Category Archives: Uncategorized

Με τη ματιά μιας bridge superzoom…


Η φωτογραφία σε ανοιχτό χώρο,από άποψη ποιότητας θέλει -ιδανικά- να γίνεται όταν έχουμε ψυχρό καιρό και καθαρή ατμόσφαιρα χωρίς θολούρα και υγρασία.

Αυτό γιατί όταν έχει ζέστη ο θερμός αέρας που βρίσκεται χαμηλά ανεβαίνει γρήγορα προς τα πάνω δημιουργώντας χορευτικά και στροβιλισμούς που αλλοιώνουν την πορεία του φωτός όπως αυτό μεταφέρεται μέσα από τον φακό στον αισθητήρα.

Αυτό γίνεται πιο έντονο όσο πιο μακριά στοχεύεις γιατί το φως έχει να διανύσει μεγαλύτερη απόσταση.
Γι αυτό για παράδειγμα η καλύτερη εποχή για να φωτογραφίζεις πράγματα που βρίσκονται πολύ μακριά δεν είναι το καλοκαίρι.
Αυτό φυσικά δεν σε εμποδίζει να δοκιμάσεις και καλοκαίρι τις δυνατότητες της φωτογραφικής σου μηχανής όσον αφορά το οπτικό ζουμ που διαθέτει.

Έτσι αποφάσισα να κάνω κι εγώ όσον αφορά το επίγειο ζουμ.
Έκανα και λίγο γυμναστική ανεβαίνοντας δυο φορές στη ταράτσα αφού ξέχασα το κλειδί κάτω από το προηγούμενο βράδυ και μιας και ο στόχος δεν ήταν η ποιότητα δεν με ενόχλησε η θολούρα που έχει κατσικωθεί στην ατμόσφαιρα της πόλης από τους νοτιάδες.

Σήκωσα την κάμερα χωρίς να κάτσω να ασχοληθώ πολύ με τις ρυθμίσεις (για βέλτιστα αποτελέσματα κλπ) αφού ο στόχος ήταν μόνο να δω μέχρι που φτάνει να στοχεύσει το ζουμ της και μπροστά μου και δεξιά είδα το στρόγγυλο κτήριο του παιδαγωγικού του ΑΠΘ ενώ αριστερά τις κολώνες με τους προβολείς του Καυτανζογλείου.

Μου έκανε και όλο αυτό σαν ένα είδος φωτογραφικής προπόνησης με εκπαιδευτικό στόχο οπότε είπα ανάμεσα από αυτά τα δυο θα ζουμάρω.

Η πρώτη φωτογραφία είναι χωρίς καθόλου ζουμ και χωρίς να έχω ιδέα τι υπάρχει μπροστά,πέρα από εκεί που έβλεπα με τα μάτια μου.
(Ό,τι βλέπει ο καθένας δηλαδή κοιτώντας αυτή τη φωτογραφία).

Που δεν μπορώ να μη σχολιάσω πως και στο άλλο άκρο,με τον φακό της τραβηγμένο τελείως μέσα σώμα της μηχανής η ευρύτητα οπτικού πεδίου που δίνει με τα 20mm του είναι επίσης εντυπωσιακή.

Όπως ξεκίνησα λοιπόν να εκτείνω το βαρελάκι με τους φακούς προς τα έξω άρχισα να διακρίνω κάτι περίεργο στον βάθος που στην αρχή το πέρασα για υπερυψωμένο υδραγωγείο.

Χάρηκα να πω την αλήθεια που βρήκα με τη μια κάτι ιδιαίτερο για να έχω ως σημείο αναφοράς και συνέχισα μέχρι να χρησιμοποιήσω όλο το x60 οπτικό ζουμ για να κάνω την τελευταία φωτογραφία.

Μετά,όταν κατέβηκα κάτω άρχισα να ψάχνω στο διαδίκτυο να βρω που στο καλό είναι αυτό που φωτογράφισα.

Αφού δεν το βρίσκω και έχω σκάσει ρωτάω τον φίλο μου τον Βασίλη τον Προκοπίδη που έχει το Makpress σαν πιο ψαγμένο στα της πόλης.
Ο οποίος μου απαντάει λίγο αργότερα πως είναι το ραντάρ προσέγγισης του αεροδρομίου Μακεδονία,απέναντι από το κτήμα Χρηστίδη,στο Πλαγιάρι!

Το ΠΟΙΟ; Που είναι ΠΟΥ;

Ε,δεν γινόταν να μη το ψάξω λίγο παραπάνω και ορίστε η απόσταση που μου έδωσε η Google:
17,93 χλμ σε ευθεία γραμμή!

Όλα τους αποκλειστικά και μόνο από το σύστημα φακών που φοράει η Panasonic Lumix FZ82.

Υ.Γ.
Δεν έχω μαγαζί,δεν κερδίζω τίποτα (ούτε affiliate links θα βρει κανείς εδώ,ούτε τίποτα) αλλά αν δεν παινέψεις το σπίτι σου θα πέσει να σε πλακώσει λένε,πολύ περισσότερο όταν και να θέλεις δυσκολεύεσαι να γίνεις υπερβολικός με αυτό που βλέπεις.

Που για αυτό το είδος και σε αυτό το επίπεδο τιμής (και έχοντας ζυγίσει τους περιορισμούς και τα μειονεκτήματα) και μέχρι και τα +500 ευρώ δεν υπάρχει κάποια άλλη (κάμερα εννοώ) να μπει ανάμεσα μας.

Άλλα τα μάτια του λαγού κι άλλα της κουκουβάγιας

«Αλλιώς βλέπει μια κουκουβάγια το φεγγάρι και αλλιώς ένας λαγός.Έτσι συμβαίνει και με μια φωτογραφική με πραγματικό ζουμ και μια κάμερα κινητού με ζουμ βασισμένο σε λογισμικό»


Η σοφή παροιμία του τίτλου περιγράφει πως πράγματα που με μια πρόχειρη ματιά δείχνουν ίδια μπορεί να διαφέρουν πάρα πολύ και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ακόμη και περιπτώσεις και καταστάσεις που δεν έχουν να κάνουν με τα αναφερόμενα αισθητήρια όργανα.

Γνωμικό που ταιριάζει τέλεια και για αντικείμενα που χωρίς να είναι τα προαναφερθέντα ανθρώπινα όργανα,στις βασικές τους αρχές λειτουργούν όπως αυτά και αναφέρομαι στις συσκευές λήψης εικόνας.

Που σαν τα ανθρώπινα μάτια κι αυτές συλλαμβάνουν το φως,το μετατρέπουν σε ηλεκτρικά ερεθίσματα/σήματα τα οποία στέλνουν στον δικό τους -ηλεκτρονικό- εγκέφαλο για να δείξει την εικόνα που τα φωτόνια παγιδεύουν και φέρνουν στον φακό.

Πατροπαράδοτη σοφία που δημιουργήθηκε πάρα πολλά χρόνια προτού σκεφτεί καν ο άνθρωπος τι θα μπορούσε να κατασκευάσει που να αποτυπώνει αυτό που βλέπει με τα μάτια του,ώστε να μην εξαρτάται από τη ζωγραφική και μόνο.

Σοφία που δεν μπορούσε να συλλάβει πως θα υπάρχει μια μέρα η τεχνολογία για να συλλαμβάνουμε και να αποτυπώνουμε το φως σε χαρτί χωρίς να χρειάζεται να κάνουμε ο,τι και οι Croods για να βγούμε μια οικογενειακή φωτογραφία:

Πολύ περισσότερο δεν μπορούσε να φανταστεί πως θα έφτανε σε τόσο υψηλό επίπεδο η εξέλιξη της επιστήμης που να μπορούμε να αποτυπώνουμε εικόνες ψηφιακά,όπως κάνει και ο εγκέφαλος μας.
Συσκευές που πολύ σοφά ονομάσαμε φώτο-γραφικές μηχανές.

Αυτοί μάλιστα που χρησιμοποίησαν πρώτοι την παραπάνω παροιμία ούτε που θα μπορούσαν να φανταστούν πως η έκφραση αυτή θα έβρισκε εφαρμογή και σε αυτές τις συσκευές γιατί όχι μόνο θα υπήρχαν αλλά στη μάχη κάποιων εταιρειών (που τις κατασκευάζουν/χρησιμοποιούν ως πρόσθετο -τυπικά- χαρακτηριστικό άλλου προϊόντος τους) για όσο το δυνατόν περισσότερο κέρδος θα συμβούν παράδοξα πράγματα.

Παράδοξο νούμερο ένα πως από μια έξτρα ευκολία προσαρτημένη σε μια άλλη συσκευή (τηλέφωνο-smartphone) θα έφτανε να είναι πιο σημαντική από την κύρια και να είναι η οικονομική επιτυχία των εταιρειών απόλυτα εξαρτημένη από τη φωτογραφική μηχανή που ενσωματώνουν στο κινητό περισσότερο από οτιδήποτε άλλο αυτό κάνει.

Παράδοξο νούμερο δύο πως παρά την ταχύτατη εξέλιξη της τεχνολογίας και μπροστά στη φρενίτιδα για όλο και περισσότερο κέρδος οι εταιρείες αυτές θα επέστρεφαν πίσω στην εποχή που ο μόνος τρόπος αποτύπωσης μιας εικόνας ήταν η ζωγραφική.

Πορεία στην οποία τις οδηγούν οι φυσικοί νόμοι και κανόνες.
Γιατί όσο και να προχωρήσει η τεχνολογική εξέλιξη στηρίζεται και περιορίζεται από τα όρια που αυτοί οι νόμοι και κανόνες βάζουν.

Βασικότερος κανόνας (στη περίπτωση αυτή) που τις αναγκάζει να ψάχνουν πλάγιες οδούς για να κατευθύνουν το βλέμμα του αγοραστικού κοινού εκεί που θέλουν είναι ο περιορισμένος χώρος.

Αν δεν υπήρχε αυτός ο περιορισμός,το πιο απλό,δεν θα χρειαζόταν μια επιχείρηση να δίνει 150-200,ακόμη και 300 χιλιάδες ευρώ για να αγοράζει τις κουμούτσες που βλέπει κανείς στα τηλεοπτικά στούντιο και που θέλει ολόκληρο στρατηγικό σχεδιασμό για να μεταφερθούν π.χ. για εξωτερικές μεταδόσεις.
Θα έδινε από ένα σούπερ γούαου smartphone των 1000 ευρώ στους εικονολήπτες και θα ήταν όλοι άνετοι και ωραίοι από όλες τις απόψεις.
Έλα όμως που δεν γίνεται:

Ο,τι κι αν έκαναν/κάνουν/θα κάνουν οι εταιρείες αυτές είναι φύσει αδύνατο να βρουν τον απαραίτητο χώρο όταν κατασκευάζουν συσκευές πάχους χοντρής φέτας ζαμπόν και για να ταΐσουν τους καταναλωτές σκαρφίζονται διάφορους ευφάνταστους τρόπους να παρουσιάσουν κάτι ως κάτι που δεν είναι.

Για να μην παρεξηγούμαστε…
Ποτέ δεν θα πω σε κάποιον να μην πάρει κινητό για να κάνει φωτογραφίες.
Αυτό θα έλειπε!
Όλοι χρησιμοποιούμε και αυτή την ευκολία που παρέχουν.

Ακόμη και ο πιο τρελαμένος με τη φωτογραφία,αν διαθέτει λογαριασμό σε κάποιο σόσιαλ και αλληλεπιδρά εκεί με άλλους ανθρώπους δεν γίνεται να είναι συνέχεια με τη τσάντα στον ώμο και την κάμερα στο χέρι.
Θα υπάρξουν πολλές στιγμές που το κινητό του θα είναι υπεραρκετό για να μοιραστεί κάτι σε αυτά.

Δεν θα το έχει αγοράσει όμως γιατί θα έχει πιστέψει πως μπορεί να τραβήξει τις ίδιες φωτογραφίες που τραβάει με τη φωτογραφική του μηχανή.
Το θέμα λοιπόν είναι να ξέρει κάποιος τι αγοράζει και γιατί και τι πραγματικά αυτό μπορεί να κάνει και μετά να αποφασίζει αν αξίζει να δώσει όσα του ζητάνε.

Που όπως γράφω πιο πάνω δεν πουλάνε πλέον τηλέφωνο με κάμερα αλλά κάμερα με τηλέφωνο.
Γιατί αν έλειπε η κάμερα από τα σύγχρονα smartphones αυτά θα είχαν -σήμερα που μιλάμε- ταβάνι στη τιμή τους κάπου στα 300 με 400 ευρώ γιατί όσο ταμπέλα και να πουλούσαν κάποιες εταιρείες δεν θα είχαν με τι να θαμπώσουν τα μάτια των καταναλωτών αν έλειπαν οι κάμερες από αυτά.

Για να προσελκύσουν λοιπόν τους δυνητικά υποψήφιους αγοραστές να τα σκάσουν χοντρά,ο μόνος τρόπος που έχουν (εξαιτίας των φυσικών περιορισμών) είναι να θολώνουν τα νερά για το πως προκύπτει η εικόνα που αποθηκεύεται στη μνήμη της συσκευής και πως αυτή εμφανίζεται στην οθόνη της.

Βασίζονται στο γεγονός πως ο μέσος άνθρωπος δεν έχει ιδέα πως να αναλύσει τα διάφορα δεδομένα που του παρουσιάζουν και έτσι δεν μπορεί να ελέγξει αυτό που τον βάζουν να χρυσοπληρώσει.

Σαν τις 4Κ τηλεοράσεις που την αγοράζει ο άλλος,βάζει να δει ασπρόμαυρη ελληνική ταινία του 1963 και αυθυποβάλλεται (εξαιτίας και της άγνοιας του για βασικά πράγματα που δεν έψαξε ποτέ) πως βλέπει πραγματική διαφορά στην εικόνα.
Ή σαν τις διαφημίσεις που σου δείχνουν και καλά την τέλεια 4K εικόνα και νομίζεις πως την βλέπεις όντως.Που δεν μπορείς γιατί η δική σου τηλεόραση δεν είναι 4K,αλλιώς γιατί να χρειαζόταν να αγοράσεις μια;

Όλα αυτά σε υπερθετικό βαθμό (για να έχουν άλλοθι να σου πουλάνε κάτι που αλλιώς θα έκανε 350 ευρώ 1200) συμβαίνουν και με τις εταιρείες που παράγουν smartphone.
Που πολλές από αυτές παράγουν και τηλεοράσεις αλλά τα κινητά είναι η χήνα που κάνει τα χρυσά αυγά για όλες αυτές.

Το γιατί τις περιορίζει το θέμα χώρος αναλύεται με πολύ ευκολονόητο τρόπο στα παρακάτω άρθρα.
1) https://365meres.wordpress.com/2019/09/19/otan-sou-kanoun-to-aspro-mauro-rikse-gnwsi-gia-fws/
2) https://365meres.wordpress.com/2017/03/16/to-mega-psema-ton-megapixels/

Όπως παρουσιάζει και για τα πιο άπιστα μάτια την απάτη για παράδειγμα του Huawei P30 που παρά την μετωπική σύγκρουση με τη λογική και τους φυσικούς κανόνες ισχυρίζονται πως μπορεί να κάνει αστρονομικό (πιάσατε την ειρωνεία;) ζουμ στο φεγγάρι,ενώ στη πραγματικότητα με το που επιλέγει ο εξαπατημένος αγοραστής το moon mode το λογισμικό προστρέχει σε αποθηκευμένα δεδομένα και δημιουργεί την εικόνα.

Που έτσι τους ξεμπρόστιασε ο άνθρωπος που αποφάσισε να ασχοληθεί με τον ισχυρισμό αυτό.Γιατί ο,τι «παγίδα» και να έστηνε στο φακό το κινητό την πατούσε και του παρέδιδε μια τέλεια εικόνα του φεγγαριού.

Το ζουμ λοιπόν είναι το μόνο που τους έμεινε να πουλήσουν μετά τα μεγαπίξελ και κάνουν πραγματική προσπάθεια να ξεγελάσουν αν και δεν μπορούν όπως παλιά να το βαφτίσουν οπτικό ζουμ γιατί πέφτουν πλέον μηνύσεις και επιστρατεύουν διαφορές ορολογίες πέρα από το digital zoom όπως moon zoom,hybrid zoom κλπ.

(Πλέον και στα διαφημιστικά τους είναι υποχρεωμένες να λένε την αλήθεια πως οι φωτογραφίες και τα βίντεο που παρουσιάζονται σε αυτά είναι είτε τραβηγμένα με φωτογραφικές μηχανές είτε πως πρόκειται για προϊόν επεξεργασίας αν και αυτό περνάει με μικρά γραμματάκια και πολύ γρήγορα από την οθόνη και με τρόπο που να μην εστιάζει το μάτι του τηλεθεατή.)

Το θέμα λοιπόν έχει να κάνει με το να γνωρίζει κάποιος.

Αν ξέρει για παράδειγμα πως το κοντινό του φεγγαριού είναι ψηφιακά δημιουργημένο και οφείλεται στο λογισμικό και όχι στους φακούς μετά μπορεί πράγματι να αποφασίσει αν θέλει να δώσει 600,800,1000 και βάλε ευρώ για να έχει με αυτό τον τρόπο τη συγκεκριμένη φωτογραφία.
Αλλιώς δίνει 150-300 και με τα υπόλοιπα κάνει συνδρομάρα δεδομένων για χρόνια και κατεβάζει δωρεάν όσες θέλει,όποτε θέλει,από το διαδίκτυο.

Αν ξέρει για παράδειγμα πως το διαφημιζόμενο σούπερ ντούπερ ζουμ του επόμενου Samsung σε συνδυασμό με το πιασιάρικο 150 megapixels δεν δίνει αυτό που του δείχνουν και κάποιος του ανοίξει τα μάτια μπορεί να δει που πραγματικά θέλει να ξοδέψει τα χρήματα του.

Κάτι που μπορεί να δει (την πραγματικότητα) στο βίντεο που ακολουθεί.
Που σε συνδυασμό με τις εξηγήσεις στα παραπάνω άρθρα μπορεί να του δώσει να καταλάβει γιατί το αποτέλεσμα είναι αυτό που είναι και όχι αυτό που του λένε.

Γιατί όταν ένα κινητό τερματίζει -κι αυτό με πλάγιο τρόπο κι όχι κανονικά-
το οπτικό του ζουμ στο x5 (το λένε και οι ίδιοι αφού όπως είπαμε είναι υποχρεωμένοι πλέον) είναι τόσο μικροί οι φακοί που χρησιμοποιεί σε σύγκριση με μια φωτογραφική που πάντα αυτοί οι άτιμοι οι φυσικοί κανόνες θα μπαίνουν στη μύτη των εταιρειών.

Επειδή όσα εκατομμύρια κουτάκια (πίξελ) και να επιστρατεύσουν για να δείξουν μια εικόνα,η «απαίτηση» να υποδυθεί η κάμερα τους πως έχει πολύ μακρινό ζουμ σημαίνει πως το μικροσκοπικό κομματάκι στο κέντρο της εικόνας που κόβεται και μεγεθύνεται (αυτός είναι ο τρόπος που ένα κινητό προσποιείται -όταν τελειώνει το περιορισμένο οπτικό ζουμ- πως φέρνει μια εικόνα πιο κοντά) και που προήλθε από φακούς που θα ήταν μικροί για γυαλιά ακόμη και για στρουμφάκια έχει πάρα πολλά κουτάκια που πρέπει να συμπληρωθούν.

Εδώ είναι που καταλήγουμε πίσω στο παρελθόν και στη ζωγραφική,επειδή διάφοροι αλγόριθμοι εκκινούν την διαδικασία αυτά να ζωγραφιστούν.
Καταλήγοντας σε μια στο περίπου φωτογραφία αν την ανοίξουμε σε πραγματικό 1:1 μέγεθος.

Που αν το βλέπαμε σαν τέχνη και τις εκτυπώναμε σε αυτή τη διάσταση τότε χτυπάνε άνετα τις ελαιογραφίες διάσημων ζωγράφων και μπορεί να ακούγαμε και τον συγχωρεμένο Μπομπ Ρος να λέει «…και κάπου εδώ κρύβεται ένα άλογο που βόσκει…»
Που θα ήταν και πολύ ταιριαστό αφού στους αδαείς πελάτες που στοχεύουν,σανό πουλάνε με το κιλό όπως προσθέτουν και τα ζουμ και τα MP με το τσουβάλι

Ο μόνος τρόπος (στο μέλλον) να παρουσιάσουν μια ανεκτή δήθεν ζουμαρισμένη εικόνα σε επίπεδα superzoom bridge φωτογραφικής ή ενός τηλεφακού για dslr (x20 και πάνω) θα είναι όταν θα φτιάξουν ένα ας το πούμε google earth mode και την ώρα που στοχεύεις και πριν πατήσεις το κουμπί,με τα διάφορα GPS,γυροσκόπια κλπ που διαθέτουν τα σύγχρονα κινητά,να διαβάζουν το που στέκεσαι και κοιτάς,να ανατρέχουν στο διαδίκτυο σε φωτογραφίες υψηλής ευκρίνειας της περιοχής,να τις κατεβάζουν,να τις βάζουν πάνω σε αυτή που τραβάς και να κόβουν εκεί που θέλεις να ζουμάρεις.

Με την προϋπόθεση πάντα να μην αφορά κάποια πινακίδα με στοιχεία (γράμματα και αριθμούς) γιατί αν έχει αλλάξει και δεν έχει ενημερωθεί η βάση δεδομένων δεν θα μπορούν να το δουν οι φακοί του κινητού.

Ή…παίζει κι αυτό το σενάριο,μην το εμπιστευτείς να κάνει τα ψευτό-ζουμ κόλπα του αν έχει γίνει κάποια φυσική καταστροφή πρόσφατα.

Μην πας για παράδειγμα να ζουμάρεις από μακριά στο όρος Ράσμορ γιατί θα έχει χάσει τη μύτη του ο Τζορτζ Ουάσιγκτον και μετά ανεβάσεις τη φωτογραφία στα σόσιαλ χωρίς να την έχεις τσεκάρει πρώτα και αρχίσουν ξαφνικά να σε ρωτάνε πότε πρόλαβαν να την κολλήσουν γιατί το smartphone σου θα έχει πιαστεί «αδιάβαστο» και θα δημιουργήσει αυτό που υποτίθεται θα έπρεπε να υπάρχει…

Γιατί μέχρι εκεί (και κάποιες φορές ούτε για εκεί) είναι η ευκολία που πραγματικά προσφέρει σε όλους μας ένα κινητό με φωτογραφική.

Για θέαση σε κλίμακα στις περιορισμένες ίντσες της οθόνης ενός κινητού και για κάνα like στο Facebook και καμιά καρδούλα στο Twitter ή το Instagram.
Μέχρι εκεί μπορούν να φτάσουν οι ισχυρισμοί που σου πουλάνε για τις φωτογραφίες που σου λένε πως μπορεί να τραβήξει.

Επειδή στο 80% των περιπτώσεων για τις οποίες σου ζητάνε να πληρώσεις μια μικρή περιουσία,στην πραγματικότητα δεν τραβάει ούτε φέρνει πιο κοντά αυτό που βλέπεις με τα μάτια σου αλλά το δημιουργεί.

Και παρόλο που καμία κάμερα,ούτε η πιο ακριβή στον κόσμο δεν μπορεί να φτάσει στην ποιότητα του ανθρώπινου ματιού (γι αυτό κάποιες φορές ακόμη και με τέλεια φωτογραφική και τέλειες ρυθμίσεις δεν αποτυπώνεις αυτό ακριβώς που έχεις αποθηκεύσει στον εγκέφαλο σου και πρέπει να την βοηθήσεις τη φωτογραφία με λίγη επεξεργασία) ο συνδυασμός ματιού και εγκεφάλου κάνει τον άνθρωπο επιρρεπή να δεχτεί να πληρώσει κάτι κατασκευασμένο και ψεύτικο για αληθινό.

Γιατί όλο και κάποιος που σέβεται τον εαυτό του και αυτούς στους οποίους απευθύνεται θα βρίσκεται για να κάνει μια παρουσίαση στο YouTube που να δείχνει την πραγματική εικόνα,όπως ο Dom Espozito σε αυτό το πολύ διδακτικό βίντεο:

Τι να κάνει άραγε αυτή η ψυχή;

KODAK Digital Still Camera

Αλήθεια,τι να κάνει άραγε αυτή τη στιγμή ο Μπουτάρης;

Γιατί ενώ ο Ζέρβας,που,απέναντι σε έναν που αποτελεί τον ορισμό του συστημικού (https://365meres.wordpress.com/2019/03/08/mporeis-dystyxws-oxi/) και που βολεύτηκε παρά την αποτυχία του να επιβεβαιώσει τον τίτλο του φαβορί,δεν του πήγαν όλα ζερβά και από σπόντα κατέληξε στη θέση δεν ξεκίνησε καλά και του αφιέρωσα άρθρο (https://365meres.wordpress.com/2020/02/17/apolithoma-etvn-56/)
δείχνει να άλλαξε δρόμο,να πήγε πίσω από τα φώτα και τις μικροκομματικού τύπου κλασικές πρακτικές και να κάνει σιγά σιγά πραγματάκια για την εικόνα -σε πρώτη φάση και θέλω να πιστεύω πως δεν θα μείνουμε εκεί- της πόλης.

Τι να κάνει λοιπόν ο πρώην δήμαρχος;
Το μόνο γνήσιο ελληνικό τρολ στην ιστορία της πολιτικής σκηνής που κατέκτησε δημαρχιακό θώκο;

Ίσως να μην μετακόμισε στο σπίτι του.
Μπορεί να μένει ακόμη εκεί που έμενε και σαν δήμαρχος και να αράζει απαλλαγμένος από την ευθύνη να περάσει μια εικόνα που δεν ήταν δική του στα ΜΜΕ της Αθήνας.
(σημ. Αυτό κι αν δεν ήταν ενδεικτικό για τι τρολ μιλάμε.Τον λάτρευαν οι ξένοι που δεν τον ζούσαν κι όταν τους τον απομυθοποιούσες με χειροπιαστά παραδείγματα σε κοιτούσαν σαν χάνοι και προσπαθούσαν να καταλάβουν αν τους τρολάρεις ή μιλάς σοβαρά.)

Μπορεί λοιπόν αυτό το ήσυχο Κυριακάτικο πρωινό που γράφονται αυτές οι γραμμές να χαλαρώνει πίνοντας το καφεδάκι του και χαζεύοντας τη θέα προς τη θάλασσα πίσω από το παράνομο παράθυρο που άνοιξε,με ένα μειδίαμα να σχηματίζεται στο πρόσωπο του όταν σκέφτεται τι δηθενιές πουλούσε μέσω των ΜΜΕ.

Μετά θα κατέβει για μια βόλτα και θα αναπολεί τις εποχές που μπορούσε να λέει ζώα τους πολίτες αλλά αυτός να παρκάρει πάνω στο πεζοδρόμιο και σε ράμπες ΑΜΕΑ.
Πηγή με φωτογραφικές αποδείξεις:
https://365meres.wordpress.com/2014/12/18/o-mpoutaris-oi-gaidaroi-kai-ta-provata/

Φτάνοντας στον Λευκό Πύργο ίσως να ανηφορίσει προς την ΧΑΝΘ όπου μπροστά από τη ΔΕΘ θα του κοπεί η ανάσα από τα γέλια όσο θα σκέφτεται πόσο εύκολα μοίραζε τρολάρισμα,με το τελεφερίκ που θα ξεκινούσε από εκεί,την δημοτική συγκοινωνία που θα περνούσε και από εκεί και τόσα άλλα…

Όπως και να το δεις πάντως,ο Μπουτάρης άφησε όντως το ιδιαίτερο στίγμα του.

Μετά τον γελοία ακατάλληλο για δημόσια θέση Παπαγεωργόπουλο (αποτέλεσμα της έλλειψης πολιτικής ποιότητας των πολιτών να γεννήσουμε κάτι καλό),ένα αθεράπευτο ναρκισσιστή που άφησε τα ποντίκια να φάνε τα πάντα και να κρύψουν τα σκουπίδια τους κάτω από το χαλί
(https://365meres.wordpress.com/2014/04/08/mpoutaris-to-pio-systimiko-troll/)
μέχρι που αυτό δεν χωρούσε περισσότερα και έκανε την αηδία για τα συστημικά πρόσωπα να ξεχειλίσει και ως μόνο τρόπο αυθόρμητης αντίδρασης του νηπιακής ωριμότητας πολιτικού σώματος να οδηγήσει στη ψήφο-τρολάρισμα που έβγαλε τον Μπουτάρη,ο τελευταίος ήταν η νομοτελειακή κατάληξη.

Παρότι έκανε μπαμ από μακριά,σαν να καθόταν πάνω σε μια φωτεινή σημαδούρα στη μέση του Θερμαϊκού,η πόλη που για δεκαετίες έπλεε λάθος δεν μπόρεσε να την αποφύγει,αυτός πήδηξε πάνω της και στρογγυλοκάθισε στον θρόνο της.

Όπου σαν ένα μοναδικό υβρίδιο καλικάντζαρου και τρολ ήταν μια όαση απόκοσμης δροσιάς που κυριαρχούσε σαν εικόνα πάνω και από την εικόνα της πόλης που τον υπηρετούσε αντί να την υπηρετεί και έδενε απόλυτα με την μπόχα από τους γεμάτους σκουπίδια κάδους που μάζευαν όποτε τύχαινε και την βρωμιά και εγκατάλειψη που κυριαρχούσε παντού…

Καλά να είναι λοιπόν όπου και να είναι γιατί ίσως να ήταν και αναγκαία η παρουσία του,πολύ περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο μπορεί να βρισκόταν στη θέση του,μετά τον φτερωτό γιατρό με τα γρήγορα πόδια και το αργό μυαλό.

Έδωσε πιστεύω σε όλους ένα μάθημα στο που μπορεί να καταλήξει μια πόλη όταν οι πολίτες δεν έχουν φροντίσει για την δική τους εκπαίδευση και με την ψήφο τους οδηγούν αργά αλλά σταθερά το μέρος που ζούνε πάνω σε ύφαλο.

Όπως απαραίτητος ήταν και ο ΣΥΡΙΖΑ:
(Τα γάτο-χρυσόψαρα, οι κλόουν και το τσίρκο…)

Εύχομαι ο σημερινός να μην επιτρέψει στον εαυτό του να επιστρέψει στην αρχική εικόνα που δημιούργησε και στο τέλος της θητείας του να τον θυμόμαστε και να του αποδώσουμε τα εύσημα για κάτι περισσότερο από μια κατεδάφιση ή μια συντήρηση.

Γιατί απέναντι στον προηγούμενο δεν χρειάζεται να προσπαθήσει και ιδιαίτερα κάποιος για να δείξει καλύτερος όμως η πόλη χρειάζεται πολλές στοχευμένες δράσεις για να γίνει καλύτερη κι αυτό είναι που πρέπει να μετράει στο μυαλό όλων.

Να μην καταλήξει σαν τον Μπουτάρη,που το μόνο ουσιαστικά θετικό του έργο για την καθημερινότητα ήταν τα πασαλάκια,όπως στο δρόμο μας που μέσα σε μια μέρα έγινε ανθρώπινος όπως δείχνει η φωτογραφία

KODAK Digital Still Camera

από εκεί που τα προηγούμενα χρόνια γινόταν ο κακός χαμός και μόνο από τύχη δεν κόλλησε κάποιο ασθενοφόρο,να ζήσουμε την απόλυτη ξεφτίλα σαν πόλη,να πεθάνει άνθρωπος με μια κλινική και τρία νοσοκομεία σε ακτίνα ενός χιλιομέτρου.

KODAK Digital Still Camera

(σχετικό μου άρθρο:
https://365meres.wordpress.com/2018/04/25/o_pio_ilithios_dimos_sti_xora/)

(σημ.1 Προτού πει κανένας…φρέσκος αναγνώστης την εξυπνάδα του,έχω αυτοκίνητο αλλά δεν με ενοχλεί που δεν το παρκάρω όπως ο Λούκι Λούκ το άλογο του και δεν μπορώ να βγω στο μπαλκόνι και να πηδήξω πάνω του αφού ο δρόμος δεν το επιτρέπει.)

(σημ.2 Καλό θα ήταν να γίνει μια επίβλεψη στους δρόμους που έχουν μπει ώστε να τοποθετηθούν ξανά κάποια που έφυγαν από τη θέση τους -όπως και στον δικό μας- και να πάψουν τα κενά που προσφέρουν ιδιότυπες,ατομικές θέσεις στάθμευσης καθ όλη τη διάρκεια της μέρας.)

Υ.Γ.
Σίγουρα θα ήθελε μεγάλη προσπάθεια από κάποιον να μιμηθεί τον Μπουτάρη και να προσβάλει για παράδειγμα ασύστολα ένα ζωντανό κομμάτι της πόλης,έναν ολόκληρο μικρόκοσμο της Θεσσαλονίκης,με λόγια (αποκαλώντας συλλήβδην όσους τον αποτελούν αλήτες) αλλά και πράξεις (παραστάσεις του δήμου σε δικαστήρια ως μάρτυρας κατηγορίας) εκτός μέτρου.

Δεν θέλει όμως την παραμικρή προσπάθεια για να υποπέσει στο λάθος των ξύλινων δηλώσεων -και κλασικών πρακτικών- για το θεαθήναι αν δεν σκοπεύει να στηρίξει με διαρκείς πράξεις ουσίας διάφορα δίκαια αιτήματα προς το κράτος που εδρεύει -και σε αρκετές περιπτώσεις κωφεύει- στην Αθήνα.

Όπως αυτά του (παρά τα προβλήματα από τα λαμόγια και την έλλειψη σοβαρού νομοθετικού πλαισίου και ελέγχου από το κράτος που επέτρεπαν σε αυτά να κινούνται ελεύθερα σε κάθε ερασιτεχνικό σωματείο φέρνοντας τα κοντά ή στο χείλος της καταστροφής) ζωντανού οργανισμού της πόλης που λέγεται Γ.Σ. ΗΡΑΚΛΗΣ.

Λίστες από εσένα στα σόσιαλ Akismet για σένα στο WordPress



H ευχαρίστηση να τρέχεις πάνω σε WordPress.
Δεν επιτρέπει να περνάνε σκουπίδια που παράγονται από σκουπίδια σαν αυτό που παραθέτω παρακάτω και να σου λερώνουν τα άρθρα.

Παλιά είχαμε τον παράξενο-ηλίθιο του χωριού ή της γειτονιάς.
Άλλα κάθε μέρος τον δικό του,δεν «ταξίδευαν» παντού.
Ηλίθιο που κοιτούσες να τον αποφύγεις ενώ ήξερες πως δεν υπήρχε περίπτωση να κουβαληθούν στο ίδιο μέρος ηλίθιοι από άλλες περιοχές,γνώση που έκανε τις όποιες φορές τον συναντούσες υποφερτές.

Κάτι που με τον παγκόσμιο ιστό σε πλήρη άνθηση άλλαξε και ο κάθε βλάκας,ακόμη και αν για να μπει στο email του είναι τόσο χαζός που πρέπει να χρησιμοποιήσει το Google search,μπορεί να ταξιδέψει απίστευτα γρήγορα παντού και να βρεθεί και εκεί που είσαι.

Στην σημερινή όμως εποχή της τεχνολογίας και του διαδικτύου που τα πράγματα έχουν κάνει άλματα σε σχέση με τα πρώτα χρόνια του ίντερνετ δεν υπάρχει κανένας λόγος να συναντιέσαι με τον κάθε ηλίθιο,εάν μπορείς να τον αποφύγεις και έχεις πολλά εργαλεία να σε βοηθήσουν να το πετύχεις.

Στα σόσιαλ,αν ξοδέψεις λίγο χρόνο με τις επιλογές που αυτά σου παρέχουν δωρεάν αποκτάς τον απόλυτο έλεγχο όσων ανεβάζεις.
Είτε πρόκειται για ένα ανέκδοτο,είτε για μια είδηση,είτε για μια φωτογραφία…

Δεν χρειάζεται να είναι στο ίδιο κοινό που θα δει μια φωτογραφία σου από μια εκδρομή οι συγγενείς,οι κολλητοί και όσοι εκτιμάς μαζί με κάποιον που απλά είστε φίλοι γιατί ακούτε την ίδια μουσική.

Αν ασχοληθείς λοιπόν λιγάκι και καταλάβεις πως οτιδήποτε αναρτάς δεν χρειάζεται να είναι δημόσιο και να το βλέπουν όλοι (εκτός κι αν είσαι άτομο άρρωστο με τα clicks και τα likes) ρυθμίζεις τα σόσιαλ σου με αυτό το σκεπτικό.

Δημιουργείς λίστες φίλων για να επιλέγεις ποιος θα βλέπει τι και ποιος δεν θα βλέπει τίποτα (Facebook)…
Εκμεταλλεύεσαι τις επιλογές που σου δίνονται για το τι θα εμφανίζεται μπροστά σου (Twitter)…
Γενικά,εσύ ορίζεις ποιος θα μπορεί να έχει ρόλο στη ζωή σου.
Είτε σπουδαίο είτε απλή παρουσία χωρίς ούτε μια ατάκα.


Κάτι παρόμοιο για να μην έχεις τον κάθε ηλίθιο να μολύνει με την τοξικότητα του τις δημοσιεύσεις σου μπορείς να ενεργοποιήσεις και στο μπλογκ σου.

Που αν το τρέχεις πάνω στη ανοικτού κώδικα πλατφόρμα WordPress αναλαμβάνει ο ψηφιακός προσωπικός σου φύλακας να κλείσει την πόρτα και να ασχοληθεί μαζί τους και να τους κάνει να χάσουν απλά τον χρόνο τους να γράψουν κάτι που ποτέ δεν θα τους δώσει την ικανοποίηση να εμφανιστεί δημόσια με τον τρόπο που αυτοί θέλουν αν έστω και στο ελάχιστο δεν πληρούν τα κριτήρια.

Σαν τον παρακάτω ηλίθιο που έπεσε πάνω στο Akismet.

Που σε αντίθεση με το κρατημένο σε ένα επίπεδο σχόλιο που και δημοσιεύτηκε και απαντήθηκε,αυτό εδώ δεν είχε την παραμικρή ελπίδα.
Ούτε την παραμικρή σημασία αν είναι ο ίδιος,δεν του άρεσε η απάντηση και δεν μπόρεσε να κρατηθεί.

Γιατί σε ένα απρόσωπο (φαινομενικά και σε πρώτο επίπεδο) διαδίκτυο το μόνο που έχει σημασία είναι το παραγόμενο και όχι ο παραγωγός σαν πρόσωπο.
Αν λοιπόν το παραγόμενο είναι σκουπίδι,στα σκουπίδια πρέπει να καταλήξει ακόμη κι αν το δημιούργησε ο καλύτερος -κατά τα άλλα- άνθρωπος στον κόσμο.

Ο….Άκης (σε 5-10 χρόνια μπορεί να έχει πρόσωπο και να εμφανίζεται τρισδιάστατα μπροστά σου) δεν έχει συναισθήματα σε κάτι τέτοια όπως δεν προκάλεσε και το παραμικρό συναίσθημα ένα απρόσωπο δίποδο που παράγει τόσο ευτελούς ποιότητας σχόλια σαν αυτό σε αυτόν στον οποίο ήθελε να απευθυνθεί.
Γιατί πολύ απλά δεν αξίζει να δίνεις σημασία σε οτιδήποτε και σε οποιονδήποτε δεν την αξίζει.

Σχόλια και άτομα λοιπόν σαν το παρακάτω απλά δεν υπάρχουν και στο WordPress τουλάχιστον δεν χρειάζεται να κουνήσεις παρά ελάχιστα το δαχτυλάκι σου γιατί φροντίζει ένας ψηφιακός βοηθός γι αυτό.

Αυτό που έχει πολύ πλάκα είναι που οι περισσότεροι από δαύτους μαθημένοι από πλατφόρμες που ζούνε από τα σχόλια όπως η Disqus (και γι αυτό το ουσιαστικό φιλτράρισμα και η ποιότητα δεν αποτέλεσε ποτέ ζητούμενο για την εταιρεία που την έχει) φαντάζονται πως θα περνάνε παντού ή θα τους δοθεί η παραμικρή σημασία,όταν η μόνη περίπτωση να εμφανιστούν είναι αυτή ή με όλα τα στοιχεία στην ΔΗΕ εάν κάποιος ξεφύγει περισσότερο από το να είναι απλά ένας ακόμη ηλίθιος.

Μεγάλη υπόθεση λοιπόν να γράφεις και να δημοσιεύεις ξέροντας πως τίποτα τέτοιο δεν θα λερώσει τον χώρο σου και την αισθητική όχι μόνο την δική σου αλλά και όσων αξίζουν από αυτούς που σε διαβάζουν.


Υ.Γ.
(Το συγκεκριμένο πήγε κατευθείαν στον κάδο λόγω του email και το screenshot είναι από την ειδοποίηση που ανοίχθηκε κατ εξαίρεση για την συγγραφή του άρθρου)
Υ.Γ. 2
Όποιος θα έβαζε στοίχημα πως ο εν λόγω ανίκανος να κρατήσει τους τύπους (ώστε να πετύχει κάτι πέρα από το να γίνει η προσωποποίηση δίπλα σε διάφορα αρνητικά λήμματα) φοβάται μην τον τσιπάρει ο Μπιλ Γκέιτς αλλά χρησιμοποιεί Windows το πιο πιθανό θα ήταν να το κέρδιζε

Reunion στα χρόνια της πανδημίας….

KODAK Digital Still Camera

(Μεσημεράκι,μέσα στην απόλυτη ησυχία….)

-(Ντριιιιιιιν…..ντριιιιιιιν….)
-(Φωνή νυσταγμένου) Έλα ρε……
-Καλά ρε,κοιμάσαι τέτοια ώρα;
-Τι να κάνω ρε Νίκο,εμείς δουλεύουμε σαν τρελοί…Γύρισα,έφαγα,άραξα να δω τηλεόραση να περάσει η ώρα και με πήρε ο ύπνος.
Γιατί δεν έστειλες έξι να βγεις με τον σκύλο μια βόλτα;
-Μη βλέπεις που οι άλλοι κάθονται,ο δικός μου σκύλος έχει δουλειά.Ευκαιρία είναι εξάλλου τώρα με την πανδημία να αρχίσει να φέρνει κι αυτός κάνα φράγκο στο σπίτι αντί να αράζει όλη τη μέρα και να γλείφει τ’αρχίδια του.Τον δίνω που λες με ένα δεκαρικάκι την ώρα σε μερικούς γείτονες γιατί αυτοί δεν έχουν και έχαναν αυτή την επιλογή εξόδου.
-Έλα ρε!
Κοινωνικό έργο επιτελώ φίλε! Αφού ακόμη κι όταν είναι να τον πάω σε αυτόν που τον έβγαλε τώρα στέλνω στο 13033 τέσσερα,παροχή βοήθειας σε ανθρώπους που βρίσκονται σε ανάγκη κι ας μένει δυο ορόφους πιο πάνω.
Χαχαχαχαχαχα…..Λοιπόν για το βράδυ ισχύει ο,τι είπαμε έτσι;
-Παιδιά είμαστε…Αφού έχω ρεπό αύριο εννοείται πως είμαι μέσα.
Με τους άλλους όμως τι έγινε,μίλησες;
Συνθηματικά γιατί δεν έχουν Linux και μπορεί να τους παρακολουθούν τον μέσεντζερ μέσα από τα Windows από την πολιτική προστασία.Είναι μεγάλο μούτρο αυτός ο Χαρδαλιάς.
-Μεγάλο δεν λες τίποτα.Πως όμως συνθηματικά;
-Με τραγούδια,μέσα από αυτή τη βλακεία το Tik Tok.Έπαιζαν τα τραγούδια κι εγώ αντί για lip sync ανοιγόκλεινα το στόμα χωρίς φωνή μεταφέροντας το σχέδιο.
Σατανά……!!! Και τι τραγούδι έπαιζες;
-Ένα παλιό ριδμ εν μπλουζ.Λοιπόν,όλοι είναι μέσα στο κόλπο,μόνο την Αθηνά δεν βρήκα και η Βαγγελιώ δεν ξέρω αν το είδε όλο πριν το διαγράψω γιατί δεν ήταν συνέχεια μπροστά,κάτι έφτιαχνε.
-Ναι ξέρω,έκανε σπιτικά πατατάκια,το ανέβασε και στο φατσοβιβλίο.
-Αν δεν λήξει σύντομα η απαγόρευση,να ανοίξουν τα μαγαζιά να πάει κάνα Σάρωθρο για κρασάκι θα λαλήσει φίλε…
Δεν θα είναι η μόνη (γέλια κι από τις δυο πλευρές του ακουστικού)…Καλά…Θα τις στείλω εγώ από αυτά τα email που αυτοκαταστρέφονται.
-….Και με την Αθηνά;
Ε,δουλεύει κι αυτή σαν τρελή όπως κι εγώ.Μην ανησυχείς όμως.Επικοινώνησα χθες μαζί της.Πήρα τηλέφωνο σαν πιθανό κρούσμα στο νοσοκομείο και αντί για την διεύθυνση μου σε αυτή που το σήκωσε έλεγα σκέτο Βιζυηνού και στο αν έχω πυρετό έλεγα 49.

Τρελάθηκε η άλλη στο τηλέφωνο.Τι σαράντα εννιά κύριε μου;Έχετε σαράντα εννιά πυρετό και ζείτε να μιλάτε στο τηλέφωνο; Άρχισα να φωνάζω κι εγώ,θα βγω στα κανάλια,είναι εκεί η τάδε,δώστε μου την γιατρό να συνεννοηθούμε και έγινε η δουλειά.
-(Τρανταχτά γέλια….) Και,εντάξει; Μπορεί;
-Ναι,μέσα κι αυτή με τα χίλια…Να ξεσκάσει λίγο…
Ε ναι ρε φίλε,δεν πάει άλλο αυτή η δουλειά…Τρεισήμισι χρόνια καραντίνα,όλα κλειστά,κάπου έλεος δηλαδή!
-Τι να πεις…..Λοιπόν,πάω να κάνω ένα ντουσάκι μέχρι να μου φέρει ο γείτονας τον σκύλο και γύρω στις δέκα τα λέμε….
-Ο.Κ…..
Ααααααααα! ΠΕΡΙΜΕΝΕ!
-Τι;
-Δεν πιστεύω να μας πουλήσει ο…..κλειδοκράτορας και να γίνουμε σαν διαδήλωση.
-Όχι ρε,ο Λάκης; Ούτε μια στο εκατομμύριο.
Αυτός από τις επτά θα χωθεί μέσα και θα αρχίσει να ετοιμάζει…Από χθες πήγε δήθεν για καθαριότητες και συντήρηση και έβαλε χοντρό μαύρο χαρτόνι στα τζάμια,όλα τζετ…
-Αυτό θα έλειπε…Τόσο τσίπουρο του πήγε ο Owl….
Εγγύηση φίλε ο Λάκης,έφερε και φρέσκα κρέατα το παιδί από τη Χαλάστρα με κίνδυνο να τον τσακώσουν.
-Έλα ρε,μπράβο του!! Ο.Κ τότε! Τα λέμε το βράδυ.
-Να προσευχηθούμε να πάνε όλα καλά!
ΕΜΕΙΣ;;;;;;;;;
-Τρόπος του λέγειν ρε…(γέλια….)
-Α…..είπα κι εγώ…Τον βάρεσε η καραντίνα στο κεφάλι…(γέλια….)
Τσάγια….
-Τσάγια….

(Πολύ αργότερα,ενώ έξω είναι πίσσα σκοτάδι και δεν περπατάει ούτε γάτα στο δρόμο….)
(Ιιιιιιιιιιιικκκκκκκκκκκκ)
-Γειααααα σας!
-Γειά σου Μαράκι… (ΜΠΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΜ) -Καλώς την Μαρία…
ΒΑΛΤΕ ΡΕ ΜΑΛΑΚΕΣ ΛΙΓΟ W-40 ΣΤΗΝ ΠΟΡΤΑ.ΤΡΙΤΗ ΦΟΡΑ ΜΟΥ ΠΕΦΤΕΙ Ο ΔΙΣΚΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΡΟΜΑΡΑ ΜΟΥ.
-ΠΟΥ ΤΟ ΕΧΕΙΣ;
-Είπα στον Σάκη!
Δεν είναι εκεί ρε…
-Να βάλουμε λίγο ελαιόλαδο τότε
Σώπα ρε χουβαρντά…Τρία χρόνια αμάζευτες οι ελιές στον κόσμο,δεν βάζουμε λίγο χρυσάφι καλύτερα;
Βάλτε κάτι τέλος πάντως γιατί αν μου πέσει κι άλλη φορά δίσκος θα σας τα δίνω από το πάτωμα και θα θυμηθείτε τον στρατό.
Εμείς δεν πήγαμε στρατό…
-Ευκαιρία να μάθετε κυρία Αρχοντούλα μας…
-Γελάσαμε κύριε Γιώργο μας…

-Έλα παιδιά,ήσυχα,κάντε χώρο να καθίσει κι η Μαρία…Κάτσε Μαράκι….
Φώντας δεν ήρθε ακόμη….Ούτε ο Άκης με τον Στέλιο….
-Λέτε να έπεσαν σε μπλόκο;
-Και οι τρεις; Τόσο γκαντεμιά…Μπα…Δεν νομίζω…
Παιδιά!!!
-Τι;
Βρήκα το W-40! (Δυνατά χειροκροτήματα και ΖΗΤΩΩΩΩ από όλους σχεδόν…)
Ρε είστε τρελοί; Άμα είναι να ανοίξουμε τις πόρτες να τους πούμε εδώ είμαστε,πιάστε μας.
(Ξαφνική αμήχανη σιωπή πέφτει για λίγο στο μαγαζί…)

Λοιπόν…Εντάξει,ένα αυθόρμητο λάθος ήταν,δεν θα ξαναγίνει…
-Άντε,χαλαρώνουμε λίγο….Ελάτε να τσουγκρίσ….Να σηκώσουμε ποτήρια!
-Έλα,στην υγεία μας….Στην υγεία μας….Να πεθάνει ο κορωνοϊός!!!
-Βάλε ρε Λάκη και λίγο ράδιο.Χαμηλά,να παίζει απλά για ατμόσφαιρα…
Χαμηλά όμως
-Ναι βρε Άννα μου,μη φοβάσαι…Πιο χαμηλά από όσο μιλάμε.
Εντάξει η πόρτα παίδες! Ανοιγοκλείνει χωρίς θόρυβο! Δείτε…!
ΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ…………
-Ωραία………….Κάνε φάρο το μαγαζί να δουν κάτι που αναβοσβήνει από χιλιόμετρα!
-Στείλε και σήματα ήχου με τύμπανο!Πας καλά…..;
Θυμήθηκε που ήταν στο ναυτικό στο ραντάρ…
-Εντάξει,μη βαράτε,ξεχάστηκα….λέει και πάει να κλείσει την πόρτα όταν συναντά αντίσταση και ξεπροβάλει ένα φουντωτό κεφάλι.

-ΕΛΑ ΡΕ ΦΩΝΤΑ! -Καλώς τον Φώντα! -Που είσαι ρε Φώντα…
Γιατί λαχανιασμένος;
-Άστε…Το άφησα το αυτοκίνητο στο ζωολογικό κήπο να πηγαίνω δέντρο δέντρο και τοίχο τοίχο στις σκιές και να προσποιηθώ πως κάνω τζόκινγκ αν έπεφτα σε μπλόκο…
-Και κατέβηκες από το δάσος…
Ναι…Και με το που φτάνω στο δεύτερο στενό πετυχαίνω κάτι πεινασμένα
-Σκυλιά!
-Τι σκυλιά,μια οικογένεια αγριογούρουνα!
-…………….Ωχ…….. -Πω πω…. –Και για πες……
Έφερνα πιτάκια και γλυκά για όλους μας αλλά τους πέταξα τα κουτιά για να γλιτώσω κι ήρθα σπριντ όλη την κατηφόρα.Αφού δεν κουτρουβαλιάστηκα είχα άγιο….
-Έλα,κάτσε να βρεις την ανάσα σου…-Βάλτε ένα ποτήρι και στον Φώντα….
Νερό πρώτα δώστε του…
-Νερό λέει…..Βάλε βρε τσιπουράκι να χαλαρώσω…Τι γίνεται παιδιά; Όλοι καλά; Τα νέα σας…

(Εκεί που είχαν ανάψει οι κουβέντες,οι συζητήσεις,τα πηγαδάκια και τα χαχανητά….)
ΓΕΙΑ ΣΑΣ ΠΑΙΔΙΑ!
-(ΜΠΑΜΜΜΜ) ΤΗΝ ΤΡΕΛΑ ΜΟΥ ΜΕΣΑ!
-Χαχαχχαχα Πάει το καραφάκι με το τσίπουρο…Έλα ρε Άκη,άργησες!
Πάλι έριξες ρε Λάκη;
-Με τρόμαξε έτσι αθόρυβα που μπήκε.

Κάνει θόρυβο η πόρτα τρομάζεις,δεν κάνει θόρυβο η πόρτα σε τρομάζουμε.
Δεν σε πιάνουμε από πουθενά σήμερα…
-Γιατί φοβάμαι μη μας πιάσουνε ρε έξυπνε!
Χαλάρωσε ρε φίλε…Μην είσαι τσίτα,δεν θα μας πιάσουνε…
-Έλα άραξε,πιες ένα τσιπουράκι made by Κώστας
-Χορηγός ο Κώστας!
Μέγας χορηγός!

Χρύσανθος που είναι βρε Ακη,δεν ήρθε μαζί σου; (Γέλια από όλους.Σχεδόν….)
-Όχι δεν μπορούσε….Σας στέλνει χαιρετίσματα. (Ξανά γέλια από -σχεδόν- όλους…)
-Ποιος είναι βρε παιδιά ο Χρύσανθος….Πείτε μου κι εμένα…Δεν τον θυμάμαι….
-Πιο μετά Σμαράγδα μου.Είναι μεγάλη ιστορία ο Χρύσανθος.
Τι να πω…Θα μου πείτε όμως…
Μην πεις,πιες τώρα και θα σου πούμε μετά αλλά κρυφά από την Κατερίνα
-ΕΕΕΕΕΕ.……….!
-Θα τον πάρουμε τηλέφωνο κι αν συμφωνεί σου λέμε κι εσένα…

(Κι ενώ η ώρα περνάει,τα σουβλάκια,τα μπιφτέκια και τα καραφάκια πάνε κι έρχονται από όλους προς όλους και το κέφι έχει ανάψει,πάντα προσεχτικά,χωρίς πολύ θόρυβο…)

-Ρε παιδιά…Ο Στέλιος δεν φάνηκε…Να τον πάρουμε ένα τηλέφωνο…
Μήπως το μετάνιωσε,να μην ανησυχούμε τουλάχιστον
-Του έστειλα μήνυμα ρε σεις πριν δέκα λεπτά…Έρχεται μου απάντησε,κάτι του έτυχε αλλά τώρα πρέπει να είναι κοντά στα νεκροταφεία.

-Που λέτε,έβαλα αυτή τη καινούργια την συνδρομητική με τις παλιές βιντεοταινίες της δεκαετίας του 80.
-Ελα,για πες,καλή;
-Καλή,αναμνήσεις φουλ αλλά θα ήθελα να φτάνει το 800άρι του κράτους να βάλω και αυτή με τις παλιές ξένες σειρές…
-Εγώ έχω κατεβάσει και έχω κάνει subscribe στην TsiApp και μου λέει με προσωπικό μήνυμα τις εξελίξεις κάθε βράδυ ο ίδιος ο Τσιόδρας κι αν πετύχεις τα κρούσματα μπαίνεις σε κλήρωση για ταξίδι.
-Αντοχή κι αυτός ο άνθρωπος βρε παιδιά….Ήρωας….
-Ταξίδια με κλειστά τα σύνορα;
-Ε,για μετά.Έχω κερδίσει 15 ταξίδια μέχρι τώρα!
-Εγώ έχω λιώσει να παίζω playstation.Να ναι καλά το eshop που φέρνει τα παιχνίδια με drone στο μπαλκόνι.
-Κι εγώ παραγγέλνω διάφορα.Χτυπάς τη κάρτα στο ενσωματωμένο POS και το αφήνει.
-Εμένα μου την άφησαν στην εξώπορτα της πολυκατοικίας την παραγγελία…
Κλασικοί κούριερ….Χτύπησαν και την έκαναν…
-Τι αγόρασες;
-Ένα όργανο γυμναστικής.
-…………………Drone έχουν,όχι ούφο βρε ούφο! (Γέλια,πειράγματα….)

Α ρε τυχεροί….Αραχτοί σχεδόν 4 χρόνια να πέφτει η οχτακοσαρούμπα κι εμείς έχουμε ξεσκιστεί να δουλεύουμε,ε Αθηνούλα;
-Μαρτύριο περνάμε Χάρη μου…
Τι λέτε ρε…. –Βρε άντε από δω…. –Ρε μας δουλεύουν που δουλεύουν; -Με τον πόνο μας παίζετε τώρα,για να καταλάβουμε;
Βλέπετε πως γυαλίζει το μάτι μας εσείς οι δυο…Άκου μαρτύριο…!

(Εκείνη την ώρα ακούγεται να χτυπάει κάποιος ένα τζάμι και αμέσως μετά μπαίνει ένας αναψοκοκκινισμένος Στέλιος)

-Γεια….σ…..ας….παι….δια….
Στέλιο! Τι έγινε; Σε πέτυχαν τα αγριογούρουνα;
-Ποια αγριογούρουνα…Έπεσα σε μπλόκο
-!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! -!!!!!!!!!!!!! -!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ΚΑΙ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;
-Ε,τι και….Για να είμαι εδώ…Τους ξέφυγα! Αφήστε να κάτσω,τα έπαιξα λέμε…….

-Ωωωωχχχχ…….Πάω που λέτε να βάλω πρώτη από το φανάρι να ξεκινήσω να ανηφορίσω κι ακούω σειρήνα από πίσω μου.
Ψυχραιμία λέω από μέσα μου αγόρι μου,νόμιμος είσαι!

-Που πάτε κύριε μου λέει ένας δίπλα στο παράθυρο μου,πάνω από τη μηχανή που καθόταν.Ήταν κι ένα περιπολικό πιο πίσω….
Μετακίνηση για παροχή βοήθειας τους απαντάω κι έχω έτοιμο και το χαρτί με την υπεύθυνη δήλωση και την ηλεκτρονική συνταγή για το παυσίπονο αλλά και το κινητό για να πάρω τον Γιώργο σαν γιατρό για επιβεβαιώση.
-Να δούμε λίγο μου λέει και κατεβαίνει από τη μηχανή.
Ανεβάστε το τζάμι και βάλτε πάνω του την βεβαίωση μαζί και την ταυτότητα σας μου λέει.

Την κοιτάει,γυρνάει στους άλλους πίσω,έχουμε θέμα τους λέει,γυρνάει σε εμένα:
-Κύριε μου δεν το ξέρετε πως οι μετακινήσεις μεταξύ δήμων απαγορεύονται αυστηρά το Σαββατοκύριακο από τις 11 το βράδυ και μέχρι τις 8 το πρωί;

Πωωωω,πως την πάτησα έτσι σκέφτομαι από μέσα μου,έχασα τις μέρες….
Γυρνάει ξανά στους άλλους,πες στο κέντρο τους λέει να στείλουν γερανό,γυρνάει σε εμένα,κύριε μου  έχουμε αφαίρεση πινακίδων και θα πρέπει να σας συλλάβουμε με την αυτόφωρη διαδικασία για άσκοπη μετακίνηση και…
Με το που ακούω να σας συλλάβουμε πατάω γκάζι και χώνομαι ευθεία Ευαγγελίστρια στα στενά.
Όχι που θα κάτσω να με πάτε αυτόφωρο κουφάλες σκέφτομαι και να χάσω το φετινό reunion…Τους βλέπω από πίσω,παρατάω το αμάξι σε ένα αδιέξοδο,έβαλα και συναγερμό τρέχοντας,ανεβαίνω στα σκαλάκια που βγάζουν στον κεντρικό,που πάνε τώρα….κρύβομαι απέναντι στο αλσάκι.

Πετιέται ο άλλος με την μηχανή,από τα σκαλάκια ρε σεις,το διανοείστε,λες και είχε στο κατόπι serial killer και βγαίνει στο δρόμο,ένα λεπτό μετά φτάνει και το περιπολικό που έκανε αναστροφή,φέγγει ο μηχανάκιας με το φως δεξιά αριστερά,φέγγουν και με τον προβολέα από το περιπολικό κι έρχονται κι άλλες μηχανές σε χρόνο dt.
Εγώ εντωμεταξύ αγκαλιά με ένα θάμνο όλη την ώρα να μην αναπνέω,ακούνε όμως θόρυβο,πλησιάζουν….λέω τον ήπιαμε…και τελικά με έσωσε ένας σκαντζόχοιρος και οι μισοί έφυγαν Βυζουκίδου και οι άλλοι πήγαν Αγίου Δημητρίου προς τον Ηρακλή…
Περίμενα να χαθούν τα φώτα και βγήκα…Και να μαι!
(Επιφωνήματα ακούγονται από όλους….)

Μπράβο ρε θηρίο!
-Και με το αμάξι τι θα κάνεις;
Αν δεν το μαζέψουν θα πάω να το πάρω όταν περάσει το αυτόφωρο.
Μετά,μέχρι να γίνει η δίκη μπορεί να έχει περάσει τριετία και να έχει παραγραφεί.
(………………………………….)
(…………………………..)
(………………….)
-Τι καλά που ήταν μέχρι τώρα με το πρόστιμο μόνο.
-Ναι ρε και γκρινιάζαμε…
-Σε έπιαναν,σου έριχναν ένα πεντακοσάρι,έδινες από το 800αρι,μια η άλλη αλλά έλεγες δεν βαριέσαι…Τώρα με τις τηλεδίκες όμως πάνε αυτά…
Την Μαρία να πάρεις!
-Εδώ είναι η Μαρία,τι του λες!
-Την άλλη συμμαθήτρια μας Μαρία,την δικηγόρο λέει!
-Α γεια σου!
Ναι ναι…την Μαρία να πάρεις!Να σου κάνει και καλή τιμή.

(ΒΟΟΟΟΟΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΠ ΒΟΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΠ ΙΟΟΟΟΟΟΟΟΟ ΙΟΟΟΟΟΟΟΟ ΒΟΟΥΥΥΥΥΠ, χαλασμός Κυρίου στα ξαφνικά!)

-ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ! ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΕΞΟΔΟ ΔΙΑΦΥΓΗΣ!
Αυτό ήταν που τους ξέφυγες;
-Τους ξέφυγα ρε….1000%
Έλα ηρεμήστε δεν είναι ώρα για νεύρα τώρα…
Πως μας βρήκαν οι πούστηδες…
Κάποιος μας κάρφωσε…
Ρε μπας και το είπε κανένας και σε άλλους;

(ΒΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΠΠΠΠΠ ΒΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΠΠΠΠΠ ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΟ ΙΟΟΟΟΟΟΟΟ)

-ΞΕΡΟΥΜΕ ΠΩΣ ΕΙΣΤΕ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΤΕΚΙ ΤΟΥ ΒΑΓΓΟΥ!
Να δείτε που κάποιος το είπε σε κάποιον και δεν τον κάλεσε….
-……Και θύμωσε και μας έδωσε!
-Ή τον έστησαν παγίδα τον Στέλιο και τον πήραν στα μουλωχτά από πίσω…
Ο,τι και να λέμε τώρα….

(ΒΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΠΠΠΠΠ ΒΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΠΠΠΠΠ ΙΟΟΟΟΟΟΟΟΟ)

-ΒΓΕΙΤΕ ΟΛΟΙ ΕΞΩ ΜΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΨΗΛΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΙΡΟΥΝΙΑ ΚΑΤΩ!
Τουλάχιστον παιδιά προλάβαμε και φάγαμε και ήπιαμε και τα είπαμε…
-Εντάξει,μια χαρά γλεντήσαμε….
-Η αλήθεια να λέγεται…
Άξιζε…. -Άξιζε….. -Ναι! -Ναι!
-Θα πιω κι εγώ ένα μονοκοπανιά για το γαμώτο!
-Πιες ρε Στελάκο…Γκαντεμιά ρε φίλε….
Πιάστε κι ένα σουβλάκι για τον Στέλιο!

ΒΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΠΠΠΠΠ ΒΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΠΠΠΠΠ ΙΟΟΟΟΟΟΟΟΟ)

-ΕΧΕΤΕ ΕΝΑ ΛΕΠΤΟ ΝΑ ΠΑΡΑΔΟΘΕΙΤΕ ΑΛΛΙΩΣ ΘΑ ΜΠΟΥΜΕ ΜΕΣΑ!
-Άντε να βγαίνουμε σιγά σιγά να τελειώνουμε…
-Και του χρόνου χωρίς μέτρα παιδιά!
-Τόσα χρόνια το λέμε αυτό!
Και τι να κάνουμε να πεθάνουμε; REUNIONISTS FOR EVA, ρε!
-ΕΕΕΕΕ…….ΟΟΟΟΟΟΟΟΟ……ΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ…….
-REUNIONISTS FOR EVA -REUNIONISTS FOR EVA -REUNIONISTS FOR EVA

(ΒΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΠΠΠΠΠ ΒΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΠΠΠΠΠ ΙΟΟΟΟΟΟΟΟΟ)
Παιδιά….
-Πες ρε Στέλιο…..
-Την Μαρία τη συμμαθήτρια μας τη δικηγόρο να πάρουμε…

(Ομοιότητα με πρόσωπα και -κάποιες- καταστάσεις είναι ακριβώς έτσι LOL)

Υ.Γ.
Αφιερωμένο στο υπαρκτά πρόσωπα (και όλα όσα δεν χωρούσαν) της φανταστικής μου ιστοριούλας.

Αδιασάλευτη αφοσίωση θέση 164,σειρά 15…


Χθες στο Βαλένθια Αταλάντα (3-4 για την ιστορία και μεγάλη πρόκριση της δεύτερης) το άδειο -λόγω του Κορωνοϊού- Μεστάγια των 55.000 θέσεων γέμισε η θέση 164 της 15ης σειράς.Εκεί κάθεται ο φυσικού μεγέθους ανδριάντας του Vicente Navarro Aparicio,του πιο πιστού οπαδού της πρώτης.https://twitter.com/valenciacf_en/status/1237347125769445376

Που γεννήθηκε το 1928,έγινε μέλος του club οπαδών της το 1948 και από τότε δεν έχασε ούτε έναν εντός έδρας αγώνα της.

Ούτε και όταν έχασε την όραση του το 1982,σε ηλικία 54 ετών.
Συνέχισε να πηγαίνει με τον γιό του να του περιγράφει τα παιχνίδια.Κάτι που συνεχίστηκε ανελλιπώς μέχρι τον θάνατο του,το 2016.Αυτή του η αφοσίωση και αγάπη,ανεξαρτήτως κατάστασης της ομάδας και πρωταθλήματος που αυτή συμμετείχε (η Βαλένθια έχει παίξει και 4 χρονιές στη δεύτερη κατηγορία),οδήγησε το κλαμπ στην απόφαση να τον τιμήσει με αυτόν τον πολύ ιδιαίτερο τρόπο.Έτσι,από τις 17/3 του 2019 όποιος πηγαίνει στο γήπεδο,οπαδός της Βαλένθια,οπαδός άλλης ομάδας,παίκτης δικός της ή αντίπαλος,δημοσιογράφος,τουρίστας κλπ βλέπει το ομοίωμα από κράμα χαλκού κασσίτερου του Βιθέντε που συμβολίζει το άρρηκτο κράμα άδολης αγάπης και αφοσίωσης του να κάθεται σιωπηλό διαλαλώντας τι σημαίνει αγνός οπαδός (με την αρχική,αμόλυντη έννοια της λέξης κι όχι οπαδούς κομμάτων ή ιδεών ιδεολογιών που κοιτάνε την τσέπη τους και κάνουν την ιδεολογία επάγγελμα) σε κάτι στο οποίο προσφέρεις χρόνο και χρήμα χωρίς να επιζητείς οικονομικά οφέλη.
Κάτι που απλά το αγαπάς…

Αγάπη και υποστήριξη που επειδή σύλλογοι όπως η Βαλένθια μπορούν και «ανταποδίδουν» με σπουδαίες επιτυχίες βρίσκει καλύτερο παράδειγμα στην -επίσης ανιδιοτελή- υποστήριξη ομάδων που η πορεία τους μπορεί να περιγράφεται μέσα σε ένα:

«Στο όνομα του Ηρακλή δώσαμε τις ζωές μας
Τεράστιες οι πίκρες μας και λίγες οι χαρές μας
Μα άντεξε η αγάπη μας ολόκληρο αιώνα
χαθήκαμε μέσα σε μια γαλάζια Βαβυλώνα
Ηρα ολε ολε ολε Ηρα ολε ολεοοοο
Και ως το άλλο το πρωί θα πίνω και θα λέω…»

Που αυθόρμητα μπορεί να βγει από ζωντανά αγάλματα ημίθεων που παραμένουν ώρες μετά το τέλος ενός αγώνα να τραγουδάνε για την ίδιας ουσίας αγάπη με τη δική του κι ας έχουν πάρει ψίχουλα από χαρές σε σχέση με εκείνον που θα κάθεται για πάντα στη θέση του στο Μεστάγια.

Βιθέντε όλων των ηλικιών που φοράνε και μιλούν κυανόλευκα και που σε αγώνα που ανακοινώνεται πως θα γίνει κεκλεισμένων των θυρών πάνε να κάνουν sold out συνεχίζοντας να αγοράζουν εισιτήρια…

Βιθέντε που «ζωντανεύουν» όταν βλέπουν ξανά λίγο νοικοκυριό και λίγο όραμα…

Οι κυανόλευκοι αριθμοί δεν είναι απλά νούμερα αλλά μπασκετικές εικόνες


Στη πρώτη διακοπή της πρώτης χρονιάς της επιστροφής του Ηρακλή στη φυσική του θέση στο μπάσκετ θα είχε ενδιαφέρον να δούμε τους αριθμούς που συνοδεύουν την ομάδα στο πολύ ανταγωνιστικό και ενδιαφέρον πρωτάθλημα της σεζόν 2019-2020.

Ανταγωνιστικό γιατί «χάθηκε» μια ήττα που όλοι σχεδόν θα είχαν λόγω του υποβιβασμού του Ολυμπιακού στην Α2 και που οι ελάχιστοι που την απέφευγαν τα προηγούμενα χρόνια αποκτούσαν τεράστιο προβάδισμα έναντι των υπολοίπων και ενδιαφέρον γιατί υπάρχει μια αξιοσημείωτη ισοδυναμία είτε αγωνιστική είτε λόγω φανέλας (είτε πέραν όλων των άλλων και λόγω έδρας στην περίπτωση του Ηρακλή)
όπου η κάθε ομάδα μπορεί να κερδίσει την άλλη αλλά και λόγω παραγόντων που απλά κάνουν την πλάκα τους και εγκαταλείπουν ομάδες με περισσή ευκολία αφού δεν έχουν το παραμικρό δέσιμο μαζί τους.

Ομάδες όπως ο Ιωνικός που έκανε πορεία πρωταθλητισμού στον πρώτο γύρο και στον δεύτερο στην ουσία περιμένει σταματημένος να δει αν μπορέσει να τον φτάσει  κάποιος με τους αρχικούς παίκτες να έχουν σκορπίσει στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα.

Σε αυτό λοιπόν το πιο ιδιαίτερο από τα προηγούμενα πρωτάθλημα είχα την απορία τι λένε οι στατιστικοί πίνακες και οι αριθμοί τους για τον #Ηρακλή και είπα να τους συγκεντρώσω σε αυτό το άρθρο,μια εβδομάδα προτού μπούμε στην τελική φάση του πρωταθλήματος πριν τα play off.

1. Στους σκόρερ έχουμε τον Olivier Hanlan να βρίσκεται στην 4η θέση (μαζί με τον Λουκά Μαυροκεφαλίδη) με 290 πόντους (16,1 μ.ο ανά αγώνα).

2. Στις ασίστ έχουμε τον Jamal Shuler στην ένατη θέση με 63 (3,5 μ.ο ανά αγώνα)
αλλά ένα ενδιαφέρον στοιχείο είναι πως πολύ κοντά του,στην 11η θέση έχουμε τους Teddy Okereafor και Ολιβιέ Χάνλαν με 60 ο καθένας (3,3 μ.ο ανά αγώνα) κάτι που μας ανεβάζει στις 183 (10 ασίστ μ.ο. ανά παιχνίδι) και το σημειώνω γιατί αν και συνολικά τα πάμε μέτρια σε αυτόν τον τομέα καμιά άλλη ομάδα δεν έχει τρεις σχεδόν ισάξιους παίκτες στην πρώτη δωδεκάδα.

3. Στα ριμπάουντ έχουμε τον Βασίλη Καββαδά στην 15η θέση με 93 (5.8 μ.ο ανά αγώνα και αμέσως πιο κάτω τον Alex Davis με 92) με 16 όμως αγώνες και όχι 18 και χωρίς πολλά αγωνιστικά λεπτά στους πρώτους λόγω του ότι ερχόταν από τραυματισμό.
Ένας ακόμη λόγος που βρισκόμαστε χαμηλά σε αυτή την κατηγορία είναι πως ο Ντάριους Γκάρετ,ο άνθρωπος που αποκτήθηκε για βασικός σέντερ (με το πρόβλημα του Καβαδά γνωστό) είναι σαν να μην πάτησε ποτέ το Enter για να μπει εντός ομάδας.

4. Στα κοψίματα οι παίκτες της προηγούμενης κατηγορίας (οι κανονικοί,δηλαδή ο Καββαδάς και Ντέιβις,όχι ο τουρίστας) βρίσκονται στην πρώτη πεντάδα έχοντας σβήσει το φως στους αντιπάλους τους 41 φορές.
Ο Άλεξ Ντέιβις είναι στην 4η θέση με 22 (1,2 μ.ο ανά αγώνα) και ο Βασίλης Καββαδάς στην με 19 (σχεδόν 1,2 κι αυτός μ.ο αφού μετράει 16 κι όχι 18 συμμετοχές).

5. Στις βολές την παρτίδα σώζει ατομικά ο Τζαμάλ Σούλερ με 51 στις 60 και ποσοστό 85% (που τον φέρνει στη 2η θέση πίσω από τον Κόνερ Φράνκαμπ) και τα προσχήματα ο Χάνλαν με 60 στις 76 (78,9%) γιατί αν εξαιρέσουμε και τον Θοδωρή Ζάρα που έχει εξαιρετικό ποσοστό αλλά έχει εκτελέσει λίγες (27 στις 33) τα συνολικά ποσοστά μας είναι για τα σκυλιά με 268 στις 378 που δίνουν ένα αίσχιστο 70,8%)…

Βολές ρε φίλε…Για να μου σπάνε τα νεύρα…Επαγγελματίες παίκτες στο μοναδικό κομμάτι της ενασχόλησης τους όπου κάτι δεν χρειάζεται ταλέντο αλλά να βιδωθείς στη γραμμή και να ρίχνεις μέχρι η μπάλα να μην μοιάζει με τούβλο και να πηγαίνει το χέρι αυτόματα αποκτώντας μηχανική μνήμη,σαν ρομποτικός βραχίονας.
Στις βολές δικαιούνται (σε ένα βαθμό) να είναι «τεμπέληδες» μόνο σούπερ παίκτες όπως ήταν ο Σακίλ Ο’Νιλ ή τώρα ο Αντετοκούνμπο.Παίκτες που θα καλύψουν την αστοχία τους σε αυτές με χίλιους άλλους τρόπους και πόντους.
Όλοι οι άλλοι πρέπει να βλέπουν τις βολές σαν την πιο εύκολη (και ίσως μοναδική ευκαιρία τους) να συνεισφέρουν στο σκορ της ομάδας τους και για να είναι καλοί αυτό που χρειάζεται είναι practice,practice,practice…
Τα είπα και ησύχασα μέχρι το επόμενο παιχνίδι που θα ξαναδώ επαγγελματία παίκτη να ρίχνει βολές με ποσοστά σουτ δυο πόντων υπό πίεση (γιατί ξεκάθαρα δεν προπονείται σε αυτές) και για να ηρεμήσω να τον φαντάζομαι Ρωμαίο στρατιώτη που τον έχει πιάσει από το πέτο σηκώνοντας τον στον αέρα ο Οβελίξ και αρχίζοντας τον στα χαστούκια. LOL

6. Στα δίποντα έχουμε τον Χάνλαν στην 3η θέση με 79 και με πολύ καλό ποσοστό ευστοχίας (57,6%) για την κατηγορία των παικτών που έχουν επιχειρήσει τόσες πολλές προσπάθειες όμως έχουμε και τον Άλεξ Ντέιβις να βρίσκεται στην 4η θέση όσον αφορά το ποσοστό με το εξαιρετικό 67,95% (με 53 στα 78) ενώ συνολικά σαν ομάδα είμαστε καλύτερα από πολλές άλλες (ακόμη και ομάδες που είναι σε καλύτερη βαθμολογική θέση) με 322 στα 611 (52,7%)

7. Στα τρίποντα δεν έχουμε πολλά συνολικά (είμαστε η 5η ομάδα με τα λιγότερα τρίποντα) έχοντας όμως καλύτερο ποσοστό από όλες σχεδόν τις ομάδες που βρίσκονται πιο ψηλά στη βαθμολογία:
ΑΕΚ               165 – 455  (36,2%)
Προμηθέας  176 – 536  (32,8%)
Περιστέρι    154 – 437  (35,2%)
Λαύριο          134 – 453  (29,5%)
Ήφαιστος     139 – 460  (30,2%)
Ρέθυμνο       150 – 477  (31,4%)
Ηρακλής       159 – 438 (36,3%)
Με τον Σούλερ να έχει ένα συμπαθητικό 35,2% αλλά τον Θοδωρή Ζάρα να έχει ένα καταπληκτικό 46,7% με 29 στα 62.

8. Στα κλεψίματα ο Τζαμάλ Σούλερ είναι 7ος στο πρωτάθλημα με 22 όμως συνολικά σαν ομάδα είμαστε τρίτοι από το τέλος με μόλις 105 περνώντας μόνο τον Άρη και το Ρέθυμνο.

9. Στα λάθη έχουμε τον Χάνλαν 6ο με 42 (2,3 ανά αγώνα) που είναι πολύ καλό νούμερο προσμετρώντας τον χρόνο που παίζει και της πίεσης που δέχεται.
Εξάλλου και σαν ομάδα είμαστε δύσκολη στο λάθος αφού με 221 (12,2 ανά αγώνα) μόλις 4 ομάδες,η ΑΕΚ με 9,4 ανά αγώνα, ο Προμηθέας με 10,4 ανά παιχνίδι,ο Ιωνικός με 11,9 και το Ρέθυμνο με ένα διαφορά (220) έχουν λιγότερα από εμάς.

10. Στα κερδισμένα φάουλ έχουμε τον Χάνλαν 7ο με 80 και τον Καββαδά 6ο με 84,με την σημείωση πως ο Καββαδάς υπερέχει από τους δυο παίκτες που βρίσκονται στη 5η και στη 4η θέση αφού έχει αγωνιστεί σε δυο παιχνίδια λιγότερα.
Σαν ομάδα δεν έχουμε κερδίσει πολλά όμως βλέποντας ομάδες όπως ο Παναθηναϊκός και η ΑΕΚ να έχουν κερδίσει ακόμη λιγότερα δεν βγαίνει εύκολα συμπέρασμα.
Είμαστε όμως τρίτοι σε καταλογισμένα σε βάρος μας φάουλ που ίσως λέει κάτι.

Τέλος,στην αξιολόγηση (Ranking*) έχουμε τρεις παίκτες στην πρώτη 20αδα.
Τον Χάνλαν 8ο με 260,τον Σούλερ 11ο με 250 και τον Ντέιβις 16ο με 245.

Αυτό φυσικά που σπάει τα κοντέρ (και το παραδέχονται εχθροί και φίλοι) είναι η ατμόσφαιρα που επικρατεί στο Ιβανώφειο και που θυμίζει ξανά σε όσους τρίτους το είχαν ξεχάσει ποια ομάδα,ποιο γήπεδο,ποιοι οπαδοί διαφήμιση για το άθλημα είχαν πραγματικά λείψει από την κατηγορία γιατί αυτό το γήπεδο απέκτησε την φήμη που απέκτησε και ποιοι είναι οι υπεύθυνοι γι αυτό…

Υ.Γ.
Στο τέλος της χρονιάς αυτό που θα μετράει δεν θα είναι πλέον τα στατιστικά.
Αυτά θα περάσουν σε δεύτερη μοίρα.Εκείνο που θα έχει σημασία είναι του χρόνου τέτοια εποχή να έχουμε κάνει ένα βήμα παραπάνω σε όλους τους τομείς,αγωνιστικούς και εξωαγωνιστικούς που θα μας δίνει ακόμη μεγαλύτερη σταθερότητα και σιγουριά για το μέλλον.

Υ.Γ. 2
Την ώρα που έκανα το τελικό φρεσκάρισμα ανακοινώθηκαν δυο νέες αφίξεις στην ομάδα που από όσα μπόρεσα να δω στο διαδίκτυο γι αυτούς,ειδικά ο Αυστραλός κατά πάσα πιθανότητα θα μας κάνει να αναρωτιόμαστε τι παραπάνω θα πετύχαινε η φετινή ομάδα αν δεν ήταν άτυχη στην αρχική της επιλογή με έναν παίκτη που ποτέ δεν  έγινε κομμάτι του παζλ της ομάδας.
Κι αν μείνουν μαζί με τους φετινούς πρωταγωνιστές και για την επόμενη περίοδο,του χρόνου τέτοια εποχή,σε ένα αντίστοιχο άρθρο,τα στατιστικά που θα χτίσει η ομάδα και η φωτογραφία που θα φτιάξω για να συνοδεύσω το άρθρο παίζει να είναι ακόμη πιο εντυπωσιακά.

*Για να προκύψει το παραπάνω νούμερο ο παίκτης παίρνει θετικούς και αρνητικούς βαθμούς.
+1 βαθμό για κάθε βολή,ριμπάουντ,ασίστ και κερδισμένα φάουλ.
+2 βαθμούς για κάθε εύστοχο δίποντο.
+3 βαθμούς για κάθε εύστοχο τρίποντο.
-1 βαθμό για κάθε άστοχο σουτ (βολή,δίποντο,τρίποντο),για κάθε λάθος και φάουλ που κάνει και για κάθε μπλοκ που δέχεται.
Αν λοιπόν έχει 40 θετικούς βαθμούς και 20 αρνητικούς τότε έχει ranking 20.

(fun fact πολύ πιο πιθανό να συναντήσεις παπαγάλο που μιλάει ποντιακά παρά να παρακολουθήσεις παιχνίδι όπου κερδίζει η ομάδα με το μικρότερο ranking.)

Ελλάδα, ένα απέραντο πολιτικό και κοινωνικό freak show

freak show

Όσο πλησιάζουν εκλογές και όλοι, πολιτικοί και πολίτες, εντείνουν τις προσπάθειες τους να αποκομίσουν κάτι, συμβαίνει το εξής παράδοξο.
Παρουσιάζονται αμέτρητες αφορμές να γράψεις ένα άρθρο αλλά παράλληλα οι ίδιες καταστάσεις λειτουργούν και αποτρεπτικά, γιατί βλέπεις μια βαρετή επανάληψη που δείχνει πως ο λαός αυτής της χώρας, είναι (πολιτικά) εγκεφαλικά νεκρός.

Γιατί ακόμη και ένας ζωντανός οργανισμός που απλά αντιδρά σε ερεθίσματα, μαθαίνει να ξεχωρίζει και να αποφεύγει να κάνει το ίδιο λάθος ξανά και ξανά. Είτε διαθέτει εγκέφαλο είτε ένα πολύ απλοϊκότερο νευρικό σύστημα, το λάθος δημιουργεί ηλεκτρικές εκκενώσεις που είτε «διδάσκουν» το υποκείμενο, είτε δημιουργούν αντανακλαστική αντίδραση, είτε και τα δυο μαζί, ακόμη κι αν η μετάδοση γίνεται μέσω συνάψεων και δεν συμβαίνει μέσω «χειροπιαστής» επαφής.

Ενώ λοιπόν όλοι οι ζωντανοί οργανισμοί κάποια στιγμή (με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο) μαθαίνουν, αυτοί που κατοικούν σε ετούτη τη χώρα μοιάζουν να φέρουν εγκέφαλο που πολιτικά δεν έχει καμία επαφή με τη πραγματικότητα.

Όμως επειδή η «μοναχική» φιλοσοφία ενός μπλόγκερ είναι να γράφει ακόμη και για τον ένα που θα επηρεάσει με θετικό τρόπο, πάντα υπάρχει το ερέθισμα που σε κάνει να πατάς το «προσθήκη άρθρου» και να τοποθετείς μια ακόμη ψηφίδα σε ένα πολύχρωμο ψηφιδωτό άρθρων-σκέψεων που ακόμη κι αν αφορούν εκ πρώτης διαφορετικά θέματα (πολιτική, κοινωνία, τεχνολογία) αν τα δει κάποιος από απόσταση, δημιουργούν μια ενιαία εικόνα γιατί βασίζονται στις ίδιες αρχές και ιδεολογία.

Να δείξεις δηλαδή τη πραγματικότητα χωρίς συναισθηματισμούς που θολώνουν την όραση αλλά και χωρίς παρωπίδες που περιορίζουν το οπτικό πεδίο και του δημιουργού και του αναγνώστη-θεατή ώστε η μία σκέψη, η μία ιδέα, να βοηθήσει να δημιουργηθεί μια καινούργια δική του. Ακόμη κι αν είναι απλά η υιοθέτηση της δικιάς σου.
Με απώτερο στόχο να μπορεί να επιλέξει ορθότερα.
Είτε αφορά κινητό/κάμερα, είτε λειτουργικό σύστημα, είτε τη δική του λειτουργία ως πολιτικό όν.

Το νέο άρθρο λοιπόν έρχεται με αφορμή την -υποτιθέμενη- 13η σύνταξη και τον υπολογισμό της.

Παροχή που έκανε λέει πάρα πολλούς συνταξιούχους που περίμεναν από τα ξημερώματα στην ουρά του προεκλογικού συσσιτίου να απογοητευτούν με την μερίδα που τους σερβίρανε, γιατί αλλιώς την υπολόγιζαν όταν ανακοινώθηκε.

Αν θυμάστε, οι προηγούμενοι είχαν βάλει το περιβόητο 5ευρω που πλήρωνες -κάποιες φορές- όποτε έπρεπε να επισκεφτείς νοσοκομείο.
Οι τωρινοί όμως, από τον Οκτώβριο του 2016, έχουν βάλει εισφορά ασθένειας 6% σε όλες τις συντάξεις, οπότε και αυτή η «σύνταξη» έχει τη συγκεκριμένη εισφορά.

Λογικό πάντως να μη το περίμεναν οι συνταξιούχοι.
Τόσες δεκαετίες έτρωγαν σανό κι έθρεψαν ανίκανους πολιτικούς που θέριεψαν ένα βρόμικο πολιτικό σύστημα που οδήγησε σε οικονομική χρεοκοπία.
Τώρα θα άλλαζαν δίαιτα;

Δεν γινόταν λοιπόν να μη πιστέψουν πως μετά από τους προηγούμενους αξίζουν κάτι καλύτερο από ένα τρολ που τους κοροϊδεύει μέσα στα μούτρα τους και ένα κόμμα που για να επιβιώσει περνάει σύριζα από όλα τα υπόλοιπα και ενισχύει τα θεμέλια του κάνοντας συλλογή πολιτικών αριβιστών από όλο το πολιτικό φάσμα και εκτρέφει με τη βοήθεια τους (πολιτικών και πολιτών) ένα αρρωστημένο κοινωνικό σύστημα.

Συστήματα που ήταν έτοιμα να επικοινωνήσουν για να μολυνθεί το σύνολο όσων απαρτίζουν μια χώρα.
Κράτος και λαός.

Φτάνοντας στο σημείο να υπάρχουν άνθρωποι που χαίρονται στη προοπτική να ζουν με επιδόματα ελεημοσύνης αντί να χαίρονται στη προοπτική να τους προσφέρουν μια σωστά αμειβόμενη εργασία, μέσα από ένα ορθολογικά δομημένο οικονομικό περιβάλλον ενώ στο άλλο άκρο κάποιοι χαίρονται στη προοπτική να κοπούν όλα, ακόμη κι αυτά που ενισχύουν τη διάθεση για παραγωγικότητα, είτε εργασιακή είτε οικογενειακή.

Τέρατα από τη μια, τέρατα κι από την άλλη.
Μόνο που δεν είναι καλά «τέρατα» που προκαλούν θαυμασμό και γίνονται υπόδειγμα προς μίμηση, σαν τον Greek freak για παράδειγμα, αλλά τέρατα που ορίζουν τις τύχες της χώρας, έχοντας βρει εκφραστές μέσα στη πολιτική σκηνή.

Γιατί όταν μολυσμένα οικοσυστήματα είναι ευνοϊκά περιβάλλοντα για τερατογενέσεις, το ίδιο συμβαίνει και με τα δυο παραπάνω, αφού αφορούν ανθρώπους.

Έτσι, πέρα από τους κλασικούς εκπροσώπους αυτού που πρεσβεύουμε/αξίζουμε πλειοψηφικά, βλέπουμε να φλερτάρουν με είσοδο/επανείσοδο στη πολιτική σκηνή διάφορα πολιτικά ζόμπι αλλά και πολιτικά φρικιά.

Κάποια μυρίζονται το χρήμα, κάποια δεν ξέρουν να κάνουν τίποτα άλλο, κάποια όντως πιστεύουν πως έχουν να προσφέρουν, κάποια λειτουργούν συνδυαστικά, από όλα έχει ο μπαξές.

Γιατί μην ακούτε πως έχει μόνο δόξα και δεν έχει λεφτά η ενασχόληση π.χ. με τα αυτοδιοικητικά στους μεγάλους δήμους ή στις περιφέρειες.

Για τις εποχές που ζούμε, μια χαρά χρήμα έχει έτσι και πάρεις τη θέση που πρέπει, αφού ως βάση υπολογισμού είναι ο μισθός Γ.Γ. υπουργείου, ο οποίος ανέρχεται στα 3 χιλιάδες και κάτι ευρώ, καθαρά.
Ένας «ταπεινός» αντιδήμαρχος (από τους πολλούς που έχουν οι μεγάλοι δήμοι) να γίνεις, με τα διάφορα έξτρα, θα αγγίζεις τα 2000 ευρώ.
(πηγή: https://www.aftodioikisi.gr/ota/aytoi-einai-oi-neoi-misthoi-ton-aireton-tis-aytodioikisis-fek/)

Γι αυτό σφάζονται παλικάρια στη ποδιά των εκλογικών παραβάν, πολλές φορές και σε αντάρτικο από την επίσημη γραμμή του κόμματος τους.

Που θα τα έπαιρνε αυτά έξω στην αγορά εργασίας κάποιος, ειδικά αν μιλάμε για επαγγελματία πολιτικό που έτσι και δεν πουλήσει τον πολιτικό εαυτό του, θα πεινάσει γιατί ξέχασε/δεν έμαθε να κάνει τίποτα άλλο, πέρα από το να είναι πολιτικός;

(Μιλάμε δηλαδή για ακόμη μια στρέβλωση του συστήματος, που παράγει άχρηστους για τη παραγωγική διαδικασία ανθρώπους που κάποιες φορές μπορεί να φτάνεις να τους δίνεις τη ψήφο σου όπως θα έδινες ένα κέρμα ως ελεημοσύνη σε κάποιον ανήμπορο να συντηρηθεί συμπολίτη, που κάθεται σε μια γωνία με το χέρι απλωμένο.)
Στρέβλωση που δεν θα υπήρχε σε μια πραγματική δημοκρατία.

Πόσω μάλλον αν μιλάμε για ταξιδάκι στην Ευρωβουλή.
Είναι που την έχουμε και στο DNA μας τη παγαποντιά, κατάλοιπο ίσως από τη τουρκοκρατία να κρύβουμε ο,τι μπορούμε για να έχουμε να τρώμε σε δύσκολες μέρες, τι καλύτερο να κάνουμε διακοπές και ο,τι άλλο κάνουμε μακριά από τα φώτα της εγχώριας δημοσιότητας;
ΠΑΓΩΣΑΝ» όλες οι πληρωμές! ΕΠΙΑΣΑΝ Έλληνες ευρωβουλευτές να κλέβουν…

Και –πάντα μιλώντας πολιτικά– επειδή περί ορέξεως κολοκυθόπιτα, ειδικά όταν δεν υπάρχει ποιοτικός εγκέφαλος, για όλα υπάρχουν καταναλωτές.

Για τα μολυσμένα κλασικά λαχανικά, για τα σάπια φρούτα, ακόμη και για τη κοπριά (το φυσικό οργανικό λίπασμα που δημιουργούν τα περιττώματα αυτών που καταναλώνουν τα δυο πρώτα) υπάρχουν πρόθυμοι καταναλωτές.
Κοπριά σαν το κόμμα του Βελόπουλου για παράδειγμα.

Που ενώ έχτισε το προφίλ του μέσα από τηλεπωλήσεις συγκεκριμένου είδους βιβλίων και στηρίζει την υποψηφιότητα του στο πατριωτικό και θρησκευτικό θυμικό των πολιτών, αν αυτοί είχαν στοιχειωδώς λειτουργικό εγκέφαλο θα έπρεπε να τον εξοστρακίσουν από τη ζωή τους για το πόσο ξεδιάντροπα προσπαθούσε να τους πλασάρει ψέματα, πιστεύοντας πως απευθύνεται σε ηλίθιους, των οποίων μπορεί να ξεφτιλίζει τα πιστεύω τους και να επιβραβεύεται γι αυτό από αυτούς.

Όπως με τις πωλήσεις των υποτιθέμενων επιστολών του Ιησού.
Που διαρρήγνυε τα ιμάτια του πως ποτέ δεν προσπάθησε να πουλήσει, όταν αδιάψευστος μάρτυρας είναι ο ίδιος (!!!!) και τα δεκάδες βίντεο από τις εκπομπές του, όπως το παρακάτω:

Κι όμως!
Αντί να τον φτύσουν και να τον στείλουν από εκεί που ήρθε, ετοιμάζονται να τον ψηφίσουν και να τον στείλουν στην ευρωβουλή!

Τα αστέρια δεν είναι για πάσαν νόσον και πάσαν μαλακία…

ASTERIA-80-11-17

Επειδή πολλά λέγονται από εχθές που βγήκε η απόφαση της αφαίρεσης των 3 βαθμών (και από) τον Ηρακλή και επειδή όλα είναι ρευστά σε μια χώρα και σε ένα άθλημα που διοικούνται από κλόουν (η απόφαση που αφορά τόσες ομάδες έπρεπε να έχει βγει εδώ και δυο μήνες και όχι τελευταία αγωνιστική την ώρα που οι ίδιοι γελοίοι δεν έχουν αποφασίσει ακόμη που θα γίνει και πως θα γίνει, με θεατές ή όχι, ο τελικός κυπέλλου) σκέφτηκα να μη γράψω ακόμη κάτι.

Όμως επειδή διακρίνω μια προδιάθεση από πολλούς (που δρουν συναισθηματικά και θολωμένα) να πάρουμε κάτι που αποτελεί τεράστια τιμή για την ομάδα κι όλους εμάς τους οπαδούς της και να το ευτελίσουμε, θα πω μόνο αυτό.
Τα αστέρια ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΠΑΣΑΝ ΝΟΣΟΝ ΚΑΙ ΠΑΣΑΝ ΜΑΛΑΚΙΑ (μαλακία και με την αρχαία και με τη σύγχρονη της έννοια)
Γι αυτό, όχι μόνο δεν μπορούμε, δεν επιτρέπεται να σκεφτόμαστε καν να κρύψουμε πίσω από τη λάμψη τους οτιδήποτε αρνητικό συμβαίνει, όταν αφορά ξεκάθαρα δική μας (και με τις δυο έννοιες) μαλακία.
Για μια ποινή που προέκυψε από κανονισμό που ήταν γνωστός από την αρχή της χρονιάς και δεν αφορά σε ανυπόστατες κατηγορίες (1980), δεν αποτελεί τιμωρία από την εσκεμμένη επιλογή άλλου άρθρου από το προβλεπόμενο (2011), ούτε αφορά σε επιλεκτική εφαρμογή νόμων από χρονιά σε χρονιά (2017).
Πόσω μάλλον όταν αυτό βολεύει όλους τους άλλους.
Πολιτικό προσωπικό (ξένους και δικούς μας), διοίκηση ποδοσφαίρου και διοίκηση ιδρυτικού.

Που όλοι τους πρόθυμα θα τρέξουν να τα ρίξουν σε ΕΠΟ και επιτροπές για να πουλήσουν το δικό τους παραμύθι και να προσπαθήσουν να κρύψουν πίσω από ένα τέταρτο (ξεκάθαρα faux bijou αστέρι αυτό) όσα θα έπρεπε να γίνουν και δεν έγιναν.

Αστέρι που κάποιοι συνοπαδοί διακρίνω πως είναι έτοιμοι να αγοράσουν πανάκριβα, ξεπουλώντας όλα όσα μας έκαναν να ξεχωρίζουμε και να έχουμε κερδίσει την αναγνώριση κάθε υγιώς σκεπτόμενου φιλάθλου-οπαδού.

Γιατί μόνο ως ξεπούλημα μπορεί να θεωρηθεί η εξίσωση των προηγούμενων καταστάσεων και γεγονότων με τη σημερινή. Μόνο ως παράλογο ξεπούλημα λογίζεται η εκτός πραγματικότητας σκέψη να μπουν στην ίδια τροπαιοθήκη με τις πραγματικές αδικίες, δικές μας μαλακίες.

Τα τρία αστέρια που έχει ο Ηρακλής (1980, 2011, 2017) είναι βαμμένα χρυσά, τοποθετημένα στον ουρανό της ομάδας μας, όχι από εμάς αλλά από το ίδιο το άδικο που βιώσαμε και το δίκιο που δεν βρήκαμε ποτέ και δεν τα κατεβάζω για να τα βάλω δίπλα σε ένα -ενδεχόμενο, ανάλογα με τις εξελίξεις- ψεύτικο τέταρτο, για κανένα λόγο.

Υ.Γ.
Ας ήταν (στο πιο εύκολο πρωτάθλημα όλων των εποχών) στη θέση ενός κάποιου Βόλου η ομάδα να τερμάτιζε με 2 βαθμούς (κι όχι 5) πάνω από τον δεύτερο ή να έπρεπε να πάρει μια ισοπαλία στο τελευταίο παιχνίδι για την απευθείας άνοδο και την αποφυγή του μπαράζ.
Ας μην ήταν καν στις θέσεις ανόδου, ας ήταν στη θέση της Καλαμαριάς (Απόλλων Πόντου) π.χ. ή κάποιου άλλου από τους τόσους πάνω από εμάς και να χαλούσαν λίγο τα στατιστικά μας σε μια απλά χαμένη χρονιά, από μια γνωστή από την αρχή ποινή.
Που μετά θα μιλούσαμε και για τα υπόλοιπα και τους υπόλοιπους που δεν άπτονται άμεσα του αγωνιστικού.
Όπως μουσάτους υφυπουργούς που πουλάνε μούσια, βουλευτές χωρίς μούσια αλλά και χωρίς τίποτα ουσιαστικό ως προσφορά κρυμμένους πίσω από off the record κομματικές γραμμές και γενικούς γραμματείς (στον πιο ευάλωτο ρόλο) ανήμπορους να προωθήσουν όσο γρήγορα πρέπει δίκαιες και λογικές λύσεις, που τη μια παραιτούνται και την άλλη μετανιώνουν, αμφιταλαντευόμενοι (ανθρώπινο, το καταλαβαίνω) ανάμεσα στο τι να προστατεύσουν πρώτο, τη καριέρα και το κόμμα τους ή τον σύλλογο που (αδιαμφισβήτητα) αγαπούν.
Θα μιλούσαμε και γιατί οι δυο διοικήσεις (πρόεδρος ΠΑΕ και Ιδρυτικό σωματείο) απέτυχαν παταγωδώς στο αγωνιστικό και στα της οργάνωσης της ομάδας.

Αλλά τέταρτο αστέρι για καθαρά δικές μας ασθένειες και μαλακίες (μεταφορικά και κυριολεκτικά) δεν πρέπει να «χαρίσουμε» σε κανέναν αποτυχημένο ως άλλοθι.

#Ηρακλής_restart

Διαδραστικές παραστάσεις από την εποχή της Τουρκοκρατίας…

IMG_20190321_102732_415

Αποκεντρωμένη Περιφέρεια, Ελλάδα, 2019.
Λιγότερη κίνηση έχει στο πιο κεντρικό σημείο της Θεσσαλονίκης εν μέσω εκπτώσεων.
Για πράγματα που σε όλες τις Ευρωπαϊκές -και γενικά σοβαρές ανά τον πλανήτη- χώρες γίνονται εδώ και πολλά χρόνια ηλεκτρονικά.

Που σε εμάς δεν γίνονται ούτε με φυσική παρουσία γιατί μπορεί να λείπει ο ένας από τους δύο υπαλλήλους, να πέφτει και το σύστημα και χαρτάκι προτεραιότητας γιοκ.

Αλλά στη χώρα που έχει μείνει στο δημόσιο που είχαν συστήσει οι Οθωμανοί, κοπανάμε μια νέα ταμπέλα-τίτλο σε μια υπηρεσία-θεσμό-οργανισμό κλπ κι όλα Ο.Κ.

Α! Όλα κι όλα!
Στα βαφτίσια είμαστε πολύ καλοί και με δημιουργική φαντασία.

Στο να δημιουργήσουμε ένα σύγχρονο κράτος που να συντηρεί τη ραχοκοκαλιά του λιποβαρούς σώματος του για να υπηρετεί το άτομο-ιδιώτη-πολίτη, που με τη σειρά του θα το ανταμείβει και θα το προσέχει κι όχι να διατηρούμε ένα απαρχαιωμένης νοοτροπίας κρατικό μηχανισμό που όλοι ιδρώνουν για να σηκώνει η ράχη του όλους όσους είναι γαντζωμένοι πάνω του, είναι που τα χαλάμε

Πως αλλιώς θα εκλέγονται όμως οι περιφερειάρχες (και οι δήμαρχοι και οι βουλευτές που ονειρεύονται να γίνουν υπουργοί κοκ) αν δεν έχουν δημόσιους υπάλληλους να διορίσουν, να χαϊδέψουν, να προωθήσουν;

Να κάνουν (και να κρίνονται γι αυτό) έργο;
Ποιος ανόητος θα διάλεγε το δύσκολο από το εύκολο;
Το YOLO έχουμε σαν σλόγκαν και οι πολίτες και οι πολιτικοί.
Κι αφού ζούμε μόνο μια φορά, τι μας νοιάζει για τους άλλους και το μετά;

Σοβαροί να είμαστε λοιπόν.
Δεν θα πετάξουμε τόση προσπάθεια που έβαλαν εκατομμύρια Έλληνες τόσων γενεών για να χτιστεί/συντηρηθεί το πελατειακό κράτος και να δημιουργεί το σύστημα πολιτικές πυγολαμπίδες που «λατρεύονται» από αδαείς πολίτες, γιατί απλά εκτίθενται στα φώτα των ΜΜΕ και λάμπει η -συνήθως φουσκωμένη από τη καλοπέραση– κοιλιά τους, από τα οφέλη του τριψίματος του πισινού τους στη καρέκλα…

Το μόνο παρήγορο είναι πως μας τελειώνουν σιγά-σιγά οι «έχω μπάρμπα στη Κορώνη» αγράμματοι αγροίκοι που την έβλεπαν εξουσία και όλοι οι υπάλληλοι που συνάντησα (όσες φορές χρειάστηκε να βρεθώ για παράδειγμα στον συγκεκριμένο οργανισμό) διαθέτουν -πλέον- ευγένεια, τρόπους και προσπαθούν να εξυπηρετήσουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Ακόμη και σε ένα δημόσιο που μας έμεινε…αμανάτι από την Τουρκοκρατία.

Δεν φταίει αυτό, η νοοτροπία μας σαν πολίτες που έχει μείνει παγιδευμένη στα χρόνια της σκλαβιάς και μας βγάζει τον Καραγκιόζη τα φταίει…

Καραγκιόζη που κρατήσαμε-υιοθετήσαμε από τη Τούρκικη λαϊκή παράδοση, μαζί με όσα κουτοπόνηρα, ψευτό-καταφερτζίδικα μας έχουν φέρει απλά να επιβιώνουμε ως χώρα και λαός (όπως κι εκείνος) και να μην έχουμε κάνει ούτε ένα βήμα εμπρός από τότε…

Μόνο που ο Καραγκιόζης, ενώ ήταν/είναι μια γλυκόπικρη σάτιρα όλοι γελούσαν/γελάνε χαζοχαρούμενα σαν να έβλεπαν/βλέπουν κωμωδία, χωρίς να βλέπουν τον εαυτό τους ως τον παραγωγό των σκιών…

Γι αυτό κι έχουμε καταντήσει τη χώρα, σε όλα τα επίπεδα, ένα σκοτεινό, άσχημο θέατρο που δεν βγάζει ούτε τα έξοδα του, με τις κάκιστες παραστάσεις που ανεβάζει καθημερινά

Διαδραστικές παραστάσεις σαν αυτή που παρακολούθησαν συμμετέχοντας σήμερα 21/3/19 εκατοντάδες πολίτες-συναλλασσόμενοι.
Παραστάσεις που εμείς, χωρίς να το καταλαβαίνουμε, βοηθάμε να μπορούν να ανέβουν, όπως και όλες τις προηγούμενες.

Που όταν ακούς κάποιες φορές κάποιους να ωρύονται ψάχνοντας τους υπαίτιους, σου έρχεται να τους αρπάξεις και να τους πας μπροστά σε ένα καθρέπτη.
Αν και άδικος κόπος γιατί θα δουν οτιδήποτε άλλο εκτός από τον εαυτό τους…

Υ.Γ.
Απλά για την ιστορία η αναφορά της ημερομηνίας, αφού και το 2029 ίδιες καταστάσεις θα βιώνουμε, αφού δεν υπάρχει περίπτωση να έχουμε αλλάξει σαν λαός ώστε να παράγουμε άλλους πολιτικούς που θα κάνουν πράξη την εντολή μας για μια εκ βάθρων αλλαγή.