Tag Archives: κορωνοϊός

Το σχέδιο των λοιμωξιολόγων.




Τελικά το σχέδιο των λοιμωξιολόγων πέτυχε.
Είχαν από την αρχή συλλάβει την παρακάτω ιδέα που την υλοποίησαν με ένα αριστοτεχνικά εκτελεσμένο σχέδιο.

Μην νομίζεις λοιπόν πως τυχαία έκαναν τις αλλοπρόσαλλες και πολλές φορές αλληλοσυγκρουόμενες τοποθετήσεις τους.
Δεν ήταν που άρχισε να τους γυαλίζει η εικόνα τους στο γυαλί αλλά που άρχισαν να εξυφαίνουν το σχέδιο τους.
Το οποίο τώρα πλέον είναι απόλυτα ξεκάθαρο.

Με το που κόντεψε να μηδενίσει ο ιός τον περασμένο Μάιο αγχώθηκαν και το σκέφτηκαν κάπως έτσι:

-Θα αρχίσουμε να κάνουμε ηλίθιες προτάσεις, κάποια στιγμή ο κόσμος θα σιχαθεί τις φάτσες μας και όποιες προτάσεις μας πάρουν τη μορφή μέτρου περισσότερο από ότι φοβάται τον κορωνοϊό και θα αρχίσει να τις ακυρώνει στη πράξη από αντίδραση και μπούχτισμα.
Έτσι, όταν θα ανοίξουν οι κλειστές δραστηριότητες θα φτάσουμε να έχουμε εκατοντάδες χιλιάδες πραγματικά κρούσματα και με αυτά ως εφαλτήριο θα οδηγηθούμε γρηγορότερα στην ανοσία της αγέλης.

-Θα πούμε π.χ. να ανοίξει ο τουρισμός (μην εξαφανιστεί και τελείως ο ιός που έπεσε σε μηδενικά ποσοστά) αλλά μετά θα πούμε στους δικούς μας πως φταίνε γιατί πηγαίναν και εκείνοι στις παραλίες και κόλλησαν από τους ξένους που τον έφεραν μαζί τους.

Μετά, όταν φτιάξουμε ξανά καλή βάση ιικού φορτίου, θα πούμε για παράδειγμα να κλείσει πάλι το λιανεμπόριο γιατί αν μπεις σε ένα κατάστημα 40 τ.μ να δοκιμάσεις και να πάρεις μια μπλούζα κολλάει ενώ αν μπεις στο μίνι μάρκετ να πάρεις κονσέρβες δεν κολλάει.

-Μπορούμε επίσης να πούμε να κλείσει ξανά η εστίαση γιατί κολλάει ακόμη και αν κάθεσαι έξω σε τραπεζάκι.

(Τραπεζάκι είπα; Καρέκλα, κάθονται στα τραπέζια οι άνθρωποι; Δεν κάθονται. Φυσικά αυτό έχει ξεκαθαρίσει εδώ και πολλές δεκαετίες χάρη στον Νίκο Σταυρίδη και στον Γιάννη Γκιωνάκη αλλά καλό είναι να το θυμόμαστε.)



Θα κολλάει λοιπόν αν καθίσεις να πιεις τον καφέ σου έξω στην καρέκλα ενός καφέ ή να φας το μπιφτέκι σου παρέα με τον κολλητό σου που θα κάθεται απέναντι σου σε μια ταβέρνα αλλά δεν θα κολλάει αν καθίσεις να πιεις μια μπύρα έξω στο παγκάκι μια πλατείας, δίπλα δίπλα με την παρέα σου.

Μετά όμως θα πούμε πως θα κολλάει και εκεί και θα διώχνουμε τον κόσμο που θα πηγαίνει να βρίσκεται/κάθεται μέσα στα σπίτια.
Μπορούμε επίσης προτείνουμε και απαγόρευση νυχτερινής κυκλοφορίας για να σιγουρευτούμε πως όσοι πάνε κάπου θα βρίσκουν αφορμή στο νυχτερινό πρόστιμο για να κάθονται περισσότερες ώρες μαζί.
Ειδικά τα Σ/Κ που θα κάθονται και οι περισσότεροι από τους λίγους που θα εξακολουθούν να δουλεύουν, μπορούμε να τους κλείνουμε και από πιο νωρίς μέσα.

Μετά θα τους πετάξουμε κι ένα η παραμονή μιας οικογένειας μέσα στο σπίτι, την οποία εμείς εξαναγκάσαμε να κλειστεί μέσα, είναι παράγοντας ενδοοικογενειακής μετάδοσης και που θα πάει, θα τους κάνουμε να πάρουν όλοι, αν όχι τα βουνά, τους δρόμους.

Σιγουράκι πως θα αρχίσουν να την πέφτουν και στους αστυνομικούς, θα αρχίσουν οι τελευταίοι να δυσανασχετούν που γίνονται σάκος του μποξ και θα φτάσουμε στην ολοκλήρωση του σχεδίου μας.
Θα αναγκαστεί η κυβέρνηση να μας αναγκάσει να πούμε πως αναγκαστικά πρέπει να ανοίξει η αγορά γιατί δεν πάει άλλο με τα αναγκαστικά μέτρα.

Μέχρι όμως να γίνει αυτό θα έχουν κολλήσει εκατοντάδες χιλιάδες και έτσι θα αποκτήσουμε πολύ πιο εύκολα την ανοσία της αγέλης.
Γιατί δεν είμαστε χαμένοι στη μετάφραση και στα μονοπάτια της δημοσιότητας αλλά επιστήμονες, κατέληξαν.
Και κατέληξε όλη η φάση σαν το ανέκδοτο που οι μπογιατζήδες κάνουν διάγνωση στον ασθενή γιατί έτυχε να τους ρωτήσει.

Αν το είχαν σκεφτεί κάπως έτσι θα είχε εξήγηση όλο αυτό που έχουμε ζήσει από την άνοιξη και μετά.

Θα ήταν απλά μια παραδοχή πως δεν μπόρεσαν να σκεφτούν το απλό.
Πως όταν έχεις την τύχη να φτάσεις σε μηδενικά κρούσματα κρατάς κλειδωμένη την χώρα με όλες τις εντός συνόρων δραστηριότητες ανοιχτές (εσωτερικό τουρισμό, εσωτερικές μετακινήσεις, εσωτερική αγορά κλπ) και απλά περιμένεις πότε θα μπορείς να ξεκινήσεις το εμβολιαστικό πρόγραμμα.

Εμβολιαστικό πρόγραμμα που ήταν σίγουρο πως θα έρθει γρήγορα γιατί μιλάμε για παγκόσμια πανδημία που έχει γονατίσει την παγκόσμια οικονομική δραστηριότητα και όσο θέλει να λήξει ο χι Κώστας, ο χι Τζον, η χι Κλαούντια που παίζουν την οικονομική τους επιβίωση σε τριψήφια και τετραψήφια μηνιαία νούμερα άλλο τόσο θέλουν να λήξει και ο Σώρρος, ο Γκέιτς, ο Μπέζος και όλοι όσοι μιλάνε καθημερινά μόνο με δις, οπότε ήταν αναμενόμενο να πέσουν τεράστια ιδιωτικά κονδύλια στην μελέτη του ιού και την εξεύρεση εμβολίων.

Που με τους «ασφαλείς» Έλληνες πολίτες να βλέπουν τι γίνεται στις άλλες χώρες, σε συνέχεια όσων έγιναν και την περασμένη άνοιξη σε αυτές, η συνειδητοποίηση της σοβαρότητας της κατάστασης θα γινόταν ομαλά, σε βάθος χρόνου και χωρίς «θυσίες» και με την έλευση των εμβολίων το ποσοστό που θα ήθελε να εμβολιαστεί θα ήταν πολύ μεγαλύτερο από όσο είναι τώρα.

Θα ήμασταν επίσης –πρώτη φορά στα χρονικά- ένα κράτος που θα είχε βάλει τα γυαλιά σε όλη την Ευρώπη, σε όλη τη διάρκεια της πανδημίας και όχι μόνο στην αρχή.
Όχι μόνο κάνοντας αυτό που είμαστε αντικειμενικά πολύ καλοί είτε παίζοντας μπάλα στο Euro είτε με τους γείτονες (άμυνα) όπως συνέβη στη πρώτη φάση αλλά κάνοντας και δημιουργικό παιχνίδι, σε δεύτερο στάδιο, έχοντας κλέψει λόγω της τέλειας άμυνας τις εντυπώσεις και με το γήπεδο μπροστά μας ανοιχτό.

Αντί γι αυτό χάσαμε την μπάλα αφήνοντας (βολικά ίσως) τις αποφάσεις για τις πάσες και την προώθηση του παιχνιδιού να λαμβάνονται από ειδικούς γιατρούς που θα έπρεπε απλά να κοιτάνε τα ιατρικά δεδομένα, αρνούμενοι ακόμη κι αν τους ζητούνταν να μιλήσουν για κάτι εκτός του αντικειμένου τους, αφήνοντας τις προτάσεις και τις αποφάσεις για την συνολική αντιμετώπιση της πανδημίας σε αυτούς που πρέπει να τις παίρνουν.
Είτε αυτούς που εκλέγονται είτε αυτούς που σαν ειδικοί τοποθετούνται (πρέπει να τοποθετούνται) σε τέτοιες θέσεις από τους πρώτους.

Με τίποτα όμως δεν είναι ειδικός για να προτείνει πως να λειτουργήσει η αγορά ένας λοιμωξιολόγος, όπως δεν είναι ειδικός να πει σε έναν λοιμωξιολόγο πως να αντιμετωπίσει τα περιστατικά γρίπης που φτάνουν με τα φορεία στις εντατικές ένας συγκοινωνιολόγος.

Δεν μπορεί ο γιατρός αντί να αντιμετωπίζει θύμα τροχαίου που τραυματίστηκε γιατί πέρασε με κόκκινο να κάνει στατιστικές αναλύσεις κυκλοφοριακής μορφής για τον δρόμο εκείνο προτείνοντας να μπει οπωσδήποτε φανάρι.
(Απλοϊκά παραδείγματα για να γίνουν πιο εύκολα κατανοητά.)

Κι ενώ με κληρονομιά την πρώτη φάση μπορούσαμε να μην κάνουμε όλα αυτά, κάναμε ο,τι ακριβώς και οι άλλες χώρες καταλήγοντας σε ένα αντίστοιχο με αυτές αποτέλεσμα και δεν αναφέρομαι σε νούμερα και αριθμούς αλλά στη γενικότερη εικόνα.

Φτάνοντας στο ηλίθιο σημείο να μην υπάρχει άλλη επιλογή από το να ανοίξουμε την οικονομία γιατί είμαστε ένα βήμα από την οικονομική καταστροφή με το χρώμα στον χάρτη της πανδημίας να μην πρέπει να είναι βαθύ κόκκινο αλλά μαύρο σαν κατράμι.
Ενώ, εμείς από όλες τις χώρες της Ευρώπης (με βάση την εικόνα του Μαΐου), μπορούσαμε να φτάσουμε στο σήμερα με το χρώμα παντού να είναι πράσινο με μια κλειδαριά που να το κλειδώνει ανάλογα με τους εμβολιασμούς κάθε νομού.

Με τους λοιμωξιολόγους να επιμένουν να δέχονται να χωρίς δισταγμό να γελοιοποιούνται/εργαλειοποιούνται (εθίστηκαν πλέον στη δόξα της προβολή
του ειδώλου τους, γι αυτό) συνεχίζοντας τις εμφανίσεις τους και ξεκινώντας να μιλούν για ατομική ευθύνη και άλλα τέτοια τζανκ φουντ σκέψης.

Γιατί η ατομική ευθύνη είναι πλέον ένα μικρής διατροφικής αξίας φαγητό με όλες αυτές τις ηλίθιες, αποτυχημένες συνταγές που προηγήθηκαν ενώ θα μπορούσε να περάσει ως αξιόλογο πιάτο αν είχε σερβιριστεί ως συνοδευτικό της σωστής αντιμετώπισης που μπορούσαμε να ακολουθήσουμε και που αναφέρθηκε παραπάνω.

Αν το κάναμε, οι μόνοι που δεν θα εργάζονταν στο σύνολο τους (πάλι θα εργάζονταν αρκετοί από αυτούς αφού θα υπήρχε ο εσωτερικός τουρισμός) θα ήταν οι απασχολούμενοι στον τουρισμό και τα χρήματα που ξοδεύτηκαν για επιδόματα (η αγαπημένη λέξη του Έλληνα που έφτασε να την σιχαθεί -προσωρινά φυσικά- μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού) σε όλες τις εργασιακές ομάδες θα είχαν ξοδευτεί με πιο χρήσιμο τρόπο.

Για την αγορά ράπιντ τεστ για παράδειγμα που θα γινόταν δωρεάν και καθημερινά ώστε να ελεγχθεί απόλυτα η όποια εσωτερική εμφάνιση του ιού.

Εμβόλιο ορθής σκέψης

Φωτογραφία από Gerd Altmann από το Pixabay

Σαν να το είχαν έτοιμο, λέει ο άλλος για το εμβόλιο χωρίς να μπορεί να αντιληφθεί τη τεράστια διαφορά κλίμακας σε χρήμα, ερευνητικό προσωπικό και συμμετέχοντες στις δοκιμές γιατί για πρώτη φορά -εν καιρώ ειρήνης- έχει παγώσει η οικονομία σε παγκόσμιο επίπεδο.

Θέλουν να ξεπαστρέψουν τους ηλικιωμένους, λέει άλλος εν μέσω σχεδόν καθολικής παγκόσμιας καραντίνας που κάνει το ακριβώς αντίθετο (και για να μη μπλοκάρουν τα συστήματα υγείας. Από τα πιο αδύνατα μέχρι και τα πιο ισχυρά, βλ. Γερμανίας).

Θέλουν να μας κάνουν φυτά, λέει άλλος λες και θα βασίζονταν σε ένα εμβόλιο που μπορείς να αρνηθείς/αποφύγεις να κάνεις και που μπορεί κάποιος να προλάβει να αναλύσει και δεν θα έριχναν κάτι στο νερό που κανένας δεν μπορεί να αποφύγει να πιει και που μέχρι να το καταλάβεις, πάπαλα.

Όλοι αυτοί είναι εκείνοι που νομίζουν πως παρουσιάζουν ένα θεώρημα ενώ είναι βασικό ερώτημα αν μπορούν να συνθέσουν έστω μια απλή εξίσωση σκέψεων.

Άνθρωποι που επειδή:
α) κανείς δεν φρόντισε (και εδώ είναι το μεγάλο -διαχρονικό- θέμα ευθύνης του πολιτειακού συστήματος για το απολίθωμα που ονομάζεται δημόσια εκπαίδευση, γιατί δεν χρειαζόμαστε παπαγαλάκια αλλά πολίτες ικανούς να παράγουν αυτόφωτο λόγο, ειδικά στην εποχή που η πληροφορία ταξιδεύει αστραπιαία).
β) δεν φρόντισαν ούτε οι ίδιοι (η ατομική ευθύνη απέναντι στον εαυτό μας) να εκπαιδευτούν πάνω σε αυτή τη δεξιότητα (και αυτός είναι ένας λόγος για το μεγάλο ποσοστό ατόμων -στην Ελλάδα που μας αφορά- που φτάνουν στη τριτοβάθμια εκπαίδευση -ή και την τελειώνουν- λειτουργικά αναλφάβητοι και με προβλήματα κατανόησης) καταλήγουν να μη μπορούν να ζήσουν χωρίς μια θεωρία συνωμοσίας να κυβερνά το μυαλό τους.

Άνθρωποι που παρουσιάζουν αδυναμία στο να διαχειριστούν την πραγματικότητα όπως αυτή είναι και πάντα πρέπει να είναι και κάτι άλλο.

Κάτι άλλο που τους το παρουσιάζει κάποιος άλλος που δεν ανήκει στους άλλους που υποτίθεται τους παρουσιάζουν κάτι άλλο από αυτό που πραγματικά είναι.

Αυτό το τόσο μπερδεμένο είναι που δείχνει ξεκάθαρα την εγκεφαλική ομίχλη μέσα στην οποία έχουν επιλέξει να λειτουργούν για να προβάλουν τις εικόνες που πιστεύουν πως βλέπουν πεντακάθαρα μπροστά τους.
Ομίχλη που όσο πιο έντονα φωτίζουν με τις δήθεν αποκαλύψεις που τους προσφέρονται τόσο πιο πολύ αλλοιώνουν την πραγματική εικόνα που κρύβεται από πίσω, βγαίνουν από τον δρόμο και εκτροχιάζουν τη σκέψη τους.

Που ενώ σαν νήπια μπόρεσαν να καταλάβουν και να μάθουν όπως όλοι τα βασικά πράγματα που μας βοηθάνε να επιβιώσουμε, μεγαλώνοντας έμειναν σε νηπιακό επίπεδο όσον αφορά πιο σύνθετα ζητήματα κατανόησης και αντίληψης.

Μην παρεξηγηθεί το παραπάνω. Αυτό δεν τους κάνει κακούς ανθρώπους.
Μπορεί κάποιος να είναι ο καλύτερος άνθρωπος, ο καλύτερος φίλος, ο καλύτερος γονιός από άποψη καλοσύνης και αγάπης αλλά να αποτυγχάνει στο να γίνει ικανός πολίτης (όπως η έννοια αυτή περικλείει σε ιδεατό-θεωρητικό επίπεδο και όχι όπως το υπάρχον σύστημα εννοεί να περνάει. Γιατί καλός πολίτης δεν σημαίνει αυτό που κάποιοι νομίζουν).

Γι αυτό είναι πολύ πιο εύκολο να παρασύρονται από το φαντασιακό.
Γιατί η φαντασία είναι κάτι χωρίς υπαρκτούς περιορισμούς και μπορεί να δημιουργήσει την εικονική πραγματικότητα που κάποιος επιθυμεί για να μπορεί να διαχειρίζεται αποτελεσματικότερα (σε πολύ βασικό επίπεδο φυσικά) τη παρουσία και τη πορεία του πάνω στον πλανήτη.

Γι αυτό άλλος διαλέγει να πιστεύει πως μας ψεκάζουνε, άλλος πως ζούμε πάνω σε ένα ταψί, άλλος πως θέλουν να μας μαντρώσουν μέσα, άλλος πως θέλουν να μας κάνουν ζόμπι και ο,τι άλλο ευφάνταστο μπορεί να σκεφτεί κανείς.

Μπορεί κάποιος να πιστεύει όλα τα παραπάνω μαζί όπως μπορεί να πιστεύει μόνο ένα και να έρχεται μέχρι και σε σύγκρουση με κάποιον που πιστεύει κάτι άλλο. Οτιδήποτε βολεύει τον καθένα αφού η φαντασία δεν έχει όρια και κανόνες.

(Μου έστειλε ο άλλος μήνυμα να του θυμίσω αυτό που είχα γράψει για την επίπεδη γη για να το δείξει σε κάποιον και πάνω που σκέφτηκα «ωραία, ένας που ενδιαφέρεται να ακυρώσει με απλό και διασκεδαστικό τρόπο τα έωλα επιχειρήματα κάποιου, μόλις του δίνω τον σύνδεσμο μου γράφει «Ευχαριστώ, άντε μπας και καταλάβει επιτέλους πως δεν είναι επίπεδη η Γη αλλά σφαιρική και γυρίζει γύρω από τον εαυτό της, αλλιώς δεν θα μας ψέκαζαν γιατί δεν θα μπορούσαν να πάνε παντού οι ψεκασμοί. Πάρε κι εσύ το link σου γιατί το ζητάει ο οργανισμός σου, του έγραψα και δεν με ενόχλησε ξανά.)

Όλα αυτά όμως είναι γραφικά και ακίνδυνα μέχρι ενός σημείου.
Είναι γραφικά και ακίνδυνα όταν υπάρχει ικανός αριθμός πολιτών που πιστεύουν οτιδήποτε, όσο ηλίθιο και να είναι και που στο κακής ποιότητας πολιτικό σύστημα προσθέτουν σαν μια έξτρα δόση τον Βελόπουλο ή τον Βαρουφάκη και που με την ίδια ευκολία θα έδιναν πολιτικό βήμα και σε όποιον θα τους υποσχόταν πως θα ξεσκέπαζε τα σχέδια της σκοτεινής ελίτ με τους αεροψεκασμούς ή την παγκόσμια συγκάλυψη για το σχήμα του πλανήτη.

Δεν είναι γραφικά και ακίνδυνα όταν θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή τη δική τους αλλά και των δικών τους ανθρώπων.

Δεν είναι γραφικές αντιδράσεις όταν θα προτιμήσουν π.χ να ρισκάρουν τη ζωή τους αποδεχόμενοι μια θεωρία συνωμοσίας και απορρίπτοντας ασυζητητί ένα εμβόλιο που όπως όλα τα προηγούμενα εμβόλια που η επιστήμη έχει προσφέρει στην ανθρωπότητα οδήγησαν στο να μην πεθαίνουν άνθρωποι από δεκάδες ασθένειες.*

Δεν είναι ακίνδυνες συμπεριφορές όταν θα ρισκάρουν τη ζωή των δικών τους ανθρώπων κρατώντας τους μακριά από τον εμβολιασμό νομίζοντας πως τους προστατεύουν περισσότερο.

Γιατί, αν πούμε πως αποδεχόμαστε για την συζήτηση τις διάφορες θεωρίες συνωμοσίας (πέρα από το απίστευτα δύσκολο και περίπλοκο του εγχειρήματος όταν υπάρχουν απείρως ευκολότεροι τρόποι), δεν ήταν το εμβόλιο κατά της ιλαράς αυτό με το οποίο ήθελαν να κάνουν όλα αυτά;
Γιατί δεν ήταν το εμβόλιο κατά του κοκκύτη;
Γιατί δεν ήταν το εμβόλιο κατά της ευλογιάς;
Γιατί με αυτά σε έσωσαν/σώζουν και με το εμβόλιο για τον κορωνοϊό θέλουν να σε σκοτώσουν;

Ερωτήματα που δείχνουν το δομικό λάθος πάνω στο οποίο χτίζει το σκεπτικό του και τον σκεπτικισμό του.

Γιατί λοιπόν στα πρώτα χρόνια της ζωής του κάνει κάποιος με το παιδί του πολυάριθμες επισκέψεις στον παιδίατρο για να πάρει αυτό έναν μεγάλο αριθμό από κοκτέιλ εμβολίων;
Ποιος έχει καθορίσει τον χρόνο στον οποίο αυτά έχουν δοκιμαστεί στη πράξη και είναι ασφαλή; Που ξέρει πόσο καιρό δοκιμάστηκε για παράδειγμα το εμβόλιο κατά της ηπατίτιδας Β που θα χορηγηθεί στο παιδί του;
Δεν ξέρει, δεν το σκέφτεται καν και αν το σκεφτεί, απλά υποθέτει!

Αυτό λοιπόν που στη παραπάνω περίπτωση μετράει ως βασική συνθήκη και δεν σηκώνει υποθέσεων είναι πως το εμβόλιο που έκανε/θα κάνει στο παιδί του πήρε έγκριση από έναν υπεύθυνο κρατικό, ευρωπαϊκό, παγκόσμιο εποπτικό οργανισμό.

Ακόμη και στη περίπτωση της πλέον βιαστικής παραγωγής (καμία σχέση η τότε διαδικασία με τη τωρινή) και μαζικού εμβολιασμού οι όποιες παρενέργειες δεν είναι ικανές να ακυρώσουν τα οφέλη της ύπαρξης εμβολίων. (Όπως συνέβη στη Σουηδία πριν δέκα χρόνια με τον Η1Ν1 όπου πάνω από έξι εκατομμύρια εμβολιάστηκαν και έχουν παρουσιαστεί επίσημα 700 περιπτώσεις ατόμων που εμφάνισαν ναρκοληψία ως παρενέργεια και αξιώνουν οικονομική αποζημίωση.)

Το μόνο βέβαιο σε αυτή τη ζωή είναι πως κάποια στιγμή θα πεθάνουμε.
Το να κάνουμε ο,τι μπορούμε για να το επιταχύνουμε αρνούμενοι να φερθούμε ψύχραιμα είναι απλά βλακώδες.

Αν κάποιος βάζει δυνητικά τον εαυτό του/τους δικούς του στο απειροελάχιστο ποσοστό που παρουσιάζει σοβαρές επιπλοκές από ένα εμβόλιο και το αρνείται, τον/τους τοποθετεί αυτομάτως χωρίς να το καταλαβαίνει σε ένα πολύ μεγαλύτερο ποσοστό ατόμων που θα πεθάνουν.

Είναι σαν να αποφασίζει κάποιος να μη φοράει ζώνη ασφαλείας στο αυτοκίνητο γιατί ίσως να τον σκοτώσει, στη σπανιότατη περίπτωση που τρακάρει, αυτή μαγκώσει και δεν μπορέσει να βγει ενώ το όχημα πιάσει φωτιά και καταλήξει να καεί ολοσχερώς.

Αν απλά μαγκώσει ίσως τον σφίξει λίγο, ίσως τον δυσκολέψει και στην αναπνοή, μπορεί να του σπάσει και κανένα πλευρό αλλά θα έρθουν τα σωστικά συνεργεία και θα τον απεγκλωβίσουν.

Ακόμη κι αν μαγκώσει ενώ πιάσει φωτιά το όχημα του, πάλι θα έχει σωθεί σε πρώτη φάση από το ατύχημα και παίζει να μπορέσουν να τον σώσουν και να αντιπαρέλθει αυτή τη σπάνια «παρενέργεια» του τρακαρίσματος.

Στην ίδια βάση είναι σαν να αποφασίζει να κυκλοφορεί το σώμα του χωρίς την όποια προστασία μπορεί να του χορηγήσει για την όποια απειροελάχιστη πιθανότητα σοβαρής παρενέργειας και να κινδυνεύει ανά πάσα στιγμή να τρακάρει με τον κορωνοϊό χωρίς καμιά γραμμή άμυνας.

Που ακόμη και σε περίπτωση παρενεργειών, σε πρώτη φάση (που είναι και το ζητούμενο) θα έχει βγει ζωντανός από την σύγκρουση με με τον ίο ώστε να μπορούν τα ιατρικά συνεργεία να εργαστούν πάνω στο σώμα του και να επιχειρήσουν να τον απαλλάξουν από τα όποια προβλήματα έχουν προκύψει.

Υ.Γ.
Τους πλανημένους που ζουν σε τελείως άλλο κόσμο και θεωρούν -για χι, ψι τρελούς λόγους- πως δεν υπάρχει πανδημία και δεν αντιλαμβάνονται τη μηχανική πίσω από το γιατί ένας ιός σαν αυτόν είναι επικίνδυνος, δεν μπορεί κανένας να τους σώσει εκτός από την τύχη και τις συγκυρίες.
Είναι τόσο χαμένες υποθέσεις που μόνο ένα πράγμα είναι έξυπνο να κάνεις.
Η πιο έξυπνη κίνηση

* Ακόμη και για τον καρκίνο (του τραχήλου της μήτρας) έχει αναπτυχθεί εμβόλιο με 70% ποσοστό επιτυχίας και όσοι (άλλη κατηγορία συνωμοσιολόγων) πιστεύουν πως επίτηδες δεν βγάζουν εμβόλιο-φάρμακο για όλους τους καρκίνους, για να έχουν κέρδη από το πως αντιμετωπίζεται μέχρι τώρα αυτή η παγκόσμια μάστιγα δεν μπορούν να αντιληφθούν βασικά πράγματα.
Δεν μπορούν να σκεφτούν πως οι ίδιες εταιρείες θα ήταν πίσω από τα εμβόλια, δεν θα το έφτιαχνε κανένας Βέγγος κατά τύχη ενώ το έπαιζε κάποιο βράδυ φαρμακοποιός.
Δεν μπορούν να αντιληφθούν τα απίστευτα υπερκέρδη που αυτές θα είχαν όταν οι πελάτες τους θα ήταν όχι μόνο όσοι αρρωσταίνουν και λαμβάνουν θεραπεία (όπως τώρα) αλλά δυνητικά και τα επτά δισεκατομμύρια, όλοι όσοι ζούνε στη Γη και όσοι θα γεννιούνται.
Ακόμη και αν όλοι αυτοί θα ήταν για μια φορά μόνο πελάτες τους, ακόμη κι αν το εμβόλιο δεν το χρέωναν πανάκριβα (ώστε να το χορηγεί -δωρεάν η με συμμετοχή- σε όλους το κάθε κράτος).
Κάποιοι –πάντα– απλά δεν θα μπορούν να σκεφτούν σωστά.

Η πιο έξυπνη κίνηση

Φωτογραφία από mohamed Hassan από το Pixabay

Μόλις έκανα την πιο έξυπνη κίνηση.
Απάντησα αυθόρμητα με σχόλιο σε μια ανάρτηση για στημένα γυρίσματα σε ΜΕΘ αλλά στο επόμενο δευτερόλεπτο το έσβησα.
(Εννοείται πως η δεύτερη πράξη ήταν η έξυπνη κίνηση.)

Γιατί για να επιχειρήσεις να τους αλλάξεις γνώμη με επιχειρήματα πρέπει να έχουν και εγκέφαλο ικανό να τα επεξεργαστεί/αποδεχθεί και αυτοί τον έχουν κάψει προ πολλού χωρίς καν να τους έχουν βάλει τσιπάκι.

Αντί να ερχόμαστε σε άμεση επαφή με τους χαμένους από χέρι και τους χωρίς καμία σύνδεση με την λογική, καλύτερα να τους αποφεύγουμε.
Όπως τον τρελό του χωριού που τον απέφευγαν στα σοβαρά θέματα…

Όπως τον βλαμμένο που θα αποφύγεις να μπεις στο αυτοκίνητο του γιατί μπορεί να τραβήξει χειρόφρενο ξαφνικά και να αρχίσετε τις τούμπες επειδή πίστεψε πως αφαιρέθηκε και φτάσατε στην άκρη της επίπεδης γης…
O Elon Musk και τα καρναβάλια με τις μάσκες της επίπεδης Γης

Όπως τον ψεκασμένο που θα αποφύγεις να τον κάνεις παρέα γιατί ξαφνικά μπορεί να παρατηρήσει πρώτη φορά την υγροποίηση των καυσαερίων από τις εξατμίσεις των αυτοκινήτων, να κάνει συνειρμό με τα παλαβά βίντεο που βλέπει και να φορέσει κανένα καπέλο από αλουμινόχαρτο γιατί θα πιστέψει πως πλέον δεν μας ψεκάζουν μόνο από αέρος…
ΤΟ ΣΠΗΛΑΙΟ ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΑ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΤΗΚΕ ! ΜΕΤΑΚΟΜΙΣΕ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ !!!

Όπως λοιπόν πρέπει να αποφεύγεις να έρχεσαι σε άμεση επαφή με τους παραπάνω γιατί είναι χαμένες υποθέσεις έτσι πρέπει -στην τελική- να κοιτάς να αποφεύγεις και αυτούς τους καινούργιους με την πανδημία και να μην έρχεσαι σε ευθεία αντιπαράθεση μαζί τους γιατί στο τέλος από την υπερπροσπάθεια παίζει να κάψεις και τον δικό σου εγκέφαλο.

Γιατί όλες οι πληροφορίες είναι δεδομένα, αφού υπάρχουν κάπου.
Ειδικά όταν μιλάμε για την σύγχρονη εποχή μας με τα έντυπα, το ραδιόφωνο, τις τηλεοράσεις και τις τελευταίες δεκαετίες και το διαδίκτυο.
Το θέμα είναι κατά πόσον υπάρχει η ικανότητα να τα φιλτράρεις και να κρατάς αυτά που πρέπει.

Ακόμη και από τηλεοπτικά κανάλια που πήραν δεκάδες εκατομμύρια για να παραχωρήσουν χρόνο (που έπρεπε να προσφέρουν δωρεάν σε μια τέτοιου μεγέθους κρίση) και να παίζουν με υπερβολικό (πολλές φορές) τρόπο τον ρόλο του μπαμπούλα-ελεγκτή για την τήρηση των κυβερνητικών μέτρων, μπορείς εύκολα να κάνεις στην άκρη τις σάλτσες από το πιάτο που σερβίρουν στην οθόνη σου και να κρατήσεις μόνο όσα έχουν θρεπτική αξία για την σκέψη σου χωρίς να επιβαρύνουν την υγεία της.

Όπως από μια διαφήμιση πρέπει να μπορείς να κρατάς μόνο δύο δεδομένα, το όνομα του προϊόντος και για τι προορίζεται και να μην θεωρείς δεδομένο τίποτα από όλα όσα σου παρουσιάζουν για να το πουλήσουν, έτσι πρέπει να μπορείς να κάνεις και με το τι γεωμετρικό σχήμα έχει η Γη, τι είναι αυτό που βγαίνει από τους κινητήρες των τζετ, τι σημαίνει πανδημία, πως ακριβώς λειτουργεί ένας ιός που προσβάλει το αναπνευστικό, πως γίνεται να έφτιαξαν τόσο γρήγορα εμβόλια κλπ.

Αν μπορείς να το κάνεις είναι εύκολο (ακόμη κι αν δεν έχεις κανένα γνωστό που βρέθηκε σε άμεση επαφή με τον ιό, από καμία πλευρά, ούτε του ασθενή, ούτε του νοσηλευτικού προσωπικού, ούτε του ερευνητή για την αντιμετώπιση του) να αντιληφθείς την γενική εικόνα του παλζ προτού καν βάλεις τα κομμάτια σωστά.

Αν όχι, ακόμη κι αν χρησιμοποιήσεις όλα τα κομμάτια το εύκολο είναι να τα γυρίσεις ανάποδα και να «ζωγραφίσεις» πάνω στο λευκό τετράγωνο αυτό που εσύ θεωρείς πως απεικονίζεται αλλά που δεν θα έχει καμία σχέση με την πραγματική και με την τετράγωνη λογική αλλά με μια εντελώς αυθαίρετη εικόνα.

Μπορείς για παράδειγμα να καταλάβεις πως πέρα από την τεχνολογία που εξελίσσεται, ποτέ δεν υπήρξε -όπως τώρα- η ανάγκη άμεσης εξεύρεσης εμβολίου για ένα ξαδελφάκι της γρίπης ώστε να πέσουν απίστευτα κεφάλαια στην χρηματοδότηση της έρευνας, που σημαίνει πολλαπλάσιοι ερευνητές, πολλαπλάσια εργαστήρια, πολλαπλάσιοι εθελοντές-δοκιμαστές κοκ.

Αν δεν υπήρχε η πίεση του χρόνου, αν ήταν μια απλή γρίπη, μπορούσαν να το πάνε με το πάσο τους χωρίς να ξοδεύονται και να δημιουργήσουν ένα εμβόλιο σε δύο, τρία…πέντε χρόνια.

Δεν είναι όμως κάτι απλό.
Είναι κάτι που κλείδωσε την παγκόσμια οικονομία και αυτοί που οι ψεκασμένοι θεωρούν ως τα σκοτεινά πρόσωπα πίσω από την πανδημία (που πιστεύουν ως ψεύτικη) είναι στην ουσία αυτοί που επιθυμούν περισσότερο και από τον απλό κόσμο να αφήσουμε τον kovid-19 πίσω μας.

Γιατί, ακόμη και εντελώς κυνικά να το εξετάσει κανείς, το να χάνουν μερικές εκατοντάδες χιλιάδες δυνητικούς πελάτες (και οι κυβερνήσεις με τη σειρά εργαζόμενους πάσης φύσεως και φορολογούμενους) μέσα σε ένα χρόνο με τα πάντα να λειτουργούν δεν τους απασχολεί και πάρα πολύ, σε αντίθεση με το να χάνουν πολύ περισσότερους παρά τα μέτρα που σταμάτησαν τις οικονομίες.

Γιατί, πολύ απλά, σε ένα παγκοσμιοποιημένο οικονομικό περιβάλλον το να έχει μπει όλος σχεδόν ο πλανήτης σε καραντίνα τους στερεί κάθε μέρα τεράστια έσοδα.

Το παραπάνω μπορεί να το καταλάβει οποιοσδήποτε διαθέτει κοινό νου.
Είτε από μόνος του είτε όταν κάποιος του το εξηγήσει.
Ο βλάκας αρνητής-συνωμοσιολόγος όμως, δεν μπορεί ακόμη κι αν του το εξηγήσεις.

Δεν μπορεί γιατί αυτό που δεν αντιλαμβάνεται είναι πως μπορεί αυτοί να χάνουν έσοδα αλλά δεν θα πεινάσουν κιόλας (ακόμη κι αν φέρονται επιπόλαια) όπως θα πεινάσει εκείνος αν λειτουργεί με τρόπο που καθυστερεί την κοινωνία από το να επανέλθει σε προ κορωνοϊού εποχές.

Όπως δεν μπορεί να αντιληφθεί πως ενώ κι αυτοί οι σούπερ πλούσιοι και σούπερ ισχυροί ξέρουν πως κινδυνεύουν (ακόμη κι εκείνοι που για μικρό-οικονομικά/μικρό-πολιτικά/μικρό-εξουσιαστικά συμφέροντα πρέπει να υποδυθούν τους αρνητές του ιού), αν τύχει και κολλήσουν λαμβάνουν απίστευτη ιατρική υποστήριξη γιατί έχουν την δυνατότητα να διαθέτουν μέχρι και μίνι ιδιωτικές-ατομικές νοσηλευτικές μονάδες (είτε δικές τους είτε παρεχόμενες) σε σχέση με αυτόν που μπορεί να πεθάνει στην αναμονή σε κάποια καρέκλα, ακόμη και για κάτι τελείως άσχετο με τον kovid-19 γιατί δεν θα υπάρχει διαθέσιμος γιατρός ή ΜΕΘ.

Αυτούς λοιπόν που παρά τα αδιάσειστα στοιχεία πιστεύουν αυτό που θέλουν να πιστεύουν δεν έχει νόημα να αλληλεπιδράσεις μαζί τους.
Εξάλλου η τυφλή πίστη δεν μεγαλώνει μέσα σε ένα περιβάλλον γεγονότων αλλά σε ένα κόσμο θεωριών και σε αυτές είναι μάταιο να αντιπαραβάλεις κάτι χειροπιαστό.

Δεν έχει νόημα για παράδειγμα να μιλήσεις με ένα ψεκασμένο που νομίζει πως γυρίζουν ταινίες με ηθοποιούς στις ΜΕΘ και χωρίς αντίληψη ανεβάζει φωτογραφία με κάποια ξαπλωμένη που κάνει τσιγάρο φωνάζοντας ΔΙΑΔΩΣΤΕ και δεν βλέπει πως το κρεβάτι και η ασθενής είναι από ορθοπεδικό περιστατικό.

‘Η με κάποιον που ανεβάζει την δήθεν αποκάλυψη από μαύρες οθόνες και δεν μπορεί να σκεφτεί τι ακριβώς να δείξει η οθόνη των μηχανημάτων προτού τοποθετήσουν τους αισθητήρες και τα υπόλοιπα στον ασθενή.

Με όλους αυτούς, το μόνο έξυπνο που μπορείς να κάνεις είναι να τους διατηρήσεις σε καραντίνα (σε σχέση με την ζωή σου) και μετά το πέρασμα της πανδημίας.

Υ.Γ. (μεγάλο)
Όπως μπορείς να το πας ένα βήμα παραπάνω.
Μπορείς να αποβάλλεις από την μετέπειτα ζωή σου τους φανατικούς και αυτούς με την παντελή έλλειψη ενσυναίσθησης.

Γιατί το πιο σκοτεινό ζήτημα σε αυτή την πανδημία (που θα είναι θέμα μελλοντικού άρθρου για συμπεριφορές-πληγές σε σκηνικά κρίσης) είναι πως πάρα πολλοί πολίτες επέλεξαν να περιχαρακωθούν σε κάποια ομάδα και να συγκρούονται διαρκώς μεταξύ τους και με την λογική.

Οι τρελαμένοι (όχι όλοι) νέοι (κυρίως) παρτάρουν με μουσικές και ποτά, οι θρησκόληπτοι (όχι όλοι) ηλικιωμένοι (κυρίως) παρτάρουν με προσκυνήματα και μετάληψη, λες και αν τα κόψουν για λίγο καιρό θα χάσουν τη φόρμα τους και δεν θα μπορούν να αποδώσουν στα κλαμπ και στα στασίδια, αλλά για την κάθε ομάδα η δική της δραστηριότητα δεν ευθύνεται για τίποτα ενώ η άλλη έχει το 100% της ευθύνης.

Κράζουν οι γέροι τους νέους, κράζουν οι νέοι τους γέρους και εσύ που μπορείς να κάνεις για λίγο κράτει από όλα για να τα έχεις ξανά μετά καταλήγεις πως δεν υπάρχει νικητής ανάμεσα τους στο ποιος είναι ο μωρός της υπόθεσης.

Οι πωρωμένοι ακροδεξιοί θέλουν παρελάσεις, οι σκληροπυρηνικοί ακροαριστεροί θέλουν πορείες, λες και χωρίς αυτά για μια χρονιά θα τους αφαιρεθούν πόντοι πατριωτισμού και αντιχουντισμού από μια αόρατη επιτροπή και την επόμενη φορά δεν θα έχουν δικαίωμα συμμετοχής, αλλά για την κάθε φράξια η δική της εκδήλωση έχει πέρα από ηθικό και υγειονομικό πλεονέκτημα.

Κράζουν οι μεν τους δε κι εσύ που δεν χρειάζεσαι προβολείς όπως αυτοί για να προβάλλεις αυτές τις δύο ιδιότητες δίνεις χωρίς δυσκολία και στους δυο το παράσημο της ηλιθιότητας.

Γενικά, σε αυτή τη κρίση το «φταίνε μόνο οι άλλοι» αλλά κυρίως το «ναι στις αλλαγές αρκεί να μην αφορά εμάς«, συμπεριφορές που δείχνουν την γελοία νοοτροπία που είναι ενσωματωμένη στο DNA μας και που μια μεγάλη μάζα δεν ενδιαφέρεται να ξεριζώσει, έχουν την τιμητική τους.

Κι άντε, ο κορωνοϊός, είτε με φυσική ανοσία σε βάθος χρόνου είτε με φάρμακα θα νικηθεί, όλοι οι παραπάνω όμως θα συνεχίσουν να μολύνουν με την έλλειψη ενσυναίσθησης και την αντικοινωνική νοοτροπία τους την κοινωνία και να την βάζουν σε μια αόρατη καραντίνα διαρκείας.

Όπως μπορείς να μάθεις να αποφεύγεις και τους ηλίθιους που διαβάζοντας το υστερόγραφο θα πουν πως κατηγορείς συγκεκριμένες ομάδες για την πανδημία γιατί δεν έχουν την ικανότητα ενώ αυτό που κατακρίνεις είναι συμπεριφορές πολιτών-ομάδων που ψάχνουν την ευθύνη μόνο στους άλλους.



Οι ιοί δυστυχώς έχασαν τον ρόλο τους…

Οι ιοί ήταν ανέκαθεν ένας πολύ αποτελεσματικός τρόπος της φύσης να διατηρεί την ισορροπία στο γήινο οικοσύστημα.
Ένα είδος αρχέτυπης ευγονικής.
Σκληραγωγημένοι και σχετικά αραιά κι αγαπημένα η πλειοψηφία στην αρχαία Σπάρτη; Νο προμπλέμο.
Χαλαρότητα και στριμωξίδι για τους περισσότερους στην αρχαία Αθήνα; Πάρε ένα λιμό να έρθεις στα ίσια σου.
Γιατί η φύση δεν επηρεάζεται από συναισθηματισμούς, έχει μια ορθολογική, ψυχρή, κυνική (για τα ανθρώπινα δεδομένα) λειτουργία.
Ήταν…

Πλέον δεν είναι γιατί η επιστήμη προστατεύει τους πάντες.
Όχι μόνο τους σωματικά ασθενείς, ούτε τους διαγνωσθέντες πνευματικά ασθενείς. Προστατεύει και τους ηλίθιους που δεν θα επιβίωναν με τίποτα στην αρχαιότητα. Όχι στην Αθήνα, ούτε στην Σπάρτη.
Έτσι μπορούν να παπαρολογούν ή να το παίζουν αντιδραστικοί επαναστάτες χωρίς να ξεχωρίζουν που ακριβώς είναι τα όρια στην κριτική και στα μέτρα.

Άτομα χωρίς μέτρο που -όχι στην αρχαιότητα- εκατό μόλις χρόνια πριν θα ήταν ήδη δύο μέτρα κάτω από το χώμα λόγω ηλιθιότητας σήμερα φροντίζει η πολιτεία να επιβιώνουν με την βοήθεια της επιστήμης για λόγους ηθικής.

Που δεν μπορούν να τηρήσουν χωρίς τον φόβο του προστίμου ούτε απλούς κανόνες που μαθαίνουν οικόσιτα ζωάκια με μυαλό νηπίου και τώρα είτε γκρινιάζουν για τις μάσκες που φοράμε όλοι σχεδόν παντού είτε τις φοράνε χεσμένοι από τον φόβο τους.

Σε μια ουτοπικά ιδανική πολιτεία θα έπρεπε να μπορούμε να χωριστούμε χωροταξικά σε τρεις ομάδες:
1. Σε αυτούς που πιστεύουν πως φορώντας μια υφασμάτινη μάσκα διαρκώς έχουν κάποιου είδους υπερφυσική προστασία ο,τι και να κάνουν, όπως και να συμπεριφέρονται.
2. Σε αυτούς που πιστεύουν πως όλα είναι προπαγάνδα και παγκόσμια συνωμοσία και πως δεν χρειάζεται ούτε μάσκα, ούτε και κανένα άλλου είδους μέτρο ατομικής προστασίας.
3. Σε αυτούς που πιστεύουν πως τηρώντας όπως πάντα ένα – δυο απλά, λογικά μέτρα στην καθημερινότητα τους και υιοθετώντας 1-2 νέα μπορούν να αφήσουν (στις περισσότερες των περιπτώσεων) την μάσκα για το νοσηλευτικό προσωπικό.

Κάθε ομάδα απολύτως, αποστειρωμένα διαχωρισμένη από την άλλη με όλα όσα καθιστούν μια σύγχρονη κοινωνία λειτουργική. Με το σούπερ μάρκετ της, την τράπεζα της, το νοσοκομείο της, το πάρκο της, την πλατεία της, το κέντρο με τις εμπορικές επιχειρήσεις της κλπ.

Μίνι κοινωνίες που να τις άφηνε το κράτος να λειτουργήσουν σύμφωνα με τα πιστεύω των ανθρώπων που τις απαρτίζουν.

Ένα χρόνο μετά δεν θα έβαζα στοίχημα πως μόνο η τρίτη «κοινωνία» θα συνέχιζε χωρίς πρόβλημα όπως ξεκίνησε. Όχι γιατί δεν θα το κέρδιζα αλλά γιατί δεν θα είχα από ποιον να το εισπράξω αφού οι δυο πρώτες ομάδες, οι ομάδες των άκρων θα είχαν αφανιστεί.

Δυστυχώς (ή ευτυχώς) αυτή η ουτοπική πολιτεία δεν υπάρχει και οι ηλίθιοι προστατεύονται ακόμη και με το ζόρι οπότε το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι τους αποφεύγεις όσο μπορείς.
Και σαν φυσική παρουσία και στο διαδίκτυο.
Άντε στο διαδίκτυο μπορεί και να σε διασκεδάζουν για όσο ξεχνάς πως δεν είναι κάποια άβαταρ στο Second life αλλά άτομα που μπορεί να συναντήσεις έξω ανά πάσα στιγμή.

Περιμένοντας την μέρα που θα κάνει τον καμία σχέση με προσωπική υγιεινή και αίσθηση ατομικού χώρου να πανηγυρίζει στην ίδια ένταση με τον συνωμοσιολόγο (που μπορεί κάλλιστα να ανήκει και στη πρώτη κατηγορία) αλλά υπό διαφορετική οπτική.
Την μέρα που θα ανακοινωθεί εμβόλιο.

Τότε που ο πρώτος θα πανηγυρίζει γιατί θα μπορεί πλέον να προστατευτεί από αυτόν αλλά να πεθάνει από έναν άλλο ιό λόγω συμπεριφοράς (ακόμη κι αν ενσωματώσει μια μάσκα στο πρόσωπο) του ενώ ο δεύτερος θα πανηγυρίζει γιατί θα μπορεί να χτίσει τις θεωρίες συνωμοσίας του και η ζωή να συνεχίσει και για τους δυο σαν να μην υπήρξε ποτέ ούτε καν ο ιός της απλής γρίπης.

Αυτό γιατί ακόμη και για το κράτος η επένδυση στην παιδεία που θα ανέπτυσσε πολίτες που να μπορούν να διαχειριστούν χωρίς μπαμπούλα πάνω από το κεφάλι τους παρόμοιες κρίσεις θα φάνταζε κουραστική αφού θα επικρατούσε και στη δημόσια διοίκηση ο κλασικός ελληνικός ωχαδελφισμός.

Όποιος πιστεύει πως ανήκει στην τρίτη ομάδα μπορεί να καταλάβει τα όρια στα παρακάτω άρθρα. Οι υπόλοιποι θα συνεχίζουν να τα ερμηνεύουν όπως νομίζουν όσες διευκρινήσεις-προσθήκες για επίπεδο παιδιών νηπιαγωγείου και να μπουν συμπληρωματικά για να εξηγούν αυτά που θα έπρεπε να είναι αυτονόητα.

α) https://365meres.wordpress.com/2020/03/08/koronoie_esy_super_star/
β) https://365meres.wordpress.com/2020/03/24/kovid-19-to-anagnwsma/
γ) https://365meres.wordpress.com/2020/04/02/maskoforemenoi-thn-vlakeia/
δ) https://365meres.wordpress.com/2020/04/29/emvolio-kata-ths-hlithiothtas-kai-ioi-anthrwpwn-kai-ypologistwn/