σε τραπεζάκι.

(Τραπεζάκι είπα; Καρέκλα, κάθονται στα τραπέζια οι άνθρωποι; Δεν κάθονται. Φυσικά αυτό έχει ξεκαθαρίσει εδώ και πολλές δεκαετίες χάρη στον Νίκο Σταυρίδη και στον Γιάννη Γκιωνάκη αλλά καλό είναι να το θυμόμαστε.)



Θα κολλάει λοιπόν αν καθίσεις να πιεις τον καφέ σου έξω στην καρέκλα ενός καφέ ή να φας το μπιφτέκι σου παρέα με τον κολλητό σου που θα κάθεται απέναντι σου σε μια ταβέρνα αλλά δεν θα κολλάει αν καθίσεις να πιεις μια μπύρα έξω στο παγκάκι μια πλατείας, δίπλα δίπλα με την παρέα σου.

Μετά όμως θα πούμε πως θα κολλάει και εκεί και θα διώχνουμε τον κόσμο που θα πηγαίνει να βρίσκεται/κάθεται μέσα στα σπίτια.
Μπορούμε επίσης προτείνουμε και απαγόρευση νυχτερινής κυκλοφορίας για να σιγουρευτούμε πως όσοι πάνε κάπου θα βρίσκουν αφορμή στο νυχτερινό πρόστιμο για να κάθονται περισσότερες ώρες μαζί.
Ειδικά τα Σ/Κ που θα κάθονται και οι περισσότεροι από τους λίγους που θα εξακολουθούν να δουλεύουν, μπορούμε να τους κλείνουμε και από πιο νωρίς μέσα.

Μετά θα τους πετάξουμε κι ένα η παραμονή μιας οικογένειας μέσα στο σπίτι, την οποία εμείς εξαναγκάσαμε να κλειστεί μέσα, είναι παράγοντας ενδοοικογενειακής μετάδοσης και που θα πάει, θα τους κάνουμε να πάρουν όλοι, αν όχι τα βουνά, τους δρόμους.

Σιγουράκι πως θα αρχίσουν να την πέφτουν και στους αστυνομικούς, θα αρχίσουν οι τελευταίοι να δυσανασχετούν που γίνονται σάκος του μποξ και θα φτάσουμε στην ολοκλήρωση του σχεδίου μας.
Θα αναγκαστεί η κυβέρνηση να μας αναγκάσει να πούμε πως αναγκαστικά πρέπει να ανοίξει η αγορά γιατί δεν πάει άλλο με τα αναγκαστικά μέτρα.

Μέχρι όμως να γίνει αυτό θα έχουν κολλήσει εκατοντάδες χιλιάδες και έτσι θα αποκτήσουμε πολύ πιο εύκολα την ανοσία της αγέλης.
Γιατί δεν είμαστε χαμένοι στη μετάφραση και στα μονοπάτια της δημοσιότητας αλλά επιστήμονες, κατέληξαν.
Και κατέληξε όλη η φάση σαν το ανέκδοτο που οι μπογιατζήδες κάνουν διάγνωση στον ασθενή γιατί έτυχε να τους ρωτήσει.

Αν το είχαν σκεφτεί κάπως έτσι θα είχε εξήγηση όλο αυτό που έχουμε ζήσει από την άνοιξη και μετά.

Θα ήταν απλά μια παραδοχή πως δεν μπόρεσαν να σκεφτούν το απλό.
Πως όταν έχεις την τύχη να φτάσεις σε μηδενικά κρούσματα κρατάς κλειδωμένη την χώρα με όλες τις εντός συνόρων δραστηριότητες ανοιχτές (εσωτερικό τουρισμό, εσωτερικές μετακινήσεις, εσωτερική αγορά κλπ) και απλά περιμένεις πότε θα μπορείς να ξεκινήσεις το εμβολιαστικό πρόγραμμα.

Εμβολιαστικό πρόγραμμα που ήταν σίγουρο πως θα έρθει γρήγορα γιατί μιλάμε για παγκόσμια πανδημία που έχει γονατίσει την παγκόσμια οικονομική δραστηριότητα και όσο θέλει να λήξει ο χι Κώστας, ο χι Τζον, η χι Κλαούντια που παίζουν την οικονομική τους επιβίωση σε τριψήφια και τετραψήφια μηνιαία νούμερα άλλο τόσο θέλουν να λήξει και ο Σώρρος, ο Γκέιτς, ο Μπέζος και όλοι όσοι μιλάνε καθημερινά μόνο με δις, οπότε ήταν αναμενόμενο να πέσουν τεράστια ιδιωτικά κονδύλια στην μελέτη του ιού και την εξεύρεση εμβολίων.

Που με τους «ασφαλείς» Έλληνες πολίτες να βλέπουν τι γίνεται στις άλλες χώρες, σε συνέχεια όσων έγιναν και την περασμένη άνοιξη σε αυτές, η συνειδητοποίηση της σοβαρότητας της κατάστασης θα γινόταν ομαλά, σε βάθος χρόνου και χωρίς «θυσίες» και με την έλευση των εμβολίων το ποσοστό που θα ήθελε να εμβολιαστεί θα ήταν πολύ μεγαλύτερο από όσο είναι τώρα.

Θα ήμασταν επίσης –πρώτη φορά στα χρονικά- ένα κράτος που θα είχε βάλει τα γυαλιά σε όλη την Ευρώπη, σε όλη τη διάρκεια της πανδημίας και όχι μόνο στην αρχή.
Όχι μόνο κάνοντας αυτό που είμαστε αντικειμενικά πολύ καλοί είτε παίζοντας μπάλα στο Euro είτε με τους γείτονες (άμυνα) όπως συνέβη στη πρώτη φάση αλλά κάνοντας και δημιουργικό παιχνίδι, σε δεύτερο στάδιο, έχοντας κλέψει λόγω της τέλειας άμυνας τις εντυπώσεις και με το γήπεδο μπροστά μας ανοιχτό.

Αντί γι αυτό χάσαμε την μπάλα αφήνοντας (βολικά ίσως) τις αποφάσεις για τις πάσες και την προώθηση του παιχνιδιού να λαμβάνονται από ειδικούς γιατρούς που θα έπρεπε απλά να κοιτάνε τα ιατρικά δεδομένα, αρνούμενοι ακόμη κι αν τους ζητούνταν να μιλήσουν για κάτι εκτός του αντικειμένου τους, αφήνοντας τις προτάσεις και τις αποφάσεις για την συνολική αντιμετώπιση της πανδημίας σε αυτούς που πρέπει να τις παίρνουν.
Είτε αυτούς που εκλέγονται είτε αυτούς που σαν ειδικοί τοποθετούνται (πρέπει να τοποθετούνται) σε τέτοιες θέσεις από τους πρώτους.

Με τίποτα όμως δεν είναι ειδικός για να προτείνει πως να λειτουργήσει η αγορά ένας λοιμωξιολόγος, όπως δεν είναι ειδικός να πει σε έναν λοιμωξιολόγο πως να αντιμετωπίσει τα περιστατικά γρίπης που φτάνουν με τα φορεία στις εντατικές ένας συγκοινωνιολόγος.

Δεν μπορεί ο γιατρός αντί να αντιμετωπίζει θύμα τροχαίου που τραυματίστηκε γιατί πέρασε με κόκκινο να κάνει στατιστικές αναλύσεις κυκλοφοριακής μορφής για τον δρόμο εκείνο προτείνοντας να μπει οπωσδήποτε φανάρι.
(Απλοϊκά παραδείγματα για να γίνουν πιο εύκολα κατανοητά.)

Κι ενώ με κληρονομιά την πρώτη φάση μπορούσαμε να μην κάνουμε όλα αυτά, κάναμε ο,τι ακριβώς και οι άλλες χώρες καταλήγοντας σε ένα αντίστοιχο με αυτές αποτέλεσμα και δεν αναφέρομαι σε νούμερα και αριθμούς αλλά στη γενικότερη εικόνα.

Φτάνοντας στο ηλίθιο σημείο να μην υπάρχει άλλη επιλογή από το να ανοίξουμε την οικονομία γιατί είμαστε ένα βήμα από την οικονομική καταστροφή με το χρώμα στον χάρτη της πανδημίας να μην πρέπει να είναι βαθύ κόκκινο αλλά μαύρο σαν κατράμι.
Ενώ, εμείς από όλες τις χώρες της Ευρώπης (με βάση την εικόνα του Μαΐου), μπορούσαμε να φτάσουμε στο σήμερα με το χρώμα παντού να είναι πράσινο με μια κλειδαριά που να το κλειδώνει ανάλογα με τους εμβολιασμούς κάθε νομού.

Με τους λοιμωξιολόγους να επιμένουν να δέχονται να χωρίς δισταγμό να γελοιοποιούνται/εργαλειοποιούνται (εθίστηκαν πλέον στη δόξα της προβολή
του ειδώλου τους, γι αυτό) συνεχίζοντας τις εμφανίσεις τους και ξεκινώντας να μιλούν για ατομική ευθύνη και άλλα τέτοια τζανκ φουντ σκέψης.

Γιατί η ατομική ευθύνη είναι πλέον ένα μικρής διατροφικής αξίας φαγητό με όλες αυτές τις ηλίθιες, αποτυχημένες συνταγές που προηγήθηκαν ενώ θα μπορούσε να περάσει ως αξιόλογο πιάτο αν είχε σερβιριστεί ως συνοδευτικό της σωστής αντιμετώπισης που μπορούσαμε να ακολουθήσουμε και που αναφέρθηκε παραπάνω.

Αν το κάναμε, οι μόνοι που δεν θα εργάζονταν στο σύνολο τους (πάλι θα εργάζονταν αρκετοί από αυτούς αφού θα υπήρχε ο εσωτερικός τουρισμός) θα ήταν οι απασχολούμενοι στον τουρισμό και τα χρήματα που ξοδεύτηκαν για επιδόματα (η αγαπημένη λέξη του Έλληνα που έφτασε να την σιχαθεί -προσωρινά φυσικά- μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού) σε όλες τις εργασιακές ομάδες θα είχαν ξοδευτεί με πιο χρήσιμο τρόπο.

Για την αγορά ράπιντ τεστ για παράδειγμα που θα γινόταν δωρεάν και καθημερινά ώστε να ελεγχθεί απόλυτα η όποια εσωτερική εμφάνιση του ιού.

Αστυ(α)νομία ώρα μηδέν…

Αστυνομικός, πέρυσι, μέρα μεσημέρι σε ένα νησί, «έδερνε» ένα Smart γιατί έτσι…
«Tι, νομίζεις πως είσαι έξυπνο, ε, Άρπα την εξυπνάκια».
Ίσως πάλι να είδε τον εαυτό του στον καθρέπτη που έσπασε και δεν του άρεσε η εικόνα.

Αστυνομικός, χθες αργά το βράδυ στην Αθήνα, δικάβαλο σε μηχανάκι, κοπάνησε ένα παρκαρισμένο όπως περνούσαν, σπάζοντας το πίσω δεξί φανάρι.
«Τι δουλειά έχεις έξω στο δρόμο τέτοια ώρα; Τι, είσαι αυτοκίνητο; Αντιμιλάς κι από πάνω, Φά’ την για να μάθεις».
Μπορεί πάλι να έβγαζε το άχτι του γιατί κρατήθηκε και δεν κοπάνησε κάποιον πολίτη που βγήκε μετά τις εννιά με τον σκύλο του ξεχνώντας να στείλει μήνυμα.

Στα πιο σοβαρά, αστυνομικός, πριν λίγες μέρες, στην Κοζάνη, χτυπούσε δεμένο σκύλο ισχυριζόμενος πως του επιτέθηκε (!) και μετά επέστρεψε και στη πρώτη ευκαιρία άρχισε να τον χτυπάει πάλι με σφυρί.
Μετά, ακόμη κι αν δεν συμφωνούν με αυτό που έκανε, οι συνάδελφοι του παρακαλούσαν να μην γίνει μήνυση για να μη χάσει την δουλειά του.
Όπως θα έκαναν και οι συνάδελφοι των άλλων δυο αστυνομικών αν κινδύνευαν με σοβαρή τιμωρία.

Είναι πραγματικά καιρός η πολιτεία να βγάλει από τη δύσκολη θέση αυτόν τον νευραλγικό διάμεσο οργανισμό μεταξύ κράτους και πολίτη.

Η λύση απλή όσο και αναγκαία.
Να περάσουν από πραγματική, σοβαρή, ψυχιατρική εξέταση από ανεξάρτητη αρχή που θα δημιουργηθεί για αυτόν ειδικά τον σκοπό, αυτοί που ήδη υπηρετούν.

Αν συμβεί αυτό, τολμώ να εικάσω πως θα μείνει χωρίς στολή ένα ποσοστό κοντά στο 20%.
Ας το κάνουν όμως προτού πάρει η μπάλα και τους ευσυνείδητους και χωρίς ψυχιατρικά προβλήματα που πραγματικά επιτελούν έργο, βγάζοντας τους από την συναισθηματικά δύσκολη θέση να «εναντιωθούν» στην (κακώς εννοούμενη αλλά παγιωμένη σε κάθε υποομάδα της ελληνικής κοινωνίας) συναδελφική αλληλεγγύη.

Πρέπει να το κάνουν γιατί δεν μιλάμε π.χ. για δημοσιογράφους που κρατάνε ένα λαμόγιο για πρόεδρο, ούτε για μια οποιαδήποτε άλλη επαγγελματική ομάδα που είναι εσωτερικό της ζήτημα να μπορεί να έχει την -σε γενικές γραμμές- χαμηλή ποιότητα που επιλέγει ή που της αξίζει να έχει.

Μιλάμε για ένα βασικότατο τμήμα κάθε ευνομούμενης πολιτείας που λόγος ύπαρξης του είναι η καθημερινή επαφή με τον πολίτη στο πλαίσιο της διατήρησης της ασφάλειας και της ευνομίας.

Τόσο βασικό που σε όλες σχεδόν τις γλώσσες του κόσμου διατηρεί ακόμη και στη γραφή της την άμεση επαφή με την αρχική ελληνική λέξη-έννοια της πόλης. Για να μην ξεχνάει κανείς, ποτέ και πουθενά, τον ρόλο που της έχει ανατεθεί και το λειτούργημα που καλείται να υπηρετεί.

Που το αποτέλεσμα της δράσης της, βάσει της αποστολής της, πρέπει να λειτουργεί συγκολλητικά και όχι αποσχιστικά όσον αφορά στους πολίτες και τη συγκεκριμένη υπηρεσία και την αίσθηση που πρέπει να έχουν για αυτή την παροχή-υποχρέωση της πολιτείας προς αυτούς.

Υ.Γ.
Δεν θα γίνουμε ποτέ Αγγλία που βλέπεις ακόμη και μεθυσμένους να διατηρούν μια κάποια συναίσθηση και να υπακούν σε άοπλους αστυνομικούς, αυτό θα απαιτούσε ένα συνολικό, εκ βάθρων ξεκίνημα και χτίσιμο κουλτούρας και δεσμών αλλά επιβάλλεται να ελαχιστοποιηθεί το ποσοστό των ατόμων που δεν έχουν καμία θέση στις τάξεις της αστυνομίας και όσο πιο γρήγορα συμβεί αυτό, τόσο το καλύτερο.

Αλλιώς, αργά ή γρήγορα θα ξεπεράσουμε το σημείο καμπής όπου το στερεότυπο του αστυνομικού, ο μπάτσος, αντιμετωπίζεται (εκεί που παίρνει να αντιμετωπιστεί έτσι, όπως στις δυο πρώτες περιπτώσεις) από την πλειοψηφία με σάτιρα, δίνοντας «χώρο» στους σωστούς-ικανούς να μπορούν να αλληλεπιδρούν σε υγιή βάση μαζί της.

Και αν το ξεπεράσουμε ακόμη και οι καλοί θα αντιμετωπίζονται και από τον πλέον καλόπιστο πολίτη εχθρικά, σαν κοινοί μπράβοι που παρέχουν μια κάποια υπηρεσία γιατί πληρώνονται και μόνο.
Μετά, δεν θα υπάρχει επιστροφή…

Όταν γίνεσαι το βρόμικο βουβάλι που κράζεις…

Φωτογραφία από <a href="https://pixabay.com/el/users/RyanMcGuire-123690/?utm_source=link-attribution&utm_medium=referral&utm_campaign=image&utm_content=567950">Ryan McGuire</a> από το <a href="https://pixabay.com/el/?utm_source=link-attribution&utm_medium=referral&utm_campaign=image&utm_content=567950">Pixabay</a>Φωτογραφία από Ryan McGuire από το Pixabay

Όταν σκάει πλούσιος θείος από Ρωσία με νοοτροπία ΕΣΣΔ που έκανε περιουσία απλά γιατί ήταν του κόμματος και του χαρίστηκαν επιχειρήσεις δεν έχεις την απαίτηση να καταλαβαίνει πως είναι να κλέβει το ψωμί και τον ιδρώτα κάποιου.
Ούτε καν να περιμένεις πως βλέπει ένα άθλημα ως τέτοιο κι όχι ως ένα παιχνίδι.
Παιχνίδι όπου όλα,όσο ανήθικα και να είναι επιτρέπονται όταν έχεις στόχο τη νίκη.

Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να καταγράφεις γεγονότα που αποδεικνύουν τις πρακτικές που χρησιμοποιούν όσοι ανήκουν στον περίγυρο του για να δείχνεις πόσο ελαστική είναι η ηθική κάποιων πρώην «προλετάριων» όταν γλυκαίνονται στη θέα του χρήματος και από έναν-δυο τίτλους.

Προλετάριοι που χρησιμοποιώντας την παρουσία του ως «διαβατήριο» κάνουν πραγματικά εγκλήματα εις βάρος όσων θεωρούν πως τους εμποδίζουν να παρουσιάσουν έργο στον «πατερούλη» (ή στον προβληματικής συμπεριφοράς υιό του) για όσα (λίγα ή πολλά) τους προσφέρουν με άμεσο ή έμμεσο τρόπο.
(π.χ. ρευστό και δώρο κάποιες μεταγραφές σε αθλήματα εκτός ποδοσφαίρου.)

Σαν τους δήθεν αριστερούς του ΣΥΡΙΖΑ που όταν έγιναν εξουσία έκαναν αυτά που δήθεν κατηγορούσαν.Γιατί αποδείχθηκε πως δεν κατηγορούσαν τις πράξεις αλλά αυτούς που τις έκαναν.
Κατηγορούσαν για παράδειγμα τους «θύτες» της κατάρρευσης της οικονομίας και του κρατικού μηχανισμού όχι γιατί ενδιαφερόταν για τον πολίτη αλλά για να κάνουν την κοινωνία να «αγανακτήσει» τόσο ώστε να τους φέρει στην εξουσία ώστε να μπορέσουν να κάνουν κι αυτοί τα ίδια για προσωπικό τους όφελος και μόλις βρέθηκαν σε θέση οδηγού ξέχασαν και ηθικές και τα πάντα.

Μαζί τους το ξέχασαν και οι αριστεροί οπαδοί τους.
Όσοι ήταν κοντά στο κόμμα και έγλειφαν κι αυτοί κάνα κοκαλάκι (Γκρούεζες,ΑΡΔ,διορισμένοι κλπ) έπαθαν επιλεκτική αμνησία πρώτοι και καλύτεροι.
Όμως ακόμη και οι απλοί οπαδοί με μεγάλη ευκολία είτε φόρεσαν παρωπίδες είτε έβγαλαν ζυγαριές γιατί είναι μεθυστική η αίσθηση να είσαι από πάνω.
Κάποιοι ακόμη ακόμη έγιναν θαυμαστές των κυνικών.
Έτσι είναι το σύστημα στην Ελλάδα,εμείς θα το αλλάξουμε…
Γι αυτό και δεν θα αλλάξει σύντομα κάτι σε αυτή τη χώρα.

Γιατί η ποιότητα της πλειοψηφίας των πολιτών δεν δίνει καν ένα μετρήσιμο νούμερο,έστω μικρό,κάτι που να μπορεί να πολλαπλασιαστεί και να δώσει κάτι καλύτερο σε μέγεθος και ποσοστό.
Αυτό που δίνει είναι ένα ωραιότατο μηδενικό.
Και το μηδέν ο,τι και να το κάνεις μηδέν θα σου δίνει.
Με τη διαφορά πως δεν είναι ανύπαρκτο για να πεις θα αρχίσω από την αρχή πάνω σε λευκή κόλλα.Μια χαρά υπαρκτό είναι και λειτουργεί σαν εμπόδιο.

Γιατί αυτοί οι άνθρωποι που είναι τυφλοί οπαδοί ιδεολογιών και κομμάτων λειτουργούν το ίδιο ακριβώς σε κάθε έκφανση της ζωής τους.
Ακόμη και στον αθλητισμό.

Κι αν είσαι του αθλητικού «κόμματος» ή περιφερειακό λαμόγιο σαν κάτι αγράμματους με πτυχίο (ή μη) δημοσιογραφίας από κάποιο πανέρι που τους έδωσαν ένα μικρόφωνο ή ένα βήμα κάνεις εκπτώσεις στην ηθική σου ώστε να αλλοιώνεις την πραγματικότητα για το μαντρί που σου πετάει κανένα κοκαλάκι.
Εκτπώσεις ανάλογως των αντοχών σου κι όσο πιο ανίκανος γενικά να ζήσεις από μόνος σου χωρίς να κάνεις επάγγελμα το γλείψιμο τόσο μικρότερες οι ανοχές και οι ενοχές σου.

Γι αυτό από το πουθενά βλέπεις να γίνονται άνθρωποι (τρόπος του λέγειν) κάτι άξεστοι που ούτε σαν σκουπίδια δεν θα τους μάζευες από το δρόμο.
Που κάνουν σκουπίδι την αλήθεια ώστε να δώσουν εναλλακτικές στους απλούς οπαδούς να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα.
Όπως έκαναν οι διάφοροι Βαξεβάνηδες για την προηγούμενη κυβέρνηση και όπως θα κάνουν κάποιοι άλλοι για την τωρινή.

Κι είναι τόση η γλύκα της πρωτιάς που ελάχιστοι αντιστέκονται στο να καταδεικνύουν τα κακώς κείμενα γιατί δεν ταιριάζει στην αισθητική τους να γίνονται όσα δεν ήθελαν να βλέπουν να συμβαίνουν.
Κι είναι τόση η έξαψη που προσφέρει η κορυφή που ελάχιστοι αποδεικνύονται πραγματικά πιστοί σε αξίες και αρχές που αποτελούν τη βάση για κάτι σωστό.

Τόσο εκμηδενισμένα είναι όλα,ακόμη και στον αθλητισμό που μια κατευθυνόμενη κοινή γνώμη θα έκανε πόλεμο αν κάποιοι νότιοι με ερυθρόλευκα έκαναν στην ομάδα τους όσα αυτή έκανε σε μια άλλη ομάδα της πόλης.
Τώρα,τα κλασικά που λένε και οι άλλοι.
Δεν είδα δεν ξέρω,ανθρώπινο λάθος,ε…ο ισχυρός θα πάρει και κανένα σφύριγμα…
Κανένα όμως…
Γιατί να είναι ένα:

Δύο:

Τρία:

Τέσσερα:

Πέντε:

(δεν νομίζω να χρειάζονται κι άλλα…)
και να είναι απλά άλλη μια μέρα για τα ΜΜΕ της πόλης αφού θύτης είναι αυτός που γλείφουν τότε δεν χρειάζεται να λέμε περισσότερα για τη θλιβερή πραγματικότητα αυτής της χώρας που περιγράφεται με δυο λόγια ως εξής:

Εμφανίστηκε ένα νέο βουβάλι στην Ελλάδα και τώρα έχουμε δυο τα οποία με όχημα ένα ερυθρόλευκο και ένα ασπρόμαυρο κάρο αντίστοιχα που τα έχουν γεμάτα ως πάνω με σανό αποφάσισαν να έρθουν σε ολοκληρωτικό πόλεμο σε οτιδήποτε μπορούν και δεν υπολογίζουν τίποτα και κανέναν με ένα στρατό από ΑΡΔ να ελέγχει τις μάζες που τα ακολουθούν.

Υ.Γ.
Όχι απλά έκαναν γαργάρα μια τόσο προκλητική διαιτησία αλλά μιλάνε και για αιτιολογημένη διακοπή αγώνα γιατί οι οπαδοί έβριζαν* (!!!!) λες και η άλλη ομάδα δεν είναι της πόλης ώστε να τηρήσουν έστω τα προσχήματα στο πως μεταφέρουν τα γεγονότα.

*Το μόνο που έκαναν κι όποιος βρει κάτι τόσο επιλήψιμο που να δικαιολογεί διακοπή αγώνα στο παρακάτω βίντεο από την επίσημη σελίδα της ομοσπονδίας που είναι καταγραφή 2 ώρες και 18 λεπτά χωρίς τηλεοπτικές διακοπές κερδίζει ετήσια συνδρομή στις αθλητικές εφημερίδες που εκδίδονται στη Θεσσαλονίκη.

Ακόμη και στις διακοπές ανάμεσα στα σετ η ομάδα του ΠΑΟΚ έκανε χωρίς προβλήματα προθέρμανση μπροστά στο πέταλο των οργανωμένων οπαδών του Ηρακλή και το βίντεο είναι αδιάψευστος μάρτυρας της πραγματικότητας σε αντίθεση με κάποια δίποδα (δυστυχώς πολλά) που ελέγχουν τα ΜΜΕ της πόλης και εξευτελίζουν πλήρως το λειτούργημα της δημοσιογραφίας κάνοντας την τρίχα τριχιά με αξιοθαύμαστη επιλεκτική ευαισθησία.
(Καθόλου ευαίσθητοι όταν αυτοί των οποίων χαϊδεύουν τα αυτιά και υποστηρίζουν την ομάδα που τους ταΐζει έβριζαν με ρατσιστικούς χαρακτηρισμούς παίκτη των αντιπάλων πέρυσι.)

Κι όσο θα έχουμε μια πλειοψηφία πολιτών όπου η ηθικολογία τους σταματά ακριβώς έξω από τη τσέπη τους (είτε αυτό αφορά ζεστό χρήμα,είτε κάποιον τίτλο όπως της κατάκτησης της πολιτικής κορυφής με το να γίνει το κόμμα τους κυβέρνηση ή κάποιον αθλητικό τίτλο) με οποιοδήποτε κόστος για τους υπόλοιπους τόσο θα έχουμε ένα μηδέν που δεν θα μπορεί παρά να μας επιστρέφει μηδέν κι ας ξεγελιούνται οι μάζες με εκατομμύρια κι ας είναι κυβέρνηση 40 χρόνια σερί κι ας έχουν οι ομάδες τους 135 πρωταθλήματα και κύπελλα.

Μόνο σε μια επίπεδη Γη μπορεί να έχει θέση το Μέρα25

Καθετί χρειάζεται και μια βάση πάνω στην οποία μπορεί να τοποθετηθεί.
Κάτι που ισχύει όχι μόνο για αντικείμενα αλλά και για ιδέες.
Ιδέες που μπορεί να «γεννήσουν» αντικείμενα αλλά και το αντίστροφο.
Αντικείμενα που μπορεί να προσφέρουν την οπτική για μια νέα ιδέα.

Φαντάζεσαι κάτι που δεν υπάρχει και ψάχνεις στο μυαλό σου τρόπους να το υλοποιήσεις.
Βλέπεις μια υλοποίηση και μπορεί να σκεφτείς πως μπορείς να την εξελίξεις ή να κάνεις κάτι άλλο.

Όλα αυτά όμως απαιτούν την ύπαρξη βάσεων.
Βάσεις πάνω στις οποίες θα μπορείς να σκεφτείς, κατασκευάσεις, δημιουργήσεις αλλά και βάσεις πάνω στις οποίες θα αφήσεις αυτό που θα έχει παραχθεί.
Είτε νοητικά είτε υλικά.

Αν για παράδειγμα έχεις τις γνώσεις να φτιάξεις το καλύτερο αυτοκίνητο όλων των εποχών αλλά (είτε γιατί δεν έχεις τις γνώσεις να φτιάξεις ένα δρόμο είτε γιατί δεν σκέφτηκες πως χρειάζεται και το κατάλληλο οδόστρωμα) το βάλεις πάνω σε ένα βούρκο, μετά από λίγο ούτε το αυτοκίνητο θα έχεις αφού θα το καταπιεί το ακατάλληλο έδαφος, ούτε κάποιος άλλος θα μπορεί όχι να το χρησιμοποιήσει αλλά ούτε και να το παρατηρήσει ώστε, γιατί όχι, να το πάρει ως βάση και να κατασκευάσει ένα ακόμη καλύτερο.

Τι συμβαίνει λοιπόν όταν χωρίς να έχεις τίποτα προσπαθείς να πουλήσεις τα πάντα;
Στην Ελλάδα είναι πολύ απλό. Ιδρύεις κόμμα!

Η παραπάνω είναι η μόνη ιδέα που δεν χρειάζεται πραγματικά τίποτα από όσα χρειάζονται σε ένα πραγματικό κόσμο για να δημιουργηθεί και να υλοποιηθεί.

Αρκεί να προπονηθείς στο να αποκτήσεις λίγο θράσος και λίγο υφάκι στο πως θα αντιμετωπίζεις το πόπολο και να μη λες τίποτα ουσιαστικό και συγκεκριμένο ή όταν αναφέρεσαι σε κάτι τέτοιο να φροντίζεις ώστε αυτοί που σε ακούνε να μην έχουν ιδέα αν αυτό που λες γίνεται ή όχι.
Αφαιρείς και ένα γράμμα από το κοινότατο σου όνομα για να ξεχωρίσεις από τη μάζα και είσαι έτοιμος να γαμάς και να δέρνεις σαν τους υπόλοιπους πολιτικούς αρχηγούς.

Αν τα κερδίσεις λοιπόν με όλα αυτά τα πρόβατα που ψάχνουν νέα στέγη ο,τι και να τα ταΐσεις θα το φάνε.
(Η έλλειψη βάσεων που λέγαμε)…

Αν τα κάνεις όλα αυτά είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο πως θα βρεις χιλιάδες πρόθυμους να σε υποστηρίξουν, απλά και μόνο γιατί είναι παγιδευμένοι μέσα στην στενή οπτική του συστήματος και περιμένουν τον μεσσία να τους σώσει γιατί πιστεύουν πως είναι θέμα ενός προσώπου που πρέπει να βρεθεί και όχι θέμα συνόλου.

(Ακόμη κι αν δεν έχεις μαλλιά όπως ο γνωστός, αρκεί να βγάζεις μια τρέλα στο βλέμμα για να πιστέψουν στη μοναδικότητα σου. Μετά μπορείς να τους πλασάρεις μέχρι και φύκια για μεταξωτές κορδέλες, για τα δικά τους.)

Γιατί αν πίστευαν πως ήταν συνολικό θα ψάχνονταν πρώτα ατομικά, μέσα τους.
Και θα είχαμε κάνει το πρώτο βήμα για να δημιουργήσουμε κάτι σωστό, αφού βάζαμε τα θεμέλια πάνω στα οποία θα δημιουργούσαμε με τον καιρό σωστότερους πολίτες.
(Όλα σε αυτό καταλήγουν)
Πως να το καταλάβουν όμως χωρίς βάσεις;

Άτομα-πολίτες-ψηφοφόροι που ζούνε κυριολεκτικά στον αέρα.
Που ψηφίζουν αέρα με συνέπεια να φέρνουν στη βουλή αέρα κοπανιστό που όμως σηκώνει όλη τη χώρα στον αέρα.
Μετά απογοητεύονται όσο εύκολα φανατίζονται με οτιδήποτε φαινομενικά καινούργιο που τους γεμίζει το προβληματικό (πολιτικά) μυαλό με λόγια του αέρα και…Ναι, σωστά μαντέψατε, πέφτουν από τα σύννεφα.

Δυστυχώς όμως δεν πέφτουν στο έδαφος, να σκάσουν σαν καρπούζια και να αρχίσουν να μειώνονται έστω με αυτό το τρόπο. Παραμένουν να αιωρούνται πάνω από το έδαφος αφού δεν έχουν βάσεις να προσγειωθούν.
Μαζί με όλα αυτά που έχουν βοηθήσει να σχηματιστούν γύρω τους εξακολουθούν να βρίσκονται στον αέρα.

Στον αέρα η εξωτερική πολιτική, στον αέρα η παιδεία, στον αέρα η υγεία, το ασφαλιστικό, στον αέρα φυσικά και η οικονομία.

Στον αέρα μια ολόκληρη κοινωνία.
Κι όταν σε μια πιεσμένη χώρα τα αντιπατριωτικά και υπερπατριωτικά πρόβατα έχουν πλέον μαντρί μέσα στο τσίρκο της βουλής τι άλλο μένει που μπορεί να βάλει «αέρα» κάποιον μέσα στη κλειστή σκηνή;
Το πεδίο της οικονομίας.

Πετάμε μερικές ταμπελίσιες ατάκες, παίρνουμε μερικές μισές ειδήσεις για να πουλήσουμε, λέμε τα κλασικά του πολιτικού εγχειριδίου (το έχουν και με εικόνες πλέον σαν τα Κλασικά εικονογραφημένα) που φροντίσαμε να μάθουμε, βρίσκουμε και ένα πιασιάρικο όνομα και είμαστε έτοιμοι.
Όπως ο πολιτικός απατεώνας με το Μέρα25.

Που από όλα αυτά, το μόνο που ίσως του πήρε πραγματικά χρόνο είναι το όνομα.
Γιατί το όνομα; Γιατί είναι το μόνο υπαρκτό και σαν ιδέα και σαν υλοποίηση.
Όλα τα υπόλοιπα είναι χειρότερα από αερολογίες.

Εξαφανίζονται σχεδόν αμέσως με το που βγουν από το στόμα του αλλά μένουν αρκετά, (όπως τα Contrails των αεροπλάνων που κάποιοι τα λένε chemtrails και τα θεωρούν ψεκασμούς από σκοτεινά κέντρα αποφάσεων για έλεγχο του πληθυσμού), ώστε να τα πάρουν ως πραγματικά εφαρμόσιμα πρόβατα χαμηλής (παρόμοιας με των ψεκασμένων) αντιληπτικής ικανότητας.

Όταν υπάρχει αυτή η τεράστια δεξαμενή ανεκπαίδευτων πολιτών που:
α) Συντηρούσαν τόσες δεκαετίες ένα μονοδιάστατο σύστημα (με αποκλεισμό και αγιοποίηση της αριστεράς που έπαιζε μπάλα στο παρασκήνιο) που έχτιζε μια χώρα πάνω σε σαθρές βάσεις, με αποτέλεσμα να έρθει η επίσημη κατάρρευση το 2010.

β) Πίστεψαν πως ένα καμένο δάσος γίνεται πάλι κανονικό σε χρόνο μηδέν.

γ) Έπρεπε (όπως είχα γράψει) να φέρουν στην εξουσία την αιώνια (κυρίως κοινωνική) αντιπολίτευση για να αντιληφθούν (οι περισσότεροι) πως οι ταμπέλες είναι μέχρι να περάσεις τη πόρτα της κυβέρνησης και πως ανάλογα από ποια πλευρά είσαι, το αριστερό γίνεται πανεύκολα δεξιό.

δ) Πιστεύουν πως ναζιστές που σαν έφηβοι είχαν αφίσες του Χίτλερ μπορούν να εκπροσωπήσουν πατριωτικές αξίες, απλά επειδή είδαν την ευκαιρία να καλύψουν το κενό που άφησαν άλλοι πολιτικοί απατεώνες που «κάηκαν» για να γευτούν λίγο από τη γλύκα της εξουσίας μέσω ξεπουλήματος όλων όσων υποτίθεται πως πρέσβευαν.
(Κατάσταση που επιδεινώθηκε από την οικονομική κατάσταση).
Ναζιστές που φυσικά παραμένουν πολύ ναζιστές και καθόλου πατριώτες, αν ξέρεις να παρατηρείς λεπτομέρειες όπως η παρακάτω:
https://365meres.wordpress.com/2018/06/11/to-distomo-kai-ta-kleista-faux-xrysa-stomata/

ε) Έκαναν το απίστευτο και έστειλαν στην Ευρωβουλή κάποιον που πουλούσε όπως έλεγε κατά λέξη «χειρόγραφες επιστολές του Ιησού»
(μετά το γύρισε λιγάκι αλλά για να μη του τη πέσουν μέχρι και τα πρόβατα που τον πίστεψαν είπε πως δεν ήταν χειρόγραφα του ίδιου αλλά χειρόγραφα άλλων που μιλούσαν γι αυτόν, γιατί δεν υπήρχε η τεχνολογία για κάτι άλλο την εποχή…Ο,τι να ναι….)

στ) Δεκάδες χιλιάδες πίστεψαν/πιστεύουν πως ένας άνθρωπος κατέχει ομόλογα 600 δισεκατομμυρίων, ακόμη κι αν αυτός ο άνθρωπος χρησιμοποιούσε τις κοινωνικές δομές του κράτους γιατί δεν είχε να πληρώσει για παιδικό σταθμό, όπως μπορεί να δει κανείς στον παρακάτω σύνδεσμο:
Τα δισεκατομμύρια μόρια της βλακείας

ζ) Οι οπαδοί των ψεκασμών είναι αμέτρητοι και οι οπαδοί της θεωρίας της Επίπεδης Γης αριθμούν επίσημα στην Ελλάδα κοντά στις 10 χιλιάδες…

Όταν όλα τα παραπάνω, τότε γιατί να μην έχει οπαδούς (κυρίως απογοητευμένους σκληροπυρηνικούς αριστερούς, πρώην ΣΥΡΙΖΑ ή πρώην ΛΑΕ) και να μη διεκδικεί είσοδο στη βουλή και ο τύπος που χωρίς να θυσιάσει τίποτα από τη δική του χλιδάτη ζωή, για να κάνει το καπρίτσιο του και να παίξει σε πραγματικό χρόνο με τις θεωρίες του, χρέωσε τη χώρα του με 100 δις ευρώ.
Και για να το πούμε σε δραχμούλες (γιατί πάρα πολλοί από τους υποστηρικτές του, είτε οπαδοί είτε υποψήφιοι ονειρεύονται εθνικό νόμισμα και ΙΟU και δεν ξέρω εγώ τι άλλο) μας φέσωσε με 34.075.000.000.000.

Αν δεν ξέχασα κανένα μηδενικό (είναι και πολλά) το μηδενικό αυτό έγινε υπουργός και μας χρέωσε με 34 τρις, 75 δις δραχμές.
Ενώ ήμασταν ήδη με ένα χρέος 300 δις ευρώ που έχει καταστεί απαιτητό.
Να μη το κάνουμε κι αυτό δραχμούλες, φτάνουν τα υπάρχοντα νούμερα από το νούμερο αυτό που το παίζει οικονομολόγος και πολιτικός στη πλάτη μιας χώρας.

Αντί να προτάξει λοιπόν τα στήθη του σαν οικονομολόγος που λέει πως είναι και να πει πως θα είναι καταστροφική αυτού του είδους η σύγκρουση με τους δανειστές, πάτησε και γκάζι προς τη καταστροφή.
Γιατί ακόμη κι αν υποστηρίξει κάποιος πως αυτά που λέει γίνονται, χρειάζεται η κατάλληλη βάση που δεν υπάρχει, όπως δεν υπήρχε και τότε.

Ακόμη κι αν όλα αυτά τα παρανοϊκά και μπερδεμένα που έχει στο κεφάλι του μπορούν να εφαρμοστούν θέλουν τον κατάλληλο δρόμο και το να μη το αναγνωρίζει πως ο δρόμος αυτός δεν υπάρχει και να οδηγεί μια ολόκληρη χώρα σε τοίχο και ένα τόσο βίαιο και ακριβό σε κόστος αποκατάστασης δυστύχημα δείχνει πολλά για την έλλειψη ηθικής και το ποιόν του.

Γιατί αν δεν το ήξερε σημαίνει πως είναι απλά ένας θρασύς ηλίθιος, οπότε και αυτά που πιστεύει είναι ηλιθιότητες. Αν πάλι το ήξερε είναι ένας άκρως επικίνδυνος ναρκισσιστής που απολάμβανε να κάνει αυτό που τον προέβαλε στις μάζες αντί να γίνει ο ήρωας της μιας στιγμής και να φύγει απορρίπτοντας την ιδέα της σύγκρουσης.

Είτε παράφρων όμως είτε ναρκισσιστής τι τον ένοιαζε;
Έπαθε τίποτα αυτός και η γυναίκα του;
Όποτε θέλει παίρνει ένα αεροπλάνο και την κάνει για το εξωτερικό.
Ούτε πριν τον άγγιξε η κρίση ούτε και όταν έκανε τις μαγκιές του ούτε και στο μέλλον θα έχει πρόβλημα. Γιατί λοιπόν να μη δοκιμάσει από υπουργός να γίνει αρχηγός;
Τι του λείπει;

Και το υφάκι το έχει και το στιλάκι και θράσος μπορεί να αντιτείνει απέναντι στο πόπολο και με μια βάση που αποτελείται από πολίτες πολιτικά-οικονομικά-τεχνολογικά αναλφάβητους έχει να κάνει…
Το πακέτο για να πουλάς αέρα κοπανιστό και να κερδίζεις εκατομμύρια…

Ακόμη κι αν αυτά που λένε οι δικοί του δεν στέκονται σε καμιά σοβαρή αντιπαράθεση.
Περισσότερη αντίσταση μπορούν να προβάλουν και περισσότερη ώρα μπορεί να πάρει να καταρρίψεις τις απόψεις βλαμμένων που πιστεύουν πως μας ψεκάζουν ή πως ο πλανήτης μας δεν είναι μια (σχεδόν) σφαιρική ουράνια μάζα αλλά επίπεδη (προβλέπω μόλις να έκλεισαν τη σελίδα αρκετοί που ανήκουν σε αυτές τις κατηγορίες) παρά αυτά που πλασάρουν σαν λύσεις.

Γι αυτό στα δύσκολα, για το δικό τους σανό φτιάχνουν ένα τουρλού από ιδέες.
Δεν έχει σημασία η ανύπαρκτη συνοχή, εδώ άλλοι τον τρώνε σκέτο…
Πετάνε λοιπόν ηθικολογίες σαν κάτι κολοκύθια τούμπανα.
Ρίχνουν ατάκες άνευ ουσίας σαν τις μελιτζάνες που πέφτουν μέσα απλά για να γεμίζει η κατσαρόλα κι ας είναι ουσιαστικά χωρίς διατροφική αξία για το φαγητό.
Μπλέκουν επιτροπές σοφών σαν φρέσκια σάλτσα ντομάτας.
Προσθέτουν και τον μαϊντανό με αναφορές στη κοινωνία…
Έτοιμος ο τουρλού σανός τους. Μιαμ μιαμ !!

Γιατί τι θα μαγείρευαν για να παρουσιάσουν σαν καινούργιο κόμμα αν απλά έλεγαν τα αυτονόητα που πρέπει να γίνουν;

Όπως για παράδειγμα με τη φορολογία.
Τι χρειάζεται ένα νέο κόμμα όταν αρκεί το απλό.
Αποδείξεις που να μετράνε από τα πάντα και ένας καθολικός δίκαιος φόρος σε μια σωστή βάση, που δεν θα είναι ούτε τόσο μεγάλος ώστε κάποιος να μπει σε διαδικασία να κλέψει, ούτε τόσο μικρός που να σκεφτούν πολλοί πως δεν πειράζει αν βοηθήσουν κάποιον να τον αποφύγει.
Το ψυχολογικό 9% στον ΦΠΑ για παράδειγμα…

Που αν ισχύουν όλες οι αποδείξεις τότε ακόμη και να φοροδιαφεύγουν κάποιοι δεν θα είχε επιπτώσεις γιατί τον φόρο που θα γλίτωναν όποιοι δεν έκοβαν απόδειξη, θα τον πλήρωνε ο αγοραστής που δεν θα είχε την απόδειξη για να την περάσει στα έξοδα.

Γιατί να πούμε όμως το απλό;
Αν το πούμε πως θα φάμε κι εμείς;
Ας ιδρύσουμε ένα κόμμα και να μιλάμε όχι για φορολογία αλλά π.χ. για τέλη που θα ορίζει μια επιτροπή σοφών για τα χαμηλά εισοδήματα.
(όπως μου έγραψε ένας δικός του υποψήφιος και ήταν και η αφορμή για το άρθρο)

Για να έχουν π.χ. προστασία λένε άτομα σαν τις γιαγιάδες που πουλάνε τερλίκια.
Κι όταν του λες του απίθανου πως γίνεται ένα τέλος να είναι δίκαιο και τι ουσιαστική διαφορά έχει από τα τεκμήρια, αν δεν περάσει η επίδειξη θράσους στην οποία επιδίδεται γλυκαίνει και σου λέει πως η γιαγιά δεν χρειάζεται να πληρώνει τίποτα.
Θα αποφάσισε η επιτροπή των σοφών της γειτονιάς και η κοινωνία…

Το ότι έτσι μπορεί να έρθουν λαμόγια, να βάλουν εκατοντάδες καημένες που θα τους κρατάνε τα έγγραφα και θα τις έχουν να «φτιάχνουν τερλίκια» και να πουλάνε χαρτομάντιλα και χόρτα για ένα πιάτο φαΐ (κυριολεκτικά) και αυτά να κονομάνε μαύρα, αφορολόγητα και ακόμη και χωρίς τέλος χρήματα ζώντας εις βάρος των γιαγιάδων και εις βάρος όλων, δεν περνάει τη γλίτσα που έχει πιάσει η φαιά ουσία του εγκεφάλου του από την αχρησία.

Γιατί ένα δίκαιο και απλό σύστημα που θα ελαχιστοποιούσε τις περιπτώσεις κρυφών εσόδων και φοροδιαφυγής (με ένα αμείλικτο σύστημα για όποιον το τολμούσε) και που θα έφερνε πραγματική ανάπτυξη, πραγματικές θέσεις εργασίας και πραγματικό χρήμα και στις τσέπες των πολιτών και του κράτους είναι δυσνόητο για τους θολωμένους από αρλούμπες τύπων σαν τον Βαρουφάκη.

Όπως δυσνόητο και από όσους σαν τον υποψήφιο του «στροφάρουν» σαν κολλημένοι δίσκοι αυτό που τους σέρβιρε ή αυτό που πίστευαν από μόνοι τους και απλά βρήκαν όχημα τον συγκεκριμένο καιροσκόπο.

Που το παραπάνω θα έδινε τη δυνατότητα (λόγω εσόδων που θα εισέρρεαν στα ταμεία με τρόπο που δεν θα πλήγωνε αλλά θα ενίσχυε την οικονομία) σε ένα κράτος να κάνει κανονική κοινωνική πολιτική για λόγους ηθικούς και αξίας της ζωής και όχι για λόγους ψηφοθηρίας και αξίας της πολιτικής καρέκλας και το βασικότερο, δεν θα επέτρεπε στον εαυτό του, ούτε η κοινωνία στο δικό της εαυτό να έχει γιαγιάδες που αναγκάζονται να πουλάνε τερλίκια και βλίτα για να ζήσουν.

Οπότε δεν θα χρειαζόταν να συζητάμε για επιτροπές και σοφούς και άλλα τέτοια φαιδρά που ούτε στη φανταστική πολιτεία της Φρουτοπίας του Ευγένιου Τριβιζά δεν εφαρμόζονται, αν και ο τελευταίος θα μπορούσε αφού πρόκειται για πραγματικό παραμύθι.

Αλλά τα ανθρώπινα βλίτα στα οποία πέταξε το όνομα του κόμματος του μαζί με τις θεωρίες του δεν μπορούν να απορροφήσουν αυτό το τόσο απλό και περνάνε τα φανταστικά παραμύθια για πραγματικότητα και τη νύχτα για μέρα. Για την ακρίβεια, σαν 25 μέρες…

Θα έλεγα πως λένε παπαριές αλλά σε αντίθεση με αυτά τα ανύπαρκτα (σε οποιαδήποτε βάση) που πουλάνε ως πραγματοποιήσιμα, οι παπαριές όντως υπάρχουν.
Είναι δέντρα που μάλιστα παράγουν υπαρκτούς καρπούς.
Καμία σχέση με τα φρούτα του Μέρα25* και την ανύπαρκτη παραγωγή τους.

Αυτό όμως θα ελαχιστοποιούσε και τις περιπτώσεις να εμφανίζονται σωτήρες.
Θα μείωνε στο ελάχιστο το υπόβαθρο να εμφανιστούν ναζιστές που να το παίζουν πατριώτες και να ξεχωρίζουν γιαγιάδες ανάλογα τη καταγωγή.
Θα εξαφάνιζε το βάθρο που στέκονται ιδεοληπτικοί και χαρακτηρίζουν συλλήβδην φασίστες ακόμη και όσους επιθυμούν απλά κανόνες και ένα κράτος δικαίου.
Τέλος, θα καθιστούσε απλά γραφικούς άτομα σαν τον Βελόπουλο και τον Βαρουφάκη.

Ειδικά ο τελευταίος θα έπρεπε να νιώθει τόσο ανεπιθύμητος που να πήγαινε να ζήσει μόνιμα σε άλλη χώρα. Αντ’ αυτού υπάρχουν ηλίθιοι που τον σηκώνουν στα χέρια και συζητάνε στα σοβαρά τις ανεκδιήγητες κοτσάνες που πετάει.

Πως όμως να συμβεί αυτό όταν άτομα σαν αυτό που βρέθηκε τυχαία μπροστά στο διαδικτυακό μου δρόμο έχει ως δική του βάση, αφού προφανώς βγούμε από το ευρώ, όλοι οι άνεργοι να προσληφθούν ως συμβασιούχοι από το κράτος που θα τους στείλει παντού.
Σαν αγρότες, σε τουριστικά επαγγέλματα, σε κοινωνικές υπηρεσίες, σαν ομάδες περιφρούρησης της τάξης (!!!!!) και αλλού.

Που θα πληρώνονται σε ηλεκτρονικό νόμισμα !!!
Με όλες τις συναλλαγές να γίνονται με κάρτες αφού το κράτος τροφοδοτήσει τους πάντες και τα πάντα (ιδιώτες και δημόσιο) με τα σχετικά μηχανήματα.
Κάρτες που θα έχουν μέσα ένα δωρεάν αρχικό ηλεκτρονικό ποσό (!!!!!)


(Όποιον δεν πιστεύει πως αυτά τα γράφει υποψήφιος με τον Βαρουφάκη που πέτυχα στο Twitter και είχα τον διάλογο που φαίνεται στο παραπάνω screenshot, υπάρχουν κι άλλα απλά αυτό είναι αρκετό για να σχηματίσει κανείς άποψη, άτομο που δηλώνει μάλιστα οικονομολόγος σαν τον αρχηγό του, μπορώ να του δώσω ιδιωτικά τους συνδέσμους με τα δημόσια άρθρα του, γιατί διαφήμιση δεν πρόκειται να του κάνω.)

Μιλάνε δηλαδή για παράλληλα νομίσματα και ΙΟU κι αντί έτσι να κάνουν οι σειρήνες του ασθενοφόρου που θα τους πηγαίνουν στο τρελοκομείο έχεις τα πρόβατα να βελάζουν υπέρ τους. Βασικά υπέρ του Βαρουφάκη, αλλά κοντά στο βασιλικό ποτίζεται και η γλάστρα που τον κρατάει όρθιο (βλ. υποψήφιοι)

Το τι πρέπει να δώσουμε για να δημιουργήσουμε αυτό το νόμισμα ώστε να έχει αξία δεν παίζει κανένα ρόλο στο θολωμένο τους μυαλό. Το τι θα μπορούμε να αγοράσουμε με αυτό από τους άλλους, επίσης καμία σημασία.

Θα το δημιουργήσουμε λοιπόν με κάποιο δικό μας, μαγικό τρόπο και μετά θα αγοράσουμε με αυτό τις πρώτες ύλες να κατασκευάσουμε ηλεκτρονικές συσκευές που θα προμηθεύσουμε σε όλα τα καταστήματα και υπηρεσίες, οι οποίες να δέχονται τις κάρτες με τις οποίες θα εφοδιάσουμε τους πολίτες και τις οποίες θα φορτώσουμε με το δικό μας εικονικό νόμισμα.
Στον εικονικό κόσμο που περιφέρεται στα χαμένα το μυαλό τους.

Πιο εύκολα θα πουλούσαμε πατάτες για να πάρουμε τις πρώτες ύλες για να δημιουργήσουμε τα καρτομηχανάκια παρά να πηγαίναμε με το δικό μας ηλεκτρονικό νόμισμα.
Αλλά για τον εγκέφαλο τους θα είχε αξία για τους ξένους, γιατί έτσι.
Με τη μαγκιά μας και τον ανύπαρκτο για τους υπόλοιπους παρά μας.
Γιατί είμαστε ωραίοι ως τύποι.

Μόνο που πουλώντας τις πατάτες μας, θα μας πλήρωναν σε ευρώ και εμείς ευρώ δεν θα θέλαμε. Θα ζητούσαμε τις πρώτες ύλες για τα μηχανάκια των καρτών και τις κάρτες αλλά στην ισοτιμία που θα υπολογίζαμε εμείς το δικό μας παράλληλο, ηλεκτρονικό, άυλο, ο,τι ‘ναι νόμισμα.
Και θα επακολουθούσε μια τρελή συνομιλία σαν τη παρακάτω:

Μόνο που δεν θα ήταν σκηνή από κωμωδία αλλά από τη τραγωδία ενός λαού που εμπιστεύτηκε μερικούς πιο ηλίθιους από αυτόν.

Μιλάει λοιπόν ο βασιλιάς της μπαρούφας για κρυπτονομίσματα κι αντί να τον κρύψουν πουθενά για να μην τον πάρουν στο ψιλό οι γνωρίζοντες τα βασικά, βγαίνουν στα φανερά και το διαδίδουν τα κομματόσκυλα, οι αυλικοί του και οι wannabe βο(υ)λευτές του και έχουν βάλει να ετοιμάζουν αποθηκευτικό χώρο στα λάπτοπ και τα πισιά τους τα πρόβατα που βρήκε για το μαντρί του, να τα γεμίσουν με το βαρουφακονόμισμα.
Που σε μια στοιχειωδώς σοβαρή χώρα θα τον άλειφαν με πίσσα και πούπουλα.

Που αν πεις σε ένα από αυτά τα δίποδα ζώα να βάλουν τον υπολογιστή τους (ένα μέσο pc) να ξεκινήσει να φτιάχνει ένα bitcoin για παράδειγμα και το κάνουν, θα πεθάνουν από γηρατειά και αυτά και οι απόγονοι τους προτού δουν ένα.
Χωρίς να καθίσεις να τους εξηγήσεις τα πιο δυσνόητα.
Για τι κόστος μηχανημάτων μιλάμε, για πόσο μεγάλη επεξεργαστική ισχύς χρειάζεται, το επεξεργαστικό κόστος κλπ.

Αλλιώς οποιοσδήποτε θα αποφάσιζε τον τρόπο που μπορεί να φτιάξει ένα, να χτυπούσε για παράδειγμα τον πύργο του υπολογιστή στο ρυθμό αυτού του τραγουδιού για όσο θα έπαιζε στο YouTube, μετά να έβαζε μια φωτογραφία με ένα ποσό σε ένα στικάκι, να της κότσαρε και μια ισοτιμία και να έβγαινε στην αγορά να ψωνίσει.

Αν ήταν έτσι απλά και εύκολα, όσοι ασχολούμαστε με την τεχνολογία καθημερινά και σοβαρά θα είχαμε μερικά στη κατοχή μας από τη στιγμή που πρωτοπαρουσιάστηκαν και ήταν φρέσκα σαν ιδέα και θα τα πουλούσαμε με τη σημερινή ισοτιμία 10χιλ. ευρώ το ένα.
Κι ας μας έπαιρνε μερικές μέρες να ολοκληρωθεί η συναλλαγή.
Να βγει από το ηλεκτρονικό κρυπτογραφημένο πορτοφόλι, να πάει στο σημείο που πρέπει για να ελεγχθεί πως όντως υπάρχει, να επιβεβαιωθεί, να μεταφερθεί κοκ

(Αν ξεκινούσαμε όμως σήμερα να το δημιουργούμε θα ξοδεύαμε το μισό ποσό για τη παραγωγή του, χωρίς καμιά εγγύηση πως θα πάρουμε τα χρήματα μας πίσω, αφού και τα κρυπτονομίσματα έχουν το δικό τους άτυπο χρηματιστήριο, την δική τους αγορά, για να το πούμε απλοικά)

Αυτοί όμως είτε τα πιστεύουν όλα αυτά είτε πάνε να πουλήσουν αυτά τα τερατώδη που λένε σε αδαείς για να αγοράσουν ψήφους και μετά να τσεπώνουν την βουλευτική αποζημίωση, σε ευρώ φυσικά.

Σκέψου τώρα να πρέπει να εξηγήσεις σε αυτούς που τα πιστεύουν όλα αυτά πόσο πιο περίπλοκο θα ήταν να πρέπει να ξοδέψεις σε μια συναλλαγή το 0.005 του κρυπτονομίσματος.

Κι άντε να τους δώσεις να καταλάβουν πως στη Βενεζουέλα π.χ. (αγαπημένος τόπος ψεκασμένων αριστερών σαν αυτούς που συλλέγει πλέον ο Βαρουφάκης) που το κόστος «εξόρυξης» (δημιουργίας) ενός bitcoin είναι γύρω στα 500 δολάρια (τίποτα σε σχέση με τα σχεδόν 5 χιλιάρικα που κοστίζει εδώ) ελάχιστοι μπορούν να δώσουν 2-3 χιλιάρικα για να αγοράσουν από το εξωτερικό ένα pc κατασκευασμένο γι αυτό το λόγο ενώ στην Ελλάδα των μνημονίων μπορείς. Έχουν όμως πάμφθηνη βενζίνη για να κάνουν βόλτες περιμένοντας να βρουν τον δικό τους Βαρουφάκη που θα τους σώσει.

(Δεν μπορούσες και εδώ όταν εξαιτίας του τύπου αυτού μπήκαμε σε capital controls που οδήγησαν σε εσωτερική και εξωτερική οικονομική καραντίνα.)

Αυτά καθαρά για το κόστος.
Ο χρόνος δημιουργίας (εξόρυξης) είναι άλλο καπέλο.
Γιατί εδώ μπορείς να έχεις τον υπολογιστή ανοιχτό 24/7 ενώ στη Βενεζουέλα, ακόμη κι αν έχεις το κατάλληλο μηχάνημα, ζήτημα να δουλεύει 2-3 ώρες τη μέρα με τις διακοπές του ηλεκτρικού. Που το πιο πιθανό είναι να σου καεί από τις αυξομειώσεις της τάσης και να μείνεις με το όνειρο.

Με το όνειρο να πληρώνεται από τους φόρους των Ελλήνων φορολογουμένων σε ευρώ θα πρέπει να μείνει και ο Βαρουφάκης με το Μέρα25.

Ειδικά όταν ονειρεύονται να εφαρμόσουν τέτοια συστήματα σε επίπεδο κράτους.
Αν οι πολίτες είναι ελάχιστα σοβαροί δεν θα πρέπει να επιτρέψουν σε ένα άτομο σαν κι αυτόν να ελπίζει πως μπορεί να συνεχίσει τα πειράματα με τις γελοίες ιδέες του.
Ο Δρ. Φρανκενστάιν της οικονομίας και οι βοηθοί του, βοήθεια μας.

Το πρώτο του πείραμα θα έπρεπε να είναι αρκετό για να μην έχει λόγο ύπαρξης στο πολιτικό σκηνικό και να αντιληφθούν οι περισσότεροι πως οι παρανοϊκές θεωρίες του ανήκουν στο Δαφνί και μπορούν να βρουν εφαρμογή μόνο σε μια επίπεδη Γη…

Αν υπάρχουν 10 χιλιάδες που επίσημα δηλώνουν υποστηρικτές μιας παρανοϊκής θεωρίας, λογικό να υπάρχουν και μερικές δεκάδες χιλιάδες που να υποστηρίζουν όντως ένα αερολόγο σαν τον Βαρουφάκη.

Αν όμως είναι λογικό να υπάρχουν και γι αυτόν 40-50 χιλιάδες παντελώς ηλίθιοι (ως βάση) που πιστεύουν πως τα παραπάνω είναι εφαρμόσιμα αντί για κάτι απλό σαν αυτό που αναφέρω στην αρχή και που δεν χρειάζεται συγκεκριμένο κόμμα, απλά μια σοβαρή απόφαση, πόσο χαζός θα νιώσεις να γίνεις ένα με αυτούς, ψηφίζοντας τον πέρα από τις ευρωεκλογές και στις βουλευτικές και δίνοντας του ξανά άλλες 100-150χιλ ψήφους να προστεθούν σε εκείνες των ανεγκέφαλων που τα θεωρούν εφαρμόσιμα;

Γιατί να πήγες απλά με το όνομα, έτσι για σπάσιμο στους άλλους, είναι κατανοητό.
Να ξέρεις όμως λεπτομέρειες σαν αυτές και να πάει ξανά το χέρι σου στο ψηφοδέλτιο του θα είναι ακατανόητο.

Δεν βαρέθηκες να γελάνε εις βάρος σου οι κλασικοί τύποι;
Θέλεις να γελάει και ο κάθε απίθανος σαν τον Βαρουφάκη που ζητάει τη ψήφο σου;
Δεν βαρέθηκες να παράγεις πολιτικά σκουπίδια;

Αν δεν βαρέθηκες λοιπόν, ας βάλουμε τον Βελόπουλο, ας βάλουμε και τον Βαρουφάκη στη βουλή και ας ετοιμαστούμε  στις επόμενες να βάλουμε και τον Σώρρα.
Τι, όχι;
Κι αν μια στα 600 δις μπορεί να κάνει όσα υποστηρίζει;
Περισσότερες είναι οι πιθανότητες από αυτά τα απίθανα που υποστηρίζουν οι άλλοι δυο.
Λιγότερο κορόιδο θα πιαστείς με τον Σώρρα από ο,τι με Βελόπουλο και Βαρουφάκη.
Θα λες πως έκανες και τη πλάκα σου…

* Μόνο η Σοφία Σακοράφα έχει αφήσει έργο στην ευρωβουλή αλλά αν γνωρίζει λεπτομέρειες για όλες αυτές τις ηλιθιότητες που υποστηρίζει ο ιδρυτής του Μέρα25 και παρόλα αυτά τον ενισχύει με τη παρουσία της στα ψηφοδέλτια του είναι ένα τεράστιο φάουλ εκ μέρους της γιατί ή εκλογή/επανεκλογή δεν πρέπει να είναι αυτοσκοπός.

Κίνηση ψυχρά υπολογιστική…

KODAK Digital Still Camera

Δεν έχουμε δέντρο. Όλα αυτά τα έφερε ο αέρας που φυσούσε τις προηγούμενες μέρες.

Το εύκολο θα ήταν να κατέβει λάστιχο και να τα «ξεπλυθούν» στο δρόμο να πάνε από …εκεί που ήρθαν. Μόνο που δεν θα πήγαιναν από εκεί που ήρθαν, πάνω από τα δέντρα. Θα πήγαιναν στο δρόμο να προστεθούν, 2 σακούλες φύλλα, στον όγκο που θα είχε ο δήμος να μαζέψει, δυσκολεύοντας την συλλογή και θα κατέληγαν –το πιο πιθανό– να κλείσουν μια σχάρα απορροής υδάτων σε μια επόμενη βροχή.

Πόσοι έκαναν το ίδιο και δεν τα έβγαλαν στο δρόμο ή ακόμη πιο βολικά και ξεκούραστα, δεν περιμένουν έναν αντίθετο αέρα να τα πάρει;

Πόσοι μπορούν πραγματικά να μιλήσουν για γενικόλογες και πιο αόριστες ευθύνες των γνωστών αόρατων «άλλων» αλλά και των δομών του κράτους όταν θα αντικρίσουν ένα βουλωμένο φρεάτιο κι ένα πλημμυρισμένο δρόμο, σπίτι, κατάστημα;

Όσοι δε δουν τον «αστικό» χείμαρρο, σαν σκηνή από ταινία καταστροφής του Hollywood να έρχεται να τους πάρει για παράδειγμα το αυτοκίνητο, δεν θα έχουν χρόνο να σκεφτούν τίποτα από τα παραπάνω, για το αν προσπάθησαν να εξαντλήσουν όσα ατομικά θα μπορούσαν να κάνουν και ποιο είναι το δικό τους πιθανό μερίδιο ευθύνης και ίσως δεν θα έχουν και την ευκαιρία να αναλογιστούν αν έχουν το δικαίωμα να κατηγορήσουν μόνο τους άλλους…

Στα όσα πολύ εύκολα γίνονται…Πέρα από όλες τις άλλες σοβαρές αιτίες που εκτός από πρόβλημα παράγουν και εύκολες δικαιολογίες για να μη κάνουμε ούτε τα απλά…

«…Έλα μωρέ…Μερικά φυλλαράκια….Αυτά θα κάνουν το πρόβλημα…Άσε μας τώρα…Δεν έχω δέντρο…Δικά μας είναι…; Εγώ θα σώσω την πόλη; Γι αυτό πληρώνω δημοτικά τέλη… »

‘Εξαλλοι οι υπόλοιποι υπουργοί με τον Τόσκα

login-570317_640
Στο υπουργείο προστασίας του πολίτη
, ανέβασαν φωτογραφία του υπουργού στο γραφείο του, όμως δεν πρόσεξαν και κάποιος παρατήρησε πως φαινόταν ένα χαρτάκι όπου αναγραφόταν το όνομα χρήστη που του είχαν δώσει και το συνθηματικό.

Κι έγινε χαμός γιατί το όνομα χρήστη ήταν YPOURGOS και το συνθηματικό 123456
Λες κι αν δεν φαινόταν μετράει για password αυτή η γελοιότητα που είναι το νούμερο 1 πιο ηλίθιο συνθηματικό που μπορεί να διαλέξεις και ένα από τα πρώτα που θα δοκιμάσει κάποιος μπας και ο άλλος είναι τόσο στόκος που να έχει διαλέξει κάτι τέτοιο.
Που σε αυτή την περίπτωση θα έπεφτε διάνα!

Κι έπεσαν όλοι να τον φάνε τον άνθρωπο.
Λες και αυτός το διάλεξε…
Λες και ο προηγούμενος είχε διαφορετικό…

Σιγά μην δημιουργεί ο επιφορτισμένος με αυτά τα θέματα υπάλληλος-διαχειριστής διαφορετικά usernames και passwords κάθε φορά που αλλάζει το πολιτικό προσωπικό.
Και δεν το κάνει είτε γιατί είναι άσχετος και δεν ξέρει ούτε αυτό να κάνει είτε γιατί είναι
ένας ακόμη που πληρώνεται για να τα ξύνει!

Αφού λοιπόν έγιναν ρεζίλι στο διαδίκτυο, μιας και ο προϊστάμενος των μυστικών υπηρεσιών της Ελλάδας φωτογραφίζεται με το πιο χαζό συνθηματικό στον κόσμο και το όνομα χρήστη σε κοινή θέα οι υπεύθυνοι, χρησιμοποιώντας άψογα την τεχνολογία έκοψαν την φωτογραφία και πλέον το χαρτάκι δεν φαίνεται!
http://www.yptp.gr/images/stories//2015/photos2015/30092015-yptp_toskas.jpg

Που παίζει να μην μπουν καν στον κόπο να τα αλλάξουν…

Επειδή λοιπόν το κράτος το διέπει η ίδια φιλοσοφία, το ότι όλοι οι υπουργοί παίζει να έχουν όνομα χρήστη YPOURGOS και ένα γελοίο 6ψήφιο σαν το παραπάνω για password φαντάζει απίθανο σε κανέναν; Δεν νομίζω…
Μάλλον είναι το πιο πιθανό!

Άρα είναι σίγουρο πως οι υπόλοιποι υπουργοί τα έχουν πάρει στο κρανίο μόλις έμαθαν σε ποιο υπουργείο έχει το πιο εύκολο.

Υ.Γ.
Για να μην σκεφτούμε το πιο πιθανό. Πως όλοι έχουν το ίδιο όνομα χρήστη και συνθηματικό….

ΠΡΟΣΟΧΗ! ΑΝΑΚΛΗΣΗ ΝΩΠΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΦΕΤ

supermarket-1
Αυτά παθαίνεις όταν το κράτος είναι ένα τσίρκο όπου κλόουν (ψηφοφόροι) πληρώνουν για να βλέπουν άλλους κλόουν (κυβερνήσεις) να κάνουν διαρκώς τα ίδια πράγματα και δεν τους παίρνουν με τα σάπια ζαρζαβατικά όπως έκαναν παλιά, ούτε σαν αντίδραση της στιγμής.

Σε μια χώρα που αλλάζει κυβερνήσεις πιο γρήγορα από ότι αλλάζει προπονητή μια ομάδα που παλεύει για την σωτηρία της.
Κι αν το ποδόσφαιρο είναι ένας από τους καθρέπτες του επιπέδου μιας χώρας, είναι τόσο πιο γελοία η εικόνα μας πολιτικά, που τα κόμματα που μόλις παραιτούνται από την κυβέρνηση, αμέσως μετά ζητούν ξανά την ψήφο σου!

Σκέψου το λίγο. Σαν να παραιτείται ο προπονητής μιας ομάδας που κινδυνεύει και αμέσως μετά να είναι και πάλι υποψήφιος για να αναπληρώσει την θέση του προπονητή που έχει μείνει ορφανή με την παραίτηση του.

Ενώ οι οπαδοί της ομάδας και οι φίλοι του ποδοσφαίρου γενικά συζητούν τις εξελίξεις και σκέφτονται να στηρίξουν ακόμη κι αυτόν που μόλις παραιτήθηκε. Είτε μόνος του, είτε επειδή μόλις πριν λίγες μέρες τον έκραζαν για την εικόνα της ομάδας, είτε γιατί δεν τον πήγαιναν τα υπόλοιπα μέλη του ποδοσφαιρικού τιμ που αυτός επέλεξε!

Με τις κλασικές ηλιθιότητες για να χαϊδέψουν τα αυτιά σου περί δημοκρατίας που δεν έχει αδιέξοδα…..μπλα μπλα μπλα….μπλα μπλα μπλα…..Την ώρα που κάνουν αυτό ακριβώς.
Σε άγουν και σε φέρουν σε ένα αδιέξοδο όπου πάντα καταλήγεις σε πρόωρες εκλογές που σε ξαναφέρνουν στο ίδιο αδιέξοδο με πριν.

Κι όπως συνωστίζεσαι στο αδιέξοδο, αυτοί πατάνε πάνω στο συγκεντρωμένο, παγιδευμένο πλήθος και δραπετεύουν πολιτικά και είσαι τόσο λίγος σαν πολιτικό ον που σου φορτώνουν και την ευθύνη για το που κατέληξες.

Και το κάνουν όχι γιατί αυτό που έχεις δεν είναι δημοκρατία….
Που δεν είναι γιατί είναι προφανές πως τίποτα γνήσιο δεν παίρνει επιθετικό προσδιορισμό (κοινοβουλευτική δημοκρατία, προεδρευόμενη δημοκρατία κοκ)
Το κάνουν γιατί εδώ δεν φροντίζουν να κρατάνε ούτε τα προσχήματα.
Κάτι που συμβαίνει στο εξωτερικό, όπου έχουν την στοιχειώδη σοβαρότητα να προσπαθούν για την διατήρηση μιας ισορροπίας ανάμεσα στις ευθύνες και τα δικαιώματα, ώστε να καλύπτονται τα μειονεκτήματα του συστήματος.

Γιατί μόνο σε μπανανίες έχουν γίνει τόσες φορές εκλογές.
Από το 1844 μέχρι σήμερα και αφαιρώντας 8 χρόνια (από το 1936 μέχρι το 1944) λόγω του Β’ ΠΠ και άλλα 10 χρόνια (από το ’64 μέχρι το ’74) λόγω της χούντας έχουμε 153 <<ελεύθερα>> χρόνια,
στα οποία έχουν γίνει 66 φορές εκλογές.
Wikipedia.Κατηγορία:Ελληνικές βουλευτικές εκλογές

Από τα παραπάνω νούμερα προκύπτει πως στην Ελλάδα έχεις εκλογές κάθε 2,3 χρόνια.
Πόσο πιο νούμερο να καταντήσει αυτή η χώρα και πόσο πιο νούμερα οι πολίτες της;
Ξεπερνάει και το πιο κιτς νούμερο της πιο κιτς επιθεώρησης…

Ούτε ο Αριστοφάνης -αν ζούσε- δεν θα μπορούσε να αποτυπώσει αυτά τα κωμικοτραγικά που βιώνουμε, ειδικά τα τελευταία χρόνια. Θα ξεκινούσε να γράφει το καινούργιο του έργο αλλά κάπου στην πορεία θα πετούσε πάπυρους και γραφίδες, θα σήκωνε τα χέρια ψηλά και θα την έκανε για κάπου μακριά…

Όχι γιατί θα είχε χάσει το ταλέντο του στην κωμωδία, αλλά γιατί θα συνειδητοποιούσε ξαφνικά πως αυτός ο λαός και ειδικά ο σύγχρονος Έλληνας δεν διδάσκεται τίποτα, με κανένα τρόπο. Ούτε μέσα από το γέλιο και την σάτιρα.

Θα συνειδητοποιούσε επίσης πως ακόμη και η ιστορία αντιμετωπίζεται όπως όλα επιφανειακά, σαν απλή καταγραφή γεγονότων και όχι σαν δωρεάν σχολείο και πως αντί να πατάμε στους ώμους της για να δούμε μέσα από το παρελθόν το μέλλον και να το αλλάξουμε αν δεν μας αρέσει, χοροπηδάμε στο ίδιο σημείο σαν νευρόσπαστα.

Πολίτες-μαριονέτες επειδή κάποιοι επαγγελματίες κουκλοπαίχτες κλόουν-πολιτικοί, βασισμένοι στο παραπάνω έμαθαν να μας κουνάνε δεμένους με κλωστές από ξύλινα λόγια, υποσχέσεις που χαϊδεύουν αυτιά, καλλιέργεια αντιπαλότητας για δήθεν πολιτικές ιδεολογίες και ο,τι άλλο της στιγμής μπορούν να σκαρφιστούν για να πετύχουν την επαγγελματική τους επιβίωση  και παραμονή τους στο τσίρκο όπου δίνουν τις παραστάσεις τους.

Τσίρκο που είναι ένα βήμα από το να προχωρήσει σε μια κοινή παράσταση όλων των ομάδων
που παίζουν σε αυτό, αφού χρησιμοποίησε κάθε ομάδα με προοπτική αυτόνομης, ήμι-αυτόνομης παρουσίας στην κεντρική σκηνή που θα μπορούσε να δημιουργηθεί.

Με το αποτέλεσμα της παρουσίας καθεμιάς εξ αυτών να παρουσιάζεται πολύ εύστοχα με την παρακάτω σκηνή των 24αρων δευτερολέπτων.
Δεν χρειάζεται να ξοδέψουμε πολύ χρόνο άλλωστε για να θυμηθούμε την Ν.Δ που διέγραφε όσους ψήφιζαν ΝΑΙ και μετά διέγραφε όσους ψήφιζαν ΟΧΙ ή τώρα τον ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝ.ΕΛ

Σκηνή από μια αγαπημένη ελληνική ταινία που περιγράφει καλύτερα από κάθε άλλη αυτούς -από τους επαγγελματίες πολιτικούς- που ήταν/δήλωναν/το έπαιζαν αντί-μνημονιακοί.
Πριν και μετά την συνάντηση τους ως κυβέρνηση με την Ε.Ε…

Γιατί τώρα, μιας και χρησιμοποιήθηκε και η τελευταία μεγάλη ομάδα κλόουν που περίμενε να εισέλθει στην κεντρική σκηνή του τσίρκου και μιας και έγινε ακριβώς αυτό που περιέγραψα (άλλος που θα έψαχνε να το εξαργυρώσει θα έλεγε πως προφήτεψε) πως θα συμβεί με το που ανακοινώθηκαν οι εκλογές του Ιανουαρίου, στο άρθρο
Τα γάτο-χρυσόψαρα, οι κλόουν και το τσίρκο…
είμαστε λίγο πριν το πρώτο βήμα που επίσης αναφέρω στο παραπάνω κείμενο…