Tag Archives: διάθεση

Saving Daylight Saving Time (Σώζουμε τη θερινή μας ώρα)

sun-47083_640

Edit 3/10/20:
Η Ευρωπαϊκή Ένωση αποφάσισε να σταματήσει η εναλλαγή ώρας το 2021, δίνοντας όμως τη δυνατότητα σε κάθε κράτος-μέλος να επιλέξει ποια ώρα θα κρατήσει, τη θερινής ή τη χειμερινή.
(Ακούγεται ως φημολογία πως αυτό θα πάρει παράταση ένα έτος αλλά δεν φαντάζει πολύ πιθανό.)

Την αλλαγή ξεκίνησαν να εφαρμόζουν πειραματικά στις αρχές του αιώνα διάφορες χώρες και καθιερώθηκε με την ενεργειακή κρίση στη δεκαετία του ’70 ώστε κατά τους ανοιξιάτικους και καλοκαιρινούς μήνες να κερδίζουμε μια ώρα φωτός μειώνοντας την κατανάλωση ενέργειας.

Πλησιάζοντας λοιπόν στην τωρινή αλλαγή η χώρα μας δεν έχει ανακοινώσει ακόμη ποια ώρα θα κρατήσει, παρόλο που:
α) Καθαρά γεωγραφικά, δεν έχουμε τόσο μεγάλο γεωγραφικό μήκος ως χώρα ώστε να έχουμε ενδοιασμούς (όπως έχει για παράδειγμα η Γαλλία) αφού η απόκλιση στην ανατολή και τη δύσης του ηλίου μεταξύ του απώτατου δυτικού (Οθωνοί,19° 23′Α ) και του απώτατου ανατολικού (νησίδα Στρογγύλη, 29° 38′Α) σημείου μας είναι 40 λεπτά.
β) Εντελώς πρακτικά όσον αφορά τη δημογραφία της χώρας, το 90% του πληθυσμού ζει σε εύρος γεωγραφικού μήκους που η απόκλιση της ώρας δεν ξεπερνάει τα 19 λεπτά.

a-3
Ιωάννινα 20° 51′Α – Ηράκλειο 25° 8′Α

Με βάση τα παραπάνω, το ότι δεν έχουμε αποφασίσει ακόμη την στιγμή που τα θετικά της μονιμοποίησης της θερινής ώρας είναι -σχεδόν δεσμευτικά- περισσότερα φαντάζει παράξενο.

Επειδή λοιπόν οι πολιτικοί μας είναι ικανοί στο να βάζουν αψυχολόγητα αυτογκόλ ας θυμηθούμε τους βασικότερους από αυτούς τους λόγους, σε ένα άρθρο που είχα γράψει δυο χρόνια πριν, όταν διεξαγόταν η πανευρωπαϊκή ψηφοφορία για να έχει μια ιδέα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή τι προκρίνουν οι πολίτες πανευρωπαϊκά.

Ψηφοφορία που έδειξε πως ο κόσμος επιθυμεί την διατήρηση της θερινής ώρας, κάτι που έδειξαν και τοπικές δημοσκοπήσεις (όπως για παράδειγμα στην Αυστρία όπου το 80% τάχθηκε υπέρ της θερινής).

Ενδεικτικά, ακόμη και η Τουρκία αποφάσισε την μόνιμη υιοθέτηση της θερινής ώρας ζυγίζοντας προφανώς τα θετικά και τα αρνητικά και καταλήγοντας πως η θερινή ώρα προσφέρει περισσότερα οφέλη
(ειδικά σε ένα θέμα που ενδιαφέρει και εμάς πάρα πολύ και αναλύεται στο αρχικό κείμενο, αυτό του τουρισμού και της επίπτωσης που θα έχει σε αυτόν αν νυχτώνει μια ώρα νωρίτερα το καλοκαίρι) για τους πολίτες και την οικονομία της χώρας.

Αρχικό κείμενο (5/8/18):
Σημαντικό!
Αυτές τις μέρες του 2018 (μέχρι τις 16 Αυγούστου) διεξάγεται μια πανευρωπαϊκή ψηφοφορία πολιτών που ανάλογα με το αποτέλεσμα και τις αποφάσεις που θα παρθούν ενδέχεται να επηρεάσει σε πολύ μεγάλο βαθμό τις…μέρες μας.

Είναι η ψηφοφορία για το αν θα καταργηθεί η ρύθμιση της θερινής ώρας.

Εμάς, από όλες τις απόψεις μας συμφέρει είτε να παραμείνει ως έχει (απίθανο) είτε να ισχύσει  365 μέρες η θερινή.

Το γιατί γίνεται εύκολα αντιληπτό με μερικά παραδείγματα:

Αν πάψει να ισχύει, θα ξημερώνει από τις 5 και -αν πούμε πως αυτό καταπίνεται- θα νυχτώνει πριν τις 8.
Σαν τουριστική χώρα αν το δει κανείς είναι τρελή καταστροφή.

Και μπορεί τους άλλους νότιους, ειδικά στα ανατολικά (Πορτογάλους, Ισπανούς) να μην τους ενοχλεί πολύ μιας και είναι σε άλλη ζώνη ώρας, αλλά δεν θα τους χαλούσε καθόλου να στερήσουν από τον βασικό τους ανταγωνιστή στον τουρισμό, εμάς, μια ώρα φωτός.

Edit 3/10/20
Εξαιρετικά περιγραφικό και χρήσιμο μετά την επίσημη υιοθέτηση από την Τουρκία της θερινής ώρας είναι το παρακάτω σενάριο σε περίπτωση που δεν κάνουμε το ίδιο.

Σκεφτείτε έναν τουρίστα στην Ρόδο, στην καρδιά του καλοκαιριού, αραχτό στην παραλία, να κοιτάει το ρολόι του, να βλέπει πως ενώ είναι επτά το απόγευμα ξεκίνησε να σουρουπώνει και να σκέφτεται πόσο γρήγορα νύχτωσε από την ώρα που ξύπνησε και πόσο θα επιθυμούσε να μπορούσε να απολαύσει περισσότερη μέρα.

Φανταστείτε τώρα έναν τουρίστα λίγα χιλιόμετρα πιο ανατολικά, στις παραλίες της Σμύρνης, αραχτό στη δική του ξαπλώστρα, να κοιτάζει την ίδια στιγμή το ρολόι του και να έχει χορτάσει ήλιο, έτοιμος να επιστρέψει χαρούμενος στο δωμάτιο του, να κάνει ένα ντουσάκι και όταν βγει για φαγητό να έχει ακόμη ένα γλυκό φως κι ας έχει δύσει ο ήλιος.

Σκεφτείτε λοιπόν που θα πάει την επόμενη χρονιά ο τουρίστας της Ελλάδας όταν θα περπατάει μέσα στο μαύρο σκοτάδι και δει τον γνωστό του που πήγε στην Τουρκία (ή τον γνωστό του που πήγε στην Ισπανία) να ανεβάζουν στα σόσιαλ live stories φωτογραφίες και βίντεο με φως από εκεί που είναι.

Φανταστείτε τώρα και τις τουριστικές καμπάνιες αυτών των χωρών, πόσο εύκολο θα είναι να κάνουν πλάγιες αναφορές στο πόσο περισσότερο ήλιο προσφέρουν σε σχέση με την Ελλάδα αν κάνουμε το λάθος να κρατήσουμε την χειμερινή ώρα.

(Συνέχεια αρχικού κειμένου):
Μετά, πέρα από το θέμα εξοικονόμησης ενέργειας (που παραμένει πολύ επίκαιρο σε μια Ελλάδα που βγήκε-δεν βγήκε από μνημόνια και με την οικονομική κατάσταση της πλειοψηφίας των νοικοκυριών σε μέτρια έως κακή κατάσταση), είναι και θέμα οδικής ασφαλείας.

Είμαστε που είμαστε ειδική περίπτωση και με ελάχιστη οδηγική παιδεία, σκεφτείτε να πρέπει να οδηγούμε 210 περισσότερες ώρες με σκοτάδι.

(Αν χωρίσουμε χονδρικά ένα 24ωρο στα δυο και πούμε πως έχουμε δώδεκα ώρες νύχτα και δώδεκα ώρες μέρα τότε μιλάμε για 17,5 (!) «χαμένες μέρες» σε περίπτωση υιοθέτησης της χειμερινής.)

Να πας με την οικογένεια σου στη θάλασσα μέσα Ιουλίου, να φεύγεις π.χ 6 το απόγευμα από τη παραλία κι ενώ γυρνούσες ξεκούραστα με φως, να σε πιάνει η νύχτα στο δρόμο.

Να είσαι νταλικέρης, να σε φορτώνει η απογευματινή βάρδια ενός εργοστασίου στις 5 π.χ στην Θεσσαλονίκη για Αθήνα και ενώ τώρα κάνεις τη μισή και παραπάνω διαδρομή μέρα, να σε πιάνει η νύχτα πριν φτάσεις στη Λάρισα.

Αλλά κυρίως θα έχει τεράστιο ψυχολογικό αντίκτυπο.
Τώρα, μπορεί να είμαστε στον πάτο όσον αφορά όλα τα θέματα, αλλά έχουμε τον ήλιο μας.
Που λόγω της θερινής ώρας μπορούμε να χαιρόμαστε περισσότερο.
Φεύγουμε από την εργασίας μας και έχουμε κυριολεκτικά «όλη τη μέρα μπροστά μας» να κάνουμε ο,τι δραστηριότητα θέλουμε με φως.
Να αράξουμε στο μπαλκόνι, να πάμε για καφέ, για μια απλή βόλτα, να περπατήσουμε…
Αυτό και μόνο μας φτιάχνει τη διάθεση.

Αν δεν αλλάζει η ώρα και κρατήσουμε την χειμερινή, την καλύτερη περίοδο του έτους (άνοιξη-φθινόπωρο) όλοι θα χάνουμε μια το βράδυ και οι περισσότεροι θα χάνουν και μια το πρωί.

Αν σήμερα που μιλάμε δεν ίσχυε η θερινή ώρα, αυτή την ώρα (20:17) δεν θα είχαμε φως έξω.
Θα είχε νυχτώσει από τις 19:40 !!!

(edit 3/10/20: Η παρακάτω ψηφοφορία εννοείται πως έχει λήξει, απλά δεν αφαιρέθηκε για λόγους αυθεντικότητας του αρχικού κειμένου)

Πηγαίνουμε
 λοιπόν στη παρακάτω διεύθυνση και ψηφίζουμε!
(Πάνω δεξιά υπάρχει επιλογή για να εμφανιστεί το ερωτηματολόγιο στα ελληνικά):
https://ec.europa.eu/eusurvey/…/2018-summertime-arrangements

Όταν η πραγματικότητα ξεπερνά τον μετρ του τρόμου Στίβεν Κινγκ…

bridge-broken

Πόσο απερίγραπτοι πρέπει να είναι κάποιοι να πάνε πεζοπορία σε μια διαδρομή με πολύ επικίνδυνα σημεία έχοντας μαζί τους μικρά παιδάκια…Παιδιά με μονοψήφια ηλικία που δεν έχουν ούτε κατά διάνοια αναπτύξει πραγματική αίσθηση του κινδύνου και της αυτοσυντήρησης….

Πόσο στον κόσμο τους και χωρίς συναίσθηση του τι ακριβώς κάνουν, να αψηφούν απαγορευτικά σήματα έχοντας μαζί τους αυτά τα παιδιά και να τα αφήνουν να περπατάνε μόνα τους στα σημεία θανάτου, αναπαριστώντας σκηνικά σε τοποθεσίες που μοιάζουν να βγήκαν από την δραματική ταινία Stand by Me;

Που περιγράφει την πεζοπορία μιας παρέας φίλων στην προσπάθεια τους να ανακαλύψουν πρώτοι -και να πάρουν την δόξα- το άψυχο σώμα ενός παιδιού που είχε εξαφανιστεί…

Ταινία που βασίστηκε σε μυθιστόρημα του μετρ του τρόμου Στίβεν Κινγκ με τίτλο The body
Κι ενώ η ταινία έμεινε δραματική και πιο κοντά στο ομώνυμο τραγούδι του Ben E. King από το οποίο πήρε τον τίτλο της,  η πραγματική ιστορία του σήμερα έγινε τρόμου και κατέληξε να μην συμβαδίζει με τον τίτλο της ταινίας αλλά να ταιριάζει με φρικτό τρόπο στον τίτλο του βιβλίου…

King και ο ένας King κι ο άλλος….
Πεζοπορία οι ήρωες του βιβλίου-ταινίας, πεζοπορία και οι πραγματικοί ήρωες…
Το στάσου πλάι μου του τραγουδιού τίμησε και ο συγγραφέας αφού η ιστορία πραγματεύεται το δέσιμο τους μέσα από εκείνες τις δυο μέρες της περιπέτειας τους και την επιστροφή όλων τους πίσω στην μικρή τους πόλη και τις ζωές τους….
Ειδικά στην σκηνή της γέφυρας που ο κεντρικός ήρωας δεν άφησε από τα μάτια του τον πιο αδύναμο-φοβισμένο φίλο του….

Δεν το τίμησαν (στην πρακτική του εφαρμογή) οι απερίσκεπτα τραγικοί ήρωες της ιστορίας του σήμερα…
Αφήνοντας μικρά παιδιά να περπατάνε μόνα τους σαν να μην τρέχει τίποτα, σε μια γέφυρα φτιαγμένη για τον οδοντωτό…με τα δόντια του χάους να παραμονεύουν από κάτω σε ένα σημείο που θα ζήλευε και ο ίδιος ο συγγραφέας για μελλοντικές ιστορίες τρόμου που θα γράψει…
Μόνο που τον πρόλαβαν κάποιοι στην πραγματική ζωή..

Θα το σκεφτούν τώρα που θα γυρίσουν με ένα λιγότερο, αλλά είναι αργά για όλους
Ειδικά για το παιδάκι…

Κι όσο κι αν θέλεις να συμμεριστείς τον πόνο κάποιου, και μόνο η εικόνα της γέφυρας που ενήλικες άφησαν να διασχίσουν μόνα τους μικρά παιδάκια δεν μπορεί να προσδώσει τίτλο όπως στιγμιαίο λάθος…
Γιατί θέλει πολλές στιγμές για να περάσει κάποιος μια γέφυρα σαν κι αυτή.

1764817

Πηγή φωτογραφίας:

http://www.aigialeianews.gr/topika/aigialeia/4215-me-megali-symmetoxi-kai-fetos-i-katavasi-tou-vouraikoy-deite-foto

Τόσες που είναι αδιανόητο να μην συνειδητοποιεί πόσο επικίνδυνη είναι ακόμη και για τον ίδιο, πόσο μάλλον για ένα 9χρονο. Ειδικά όταν η διαδρομή έχει κι άλλες παρόμοιες γέφυρες…
Στην τελική, οι ενήλικες θα μπορούν να πονάνε ενώ ένα παιδάκι δεν θα νιώσει τίποτα, ποτέ ξανά, χωρίς να φταίει…

Είχα ξεκινήσει να γράφω με αφορμή ένα άλλο περιστατικό για μια επικίνδυνη μόδα-παιχνίδι που κυκλοφορεί μέσω διαδικτύου. Όπου κάποιος κατέκρινε τα ΜΜΕ γιατί το έκαναν ρεπορτάζ με το λανθασμένο σκεπτικό πως κάνουν διαφήμιση. Προτιμούσε προφανώς να μην ξέρουν οι γονείς τίποτα ώστε να έχουν τον νου τους, ούτε να έχουν την δυνατότητα να αντιληφθούν (όσοι δεν το έχουν καταλάβει) με βάση το ρεπορτάζ πως και το διαδίκτυο κρύβει κινδύνους  ή να στρουθοκαμηλίζουν πως δεν αν δεν κοιτάνε για τίποτα  κακό εκεί έξω για το οποίο πρέπει να προσέχουν δεν θα τους βρει…
Θα μείνει στην άκρη για την ώρα εξαιτίας αυτής της νέας αρχαίας τραγωδίας…

Θα έχει όμως συνδετικό κρίκο το παρακάτω κομμάτι που προοριζόταν για αρχή εκείνου του κειμένου…

Ανθρώπινο είδος…Το μόνο μέλος του ζωικού βασιλείου που μεγάλο ποσοστό του αναπαράγεται ΚΑΙ από μιμητισμό, γιατί έτσι… αφού οι άλλοι κι εμείς….
Ανεξαρτήτως ικανοτήτων ή συνειδητοποίησης του τι ακριβώς πάει να κάνει…
Ανεξαρτήτως προσήλωσης στο έργο που αναλαμβάνει και απόφασης να θυσιάσει δικά του θέλω…
Ανεξαρτήτως διάθεσης του να εκπαιδευτεί και να μάθει να συμβαδίζει με την εποχή ώστε να παρέχει στους απογόνους τους ασφαλές παρόν και να τους οδηγεί με ασφάλεια στο μέλλον…

Κι ας είναι οι καλύτεροι άνθρωποι στον κόσμο…
Δεν «βαραίνει» τόσο όσο το ότι δεν είναι αυτοί που πρέπει…

Και την πληρώνουν τα «δημιουργήματα» του χωρίς να φταίνε σε τίποτα…

 

Save

Save

Save

Save

Save