Tag Archives: ενέργεια

Τώρα που οι Ευρωπαίοι χτίζουν ενεργειακούς παρθενώνες εμείς πλέον κρεμόμαστε από τα δέντρα

Η συγγραφή του κείμενου πυροδοτήθηκε από το παρακάτω δημοσίευμα για μια ακόμη έρευνα που θα παρουσιαστεί με «δόξες και τιμές» (μπορεί να έχει παρουσιαστεί ήδη) χωρίς να έχει να προσθέσει όμως τίποτα στο τρίπτυχο «ενέργεια-οικονομία-περιβάλλον».
Το μόνο που ίσως προσφέρει, είναι να συμπεριληφθεί σαν αποσπασματική αναφορά από εκείνους τους απατεώνες που πουλάνε συσκευές που τάχα μου μαζεύουν το ρεύμα από τις καλωδιώσεις, ώστε να μπορέσουν να πλασάρουν καλύτερα την πραμάτεια τους.
http://www.thestival.gr/society/item/215441-ereuna-tou-apth-ti-foyskonei-toys-logariasmous-toy-ilektrikoy-reumatos

Και μην πει κανείς πως αυτό οφείλεται στην έλλειψη πόρων, γιατί υπάρχουν κάποιες εξαιρετικές έρευνες των ελληνικών πανεπιστημίων, όπως και κάποιες πολύ αξιόλογες δράσεις. Αλλά στην πλειοψηφία τους ανήκουν δυστυχώς -όπως η παραπάνω- σε εκείνες που χρησιμοποιούνται ως ένα μέσο από μια ευρωπαϊκή κοινότητα (καθηγητές) να ξοδέψει χρήματα των ευρωπαίων πολιτών για να δικαιολογήσει με επιπέδου νηπιαγωγείου αστείες εργασίες (άρα εύκολες) τις εργατοώρες της, που θα μπορούσαν να ξοδευτούν πολύ πιο εποικοδομητικά. Τότε φυσικά θα ήθελε και πραγματική προσπάθεια….
http://www.countdowntolowcarbonhomes.eu/index.php/gr/

ενεργεια,σπιτια,πιθηκος

Όταν μάλιστα στις βόρειες χώρες φτιάχνουν εδώ και τόσα χρόνια παθητικά κτήρια και γλιτώνουν τεράστια ποσά σε κατανάλωση ενέργειας για θέρμανση (και επιβάρυνσης του περιβάλλοντος) και έχουν φτάσει να επιδοτούν την κατασκευή τέτοιων κτηρίων, που με μόλις 7 εώς 10% μεγαλύτερο κόστος κατασκευής κάνεις απόσβεση από την πρώτη μέρα και μειώνεις τα χρήματα που δαπανάς για θέρμανση και ζεστό νερό μέχρι και 70%, εμείς με το πολύ ηπιότερο κλίμα που θα μπορούσαμε να έχουμε εξελίξει αυτήν την ιδέα και να την εφαρμόζουμε δια νόμου και «δια ροπάλου» σε κάθε νέο κτήριο, αμπελοφιλοσοφούμε.

Γιατί εδώ και πάρα πολλές δεκαετίες έχει αντιστραφεί η πασίγνωστη έκφραση και εμείς είμαστε πλέον αυτοί που κρέμονται από τα δέντρα κι όχι οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι!
Αυτοί πλέον χτίζουν ενεργειακούς παρθενώνες κι εμείς τρώμε βελανίδια…
http://en.wikipedia.org/wiki/Passive_house#Present_day

Όσο για αυτούς που είναι καθηγητές και χρειάζεται (δεν χρειάζεται αλλά είπαμε…) να διεξάγουν άλλη μια πανεπιστημιακή έρευνα για να μας πουν -μεταξύ άλλων- πως όποια συσκευή είναι συνδεδεμένη στην πρίζα καταναλώνει ρεύμα (βασικά δεν λένε καν αυτό στην άνευ έμπνευσης έρευνα τους), μιλάνε για όσες είναι σε κατάσταση αναμονής, χωρίς να αναφέρουν πως ακόμη και οι κλειστές καταναλώνουν ρεύμα, από 1 μέχρι καΙ 50-60 watt).

Αυτοί λοιπόν που αν και καθηγητές φτάνουν στο σημείο να….παπαρολογούν για το ενεργοβόρο πιστολάκι, που όπως κάθε ηλεκτρική συσκευή με αντιστάσεις λειτουργεί στην βάση του 1:1 (όσο καίει τόσο παράγει) λες και υπάρχει περίπτωση να χρησιμοποιηθεί παραπάνω από 5 λεπτά (και πολλά έβαλα) την φορά, οπότε μιλάμε για το 1/12 των 2 KWh (με 2000W έχουμε ένα πολύ δυνατό πιστολάκι μαλλιών), να αφήσουν από 0,016 ευρώ και να πάνε να κρεμαστούν κι αυτοί από κάνα δέντρο μαζί με τις μαϊμούδες που θα πουν «πω πω…» στο ευφυολόγημα τους…
Υ.Γ.
Το πόσο διοξείδιο του άνθρακα δημιουργήθηκε για μια έρευνα που περιγράφει τα αυτονόητα και πόση ενέργεια θα ξοδευτεί στην παρουσίαση της και πόσο ηλεκτρικό θα πληρώσει το κράτος, θα το υπολογίσουν οι φωστήρες; Που αυτοί καλά κάνουν, τον μισθό τους δικαιολογούν (και το χαμηλό επίπεδο της παιδείας μας ταυτόχρονα…)

Δημιουργία αναμνήσεων και δεδομένα που δεν είναι τελικά και τόσο δεδομένα

Robin Williams (July 21, 1951 – August 11, 2014)

Με αφορμή την είδηση για τον θάνατο του….

Όταν μαθαίνεις πως ένας τόσο πετυχημένος και πάνω απ’ όλα αγαπητός από όλους καλλιτέχνης σαν τον Ρόμπιν Ουϊλιαμς, έπασχε από μανιοκατάθλιψη και στην δημιουργικότατη ακόμη ηλικία των 63 μάλλον αυτοκτόνησε, πραγματικά δεν ξέρεις τι να πεις.

Ειδικά όταν ανήκει σε εκείνους τους ελάχιστους που χωρίς να γνωρίζεις προσωπικά, η συνολική δημόσια εικόνα τους που εκπορεύεται από αυτό που τους έκανε γνωστούς σε συνδυασμό με το πως εκθέτουν-χρησιμοποιούν ή μη την προσωπική και οικογενειακή τους ζωή, μια άσχημη είδηση που τους αφορά σε αγγίζει έστω και λίγο…. (ενδεικτικά παραδείγματα που μου έρχονται στο μυαλό και που προσωπικά θα με έθλιβε αν μάθαινα πως κάτι κακό τους έτυχε, ο Γουϊλι Σμιθ και ο Τομ Χανκς)

Ούτε τα χρήματα, ούτε η επιτυχία, ούτε η φήμη, ούτε η αναγνωρισιμότητα, ούτε η θετική ενέργεια και η αγάπη που λαμβάνει από όλους, άμεσα ή έμμεσα, γνωστούς και αγνώστους, μπορούν να γιατρέψουν τελικά όσα αυτοκαταστροφικά πιθανόν να κρύβει κάποιος μέσα του.

Αρχική φωτογραφία από: http://kcfilm.com/filmc/wp-content/uploads/film-crew.jpg

Αρχική φωτογραφία από: http://kcfilm.com/filmc/wp-content/uploads/film-crew.jpg

Γι αυτό να μην κάνουμε το λάθος να παίρνουμε τα πάντα και τους πάντες ως κάτι δεδομένο αφήνοντας στιγμές να περνάνε κενές και απρόσωπες, γιατί παίζει να ξεμείνουμε εκεί που δεν το περιμένουμε, μόνο με οπτικό-ακουστικά αρχεία, που δεν θα ξεκινούν να περιγράφουν προσωπικά βιωμένα συναισθήματα και ιστορίες κάθε φορά που θα ανατρέχουμε σε αυτά αλλά απλές στιγμές, παρά τα έντονα χρώματα και ήχους που πιθανώς να έχουν καταγραφεί.

Όπως σε μια ταινία που μπορούμε να βλέπουμε και να ξαναβλέπουμε αλλά δεν παρακολουθήσαμε στην πραγματικότητα να δημιουργείται κι ακόμη κι αν την αγοράσαμε δεν είναι ουσιαστικά δική μας…
Κι αν έχει να κάνει με έμμεσα «δικούς μας ανθρώπους» σαν τον Ρόμπιν Ουίλιαμς, πάει καλά….Αν δεν…