Tag Archives: ΕΠΟ

Η συμμορία της ΕΠΟ και της Superleague

old-farm-house-2096646_640

Αφού το διαιτητικό δικαστήριο που αποτελείται από τακτικούς δικαστές έκρινε παράτυπη (sic) τη ψηφοφορία των προέδρων για την αφαίρεση βαθμών για το θέμα Πορτουλίδη και επέστρεψε τους βαθμούς στον Ηρακλή, εκπρόσωποι της λίγκας είπαν off the record στους εκπροσώπους των ΜΜΕ πως ο Ηρακλής «είναι υποβιβασμένος ο,τι και να γίνει» !

(και αφού είναι ήδη υποβιβασμένος,  ποιος ο λόγος και η σπουδή τους να εκτεθούν κάνοντας τη παράτυπη ψηφοφορία για το θέμα Πορτουλίδη);

Και το είπαν αυτό καθιστώντας σαφή τη πρόθεση τους να ισχύσει επιλεκτικά ποινή υποβιβασμού για τη μη αδειοδότηση την ώρα που κάτι τέτοιο δεν προβλέπεται Π-Ο-Υ-Θ-Ε-Ν-Α στη προκήρυξη του πρωταθλήματος!
Και μάλιστα όχι απευθείας υποβιβασμού στην κατώτερη κατηγορία αλλά, σε ένα άλμα λογικής, με τη βολική κατάληψη της τελευταίας θέσης της βαθμολογίας ώστε να ευνοηθεί και σε αυτή τη περίπτωση -τι σύμπτωση- ο Λεβαδειακός και ο Κομπότης όπως ακριβώς επιθυμούσαν να συμβεί με το θέμα Πορτουλίδη.
Κομπότη που πάρα το γεγονός πως του έχει απαγορευθεί η ενασχόληση με το ποδόσφαιρο δεν τον ενοχλεί κανένας, απλά και μόνο γιατί έβαλε μπροστά ένα αχυράνθρωπο.
Ίδιες παρατυπίες (sic) και άλματα λογικής που έγιναν και το 2011.
Τότε που μια πράξη που επέφερε 50 χιλ. πρόστιμο εκδικάστηκε αυθαίρετα με άλλο άρθρο που προέβλεπε απευθείας υποβιβασμό.
Που όμως, επειδή ο απευθείας υποβιβασμός δεν συνέφερε – τότε – τον Αστέρα Τρίπολης και τον Μποροβήλο, με μια εξίσου απίθανη επίδειξη κοπτοραπτικής εφάρμοσαν μόνο το μισό του άρθρου και αντί για απευθείας υποβιβασμό τοποθέτησαν πάλι τον Ηρακλή στη τελευταία θέση για να μην ανέβει ομάδα από την δεύτερη κατηγορία.
Παρόμοιες ομορφιές βιώνουμε και φέτος.
Η βρωμιά και η δυσωδία αυτής της συμμορίας που λέγεται «συνεταιρισμός» δεν έχει τέλος…
Υ. Γ.

Το ότι μια ομάδα έχει αδύναμο, ανίκανο, άφραγκο-επικίνδυνο -ή δεν ξέρω και εγώ τι άλλο- πρόεδρο (που όλοι οι υγιείς σκεπτόμενοι στην οικογένεια της ψάχνουν τρόπο να απεμπλακούν από αυτόν όμως τα κενά νόμου και η μέχρι τώρα έλλειψη πολιτικής βούλησης τους δυσκολεύουν) δεν σημαίνει πως αυτή η ποδοσφαιρική ομάδα πρέπει να γίνεται έρμαιο στις ορέξεις του κάθε διαπλεκόμενου και του κάθε περίεργου κυκλώματος και να είναι μονίμως το εύκολο θύμα για τον λόγο πως είναι τεράστια σαν μέγεθος για να μπει σε κάποιο άρμα αλλά ανύπαρκτη διοικητικά ώστε να αμυνθεί.

Και μονίμως αυτή η ομάδα, που ενώ Π-Α-Ν-Τ-Α σώζεται εντός των αγωνιστικών χώρων να πέφτει από αποφάσεις παρμένες σε κάποια σκοτεινά γραφεία που έχουν ως κλειδαριά πρακτικές που συναντώνται στη μαφία με όρους εμπιστευτικότητας και άλλες σκοτεινές συμφωνίες και συναλλαγές, να έχει συγκεκριμένο όνομα. Ηρακλής…

Γι αυτό σε ένα ευνομούμενο κράτος υπάρχουν οι νόμοι. Για να προστατεύουν τον αδύναμο. Και εδώ πρέπει να ισχύσουν επιτέλους οι πραγματικοί νόμοι και όχι ο νόμος της παράγκας του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Αρκετά!!!

Save

Save

Save

Save

Καλά που δεν μιλάμε αγγλικά…

τtelikos kypellou-365meres.jpg

Οι άνθρωποι ζουν σε ένα παράλληλο δικό τους σύμπαν. Δεν εξηγείται αλλιώς!
Το μεγάλο λέει πρόβλημα είναι που δεν έχουν αρίθμηση οι θέσεις και τα εισιτήρια!
Και θέλουν να τυπώσουν λέει αυτοκόλλητα για να τα βάζει από μόνος του ο φίλαθλος- οπαδός όταν θα μπαίνει στο γήπεδο.

Γιατί μετά θα πάει να καθίσει εκεί που λέει το εισιτήριο και θα τον καταγράφουν και οι κάμερες που δεν υπάρχουν ή που δεν λειτουργούν και που όταν υπάρχουν και χρειαστεί πραγματικά να χρησιμοποιηθούν σε οτιδήποτε δεν αφορά τα εσωτερικά θέματα μιας ομάδας, δεν παίρνει κανένας την ευθύνη να αναλάβει την ευθύνη τους και μέχρι που εξαφανίζεται και το όποιο υλικό…

Και γιατί το ζόρισαν τόσο πολύ και αντί για αυτοκόλλητα στα εισιτήρια δεν κάνουν κάτι πιο γρήγορο και βολικό;
Γιατί δεν βάζουν σε κάθε θύρα έναν να μαρκάρει στο μέτωπο όσους εισέρχονται με τον αριθμό του καθίσματος, όπως κάνουν στα μοσχάρια;
Αφού πρέπει να είσαι πολύ βόδι για να θες να συμμετάσχεις σαν φίλαθλος-οπαδός σε αυτή την κωμωδία και να διαιωνίσεις αυτό το χάλι.
Ειδικά όταν έχει να κάνει με ο,τι πιο επίσημο υπάρχει…

Κανονικά, όποτε και να γίνει ο τελικός, τώρα ή πιο μετά, όποια ηλίθια στο πόδι λύση και να βρουν για τα μείζονα (μόνο για την δική τους λογική) ζητήματα όπως αυτό, η μόνη υγιής αντίδραση θα ήταν να μείνουν όλοι οι φίλαθλοι-οπαδοί εκτός γηπέδου, σεβόμενοι πάνω από όλα τους εαυτούς τους και το άθλημα που θέλουν να παρακολουθούν και ξεφτιλίζοντας σε όλο τον κόσμο όλους τους ανίκανους που ζουν από κάτι που ο απλός κόσμος αγαπάει και πληρώνει για να το βλέπει.

Φυσικά αυτό είναι τόσο ουτοπικό όσο το να φαντάζεται κανείς πως το μεγάλο πρόβλημα διεξαγωγής του τελικού είναι αυτό το γελοίο τεχνικό ζήτημα που απλά δείχνει την προχειρότητα και την ανικανότητα μας και για τα πιο απλά.

Και είναι ουτοπικό να το πιστεύεις αυτό και όχι για παράδειγμα ότι ο πραγματικός  κίνδυνος θα ήταν με το παραμικρό, (πόσο αν έμεναν όλοι μαζί εκτός γηπέδου, στο ίδιο σημείο) να γίνει κόλαση ανάμεσα σε ανθρώπους που ενώ ζουν στο ίδιο μέρος έχουν ξεχάσει (γιατί έχουν επιτρέψει οι ίδιοι σε αυτούς που άμεσα και έμμεσα κερδίζουν από αυτά να τους οδηγήσουν και να τους κρατάνε εκεί) εδώ και πάρα πολλά χρόνια να συνυπάρχουν μαζί σε οτιδήποτε.

Ακόμη και σε κάτι που πρέπει να προσφέρει αγνή διασκέδαση για 1.5 ώρα και να τελειώνει εκεί, για κάτι που σαν γεγονός αγαπούν το ίδιο να παρακολουθούν…

Φυσικά το άλλοθι στο πρόβλημα (αν υπάρξει) θα περιοριστεί βολικότατα σε ένα κωμικό ζήτημα όπως στην αρίθμηση ή μη θέσεων και εισιτηρίων και μετά θα μπορεί ο ένας να πετάει αυτό το μπαλάκι στον άλλο…

Όπως έχει συμβεί και στο παρελθόν και όπως θα συμβαίνει και στο μέλλον…

Πάλι καλά λοιπόν που δεν έχουμε και άλλα προβλήματα όπως πως δεν έχουμε τα αγγλικά σαν μητρική γλώσσα γιατί οι κωμικοί (ειδικά οι stand up comedians) των αγγλόφωνων χωρών που είναι και οι πιο γνωστοί λόγω γλώσσας, θα έκαναν μήνυση στους δικούς μας για αθέμιτο ανταγωνισμό.

Γιατί με τόσο υλικό που τους χαρίζουν απλόχερα με κάθε ευκαιρία οι γελοίοι δημόσιοι-κρατικοί λειτουργοί (που νομοτελειακά αντικατοπτρίζουν την δική μας ποιότητα σαν πολίτες) οι δικοί μας θα ήταν οι πιο διάσημοι χωρίς κόπο!
Ούτε από τα φώτα της σκηνής δεν θα ίδρωναν…

#ΕΠΟ #ΓΓΑ #Τελικός_κυπέλλου_Ελλάδας

Save

Save

Ο Υφυπουργός Αθλητισμού, κάνει άθλημα το τρολινγκ

kontonis troll
Μας τρολάρει ο Κοντονής!!!
Έβγαλε ανακοίνωση που φωτογραφίζει την ΕΠΟ και που λέει ότι όσοι είναι κατηγορούμενοι πρέπει να αποχωρήσουν από το ποδόσφαιρο και αυτό να καθαρίσει μέχρι και σε ερασιτεχνικό επίπεδο…

Αυτός που στο παιχνίδι Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός που αναβλήθηκε, βγήκε και παραδέχτηκε πως μίλησε τηλεφωνικά με τον Μαρινάκη, παρά την δικαστική απόφαση που δεν επιτρέπει στον τελευταίο να έχει ενεργό ρόλο στον Ολυμπιακό!

Αυτός που από την μια συναντιέται με τον Μποροβήλο που έχει παραπεμφθεί για τα στημένα και του ζητάει να προστατεύσει το ποδόσφαιρο, ενώ από την άλλη ζητάει την έκπτωση του από το αξίωμα που κατέχει.
Ζητάει δηλαδή να μην ισχύσει ο νόμος που λέει πως για πλημμεληματικού χαρακτήρα παραπομπή δεν αποπέμπεται από την θέση του κάποιος.

( σωστή ή λάθος μια απόφαση, σωστός ή λάθος ένας νόμος το κρίνει ο καθένας, όμως από την στιγμή που έχει εκδοθεί δεν μπορεί να ακυρωθεί από προσωπικές μας εκτιμήσεις, παρά μόνο από μια άλλη απόφαση/νόμο )

Ο ίδιος ο υπουργός λοιπόν που ακυρώνει με τις πράξεις του αποφάσεις και νόμους, μιλάει για την ανάγκη εφαρμογής τους…

Ο ίδιος υπουργός που είτε ρίχνει κέρμα για το ποια οργανωμένη μετακίνηση οπαδών θα επιτρέψει και ποια όχι είτε αποφασίζει επιλεκτικά.

Αυτός ο άνθρωπος βγάζει γραπτή ανακοίνωση και μιλάει για νομιμότητα!!!

Ο ίδιος υπουργός που μας τρολάρει με το να κλείνει θύρες μόνο για το πρωτάθλημα και όχι και για το κύπελλο, λες και στην κάθε διοργάνωση πηγαίνουν διαφορετικοί οπαδοί-φίλαθλοι, θεατές….

troll-vouli
Αλλά όταν μας τρολάρουν ασύστολα για δεκαετίες οι αρχηγοί κομμάτων με το που γίνονται πρωθυπουργοί και εμείς εξακολουθούμε να ψάχνουμε λύση μέσα από το υπάρχον σύστημα, λογικό να μιμητίζουν πλέον χωρίς δεύτερη σκέψη και οι υπουργοί και οι βουλευτές…
Ε, άνθρωποι είναι κι αυτοί, ζήλεψαν…

Ειδικά μετά τα απίστευτα τρολαρίσματα της εποχής εντός μνημονίων, που χτυπάνε και πιο άσχημα γιατί πλέον και το πιο παραμικρό μας επηρεάζει, ενώ πριν απλά μας διασκέδαζαν και πιστεύαμε πως γελάμε με τα χάλια τους. Τόσο μας έκοβε…

Από τα Ζάππεια που χάθηκαν στο ζάπινγκ των εκδηλώσεων, στα ΟΧΙ που σημαίνουν ΝΑΙ για τους μετρ των διαδηλώσεων…

Αντί να καταλάβουμε πως πρέπει να ψάξουμε μέσα μας, για να πάψει η πλειοψηφία να αναπαραγάγει αντίτυπα της αλλά κάτι βελτιωμένο, μπας και οι επόμενοι αποκτήσουν τα ατομικά στοιχεία που μας λείπουν, τα οποία θα δώσουν την δυνατότητα για να δημιουργηθούν πολιτικές δεξιότητες στο σύνολο, που θα οδηγήσουν σε μια θετική εξέλιξη.

Γι αυτό και το ότι στην ουσία εμείς τρολάρουμε καθημερινά τους εαυτούς μας μέσα από τον κάθε βουλευτή, τον κάθε Κοντονή και τον κάθε πρωθυπουργό, διαφεύγει της αντίληψης των περισσοτέρων….

Γιώργο Καραγκούνη μίλα κι ας σε μισήσουν οι μάνατζερ και τα ψυχοπαίδια τους….

Την επόμενη φορά να παίξουμε μεσοβδόμαδα με τα Νησιά Φερόε, να πάνε οι παίκτες τους κατευθείαν στο γήπεδο από την δουλειά μπας κι είναι κουρασμένοι…

Αλλά και πάλι θα έχανε αυτός ο περιοδεύων θίασος της ΕΠΟ όπου μάνατζερ κανονίζουν ποιος θα καλεστεί κι ο καθένας παίζει για την πάρτι του…

Κι αυτή είναι η αιτία και η διαφορά με την προηγούμενη φουρνιά…που ουσιαστικά χάρισε σε αυτούς εδώ μια πρόκριση στους 16 του παγκόσμιου κυπέλλου.

Την 11αδα, μετά το μουντιάλ την έκαναν αποκλειστικά οι μάνατζερ. Ούτε ο Ρανιέρι, ούτε ο Μαρκαριάν, ούτε κανένας άλλος. Δεν χρειάζεται να ξέρεις μπάλα για να το έχεις καταλάβει από τις περίεργες κλήσεις στην μετά την γενιά του 2004 εθνική. Κλήσεις-πασαρέλα…για να εμπλουτίζουν απλά το work-book των πελατών τους, χωρίς να υπάρχει σχεδιασμός φυσικά, αφού τι σχεδιασμό να κάνουν οι ατζέντηδες που το μόνο που τους νοιάζει, είναι να πάρει ο πελάτης τους μια καλή μεταγραφή για να κάνουν κι αυτοί μια καλή κονόμα…

Είχαν και εύκολο έργο αφού οι πελάτες τους κληρονόμησαν τις επιτυχίες των προηγούμενων και ξεκίνησαν ακούραστα εξαργυρώνοντας την και κοιτώντας μόνο την πάρτη τους, μιας και ήταν δεκτικοί στο να τους χαϊδέψουν τα αυτιά όλοι εκείνοι που αυτό το έχουν σαν επαγγελματικό προσόν….

Μαλλί, τατουάζ, μαγκιά-κλανιά…να βάλουμε καμιά φώτο στο Instagram αλλά ούτε γραμμάριο ποδοσφαιρικός εγωισμός και αγάπη για τα χρώματα που εκπροσωπούν, μιας και οι μάνατζερ τους έκαναν να λατρεύουν μόνο την πάρτη τους και το χρώμα του χρήματος…

Το λάθος του Καραγκούνη είναι πως δέχτηκε να μπει στο τιμ για να προσπαθήσει να ισορροπήσει λίγο τις καταστάσεις και να διατηρήσει λίγο και από τον παλιό τσαμπουκά, αλλά δεν υπολόγισε πόσο πολύ έχει εμβολιστεί από αυτή την άτυπη συμμορία η εθνική λόγω της ανίκανης ΕΠΟ….
Τόσο που έπαψε να είναι ένα λειτουργικό ενιαίο σώμα και χθες επήλθε και επίσημα ο θάνατος της λόγω πνευμονικής εμβολής, από μια ομάδα ερασιτεχνών με πραγματική καρδιά όπως αυτή που έβαζαν ο Καραγκούνης και οι υπόλοιποι και που δεν θέλουν να διαθέσουν οι αλλαγές τους.

Μεγάλο λάθος που μπήκε να βοηθήσει κάτι που δεν μπορεί να βοηθηθεί. Μεγαλύτερο όμως λάθος αν δεν μιλήσει…..

Υ.γ.
Γιώργο Καραγκούνη…Αντί για το χθεσινό σου απλανές βλέμμα….
Πες αυτά που πρέπει και καταλαβαίνεις κι ας γίνεις σκληρός κι ας σε μισήσουν τα σημερινά κωλόπαιδα και ο περίγυρος τους…Ίσως τότε ντραπούν κι αλλάξουν. Αυτοί και όποιοι ακολουθήσουν…

Το DNA μας η ΕΠΟ κι ο Ρανιέρι…

Edit: (2/5/16) Αυτό το άρθρο είχε γραφεί με την αποχώρηση-απόλυση του Κλαούντιο Ρανιέρι από την εθνική ομάδα, στις 16/11/2014 και τώρα, στην κατάκτηση του πρωταθλήματος Αγγλίας από την μικρομεσαία Λέστερ, είναι πιο επίκαιρο από ποτέ και από μια πιο γενικευμένη ματιά, περιγράφει και κάποιες από τις αιτίες για την  γενικότερη κατάσταση της χώρας.
Μικρομεσαίας Λέστερ που προπονεί ο «αποτυχημένος», ο «άσχετος», ο «βλάκας», ο «αστείος» και άλλα πολλά που τα φερέφωνα-παπαγαλάκια του συστήματος, δημοσιογράφοι χωρίς διάθεση να αγγίξουν τα κακώς κείμενα και πολίτες που τρώνε οτιδήποτε τους σερβίρουν χρησιμοποιούσαν στις αναφορές τους…

Είναι αστείο να διαβάζεις σκέψεις και αγωνιστικές αναλύσεις για το τι φταίει και παρουσιάζει αυτή την εικόνα η εθνική, που έφτασε στο σημείο να χάσει από τα Νησιά Φερόε εντός έδρας (πιο χαμηλά κυριολεκτικά δεν γίνεται)
Όταν είναι τόσο μα τόσο απλό…

Τώρα απλά δικαιώνονται Ρεχάγκελ και Σάντος που σαν ξένοι γνώριζαν αυτό που εμείς θέλουμε να παραβλέπουμε και κρατούσαν τους παππούδες για όσο μπορούσαν περισσότερο.

Αυτούς που μέσα από συγκυρίες είχαν φτάσει να δουν ένα όνειρο που ούτε σαν σκέψη δεν τους περνούσε ποτέ από το μυαλό να αρχίζει να αποκτά υλική υπόσταση και που δεν άφησαν την ευκαιρία να πάει χαμένη. Έβαλαν έξτρα προσπάθεια, έξτρα εγωισμό, έξτρα πείσμα και δεν το άφησαν να ξεφύγει. Του έδωσαν σάρκα και οστό πετυχαίνοντας αυτοί, όχι άλλοι, αυτοί, όχι οι προηγούμενοι, αυτοί, όχι οι δίπλα τους, αυτό που είναι και θα παραμείνει η μεγαλύτερη στιγμή του ελληνικού ομαδικού αθλητισμού. Έγιναν οι κατακτητές της ποδοσφαιρικής Ευρώπης.

Αυτό προστάτευαν τόσα χρόνια που συνέχιζαν να παίζουν. Το δικό τους κατόρθωμα. Το τέκνο της δικής τους αθλητικής προσπάθειας. Για τον ατομικό εγωισμό τους ο καθένας και την ατομική υστεροφημία τους έβαζαν στην άκρη όσα αρνητικά είχαν και όσα τους χώριζαν και πάντα προσπαθούσαν, παρασέρνονταν και όσους νέους ήταν δίπλα τους. Μέχρι και τον τελευταίο χορό της τελευταίας μικρής ομάδας γερόλυκων, στο τελευταίο μουντιάλ.

Άλλωστε για ποδοσφαιριστές μιλάμε. Δεν είναι οι Rolling Stones να συνεχίζουν να κυλάνε στο χορτάρι μέχρι τα 80 τους…
(και οι ένας-δυο που απέμειναν δεν καθιστούν ομάδα. Μέχρι τρεις δεν θεωρούνται ομάδα -και σωστά- ούτε από δικτατορικά καθεστώτα)

Αυτό είναι που δεν έχουν οι καινούργιοι και που περιγράφει και μια νοοτροπία, βαθιά ριζωμένη στο DNA μας…Να στηριζόμαστε στα λόγια σε όσα πετυχαίνουν οι πρόγονοι μας, λες και εξαιτίας των δικών τους κατορθωμάτων θα μας φοβηθεί ή θα χαριστεί κανένας στο παρόν χωρίς να προσπαθήσουμε….
Να κρατάμε αυτό που πέτυχαν οι προηγούμενοι μόνο για να φτιάχνουμε άκοπα την δική μας εικόνα απέναντι σε τρίτους, χωρίς να νιώθουμε την ανάγκη να το προστατεύσουμε…

Έφυγαν οι παλιοί λοιπόν και οι επόμενοι δεν έχουν πλέον κανένα δέσιμο με αυτό που εκείνοι είχαν πετύχει. Δεν είναι θέμα ταλέντου, ούτε οι προηγούμενοι ήταν άλλωστε τίποτα σπουδαίοι μπαλαδόροι. Ίσα ίσα που οι καινούργιοι είναι περισσότερο ταλαντούχοι. Από μέτριοι μέχρι καλοί παίχτες ήταν, με υπερτονισμένο όμως τον εγωισμό τους, που λειτουργούσε ως ωθητήρας και ασπίδα ταυτόχρονα.

Το είπε άλλωστε χωρίς να κατανοεί την αιτία ο Τοροσίδης στις δηλώσεις του αμέσως μετά το παιχνίδι. Που είναι απόλυτα λογικό και ανθρώπινο να μην το κατανοεί. Τα αρνητικά και τα θετικά μας, χρειάζεται ένας τρίτος να τα παρουσιάσει και να τα χειραγωγήσει….

«….Απέναντι σε μια τέτοια ομάδα δεν μπορεί να μην πολεμάς, τέσσερα ματς δεν πολεμάμε. Χάθηκε η μαγιά που υπήρχε σε αυτή την ομάδα….Δεν μπορεί να σου φταίει τίποτα άλλο (κόσμος, διοίκηση, προπονητής) όταν χάνεις απ’ τα Νησιά Φερόε….Και στα τέσσερα ματς που έχουμε παίξει μέχρι στιγμής, δεν υπάρχει αυτό που υπήρχε… Έχουμε μιλήσει πολλές φορές μεταξύ μας, αλλά δυστυχώς δεν αλλάζει κάτι. Απορώ… Τουλάχιστον παλιά πολεμούσαμε. Δεν παίζαμε μεγάλη μπάλα, αλλά τα καταφέρναμε, ήμασταν συμπαγείς…Δεν έχω εξήγηση…»
http://www.protothema.gr/sports/article/426658/torosidis-sostes-oi-apodokimasies-tou-kosmou/
http://www.skygoal.gr/ethniki-omada/torosidis-kai-me-to-xorio-mou-na-paixoume-tha-xasoume.html

Γιατί δεν είμαστε λαός της συνέχειας. Δεν νιώσαμε ποτέ την ανάγκη να προστατεύσουμε αυτό που μας αφήνουν οι προηγούμενοι, πόσο μάλλον να το βελτιώσουμε. Δεν θεωρούμε δικό μας αυτό που κληρονομούμε…Δεν καθίσαμε ποτέ στους ώμους της ιστορίας που παραλαμβάνουμε για να χτίσουμε κάτι πιο ψηλό και ισχυρό και ωραίο, παρά μόνο όταν θέλουμε να την πούμε στους άλλους…
Γι αυτό και δεν είμαστε λαός που θα προγραμματίσει και θα βάλει μακροχρόνιους στόχους και θα περιμένει υπομονετικά τα αποτελέσματα. Να συνεχίσουμε αυτό που πέτυχαν….»οι άλλοι…..;» Θα αστειεύεσαι !!

(Θα ήταν απλά χάσιμο χρόνου να αρχίσει να απαριθμεί κάποιος παραδείγματα από τα βάθη της ιστορίας μέχρι σήμερα)

Με χαμένο λοιπόν αυτό που οι παλιοί πρόσφεραν (πρώτα για τους εαυτούς τους και κατ επέκταση για την ομάδα) και χωρίς τον καθοδηγητή που θα ρίξει μερικές ψυχολογικές σφαλιάρες ανοίγοντας μια ολότελα λευκή σελίδα ώστε να ξυπνήσει στους καινούργιους τον δικό τους ατομικό εγωισμό, έμειναν μόνο τα αρνητικά στοιχεία να υπερτονίζονται…

Να φοράμε τις δάφνες των προηγούμενων απλά για να γίνουμε τζάμπα μάγκες για όσο διατηρείται η φόρα που έχει αποκτηθεί από την προσπάθεια τους, χωρίς να αισθανόμαστε πως είναι και δικό μας αυτό που πέτυχαν και πως πρέπει να το υπερασπιστούμε. Ίσα ίσα που στο πίσω μέρος του μυαλού μας ξοδεύουμε ενέργεια σε ζηλόφθονα συναισθήματα, άσχετα με το τι παρουσιάζουμε προς τα έξω…

Αυτό το «ξέρεις ποιος είμαι εγώ» είναι το μόνο που διαθέτουν σε αφθονία όσοι ξεκίνησαν να παίζουν τον Σεπτέμβριο στην νέα αναγκαστική σελίδα της Εθνικής. Και εντός και εκτός αγωνιστικού χώρου. «Ξέρεις ποιος είμαι εγώ» βασισμένο όχι σε δικό τους επίτευγμα, αλλά σε κληρονομιά.

Αυτό το «ξέρεις ποιος είμαι εγώ» που θα ακούσει ακόμη και σήμερα ο αστυνομικός από τον λεφτά γιο που σκοτώνοντας την ώρα του κοπροσκυλιάζοντας θα κάνει τροχαία παράβαση, με το αγορασμένο από τον ιδρώτα (τίμιο ή όχι δεν έχει σημασία) του πατέρα του, ακριβό αυτοκίνητο.

Αυτό το «ξέρεις ποιος είμαι εγώ» του με πλαστά πτυχία γενικού γραμματέα του τάδε οργανισμού που πήρε την θέση όχι γιατί την άξιζε, αλλά γιατί είναι κομματόσκυλο.

Ίδιο και απαράλλαχτο «ξέρεις ποιος είμαι εγώ/ξέρεις ποιοι είμαστε εμείς» που θα ακούσεις να χρησιμοποιεί κάποιος που επικαλείται όσα οι αρχαίοι πέτυχαν, λες και είναι κάποιο όχημα που κινείται με αέναη ενέργεια και δεν χρειάζεται τροφοδοσία από μέρους του.

Γι αυτό ήταν δεδομένο πως θα αποτύγχανε ο Ρανιέρι σε αυτή την μετάβαση.
Επειδή μάνατζερ εσκεμμένα και παίκτες παρασυρμένοι από νοοτροπία και τους πρώτους, έκαναν παιχνίδι πάνω σε επιτεύγματα άλλων και δεν είναι το στυλ του προπονητή που θα τον ένοιαζε να σουλουπώσει ένα μπάχαλο, όπως έκαναν οι δυο προηγούμενοι.

Με την πλήρη ανυπαρξία της ΕΠΟ που δεν φρόντισε να τηρούνται ούτε τα προσχήματα. Όμως κι αυτό είναι κάτι που αργά ή γρήγορα θα συνέβαινε…
Δεν ήταν της τωρινής διοίκησης άλλωστε οι προηγούμενες επιτυχίες…
Ακόμη και τον Σάντος και την «φόρα» της ομάδας μέχρι το μουντιάλ, στην ουσία τα κληρονόμησε από την προηγούμενη διοίκηση. Γι αυτό και τον «έφυγε»….
(κι ο ίδιος έβλεπε τι θα συμβεί και ήταν φανερό πως δεν είχε διάθεση να μείνει…)
Με αποτέλεσμα να ισχύουν στο 100% και για τον Σαρρή (τώρα τον Γκιρτζίκη) όσα αναφέρθηκαν παραπάνω….

Μέχρι και πρόεδροι μπήκαν φανερά στον καταρτισμό της ενδεκάδας…Καθόλου απίθανο και πολιτικοί. Γιατί πρέπει να είναι αφελής όποιος για παράδειγμα πιστεύει πως ήξερε ή πρόλαβε να μάθει ή έστω να δει ο Ρανιέρι ποιος είναι ο Μάνταλος, που ξεκίνησε στην αρχική ενδεκάδα της εθνικής στο πρώτο παιχνίδι, χωρίς να έχει παίξει ούτε έναν επίσημο αγώνα στην Β εθνική με την ΑΕΚ…

Με το καλημέρα ξεκίνησαν τα σκονάκια και από μια απλή ανάγνωση της μέχρι τώρα πορείας του Ρανιέρι, είναι προπονητής που τον ενδιαφέρουν τα χρήματα εξίσου (αν όχι περισσότερο) με την υστεροφημία του.
Το πως θα την κάνει όσο πιο γρήγορα μπορεί, χωρίς όμως να χάσει και δεκάρα από το συμβόλαιο του κοιτούσε σχεδόν από την αρχή, γιατί από την πρώτη στιγμή κατάλαβε που ήρθε (το κάνουν ξεκάθαρο κάποιες ατάκες του) και τι θα αντιμετωπίσει.
Όποιος λοιπόν κατηγορεί τον Ρανιέρι για την εικόνα της ομάδας, ας το ξανασκεφτεί…Δεν είχε ομάδα να διαχειριστεί, αλλά κάτι άλλο…που δεν τον ένοιαζε και καλά έκανε!

Την ίδια εικόνα άλλωστε θα παρουσιάσει και ο επόμενος αν
α) δεν είναι λίγο πιο «λιμανίσιος» και αρκεστεί στο πλουσιοπάροχο συμβόλαιο του, χωρίς να τον νοιάζει για την υστεροφημία του ώστε να απειλήσει να τους ξεμπροστιάσει όλους, μπας  και λουφάξουν
β) δεν φροντίσει να μάθει μερικά πράγματα για τον χαρακτήρα μας και ποια κουμπιά των παικτών να πατήσει, ώστε να πυροδοτήσει ατομικά στον καθένα όσα -ακόμη κι αν φαντάζουν αρνητικά στα μάτια του- θα δώσουν καινούργια ώθηση σε μια καινούργια, αποκομμένη από την μέχρι τώρα πορεία, προσπάθεια.

Μέχρι τον επόμενο κύκλο της ιστορίας που ένας άλλος Ρανιέρι και κάποιοι άλλοι παίκτες και κάποιο άλλο προεδρείο της ΕΠΟ, για τους λόγους που αναφέρθηκαν, θα χάσουν εντός έδρας από το Λιχτενστάιν…

Υ.Γ.
Πριν το Euro του 2004 είμασταν ανυπόληπτοι ποδοσφαιρικά, οπότε δεν ήταν και έντονες οι καμπύλες στα σκαμπανεβάσματα μας. Με 10-0 φύγαμε απο το μουντιάλ των ΗΠΑ to ’94 και το περάσαμε χαβαλέ…. Τώρα που πέσαμε από ψηλά και γδούπος ακούστηκε και πόνεσε!!!
Περαστικά μας…

 

 

Αντί για άθλος λάθος…

3 sports
Αφορμή μια τοποθέτηση ενός φίλου…
Σχετικά με το πριν, το τώρα και το μετά του Ηρακλή…

Δυστυχώς πήγαμε με το ρεύμα…
Μας πήρε το ποτάμι όπως λέει και η έκφραση…
Που και σε επικίνδυνα νερά μας παρέσυρε, όμως παρέσυρε και μακριά μας, σε ασφαλές περιβάλλον, όσους μας οδηγούσαν σιγά σιγά για χρόνια στο να γίνουμε ο εύκολος στόχος εκείνη την καταραμένη διετία και όσους το εκμεταλλεύτηκαν αυτό…

Λογιστικός έλεγχος και κυνήγι των προηγούμενων όπως και κυνήγι (νομικό πάντα) όλων όσων πρωταγωνίστησαν από την ΕΠΟ και την Σουπερλίγκ στο σκάνδαλο με τις αποφάσεις, έπρεπε να είναι ο πρωταρχικός στόχος όταν μας έριξαν και όχι να ψάχνουμε ΑΦΜ μπας και ανέβουμε πιο γρήγορα. Λες και θα χανόταν ο Ηρακλής αν ξεκινούσε το ποδοσφαιρικό τμήμα (και όχι μόνο) από την αρχή.
Ίσα ίσα που θα έφτιαχνες και πιο πολλούς οπαδούς για την μαγκιά που θα έδειχνες και στο τέλος, το πιο πιθανό είναι πως θα απολάμβανες και οικονομικά οφέλη.

Αντί όμως για τον δύσκολο δρόμο διαλέξαμε τον φαινομενικά εύκολο…
Φαινομενικά γιατί επαίτης για ένα ΑΦΜ, δεν κοίταξες ποιος στο δίνει…
Σαν ξεπεσμένη συνοδός που δεν φιλτράρει πλέον ποιανού την παρέα θα δεχτεί…
Και οι καταστροφείς σου (εντός και εκτός των τειχών) κάνουν την ζωή τους χωρίς την παραμικρή έγνοια…

Μια μικρή κοινωνία (η οικογένεια του Ηρακλή), σαν να συνήθισε να λέει, «….Εντάξει, μας βίασαν αλλά…που να ασχοληθείς τώρα….άστο μωρέ…άντε να πάμε παρακάτω να δούμε τι θα κάνουμε…»
Και το πιο άσχημο είναι πως το είπε και στα τρία αθλήματα-βιτρίνες!!!
Ένα μετά το άλλο. Λες και μας έγινε συνήθεια…

Και τώρα έφτασες στο σημείο να αγκομαχείς μπας και ανέβεις στο ποδόσφαιρο, ξέροντας όμως πως ακόμη κι αν ανέβεις μάλλον θα ξαναπέσεις γιατί κατά πάσα πιθανότητα δεν θα έχεις το δικαίωμα να κάνεις μεταγραφές, αλλά κατάντησες να λες, ας ανέβω και βλέπουμε…Αντί να ζεις με το βλέμμα στο μέλλον, ζεις για την επόμενη ανάσα και μετά έχει ο Θεός…..
Έχοντας πάντα τον φόβο μην βάλουν χέρι στην περιουσία σου…Έχοντας πάντα και τον φόβο μην βάλουν χέρι στην περιουσία σου, που δεν αξιώθηκε ούτε ένας να βρει τρόπο να αξιοποιήσεις…

Κι αν αυτό δεν είναι κατάντια τι είναι; Να διάλεγες την Δ;
Με έναν Ηρακλή που μόνο και μόνο από την ιστορία, το όνομα, την επιλογή αλλά και το κυνήγι των υπεύθυνων θα ξεχείλιζε από δυναμική και θα έμοιαζε με εργοστάσιο παραγωγής ενέργειας;

Αντί για τον αρχικά δύσκολο δρόμο που θα οδηγούσε σε έναν άθλο, διαλέξαμε τον παραπλανητικά εύκολο που μας οδηγεί από λάθος σε λάθος…
Ένας αναγραμματισμός…τόσο μεγάλη διαφορά…

Και πόσο πιο πολύ σεβασμό θα γεννούσε ένας τέτοιος Ηρακλής;
Και πόσο πιο εύκολα ελκυστικός θα γινόταν στην πορεία ένας τέτοιος Ηρακλής;
Και πόσο πιο ξεκάθαρα απαγορευμένη περιοχή για λαμόγια και ανύπαρκτους οικονομικά;

Τώρα, για όσους δεν καταλάβανε ακόμη, λουζόμαστε τον φόβο μας, αλλά πρωτίστως τον συμβιβασμό μας με όσα μας έτυχαν-πέτυχαν!
Ακριβώς όπως και η ελληνική κοινωνία…

Save