Category Archives: Υπολογιστές

Όταν πέφτοντας διαδικτυακά θα «πονάει» περισσότερο από οτιδήποτε άλλο.


Με αφορμή την πτώση της πλατφόρμας του Facebook (και μαζί του και των Instagram, Messenger και WhatsApp) και μιας και έχω καιρό να γράψω για τεχνολογικά θέματα, είπα να γράψω ένα μικρούλι άρθρο.
(Για μικρούλι θα ξεκινήσει πάντως.) LOL

Είχαμε λοιπόν μια 6ωρη πτώση του δικτύου αυτού του τεχνολογικού γίγαντα. Που φάνηκε ως 6ήμερη στους απλούς χρήστες, 6μηνη στους επαγγελματίες που χρησιμοποιούν την πλατφόρμα και 6χρονη στον Μαρκ Ζάκερμπεργκ.

Γιατί καλή και θεμιτή και -στην τελική- αναπόφευκτη η εξέλιξη της τεχνολογίας αλλά έχει και τα προβλήματα της.

Και μην αρχίσετε οι τεχνοφοβικοί τα δικά σας.

Και ο τροχός τεχνολογική εξέλιξη ήταν και άλλοι τον χρησιμοποιούν για να πηγαίνουν μπροστά και κάπου καλύτερα (μεταφορικά και κυριολεκτικά) και άλλοι για να πατάνε και να λιώνουν (επίσης κυριολεκτικά και μεταφορικά) αυτούς που θεωρούν εχθρούς και αντιπάλους ή αυτούς που δεν προσέχουν στον δρόμο, οπότε, επειδή η κακή του/λάθος χρήση είναι γενικευμένη να τον καταργήσουμε και να γυρίσουμε στην προ τροχού ζωή μας.

Επειδή λοιπόν η τεχνολογία θα συνεχίσει να έχει εξέλιξη, και επειδή άλλο η φοβία και άλλο ο προβληματισμός, αν δεν το δούμε και λίγο πιο σοβαρά, ένα παρόμοιο πρόβλημα στο μέλλον δεν θα περνάει με λίγη αναμονή, πλακίτσα και τρολάρισμα στα άλλα κοινωνικά δίκτυα.

Δεν θα περνάει γιατί δεν θα αφορά μόνο το σκότωμα χρόνου σε κάποιο κοινωνικό δίκτυο αλλά στο σύνολο της την καθημερινότητα μας, επειδή η τεχνολογία θα διεισδύσει αναπόφευκτα στα πάντα και επειδή η τελειότητα είναι μια ουτοπία.

Το μόνο κοντά στην τελειότητα που μπορούμε για παράδειγμα να δημιουργήσουμε/σχεδιάσουμε είναι αυτό: .
Μια τελεία.

Και παρόλο που και οι υπολογιστές είναι προγραμματισμένοι να καταλαβαίνουν κάτι πολύ βασικό όπως το δυαδικό σύστημα, μια ακολουθία δηλαδή από ζεύγη που περιέχουν 0 ή/και 1, όλο αυτό το τεχνολογικό δημιούργημα που έχει στηθεί και περιβάλει σήμερα τον κόσμο και την καθημερινότητα απέχει έτη φωτός από το να αποκαλεστεί απλό.

Τι συνέβη λοιπόν, με απλά λόγια (το γιατί δεν θα το μάθουμε ποτέ):
Χάθηκαν οι DNS servers του Facebook (εκλαϊκευμένα, ο τηλεφωνικός κατάλογος που επιτρέπει την επικοινωνία υπολογιστή με υπολογιστή, και επειδή μιλάμε για έναν διαδικτυακό γίγαντα, δεν μπορείς να πας στο περίπτερο να χρησιμοποιήσεις άλλο κατάλογο και τηλέφωνο) άρα τυφλώθηκαν/κουφάθηκαν τα πάντα και οι πάντες.

Χάθηκε δηλαδή η επικοινωνία με τους υπολογιστές.
Ως αποτέλεσμα αυτού χάθηκε και η απομακρυσμένη πρόσβαση των τεχνικών.

Αλλά ακόμη και όταν αυτοί πήγαν να μπουν στα κτήρια δεν αναγνωρίζονταν οι κωδικοί, οι ηλεκτρονικές τους ταυτότητες, όπως και κανένας -πιθανός -βιομετρικού τύπου έλεγχος πρόσβασης ώστε να ξεκλειδώσουν οι πόρτες μιας και τα συστήματα ελέγχου σε αυτές δεν μπορούσαν να διασταυρώσουν τα στοιχεία που παρείχε ο τεχνικός/εργαζόμενος με αυτά που είχαν αποθηκευμένα αφού δεν έβλεπαν πίσω στα κέντρα δεδομένων.

Και δεν είναι η επιχείρηση του κυρ Αλέκου, σπάμε μια πόρτα ή φωνάζουμε τον κλειδαρά με το εύκολο κινητό και μπήκαμε.
Μόνο να φτάσουν με κόλπα Μακγκάιβερ εκεί που ήθελαν θα πρέπει να τους πήρε ώρες.

Όμως ακόμη κι όταν μπήκαν μέσα κατά πάσα πιθανότητα άρχισαν να ψάχνουν στα τυφλά να βρουν από που να ξεκινήσουν να διορθώνουν την βλάβη, αφού με τα πάντα εκτός επικοινωνίας θα είχαν μεν μια ιδέα αλλά δεν θα ήξεραν ποιο ακριβώς ήταν το πρόβλημα και πως προέκυψε.

Κι άντε, αυτό είναι απλά το Facebook θα πει κάποιος.
Τίποτα παραπάνω από ένα κοινωνικό δίκτυο για λίγο χαβαλέ.
Αγχώθηκε λίγο ο Μιχάλης που δεν μπορούσε να στείλει στην Μαρία, τρελάθηκε η Κατερίνα που είχε μείνει στο «διαβάστηκε» του Θανάση, ζορίστηκε λίγο ο Κώστας που δεν μπορούσε να κάνει like στον εαυτό του, δεν θα πεθάνουμε κιόλας. Αυτό, παλιά.

Πλέον είναι πολλά περισσότερα αφού ακόμη και για τους απλούς χρήστες του δυτικού κόσμου ένας λογαριασμός στο Facebook, όπως και ένας λογαριασμός Google π.χ. χρησιμοποιείται συνήθως και ως μέσο επαλήθευσης ταυτότητας για να συνδέεται κανείς εύκολα και γρήγορα σε διάφορες ιστοσελίδες και υπηρεσίες χωρίς να χρειάζεται να θυμάται ένα σωρό ονόματα χρήστη και κωδικούς.

Ή να κάνει το κλασικό και 100% λάθος που εφαρμόζουν πάρα πολλοί, να έχει να πληκτρολογεί το ίδιο όνομα και κωδικό για όλους τους λογαριασμούς του.

(σημ. ακόμη και το login μέσω διαδικτυακής πλατφόρμας πρέπει να είναι το πρώτο στάδιο και να έχετε ενεργοποιημένη την ταυτοποίηση μέσω τηλεφώνου που πλέον παρέχεται σε κάθε υπηρεσία, ιδιωτική και μη, για έξτρα ασφάλεια και όσοι δεν το έχετε κάνει να το κάνετε για να αποφεύγετε απώλειες λογαριασμών κλπ)

Πολύ περισσότερα για αυτούς της Ασίας (προφανώς εκτός Ιαπωνίας, Νότιας Κορέας και κάνα δυο ακόμη χωρών) και της πλειοψηφίας των χωρών της Λατινικής Αμερικής που με τις υποτυπώδεις υποδομές τους το Facebook (και οι λοιπές εταιρείες-εφαρμογές του) είναι κυριολεκτικά το μοναδικό μέσο επικοινωνίας που διαθέτουν.

Πέρα από το γεγονός πως και για τον υπόλοιπο κόσμο πλέον δεν είναι ένα απλό κοινωνικό δίκτυο που όλοι σκοτώνουμε την ώρα μας αλλά μια πλατφόρμα που πάρα πολλοί άνθρωποι χρησιμοποιούν για επαγγελματικούς σκοπούς.

Από την χι επιχείρηση που στήνει τα πάντα πάνω του ή απλά διαφημίζει μέσω αυτού τις δραστηριότητες της μέχρι την χι ινφλουένσερ που έχει καταφέρει να το κάνει επάγγελμα.

(σημ. Και μην κράξει κανείς/καμιά τους/τις influencers, όλοι θα ήθελαν να μπορούν να κάνουν το χόμπι τους και την πλάκα τους επάγγελμα και πλέον, στην εποχή του διαδικτύου, αυτό δεν είναι προνόμιο μόνο των αθλητών για παράδειγμα.
Αν τώρα, πρέπει σώνει και καλά να κράξει κάποιος ας κράξει τον εαυτό του ή τους γύρω του για το ποιους έχουμε αναγάγει ως κοινωνία σε τέτοιους.)

Αυτό που έγινε λοιπόν ανοίγει ένα παραθυράκι για μια ματιά στο μέλλον.
Παράθυρο για να κοιτάξουμε μπροστά, σε μια μέρα όχι πολύ μακρινή, όπου κυριολεκτικά τα πάντα θα περνάνε μέσω του διαδικτύου και ασύλληπτων διαστάσεων data centers που θα διαχειρίζονται/ελέγχουν μια ασύλληπτη ροή πληροφοριών, εντολών κλπ.

Ακόμη και η μετακίνηση μας στους δρόμους θα βασίζεται σε απόλυτα αυτοματοποιημένα συστήματα όπου τα οχήματα μας θα μας πηγαίνουν μόνα τους στον προορισμό μας. Ήδη υπάρχει αυτό σε ένα βαθμό με τα οχήματα της Tesla αλλά απέχει αρκετά από το να μπορούμε να πούμε πως αφορά σε μια συνολική εικόνα.

Μπορούμε όμως εύκολα να συλλάβουμε με μια μεταφορά στα μέσα μεταφοράς αυτού που συνέβη με το Facebook.

Δεν είναι δύσκολο να φανταστούμε τον εαυτό μας μέσα στο δικό μας αυτοκίνητο ή σε ένα ΜΜΜ, να πηγαίνουμε για δουλειά, ταξίδι, διασκέδαση χωρίς την παραμικρή ανθρώπινη παρέμβαση.

Σε ένα όχημα απόλυτα βασισμένο για τη λειτουργία του σε gps, δορυφόρους, ραντάρ και κάμερες ανίχνευσης κίνησης-απόστασης κοκ όπου ξαφνικά να πέφτει το σύστημα και όλοι (κυριολεκτικά όλοι) να παγιδευτούμε μέσα σε σταματημένα για έξι ώρες οχήματα επειδή για λόγους ασφαλείας και μείωσης των ατυχημάτων δεν θα έχουν την δυνατότητα να οδηγηθούν με τον τρόπο που ξέρουμε σήμερα.

Άλλοι στη μέση του πουθενά σε μια εθνική, άλλοι στη μέση μιας διασταύρωσης στο κέντρο της πόλης, άλλοι έξω από τα οχήματα τους που δεν θα μπορούν να τσεκάρουν τα βιομετρικά τους στοιχεία με τα αποθηκευμένα στο cloud αρχεία και δεν συμμαζεύεται.

Όπου αν κάτι σαν την πτώση του facobook για έξι ώρες κόστισε, στην σημερινή εποχή, στην παγκόσμια οικονομία σχεδόν ένα δισεκατομμύριο δολάρια (όπως υπολόγισαν στον εξειδικευμένο σε αυτά τα θέματα ιστότοπο από όπου είναι και η φωτογραφία του άρθρου) ούτε που μπορεί να φανταστεί κανένας τις επιπτώσεις ενός υποθετικού (αλλά καθόλου απίθανου να συμβεί) γεγονότος σαν το παραπάνω, στο μέλλον.

Που το οικονομικό είναι απλά η ευκολονόητη πτυχή με την οποία μπορεί να ασχοληθεί κάποιος, γι αυτό και μένω σε αυτό. Μιλάμε φυσικά για κάτι πολύ πιο σύνθετο και πολυεπίπεδο που ούτε ένα βιβλίο 300 σελίδων δεν θα έφτανε για να καλύψει, πόσο μάλλον ένα άρθρο σε ένα μπλογκ.

Όταν φτάσουμε σε εκείνο το επίπεδο, λίγο πολύ θα ισχύει η ατάκα που χρησιμοποιεί ο αφηγητής στις εκπομπές του National Geographic περί μελλοντικών φυσικών καταστροφών. Δεν είναι θέμα του αν αλλά του πότε και γι αυτό πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι.

Και μπορεί να ακούγεται σαν ψιλά γράμματα και πολυτέλεια (μπροστά στα τόσα σημερινά προβλήματα πάσης φύσεως που έχουμε) μια συζήτηση για τέτοιου είδους θέματα αλλά όσοι έχουν έστω και την ελάχιστη δύναμη πρέπει να πιέσουν ώστε να ξεκινήσει σοβαρά προτού τρέχουμε -για μια ακόμη φορά- πίσω από την εξέλιξη που (ειρωνικό) εμείς δημιουργούμε.

Γιατί όταν ανακαλύψαμε τον τροχό δεν ήμασταν παρά πιθηκοειδή που λίγο καιρό πριν είχαν ουρά και δεν διαθέταμε τον εγκέφαλο για να συζητήσουμε και να θέσουμε σαφείς και απαράβατους νόμους και κανόνες ώστε να τον χρησιμοποιούμε μόνο θετικά.

Αυτόν και οποιοδήποτε άλλο εργαλείο θα δημιουργούσαμε στο μέλλον με αποτέλεσμα –εξαιτίας και αυτού– να χάσουμε αιώνες ολόκληρους σε πισωγυρίσματα.

Έτσι, αντί να φτάσουμε να ζούμε σε έναν κόσμο που να πλησίαζε έστω ελάχιστα στην ουτοπία του τέλειου (που θα ήταν ό,τι τελειότερο μπορούμε να κάνουμε) και να εφαρμόζαμε σωστούς κανόνες όχι από εξαναγκασμό (όπως θα κάναμε αρχικά) αλλά γιατί θα ήταν κάτι απόλυτα αυτονόητο, καταλήξαμε με αυτήν την –σε μεγάλο μέρος της– «ανάπηρη» διανοητικά και ηθικά παγκόσμια κοινότητα του σήμερα.

Σε αυτά τα δύο (ηθική και διανόηση) εμπεριέχονται και οι υπόλοιπες δυσλειτουργίες-αναπηρίες, όπως η οικονομική, η θρησκευτική κλπ.

Τώρα όμως διαθέτουμε πέρα από τη γνώση του παρελθόντος (ως διδακτικό μάθημα) και τις τεχνολογικές ικανότητες να κάνουμε κάτι πολύ καλύτερο από αυτό που έχουμε στο μυαλό μας αλλά και να βαδίζουμε δίπλα στην εξέλιξη που δημιουργούμε, αν όχι να την οδηγούμε εκεί που πρέπει και θέλουμε.

Κάτι που σε πρώτη φάση αφορά στην ευκολότερη συζήτηση περί ασφάλειας και ελαχιστοποίησης των κινδύνων, με φυσικό επακόλουθο σε δεύτερη φάση και την πιο δύσκολη, περί ηθικής.





Φάμρπικα «συλλογής» ευκολόπιστων ανθρώπων;




Τον έψαξα λίγο (από περιέργεια) τον γονιό που έγινε διάσημος τις τελευταίες μέρες και στη σελίδα που διαφημίζει δεξιά και αριστερά (http://www.ellinesithagenis.gr/), αν ανοίξει κανείς τις οδηγίες για τη συμπλήρωση της «εξουσιοδότησης», εμφανίζεται ένας δεύτερος άνθρωπος, αυτός που μαζεύει τα χρήματα.

Όποιος ψάξει και τον δεύτερο (μέσω του email που εμφανίζεται δίπλα στο όνομα του) θα οδηγηθεί σε μια σελίδα που ζητάει υπογραφή συμβολαίου (και κατάθεση ποσού φυσικά) με την υπόσχεση για «ξεκούραστο» μηνιαίο εισόδημα από εξόρυξη κρυπτονομίσματος, μέσα από «αρκετές Χιλιάδες Υπολογιστές σε καλά φυλαγμένα μέρη που εργάζονται για εσένα 24ώρες το 24άωρο» (!)

Με λίγο ακόμη ψάξιμο, η αξιολόγηση της σελίδας με τα κρυπτονομίσματα από ειδικούς του χώρου καταλήγει πως πρόκειται για Ponzi Scam:
https://www.gripeo.com/coinspace-review/#coinspace-and-their-crazy-claims

Υ.Γ.
Σηκώνει σάτιρα λοιπόν αλλά πρόκειται για πολύ σοβαρό θέμα, με πολλές προεκτάσεις, που πέρα από πλάκα, σηκώνει διερεύνηση από τις αρχές.

Όπως «σηκώνει» και την έναρξη μιας σοβαρής συζήτησης για τη δημιουργία ειδικού εισαγγελικού σώματος που να εξειδικευτεί σε αυτού του είδους τα θέματα ώστε να μην είναι εύκολο να στήνονται διάφορες «φάμπρικες» παγίδευσης αφελών συμπολιτών μας ή να εμφανίζονται εταιρείες-απάτες που εκμεταλλεύονται την αδυναμία (των δικαστικών λειτουργών) άμεσης κατανόησης διαφόρων ιντερνετικών-τεχνολογικών όρων, με αποτέλεσμα:
α) Οι απατεώνες να βρίσκουν εύκολα, διάφορα παραθυράκια.
β) Οι αδαείς (τέτοιοι μπορεί να είναι και αυτοί οι δυο) να νομίζουν πως βρήκαν τη γη της Επαγγελίας ή την κότα με τα χρυσά αβγά και όχι μόνο να τις διαφημίζουν αλλά να συμμετέχουν και προσωπικά με την ελπίδα για ξεκούραστα κέρδη.
γ) Οι αφελείς συμπολίτες μας που κάποια στιγμή αρχίζουν να υποψιάζονται πως ίσως να έχουν πέσει θύματα τους να σιωπούν και να κλείνουν τα μάτια και αντί να τους καταγγέλλουν να προσπαθούν να εμπλέξουν και άλλους με την ελπίδα να αμβλύνουν τη δική τους κοινωνική απαξίωση ως νοήμονα όντα (αν την πατήσουν και άλλοι δεν θα είναι οι μόνοι χαζοί, κατά τον μύθο με την κολοβή αλεπού) ή την προσωπική τους οικονομική χασούρα ως επενδυτές.


Υ.Γ. 2
Οι παραπάνω σελίδες, για παν ενδεχόμενο (κατέβασμα τους, διαγραφή περιεχομένου κλπ) και για κάθε πιθανή, μελλοντική έρευνα, έχουν καταχωρηθεί στη σελίδα «The Internet Archice», όπως αυτές εμφανίζονται στις 25/9/21:
1. https://web.archive.org/web/20171230035611/http://s-coin.blogspot.gr/2016/01/coinspace.html
2. https://web.archive.org/web/20210925090444/http://www.ellinesithagenis.gr/
3. http://ellinesithagenis.gr/egrafa_pdf/odigies_simplirosis_tis_exoysiodotisis.pdf

Παράθυρα ανοιχτά σε κακοποιούς (updated).


Update 9/7/21
Λόγω της σοβαρότητας του προβλήματος η Microsoft κυκλοφόρησε μπάλωμα εκτός προγραμματισμού ακόμη και για τα Windows 7 παρότι εδώ και ένα χρόνο δεν υποστηρίζονται επίσημα με ενημερώσεις ασφαλείας.
Οπότε, όποιος δεν έλαβε αυτόματα το patch, ας φροντίσει να το εγκαταστήσει.
Κοιτάξτε προς το τέλος της σελίδας του παρακάτω συνδέσμου, στο security updates:
https://msrc.microsoft.com/update-guide/vulnerability/CVE-2021-34527

Αρχικό κείμενο:
Δεν πέρασε ούτε μια εβδομάδα από το πρόβλημα ασφαλείας στα Windows με το ψηφιακό πιστοποιητικό που έδωσε η Microsoft σε πρόγραμμα οδήγησης φορτωμένο με κακόβουλο λογισμικό και παρουσιάστηκε καινούργιο.

Αυτή τη φορά πολύ σοβαρότερο γιατί δεν έχει να κάνει μόνο με άτομα που παίζουν παιχνίδια στον υπολογιστή (παίκτες μόνο στην Ασία σύμφωνα με την εταιρεία όμως άμα θέλουμε την πιστεύουμε) αλλά αφορά δυνητικά όλους τους χρήστες Windows, ανεξαρτήτως έκδοσης.

Αυτή η ανακαλυφθείσα ευπάθεια στα Windows (που η ίδια η Microsoft παραδέχθηκε/ανακοίνωσε) στη Windows Print Spooler Service δίνει τη δυνατότητα για απομακρυσμένη εκτέλεση κακόβουλου κώδικα σε επίπεδο system-level, στο υψηλότερο δηλαδή επίπεδο δικαιωμάτων.

Για να ειπωθεί απλοϊκά, ο SYSTEM είναι ένας «αόρατος» λογαριασμός και υπάρχει για να εκκινεί το σύστημα απαραίτητες διεργασίες που ενεργοποιούνται πριν συνδεθεί ένας απλός χρήστης, όπως το υποσύστημα τοπικής αρχής ασφαλείας (LSASS).

Δεν θέλει λοιπόν πολλή φαντασία για να αντιληφθεί κανείς πόσο μεγάλο είναι το πρόβλημα αφού με τέτοια ελευθερία μπορεί κάποιος χωρίς φυσική πρόσβαση στον υπολογιστή να εγκαταστήσει κακόβουλο λογισμικό, να κάνει ό,τι αλλαγή θέλει σε αρχεία του συστήματος αλλά και προσωπικά αρχεία του χρήστη, ακόμη και να δημιουργήσει κρυφό λογαριασμό με πλήρη δικαιώματα.

Η μόνη λύση μέχρι να δημιουργήσει (κάποια στιγμή) μπάλωμα είναι η απενεργοποίηση αυτού του συστήματος.
Φυσικά θα χαθεί η δυνατότητα για εργασίες εκτύπωσης αλλά από το να χαθεί ο έλεγχος και η κυριότητα του υπολογιστή κάποιου, μικρό το κακό.

Για την απενεργοποίηση σε Windows 10 τα βήματα που πρέπει να γίνουν είναι τα εξής:
(Οι οδηγίες από το WindowsSentral.com)

1. Κλικ στο κουμπί έναρξης.
2. Γράφετε PowerShell στο πεδίο search.
3. Δεξί κλικ στο πρώτο αποτέλεσμα και επιλογή να το τρέξετε ως διαχειριστές.
4. Γράφετε την παρακάτω εντολή για να σταματήσει να τρέχει η συγκεκριμένη υπηρεσία και πατάτε Enter:
Stop-Service -Name Spooler -Force
5. Γράφετε την παρακάτω εντολή για να μην ξεκινήσει σε μια επόμενη επανεκκίνηση και πατάτε Enter:
Set-Service -Name Spooler -StartupType Disabled

Στη συνέχεια περιμένετε να διαβάσετε πως η Μικρομαλακή (είναι γνωστό πως δεν την έχω σε εκτίμηση αλλά οι περισσότεροι φίλοι μου και γνωστοί την χρησιμοποιούν) έφτιαξε και μοίρασε μπάλωμα για αυτή την ευπάθεια με κάποια επόμενη ενημέρωση ασφαλείας ώστε να την ενεργοποιήσετε ξανά (αλλάζοντας τις δύο παραπάνω εντολές με τις ακόλουθες: 1. Set-Service -Name Spooler -StartupType Automatic 2. Start-Service -Name Spooler) και αφού ησυχάσετε από αυτό το πρόβλημα, μετά απλά περιμένετε πότε θα εμφανιστεί το επόμενο.
(Αν τύχει να το μάθετε…)



Rootkit malware με τις ευλογίες της Microsoft

H Microsoft έδωσε ψηφιακό πιστοποιητικό έγκρισης-ασφαλείας (code-signing) σε πρόγραμμα οδήγησης που χρησιμοποιούν κυρίως gamers που στη συνέχεια αποδείχθηκε πως ήταν φορτωμένο με rootkit malware.

Rootkit χαρακτηρίζεται το κακόβουλο λογισμικό που λειτουργεί σε επίπεδο υπερχρήστη. Root, στον κόσμο του Unix (και μετέπειτα του Linux) είναι το αντίστοιχο του superuser στα Windows που σημαίνει πως τέτοιου είδους κακόβουλο λογισμικό μπορεί να καταλήξει πολύ δυσκολότερο να αφαιρεθεί και να ανιχνευθεί με τη συνήθη διαδικασία από ένα αντιιικό πρόγραμμα.

To θέμα με το κενό ασφαλείας στον σχεδιασμό/φιλοσοφία των Windows σε σχέση με το Linux είναι πως ένας χρήστης μπορεί να λειτουργεί συνεχώς τον υπολογιστή του με λογαριασμό με τέτοια δικαιώματα που καθιστά την εγκατάσταση κακόβουλου λογισμικού πολύ ευκολότερη ενώ στo Linux ο λογαριασμός που το σύστημα δημιουργεί κατά την εγκατάσταση είναι περιορισμένης πρόσβασης.

Όπως και το γεγονός πως τα αρχεία του χρήστη βρίσκονται στον ίδιο χώρο με αυτά του συστήματος ενώ στο Linux το λειτουργικό δημιουργεί (ας δεν θέλει δικαίωμα του να το από-επιλέξει και να ρισκάρει) ξεχωριστό διαμέρισμα με τα προσωπικά του αρχεία και ρυθμίσεις καθιστώντας τα πάντα λιγότερο ευάλωτα και ακόμη και την επανεγκατάσταση παιχνιδάκι αφού τα πάντα, από φωτογραφίες μέχρι οι σελιδοδείκτες του browser του και τον περιμένουν εκεί που τα είχε αφήσει.

Όταν λοιπόν έρχεται και το πρόγραμμα ενός τρίτου κατασκευαστή με ψηφιακή υπογραφή της Microsoft πως ακριβώς να προστατευτεί ο τελικός χρήστης από την έκθεση σε κίνδυνο;

https://arstechnica.com/gadgets/2021/06/microsoft-digitally-signs-malicious-rootkit-driver/


Κίνδυνο απώλειας του αποκλειστικού ελέγχου του υπολογιστή του καθώς ένα rootkit μπορεί να οδηγήσει ένα pc να γίνει μέρος ενός δίκτυο μολυσμένων υπολογιστών (Botnet) που κάνουν αυτοματοποιημένες-συντονισμένες εργασίες προς όφελος διαδικτυακών κακοποιών.

Κίνδυνο (το χειρότερο) υποκλοπής προσωπικών στοιχείων. Από κωδικούς στα κοινωνικά δίκτυα μέχρι αριθμούς πιστωτικής και κωδικών web banking.

Γι αυτό και στις διαδικτυακές συναλλαγές, το καλύτερο είναι να χρησιμοποιούνται προπληρωμένες κάρτες. Ειδικά τώρα που μέσω των εφαρμογών για smartphones που οι τράπεζες έχουν δημιουργήσει μπορεί κάποιος να δημιουργήσει μια άυλη prepaid κάρτα μέσα σε δυο λεπτά.

Ειδικά οι χρήστες Windows που είναι περισσότερο ευάλωτοι για πάρα πολλούς λόγους (φιλοσοφία-σχεδιασμός λειτουργικού, φιλοσοφία την οποία αναπτύσσουν οι ίδιοι λόγω του λειτουργικού που χρησιμοποιούν και της ανύπαρκτης προδιάθεσης για ψάξιμο που αυτό δημιουργεί γι αυτό και ελάχιστοι είναι αυτοί που «ανοίγουν» από μόνοι τους τα παράθυρα και ανακαλύπτουν πως υπάρχει ένας ολόκληρος, καλύτερος κόσμος εκεί έξω, πέρα από αυτόν που βλέπουν πίσω από τα κλειστά windows του υπολογιστή τους) πρέπει να υιοθετήσουν αυτή τη πρακτική χωρίς εκπτώσεις.

Επιστρέφοντας στο συγκεκριμένο rootkit malware, όσοι παίζουν παιχνίδια στα Windows ας ψαχτούν μήπως και το έχουν εγκαταστήσει με τις ευλογίες της Microsoft. Ακούει στο όνομα Netfilter.


Αν κάποιος το εγκατέστησε και μολύνθηκε όχι απλά ακούει, παρακούει και μάλιστα με όλες τις ερμηνείες της λέξης αφού ένα rootkit μπορεί:
α) Να κάνει τον υπολογιστή να μην ακούει σωστά τις εντολές που παίρνει.
β) Να οδηγήσει ένα πρόγραμμα να μη συμμορφώνεται με όσα έχει σχεδιαστεί μόνο να κάνει.
γ) Να γίνει τα μάτια και τα αυτιά ενός κακοποιού «ακούγοντας» τα πάντα.
(Και τι ωραίος ήχος που είναι στα αυτιά του η μετατροπή όλων των 10101111000 στους αριθμούς μιας πιστωτικής…)

H Microsoft έχει δημιουργήσει σχετική σελίδα αλλά το καλύτερο που έχει να κάνει κάποιος είναι να ανοίξει το pc του σε safe mode και να βάλει ένα τρίτο, καλύτερο από αυτό που παρέχει η εταιρεία, αντιικό πρόγραμμα να ψάξει, όπως το παρακάτω, γιατί ποτέ δεν ξέρεις πως μπορεί να έχει μεταλλαχθεί ένα rootkit (και με τα Windows καλό είναι να γίνεται τέτοιος έλεγχος μια φορά το μήνα για παν ενδεχόμενο) γιατί η ασφάλεια ενός υπολογιστή δεν είναι παιχνίδι:
https://www.malwarebytes.com/antirootkit

Όσοι πάλι δεν παίζουν παιχνίδια με την ασφάλεια τους με το να παίζουνε Microsoft τα μηχανήματα τους μπορούνε απλά να ενημερώνουνε ενώ γελάνε από τη μια και θυμώνουν (όπως πρέπει να κάνουν και όσοι χρήστες Windows την διαβάσουν) από την άλλη με την σχεδόν εριστική και γεμάτη ασέβεια προς τους πελάτες της (μη ξεχνάτε πως όσοι τρέχετε Windows δεν έχετε πληρώσει μόνο για τα υλικά εξαρτήματα του υπολογιστή αλλά και για το λειτουργικό σύστημα) ανακοίνωση που εξέδωσε, μιλώντας για περιορισμένη γεωγραφική επίπτωση και -το χειρότερο- ξεχωρίζοντας εταιρικούς από οικιακούς (προφανώς οι μαλάκες για την μικρομαλακή) χρήστες.

In the year 8510 – part two





Αν ένα καλό έχει αυτή η κυβέρνηση αυτό είναι ο #Πιερρακάκης.
Όμως θέλει δύο θητείες μέσα στο νερό ο άνθρωπος για να καταφέρει να μας πάει εκεί που πρέπει, με το πέλαγος των παρατράγουδων του συστήματος με το οποίο έχει να παλέψει.

Σε συνέχεια λοιπόν του προχθεσινού μου άρθρου για την νοσοκομειακή γραφειοκρατία (https://365meres.wordpress.com/2021/05/18/in-the-year-8510/) και την επταήμερη αναρρωτική είπα να δοκιμάσω να κάνω ηλεκτρονικά την αίτηση για την αποζημίωση από το ΙΚΑ ώστε να αποφύγω να ζορίσω το πόδι με το διάστρεμμα.

Μπαίνω στο site του #ΕΦΚΑ, συνδέομαι με τους κωδικούς του taxisnet, βάζω ΑΦΜ και ΑΜΚΑ, εμφανίζεται η καρτέλα μου, ανοίγω τη φόρμα υποβολής, φτάνω στο στάδιο που δηλώνεις τη γνωμάτευση, πρώτο πεδίο ζητάει κωδικό.

Ψάχνω το χαρτί, πουθενά κωδικός.
Κοιτάω (για πλάκα περισσότερο) στη σφραγίδα που έπρεπε να περιμένω από τις 06:30 να πάει 07:30 για να την πάρω, εννοείται τίποτα.
Το μόνο που μοιάζει με τέτοιον είναι ο αριθμός πρωτοκόλλου που περίμενα να πάει 08:00 για να τον βάλουν στο χαρτί αλλά φυσικά και δεν είναι αυτός.
Ο κωδικός αφορά μόνο σε ηλεκτρονικές γνωματεύσεις.

Κοιτάζω δίπλα στη φόρμα, έχει και επιλογή για υποβολή χειρόγραφης γνωμάτευσης.
Πάλι καλά, σκέφτομαι.
Κάνω κλικ και μου ζητάει τα στοιχεία του γιατρού.
Κοιτάω τη σφραγίδα που έβαλε όταν υπέγραψε τη γνωμάτευση και ξεκινάω να τα συμπληρώνω.
Ειδικότητα: Χειρουργός ορθοπεδικός, τσεκ.
Όνομα και επώνυμο: Χ.Π, τσεκ.
ΑΜΚΑ γιατρού: Τσουκ.

Γιατί τσουκ; Δεν φαίνονται καθαρά τα νούμερα και τα καπελώνει και η υπογραφή. Εδώ που φτάσαμε όμως δεν υπάρχει γυρισμός.
Βάζω το όνομα στο διαδίκτυο, τίποτα.
Βάζω το όνομα, βάζω και το νοσοκομείο, βάζω και την πόλη και ως εκ θαύματος μου εμφανίζει μια σελίδα του νοσοκομείου με μια λίστα με ονόματα, ανάμεσα και το δικό του, όλα με το ίδιο τηλέφωνο.

Καρφίτσωμα το εύρημα, παίρνω τηλέφωνο την άλλη μέρα το πρωί, το σηκώνει κάποιος, εξηγώ την κατάσταση, ευγενικότατος αυτός που απάντησε, ψάχνει λίγο, μαθαίνω το πολυπόθητο ΑΜΚΑ.

Ανακουφισμένος επιστρέφω στη φόρμα υποβολής, πάλι από την αρχή φυσικά η διαδικασία, βάζω και το ΑΜΚΑ του γιατρού και καταφέρνω να περάσω στην επόμενη πίστα (θα έλεγα σελίδα αλλά τόση προσπάθεια ούτε σε βιντεοπαιχνίδι μυστηρίου) που επιλέγεις υποκατάστημα του ασφαλιστικού σου φορέα.

Λογότυπο ΙΚΑ, από κάτω το απόλυτο κενό.
Reload από το κουμπί του browser, τίποτα.
F5 από το πληκτρολόγιο, τίποτα.
Ctrl+F5 για πιο hardcore ανανέωση, τίποτα.
Να δεις που οι ηλίθιοι δεν έχουν φτιάξει τη φόρμα να λειτουργεί και με Firefox, σκέφτομαι και αλλάζω οθόνη.

Ανοίγω τον Google Chrome, πάω ξανά στην αρχική σελίδα εισόδου στην εφαρμογή και… φρενάρω γιατί δεν έχω κωδικούς δικούς μου σε αυτόν τον περιηγητή αφού τον χρησιμοποιεί η γυναίκα μου.

Ανοίγω πάλι τον FF, πάω στα ενδότερα του, ψάχνω τους κωδικούς για το taxis, τους περνάω copy-paste στη σελίδα που άνοιξα στον Chrome, πατάω επόμενο, ξανά η διαδικασία από την αρχή, τώρα όμως πάω σφαίρα μετά από τόσες επαναλήψεις, φτάνω στη πίστα με το λογότυπο ΙΚΑ και Yeeeesss, φορτώνει κανονικά όλη η σελίδα.

Αν ήταν κανονικό παιχνίδι θα έπρεπε να ακούγεται μουσική και να σκάνε ψηφιακά πυροτεχνήματα αλλά επειδή ξέρουν πως παίζουν με τα νεύρα μας αυτοί που έφτιαξαν τη σελίδα ήταν πιο εγκρατείς με τον κώδικα.

Εκεί όμως που ανοίγει η λίστα δεν σου εμφανίζει βάσει της διεύθυνσης σου και των λοιπών στοιχείων σου ένα συγκεκριμένο υποκατάστημα αλλά σου ζητάει να επιλέξεις, από όλη την Ελλάδα, σε ποιο υποκατάστημα ανήκεις.

Κι άντε, αποκλείεις αυτομάτως των άλλων πόλεων αλλά αν είσαι Θεσσαλονίκη μένει και πάλι ένα κατεβατό. Κι αν δεν ξέρεις; Και βασικά, από που να το ξέρεις;

Ευτυχώς για εμένα, το πρωινό μετά τη γνωμάτευση και μιας και από αναμονή σε αναμονή είχε περάσει ένα δίωρο, είχε ανοίξει προ ώρας το πολυϊατρείο του ΙΚΑ στην Αγγελάκη.
Και επειδή από το νοσοκομείο δεν ήξεραν να μου πουν με σιγουριά αν αρκεί το χαρτί τους για την εταιρεία και για να προχωρήσει η υπόλοιπη διαδικασία, κατέβηκα για σιγουριά, κι ας μου πήρε κάμποση ώρα κούτσα κούτσα για να ζορίσω όσο λιγότερο γινόταν το πόδι με το διάστρεμμα, να σιγουρευτώ.

Ευγενέστατες εκεί και η υπάλληλος και η προϊσταμένη μου είπαν πως είναι ΟΚ και όταν ρώτησα που πηγαίνω το χαρτί από τη δουλειά μου είπαν πως όσοι είμαστε της δικής μου περιοχής τα πηγαίνουμε στην Αριστοτέλους.
Έτσι ήξερα τι να επιλέξω από το κουίζ της φόρμας.
Γιατί διαφορετικά, λόγω απόστασης έπαιζε 50-50 και το υποκατάστημα της Τούμπας. Και στο 50-50 μιας ερώτησης έχουν χαθεί χιλιάδες ευρώ σε τηλεπαιχνίδι, ευκολάκι να χαθεί και μια ηλεκτρονική αίτηση για αποζημίωση μερικών ημερών στον λαβύρινθο του ελληνικού δημοσίου.

Τελειώνω τέλος πάντων και με αυτό και ενεργοποιείται το κουμπί
«Ανέβασμα γνωμάτευσης – PDF ή εικόνα. Μέγιστο μέγεθος 3 MB».

Βάζω τη γνωμάτευση στον πάγκο της κουζίνας, την βγάζω φωτογραφία με το κινητό, την ανεβάζω στο Google drive, πάω στο pc.
Δεν την κάνεις PDF για πιο σίγουρα, σκέφτομαι. Μπας και σαν εικόνα έχουν κανένα περιορισμό στα πρότυπα και σε πετάξει πάλι στην αρχή.

Όπως π.χ. έχουν στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας για τις φωτογραφίες σε δημόσια έγγραφα που ζητάνε στο CD να είναι το αρχείο μόνο jpg2000 και αν είναι απλή jpeg ή png ή TIFF (το κορυφαίο από πλευρά ποιότητας φορμάτ) δεν τη δέχονται.

Την ανοίγω λοιπόν στο GIMP, export as PDF, 27 MB το τελικό αρχείο.
Δεν πτοούμαι, πάω scale file, με την τέταρτη φορά που το φέρνω στα 2.6 το σώζω, το ανεβάζω στη φόρμα, πατάω υποβολή.

Γκριζάρει το κουμπί, περνάει μισό λεπτό, γκρίζο, περνάει ένα λεπτό, γκρίζο ακόμη το κουμπάκι και εκεί αρχίζεις ναι σκέφτεσαι:
Ανεβαίνει; Κόλλησε; Να πατήσω κάτι; Κι αν την πατήσω και αρχίσω από την αρχή; Πάω κάνω ένα καφέ, επιστρέφω και εκεί που δεν ξέρω πως να περάσω αυτή τη πίστα, στα τρία και κάτι λεπτά αλλάζει η σελίδα και εμφανίζεται ένα:
«Η υποβολή ολοκληρώθηκε, ο εργοδότης θα ενημερωθεί στο email του. ταδε@ταδε.gr«

Λίγο ακόμη και θα είχαμε τρελά πανηγύρια όπως όταν έβαλε ο Χαριστέας τη κεφαλιά στον τελικό του Euro 2004.

Γι αυτό ξαναλέω.
Ακόμη κι αυτό έμοιαζε σαν ταινία επιστημονικής φαντασίας πριν πέντε χρόνια. Ακόμη κι όταν ήρθαν οι -υποτίθεται- προοδευτικοί αριστεροί αντί να κάνουν κάτι χρηστικό τεχνολογικά έφτιαξαν διαστημική υπηρεσία, τα τρολ.
Και θα συνέχιζε να μοιάζει με τέτοια ακόμη και με τους τωρινούς αν δεν αναλάμβανε τα θέματα ψηφιακής διακυβέρνησης ο Πιερρακάκης.

Όμως πολλά που σε σχέση με το παρελθόν μοιάζουν επιστημονική φαντασία ακόμη μοιάζουν σαν ανέκδοτο σε σύγκριση με τα βόρεια κράτη που πρέπει να πλησιάσουμε και δημιουργούν άρθρα σαν και αυτό.


Γι αυτό και μια τετραετία μόνο, πάντα με αυτόν τον άνθρωπο στη συγκεκριμένη θέση, δεν αρκεί για να φτάσουμε σε σημείο τέτοιο που αυτό το άρθρο δεν θα είναι επίκαιρο.
Αν το κάνω αναδημοσίευση και το 2022 αλλάζοντας τις ημερομηνίες θα είναι εξίσου σύγχρονο όπως είναι σήμερα.
Θέλω όμως να πιστεύω πως με αυτόν στο τιμόνι του συγκεκριμένου υπουργείου σε δυο-τρία χρόνια θα γίνει ιστορία που ανήκει στο παρελθόν.

Προσωπικά, για αυτόν και μόνο και εφόσον δεσμευτεί ρητά κάποιος πως και σε μια επόμενη κυβέρνηση δεν θα τον πειράξουν και θα τον αφήσουν να κάνει απρόσκοπτα αυτό που ξεκίνησε και ξέρει καλά θα ψήφιζα το κόμμα που κυβερνά σήμερα.

Για να μπορώ στο άμεσο μέλλον να τελειώνω με τα γραφειοκρατικά σε πέντε λεπτά σε ένα γραφείο και όχι σε δύο ώρες και να μπορώ – γιατί όχι– προτού καν φύγω από το νοσοκομείο ή τον γιατρό να έχω τελειώσει και με όλα όσα θα αφορούν σε μια αναρρωτική άνω των τριών ημερών.

Με αυτό αλλά και με οποιοδήποτε άλλο θέμα αφορά στην εξοικονόμηση χρόνου και χρήματος από πολίτες και κράτος.

Κακόβουλο Android λογισμικό στοχεύει χρήστες με νοοτροπία Windows

Πάρα πολλοί χρήστες έχουν πλέον τα κινητά τους ως την μοναδική συσκευή που χρησιμοποιούν για τις διαδικτυακές τους περιηγήσεις.
Είτε αφορά τα κοινωνικά δίκτυα, είτε να ακούσουν μουσική και να δουν ταινίες, είτε να χρησιμοποιήσουν GPS πλοηγό όταν ταξιδεύουν.

Πάρα πολλοί όμως από αυτούς ήρθαν από τον κόσμο των Windows όπου το 90% των καλών προγραμμάτων που έπρεπε να εγκαταστήσουν για να κάνουν τη δουλειά τους καλύτερα τα έβρισκαν με αναζήτηση στο διαδίκτυο.

Πήγαιναν σε διάφορες ιστοσελίδες, κατέβαζαν το εκτελέσιμο (.exe) του λογισμικού που ήθελαν, το έτρεχαν, τα Windows τους ζητούσαν επανεκκίνηση του υπολογιστή και όταν αυτός άνοιγε πάλι το πρόγραμμα που κατέβαζαν είχε κολλήσει πάνω στο σύστημα.

Με αυτόν τον τρόπο όμως που κολλούσε ένα καθόλα νόμιμο και ασφαλές πρόγραμμα μπορούσε να κολλήσει και ένα μη ασφαλές.
Ή κάποιο που αρχικά ήταν ασφαλές αλλά στην συνέχεια έπαυε να είναι.

Γι αυτό έκαναν θραύση τα antivirus όμως αυτά λειτουργούν σε γενικές γραμμές όπως και τα εμβόλια.

Πρέπει να κυκλοφορήσει/διαδοθεί πρώτα ένας ιός για να ενημερωθούν οι λίστες τους και να φτιάξουν αντιιικό αχρείο που να τον αντιμετωπίσει.
Ή αν ήταν ένας ιός που λειτουργούσε διαφορετικά από τους υπόλοιπους, ξεφεύγοντας από το σύνηθες πρότυπο συμπεριφοράς που τα προγράμματα προστασίας έχουν σχεδιαστεί να ανιχνεύουν περνούσε κάτω από τη μύτη και του καλύτερου antivirus.

Προγράμματα (τα ασφαλή και νόμιμα) που μιας και είχαν μεν προσκολληθεί πάνω στο σύστημα αλλά δεν ήταν μέρη του επίσημου λειτουργικού ζητούσαν σε διάφορες φάσεις να κάνουν ατομική ενημέρωση ή την έκαναν αυτόματα γιατί κατά την εγκατάσταση οι χρήστες είχαν τικάρει κάποιο κουτάκι που θα έκανε τη ζωή τους πιο…εύκολη με το να μην τους απασχολούν τέτοια…πεζά πράγματα όπως να δώσουν άδεια για την ενημέρωση.

Μέσω αυτής της διαδικασίας που επαναλαμβανόταν αμέτρητες φορές είχαν εθιστεί και στον βλακώδη (Windows logic) τρόπο που εγκαθιστά κανείς πράγματα στον υπολογιστή του αλλά και στη νοοτροπία να αποδέχονται οτιδήποτε τους ζητούνταν από τα δεκάδες αναδυόμενα καρτελάκια που έσκαγαν μύτη στην οθόνη, πατώντας μηχανικά (γιατί σύντομα τους έσπαζαν τα νεύρα) ΝΑΙ/YES.

Γι αυτό και σε διάφορα διαδραστικά πειράματα πάρα πολλοί χρήστες πατούσαν YES ακόμη κι όταν το καρτελάκι έλεγε κάτι του τύπου:
«Θέλετε να εγκαταστήσετε το παρακάτω κακόβουλο λογισμικό;«.
Γιατί από ένα σημείο και μετά έπαυαν απλά να δίνουν σημασία σε αυτά, δεν διάβαζαν καν τι έλεγαν και ήθελαν απλά να τα ξεφορτώνονται όσο πιο γρήγορα γίνεται.

Προγράμματα που άλλα ήταν επί πληρωμή, άλλα δωρεάν και άλλα που κανονικά θα έπρεπε να πληρώσουν τα έβρισκαν σε κάποιο site που κάποιος ψαγμένος και καλά φίλος τους είχε πει πως μπορούν να τα βρουν «σπασμένα» και να τα «χαίρονται» τζάμπα.

Το ότι 8 στις 10 φορές αυτός ήταν κάποιος ασχετούλης που κάποιος άλλος τον είχε καθοδηγήσει ή απλά έτυχε και έπεσε πάνω σε αυτή τη διαδικασία και μετά το έπαιζε γκουρού στους πιο άσχετους δικούς του φίλους μπολιάζοντας τους με μια ηλίθια νοοτροπία που διαδόθηκε και έγινε το σήμα κατατεθέν των χρηστών της μικρομαλακής (το δεύτερο συνθετικό κάνει αυτόματα συνειρμό με το πως θα μπορούσε να χαρακτηριστεί για τις πράξεις του) σε συνδυασμό με τον αστείο (σε επίπεδο ασφάλειας) σχεδιασμό του λειτουργικού ήταν οι βασικές αιτίες της τόσο μεγάλης άνθισης και εξάπλωσης των κακόβουλων λογισμικών.

Τρόπος και νοοτροπία που δεν αποκτάται στον κόσμο του Linux γιατί πέρα από το γεγονός πως το λειτουργικό έρχεται έτοιμο με οτιδήποτε πρόγραμμα χρειάζεται ο μέσος χρήστης (από σουίτα office μέχρι πρόγραμμα επεξεργασίας εικόνας εφάμιλλο του Photoshop) όποιο άλλο πρόγραμμα θέλει/χρειάζεται ο χρήστης υπάρχει σε επίσημα αποθετήρια της κάθε διανομής.

Σκεφτείτε το σαν μια μεγάλη κεντρική αποθήκη με κουτιά γεμάτα προϊόντα που για να μπουν εκεί κάθε κουτί ανοίγεται και ελέγχεται σε βάθος και αποκτά επίσημο πιστοποιητικό ασφαλείας.

Έτσι ο «πελάτης» ξέρει πως οτιδήποτε ψωνίσει είναι απόλυτα ασφαλές προς χρήση και πολύ σπάνια να ξεφύγει κάτι και αν ξεφύγει θα είναι για λίγο.
Ξέρει επίσης πως κανένα πρόγραμμα δεν θα του ζητήσει ενημέρωση εκτός του κεντρικού συστήματος αφού όλα προέρχονται από την επίσημη αποθήκη.

Έτσι λειτουργεί και το Linux-Android που η συντριπτική πλειοψηφία έχει στο smartphone ή/και tablet της.

Χιλιάδες προγράμματα διαθέσιμα στην επίσημη αποθήκη του (αποθετήριο) το PlayStore που για να μπουν εκεί έχουν ελεγχθεί ενδελεχώς από το anti-malware λογισμικό της Google.

Προγράμματα που και αφότου μπουν εκεί σαρώνονται για πιθανές αλλαγές στον κώδικα τους, κάτι που ελαχιστοποιεί την πιθανότητα να κυκλοφορήσει κακόβουλο λογισμικό και στις ελάχιστες φορές που αυτό γίνει η αντίδραση έρχεται σχεδόν άμεσα.

Γι αυτό δεν χρειάζονται antivirus στο Android για εκείνον που ακολουθεί την φιλοσοφία του συστήματος και που στις διαδικτυακές του εξορμήσεις δεν πηγαίνει σε αμφιβόλου ποιότητας τοποθεσίες αφού ακόμη και τσόντες να θέλει να δει υπάρχουν πολλοί ιστότοποι απόλυτα ασφαλείς.

Κάπου εδώ όμως έρχεται ο χρήστης ο μπολιασμένος με την νοοτροπία Windows (λόγω της χρήσης τους) ή απλά ο αδαής που το παίζει έξυπνος (ούτε το 10% των κατόχων κινητών δεν ξέρει να παραμείνει ασφαλές λειτουργώντας εκτός του επίσημου σχεδιασμού του λειτουργικού) που είτε δεν αρκείται σε όσα υπάρχουν στην επίσημη αποθήκη είτε βρίσκει/του βρίσκουν κάτι εκτός και ακολουθώντας τυποποιημένα βήματα χωρίς να αντιλαμβάνεται πλήρως τι σημαίνουν αυτά για την ασφάλεια του εγκαθιστά προγράμματα ανοίγοντας (και πολλές φορές αφήνοντας τα ανοιχτά) παράθυρα στους απέξω.

Και εκεί έξω δεν περιμένει μόνο η Μαρία και ο Τάκης αλλά και ο κακοποιός που ψάχνει ευάλωτα συστήματα για να τους επιτεθεί.

Όσοι λοιπόν εγκαθιστάτε (κακώς) προγράμματα στο κινητό σας εκτός του PlayStore της Google, έχοντας απενεργοποιήσει για τον λόγο αυτό (δεν γίνεται αλλιώς) βασικές δικλείδες ασφαλείας του Android λειτουργικού σας τότε καθόλου απίθανο να έχετε κολλήσει ένα νέο κακόβουλο λογισμικό (trojan horse) που λειτουργεί σε stelth mode και μπορεί να υποκλέψει τα πάντα.

Εφαρμογή που κατά 90% θα έχει ζητήσει να αποκτήσετε πρόσβαση ως root (διαχειριστής συστήματος) άρα θα έχει και αυτή πρόσβαση στον πυρήνα του και εφόσον είναι μολυσμένη ή μολυνθεί στη πορεία θα αποκτήσει τις ίδιες ελευθερίες και ο ιός.

Ο συγκεκριμένος δούρειος ίππος μπορεί να κλέψει σχεδόν κάθε είδους δεδομένο που θα διακινηθεί ή θα βρει αποθηκευμένο στη συσκευή και ο νοών νοείτω.

Αν λοιπόν η εκτός PlayStore εφαρμογή που έχετε εγκαταστήσει σας ζήτησε (ή σας ζητήσει στο μέλλον) να εγκαταστήσει μια εφαρμογή ενημέρωσης συστήματος (Update App) κατά 99,9% έχει μολυνθεί από τον συγκεκριμένο δούρειο ίππο που οι ερευνητές της Zimperium έχουν ανακαλύψει.

Κακόβουλο πρόγραμμα που κρύβει ακόμη και το εικονίδιο του οπότε αν παρατηρήσετε την παραπάνω ύποπτη συμπεριφορά, ενημερώσεων εφαρμογών που δεν φαίνονται στο PlayStore, μόνο με factory reset μπορείτε να είστε απόλυτα σίγουροι πως το ξεφορτωθήκατε.

Θα πρέπει φυσικά να εγκαταστήσετε ξανά παιχνίδια και λοιπές εφαρμογές αλλά ο κόπος σας ίσως σας διδάξει να υιοθετήσετε σωστή φιλοσοφία χρήστη και όχι ιούς.

πηγή είδησης:
https://techcrunch.com/2021/03/26/android-malware-system-update

Εμβόλιο κατά της ηλιθιότητας και ιοί ανθρώπων και υπολογιστών


Edit (μεγάλο) 3/5/20

Σε όλους αρέσει να δικαιώνονται για κάτι που υποστηρίζουν.
Αυτοί που δεν νιώθουν ποτέ αυτό το συναίσθημα είναι όσοι αφήνουν τη συναισθηματική πλευρά τους να παίρνει τα ηνία και να γεμίζει το μυαλό τους με οπτικές και κρίσεις που δεν ακολουθούν τη λογική με αποτέλεσμα να διαψεύδονται διαρκώς από την πραγματικότητα που πολλές φορές αφορά σε κάτι που απασχολεί την επικαιρότητα.

Με αποτέλεσμα πολλοί από αυτούς να αναγκάζονται να ακολουθούν ευφάνταστα σενάρια όπως έγινε και με τις μάσκες και η χρήση τους που έχει ξυπνήσει ο,τι σενάριο συνωμοσίας μπορεί να φανταστεί κάποιος.
Κάτι που έγινε για μια επένδυση στη κατασκευή μασκών στην Ελλάδα.

Λες και ο κάθε επιχειρηματίας ενδιαφέρεται πραγματικά για το χρώμα της κυβέρνησης κι όχι του χρήματος γι αυτό και εμφανίστηκαν φυσικά και φωτογραφίες τους με στελέχη της προηγούμενης κυβέρνησης να καμαρώνουν σαν γύφτικα σκεπάρνια δίπλα τους.

Αν είναι λαμόγιο κάνει διαχρονικά τις δουλειές του (βλέπε Καλογρίτσας) αν είναι σούπερ λεφτάς αλλάζει την υποστήριξη του πιο γρήγορα από όσο ανοιγοκλείνει τα βλέφαρα του (βλέπε Σαββίδης) κι ας μένουν με τα μάτια κλειστά σε αυτή τη πραγματικότητα όλοι όσοι οπαδοποιούν την πολιτική,αγιοποιούν κόμματα και πολιτικούς και ονειρεύονται πράγματα που δεν ισχύουν.

Όλοι όμως (και καλοί και κακοί όπου είναι άλλο θέμα ποιος και πως το ελέγχει αυτό) θέλουν τον ίδιο οδικό χάρτη. Ελαχιστοποίηση της γραφειοκρατίας και σταθερό φορολογικό (γενικά νόμων) πλαίσιο για να μπορούν να σχεδιάσουν τις κινήσεις τους.

Φτάσαμε σε σημείο λοιπόν η ανάγκη και η ιατρική κρίση να νικήσουν έστω την γραφειοκρατία και το αργό δημόσιο όπως νίκησαν και την διαδικτυακή νηπιακή κατάσταση στην οποία βρισκόταν το κράτος με αποτέλεσμα πάρα πολλά που στο εξωτερικό είναι εδώ και χρόνια μέρος της καθημερινότητας των πολιτών να αρχίσουν να μπαίνουν ταχύτατα και στη δική μας καθημερινότητα.

Κάτι που υπό την ελληνική πραγματικότητα θα χρειαζόταν πολλά χρόνια τώρα έγινε σε εβδομάδες ή ετοιμάζεται να γίνει μέσα σε μερικούς μήνες.
Ακόμη πιο ταχύτερα γιατί βρέθηκε και ο κατάλληλος άνθρωπος στη κατάλληλη θέση.

Φτάσαμε λοιπόν στο σημείο αυτοί που γκρίνιαζαν γιατί «είμαστε άχρηστοι σαν χώρα» που δεν παράγουμε μάσκες (λες και το έκανε κανένας άλλος πλην Κίνας) τώρα που βρέθηκαν κάποιοι που έπιασαν στον ύπνο μέχρι και τους σχολαστικούς Γερμανούς (που όταν το κατάλαβαν έδιναν όσα όσα για να πάρουν αυτοί την έτοιμη γραμμή παραγωγής και να μη χάσουν την κούρσα των παραγγελιών) να φωνάζουν πως πάνε να μας τις επιβάλουν με το ζόρι για να βγει η επένδυση και άλλα φαιδρά,όταν μιλάμε για κάτι που μπορείς να φτιάξεις μόνος σου μέσα σε ένα λεπτό χωρίς να χρειαστεί να ξοδέψεις ούτε λεπτό του ευρώ.

Το πλέον ανησυχητικό όμως είναι πως με αυτά και με αυτά για πάρα πολλούς η μάσκα έγινε ή θα γίνει το βασικό στοιχείο της συνολικής εικόνας και θα πάνε περίπατο οι βασικοί και πολύ πιο σημαντικοί κανόνες που δίνουν το μεγαλύτερο ποσοστό στο αποτέλεσμα αντιμετώπισης μια πανδημίας.
Η προσωπική υγιεινή και η τήρηση αποστάσεων.

Μάσκα που γι αυτούς τους λόγους δεν πρέπει και δεν μπορεί να είναι αξεσουάρ της καθημερινότητας σε κάθε δραστηριότητα όπως δείχνει και ο επίσημη λίστα της Πολιτικής Προστασίας αλλά ίσως και να γίνει (ως ύστατη προσπάθεια για την αποφυγή δεύτερης καραντίνας) εφόσον μεγάλο μέρος του πληθυσμού δείξει στις επόμενες εβδομάδες πως δεν αξίζει να ανήκει ούτε στους χιμπατζήδες αφού ακόμη και για πιθηκοειδή και μαϊμούδες έννοιες όπως προσωπική υγιεινή και προσωπικός ζωτικός χώρος είναι τυπωμένες στο DNA τους.

edit 4/5/21: Με τις λάθος επιλογές της πολιτείας από το καλοκαίρι και μετά όπως το άνοιγμα του τουρισμού (εξέλιξη της πανδημίας και επιλογές για τα οποία θα γράψω εν ευθέτω χρόνω) και την δραματική αύξηση των θανάτων η μάσκα έγινε τελικά αξεσουάρ που βγάζουμε δυσκολότερα από το εσώρουχο μας.

maska-xrisi1

Κάτι που σε εμάς φαίνεται να έχει σβηστεί και μόνο υπό τον φόβο μιας ασθένειας το θυμόμαστε όπως βλέπει κανείς στη παρακάτω εικόνα.

e-shop line

Που θα έπρεπε όμως να είναι καθημερινότητα και να μην φαντάζει περίεργη αλλά να δείχνει σεβασμό στον εαυτό μας και στους γύρω μας (στη περίπτωση αυτή στον μπροστινό μας) όμως αν επιχειρούσες να το εφαρμόσεις πριν την πανδημία αποτύγχανες παταγωδώς.

Αυτό γιατί βρισκόταν πάντα οι «έξυπνοι» που δοκίμαζαν να μπουν στον ενδιάμεσο χώρο με χρήση απίστευτων δικαιολογιών όπως και όσοι ήταν έτοιμοι για καβγά  με το κλασικό «προχώρα κι άλλο σιγά μη περιμένω εγώ εξαιτίας σου τόσο μακριά ρε μεγάλε» λες και η συνολική απόσταση που είχαν να διανύσουν από το αρχικό σημείο Α (το σπίτι τους) μέχρι το τελικό σημείο Δ (το κατάστημα) άλλαζε αν έκαναν μια στάση στο  Β ή στο Γ σε αυτή την τελική ευθεία και επηρέαζε και τον χρόνο αναμονής αλλά μαζί με τις έννοιες που είναι κανόνας για τα ζώα ένας απίστευτος αριθμός ανθρώπων έχει πάρει διαζύγιο συνολικά από τη νοημοσύνη.
(Δεν παραθέτω σχέδιο από βιβλίο γιατί απλούστατα σέβομαι όσους διαθέτουν την ικανότητα να το αντιληφθούν χωρίς σκιτσάκι.)

Είναι ωραίο λοιπόν συναίσθημα αυτό που δημιουργείται από τη χρήση της λογικής,όταν περνάνε μερικές μέρες και αισθάνεσαι δικαιωμένος από τις εξελίξεις με όσα έχεις γράψει στις δυο τελευταίες παραγράφους ενός άρθρου σου όπως ωραίο θα είναι (αλλά καθαρά ατομικής υστεροφημικής φύσης και όχι συνολικά για την κοινωνία αν συμβεί) αν δικαιωθείς για όσα γράφεις πέντε παραγράφους προτού το τέλος κάνοντας μια μεταγενέστερη προσθήκη στο αρχικό κείμενο όπως αυτή.

Αρχικό άρθρο 29/4/20
Επειδή ξύπνησε πάλι το αστείο δαιμόνιο του Έλληνα που είναι (not) τόσο έξυπνος που άγεται και φέρεται από μια φωτογραφία ή ένα τίτλο.
(Τα αν λατρεύει τελικά ο λαός αυτός τα σενάρια συνωμοσίας περισσότερο από
τους περισσότερους λαούς ή είναι το ίδιο και σε άλλες χώρες θα είχε ενδιαφέρον κάποιος να το ψάξει.)

Τα εκατομμύρια εμβόλια λοιπόν του δήθεν σκανδάλου που ξαφνικά ανακάλυψαν κάποιοι και ανακάλυψαν και εμπλοκή Τσιόδρα (ποιοι άραγε προσπαθούν να τον χτυπήσουν ανεπίσημα από την αρχή ενώ επίσημα λένε άλλα…) ήταν την εποχή του Η1Ν1.

Τότε που ο αρχικά ΠΟΥ έκανε δραματικές ανακοινώσεις,στην πρωτόγνωρη (από την περίοδο της Ισπανικής γρίπης,σχεδόν εκατό χρόνια πριν) προοπτική να έχουμε μια φονική πανδημία.Ανακοινώσεις που αποδείχθηκαν υπερβολικές τελικά,αλλά μπορούν να δικαιολογηθούν από τον φόβο τους να κατηγορηθούν αν αποδεικνυόταν φονικότερος από όσο ήταν.

Γι αυτό τώρα,για να μην την πατήσει ξανά, έκανε αρχικά αρκετά πιο μετριοπαθείς, ίσως περισσότερο μετριοπαθείς από όσο θα χρειαζόταν δημόσιες τοποθετήσεις.

Είναι ίσως και η μοίρα του ειδικού όταν έχει να κάνει με zero day απειλές.
Καταστάσεις δηλαδή κατά τις οποίες αντιμετωπίζει σε πραγματικό χρόνο ένα πρωτόγνωρο πρόβλημα.

Το ίδιο ισχύει για παράδειγμα και με τους πρωτοεμφανιζόμενους ιούς στους υπολογιστές που τρέχουν Windows και τους ειδικούς που σχεδιάζουν τα διάφορα antivirus προγράμματα.

Προγράμματα προστασίας που βασίζονται σε κάποια πρωτόκολλα και σε κάποιες λίστες που ανανεώνονται ανά τακτά χρονικά διαστήματα για να ελέγχουν και να αποκρούουν ή να σταματούν σε δεύτερο χρόνο τα διάφορα κακόβουλα προγράμματα που ψάχνουν ξενιστή (συσκευή με λειτουργικό σύστημα) για να εξαπλωθούν.

Πολλές φορές μάλιστα βάζουν σε περιορισμό (καραντίνα) όχι μόνο το επικίνδυνο αρχείο αλλά και όσα μέρη του λειτουργικού είναι υποψήφια για πιθανή μόλυνση προσπαθώντας πάντα αυτό που κάνουν να επηρεάσει όσο λιγότερο τη λειτουργία του συστήματος.

Με την «ελπίδα» των δημιουργών τους να λυθεί όσο πιο γρήγορα γίνεται το πρόβλημα που αφορά την επιβίωση του υπολογιστή και κατ επέκταση του τελικού χρήστη.

Τα καλά αντιιικά λοιπόν ξεχωρίζουν από τα κακοσχεδιασμένα στην ταχύτητα με την οποία διακρίνουν ένα πραγματικό πρόβλημα ασφαλείας, στην ταχύτητα που ανανεώνουν τις λίστες τους με τις απειλές, στην αξιοπιστία αυτών των καταλόγων, στην ευελιξία τους να προσαρμόζουν τη δράση τους με βάση τα δεδομένα που έχουν ανά πάσα στιγμή και στην ισορροπία που κρατάνε όσον αφορά τα μέτρα που λαμβάνουν.
Με ζητούμενο να βγει το pc από τη δύσκολη θέση με την λιγότερη δυνατή ταλαιπωρία για το λειτουργικό και τον κάτοχο του.

Όπως και οι υπεύθυνοι κρατικοί λειτουργοί αντίστοιχα, πέρα από την προσωπική τους διαίσθηση και νοημοσύνη όσον αφορά την παρατήρηση βασίζονται σε ιατρικά πρωτόκολλα και στην ιατρική βιβλιογραφία που προστρέχουν και συμβουλεύονται και πρέπει να κάνουν ακριβώς τα ίδια με τα αντιιικά προγράμματα των υπολογιστών όσον αφορά έναν ιό και τον πληθυσμό μιας χώρας κι αυτό είναι που ξεχωρίζει τους καλούς από τους κακούς,αυτό είναι που διαχωρίζει την σωστή από μια κακοσχεδιασμένη αντιμετώπιση.
https://365meres.wordpress.com/2020/03/24/kovid-19-to-anagnwsma/

Προγράμματα όμως που είναι όλα ευάλωτα στις πρωτοεμφανιζόμενες απειλές γιατί δεν έχουν κανένα απολύτως στοιχείο στο οποίο να στηριχθούν.
Απειλές που γι αυτό το λόγο ονομάζονται zero day threats.
https://en.wikipedia.org/wiki/Zero-day_(computing)

Όπως «ευάλωτοι» είναι και οι γιατροί στις αντίστοιχες δικές τους zero day απειλές (όπως ο κορωνοϊός) όσον αφορά το πως θα τις διακρίνουν όσο πιο έγκαιρα και έγκυρα γίνεται και πως θα τις αντιμετωπίσουν, ακόμη κι αν αφορά στους καλύτερους των καλύτερων,ακόμη κι αυτούς που απαρτίζουν έναν παγκόσμιο οργανισμό.

Προγράμματα και γιατροί που τελικά κρίνονται εκ του αποτελέσματος και που στο τέλος μετράνε όλα τα παραπάνω αλλά και η συνολική τους παρουσία και ιστορικό όσον αφορά το πόσο καλά τα καταφέρουν.

Φυσικά κι εδώ μπορεί να εμφανιστεί κάποιος συνωμοσιολόγος που να πει για παράδειγμα πως τους ιούς τους φτιάχνουν οι εταιρείες που πουλάνε antivirus προγράμματα.

Αγνοώντας πως το τέλειο είναι ουτοπικό και πως όπως και στον τοίχο που σοβατίζει (αν είναι αυτό το επάγγελμα του) θα βρίσκουν πάντα ελαττώματα, έτσι συμβαίνει και με οποιοδήποτε ανθρώπινο δημιούργημα οπότε και σε ένα λειτουργικό σύστημα που σαν εγκέφαλος επιδρά με άπειρα άλλα κομμάτια ενός υπολογιστή θα υπάρχουν ελαττώματα (τρύπες) που επιτήδειοι ανακαλύπτουν και προσπαθούν να εκμεταλλευτούν.

Δεν θα σκεφτεί καν πως ακόμη και με Windows χωρίς προγράμματα ασφαλείας έχει τον τρόπο να περιορίσει τις απειλές αν αποκτήσει νοοτροπία ανθρώπου που ψάχνει και μαθαίνει να λειτουργεί ως ιδανικός χρήστης που ξέρει πως πρέπει να κινηθεί στο διαδίκτυο.

Δεν θα περάσει καν από το μυαλό του πως μπορεί να αποκρούσει οποιαδήποτε απειλή από μόνος τους αν περιορίσει όλες σχεδόν τις ευκολίες που του παρέχει το σύστημα του και την ελαχιστοποίηση της «κοινωνικότητας» του όσον αφορά τη διασύνδεση του με άλλα συστήματα.

Μετά φυσικά θα έχει άλλη μια συσκευή τηλεόρασης (και μάλιστα της προ smart εποχής) που τον κλειδώνει στους τέσσερις τοίχους του δωματίου του και στις τέσσερις γωνίες της οθόνης.

Όπως δεν θα σκεφτεί ποτέ να ψάξει και να βρει πως υπάρχει καλύτερο σύστημα από αυτό που έχει,που δεν χρειάζεται αντιιικά όχι τόσο γιατί είναι πολύ ανώτερο (που είναι) αλλά κυρίως γιατί το χρησιμοποιούν άτομα που στην πλειοψηφία τους πλησιάζουν σε αυτό που θεωρείται συνειδητοποιημένος χρήστης.

Π.χ. στο ίδιο κεντρικό διαμέρισμα του σκληρού δίσκου λειτουργικό και προσωπικά αρχεία στα Windows ενώ μια διανομή Linux φτιάχνει ξεχωριστά φυσικά τμήματα κατά την εγκατάσταση της για να μην φοβάσαι μη χαθούν τα αρχεία σου αν για κάποιο λόγο θέλεις/πρέπει να εγκαταστήσεις ξανά το λειτουργικό.

Στα Windows ψάχνεις εναγωνίως (κι αυτό αν έχεις την άνεση και δεν κράσαρε το σύστημα) που και πως να πάρεις backup για να τα βάλεις πίσω ξανά μετά την επανεγκατάσταση,στο Linux εγκαθιστάς χωρίς άγχος το λειτουργικό όσες φορές θέλεις και όλα τα προσωπικά σου αρχεία σε περιμένουν όλη την ώρα στο διαμέρισμα τους ήσυχα κι ωραία.

Διαχειριστές by default (από προεπιλογή,από τον σχεδιασμό του συστήματος) οι χρήστες των Windows γιατί είναι μεγάλη υπόθεση και τρομερή δυσκολία να βάλουν κωδικό αν χρειάζεται να κάνουν μια παρέμβαση στο σύστημα (που αν χρειαζόταν θα τους δίδασκε και πως αυτό είναι κάτι που πρέπει να προσέξουν και από την άλλη by default απλοί χρήστες όσοι χρησιμοποιούν Linux (και χωρίς καμιά παρενέργεια όσον αφορά την εμπειρία χρήσης) ώστε να θυμούνται πότε πρέπει να προσέχουν αλλά και απειλή να υπάρξει τα ζωτικά σημεία του λειτουργικού παραμένουν απρόσβλητα.

Άτομα δηλαδή που δεν περνάνε την ώρα τους να διαβάζουν μόνο αν φάνηκε το βρακάκι της τάδε τραγουδίστριας (και μετά να το παίζουν πως δεν έχουν ιδέα από τέτοια κουτσομπολιά,που αν βρισκόταν κάποιος τρολοχάκερ να βγάλει στη φόρα το ιστορικό αναζήτησης όλων αυτών θα γελούσε και το παρδαλό κατσίκι) αλλά ενδιαφέρθηκαν να μάθουν από μόνοι τους πως λειτουργεί όλο αυτό το πράγμα που έχουν στα χέρια τους.

Από τους υπολογιστές σαν ατομικές μονάδες έως όλο αυτό το παγκόσμιο δίκτυο και πως να τα αξιοποιούν χωρίς να κάνουν πράγματα που θέτουν σε ευάλωτη θέση το λειτουργικό τους.

Αλλά και να τα σκεφτεί όλα αυτά και να τα ξέρει θα προτιμάει πάντα να βασίζεται στους άλλους για να μπορεί να βρίσκει εξιλαστήρια θύματα για την κατάσταση του και τις επιλογές του.
Κακό λειτουργικό, κακές εταιρίες antivirus, συνωμοτούν για να με κλέψουν πουλώντας μου προστασία κλπ…

Που σαν συνειδητοποιημένους χρήστες Linux μπορεί να παρομοιάσει κανείς και όσους δεν χρειαζόταν τις συστάσεις του κράτους για να ακολουθήσουν μέτρα ατομικής υγιεινής και προστασίας γιατί τα τηρούσαν από μόνοι τους και προ κορωνοϊού και θα τα τηρούν και μετά.

Που αν το έκανε το σύνολο του πληθυσμού, αν ήταν συμπεριφορές περασμένες με κάποιο τρόπο στο DNA μας τότε οι ιογενείς λοιμώξεις του αναπνευστικού θα ήταν πολύ πιο εύκολα αντιμετωπίσιμες.
https://365meres.wordpress.com/2020/03/08/koronoie_esy_super_star/

Κάτι που τους προστατεύει από ιογενείς λοιμώξεις κατά τη διάρκεια της ζωής τους περισσότερο από τους υπόλοιπους που θέλουν έναν Σπύρο Παπαδόπουλο να τους λέει να πλένουν όσο πιο συχνά γίνεται τα χεράκια,λες και είναι μωρά.
Που στο τέλος τα μικρά παιδιά θα φτάσουν να πιστεύουν πως το νίπτω τας χείρας μου το είπε αυτός κι όχι ο Πόντιος Πιλάτος.

Τότε λοιπόν, πίσω στο 2009 δεν υπήρξε κανένα σκάνδαλο εμβολίων όπως κάποιοι στημένοι ή άσχετοι δημοσιογράφοι που πήραν πτυχίο δια αλληλογραφίας και με εγκέφαλο αμοιβάδας (σημ. οι αμοιβάδες δεν έχουν εγκέφαλο) και κάποια μπλογκ διαδίδουν (παρά τα στοιχεία) και βρίσκουν τους πάντα πρόθυμους τύπους σαν τον παραπάνω φανταστικό μπογιατζή να το διακινούν γεμίζοντας άχρηστο στόκο και βάφοντας με λάθος χρώμα διαδικτυακούς τοίχους.

Όσο για τα διπλάσια από τον πληθυσμό εμβόλια που αναφέρουν ως σκάνδαλο,αν εσύ που τους διαβάζεις τρέχεις να ασπαστείς αυτά που γράφουν γιατί δεν θυμάσαι/έμαθες από προσωπική εμπειρία (ώστε έτσι να ξέρεις) πως έχεις κάνει πολλά εμβόλια δύο δόσεων γιατί κάποια έτσι είναι σχεδιασμένα να δρουν στον οργανισμό σου, ψάξε για φάρμακο που να εκκινήσει τον εγκέφαλο σου.

Είχαν αγοραστεί λοιπόν εμβόλια δύο δόσεων γι αυτό ο διπλάσιος του πληθυσμού αριθμός τους. Διπλάσιος όμως του αριθμού των ευπαθών πολιτών κι όχι όλου του πληθυσμού γι αυτό αφορούσε 8 εκατομμύρια κι όχι 16 και 20 που πετάνε σαν νούμερο τα νούμερα.

edit 4/5/21: Τώρα που είναι κανονική η πανδημία και κινδυνεύουν και οι ίδιοι, όλοι οι παραπάνω πολιτικοί σαλτιμπάγκοι, ακόμη και τα κομματόσκυλα τους, ξέχασαν την τότε παράσταση και φωνάζουν και γαυγίζουν για περισσότερα εμβόλια χωρίς να τους ενδιαφέρει αν και πόσα θα αναγκαστούμε ως χώρα να  πετάξουμε για διαφόρους λόγους.

Που μάλλον είδαν κάπου να αναφέρεται «διπλάσια του πληθυσμού» οι wannabe ντετέκτιβς και θα είπαν από μέσα τους πόσοι είμαστε όλοι,τόσοι,άρα τόσα περίπου θα αγοράστηκαν…
(Κάποιους όντως πρέπει να τους έκαναν κάποιο αποτυχημένο εμβόλιο μικρούς, δεν εξηγείται αλλιώς τέτοιο επίπεδο διανοητικής υστέρησης.)

Παραγγελία που προφανώς όταν προέκυψαν νέα -πιο κοντά στην πραγματικότητα- στοιχεία από τον ΠΟΥ ακυρώθηκε (γιατί τελικά παραλάβαμε ως χώρα κάτω από 4 εκ. εμβόλια) και γι αυτό όλοι παρέμειναν αθώοι από την προκαταρκτική κιόλας φάση της έρευνας που ακολούθησε και ολοκληρώθηκε το 2014, ο δε Τσιόδρας δεν ήταν καν εμπλεκόμενος-ελεγχόμενος.

Αντιθέτως είχε προτείνει αυστηρό έλεγχο στη χρήση των φαρμάκων:
(από το 2009):

«…Η Επιτροπή πρότεινε την αυστηρή επιτήρηση σε όλο τον υγειονομικό τομέα της χρήσης των αντιιικών φαρμάκων λόγω πιθανών παρενεργειών. Αναφερόμενος στην κατάχρηση αντιιικών φαρμάκων, ο λοιμωξιολόγος του ΚΕΕΛΠΝΟ κ. Σ. Τσιόδρας σημείωσε ότι «στην Ιαπωνία που υπήρχε μεγάλη χρήση ταμιφλού είχαν παρατηρηθεί μέχρι και ψυχωσικές αντιδράσεις ή παρενέργειες ψυχωσικού τύπου»…»

Υπόθεση και έρευνα που έχει ευρύτερη σχέση με την υπόθεση Novartis και την «κόντρα» ΡάικουΤουλουπάκη αφού η δεύτερη κατηγορείται πως όταν διαδέχθηκε την πρώτη δεν συμπεριέλαβε στον φάκελο της έρευνας το αθωωτικό πόρισμα των εισαγγελέων διαφθοράς Ελευθεριανού και Σέβη για την ιστορία των εμβολίων.
πηγή:
ΑΝΑΦΟΡΑ ΕΠΙΚΟΥΡΩΝ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΩΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΩΝ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ
https://online.fliphtml5.com/rpfjv/mrcw/

Το σκάνδαλο είναι λοιπόν που οι έξυπνοι της πλάκας πιάνονται τόσο εύκολα κορόιδα να «ποινικοποιούν» και να καταπίνουν αμάσητα σενάρια με βάση μια φωτογραφία.
Κατ ευφημισμόν έξυπνοι που θα ήταν ισόβια αν υπήρχε τρόπος να ποινικοποιηθεί η ηλιθιότητα.

Άτομα που το μόνο που μπορεί να ερεθίσει τον εγκέφαλο τους είναι ένα σενάριο συνωμοσίας και που ψάχνουν φαντάσματα ακόμη και για τις μάσκες επειδή δεν μπορούν να συνδέσουν λογικά την εποχή της καραντίνας που περνάμε με την επερχόμενη σταδιακή άρση των αποκλεισμών με ο,τι αυτό συνεπάγεται για τον αριθμό των ατόμων που θα βρίσκονται την ίδια στιγμή σε συγκεκριμένα κλειστά πολυσύχναστα μέρη  και πόσο θα αυξήσει και τον αριθμό ανεγκέφαλων αφού η αύξηση του ποσοστού του πληθυσμού που θα μπορεί να μετακινηθεί χωρίς περιορισμούς θα πάει στο 100%.

Πληθυσμός που –δυστυχώς– χωρίς διαρκή βομβαρδισμό ενημέρωσης θα εμφανίσει ένα μεγάλο ποσοστό που θα παρασυρθεί και θα ξεχάσει πόσο στοιχειώδης είναι η προστασία της μάσκας (αλλά μοναδικό μέσο -έστω ελάχιστης προστασίας- αυτή τη στιγμή για τις καταστάσεις συνωστισμού μας με…σταρχιδιστές πολίτες που αναπόφευκτα θα δημιουργηθούν) αν δεν συνεχίσει να τηρεί όλα όσα πρέπει σε επίπεδο προσωπικής συμπεριφοράς.

Ο καθένας μπορεί λοιπόν να είναι (ή να γίνει) κάποιος που σκέφτεται,ψάχνει λίγο από μόνος του και δεν παρασύρεται με τόση ευκολία γιατί έχει/θα έχει εκπαιδεύσει τον εαυτό του να πηγαίνει κόντρα στις παρορμήσεις του είτε να βγάλει κάρτα διαρκείας στην ομάδα των παραπάνω ατόμων παραμένοντας έρμαιο στη κάθε παραπλανητική φωτογραφία και τίτλο που κανονίζει την οπτική του, κάτι για το οποίο δεν υπήρξε και δεν θα υπάρξει ποτέ θεραπεία μέσω τρίτων.

Microsoft κενά ασφαλείας και NSA κενά λογικής…

microsoft-nsa
Η επίσημη είδηση:
Η NSA ενημέρωσε την Microsoft για πολύ κρίσιμο κενό ασφαλείας στα Windows 10 (και σε Windows Server 2016).

Κενό ασφαλείας που υπάρχει/υπήρχε στο crypt32.dll και (από τα πολύ γενικά και αόριστα που αναφέρει η εταιρία-εταίρος των υπηρεσιών ασφαλείας) επηρέαζει τα πιστοποιητικά ασφαλείας και την κρυπτογράφηση «τυφλώνοντας» το λειτουργικό όσον αφορά την πιστοποίηση χρηστών και προγραμμάτων,αφού αυτός που έκανε χρήση της μπορούσε να πλαστογραφήσει τα στοιχεία που λάμβανε/αντάλλασε ο υπολογιστής αποκτώντας -προφανώς- πρόσβαση εκεί που κανονικά μόνο πιστοποιημένοι χρήστες και προγράμματα μπορούσαν.

Ένας τρίτος λοιπόν μπορούσε να εκμεταλλευτεί την ευπάθεια χρησιμοποιώντας ένα πλαστογραφημένο πιστοποιητικό για να υπογράψει ένα κακόβουλο εκτελέσιμο αρχείο/πρόγραμμα κάνοντας το να φαίνεται πως προέρχεται από αξιόπιστη και νόμιμη πηγή.

Ο χρήστης του pc δεν είχε κανέναν τρόπο να γνωρίζει πως το εκτελέσιμο ήταν κακόβουλο,επειδή η ψηφιακή υπογραφή φαινόταν γνήσια.

Ο κακός της υπόθεσης μπορούσε επίσης να εκτελέσει man-in-the-middle επιθέσεις,τον πιο κοινότοπο ίσως τρόπο υποκλοπής όπου κάποιος μπαίνει ανάμεσα σε δυο μέρη που επικοινωνούν και καταγράφει οτιδήποτε πληροφορία ανταλλάσσεται,αφού μπορούσε να παρέμβει στην ανταλλαγή των κλειδιών κρυπτογράφησης.

πηγή: https://www.engadget.com/2020/01/14/microsoft-patching-flaw-found-by-nsa/

Το μπάλωμα (patch) περιέχεται στο πακέτο ενημερώσεων ασφαλείας CVE-2020-0601 και καλό είναι να τσεκάρετε αν έχει εγκατασταθεί.

Οδηγίες για το πως να δείτε αν έχετε τις τελευταίες ενημερώσεις ασφαλείας καθώς κι αν τρέχετε την τελευταία έκδοση Windows 10 (ώστε να λαμβάνετε τις μηνιαίες ενημερώσεις) στον παρακάτω σύνδεσμο.
(Και καλή τύχη αφού τα λειτουργικά της εταιρείας είναι –διαχρονικά– διάσημα για τις προβληματικές ενημερώσεις τους που μπορεί να ξεκινήσουν και να δείχνουν πως κατεβαίνουν ή εγκαθίστανται αλλά να μην τελειώνουν με τίποτα ή να λύνουν ένα πρόβλημα και να δημιουργούν τρία)
https://support.microsoft.com/el-gr/help/4027667/windows-10-update

Προσοχή!
(Για τους κατόχους Windows 7 δεν έχει γίνει η παραμικρή αναφορά όχι γιατί δεν έχουν το παραπάνω συστατικό (κατά 99% το έχουν) αλλά διότι η υποστήριξη τους έληξε οριστικά στις 14/1/2020.
Όσοι λοιπόν παραμένουν στη Microsoft και δεν έχουν «μετακομίσει» στα Windows 10,δεν λαμβάνουν πλέον ενημερώσεις ασφαλείας και ρισκάρουν αφάνταστα να γίνουν εύκολος στόχος.
Σαν πάπιες που κάθονται αμέριμνες και κλωσάνε τα αβγά τους ενώ παντού γύρω τους σαρώνουν τον χώρο αμέτρητοι οπλισμένοι κυνηγοί.
Οπότε αν τους την πέσουν για παράδειγμα τίποτα Ρώσοι,Ρουμάνοι black hackers μπορεί να πει κάποιος πως πήγαιναν γυρεύοντας).

Αυτή ήταν η επίσημη είδηση και η επίσημη ενημέρωση όπως κυκλοφόρησε από την Microsoft.
Η πλέον πιθανή πραγματικότητα;

Οι Κινέζοι ή οι Ρώσοι (οι και οι δυο) ανακάλυψαν το κενό ασφαλείας που είχε σχεδιάσει η Microsoft ειδικά για την NSA και η δεύτερη έκανε την δήθεν ανακάλυψη ώστε να κλείσει και μην το εκμεταλλευτούν και οι άλλοι.Που σύμφωνα με το αμαρτωλό παρελθόν της συγκεκριμένης εταιρείας δεν φαντάζει καθόλου απίθανο.

Ποιος έχει ξεχάσει για παράδειγμα την αποκάλυψη πως είχε δώσει στην NSA πλήρη πρόσβαση στο Skype (https://www.theguardian.com/world/2013/jul/11/microsoft-nsa-collaboration-user-data) ή τα email με τις μηνιαίες αποδείξεις πληρωμής που λάμβανε από τις υπηρεσίες ασφαλείας για την απασχόληση του προσωπικού της στην συγκέντρωση/μεταβίβαση των δεδομένων των χρηστών του λειτουργικού της.Ή αποσπάσματα από την άδεια χρήσης του λειτουργικού της όπως το παρακάτω:

<<…We will access, disclose and preserve personal data, including your content (such as the content of your emails, other private communications or files in private folders), when we have a good faith belief that doing so is necessary to protect our customers or enforce the terms governing the use of the services…>>

Κάτι από τα παραπάνω που δεν μπορεί να συμβεί στο Linux όχι γιατί είναι ανώτερο λειτουργικό.(Είναι αλλά δεν έχει να κάνει με αυτό.)Ούτε γιατί οι δημιουργοί του ή οι εταιρείες που το εκμεταλλεύονται εμπορικά είναι ηθικά στοιχεία.Δεν παίζει κανένα ρόλο αν είναι.

Δεν μπορεί να συμβεί κάτι από τα παραπάνω λόγω σχεδιασμού του λειτουργικού.
Για τον απλούστατο λόγο πως είναι ανοιχτό μέχρι το κέντρο του πυρήνα του.

Ανοιχτό στο να το ελέγξει ο καθένας,οπότε και 10 δις δολάρια να δώσουν για παράδειγμα στον Linus Torvalds ώστε να δημιουργήσει μια παρόμοια τρύπα ασφαλείας αυτός δεν μπορεί να τα πάρει γιατί δεν μπορεί να εξασφαλίσει πως θα παραμείνει κρυφή ούτε για μια μέρα.

Το πρωί μπορεί να την σχεδιάσει και να την περάσει σε μια ενημέρωση και το απόγευμα της ίδιας μέρας,ένα 16χρονο σπασικλάκι στη νήσο του Μαν,που πήγε για Σαβατοκύριακο στο σπίτι του παππού και της γιαγιάς αλλά αποκλείστηκε από τον καιρό και δεν μπορεί να πάρει το φέρι για να πάει στο πατρικό του να αποφασίσει να περάσει την ώρα του σκαλίζοντας,να την ανακαλύψει και να σημάνει συναγερμό στους χιλιάδες -ανά τον κόσμο- προγραμματιστές που συνεισφέρουν στην ανάπτυξη του με αποτέλεσμα η NSA να πάρει από τα….τρία το μακρύτερο.

Κάτι (η πρόταση και η απάντηση) που συνέβη όπως αποκάλυψε με μια επική απάντηση ο ίδιος ο Torvalds όταν ρωτήθηκε από δημοσιογράφους σε μια συνδιάσκεψη του Linux Foundation στην Νέα Ορλεάνη.*

Κάθε φορά λοιπόν που ακούγεται κάτι τέτοιο θυμίζει σε όλους πως δεν έχει να κάνει με την ανθρώπινη φύση.
Δεν έχει να κάνει με πλευρές και καλούς ή κακούς.
Δεν έχει να κάνει με το ότι όσοι βρίσκονται στην Microsoft είναι διαβολικά άτομα.
Γιατί δεν είναι!

Έχει να κάνει με τον τρόπο που είναι σχεδιασμένο το λειτουργικό της (Windows).
Σχεδιασμός που την δένει με τις υπηρεσίες ασφαλείας και την καθιστά αναξιόπιστη όσον αφορά την δυνατότητα της να σεβαστεί θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα αφού δεν μπορεί να της προσφέρει την δυνατότητα να ισχυριστεί (όπως αυτοί στο Linux) πως αν κάνουν μαϊμουνιά μπορεί να τους τσακώσει ο αποκλεισμένος στη νήσο Μαν πιτσιρικάς.

Ο σχεδιασμός του είναι που καθιστά αδύνατη την παραμονή στην ηθική πλευρά.
Το κλειδωμένο δημιούργημα τους είναι που ξεκλειδώνει την ανηθικότητα και ρίχνει τις άμυνες τους και μαζί και την άμυνα των Windows σε σκοτεινές προτάσεις από τις κυβερνητικές υπηρεσίες των ΗΠΑ που θέλουν μερική ή και πλήρη πρόσβαση σε κάθε pc που τρέχει το λειτουργικό της.

Γιατί στα δύσκολα ο κάθε άνθρωπος είναι τόσο ανήθικος όσο του επιτρέπουν οι καταστάσεις και η….»κατάσταση» των Windows επιτρέπει στους υπεύθυνους της εταιρείας (ή σε όσους ασχολούνται με την ανάπτυξη του) να κλειδώσουν τις ηθικές αναστολές τους πολύ βαθιά.

Όσο βαθιά μπορεί να κρύβουν και κενά ασφαλείας σαν το τελευταίο…

Υ.Γ.
*Θέμα που παρουσιάζω στο παρακάτω παλιότερο άρθρο:
https://365meres.wordpress.com/2013/12/01/anoixto_vs_kleisto_leitourgiko_kai_yp_asfaleias/

#Βάλε_Linux

Όταν σου κάνουν το άσπρο μαύρο ρίξε γνώση για φως…

(Εντός αστικού ιστού, με συννεφιά που λειτουργούσε ως πέπλο, ο,τι αυτό συνεπάγεται)
σημ. κλικ πάνω της για να ανοίξει σε πραγματικό μέγεθος.

edit: 20/9/19
Πραγματικά δεν περίμενα να συμπέσει αυτό που -τυχαία- έγραψα χθες με μια έκρηξη, στο ελληνικό διαδίκτυο, των υποτιθέμενων φωτογραφιών του φεγγαριού από ένα κινητό.

Το να νομίζεις κάτι είναι φυσιολογικό.
Το να συνεχίζεις να το νομίζεις παρόλο που σου εξηγούν με απλό τρόπο γιατί είναι αδύνατο να συμβαίνει κι αυτό είναι ανθρώπινο.
Κι έχει πάρα πολλές ερμηνείες.
Πιστεύεις πιο εύκολα αυτόν που σου πουλάει χάντρες γιατί θες να τις αγοράσεις.
Απορρίπτεις κάτι που έρχεται σε αντίθεση με αυτά που θέλεις να πιστεύεις.
Αρνείσαι πως έχεις κάνει λάθος γιατί νομίζεις πως θα σε κοροϊδεύουν.
Βασικό χαρακτηριστικό όλων αυτών;
Δεν ενδιαφέρεσαι πραγματικά να βγεις από τη πλάνη σου.
Προτιμάς έτσι να υποστηρίζεις αυτούς που σε έβαλαν σε αυτή κι ας βάζεις και άλλους.
Όσο έχουν πάει Κινέζοι στο φεγγάρι, άλλο τόσο μπορεί ένα κινητό, όσο και να προχώρησε η τεχνολογία, να τραβήξει κοντινή φωτογραφία του φεγγαριού.
Κι όσο θα πάμε εμείς στο φεγγάρι, άλλο τόσο μπορεί να συμβεί στο μέλλον.
Αυτό που μπορεί να κάνει η τεχνολογία είναι να δημιουργεί την ψευδαίσθηση πως ένα κινητό μπορεί να κάνει υπερφυσικά πράγματα.
Αυτό που μπορεί να κάνει τέλεια η τεχνολογία είναι να δημιουργεί από το μηδέν ρεαλιστικές φωτογραφίες όταν σημαδεύεις κάτι πολύ μακρινό, όπως το φεγγάρι.
Όποιος θέλει να καταλάβει πως δεν γίνεται γιατί είναι θέμα περιορισμένου χώρου και φυσικών κανόνων ας διαβάσει.
Όποιος πάλι θέλει απλά να πιστεύει πως ένα κινητό μπορεί να νικήσει θεμελιώδεις νόμους της φυσικής, no problema.
Και η βλακεία θεμελιώδης νόμος της ανθρωπότητας είναι…
Εδώ άλλοι πιστεύουν πως μας ψεκάζουν…

Αρχικό κείμενο: (19/9/19):

Όταν έχεις άδεια αλλά από συνήθεια εξακολουθείς να ξυπνάς πρωί (εντάξει, όχι και τόσο πρωί όπως όταν πρέπει να είσαι στις 6π.μ στη δουλειά αλλά και το 7:30 νωρίς είναι) έχεις την ευκαιρία να απολαύσεις την ησυχία (ακόμη και μέσα στη πόλη) προτού γεμίσουν οι δρόμοι ανθρώπους και οχήματα που κινούνται αλλά και όλο το χρόνο να παρατηρείς και να επεξεργάζεσαι πράγματα που η βιασύνη (τις μέρες που εργάζεσαι) δεν σε αφήνει.
Όπως το αντάμωμα της μέρας με τη νύχτα μέσω του αντίο που λέει στα μάτια σου το φεγγάρι, προτού η εμφάνιση και άνοδος του ήλιου το καταστήσει μη ορατό.

Αυτό όμως που ποτέ δεν πρόκειται να δεις να εξαφανίζεται είναι τις εταιρείες να μη κάνουν το μαύρο άσπρο σχετικά με αυτά που πουλάνε μέσα από διαφημίσεις που προωθούν τα προϊόντα τους, τονίζοντας πρακτικά άχρηστα χαρακτηριστικά ή -στη καλύτερη των περιπτώσεων- λέγοντας τη μισή αλήθεια.

Γιατί είναι άλλο για παράδειγμα να σου διαφημίζει η χι εταιρεία μια τηλεόραση της και το απόλυτο της μαύρο, μέσα από μια διαφήμιση που βλέπεις στη δική σου τηλεόραση που δεν έχει δυνατότητα για τόσο καλής ποιότητας απεικόνιση, κρατάς τη πληροφορία, πας στο κατάστημα και τη βλέπεις…
(σημ. κι ας έχει κάποιους που ενώ κοιτάνε τη διαφήμιση από τη δική τους συσκευή λένε γουάου, αυτούς και στη Λαπωνία να τους παρατήσεις θα βρεθούν εσκιμώοι πωλητές να τους πουλήσουν ψυγείο ενώ θα χρειάζονται παλτό, γι αυτούς δεν υπάρχει σωτηρία)
…..κι άλλο να σου διαφημίζουν το ψηφιακό κόψε ράψε μιας φωτογραφίας ως οπτικό ζουμ ή τα άπειρα μεγαπίχελ ως κάτι σημαντικό ενώ σου «φορτώνουν» συσκευές με 45 προ-εστιασμένες κάμερες στη πλάτη τους η/και 7000MP που παράγουν γιγαντιαίων διαστάσεων φωτογραφίες μέσω μικροσκοπικού αισθητήρα και μέτριας ποιότητας φακών γιατί ξέρουν πως σπάνια θα έχει κάποιος την περιέργεια να δει αυτά που τράβηξε σε αναλογία 1:1 ακόμη κι αν χρησιμοποιεί μόνο το smartphone του ως συσκευή.
Είναι αρκετά έξυπνοι για να το ξέρουν αυτό.

Το ζητούμενο φυσικά ενός τέτοιου άρθρου δεν είναι να παρατήσουν όλοι τα κινητά και να πάρουν κάμερες γιατί τότε θα έπρεπε και όσοι έχουν απλές compact με ζουμ να πάρουν καλύτερες, όσοι έχουν καλύτερες να πάνε σε DSLR και όσοι έχουν DSLR να πάνε στη Χαβάη. Όχι για διακοπές, να κάνουν κατάληψη σε κάποιο state of the art τηλεσκόπιο.

Το ζητούμενο είναι να ξέρει ο μέσος αγοραστής πότε τον κοροϊδεύουν, τι ακριβώς του πουλάνε και πότε το παρουσιάζουν ως κάτι που δεν είναι ώστε να αποφασίζει πραγματικά εν γνώσει του.

Γιατί είναι διαφορετικό να ξέρεις πως στις 6 ίντσες της οθόνης βλέπεις μια μικρογραφία αυτού που φωτογράφισες στα 10MP με συνέπεια να κρύβονται οι ατέλειες, όπως ακριβώς συμβαίνει και με τις μικρογραφίες που βλέπεις στον υπολογιστή όταν ανοίγεις ένα φάκελο που περιέχει φωτογραφίες.
Που ακόμη και ένα επίτηδες πιξελιασμένο πρόσωπο νομίζεις πως είναι ΟΚ μέχρι να την ανοίξεις να τη δεις.

Όπως συμβαίνει με τη παρακάτω φωτογραφία.
(Από κινητό θα είναι ακόμη πιο έντονο το παράδειγμα γιατί και η μικρογραφία θα είναι μικρότερη λόγω μικρότερης οθόνης, σε σχέση με την ανάγνωση του άρθρου από την 15αρα ή 26αρα οθόνη ενός laptop ή desktop pc αντίστοιχα).
Πάνω είναι πως φαίνεται σε μικρογραφία, κάτω είναι σε πραγματικό μέγεθος.
Κι αν στις μικρές διαστάσεις ξεγελάει το μάτι όσον αφορά στο πρόσωπο, σε 1:1 είναι φανερό πως δεν διακρίνεται κανένα χαρακτηριστικό του.


Παρόλα αυτά, μπορεί να μετράνε άλλοι λόγοι περισσότερο (πρακτικότητα) και να επιλέγεις συνειδητοποιημένα τη συγκεκριμένη αγορά.

Αυτό είναι άλλο από το να σε έχουν πείσει πως αυτό που βλέπεις και τραβήχτηκε με τους φυσικούς περιορισμούς ενός πλακουτσωτού κατασκευάσματος πάχους λιγότερο του 1cm με παστωμένα εξαρτήματα μπορεί να συγκριθεί με φωτογραφία που τραβήχτηκε από συσκευή δημιουργημένη αποκλειστικά γι αυτό το σκοπό.
Όσο κι αν το τραβήξει κάποιος από τα μαλλιά…

Φυσικά το ίδιο ισχύει και όταν σου λένε άσε τα κινητά, πάρε αυτή εδώ τη κάμερα με τα 30MP και το 10Χ ζουμ, ενώ στην πραγματικότητα αυτή έχει ίδιου μεγέθους αισθητήρα με του κινητού σου, με προσφερόμενα scene modes χωρίς καμία δυνατότητα ουσιαστικής δικής σου παρέμβασης και από το διαφημιζόμενο ζουμ μόνο το 2 αντιστοιχεί σε οπτικό (φυσικό-μηχανικό) ενώ το υπόλοιπο 8 αφορά σε ψηφιακό, δηλαδή ίδια «απάτη» με ενός smartphone.
Που όταν δεν το εξηγούν με σαφή τρόπο είναι απάτη χωρίς εισαγωγικά.

Αν μάλιστα αυτή η κάμερα έχει και κακής ποιότητας φακό, λογικό να κάνει όχι ίδιες αλλά χειρότερες φωτογραφίες από ένα κινητό. Παρόλο που τη συγκεκριμένη φωτογραφική μπορεί να τη πουλάνε σε διπλάσια τιμή από μια άλλη που έχει μεγαλύτερης κλίμακας αισθητήρα, καλύτερους φακούς και ισχυρότερο (και μάλιστα όλο οπτικό) ζουμ, απλά λόγω ονόματος.
Κι έτσι καταλήγει κάποιος σε λάθος συμπεράσματα.
Γιατί εξετάζοντας επιδερμικά τα πράγματα αυτό που δημιουργεί στο μυαλό του είναι στερεότυπα.

Η αρχική φωτογραφία λοιπόν είναι η διαφορά ανάμεσα -ακόμη και- σε ένα hi-end smartphone και τη προσεγμένη επιλογή όχι μιας πανάκριβης DSLR αλλά μιας compact κάμερας (100-200€, δεν χρειάζεται να ξεπαραδιαστείς) με super zoom.
(σημ. Ήθελα να υπάρχει και το δέντρο στο κάδρο γι αυτό δεν το χρησιμοποίησα σε όλο διαθέσιμο εύρος του).

Δημιουργώντας χωρίς τη χρήση ψηφιακής επεξεργασίας εντός της συσκευής, απλά αξιοποιώντας κάποιες επιλογές σε manual mode (επίσης κάτι που κάνει τη διαφορά ανάμεσα στις κάμερες) ένα «ανάποδο» bokeh effect βγάζοντας το foreground αντί για το background out of focus κι έχοντας φέρει το φεγγάρι αρκετά κοντά ώστε παρά τους περιορισμούς (θολός ουρανός από το καυσαέριο και την συννεφιά) να ξεχωρίζουν οι λεπτομέρειες στην επιφάνεια του.
(Χωρίς να κάνω χρήση των 16MP της αλλά μένοντας επίτηδες στα 10 για να είναι πιο κάτω από των περισσότερων σημερινών κινητών)

Τώρα, αν φτιάξουν κάποτε κινητό που όταν φωτογραφίζω το φεγγάρι θα διαβάζει μέσω GPS τη θέση μου, θα ανατρέχει στο διαδίκτυο, θα βρίσκει μια φωτογραφία του φεγγαριού τραβηγμένη από κορυφαία DSLR που θα έχει την ίδια γωνία θέασης, θα την ράβει πάνω στη φωτογραφία που τράβηξα και μετά θα μου το παρουσιάζει στο δήθεν ζουμ με λεπτομέρειες τηλεσκοπίου, θα είναι μεν εντυπωσιακή αλλά θα έχει ίδια αξία με όση έχουν φωτογραφίες προσώπων με 340 φίλτρα στο instagram που δεν έχουν σχέση με αυτό που θα έβλεπες μέσω της οθόνης στη πραγματικότητα. Καμία.

edit 19/5/19 22:18  Επειδή πολλοί δεν θα καταλάβουν πως με το παραπάνω αναφέρομαι ξεκάθαρα στην απάτη του Huawei P30 με το υποτιθέμενο 50Χ ζουμ και το πονηρό «moon mode» ας δούμε παρακάτω πως ακριβώς γίνεται και πως ξεσκεπάστηκε.
Κάτι που έχουν αναλύσει εξαιρετικά στο παρακάτω σύνδεσμο:
https://www.androidauthority.com/huawei-p30-pro-moon-mode-controversy-978486/

Ακόμη πιο ευκολονόητο στο παρακάτω άρθρο:
https://in.mashable.com/tech/3114/are-the-moon-shots-from-the-huawei-p30-pro-fake

Πως το απέδειξαν λοιπόν;
Σε τρεις γύρους:
1. Θόλωσαν επίτηδες τη μια λήψη.
2. Επεξεργάστηκαν την επιφάνεια αφαιρώντας ή γυρίζοντας ανάποδα στοιχεία και στη συνέχεια έκαναν το πρώτο ώστε να μη φαίνονται.
3. Έβαλαν έξτρα στοιχεία που δεν υπάρχουν στην επιφάνεια του φεγγαριού.

Και στις τρεις περιπτώσεις το κινητό τους επέστρεφε μια σωστή εικόνα.
Διάβαζε σημεία κλειδιά μέσω του προσαρμοσμένου για αυτή τη δουλειά moon mode, και πολύ απλά έκανε από το μηδέν την ανασύσταση της.
Πάντα λίγο θολή φυσικά για να μην προκαλεί πολύ με το δήθεν ζουμ.

(Γι αυτό και δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί το υποτιθέμενο αυτό ζουμ για κάτι άλλο.
Να φέρει π.χ. κοντά μια πάρα πολύ μακρινή ταμπέλα με σχέδια και γράμματα.
Δεν έχει στοιχεία για τη ταμπέλα, πως να δημιουργήσει τη φωτογραφία της.
Να μαντέψει τι μπορεί να γράφει;)

Αυτή η «απάτη» φυσικά έχει εξοργίσει όσους ασχολούνται σοβαρά.

Το βάζω σε εισαγωγικά γιατί η εταιρεία, πράττοντας πολύ έξυπνα και για να αποφύγει μηνύσεις, πουθενά δεν αναφέρει πως το κινητό της παρουσιάζει στο χρήστη τη φωτογραφία που συλλαμβάνει η κάμερα.
(Αυτό φυσικά δεν πτοεί όσους θέλουν να πιστεύουν πως το κάνει).

Το θέμα λοιπόν είναι να γνωρίζεις (σαν καταναλωτής) αρκετά ώστε να κάνεις συνειδητοποιημένες αγορές. Κι επειδή δεν γίνεται να ξέρουμε τα πάντα, το θέμα είναι να μη βαριέσαι να ψάχνεις και να ψάχνεσαι.
Να ψάχνεις τι και πως ώστε να μη ψάχνεσαι μετά πως στο καλό σε ξεγέλασαν.
Όχι για να κομπάζεις πως δεν μπορούν να σε ξεγελάσουν οι εταιρείες με αυτά που σου πουλάνε, αλλά για να τις οδηγήσεις με τις αγορές σου να δημιουργούν και να σου δίνουν συσκευές με πραγματικά χρήσιμα ή περισσότερο χρήσιμα χαρακτηριστικά.

Αν ξέρεις πως δεν χρειάζεσαι ένα smartphone των 1000 ευρώ έχεις επιλογές.
Μπορείς να πάρεις ένα των 200 που θα κάνεις τα ίδια ακριβώς πράγματα και τα υπόλοιπα να τα διαθέσεις σε κάτι άλλο. Να πας σούπερ διακοπές, να πάρεις χωρίς πίεση διαρκείας για την ομάδα σου, να «σηκώσεις» τη Τσιμισκή, ο,τι θες τέλος πάντων.
Ή να πεις πως θα τα «πετάξεις» τελικά στο κινητό. Δικαίωμα σου. Όταν ξέρεις….

Αν θες να μάθεις με απλά και κατανοητά λόγια γιατί δεν μπορεί και δεν θα μπορέσει ποτέ ένα κινητό να έχει τέτοιο ζουμ διάβασε:
https://365meres.wordpress.com/2017/03/16/to-mega-psema-ton-megapixels/

Γιατί η πλειοψηφία όσων θα ξέρουν θα επιλέξουν κάτι από τα άλλα κι έτσι (ακόμη και με εσένα ως εξαίρεση) θα βελτιώσουν αυτό που έχουν και αυτό που στο μέλλον θα τους προσφέρουν, αφού δεν θα μασάνε από απατηλές διαφημίσεις.

Κι αν νομίζεις πως να λειτουργείς έτσι δεν έχει και τόσο μεγάλη σημασία, κάνεις λάθος.
Γιατί είναι η νοοτροπία που θα αποκτήσεις.
Να μάθεις να ψάχνεις (και που) μήπως σου κάνουν το άσπρο μαύρο, να «απαντάς» με γνώση και να κάνεις τα μεσάνυχτα που μπορεί να έχεις σε ένα θέμα μέρα, για να βλέπεις καθαρά όλα όσα πρέπει ώστε να μπορείς να αποφασίζεις σταθμίζοντας τα πάντα κι όχι μόνο όσα σου παρουσιάζουν.
Που και αυτά δεν θα μπορούν να τα περάσουν ως άλλα από αυτά που είναι.

Μια νοοτροπία που θα βρει εφαρμογή και σε πράγματα που δεν φαντάζεσαι.
Ακόμη και στο πως λειτουργείς ως ψηφοφόρος και τι πολιτικό αποτέλεσμα παράγεις.

Μόνο σε μια επίπεδη Γη μπορεί να έχει θέση το Μέρα25

Καθετί χρειάζεται και μια βάση πάνω στην οποία μπορεί να τοποθετηθεί.
Κάτι που ισχύει όχι μόνο για αντικείμενα αλλά και για ιδέες.
Ιδέες που μπορεί να «γεννήσουν» αντικείμενα αλλά και το αντίστροφο.
Αντικείμενα που μπορεί να προσφέρουν την οπτική για μια νέα ιδέα.

Φαντάζεσαι κάτι που δεν υπάρχει και ψάχνεις στο μυαλό σου τρόπους να το υλοποιήσεις.
Βλέπεις μια υλοποίηση και μπορεί να σκεφτείς πως μπορείς να την εξελίξεις ή να κάνεις κάτι άλλο.

Όλα αυτά όμως απαιτούν την ύπαρξη βάσεων.
Βάσεις πάνω στις οποίες θα μπορείς να σκεφτείς, κατασκευάσεις, δημιουργήσεις αλλά και βάσεις πάνω στις οποίες θα αφήσεις αυτό που θα έχει παραχθεί.
Είτε νοητικά είτε υλικά.

Αν για παράδειγμα έχεις τις γνώσεις να φτιάξεις το καλύτερο αυτοκίνητο όλων των εποχών αλλά (είτε γιατί δεν έχεις τις γνώσεις να φτιάξεις ένα δρόμο είτε γιατί δεν σκέφτηκες πως χρειάζεται και το κατάλληλο οδόστρωμα) το βάλεις πάνω σε ένα βούρκο, μετά από λίγο ούτε το αυτοκίνητο θα έχεις αφού θα το καταπιεί το ακατάλληλο έδαφος, ούτε κάποιος άλλος θα μπορεί όχι να το χρησιμοποιήσει αλλά ούτε και να το παρατηρήσει ώστε, γιατί όχι, να το πάρει ως βάση και να κατασκευάσει ένα ακόμη καλύτερο.

Τι συμβαίνει λοιπόν όταν χωρίς να έχεις τίποτα προσπαθείς να πουλήσεις τα πάντα;
Στην Ελλάδα είναι πολύ απλό. Ιδρύεις κόμμα!

Η παραπάνω είναι η μόνη ιδέα που δεν χρειάζεται πραγματικά τίποτα από όσα χρειάζονται σε ένα πραγματικό κόσμο για να δημιουργηθεί και να υλοποιηθεί.

Αρκεί να προπονηθείς στο να αποκτήσεις λίγο θράσος και λίγο υφάκι στο πως θα αντιμετωπίζεις το πόπολο και να μη λες τίποτα ουσιαστικό και συγκεκριμένο ή όταν αναφέρεσαι σε κάτι τέτοιο να φροντίζεις ώστε αυτοί που σε ακούνε να μην έχουν ιδέα αν αυτό που λες γίνεται ή όχι.
Αφαιρείς και ένα γράμμα από το κοινότατο σου όνομα για να ξεχωρίσεις από τη μάζα και είσαι έτοιμος να γαμάς και να δέρνεις σαν τους υπόλοιπους πολιτικούς αρχηγούς.

Αν τα κερδίσεις λοιπόν με όλα αυτά τα πρόβατα που ψάχνουν νέα στέγη ο,τι και να τα ταΐσεις θα το φάνε.
(Η έλλειψη βάσεων που λέγαμε)…

Αν τα κάνεις όλα αυτά είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο πως θα βρεις χιλιάδες πρόθυμους να σε υποστηρίξουν, απλά και μόνο γιατί είναι παγιδευμένοι μέσα στην στενή οπτική του συστήματος και περιμένουν τον μεσσία να τους σώσει γιατί πιστεύουν πως είναι θέμα ενός προσώπου που πρέπει να βρεθεί και όχι θέμα συνόλου.

(Ακόμη κι αν δεν έχεις μαλλιά όπως ο γνωστός, αρκεί να βγάζεις μια τρέλα στο βλέμμα για να πιστέψουν στη μοναδικότητα σου. Μετά μπορείς να τους πλασάρεις μέχρι και φύκια για μεταξωτές κορδέλες, για τα δικά τους.)

Γιατί αν πίστευαν πως ήταν συνολικό θα ψάχνονταν πρώτα ατομικά, μέσα τους.
Και θα είχαμε κάνει το πρώτο βήμα για να δημιουργήσουμε κάτι σωστό, αφού βάζαμε τα θεμέλια πάνω στα οποία θα δημιουργούσαμε με τον καιρό σωστότερους πολίτες.
(Όλα σε αυτό καταλήγουν)
Πως να το καταλάβουν όμως χωρίς βάσεις;

Άτομα-πολίτες-ψηφοφόροι που ζούνε κυριολεκτικά στον αέρα.
Που ψηφίζουν αέρα με συνέπεια να φέρνουν στη βουλή αέρα κοπανιστό που όμως σηκώνει όλη τη χώρα στον αέρα.
Μετά απογοητεύονται όσο εύκολα φανατίζονται με οτιδήποτε φαινομενικά καινούργιο που τους γεμίζει το προβληματικό (πολιτικά) μυαλό με λόγια του αέρα και…Ναι, σωστά μαντέψατε, πέφτουν από τα σύννεφα.

Δυστυχώς όμως δεν πέφτουν στο έδαφος, να σκάσουν σαν καρπούζια και να αρχίσουν να μειώνονται έστω με αυτό το τρόπο. Παραμένουν να αιωρούνται πάνω από το έδαφος αφού δεν έχουν βάσεις να προσγειωθούν.
Μαζί με όλα αυτά που έχουν βοηθήσει να σχηματιστούν γύρω τους εξακολουθούν να βρίσκονται στον αέρα.

Στον αέρα η εξωτερική πολιτική, στον αέρα η παιδεία, στον αέρα η υγεία, το ασφαλιστικό, στον αέρα φυσικά και η οικονομία.

Στον αέρα μια ολόκληρη κοινωνία.
Κι όταν σε μια πιεσμένη χώρα τα αντιπατριωτικά και υπερπατριωτικά πρόβατα έχουν πλέον μαντρί μέσα στο τσίρκο της βουλής τι άλλο μένει που μπορεί να βάλει «αέρα» κάποιον μέσα στη κλειστή σκηνή;
Το πεδίο της οικονομίας.

Πετάμε μερικές ταμπελίσιες ατάκες, παίρνουμε μερικές μισές ειδήσεις για να πουλήσουμε, λέμε τα κλασικά του πολιτικού εγχειριδίου (το έχουν και με εικόνες πλέον σαν τα Κλασικά εικονογραφημένα) που φροντίσαμε να μάθουμε, βρίσκουμε και ένα πιασιάρικο όνομα και είμαστε έτοιμοι.
Όπως ο πολιτικός απατεώνας με το Μέρα25.

Που από όλα αυτά, το μόνο που ίσως του πήρε πραγματικά χρόνο είναι το όνομα.
Γιατί το όνομα; Γιατί είναι το μόνο υπαρκτό και σαν ιδέα και σαν υλοποίηση.
Όλα τα υπόλοιπα είναι χειρότερα από αερολογίες.

Εξαφανίζονται σχεδόν αμέσως με το που βγουν από το στόμα του αλλά μένουν αρκετά, (όπως τα Contrails των αεροπλάνων που κάποιοι τα λένε chemtrails και τα θεωρούν ψεκασμούς από σκοτεινά κέντρα αποφάσεων για έλεγχο του πληθυσμού), ώστε να τα πάρουν ως πραγματικά εφαρμόσιμα πρόβατα χαμηλής (παρόμοιας με των ψεκασμένων) αντιληπτικής ικανότητας.

Όταν υπάρχει αυτή η τεράστια δεξαμενή ανεκπαίδευτων πολιτών που:
α) Συντηρούσαν τόσες δεκαετίες ένα μονοδιάστατο σύστημα (με αποκλεισμό και αγιοποίηση της αριστεράς που έπαιζε μπάλα στο παρασκήνιο) που έχτιζε μια χώρα πάνω σε σαθρές βάσεις, με αποτέλεσμα να έρθει η επίσημη κατάρρευση το 2010.

β) Πίστεψαν πως ένα καμένο δάσος γίνεται πάλι κανονικό σε χρόνο μηδέν.

γ) Έπρεπε (όπως είχα γράψει) να φέρουν στην εξουσία την αιώνια (κυρίως κοινωνική) αντιπολίτευση για να αντιληφθούν (οι περισσότεροι) πως οι ταμπέλες είναι μέχρι να περάσεις τη πόρτα της κυβέρνησης και πως ανάλογα από ποια πλευρά είσαι, το αριστερό γίνεται πανεύκολα δεξιό.

δ) Πιστεύουν πως ναζιστές που σαν έφηβοι είχαν αφίσες του Χίτλερ μπορούν να εκπροσωπήσουν πατριωτικές αξίες, απλά επειδή είδαν την ευκαιρία να καλύψουν το κενό που άφησαν άλλοι πολιτικοί απατεώνες που «κάηκαν» για να γευτούν λίγο από τη γλύκα της εξουσίας μέσω ξεπουλήματος όλων όσων υποτίθεται πως πρέσβευαν.
(Κατάσταση που επιδεινώθηκε από την οικονομική κατάσταση).
Ναζιστές που φυσικά παραμένουν πολύ ναζιστές και καθόλου πατριώτες, αν ξέρεις να παρατηρείς λεπτομέρειες όπως η παρακάτω:
https://365meres.wordpress.com/2018/06/11/to-distomo-kai-ta-kleista-faux-xrysa-stomata/

ε) Έκαναν το απίστευτο και έστειλαν στην Ευρωβουλή κάποιον που πουλούσε όπως έλεγε κατά λέξη «χειρόγραφες επιστολές του Ιησού»
(μετά το γύρισε λιγάκι αλλά για να μη του τη πέσουν μέχρι και τα πρόβατα που τον πίστεψαν είπε πως δεν ήταν χειρόγραφα του ίδιου αλλά χειρόγραφα άλλων που μιλούσαν γι αυτόν, γιατί δεν υπήρχε η τεχνολογία για κάτι άλλο την εποχή…Ο,τι να ναι….)

στ) Δεκάδες χιλιάδες πίστεψαν/πιστεύουν πως ένας άνθρωπος κατέχει ομόλογα 600 δισεκατομμυρίων, ακόμη κι αν αυτός ο άνθρωπος χρησιμοποιούσε τις κοινωνικές δομές του κράτους γιατί δεν είχε να πληρώσει για παιδικό σταθμό, όπως μπορεί να δει κανείς στον παρακάτω σύνδεσμο:
Τα δισεκατομμύρια μόρια της βλακείας

ζ) Οι οπαδοί των ψεκασμών είναι αμέτρητοι και οι οπαδοί της θεωρίας της Επίπεδης Γης αριθμούν επίσημα στην Ελλάδα κοντά στις 10 χιλιάδες…

Όταν όλα τα παραπάνω, τότε γιατί να μην έχει οπαδούς (κυρίως απογοητευμένους σκληροπυρηνικούς αριστερούς, πρώην ΣΥΡΙΖΑ ή πρώην ΛΑΕ) και να μη διεκδικεί είσοδο στη βουλή και ο τύπος που χωρίς να θυσιάσει τίποτα από τη δική του χλιδάτη ζωή, για να κάνει το καπρίτσιο του και να παίξει σε πραγματικό χρόνο με τις θεωρίες του, χρέωσε τη χώρα του με 100 δις ευρώ.
Και για να το πούμε σε δραχμούλες (γιατί πάρα πολλοί από τους υποστηρικτές του, είτε οπαδοί είτε υποψήφιοι ονειρεύονται εθνικό νόμισμα και ΙΟU και δεν ξέρω εγώ τι άλλο) μας φέσωσε με 34.075.000.000.000.

Αν δεν ξέχασα κανένα μηδενικό (είναι και πολλά) το μηδενικό αυτό έγινε υπουργός και μας χρέωσε με 34 τρις, 75 δις δραχμές.
Ενώ ήμασταν ήδη με ένα χρέος 300 δις ευρώ που έχει καταστεί απαιτητό.
Να μη το κάνουμε κι αυτό δραχμούλες, φτάνουν τα υπάρχοντα νούμερα από το νούμερο αυτό που το παίζει οικονομολόγος και πολιτικός στη πλάτη μιας χώρας.

Αντί να προτάξει λοιπόν τα στήθη του σαν οικονομολόγος που λέει πως είναι και να πει πως θα είναι καταστροφική αυτού του είδους η σύγκρουση με τους δανειστές, πάτησε και γκάζι προς τη καταστροφή.
Γιατί ακόμη κι αν υποστηρίξει κάποιος πως αυτά που λέει γίνονται, χρειάζεται η κατάλληλη βάση που δεν υπάρχει, όπως δεν υπήρχε και τότε.

Ακόμη κι αν όλα αυτά τα παρανοϊκά και μπερδεμένα που έχει στο κεφάλι του μπορούν να εφαρμοστούν θέλουν τον κατάλληλο δρόμο και το να μη το αναγνωρίζει πως ο δρόμος αυτός δεν υπάρχει και να οδηγεί μια ολόκληρη χώρα σε τοίχο και ένα τόσο βίαιο και ακριβό σε κόστος αποκατάστασης δυστύχημα δείχνει πολλά για την έλλειψη ηθικής και το ποιόν του.

Γιατί αν δεν το ήξερε σημαίνει πως είναι απλά ένας θρασύς ηλίθιος, οπότε και αυτά που πιστεύει είναι ηλιθιότητες. Αν πάλι το ήξερε είναι ένας άκρως επικίνδυνος ναρκισσιστής που απολάμβανε να κάνει αυτό που τον προέβαλε στις μάζες αντί να γίνει ο ήρωας της μιας στιγμής και να φύγει απορρίπτοντας την ιδέα της σύγκρουσης.

Είτε παράφρων όμως είτε ναρκισσιστής τι τον ένοιαζε;
Έπαθε τίποτα αυτός και η γυναίκα του;
Όποτε θέλει παίρνει ένα αεροπλάνο και την κάνει για το εξωτερικό.
Ούτε πριν τον άγγιξε η κρίση ούτε και όταν έκανε τις μαγκιές του ούτε και στο μέλλον θα έχει πρόβλημα. Γιατί λοιπόν να μη δοκιμάσει από υπουργός να γίνει αρχηγός;
Τι του λείπει;

Και το υφάκι το έχει και το στιλάκι και θράσος μπορεί να αντιτείνει απέναντι στο πόπολο και με μια βάση που αποτελείται από πολίτες πολιτικά-οικονομικά-τεχνολογικά αναλφάβητους έχει να κάνει…
Το πακέτο για να πουλάς αέρα κοπανιστό και να κερδίζεις εκατομμύρια…

Ακόμη κι αν αυτά που λένε οι δικοί του δεν στέκονται σε καμιά σοβαρή αντιπαράθεση.
Περισσότερη αντίσταση μπορούν να προβάλουν και περισσότερη ώρα μπορεί να πάρει να καταρρίψεις τις απόψεις βλαμμένων που πιστεύουν πως μας ψεκάζουν ή πως ο πλανήτης μας δεν είναι μια (σχεδόν) σφαιρική ουράνια μάζα αλλά επίπεδη (προβλέπω μόλις να έκλεισαν τη σελίδα αρκετοί που ανήκουν σε αυτές τις κατηγορίες) παρά αυτά που πλασάρουν σαν λύσεις.

Γι αυτό στα δύσκολα, για το δικό τους σανό φτιάχνουν ένα τουρλού από ιδέες.
Δεν έχει σημασία η ανύπαρκτη συνοχή, εδώ άλλοι τον τρώνε σκέτο…
Πετάνε λοιπόν ηθικολογίες σαν κάτι κολοκύθια τούμπανα.
Ρίχνουν ατάκες άνευ ουσίας σαν τις μελιτζάνες που πέφτουν μέσα απλά για να γεμίζει η κατσαρόλα κι ας είναι ουσιαστικά χωρίς διατροφική αξία για το φαγητό.
Μπλέκουν επιτροπές σοφών σαν φρέσκια σάλτσα ντομάτας.
Προσθέτουν και τον μαϊντανό με αναφορές στη κοινωνία…
Έτοιμος ο τουρλού σανός τους. Μιαμ μιαμ !!

Γιατί τι θα μαγείρευαν για να παρουσιάσουν σαν καινούργιο κόμμα αν απλά έλεγαν τα αυτονόητα που πρέπει να γίνουν;

Όπως για παράδειγμα με τη φορολογία.
Τι χρειάζεται ένα νέο κόμμα όταν αρκεί το απλό.
Αποδείξεις που να μετράνε από τα πάντα και ένας καθολικός δίκαιος φόρος σε μια σωστή βάση, που δεν θα είναι ούτε τόσο μεγάλος ώστε κάποιος να μπει σε διαδικασία να κλέψει, ούτε τόσο μικρός που να σκεφτούν πολλοί πως δεν πειράζει αν βοηθήσουν κάποιον να τον αποφύγει.
Το ψυχολογικό 9% στον ΦΠΑ για παράδειγμα…

Που αν ισχύουν όλες οι αποδείξεις τότε ακόμη και να φοροδιαφεύγουν κάποιοι δεν θα είχε επιπτώσεις γιατί τον φόρο που θα γλίτωναν όποιοι δεν έκοβαν απόδειξη, θα τον πλήρωνε ο αγοραστής που δεν θα είχε την απόδειξη για να την περάσει στα έξοδα.

Γιατί να πούμε όμως το απλό;
Αν το πούμε πως θα φάμε κι εμείς;
Ας ιδρύσουμε ένα κόμμα και να μιλάμε όχι για φορολογία αλλά π.χ. για τέλη που θα ορίζει μια επιτροπή σοφών για τα χαμηλά εισοδήματα.
(όπως μου έγραψε ένας δικός του υποψήφιος και ήταν και η αφορμή για το άρθρο)

Για να έχουν π.χ. προστασία λένε άτομα σαν τις γιαγιάδες που πουλάνε τερλίκια.
Κι όταν του λες του απίθανου πως γίνεται ένα τέλος να είναι δίκαιο και τι ουσιαστική διαφορά έχει από τα τεκμήρια, αν δεν περάσει η επίδειξη θράσους στην οποία επιδίδεται γλυκαίνει και σου λέει πως η γιαγιά δεν χρειάζεται να πληρώνει τίποτα.
Θα αποφάσισε η επιτροπή των σοφών της γειτονιάς και η κοινωνία…

Το ότι έτσι μπορεί να έρθουν λαμόγια, να βάλουν εκατοντάδες καημένες που θα τους κρατάνε τα έγγραφα και θα τις έχουν να «φτιάχνουν τερλίκια» και να πουλάνε χαρτομάντιλα και χόρτα για ένα πιάτο φαΐ (κυριολεκτικά) και αυτά να κονομάνε μαύρα, αφορολόγητα και ακόμη και χωρίς τέλος χρήματα ζώντας εις βάρος των γιαγιάδων και εις βάρος όλων, δεν περνάει τη γλίτσα που έχει πιάσει η φαιά ουσία του εγκεφάλου του από την αχρησία.

Γιατί ένα δίκαιο και απλό σύστημα που θα ελαχιστοποιούσε τις περιπτώσεις κρυφών εσόδων και φοροδιαφυγής (με ένα αμείλικτο σύστημα για όποιον το τολμούσε) και που θα έφερνε πραγματική ανάπτυξη, πραγματικές θέσεις εργασίας και πραγματικό χρήμα και στις τσέπες των πολιτών και του κράτους είναι δυσνόητο για τους θολωμένους από αρλούμπες τύπων σαν τον Βαρουφάκη.

Όπως δυσνόητο και από όσους σαν τον υποψήφιο του «στροφάρουν» σαν κολλημένοι δίσκοι αυτό που τους σέρβιρε ή αυτό που πίστευαν από μόνοι τους και απλά βρήκαν όχημα τον συγκεκριμένο καιροσκόπο.

Που το παραπάνω θα έδινε τη δυνατότητα (λόγω εσόδων που θα εισέρρεαν στα ταμεία με τρόπο που δεν θα πλήγωνε αλλά θα ενίσχυε την οικονομία) σε ένα κράτος να κάνει κανονική κοινωνική πολιτική για λόγους ηθικούς και αξίας της ζωής και όχι για λόγους ψηφοθηρίας και αξίας της πολιτικής καρέκλας και το βασικότερο, δεν θα επέτρεπε στον εαυτό του, ούτε η κοινωνία στο δικό της εαυτό να έχει γιαγιάδες που αναγκάζονται να πουλάνε τερλίκια και βλίτα για να ζήσουν.

Οπότε δεν θα χρειαζόταν να συζητάμε για επιτροπές και σοφούς και άλλα τέτοια φαιδρά που ούτε στη φανταστική πολιτεία της Φρουτοπίας του Ευγένιου Τριβιζά δεν εφαρμόζονται, αν και ο τελευταίος θα μπορούσε αφού πρόκειται για πραγματικό παραμύθι.

Αλλά τα ανθρώπινα βλίτα στα οποία πέταξε το όνομα του κόμματος του μαζί με τις θεωρίες του δεν μπορούν να απορροφήσουν αυτό το τόσο απλό και περνάνε τα φανταστικά παραμύθια για πραγματικότητα και τη νύχτα για μέρα. Για την ακρίβεια, σαν 25 μέρες…

Θα έλεγα πως λένε παπαριές αλλά σε αντίθεση με αυτά τα ανύπαρκτα (σε οποιαδήποτε βάση) που πουλάνε ως πραγματοποιήσιμα, οι παπαριές όντως υπάρχουν.
Είναι δέντρα που μάλιστα παράγουν υπαρκτούς καρπούς.
Καμία σχέση με τα φρούτα του Μέρα25* και την ανύπαρκτη παραγωγή τους.

Αυτό όμως θα ελαχιστοποιούσε και τις περιπτώσεις να εμφανίζονται σωτήρες.
Θα μείωνε στο ελάχιστο το υπόβαθρο να εμφανιστούν ναζιστές που να το παίζουν πατριώτες και να ξεχωρίζουν γιαγιάδες ανάλογα τη καταγωγή.
Θα εξαφάνιζε το βάθρο που στέκονται ιδεοληπτικοί και χαρακτηρίζουν συλλήβδην φασίστες ακόμη και όσους επιθυμούν απλά κανόνες και ένα κράτος δικαίου.
Τέλος, θα καθιστούσε απλά γραφικούς άτομα σαν τον Βελόπουλο και τον Βαρουφάκη.

Ειδικά ο τελευταίος θα έπρεπε να νιώθει τόσο ανεπιθύμητος που να πήγαινε να ζήσει μόνιμα σε άλλη χώρα. Αντ’ αυτού υπάρχουν ηλίθιοι που τον σηκώνουν στα χέρια και συζητάνε στα σοβαρά τις ανεκδιήγητες κοτσάνες που πετάει.

Πως όμως να συμβεί αυτό όταν άτομα σαν αυτό που βρέθηκε τυχαία μπροστά στο διαδικτυακό μου δρόμο έχει ως δική του βάση, αφού προφανώς βγούμε από το ευρώ, όλοι οι άνεργοι να προσληφθούν ως συμβασιούχοι από το κράτος που θα τους στείλει παντού.
Σαν αγρότες, σε τουριστικά επαγγέλματα, σε κοινωνικές υπηρεσίες, σαν ομάδες περιφρούρησης της τάξης (!!!!!) και αλλού.

Που θα πληρώνονται σε ηλεκτρονικό νόμισμα !!!
Με όλες τις συναλλαγές να γίνονται με κάρτες αφού το κράτος τροφοδοτήσει τους πάντες και τα πάντα (ιδιώτες και δημόσιο) με τα σχετικά μηχανήματα.
Κάρτες που θα έχουν μέσα ένα δωρεάν αρχικό ηλεκτρονικό ποσό (!!!!!)


(Όποιον δεν πιστεύει πως αυτά τα γράφει υποψήφιος με τον Βαρουφάκη που πέτυχα στο Twitter και είχα τον διάλογο που φαίνεται στο παραπάνω screenshot, υπάρχουν κι άλλα απλά αυτό είναι αρκετό για να σχηματίσει κανείς άποψη, άτομο που δηλώνει μάλιστα οικονομολόγος σαν τον αρχηγό του, μπορώ να του δώσω ιδιωτικά τους συνδέσμους με τα δημόσια άρθρα του, γιατί διαφήμιση δεν πρόκειται να του κάνω.)

Μιλάνε δηλαδή για παράλληλα νομίσματα και ΙΟU κι αντί έτσι να κάνουν οι σειρήνες του ασθενοφόρου που θα τους πηγαίνουν στο τρελοκομείο έχεις τα πρόβατα να βελάζουν υπέρ τους. Βασικά υπέρ του Βαρουφάκη, αλλά κοντά στο βασιλικό ποτίζεται και η γλάστρα που τον κρατάει όρθιο (βλ. υποψήφιοι)

Το τι πρέπει να δώσουμε για να δημιουργήσουμε αυτό το νόμισμα ώστε να έχει αξία δεν παίζει κανένα ρόλο στο θολωμένο τους μυαλό. Το τι θα μπορούμε να αγοράσουμε με αυτό από τους άλλους, επίσης καμία σημασία.

Θα το δημιουργήσουμε λοιπόν με κάποιο δικό μας, μαγικό τρόπο και μετά θα αγοράσουμε με αυτό τις πρώτες ύλες να κατασκευάσουμε ηλεκτρονικές συσκευές που θα προμηθεύσουμε σε όλα τα καταστήματα και υπηρεσίες, οι οποίες να δέχονται τις κάρτες με τις οποίες θα εφοδιάσουμε τους πολίτες και τις οποίες θα φορτώσουμε με το δικό μας εικονικό νόμισμα.
Στον εικονικό κόσμο που περιφέρεται στα χαμένα το μυαλό τους.

Πιο εύκολα θα πουλούσαμε πατάτες για να πάρουμε τις πρώτες ύλες για να δημιουργήσουμε τα καρτομηχανάκια παρά να πηγαίναμε με το δικό μας ηλεκτρονικό νόμισμα.
Αλλά για τον εγκέφαλο τους θα είχε αξία για τους ξένους, γιατί έτσι.
Με τη μαγκιά μας και τον ανύπαρκτο για τους υπόλοιπους παρά μας.
Γιατί είμαστε ωραίοι ως τύποι.

Μόνο που πουλώντας τις πατάτες μας, θα μας πλήρωναν σε ευρώ και εμείς ευρώ δεν θα θέλαμε. Θα ζητούσαμε τις πρώτες ύλες για τα μηχανάκια των καρτών και τις κάρτες αλλά στην ισοτιμία που θα υπολογίζαμε εμείς το δικό μας παράλληλο, ηλεκτρονικό, άυλο, ο,τι ‘ναι νόμισμα.
Και θα επακολουθούσε μια τρελή συνομιλία σαν τη παρακάτω:

Μόνο που δεν θα ήταν σκηνή από κωμωδία αλλά από τη τραγωδία ενός λαού που εμπιστεύτηκε μερικούς πιο ηλίθιους από αυτόν.

Μιλάει λοιπόν ο βασιλιάς της μπαρούφας για κρυπτονομίσματα κι αντί να τον κρύψουν πουθενά για να μην τον πάρουν στο ψιλό οι γνωρίζοντες τα βασικά, βγαίνουν στα φανερά και το διαδίδουν τα κομματόσκυλα, οι αυλικοί του και οι wannabe βο(υ)λευτές του και έχουν βάλει να ετοιμάζουν αποθηκευτικό χώρο στα λάπτοπ και τα πισιά τους τα πρόβατα που βρήκε για το μαντρί του, να τα γεμίσουν με το βαρουφακονόμισμα.
Που σε μια στοιχειωδώς σοβαρή χώρα θα τον άλειφαν με πίσσα και πούπουλα.

Που αν πεις σε ένα από αυτά τα δίποδα ζώα να βάλουν τον υπολογιστή τους (ένα μέσο pc) να ξεκινήσει να φτιάχνει ένα bitcoin για παράδειγμα και το κάνουν, θα πεθάνουν από γηρατειά και αυτά και οι απόγονοι τους προτού δουν ένα.
Χωρίς να καθίσεις να τους εξηγήσεις τα πιο δυσνόητα.
Για τι κόστος μηχανημάτων μιλάμε, για πόσο μεγάλη επεξεργαστική ισχύς χρειάζεται, το επεξεργαστικό κόστος κλπ.

Αλλιώς οποιοσδήποτε θα αποφάσιζε τον τρόπο που μπορεί να φτιάξει ένα, να χτυπούσε για παράδειγμα τον πύργο του υπολογιστή στο ρυθμό αυτού του τραγουδιού για όσο θα έπαιζε στο YouTube, μετά να έβαζε μια φωτογραφία με ένα ποσό σε ένα στικάκι, να της κότσαρε και μια ισοτιμία και να έβγαινε στην αγορά να ψωνίσει.

Αν ήταν έτσι απλά και εύκολα, όσοι ασχολούμαστε με την τεχνολογία καθημερινά και σοβαρά θα είχαμε μερικά στη κατοχή μας από τη στιγμή που πρωτοπαρουσιάστηκαν και ήταν φρέσκα σαν ιδέα και θα τα πουλούσαμε με τη σημερινή ισοτιμία 10χιλ. ευρώ το ένα.
Κι ας μας έπαιρνε μερικές μέρες να ολοκληρωθεί η συναλλαγή.
Να βγει από το ηλεκτρονικό κρυπτογραφημένο πορτοφόλι, να πάει στο σημείο που πρέπει για να ελεγχθεί πως όντως υπάρχει, να επιβεβαιωθεί, να μεταφερθεί κοκ

(Αν ξεκινούσαμε όμως σήμερα να το δημιουργούμε θα ξοδεύαμε το μισό ποσό για τη παραγωγή του, χωρίς καμιά εγγύηση πως θα πάρουμε τα χρήματα μας πίσω, αφού και τα κρυπτονομίσματα έχουν το δικό τους άτυπο χρηματιστήριο, την δική τους αγορά, για να το πούμε απλοικά)

Αυτοί όμως είτε τα πιστεύουν όλα αυτά είτε πάνε να πουλήσουν αυτά τα τερατώδη που λένε σε αδαείς για να αγοράσουν ψήφους και μετά να τσεπώνουν την βουλευτική αποζημίωση, σε ευρώ φυσικά.

Σκέψου τώρα να πρέπει να εξηγήσεις σε αυτούς που τα πιστεύουν όλα αυτά πόσο πιο περίπλοκο θα ήταν να πρέπει να ξοδέψεις σε μια συναλλαγή το 0.005 του κρυπτονομίσματος.

Κι άντε να τους δώσεις να καταλάβουν πως στη Βενεζουέλα π.χ. (αγαπημένος τόπος ψεκασμένων αριστερών σαν αυτούς που συλλέγει πλέον ο Βαρουφάκης) που το κόστος «εξόρυξης» (δημιουργίας) ενός bitcoin είναι γύρω στα 500 δολάρια (τίποτα σε σχέση με τα σχεδόν 5 χιλιάρικα που κοστίζει εδώ) ελάχιστοι μπορούν να δώσουν 2-3 χιλιάρικα για να αγοράσουν από το εξωτερικό ένα pc κατασκευασμένο γι αυτό το λόγο ενώ στην Ελλάδα των μνημονίων μπορείς. Έχουν όμως πάμφθηνη βενζίνη για να κάνουν βόλτες περιμένοντας να βρουν τον δικό τους Βαρουφάκη που θα τους σώσει.

(Δεν μπορούσες και εδώ όταν εξαιτίας του τύπου αυτού μπήκαμε σε capital controls που οδήγησαν σε εσωτερική και εξωτερική οικονομική καραντίνα.)

Αυτά καθαρά για το κόστος.
Ο χρόνος δημιουργίας (εξόρυξης) είναι άλλο καπέλο.
Γιατί εδώ μπορείς να έχεις τον υπολογιστή ανοιχτό 24/7 ενώ στη Βενεζουέλα, ακόμη κι αν έχεις το κατάλληλο μηχάνημα, ζήτημα να δουλεύει 2-3 ώρες τη μέρα με τις διακοπές του ηλεκτρικού. Που το πιο πιθανό είναι να σου καεί από τις αυξομειώσεις της τάσης και να μείνεις με το όνειρο.

Με το όνειρο να πληρώνεται από τους φόρους των Ελλήνων φορολογουμένων σε ευρώ θα πρέπει να μείνει και ο Βαρουφάκης με το Μέρα25.

Ειδικά όταν ονειρεύονται να εφαρμόσουν τέτοια συστήματα σε επίπεδο κράτους.
Αν οι πολίτες είναι ελάχιστα σοβαροί δεν θα πρέπει να επιτρέψουν σε ένα άτομο σαν κι αυτόν να ελπίζει πως μπορεί να συνεχίσει τα πειράματα με τις γελοίες ιδέες του.
Ο Δρ. Φρανκενστάιν της οικονομίας και οι βοηθοί του, βοήθεια μας.

Το πρώτο του πείραμα θα έπρεπε να είναι αρκετό για να μην έχει λόγο ύπαρξης στο πολιτικό σκηνικό και να αντιληφθούν οι περισσότεροι πως οι παρανοϊκές θεωρίες του ανήκουν στο Δαφνί και μπορούν να βρουν εφαρμογή μόνο σε μια επίπεδη Γη…

Αν υπάρχουν 10 χιλιάδες που επίσημα δηλώνουν υποστηρικτές μιας παρανοϊκής θεωρίας, λογικό να υπάρχουν και μερικές δεκάδες χιλιάδες που να υποστηρίζουν όντως ένα αερολόγο σαν τον Βαρουφάκη.

Αν όμως είναι λογικό να υπάρχουν και γι αυτόν 40-50 χιλιάδες παντελώς ηλίθιοι (ως βάση) που πιστεύουν πως τα παραπάνω είναι εφαρμόσιμα αντί για κάτι απλό σαν αυτό που αναφέρω στην αρχή και που δεν χρειάζεται συγκεκριμένο κόμμα, απλά μια σοβαρή απόφαση, πόσο χαζός θα νιώσεις να γίνεις ένα με αυτούς, ψηφίζοντας τον πέρα από τις ευρωεκλογές και στις βουλευτικές και δίνοντας του ξανά άλλες 100-150χιλ ψήφους να προστεθούν σε εκείνες των ανεγκέφαλων που τα θεωρούν εφαρμόσιμα;

Γιατί να πήγες απλά με το όνομα, έτσι για σπάσιμο στους άλλους, είναι κατανοητό.
Να ξέρεις όμως λεπτομέρειες σαν αυτές και να πάει ξανά το χέρι σου στο ψηφοδέλτιο του θα είναι ακατανόητο.

Δεν βαρέθηκες να γελάνε εις βάρος σου οι κλασικοί τύποι;
Θέλεις να γελάει και ο κάθε απίθανος σαν τον Βαρουφάκη που ζητάει τη ψήφο σου;
Δεν βαρέθηκες να παράγεις πολιτικά σκουπίδια;

Αν δεν βαρέθηκες λοιπόν, ας βάλουμε τον Βελόπουλο, ας βάλουμε και τον Βαρουφάκη στη βουλή και ας ετοιμαστούμε  στις επόμενες να βάλουμε και τον Σώρρα.
Τι, όχι;
Κι αν μια στα 600 δις μπορεί να κάνει όσα υποστηρίζει;
Περισσότερες είναι οι πιθανότητες από αυτά τα απίθανα που υποστηρίζουν οι άλλοι δυο.
Λιγότερο κορόιδο θα πιαστείς με τον Σώρρα από ο,τι με Βελόπουλο και Βαρουφάκη.
Θα λες πως έκανες και τη πλάκα σου…

* Μόνο η Σοφία Σακοράφα έχει αφήσει έργο στην ευρωβουλή αλλά αν γνωρίζει λεπτομέρειες για όλες αυτές τις ηλιθιότητες που υποστηρίζει ο ιδρυτής του Μέρα25 και παρόλα αυτά τον ενισχύει με τη παρουσία της στα ψηφοδέλτια του είναι ένα τεράστιο φάουλ εκ μέρους της γιατί ή εκλογή/επανεκλογή δεν πρέπει να είναι αυτοσκοπός.