Tag Archives: Ηρακλής

Τα αστέρια δεν είναι για πάσαν νόσον και πάσαν μαλακία…

ASTERIA-80-11-17

Επειδή πολλά λέγονται από εχθές που βγήκε η απόφαση της αφαίρεσης των 3 βαθμών (και από) τον Ηρακλή και επειδή όλα είναι ρευστά σε μια χώρα και σε ένα άθλημα που διοικούνται από κλόουν (η απόφαση που αφορά τόσες ομάδες έπρεπε να έχει βγει εδώ και δυο μήνες και όχι τελευταία αγωνιστική την ώρα που οι ίδιοι γελοίοι δεν έχουν αποφασίσει ακόμη που θα γίνει και πως θα γίνει, με θεατές ή όχι, ο τελικός κυπέλλου) σκέφτηκα να μη γράψω ακόμη κάτι.

Όμως επειδή διακρίνω μια προδιάθεση από πολλούς (που δρουν συναισθηματικά και θολωμένα) να πάρουμε κάτι που αποτελεί τεράστια τιμή για την ομάδα κι όλους εμάς τους οπαδούς της και να το ευτελίσουμε, θα πω μόνο αυτό.
Τα αστέρια ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΠΑΣΑΝ ΝΟΣΟΝ ΚΑΙ ΠΑΣΑΝ ΜΑΛΑΚΙΑ (μαλακία και με την αρχαία και με τη σύγχρονη της έννοια)
Γι αυτό, όχι μόνο δεν μπορούμε, δεν επιτρέπεται να σκεφτόμαστε καν να κρύψουμε πίσω από τη λάμψη τους οτιδήποτε αρνητικό συμβαίνει, όταν αφορά ξεκάθαρα δική μας (και με τις δυο έννοιες) μαλακία.
Για μια ποινή που προέκυψε από κανονισμό που ήταν γνωστός από την αρχή της χρονιάς και δεν αφορά σε ανυπόστατες κατηγορίες (1980), δεν αποτελεί τιμωρία από την εσκεμμένη επιλογή άλλου άρθρου από το προβλεπόμενο (2011), ούτε αφορά σε επιλεκτική εφαρμογή νόμων από χρονιά σε χρονιά (2017).
Πόσω μάλλον όταν αυτό βολεύει όλους τους άλλους.
Πολιτικό προσωπικό (ξένους και δικούς μας), διοίκηση ποδοσφαίρου και διοίκηση ιδρυτικού.

Που όλοι τους πρόθυμα θα τρέξουν να τα ρίξουν σε ΕΠΟ και επιτροπές για να πουλήσουν το δικό τους παραμύθι και να προσπαθήσουν να κρύψουν πίσω από ένα τέταρτο (ξεκάθαρα faux bijou αστέρι αυτό) όσα θα έπρεπε να γίνουν και δεν έγιναν.

Αστέρι που κάποιοι συνοπαδοί διακρίνω πως είναι έτοιμοι να αγοράσουν πανάκριβα, ξεπουλώντας όλα όσα μας έκαναν να ξεχωρίζουμε και να έχουμε κερδίσει την αναγνώριση κάθε υγιώς σκεπτόμενου φιλάθλου-οπαδού.

Γιατί μόνο ως ξεπούλημα μπορεί να θεωρηθεί η εξίσωση των προηγούμενων καταστάσεων και γεγονότων με τη σημερινή. Μόνο ως παράλογο ξεπούλημα λογίζεται η εκτός πραγματικότητας σκέψη να μπουν στην ίδια τροπαιοθήκη με τις πραγματικές αδικίες, δικές μας μαλακίες.

Τα τρία αστέρια που έχει ο Ηρακλής (1980, 2011, 2017) είναι βαμμένα χρυσά, τοποθετημένα στον ουρανό της ομάδας μας, όχι από εμάς αλλά από το ίδιο το άδικο που βιώσαμε και το δίκιο που δεν βρήκαμε ποτέ και δεν τα κατεβάζω για να τα βάλω δίπλα σε ένα -ενδεχόμενο, ανάλογα με τις εξελίξεις- ψεύτικο τέταρτο, για κανένα λόγο.

Υ.Γ.
Ας ήταν (στο πιο εύκολο πρωτάθλημα όλων των εποχών) στη θέση ενός κάποιου Βόλου η ομάδα να τερμάτιζε με 2 βαθμούς (κι όχι 5) πάνω από τον δεύτερο ή να έπρεπε να πάρει μια ισοπαλία στο τελευταίο παιχνίδι για την απευθείας άνοδο και την αποφυγή του μπαράζ.
Ας μην ήταν καν στις θέσεις ανόδου, ας ήταν στη θέση της Καλαμαριάς (Απόλλων Πόντου) π.χ. ή κάποιου άλλου από τους τόσους πάνω από εμάς και να χαλούσαν λίγο τα στατιστικά μας σε μια απλά χαμένη χρονιά, από μια γνωστή από την αρχή ποινή.
Που μετά θα μιλούσαμε και για τα υπόλοιπα και τους υπόλοιπους που δεν άπτονται άμεσα του αγωνιστικού.
Όπως μουσάτους υφυπουργούς που πουλάνε μούσια, βουλευτές χωρίς μούσια αλλά και χωρίς τίποτα ουσιαστικό ως προσφορά κρυμμένους πίσω από off the record κομματικές γραμμές και γενικούς γραμματείς (στον πιο ευάλωτο ρόλο) ανήμπορους να προωθήσουν όσο γρήγορα πρέπει δίκαιες και λογικές λύσεις, που τη μια παραιτούνται και την άλλη μετανιώνουν, αμφιταλαντευόμενοι (ανθρώπινο, το καταλαβαίνω) ανάμεσα στο τι να προστατεύσουν πρώτο, τη καριέρα και το κόμμα τους ή τον σύλλογο που (αδιαμφισβήτητα) αγαπούν.
Θα μιλούσαμε και γιατί οι δυο διοικήσεις (πρόεδρος ΠΑΕ και Ιδρυτικό σωματείο) απέτυχαν παταγωδώς στο αγωνιστικό και στα της οργάνωσης της ομάδας.

Αλλά τέταρτο αστέρι για καθαρά δικές μας ασθένειες και μαλακίες (μεταφορικά και κυριολεκτικά) δεν πρέπει να «χαρίσουμε» σε κανέναν αποτυχημένο ως άλλοθι.

#Ηρακλής_restart

Advertisements

Μη βάζετε φίλτρα στην ιστορία του Ηρακλή σαν να είναι φωτογραφία στο Ιnstagram…

Iraklis-2014

Επειδή κάποιοι μπαίνουν σε συγκινησιακά λανθασμένες οδούς, αναπολώντας υπό λάθος πρίσμα το παρελθόν του Ηρακλή, ένιωσα πως έπρεπε να γράψω ένα άρθρο γι αυτό…

Τελευταία φορά που έγραψα στο μπλογκ για τον Ηρακλή ήταν το 2014 που δυστυχώς δικαιώθηκα και θα είμαι ευχαριστημένος αν το 2019 μπει ένα οριστικό τέλος στη διοικητική (και κατ επέκταση αγωνιστική) ανυποληψία της ομάδας.
Μιας ομάδας που έχει τη δυναμική του ονόματος να βρεθεί εύκολα εκεί που της αξίζει.

Κι αυτό το έδειξε όταν με τα ψέματα (εποχή Παπαθανασάκη) έκανε μια πορεία που κατέληξε στις 20.000 κόσμου στο παιχνίδι των play off με την ΑΕΚ…Επειδή όμως βλέπω πολλούς να αναπολούν εποχές Θεοδωρίδη, με το στερεοτυπικό «ναι αλλά τότε δεν κινδυνεύαμε, ναι αλλά τότε ήμασταν στην Α….» ένιωσα πως πρέπει να γράψω, γιατί είναι λάθος να γίνονται συγκρίσεις του τότε με το σήμερα.

Γιατί βλέπω πολλούς φίλους να αφήνουν το χρόνο να λειτουργεί ως φίλτρο που θολώνει την εικόνα που ανασύρουν από τη μνήμη τους, με αποτέλεσμα να λειαίνονται οι απεικονίσεις και να μοιάζουν όλα ονειρικά και όμορφα.

Εικόνες σαν αυτές που παράγουν όσοι (κυρίως όσες) νιώθουν την ανάγκη να χρησιμοποιούν φίλτρα στο Instagram. Όμορφες αλλά αλλοιωμένες όσον αφορά τη πραγματική εικόνα.

Μπορεί και αυτοί οι φίλοι να το έχουν ανάγκη, να δημιουργήσουν όμορφες εικόνες από το παρελθόν του ποδοσφαιρικού Ηρακλή στο μυαλό τους.
Όταν όμως το παρακάνουν με τα φίλτρα, δεν δημιουργούν μια απλά πειραγμένη ωραιοποιημένη φωτογραφία αλλά κάτι παντελώς ψεύτικο και εκτός πραγματικότητας.

Όπως κάνουν με το να βάζουν στην εξίσωση του θετικού και τον αείμνηστο…

Ο Θεοδωρίδης λοιπόν κληρονόμησε μια έτοιμη ομαδάρα κι αυτό είναι ένα αδιαμφισβήτητο γεγονός.

Μια ομάδα με το καλύτερο κέντρο που πάτησε ποτέ το χορτάρι στα ελληνικά γήπεδα για την οποία όχι μόνο δεν έβαλε λίγο το χέρι στη τσέπη, να πάρει το μοναδικό παίκτη που χρειαζόταν, έναν γνήσιο σέντερ φορ περιοχής και να μαζεύει τίτλους η ομάδα, την είχε σχεδόν πάντα ένα κλικ πίσω από τις θέσεις της Ευρώπης και αντί να βρίσκεται στις κληρώσεις της UEFA σχεδόν κάθε χρόνο, χάριζε ιστορίες δόξας στη κάθε γειτονιά.

Άλλες ομάδες ξεχρέωναν ευρωπαϊκές τιμωρίες στο χαλαρό τερματίζοντας πάνω από τον Ηρακλή όποτε το χρειαζόταν, σε άλλες χάριζε την Ευρώπη σε άκομψα στημένα μπαράζ για δήθεν διαμαρτυρία (γελάνε και οι πέτρες), σε άλλες χάριζε κύπελλα με «απολύσεις» προπονητή ενώ η ομάδα ετοιμαζόταν για τελικό…

Μέχρι και ο -καθόλα συμπαθής- Αθηναϊκός έγραψε μια λαμπρή σελίδα στην ιστορία του, την εποχή του Θεοδωρίδη που κάποιοι τον αναπολούν.

Πέτρος Θεοδωρίδης που ήταν και για σειρά ετών αντιπρόεδρος της τότε ΕΠΑΕ-ΕΠΟ και υποτίθεται θα έπρεπε να λύνει και να δένει. Που να μην ήταν κιόλας…

Όταν λοιπόν με εκείνη την σούπερ ομάδα δεν είχε το θάρρος να σε πάει εκεί που εύκολα μπορούσες να πας αλλά προτιμούσε για παράδειγμα λυκοφιλίες με την ΑΕΚ και να σε έχει εκεί που πιο εύκολα μπορούσε, τι ακριβώς νοσταλγούν κάποιοι;

Που πέρα από τη μπαλάρα (με τη κληρονομημένη ομάδα, μη ξεχνιόμαστε) δεν χάρηκες τίποτα από όσα πανεύκολα θα μπορούσες, μέχρι που οι παίκτες εκείνοι άρχισαν να αποχωρούν και άλλοι να πωλούνται (Κωστής, Κωφίδης, Ανατολάκης) χωρίς να αναπληρώνονται (φυσικά και αυτό το έχει κρύψει η συναισθηματική ομίχλη στο μυαλό των περισσότερων εκ των νοσταλγών) και να χάνεις και αυτό το μοναδικό που είχες και σε ξεχώριζε σαν ομάδα.

Κι αν δεν αναγκαζόταν να κρατήσει τον Χατζηπαναγή, για να κρατάει τον κόσμο ναρκωμένο από το όπιο του ποδοσφαιρικού του ταλέντου και να έχει και κράχτη για τον απλό φίλαθλο κόσμο, δεν θα υπήρχε ούτε αυτό να θυμόμαστε.

Δεν θα είχαμε αποκτήσει ούτε αυτόν τον άτυπο τίτλο της πιο θεαματικής ομάδας.
Που όλοι οι αντικειμενικοί ουδέτεροι χαρακτηρίζουν «αδικημένη» από άποψη τίτλων.100% αδικημένη από τη τύχη που από προέδρους με παντελόνια (Ατματζίδης, Περτσινίδης) έπεσε σε ένα τόσο «μικρό» πρόεδρο…

Μέχρι που κατάφερε να τα κάνει όλα να ξεθωριάσουν τόσο πολύ που όχι μόνο δεν μπορούσε να κρατήσει άλλο τη θέση του, από την οποία έφτασαν να τον σωριάσουν -αγανακτισμένοι από τις διαχρονικές τακτικές του- όχι τίποτα Μάο-Μάο αλλά οι πλέον ήσυχοι και καλόβουλοι -εκείνες τις εποχές- οπαδοί στην Ελλάδα, αλλά πούλησε τον Ηρακλή σαν ταμπέλα βγάζοντας δεκάδες φορές πάνω αυτά που έβαλε όσα χρόνια ήταν πρόεδρος.

Κάνοντας την ομάδα μέρος επιχειρηματικής-κομματικής ανταλλαγής την εποχή του κραχ του Χρηματιστηρίου ανάμεσα στη κυβέρνηση και στον άνθρωπο που εκείνη την εποχή το στήριξε (και τη κυβέρνηση) όσο κανείς άλλος, με τρελές ενέσεις ποσών*, για να μην καταρρεύσει μέσα σε μια μέρα και που δεν είχε κανένα πρόβλημα (όταν από τις διαιτησίες κατάλαβε πως δεν γίνονταν όλα όπως του υποσχέθηκαν και πως έπρεπε να της αφιερώσει πολύ περισσότερο χρόνο γιατί το ποδόσφαιρο στην Ελλάδα είναι η πιο βρώμικη επιχείρηση όλων, κάτι που προφανώς δεν ήθελε να κάνει) να την ξεφορτωθεί σαν ένα απλό ΑΦΜ.

(Αφού πρώτα σαν σωστός επιχειρηματίας έβγαζε την επένδυση που έκανε με τη πώληση Κωνσταντίνου).

Αυτό πληρώνουμε από τότε, με την συμμετοχική ευθύνη φυσικά ενός ΓΣ επικίνδυνα άβουλου (εκείνες τις εποχές) που δεν μπορούσε να ελέγξει τα του πυρήνα του, πόσο μάλλον να λειτουργεί ως θεματοφύλακας εταιρειών με το σήμα του ημίθεου.

Πληρώνουμε όλη αυτή τη πορεία και το ότι αυτός που κάποιοι θολωμένοι από συναισθηματισμούς αναπολούν σε μετέτρεψε σε ένα απλό ΑΦΜ που άρχισε να περνάει από διάφορα χέρια ανεξέλεγκτα μέχρι που έγινε τοξικό.

Δεν θα αρχίσουμε να λέμε -έστω κι αν φαντάζει απόλυτα ρεαλιστικό- πως με έναν Πετρσινίδη να εξακολουθούσε να κρατά το τιμόνι, πίσω από μια σκιώδη διοίκηση-μαριονέτα, ο Ηρακλής, σαν ομάδα και εταιρεία, θα ήταν εκεί που έπρεπε και μπορούσε, ούτε την πιθανή της εξέλιξη σε διοικητικό επίπεδο, με ένα brand name γεμάτο επιτυχίες και όχι πεταμένες ευκαιρίες.

Όμως μπορούμε να πούμε με απόλυτη σιγουριά πως το ΑΦΜ του συγχωρεμένου Παπαδόπουλου, το χρεώνεται (σε ένα πολύ μεγάλο ποσοστό) ο συγχωρεμένος Θεοδωρίδης που κάποιοι αφελώς αναπολούν…

Κι όποιος δεν αντιλαμβάνεται τη συνέχεια σε όλα τα παραπάνω, ίσως να έχει ωραιοποιήσει και τη περίοδο της Χούντας, τι να πω…

Κι αυτό δεν είναι θολές αναμνήσεις που κάνουν το παρελθόν να μοιάζει πιο γλυκό και όμορφο (σαν φίλτρο φωτογραφίας στο instagram) αλλά τεκμηριωμένα γεγονότα και η ψυχρή πραγματικότητα…

Υ.Γ.
Όταν η οργανωμένη βάση του Ηρακλή καλεί τον κόσμο να εγγραφεί στον ΓΣ και κάποιοι τοξικοί οπαδοί-φαντάσματα βρίσκουν ευκαιρία να δημιουργούν θεωρίες συνωμοσίας…
(για να καταλάβουμε το γελοίο της θέσης και πραγματικότητα να είναι αυτές θα τις ακύρωνε το ίδιο το κάλεσμα των ….»συνωμοτών» εάν υπάρχει μαζική συμμετοχή της πλατιάς μάζας των οπαδών που δεν ανήκουν στο οργανωμένο κομμάτι)…που σιωπηρά και βολικά τις ασπάζεται η πλειοψηφία, που μεγάλο μέρος της αναπολεί από λάθος οπτική τον Θεοδωρίδη, τότε επαφιόμαστε στη τύχη και μόνο όσον αφορά τη πορεία του Ηρακλή γενικότερα αλλά και του ΑΦΜ σε κάθε εταιρεία που φέρει το σήμα του.

*(όποιος ψάξει τα χρηματιστηριακά αρχεία και δημοσιεύματα της εποχής μπορεί εύκολα να το διαπιστώσει)

Η συμμορία της ΕΠΟ και της Superleague

old-farm-house-2096646_640

Αφού το διαιτητικό δικαστήριο που αποτελείται από τακτικούς δικαστές έκρινε παράτυπη (sic) τη ψηφοφορία των προέδρων για την αφαίρεση βαθμών για το θέμα Πορτουλίδη και επέστρεψε τους βαθμούς στον Ηρακλή, εκπρόσωποι της λίγκας είπαν off the record στους εκπροσώπους των ΜΜΕ πως ο Ηρακλής «είναι υποβιβασμένος ο,τι και να γίνει» !

(και αφού είναι ήδη υποβιβασμένος,  ποιος ο λόγος και η σπουδή τους να εκτεθούν κάνοντας τη παράτυπη ψηφοφορία για το θέμα Πορτουλίδη);

Και το είπαν αυτό καθιστώντας σαφή τη πρόθεση τους να ισχύσει επιλεκτικά ποινή υποβιβασμού για τη μη αδειοδότηση την ώρα που κάτι τέτοιο δεν προβλέπεται Π-Ο-Υ-Θ-Ε-Ν-Α στη προκήρυξη του πρωταθλήματος!
Και μάλιστα όχι απευθείας υποβιβασμού στην κατώτερη κατηγορία αλλά, σε ένα άλμα λογικής, με τη βολική κατάληψη της τελευταίας θέσης της βαθμολογίας ώστε να ευνοηθεί και σε αυτή τη περίπτωση -τι σύμπτωση- ο Λεβαδειακός και ο Κομπότης όπως ακριβώς επιθυμούσαν να συμβεί με το θέμα Πορτουλίδη.
Κομπότη που πάρα το γεγονός πως του έχει απαγορευθεί η ενασχόληση με το ποδόσφαιρο δεν τον ενοχλεί κανένας, απλά και μόνο γιατί έβαλε μπροστά ένα αχυράνθρωπο.
Ίδιες παρατυπίες (sic) και άλματα λογικής που έγιναν και το 2011.
Τότε που μια πράξη που επέφερε 50 χιλ. πρόστιμο εκδικάστηκε αυθαίρετα με άλλο άρθρο που προέβλεπε απευθείας υποβιβασμό.
Που όμως, επειδή ο απευθείας υποβιβασμός δεν συνέφερε – τότε – τον Αστέρα Τρίπολης και τον Μποροβήλο, με μια εξίσου απίθανη επίδειξη κοπτοραπτικής εφάρμοσαν μόνο το μισό του άρθρου και αντί για απευθείας υποβιβασμό τοποθέτησαν πάλι τον Ηρακλή στη τελευταία θέση για να μην ανέβει ομάδα από την δεύτερη κατηγορία.
Παρόμοιες ομορφιές βιώνουμε και φέτος.
Η βρωμιά και η δυσωδία αυτής της συμμορίας που λέγεται «συνεταιρισμός» δεν έχει τέλος…
Υ. Γ.

Το ότι μια ομάδα έχει αδύναμο, ανίκανο, άφραγκο-επικίνδυνο -ή δεν ξέρω και εγώ τι άλλο- πρόεδρο (που όλοι οι υγιείς σκεπτόμενοι στην οικογένεια της ψάχνουν τρόπο να απεμπλακούν από αυτόν όμως τα κενά νόμου και η μέχρι τώρα έλλειψη πολιτικής βούλησης τους δυσκολεύουν) δεν σημαίνει πως αυτή η ποδοσφαιρική ομάδα πρέπει να γίνεται έρμαιο στις ορέξεις του κάθε διαπλεκόμενου και του κάθε περίεργου κυκλώματος και να είναι μονίμως το εύκολο θύμα για τον λόγο πως είναι τεράστια σαν μέγεθος για να μπει σε κάποιο άρμα αλλά ανύπαρκτη διοικητικά ώστε να αμυνθεί.

Και μονίμως αυτή η ομάδα, που ενώ Π-Α-Ν-Τ-Α σώζεται εντός των αγωνιστικών χώρων να πέφτει από αποφάσεις παρμένες σε κάποια σκοτεινά γραφεία που έχουν ως κλειδαριά πρακτικές που συναντώνται στη μαφία με όρους εμπιστευτικότητας και άλλες σκοτεινές συμφωνίες και συναλλαγές, να έχει συγκεκριμένο όνομα. Ηρακλής…

Γι αυτό σε ένα ευνομούμενο κράτος υπάρχουν οι νόμοι. Για να προστατεύουν τον αδύναμο. Και εδώ πρέπει να ισχύσουν επιτέλους οι πραγματικοί νόμοι και όχι ο νόμος της παράγκας του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Αρκετά!!!

Save

Save

Save

Save

Ο ανεπαρκής Γιάννης Ανδριανός που εκθέτει τον πρωθυπουργό

O υφυπουργός αθλητισμού, αυτός που περίμενε να πεθάνει ο οπαδός για να διακόψει το πρωτάθλημα γιατί αν δεν πέθαινε θα ήταν όλα καλά, έχει το θράσος αντί να λέει και ευχαριστώ που τον έκαναν υπουργό, να απαγορεύει προσωπικά την ελεύθερη μη-οργανωμένη μετακίνηση πολιτών από μια πόλη σε μια άλλη, παραβιάζοντας ολόκληρο το Άρθρο 5 του Συντάγματος, παράγραφο την παράγραφο!
http://www.hellenicparliament.gr/Vouli-ton-Ellinon/To-Politevma/Syntagma/article-5/

Μη επιτρέποντας τους (παρ. 1) «..το δικαίωμα να αναπτύσσει ελεύθερα την προσωπικότητά του και να συμμετέχει στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της Xώρας, εφόσον δεν προσβάλλει τα δικαιώματα των άλλων και δεν παραβιάζει το Σύνταγμα ή τα χρηστά ήθη…»

Στερώντας τους το δικαίωμα ευρισκόμενοι νόμιμα στην ελληνική επικράτεια (παρ 2.) «….να απολαμβάνουν την απόλυτη προστασία της ζωής, της τιμής και της ελευθερίας τους, χωρίς διάκριση εθνικότητας, φυλής, γλώσσας και θρησκευτικών ή πολιτικών πεποιθήσεων. Εξαιρέσεις επιτρέπονται στις περιπτώσεις που προβλέπει το διεθνές δίκαιο…»

Γράφοντας στα παλιότερα των υποδημάτων του το πως (παρ. 3.) «…H προσωπική ελευθερία είναι απαραβίαστη. Κανένας δεν καταδιώκεται ούτε συλλαμβάνεται ούτε φυλακίζεται ούτε με οποιονδήποτε άλλο τρόπο περιορίζεται, παρά μόνο όταν και όπως ορίζει ο νόμος….»

Πολιτών που παρά τις απίστευτες αδικίες που η ομάδα τους υπέστη (αδικίες που όταν ήταν πλέον αργά παραδέχθηκαν οι ίδιοι οι εφαρμοστές τους) και παρά τις απειράριθμες πολυετείς και μαζικές κινητοποιήσεις τους δεν παρεκτράπηκαν -τηρουμένων των αναλογιών- καθόλου.
Πολιτών που παρά τις αδικίες και την ψυχολογική πίεση να βλέπουν την ομάδα τους να αγωνίζεται εκεί που δεν θα έπρεπε, ποτέ δεν δημιούργησαν πρόβλημα με την παρουσία τους σε έδρες άλλων ομάδων.

Θα βρεθεί Ηρακληδέας δικηγόρος να προσφέρει Pro bono τις υπηρεσίες του στην κατάθεση μηνύσεων προς τον υπουργό για
α) καταστρατήγηση του Συντάγματος περί ελεύθερης μετακίνησης
β) για αντιποίηση αρχής (αφού παρεμβαίνει εκεί που μόνο ποινικό δικαστήριο μπορεί να αποφασίσει ως παρεπόμενη ποινή ή το υπουργείο Υγείας για την προστασία της δημόσιας υγείας ή της υγείας ασθενών, όπως νόμος ορίζει.)
γ) Υπέρβαση αρμοδιοτήτων
δ) κατάχρηση εξουσίας και ο,τι άλλο μου ξεφεύγει
σε όποιον κάτοικο Θεσσαλονίκης του απαγορευτεί η παρουσία του στην πόλη του Αιγίνιου και ΑΝ θέλει και στο γήπεδο για να παρακολουθήσει ένα αθλητικό γεγονός;

Αρθρο 5: (Ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας, προσωπική ελευθερία) παρ. 4.
«..Απαγορεύονται ατομικά διοικητικά μέτρα που περιορίζουν σε οποιονδήποτε Έλληνα την ελεύθερη κίνηση ή εγκατάσταση στη Χώρα, καθώς και την ελεύθερη έξοδο και είσοδο σ’ αυτήν. Τέτοιου περιεχομένου περιοριστικά μέτρα είναι δυνατόν να επιβληθούν μόνο ως παρεπόμενη ποινή με απόφαση ποινικού δικαστηρίου, σε εξαιρετικές περιπτώσεις ανάγκης και μόνο για την πρόληψη αξιόποινων πράξεων, όπως νόμος ορίζει….»

Εκτός κι αν κάνει ο πρωθυπουργός κ. Σαμαράς την καρδιά του πέτρα και προχωρήσει στο αυτονόητο.
Να σουτάρει αυτόν που τον εκθέτει με την ανικανότητα του…αλλά και με τις προσωπικές του «δυο μέρα και δυο σταθμά» αποφάσεις.

Χρόνια Πολλά Βάσια

Χατζηπαναγης

Χρόνια Πολλά Βάσια !!!
Σαν σήμερα, στις 26 Οκτωβρίου του 1954, γεννήθηκε ο Βασίλης Χατζηπαναγής. Ο σπουδαιότερος Έλληνας ποδοσφαιριστής όπως ψηφίστηκε στα 50 χρόνια της UEFA. Αν μάλιστα είχε παίξει στην Εθνική , τώρα θα μιλούσαμε γι αυτόν που ψηφίστηκε μέσα στην τριάδα των σπουδαιότερων ποδοσφαιριστών του κόσμου.

Πιο ταιριαστό μάλιστα δέσιμο με τον Ηρακλή, την πρώτη ομάδα της Θεσσαλονίκης, πόλης που γιορτάζει την μέρα των γενεθλίων του τον πολιούχο της, δεν θα μπορούσε να υπάρξει.

Το ότι όσα χρόνια έπαιζε δεν πέρασε καν από το μυαλό αυτών που διοικούσαν πως θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σαν στοιχείο διαφήμισης, ασχολίαστο….Το ότι τόσα χρόνια που σταμάτησε να παίζει, επίσης δεν «δέθηκε» αυτό με καμία εκδήλωση, έστω και σαν μια απλή αναφορά, επίσης ασχολίαστο…Απλά ας σκεφτεί κάποιος τι θα μπορούσε να κάνει μια ευρωπαϊκή ομάδα με αυτό το δεδομένο…

Όχι εκατομμύρια…Δισεκατομμύρια χρόνια είμαστε πίσω από τους άλλους. Σαν την ποδοσφαιρική αξία του Βάσια που είχαμε την τύχη να απολαμβάνουμε πρώτοι εμείς οι οπαδοί του Ηρακλή αλλά και όλοι οι οπαδοί των άλλων ομάδων όποτε παίζαμε εναντίον τους…

Προστασία περουσιακών στοιχείων ΠΑΕ ΗΡΑΚΛΗΣ

 


Aπό την ΠΑΕ Ηρακλής περιμένουμε απλα το αυτονόητο.
Χωρίς συναισθηματισμούς αν θέλετε. Ψυχρά επιχειρηματικά.
Να φροντίσει σαν Ποδοσφαιρική Ανώνυμη Εταιρεία ώστε να σιγουρευθεί πως θα τιμωρηθεί ο παίκτης (Ανδρέας Σταμάτης) που με αντιαθλητικό χτύπημα παραλίγο να της στερήσει ένα περουσιακό της στοιχείο, τον ποδοσφαιριστή Νίκο Ζιαμπάρη, από την συνέχεια του πρωταθλήματος.
(αν πάλι δεν υπάρχουν οι κατάλληλοι άνθρωποι να υπερασπισθούν τα συμφέροντα της ομάδας σε αυτό το επίπεδο, πιστεύω πως ο μεγαλομέτοχος της ΠΑΕ θα το αντιληφθεί διορθώνοντας το άμεσα)
Γιατί αν δεν είναι εσκεμμένη ενέργεια η παρακάτω που να επισύρει ποινή, ποια είναι;

Ο ίδιος ο διαιτητής δήλωσε πως δεν έδωσε την παράβαση γιατί δεν το είδε:
http://www.iraklis1908.gr/τζήλος-δεν-εία-το-χτύπημα-στον-ζιαμπ

Πειθαρχικός Κανονισμός ΕΠΟ
Άρθρο 10 – Ποινές ποδοσφαιριστών
Παράγραφος 6 – Υπό-παράγραφος στ. (περίπτωση β)

«…Η χρήση οπτικών μέσων (π.χ. βίντεο, φωτογραφίες), ως αποδεικτικού
υλικού, επιτρέπεται, αυτεπαγγέλτως ή κατόπιν καταγγελίας από
οποιαδήποτε Π.Α.Ε. της ίδιας κατηγορίας,αποκλειστικά και μόνο στις εξής
περιπτώσεις: α)διαπίστωση λανθασμένης αναγραφής υπαίτιου
ποδοσφαιριστή (ταυτότητας προσώπου παραβάτη), β) παράβαση η οποία
διεπράχθη και δεν τιμωρήθηκε από τον διαιτητή διότι διέλαθε της προσοχής
του διαιτητή. Στις περιπτώσεις αυτές είναι υποχρεωτική η κλήση σε
απολογία…»

πηγή:
http://www.epo.gr/media/files/KATASTATIKO_KANONISMOI/PEI8ARXIKOS_KODIKAS_EPO_IOYLIOS_2012.pdf

Υ.Γ.
Το λάθος «διέλαθε της προσοχής» αντί για «διέλαθε την προσοχή» είναι του συντάκτη του επίσημου κειμένου της ΕΠΟ. Φυσικά, εδώ με την θρασύτατη δήλωση των υπευθύνων της,  μέσα στην Ελληνική Βουλή μάλιστα, δεν άνοιγαν τους φακέλους των άλλων ομάδων τόσα χρόνια για να μην τις τιμωρήσουν, βιβλίο γραμματικής θα ανοίξουν…

Εχθρός εντός των πυλών

Enemy_At_The_Gates_1-ιρακλισ

Πριν 3-4…5 χρόνια λέγαμε «Eχθρός προ των πυλών» σαν τον τίτλο της πολεμικής ταινίας και βγαίναμε αυθόρμητα στον δρόμο και μαχόμασταν, έστω κι αν απέναντι μας είχαμε «ανεμόμυλους» και εχθρούς δύσκολο-πρόσιτους. Ακόμη κι όταν πέσαμε, πέσαμε οπαδικά μαχόμενοι, με το κεφάλι ψηλά.

Τώρα ο εχθρός είναι «εντός των πυλών….» και σε καμία περίπτωση δεν είναι ο Παπαδόπουλος.
Είναι «εχθρός» μέσα από την ανυπαρξία των επώνυμων που έχουν οικονομικές δυνατότητες….Σαν σαράκι που τρώει από μέσα το ξύλο…

Κι αν δεν αποφασίσουν αυτοί που μπορούν να μπουν επιτέλους μπροστά, να οδηγήσουν την ποδοσφαιρική ομάδα (που αποτελεί το βαρύ πυροβολικό που θα ακολουθήσουν και τα άλλα τμήματα) στην σουπερλιγκα και μετά, αν δεν μπορούν να συνεχίσουν, να βρουν πιο εύκολα διάδοχη κατάσταση, ξύλο σε τέτοια κατάσταση δεν σώζεται.
Γιατί ακόμη κι αν βγεις στον δρόμο γι αυτό, θα σου διαλυθεί στα χέρια…

Όσο λοιπόν κι αν δεν το αντιλαμβάνονται, έχουν περισσότερο από όλα ηθική υποχρέωση. Γιατί πολλοί από αυτούς καταστροφολογούσαν εκβιάζοντας έμμεσα (άθελα τους έστω) ψυχολογικά τον κόσμο, όταν έπαιζε να διαλέξουμε είτε ΑΦΜ είτε να σκεφτούμε πιο ριζικές και «επιθετικές» λύσεις, με αποτέλεσμα να φτάσουμε κυριολεκτικά στο σημείο μηδέν…και με έναν κόσμο να μοιάζει αντί για ποτάμι, με τα στάσιμα άρρωστα νερά κάποιου έλους…