Tag Archives: ζωή

Εμβόλιο ορθής σκέψης

Φωτογραφία από Gerd Altmann από το Pixabay

Σαν να το είχαν έτοιμο, λέει ο άλλος για το εμβόλιο χωρίς να μπορεί να αντιληφθεί τη τεράστια διαφορά κλίμακας σε χρήμα, ερευνητικό προσωπικό και συμμετέχοντες στις δοκιμές γιατί για πρώτη φορά -εν καιρώ ειρήνης- έχει παγώσει η οικονομία σε παγκόσμιο επίπεδο.

Θέλουν να ξεπαστρέψουν τους ηλικιωμένους, λέει άλλος εν μέσω σχεδόν καθολικής παγκόσμιας καραντίνας που κάνει το ακριβώς αντίθετο (και για να μη μπλοκάρουν τα συστήματα υγείας. Από τα πιο αδύνατα μέχρι και τα πιο ισχυρά, βλ. Γερμανίας).

Θέλουν να μας κάνουν φυτά, λέει άλλος λες και θα βασίζονταν σε ένα εμβόλιο που μπορείς να αρνηθείς/αποφύγεις να κάνεις και που μπορεί κάποιος να προλάβει να αναλύσει και δεν θα έριχναν κάτι στο νερό που κανένας δεν μπορεί να αποφύγει να πιει και που μέχρι να το καταλάβεις, πάπαλα.

Όλοι αυτοί είναι εκείνοι που νομίζουν πως παρουσιάζουν ένα θεώρημα ενώ είναι βασικό ερώτημα αν μπορούν να συνθέσουν έστω μια απλή εξίσωση σκέψεων.

Άνθρωποι που επειδή:
α) κανείς δεν φρόντισε (και εδώ είναι το μεγάλο -διαχρονικό- θέμα ευθύνης του πολιτειακού συστήματος για το απολίθωμα που ονομάζεται δημόσια εκπαίδευση, γιατί δεν χρειαζόμαστε παπαγαλάκια αλλά πολίτες ικανούς να παράγουν αυτόφωτο λόγο, ειδικά στην εποχή που η πληροφορία ταξιδεύει αστραπιαία).
β) δεν φρόντισαν ούτε οι ίδιοι (η ατομική ευθύνη απέναντι στον εαυτό μας) να εκπαιδευτούν πάνω σε αυτή τη δεξιότητα (και αυτός είναι ένας λόγος για το μεγάλο ποσοστό ατόμων -στην Ελλάδα που μας αφορά- που φτάνουν στη τριτοβάθμια εκπαίδευση -ή και την τελειώνουν- λειτουργικά αναλφάβητοι και με προβλήματα κατανόησης) καταλήγουν να μη μπορούν να ζήσουν χωρίς μια θεωρία συνωμοσίας να κυβερνά το μυαλό τους.

Άνθρωποι που παρουσιάζουν αδυναμία στο να διαχειριστούν την πραγματικότητα όπως αυτή είναι και πάντα πρέπει να είναι και κάτι άλλο.

Κάτι άλλο που τους το παρουσιάζει κάποιος άλλος που δεν ανήκει στους άλλους που υποτίθεται τους παρουσιάζουν κάτι άλλο από αυτό που πραγματικά είναι.

Αυτό το τόσο μπερδεμένο είναι που δείχνει ξεκάθαρα την εγκεφαλική ομίχλη μέσα στην οποία έχουν επιλέξει να λειτουργούν για να προβάλουν τις εικόνες που πιστεύουν πως βλέπουν πεντακάθαρα μπροστά τους.
Ομίχλη που όσο πιο έντονα φωτίζουν με τις δήθεν αποκαλύψεις που τους προσφέρονται τόσο πιο πολύ αλλοιώνουν την πραγματική εικόνα που κρύβεται από πίσω, βγαίνουν από τον δρόμο και εκτροχιάζουν τη σκέψη τους.

Που ενώ σαν νήπια μπόρεσαν να καταλάβουν και να μάθουν όπως όλοι τα βασικά πράγματα που μας βοηθάνε να επιβιώσουμε, μεγαλώνοντας έμειναν σε νηπιακό επίπεδο όσον αφορά πιο σύνθετα ζητήματα κατανόησης και αντίληψης.

Μην παρεξηγηθεί το παραπάνω. Αυτό δεν τους κάνει κακούς ανθρώπους.
Μπορεί κάποιος να είναι ο καλύτερος άνθρωπος, ο καλύτερος φίλος, ο καλύτερος γονιός από άποψη καλοσύνης και αγάπης αλλά να αποτυγχάνει στο να γίνει ικανός πολίτης (όπως η έννοια αυτή περικλείει σε ιδεατό-θεωρητικό επίπεδο και όχι όπως το υπάρχον σύστημα εννοεί να περνάει. Γιατί καλός πολίτης δεν σημαίνει αυτό που κάποιοι νομίζουν).

Γι αυτό είναι πολύ πιο εύκολο να παρασύρονται από το φαντασιακό.
Γιατί η φαντασία είναι κάτι χωρίς υπαρκτούς περιορισμούς και μπορεί να δημιουργήσει την εικονική πραγματικότητα που κάποιος επιθυμεί για να μπορεί να διαχειρίζεται αποτελεσματικότερα (σε πολύ βασικό επίπεδο φυσικά) τη παρουσία και τη πορεία του πάνω στον πλανήτη.

Γι αυτό άλλος διαλέγει να πιστεύει πως μας ψεκάζουνε, άλλος πως ζούμε πάνω σε ένα ταψί, άλλος πως θέλουν να μας μαντρώσουν μέσα, άλλος πως θέλουν να μας κάνουν ζόμπι και ο,τι άλλο ευφάνταστο μπορεί να σκεφτεί κανείς.

Μπορεί κάποιος να πιστεύει όλα τα παραπάνω μαζί όπως μπορεί να πιστεύει μόνο ένα και να έρχεται μέχρι και σε σύγκρουση με κάποιον που πιστεύει κάτι άλλο. Οτιδήποτε βολεύει τον καθένα αφού η φαντασία δεν έχει όρια και κανόνες.

(Μου έστειλε ο άλλος μήνυμα να του θυμίσω αυτό που είχα γράψει για την επίπεδη γη για να το δείξει σε κάποιον και πάνω που σκέφτηκα «ωραία, ένας που ενδιαφέρεται να ακυρώσει με απλό και διασκεδαστικό τρόπο τα έωλα επιχειρήματα κάποιου, μόλις του δίνω τον σύνδεσμο μου γράφει «Ευχαριστώ, άντε μπας και καταλάβει επιτέλους πως δεν είναι επίπεδη η Γη αλλά σφαιρική και γυρίζει γύρω από τον εαυτό της, αλλιώς δεν θα μας ψέκαζαν γιατί δεν θα μπορούσαν να πάνε παντού οι ψεκασμοί. Πάρε κι εσύ το link σου γιατί το ζητάει ο οργανισμός σου, του έγραψα και δεν με ενόχλησε ξανά.)

Όλα αυτά όμως είναι γραφικά και ακίνδυνα μέχρι ενός σημείου.
Είναι γραφικά και ακίνδυνα όταν υπάρχει ικανός αριθμός πολιτών που πιστεύουν οτιδήποτε, όσο ηλίθιο και να είναι και που στο κακής ποιότητας πολιτικό σύστημα προσθέτουν σαν μια έξτρα δόση τον Βελόπουλο ή τον Βαρουφάκη και που με την ίδια ευκολία θα έδιναν πολιτικό βήμα και σε όποιον θα τους υποσχόταν πως θα ξεσκέπαζε τα σχέδια της σκοτεινής ελίτ με τους αεροψεκασμούς ή την παγκόσμια συγκάλυψη για το σχήμα του πλανήτη.

Δεν είναι γραφικά και ακίνδυνα όταν θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή τη δική τους αλλά και των δικών τους ανθρώπων.

Δεν είναι γραφικές αντιδράσεις όταν θα προτιμήσουν π.χ να ρισκάρουν τη ζωή τους αποδεχόμενοι μια θεωρία συνωμοσίας και απορρίπτοντας ασυζητητί ένα εμβόλιο που όπως όλα τα προηγούμενα εμβόλια που η επιστήμη έχει προσφέρει στην ανθρωπότητα οδήγησαν στο να μην πεθαίνουν άνθρωποι από δεκάδες ασθένειες.*

Δεν είναι ακίνδυνες συμπεριφορές όταν θα ρισκάρουν τη ζωή των δικών τους ανθρώπων κρατώντας τους μακριά από τον εμβολιασμό νομίζοντας πως τους προστατεύουν περισσότερο.

Γιατί, αν πούμε πως αποδεχόμαστε για την συζήτηση τις διάφορες θεωρίες συνωμοσίας (πέρα από το απίστευτα δύσκολο και περίπλοκο του εγχειρήματος όταν υπάρχουν απείρως ευκολότεροι τρόποι), δεν ήταν το εμβόλιο κατά της ιλαράς αυτό με το οποίο ήθελαν να κάνουν όλα αυτά;
Γιατί δεν ήταν το εμβόλιο κατά του κοκκύτη;
Γιατί δεν ήταν το εμβόλιο κατά της ευλογιάς;
Γιατί με αυτά σε έσωσαν/σώζουν και με το εμβόλιο για τον κορωνοϊό θέλουν να σε σκοτώσουν;

Ερωτήματα που δείχνουν το δομικό λάθος πάνω στο οποίο χτίζει το σκεπτικό του και τον σκεπτικισμό του.

Γιατί λοιπόν στα πρώτα χρόνια της ζωής του κάνει κάποιος με το παιδί του πολυάριθμες επισκέψεις στον παιδίατρο για να πάρει αυτό έναν μεγάλο αριθμό από κοκτέιλ εμβολίων;
Ποιος έχει καθορίσει τον χρόνο στον οποίο αυτά έχουν δοκιμαστεί στη πράξη και είναι ασφαλή; Που ξέρει πόσο καιρό δοκιμάστηκε για παράδειγμα το εμβόλιο κατά της ηπατίτιδας Β που θα χορηγηθεί στο παιδί του;
Δεν ξέρει, δεν το σκέφτεται καν και αν το σκεφτεί, απλά υποθέτει!

Αυτό λοιπόν που στη παραπάνω περίπτωση μετράει ως βασική συνθήκη και δεν σηκώνει υποθέσεων είναι πως το εμβόλιο που έκανε/θα κάνει στο παιδί του πήρε έγκριση από έναν υπεύθυνο κρατικό, ευρωπαϊκό, παγκόσμιο εποπτικό οργανισμό.

Ακόμη και στη περίπτωση της πλέον βιαστικής παραγωγής (καμία σχέση η τότε διαδικασία με τη τωρινή) και μαζικού εμβολιασμού οι όποιες παρενέργειες δεν είναι ικανές να ακυρώσουν τα οφέλη της ύπαρξης εμβολίων. (Όπως συνέβη στη Σουηδία πριν δέκα χρόνια με τον Η1Ν1 όπου πάνω από έξι εκατομμύρια εμβολιάστηκαν και έχουν παρουσιαστεί επίσημα 700 περιπτώσεις ατόμων που εμφάνισαν ναρκοληψία ως παρενέργεια και αξιώνουν οικονομική αποζημίωση.)

Το μόνο βέβαιο σε αυτή τη ζωή είναι πως κάποια στιγμή θα πεθάνουμε.
Το να κάνουμε ο,τι μπορούμε για να το επιταχύνουμε αρνούμενοι να φερθούμε ψύχραιμα είναι απλά βλακώδες.

Αν κάποιος βάζει δυνητικά τον εαυτό του/τους δικούς του στο απειροελάχιστο ποσοστό που παρουσιάζει σοβαρές επιπλοκές από ένα εμβόλιο και το αρνείται, τον/τους τοποθετεί αυτομάτως χωρίς να το καταλαβαίνει σε ένα πολύ μεγαλύτερο ποσοστό ατόμων που θα πεθάνουν.

Είναι σαν να αποφασίζει κάποιος να μη φοράει ζώνη ασφαλείας στο αυτοκίνητο γιατί ίσως να τον σκοτώσει, στη σπανιότατη περίπτωση που τρακάρει, αυτή μαγκώσει και δεν μπορέσει να βγει ενώ το όχημα πιάσει φωτιά και καταλήξει να καεί ολοσχερώς.

Αν απλά μαγκώσει ίσως τον σφίξει λίγο, ίσως τον δυσκολέψει και στην αναπνοή, μπορεί να του σπάσει και κανένα πλευρό αλλά θα έρθουν τα σωστικά συνεργεία και θα τον απεγκλωβίσουν.

Ακόμη κι αν μαγκώσει ενώ πιάσει φωτιά το όχημα του, πάλι θα έχει σωθεί σε πρώτη φάση από το ατύχημα και παίζει να μπορέσουν να τον σώσουν και να αντιπαρέλθει αυτή τη σπάνια «παρενέργεια» του τρακαρίσματος.

Στην ίδια βάση είναι σαν να αποφασίζει να κυκλοφορεί το σώμα του χωρίς την όποια προστασία μπορεί να του χορηγήσει για την όποια απειροελάχιστη πιθανότητα σοβαρής παρενέργειας και να κινδυνεύει ανά πάσα στιγμή να τρακάρει με τον κορωνοϊό χωρίς καμιά γραμμή άμυνας.

Που ακόμη και σε περίπτωση παρενεργειών, σε πρώτη φάση (που είναι και το ζητούμενο) θα έχει βγει ζωντανός από την σύγκρουση με με τον ίο ώστε να μπορούν τα ιατρικά συνεργεία να εργαστούν πάνω στο σώμα του και να επιχειρήσουν να τον απαλλάξουν από τα όποια προβλήματα έχουν προκύψει.

Υ.Γ.
Τους πλανημένους που ζουν σε τελείως άλλο κόσμο και θεωρούν -για χι, ψι τρελούς λόγους- πως δεν υπάρχει πανδημία και δεν αντιλαμβάνονται τη μηχανική πίσω από το γιατί ένας ιός σαν αυτόν είναι επικίνδυνος, δεν μπορεί κανένας να τους σώσει εκτός από την τύχη και τις συγκυρίες.
Είναι τόσο χαμένες υποθέσεις που μόνο ένα πράγμα είναι έξυπνο να κάνεις.
Η πιο έξυπνη κίνηση

* Ακόμη και για τον καρκίνο (του τραχήλου της μήτρας) έχει αναπτυχθεί εμβόλιο με 70% ποσοστό επιτυχίας και όσοι (άλλη κατηγορία συνωμοσιολόγων) πιστεύουν πως επίτηδες δεν βγάζουν εμβόλιο-φάρμακο για όλους τους καρκίνους, για να έχουν κέρδη από το πως αντιμετωπίζεται μέχρι τώρα αυτή η παγκόσμια μάστιγα δεν μπορούν να αντιληφθούν βασικά πράγματα.
Δεν μπορούν να σκεφτούν πως οι ίδιες εταιρείες θα ήταν πίσω από τα εμβόλια, δεν θα το έφτιαχνε κανένας Βέγγος κατά τύχη ενώ το έπαιζε κάποιο βράδυ φαρμακοποιός.
Δεν μπορούν να αντιληφθούν τα απίστευτα υπερκέρδη που αυτές θα είχαν όταν οι πελάτες τους θα ήταν όχι μόνο όσοι αρρωσταίνουν και λαμβάνουν θεραπεία (όπως τώρα) αλλά δυνητικά και τα επτά δισεκατομμύρια, όλοι όσοι ζούνε στη Γη και όσοι θα γεννιούνται.
Ακόμη και αν όλοι αυτοί θα ήταν για μια φορά μόνο πελάτες τους, ακόμη κι αν το εμβόλιο δεν το χρέωναν πανάκριβα (ώστε να το χορηγεί -δωρεάν η με συμμετοχή- σε όλους το κάθε κράτος).
Κάποιοι –πάντα– απλά δεν θα μπορούν να σκεφτούν σωστά.