Tag Archives: δρόμος

Πόση σκέψη ήθελε δηλαδή…

KODAK Digital Still Camera

Ένα πανέμορφο απόγευμα του Νοεμβρίου…
Απολαμβάνοντας το γλυκό φως του ήλιου που δύει δίνοντας μια πρασινοκίτρινη λάμψη στα δέντρα και ρίχνοντάς μια ανάλαφρη χρυσή λωρίδα φωτός πάνω στην άδεια σαν θάλασσα άσφαλτο, χωρίς τίποτα να ταράζει την ηρεμία της στιγμής.

Ούτε τα περαστικά οχήματα που δεν σταματάνε παρά μόνο για 1-2 λεπτά κι αυτό αν βλέποντας το περίπτερο ή το τυροπιτάδικο, θελήσουν να πάρουν κάτι, όπως τσιγάρα ή μια σπανακόπιτα. Κάτι μικρής αξίας σε μια νέα κατάσταση αξίας ανεκτίμητης.

Και ρωτάς σαν πολίτης…
Πόση σκέψη ήθελε δηλαδή για να το κάνει αυτό ο δήμος από την αρχή;

Για να είναι έτσι από τον Απρίλιο του ’18 και να μη χρειαζόταν να περάσουν εννιά μήνες με σκηνές απείρου κάλλους όπου οδηγοί έπαιζαν μέχρι και ξύλο, παγιδευμένοι από τον δήμο, σε ένα δρόμο τέρας.
Η Άγρια Δύση σε ένα δρόμο Ευρωπαϊκής πόλης, τον 21ο αιώνα.

(αφού δεν αποφασίζει δεκαετίες, όχι μόνο επί Μπουτάρη, να κάνει το πλέον λογικό, που κάποιοι μέχρι και ερασιτεχνικές μελέτες έχουμε καταθέσει, να περιορίσει δηλαδή ελάχιστα, σε στρατηγικά σημεία, τα μικρής κίνησης πεζοδρόμια -δεν είναι η Τσιμισκή με τις ορδές των πεζών η οδός αυτή – και να δημιουργηθεί χώρος για να μπορούν να παρκάρουν από τη μία πλευρά τις ώρες αιχμής οι επισκέπτες της κλινικής ή του μεγάλου γυμναστηρίου και να παραμένει ο δρόμος και στη πράξη και όχι μόνο στα χαρτιά διπλής κατευθύνσεως)

KODAK Digital Still Camera

KODAK Digital Still Camera

Όπως παρουσιαζόταν στο παρακάτω άρθρο (μέρος του οποίου είναι η παραπάνω φωτογραφία):
O πιο ηλίθιος δήμος στη χώρα

Σε μια περιοχή με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά (ύπαρξη κλινικής, νοσοκομείου, γυμναστηρίου, κολυμβητήριου) έπρεπε να περάσουν εννιά μήνες για να γεννηθεί αυτή η λύση και να ολοκληρώσει την αρχική -παντελώς λάθος σαν απομονωμένη πράξη- παρέμβαση…

Έστω κι έτσι, ισχύει στο 100% το κάλλιο αργά παρά ποτέ.
Έστω και με ελαφρώς στενό πεδίο στην οπτική αυτών που αποφασίζουν, είναι απόλυτα ευπρόσδεκτη αυτή η εικόνα.
Έστω κι έτσι, γιατί δεν είναι εμμονικός ο αρθρογράφος με τον Μπουτάρη, μπράβο που επί δημαρχίας του έγινε και κάτι σωστό με τα πλαστικά πασαλάκια σε δρόμους της πόλης, όπως αυτός, που είχαν πρόβλημα.
Να γινόμαστε έστω και με το ζόρι –εκεί που πρέπει– λιγάκι βορειοευρωπαίοι…

Υ.Γ.
Και για να προλάβω ορισμένους, αυτό το λέει κάποιος που και σε αυτή την οδό μένει δεκαετίες και οδηγεί και ποτέ δεν είχε την απαίτηση να παρκάρει κάτω από το μπαλκόνι του. Κάποιος που στα 27 χρόνια με δίπλωμα στάθμευσε -με μάρτυρες συγγενείς και γείτονες- σε αυτό τον ιδιαίτερο δρόμο μετρημένες, στα δάχτυλα του ενός χεριού, φορές.
Εξάλλου λίγο περπάτημα (και δη σε ανηφορίτσα) καλό κάνει, κακό δεν κάνει.

Advertisements

Βόδια πέφτουν από τον ουρανό!

Τα βόδια που έκλεισαν την ΛΕΑ (Λωρίδα Έκτακτης Ανάγκης) σκεπτόμενοι οι μισοί «έλα μωρέ, σιγά μη χρειαστεί τώρα…» και χωρίς να σκέπτονται τίποτα οι άλλοι μισοί, παρά να μόνο να χωθούν μπας και κερδίσουν μερικά μέτρα, θα έπεσαν από τα σύννεφα όταν άκουσαν και είδαν το ασθενοφόρο από πίσω τους.

Κι όταν ένα βόδι πέφτει από τα σύννεφα δεν είναι αστείο.
Μπορεί και να σε σκοτώσει, έτσι και έχεις την ατυχία να βρεθείς στη πορεία του.
Όπως αυτά που πέφτοντας βρέθηκαν πίσω από το τιμόνι ενός αυτοκινήτου να παίζουν τους οδηγούς με το ασθενοφόρο να τα βρίσκει στο δρόμο του.

Βόδια που πέρα από το να παίζουν τους οδηγούς και το να πέφτουν διαρκώς από τα σύννεφα με τις πράξεις τους, όταν έχουν οίστρο αναπαράγονται κιόλας.

Κι επειδή δεν έχουν την παιδεία και την εκπαίδευση ούτε σε δέντρο να σκαρφαλώσουν, ούτε βελανίδια να φάνε, είναι καθαρά θέμα τύχης και συγκυριών το να ξεφύγουν οι απόγονοι τους από το να τους μιμηθούν.

Γιατί συλλογικά αυτοί είμαστε!
Και πράττουμε αυτά που είμαστε!
Και δεν μας φταίει κανείς.
Δεν υπάρχει θεωρία συνωμοσίας εδώ.
Μόνοι μας συνωμοτούμε εναντίον μας.
Μόνοι μας επιλέγουμε να μην παραδεχόμαστε πως πρέπει να αλλάξουμε.

Και αυτό ισχύει και στο θέμα των κυβερνήσεων.
Και ισχύει γιατί ψηφίζουμε αυτό που είμαστε!
Τα υπόλοιπα είναι να είχαμε να λέγαμε!

Κι όσο δεν ξεκινάμε να αλλάζουμε εμείς οι ίδιοι, ώστε κάποια στιγμή να μην είμαστε βόδια που παραδίδουν στη κοινωνία άλλα βόδια αλλά να δώσουμε σωστούς πολίτες που δεν θα τους περνάει καν από το μυαλό να πατήσουν μέσα στη ΛΕΑ και ο αντικατοπτρισμός του εαυτού τους σε όλα τα επίπεδα (από τον ΚΟΚ μέχρι τα κόμματα) δεν θα μοιάζει με αυτό το άσχημο θέαμα που παράγουμε εμείς σήμερα, ο εαυτός μας θα συνεχίσει να εκπροσωπείται (από τον δρόμο μέχρι τη Βουλή των Ελλήνων) από απογόνους πιστή αντιγραφή δική μας και δεν θα αλλάξει τίποτα, ποτέ!

Ποια τεχνητή νοημοσύνη και χαζά.Τα Μινιόν θα κατακτήσουν τον κόσμο!

-Αστυνομία εκεί;
-Μάλιστα.
-Ένα τεράστιο Μινιόν μας κλείνει τον δρόμο. Πρέπει να είναι ο Κέβιν….

Αυτό (στο περίπου) 🙂 το κουφό τηλεφώνημα δέχτηκε χθες γύρω στις 3 το μεσημέρι η Ιρλανδική αστυνομία σε ένα προάστιο του Δουβλίνου, το Santry

Που δεν ήταν σκηνή από ταινία αλλά πραγματικότητα καθώς ένα φουσκωτό Μινιόν ύψους δέκα μέτρων το έσκασε (άγνωστο πως….) από ένα χώρο κοντά στον δρόμο, όπου είχε στηθεί ένα πολύ γνωστό στην Ιρλανδία περιφερόμενο λούνα παρκ το Euroshow που ταξιδεύει κατά την διάρκεια του καλοκαιριού στα διάφορα ανά περιοχή φεστιβάλ.

Όμως φαίνεται πως κουράστηκε γρήγορα, (δεν είχε και παρέα) και είπε να ξαπλώσει στον δρόμο να ρίξει έναν υπνάκο. Έτσι έδωσε την ευκαιρία στην Gardaí (την Ιρλανδική αστυνομία) που  εντωμεταξύ έφτασε στο σημείο για να ελέγξει το περίεργο τηλεφώνημα να το…ξεφουσκώσει και να το γυρίσει πίσω στα «προσωρινά» αφεντικά του, αφήνοντας το σχέδιο του, να βρει τον μεγαλύτερο εγκληματία και να τον βοηθήσει να κατακτήσει τον κόσμο γι αργότερα, όταν θα έρθουν και τα υπόλοιπα αμέτρητα κίτρινα πλασματάκια 🙂

Κι επειδή είναι διάσημα για τις σκανδαλιές και τις ζημιές τους, έσπασε και τον καθρέπτη ενός αυτοκινήτου 🙂

Εδώ το βλέπουμε μια μέρα προτού το σκάσει, να χαιρετάει τους περαστικούς
(ή….να κάνει το γνωστό κόλπο –εξ ου και το σαρδόνιο χαμόγελο- με το φτύσιμο  και το δάχτυλο για να τσεκάρει προς τα που φυσάει, ώστε να καταστρώσει το σχέδιο διαφυγής του…)  🙂

Μην τα βλέπετε έτσι γλυκούλια….
Μια μέρα, μόλις βρουν τον κατάλληλο…despicable να υπηρετήσουν (κι αν στο μεταξύ δεν τον σκοτώσουν κατά λάθος), θα κατακτήσουν τον κόσμο… 🙂

«Despicable Me 2 poster» by Source. Licensed under Fair use via Wikipedia – https://en.wikipedia.org/wiki/File:Despicable_Me_2_poster.jpg#/media/File:Despicable_Me_2_poster.jpg

 

Όταν λείπει η κοινωνία χορεύουν τα ποντίκια…

Βεγγος-συστημα-κοινωνια
Edit 2 (Τέλη Ιουνίου 2017)
Σε χώρες με μηδενική κοινωνική συνοχή και ανύπαρκτη πολιτική παιδεία, κατάσταση που καλλιεργήθηκε για πολλές δεκαετίες, οι αγρότες κλείνουν τους δρόμους όταν δεν έχουν πολλές εργασίες στα χωράφια, οι λιμενεργάτες δένουν τα καράβια στα 3ήμερα των αργιών, οι εργαζόμενοι στη καθαριότητα απεργούν μέσα στη καρδιά του καλοκαιριού κοκ

Κι αυτό δεν θα ήταν άσχημο, αν δεν συνέβαινε με μια βαρετή προβλέψιμη επανάληψη που δεν παράγει τίποτα, δεν ανοίγει νέους δρόμους και απειλεί με μόλυνση και όσα υγιή άτομα (σαν μονάδες) της κοινωνίας έχουν μείνει.

Καμία ομάδα όμως δεν δείχνει να αντιλαμβάνεται πως δεν πετυχαίνει τίποτα ουσιαστικό και πως όλο αυτό είναι αδιέξοδο και για την ίδια και κανένα μέλος καμιάς τέτοιας ομάδας δεν φαίνεται να μπορεί να βγει από αυτή τη παγίδα και να αρχίσει να αντιλαμβάνεται πως θα μπορέσει να προσφέρει -στο μακρινό μέλλον, για τους επόμενους και όχι τώρα- κάτι συνολικά θετικό.
(https://365meres.wordpress.com/2016/05/09/mia-fotografia-gia-olous-kai-11-arthra-gia-opoion-thelei/)

Χρησιμοποιώντας, η κάθε ομάδα, όλους τους άλλους σαν ομήρους. Και όλοι οι άλλοι διαμαρτύρονται μέχρι να έρθει η σειρά τους φυσικά να «απαγάγουν» μια πόλη ή μια ολόκληρη χώρα….

Που κάνει κείμενα σαν το παρακάτω -δυστυχώς- διαχρονικά…

Edit 1 (Τέλη Ιουνίου 2015)
(Το αρχικό κείμενο είναι από τις 9/8/2012, επικαιροποιημένο με μικρές αλλαγές-προσθήκες μετά τα τελευταία γεγονότα του δημοψηφίσματος κλπ)

Βαρέθηκα να βλέπω τις πορείες της κάθε εγχώριας μασονίας-συντεχνίας-κόμματος που θυμάται να κινητοποιήσει τα πρόβατα-μέλη της και να επικαλεστεί και την «κοινωνία» μόνο όταν θίγεται η τσέπη της.

Πριν λίγες μέρες (όταν γράφηκε) οι αστυνομικοί που μεθαύριο θα ψεκάζουν την «κοινωνία» των κουνουπιών…και θα σαπίζουν στο ξύλο την φάρμα των ζώων που αυθαίρετα ονομάζεται «κοινωνία»…

Τώρα (όταν γράφηκε) οι δικαστικοί που έβγαλαν το χαράτσι συνταγματικό λιώνοντας κάτω από την μπότα της «τυφλής» (όποτε θέλουν) δικαιοσύνης, που -κατά επιλογή τους- ερμηνεύει τους νόμους κατά το δοκούν, την «κοινωνία» των σκουληκιών, καταπατώντας κάθε έννοια συνταγματικού δικαίου…..
Μέχρι και τα κόμματα ξεχωριστές πορείες για το ίδιο θέμα διοργανώνουν….

Μέχρι και σε δημοψηφίσματα (τωρινή προσθήκη) σε παγιδεύουν να συμμετέχεις διαλέγοντας πλευρά, με επικλήσεις στο πορτοφόλι σου, για να τους δίνεις άλλοθι ύπαρξης και να ανανεώνεις την επιρροή τους, όταν είναι ολοφάνερο πως ο,τι κι αν απαντήσεις το αποτέλεσμα είναι προδιαγεγραμμένο. Παρόλα αυτά πιάνεσαι στην φάκα που έχεις επιτρέψει να τοποθετηθεί στην τσέπη σου….

ΕΙΔΑΤΕ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΣΤΩ ΚΑ ΜΙΑ ΠΟΡΕΙΑ-ΑΠΕΡΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ,ΤΗΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, ΤΗΝ ΧΑΜΕΝΗ ΗΘΙΚΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ;
ΠΟΣΟ ΑΚΟΜΗ ΘΑ ΔΕΧΕΣΤΕ ΝΑ ΕΙΣΤΕ/ΓΙΝΕΣΤΕ ΜΕΛΗ ΟΜΑΔΩΝ ΠΟΥ ΚΟΙΝΗΤΟΠΟΙΕΙΣΤΕ ΜΟΝΟ ΑΝ ΑΚΟΥΜΠΗΣΟΥΝ ΤΟ ΠΟΡΤΟΦΟΛΙ ΣΑΣ, ΟΤΑΝ ΣΑΣ ΕΧΟΥΝ ΠΑΡΕΙ ΠΡΟ ΠΟΛΛΟΥ ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑ;

Γι αυτό έπαψε να υπάρχει αυτό που ονομάζεται «κοινωνία»
Που είσαι εσύ; Που είμαι εγώ; Που είναι ο «άλλος»;
Η έννοια κοινωνία είναι στο ψυγείο εδώ και πολλές δεκαετίες.
Η έννοια κοινωνία θα μείνει κλεισμένη μέσα σε εισαγωγικά μέχρι να αποκτήσει ξανά υπόσταση.

Μόνο όταν η «κοινωνία» μέσα από την ατομικότητα των πολιτών που είτε δεν ανήκουν είτε δεν θα θέλουν πια να ανήκουν σε κάποιο επαγγελματικό ή κομματικό μαντρί, θα αποκτήσει συλλογική συνείδηση που θα την «βγάζει στο πεζοδρόμιο» αυτοματοποιημένα, ψυχρά, λογικά, όποτε θα βλέπει την κάθε τέτοιου είδους ομάδα υποκριτικά να βγαίνει στον δρόμο και θα την αναγκάζει να τρέξει να κρυφτεί, που θυμάται να την επικαλείται μόνο όταν θίγεται ο εαυτούλης της…

Μόνο όταν η «κοινωνία» μέσα από την ατομικότητα της σκέψης των πολιτών που απεχθάνονται να κατευθύνονται σαν άβουλα όντα αναγεννηθεί και κυνηγήσει από τον δρόμο όλους αυτούς, μέχρι που και τα απλά εναπομείναντα μέλη των συντεχνιών αντιληφθούν πως στην πραγματικότητα άγονται και φέρονται από τα ιερατεία τους ΑΚΡΙΒΩΣ όπως οι κομματικοί στρατοί άγονται και φέρονται από τα κόμματα που υποστηρίζουν, με μοναδική επιδίωξη το προσωπικό βόλεμα και σύνθημα το πορτοφόλι τους και γίνουν και αυτοί ένα με την «κοινωνία» αφήνοντας μόνες και άνευ ηθικού ερείσματος τις κεφαλές κάθε λογής «σωματείου,ομοσπονδίας,ένωσης, κόμματος» και αρχίσουν να λειτουργούν και στην καθημερινότητα τους υπέρ της «κοινωνίας» που άλλοι ψευδώς επικαλούνται γι αυτούς….

Μόνο όταν η «κοινωνία» μέσα από τα παραπάνω αποκτήσει ανανεωμένη συλλογική συνείδηση που θα μειώσει στο ελάχιστο την επιρροή κάθε λογής «ηγέτη» και οδηγήσει -χωρίς προσυνεννόηση- τις μονάδες που την αποτελούν στην ίδια κατεύθυνση, να αγωνιστούν γι αυτήν ως μέλη της και όχι ως αποκομμένα μέρη της δίνοντας της ξανά ηθική υπόσταση, μόνο τότε θα αρχίσουν να αλλάζουν τα πράγματα.

Μόνο όταν η κοινωνία μέσα από τα παραπάνω βγάλει στον δρόμο για πρώτη φορά τον εαυτό της χωρίς «ηγέτες» και πατρόνες, χωρίς ομάδες και υποομάδες, απαιτώντας για πρώτη φορά αυτά που είναι σημαντικά και προηγούνται της όποιας οικονομικής ευμάρειας, μόνο τότε οι πολιτικοί μας που ενδιαφέρονται πρωτίστως για την εξουσία και την καρέκλα, θα ανησυχήσουν πραγματικά !!!!

Μόνο όταν η κοινωνία καταλάβει πως «όλα τα άλλα» που ξέχασε είναι οι βασικές προϋποθέσεις
που θα της εξασφαλίσουν (ως φυσική συνέχεια μιας υγιούς της λειτουργίας ) και υγεία στο οικονομικό πεδίο και πετάξει από μέσα της και πάνω της όλους αυτούς (με τελευταίους χρονικά τους πολιτικούς) που για τα μικρο-συμφέροντα τους, για την ικανοποίηση της προσωπική τους ματαιοδοξίας ή γιατί απλά είναι η εύκολη λύση, την βιάζουν με το να την δελεάζουν με μερικά χαρτονομίσματα που στο τέλος τους τα χρωστάει κι από πάνω, θα ξεκινήσουν να εμφανίζονται δυνάμεις με σκοπό και στόχο να διαγραφούν τα κακώς κείμενα .
‘Όταν αυτές οι δυνάμεις δεν θα κινδυνεύουν να γίνουν βορά κάποιας συντεχνιακής αγέλης, που θα ανταποκριθεί τυφλά στο σφύριγμα του τσοπάνη της για επίθεση…

Μέχρι τότε, εσύ ο απλός δικαστικός, εσύ ο απλός αστυνομικός, εσύ ο απλός ταξιτζής, βενζινοπώλης, δάσκαλος, εργάτης….θα παίζεις το παιχνίδι του συστήματος μέσα από το υποσύστημα που αυτό δημιούργησε και του οποίου είσαι ή γίνεσαι περιστασιακά μέλος.

Μέχρι τότε, εσύ ο απλός πολίτης που επειδή δεν ανήκεις επίσημα σε κάποιο συντεχνιακό, κομματικό, πολιτικό-ιδεολογικό στρατό πιστεύεις λανθασμένα πως δεν είσαι και παγιδευμένος από τις αδιάρρηκτες συνάψεις του εγκεφάλου με την τσέπη σου τις οποίες ύπουλα μπόλιαζαν σιγά σιγά στο «κοινωνικό» σου DNA, θα επιτρέπεις αυτές να  να γίνονται χορδές στα χέρια επιτήδειων με τις οποίες σε παίζουν σαν μαριονέτα, καθιστώντας σε -έστω και προσωρινά- ο καθένας τους πιόνι του. Πιόνι του που το κινεί μέχρι να πετύχει τα σχέδια του…

Κι όταν δεν σε χρειάζεται άλλο και σε αφήνει και «πέφτεις» , αντί φυσιολογικά να διαλύσεις υπό το βάρος που σε φορτώνουν να κουβαλάς αυτόν τον αόρατο ιστό που έχουν υφάνει, όσο κι αν έχεις απογοητευτεί ή θυμώσεις (ή και τα δυο) απλά αναπηδάς και παραμένεις δεκτικός στον επόμενο που θα γίνει κύριος του και πιάσει, ερεθίσει και σε παίξει με τις ίδιες χορδές…

Μέχρι να πάψει να συμβαίνει αυτό…
Μέχρι τότε….η «κοινωνία» θα μένει παγιδευμένη σε εισαγωγικά….
(και η οικονομική κατάσταση είναι απλά μια από τις αντανακλάσεις της)
Ας την ελευθερώσουμε προτού να είναι αργά…..

Save

Save

Save