Category Archives: Τεχνολογία

Πολιτεύματα κλειστού πυρήνα, όπως Windows και macOS…


Πλησιάζουν εκλογές…
Είτε βουλευτικές είτε δημοτικές.
Έρχονται λοιπόν οι πολίτες αρχικά αντιμέτωποι με το δίλημμα αν θα δώσουν ψήφο εμπιστοσύνης στο ίδιο κόμμα/πρόσωπο ή αν θα αρχίσουν να χρησιμοποιούν κάποιο άλλο.

Αυτή είναι η παγίδα των δήθεν δημοκρατικών, κατ ουσίαν κομματικών, θεσμών που έχουν επιτρέψει οι πολίτες να επικρατήσουν.
Που γίνεται απόλυτη αν (όπως εκ του αποτελέσματος προκύπτει ότι συμβαίνει στην Ελλάδα) το πολιτικό επίπεδο των πολιτών και οι εκπαίδευση τους ως πολιτικά όντα είναι ανύπαρκτα.

Γιατί οι επιλογές τους περιορίζονται κυρίως σε αυτές που το γενικό πολιτικό οικοσύστημα τους προσφέρει από τη δεξαμενή του, τη βουλή.
Που με τη βοήθεια της οικονομικής κρίσης έχει κλείσει πλέον τα άκρα της και έχει δημιουργήσει στεγανά, ώστε να είναι απόλυτα ελεγχόμενο τι μπαίνει και τι βγαίνει.

Ώστε τον ευρύτερο οργανισμό (χώρα) να τον τρέξουν (από τις θέσεις που αναλογούν στο καθένα) συγκεκριμένα κόμματα.

Σε τεχνολογική παρομοίωση, όταν φτάνει η στιγμή για κάποιον να πάρει/αλλάξει υπολογιστή, έρχεται στο δίλημμα αν θα συνεχίσει να χρησιμοποιεί το ίδιο λειτουργικό ή αν θα αλλάξει. Οι επιλογές του όμως περιορίζονται στις εξής δύο:
Microsoft και Apple.

Η μόνη δηλαδή επιλογή που έχει όταν αποφασίζει να αγοράσει τροφοδοτικό, μητρική, μνήμες, επεξεργαστή, κάρτα γραφικών (και όλα αυτά να τα βάλει μέσα σε ένα κουτί για να λειτουργήσουν και να κάνει αυτά που θέλει) είναι αν θα πάρει κάτι με λειτουργικό Windows ή με λειτουργικό macOS.

Σε δεύτερο επίπεδο, έρχονται αντιμέτωποι με τις επιλογές που τους προσφέρει το κόμμα/πρόσωπο, όσον αφορά τα άτομα που θα κάνουν το κόμμα/πρόσωπο λειτουργικό.
Άτομα που στη συντριπτική τους πλειοψηφία δεν θα μπορούσαν να επιβιώσουν εκτός αυτού του συστήματος, οπότε κάνουν τα πάντα ώστε αυτό να μην αλλάξει.

Αναμέσα σε αυτά είναι και εκείνα που, αν και έχουν ικανότητες, έχουν συμβιβαστεί με την παραδοχή του κλειστού συστήματος που δεν αλλάζει εξαιτίας των πολιτών και προτιμούν το ξεκούραστο χρήμα και τη δόξα των εδράνων της βουλής.

Στο σύστημα αυτό λοιπόν δεν μπορεί να μπει το οποιοσδήποτε άτομο και όποιο μπει είτε τους μοιάζει είτε επιλέγει να αφομοιωθεί ή να λουφάξει.
Ειδάλλως το σύστημα τον αποβάλλει.

Όπως συμβαίνει με το δικό μας σύστημα, με τον ανθρώπινο οργανισμό.
Που δεν πάει να του δίνεις ένα απολύτως λειτουργικό, σαν καινούργιο όργανο, αν δεν το θεωρήσει δικό του «προτιμά» να κρατήσει ένα ανίκανο να λειτουργήσει όπως πρέπει, ακόμη κι αν αυτό οδηγήσει τον οργανισμό στον θάνατο.

Σε τεχνολογικό παράδειγμα, οι επιλογές σου σε Windows-Apple π.χ για να ακούσεις μουσική περιορίζονται στα προγράμματα (δικά τους ή τρίτων) που έχουν εγκρίνει οι εταιρείες αυτές, ακόμη κι αν κανένα από αυτά δεν εκμεταλλεύεται στο έπακρο τις δυνατότητες του λειτουργικού, ούτε και των υλικών που αποτελούν τον υπολογιστή σου.

Ακόμη, ακόμη κι αν σαν προγράμματα είναι χάλια.
Οι επιλογές τους είναι οι επιλογές σου. Take it or leave it.
(κι ας είναι δικό σου το υλικό που τον αποτελεί)

Οποιαδήποτε άλλη επιλογή δεν μπορεί να υπάρχει χωρίς την έγκριση της εκάστοτε Microsoft, Apple κλπ γιατί δεν θα είναι συμβατή με τα υπάρχοντα, κλειστού κώδικα λειτουργικά.

Ακριβώς το ίδιο που συμβαίνει και με το πολιτικό σκηνικό, είτε αφορά βουλευτικές εκλογές είτε δημοτικές. Το λειτουργικό τους μέρος είναι κλειστό, όσο κι αν δυσκολεύεται (η δεν θέλει) να το πιστέψει κανείς.

(Σε λίγα χρόνια και προεδρικές, για να μοιράσουν καινούργια ποικιλία από σανό δήθεν δημοκρατίας στους πολίτες που δεν ξέρουν πως να αλλάξουν τα πράγματα).

Και δεν το ξέρουν γιατί ποτέ δεν μπήκαν στον κόπο να κάνουν αυτοκριτική και στη πλειοψηφία όσων την κάνουν δεν αρέσει η ιδέα να φύγουν από την δήθεν ευκολία, αλλά και το άλλοθι που τους παρέχει η έτοιμη επιλογή κάποιων άλλων γι αυτούς, σε οποιαδήποτε αρνητική εξέλιξη.

Όπως δεν τους αρέσει η διαπίστωση πως τα πράγματα είναι τόσο παγιωμένα σε όλα τα επίπεδα (πολιτικό, οικονομικό αλλά κυρίως κοινωνικό) που θα πάρει δεκαετίες να αλλάξει η κατάσταση και αυτή η αλλαγή θα γίνει μόνο και με τη δική τους συμμετοχή, έτσι καταλήγουν να υιοθετούν το κλασικό «αφού δεν θα ζω για να το δω, ας ξεκινήσει κάποιος άλλος την αλλαγή«…  (*)

Σε τεχνολογική παρομοίωση, θα επιλέξουν αυτά που κάποιοι τους δίνουν ως τις μοναδικές επιλογές γιατί δεν έχουν μπει στον κόπο να κάνουν την αυτοκριτική τους σαν καταναλωτές και όταν την κάνουν και δουν πως υπάρχει και ένας άλλος δρόμος, στους περισσότερους δεν αρέσει η ιδέα να φύγουν από τη δήθεν ευκολία, αλλά και το άλλοθι που τους παρέχει η χρήση ενός αγορασμένου λειτουργικού σε οποιαδήποτε δυσλειτουργία του μηχανήματος τους.

Όπως δεν τους αρέσει η ιδέα να συμμετέχουν συνειδητά (έστω και απλά χρησιμοποιώντας το) στην εξέλιξη ενός λειτουργικού ελεύθερου και δωρεάν για όλο τον κόσμο, όπως το Linux.
Ακόμη κι αν αυτό είναι εδώ και χρόνια εκατομμύρια έτη φωτός μπροστά από αυτά που πληρώνουν για να χρησιμοποιούν (ειδικά αν μιλάμε για Windows)

Όταν λοιπόν οι επιλογές για τη χρήση της ψήφου σου (όπως και για τη χρήση του υπολογιστή σου) περιορίζονται από τους δημιουργούς του πυρήνα πάνω στον οποίο λειτουργεί ένα σύστημα, δεν είναι επιλογές σου αλλά επιλογές τους.

(*)  Σχετικές παραπομπές:

Όταν λείπει η κοινωνία χορεύουν τα ποντίκια…

Οι μεγά(η)λιθ(ι)οι που μας αξίζουν…

Αντί σχολίου, προς homo erectus…

Βόδια πέφτουν από τον ουρανό!

Οι φασίστες των άκρων…

Στη χώρα των παρωπιδοφόρων…

Οταν ο εγκέφαλος lock-άρει στη διατήρηση της εξουσίας…

Ένα κόμμα μπορεί να σου χαλάσει όλη τη σύνταξη…

And the (οδηγικό) Oscar (της ημέρας) goes to…

Παπαδόπουλοι σε όνομα, Καρανίκες σε νοοτροπία…

Πρόεδροι ανταγωνίζονται reality με έπαθλο ένα κάστανο…

Ο νομοτελειακός φασισμός των ανίκανων…

Από μικρό κι από τρελό αλλά και από ηθοποιό του Hollywood μαθαίνεις την αλήθεια…

Advertisements

O Elon Musk και τα καρναβάλια με τις μάσκες της επίπεδης Γης

musk
Μια διασκέδαση, από τις καλύτερες, που μπορεί να προσφέρει το διαδίκτυο είναι να παρακολουθείς τις θέσεις και τα σχόλια όσων πιστεύουν σε παγκόσμιες συνωμοσίες.
Μάλιστα, όσο πιο παράλογη είναι η θεωρία που ασπάζονται τόσο μεγαλύτερη η πλάκα!

Κανονικά θα προκαλούσε θλίψη, αλλά αν το φιλοσοφήσει κανείς σχεδόν κάθε χωριό, ακόμη και το μικρότερο, είχε τον τρελό και τον ζαβό του. Όπου ζαβός ο (μεταφορικά) ανόητος, χαζός, με νοητικό ελάττωμα.

Κι αν «σπάσουμε» τον παγκόσμιο πληθυσμό σε μικρά τμήματα που να αντιπροσωπεύουν -στο περίπου φυσικά- τον μέσο πληθυσμό ενός χωριού, δεν πρέπει να μας κάνει εντύπωση που μέσω του διαδικτύου μπορεί να συναντήσουμε όχι μόνο τον τρελό του δικού μας χωριού/γειτονιάς, που τον ζούμε εξάλλου και στο φυσικό του περιβάλλον, αλλά δεκάδες εκατομμύρια τρελούς και ζαβούς, από το κάθε χωριό που θα μπορούσε να υπάρχει θεωρητικά στη Γη.

Στην -όχι θεωρητικά- στρογγυλή σαν μπίλια, μπαλάκι, μπάλα (εξαρτάται πως θέλουμε να την δούμε μέσα στο αχανές σύμπαν) Γη.

Ελάχιστα…ζουπιγμένη από τις φυσικές δυνάμεις που επιδρούν πάνω της, αλλά το 0.3% που πάνω-κάτω απέχει από το να είναι μια τέλεια σφαίρα δεν μπορεί να θεωρηθεί άξιο αναφοράς, εκτός κι αν είσαι ο Σέλντον Κούπερ στο σίριαλ The Big Bang Theory και σου βγαίνει αυθόρμητα το σπασικλάκι.

 

640px-Seasons1.svg

By following Duoduoduo’s advice, vector image: Gothika. – [1], CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=4308370

Σε αυτή λοιπόν, τη δική μας σφαιρική κατοικία, που κινείται κι όλο πάει να ξεφύγει  αλλά λόγω της ασύλληπτης έλξης (βαρύτητας) του Ήλιου πάντα επιστρέφει και περιστρεφόμενη γύρω από τον εαυτό της περιφέρεται γύρω του σε ελλειπτική τροχιά, σαν…μπάλα του αμερικάνικου ποδοσφαίρου, γεννιούνται κατά καιρούς και άνθρωποι που ξεπερνούν (σε όλες ή έστω στις περισσότερες παραμέτρους) τους μέσους όρους της πλειοψηφίας. Αν κάνουμε λόγο για…επίπεδα, βρίσκονται ένα επίπεδο πάνω από την πλειοψηφία.

Ξεφεύγουν λοιπόν προς τα πάνω!
Και ξεφεύγοντας προς τα πάνω βοηθάνε την πλειοψηφία να σηκώνεται κι αυτή λίγο ψηλότερα, όταν δεν εμποδίζεται από τις εκάστοτε επικρατούσες συνθήκες.

Όπως στον Μεσαίωνα για παράδειγμα, που η πείνα της Εκκλησίας για την διατήρηση της «κοσμικής» εξουσίας που απολάμβανε δίπλα στους…γήινους βασιλιάδες, γέννησε την Ιερά εξέταση. Όπου σχεδόν καθετί επιστημονικά αποδεδειγμένο, που όμως έμοιαζε να αποτελεί απειλή για τις θέσεις που ασπαζόταν η θρησκευτική εξουσία (π.χ γεωκεντρικό μοντέλο) χαρακτηρίζονταν αιρετικό.

Αυτό φυσικά, δεν μπορούσε να σταθεί μόνιμο εμπόδιο, απλά καθυστέρησε την πρόοδο.
Γιατί το να βάλεις τον χι επιστήμονα να κυκλοφορεί με ένα σταυρό κεντημένο στα ρούχα ή να τον φυλακίσεις, όπως τον Γαλιλαίο που καταδικάστηκε σε κατ’ οίκον περιορισμό, δεν το λες και τρομερή τιμωρία-εμπόδιο.
(άσε που δεν είχαν ηλεκτρονικά βραχιολάκια εκείνες τις εποχές, οπότε ο ιδιοφυής Ιταλός μάλλον θα τις έκανε άνετα και τις βόλτες του)

Υπήρξαν λοιπόν μυαλά ένα επίπεδο πάνω από τα άλλα σαν τον Γαλιλαίο, τον Κέπλερ, τον Κοπέρνικο, τον Αρίσταρχο τον Σάμιο… και άλλους.
Με τον τελευταίο να δικαιώνεται (μετά από -σχεδόν- δυο χιλιετίες) οριστικά στη «κόντρα» του με τον Πτολεμαίο και τον Αριστοτέλη.

Όχι για το αν η Γη είναι σφαιρική, σε αυτό συμφωνούσαν (μάλλον από τότε… «συνωμοτούσε το σύμπαν» με ψέματα -όπως ισχυρίζονται κάποιοι- κι ήταν όλοι στο κόλπο) αλλά για το ηλιοκεντρικό μοντέλο και την περιφορά της μπίλιας μας γύρω από τον Ήλιο.

Που μαζί του και με τις υπόλοιπες μπίλιες της παρέας αλητεύουν στο αχανές σύμπαν.

Όλοι αυτοί οι άνθρωποι λοιπόν, ένα επίπεδο πάνω από τον υπόλοιπο κόσμο, έστρεψαν με αποδείξεις τα πάντα προς τα επάνω.

Το βλέμμα, την σκέψη, τον ίδιο τον άνθρωπο σαν φυσική υπόσταση.Χάρη σε αυτούς λοιπόν υπάρχουν σήμερα άνθρωποι (και δεν αναφέρομαι στο προφανές, τους αστροναύτες) που κυριολεκτικά ξεφεύγουν προς τα πάνω.

(Στην πραγματικότητα, αν το σκεφτεί κανείς λίγο καλύτερα, ξεφεύγουμε όχι προς τα πάνω αλλά προς τα έξω, όμως ας μην γινόμαστε Σέλντον Κούπερ…)

Άνθρωποι που όσο σπουδαίοι είναι σαν επιχειρηματίες, άλλο τόσο σπουδαίοι οραματιστές είναι, αφού κάποιες επιχειρήσεις τους τις χτίζουν με το βλέμμα προς τα…έξω/πάνω.

Ένας τέτοιος άνθρωπος είναι και ο ζάμπλουτος Έλον Μασκ.
Ο 46χρονος μεγιστάνας που παράτησε στη μέση το διδακτορικό του στην εφαρμοσμένη φυσική και με 28.000 $ ίδρυσε μια εταιρεία την οποία πούλησε (πέντε χρόνια μετά) για 340 εκ. από τα οποία το δικό του κέρδος ήταν περίπου 20 εκ.

Μεγάλο μέρος από το οποίο επένδυσε σε μια νέα επιχείρηση online πληρωμών, που λίγο μετά συγχωνεύτηκε με μια άλλη και από την ένωση τους προέκυψε το πασίγνωστο PayPal.
Που στη συνέχεια εξαγοράστηκε από το ebay για 1.5 δις $ , με τον Έλον Μασκ να αποκομίζει σαν καθαρό κέρδος γύρω στα 136 εκ $ !!!

Κι ενώ κάποιος άλλος μπορεί να…άραζε πάνω στα κέρδη του μη θέλοντας να προκαλέσει και την τύχη του (γιατί πέρα από ικανότητες και τόλμη θέλει και τύχη να βάζεις πάνω από μια φορά τον εαυτό σου στο σωστό μέρος τη σωστή στιγμή), αυτός την προκάλεσε.
Κι εκεί είναι που ξεχωρίζει ο απλά καλός επιχειρηματίας από τον οραματιστή.

Την προκάλεσε το 2002, που χρησιμοποιώντας 100 εκ από την προσωπική του περιουσία, ίδρυσε την SpaceX που ασχολείται με κατασκευή διαστημικών πυραύλων.
Με δικό του πύραυλο να γίνεται (το 2009) ο πρώτος ιδιωτικός πύραυλος που έθεσε σε τροχιά δορυφόρο. Μάλιστα επένδυσε σε διαστημικούς πυραύλους που να μπορούν να χρησιμοποιηθούν ξανά, κάτι που μειώνει το κόστος και αυξάνει -φυσικά- το κέρδος.

(Όσο ασχολούνταν με όλα αυτά βρήκε τον χρόνο να αγοράσει και την Tesla Motors -μια εταιρεία που κατασκευάζει ηλεκτροκίνητα οχήματα- και μέσα σε λίγα χρόνια να την καταστήσει την κορυφαία εταιρεία ηλεκτροκίνησης στο κόσμο.

Που μπορεί τα τετράτροχα της να είναι ακόμη απλησίαστα για το ευρύ κοινό, όμως αυτό που κατάφερε από την αρχή, σε αντίθεση με όλους τους άλλους, είναι να δείξει πως ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο μπορεί και όμορφο να είναι, και να μην σέρνεται στο δρόμο, και να μην χρειάζεται να το…φορτίζεις κάθε 60,70…100 χλμ

Κι ενώ τα ακριβά της μοντέλα κοστίζουν [όλα τα μοντέλα χρειάζεται να τα προ-παραγγείλεις] γύρω στα 68.000$ και στα 62.000$ , πριν λίγο καιρό παρουσίασε κι ένα μικρότερο που μπορεί να κοστίζει κοντά στα 30.000$ με τις διάφορες «πράσινες» επιδοτήσεις των πολιτειών στις ΗΠΑ. Κλείνει η μεγάλη παρένθεση)

Τελευταίος λοιπόν (μέχρι τον επόμενο) στόχος του πάνω στο συγκεκριμένο ζήτημα ήταν η δημιουργία ενός επαναχρησιμοποιούμενου πυραύλου απίστευτης δύναμης.
Δύο φορές ισχυρότερο από αυτόν των ανταγωνιστών του (της κοινοπραξίας των Lockheed Martin & Boeing).

Πύραυλο που ονόμασε Falcon Heavy, σε εξέλιξη του ονόματος των μικρότερων που ονομάζονται Falcon-9 κάτι.

Έτσι, τα μεγαλύτερα έσοδα που θα έφερνε κάτι τέτοιο, θα του επέτρεπαν να χρηματοδοτεί απερίσπαστος τον μεγάλο του στόχο που είναι -αρχικά- μια αποστολή στον πλανήτη Άρη και μελλοντικά η δημιουργία αποικίας!

Που όσο κι αν το 2040 (που έχει πει) φαντάζει υπερβολικά αισιόδοξο και μάλλον δεν θα πέσει μέσα, δεν μπορεί να αποκλειστεί κάποια στιγμή, στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον, να κάνουμε βιντεοκλήσεις με διαδικτυακούς φίλους που θα ζουν στον Άρη!

Πύραυλος που εκτοξεύτηκε επιτυχώς από το ακρωτήριο Κανάβεραλ στις
6 Φεβρουαρίου του 2018 στις 20:30 (ώρα Ελλάδος)
Όπου όλα στέφθηκαν με επιτυχία και οι 3 προωθητικοί πύραυλοι, αφού έστειλαν όσα έπρεπε στο διάστημα, επέστρεψαν και προσεδαφίστηκαν με απόλυτη ασφάλεια στα προκαθορισμένα σημεία.
(edit: Όπως ανακοίνωσε επίσημα, ο τρίτος ήταν λίγο…βιαστικός και δεν τα κατάφερε)

Επειδή όμως επρόκειτο για δοκιμαστική πρώτη πτήση, ακόμη κι ο ίδιος ο Elon Musk δεν θα στοιχημάτιζε πως θα ήταν απόλυτα επιτυχής.

Οπότε δεν υπήρχε περίπτωση να μεταφέρει με την πρώτη κάποιο πληρωμένο φορτίο.
Πέρα από το γεγονός πως δεν θα υπήρχε ασφαλιστική εταιρεία να δεχθεί να ασφαλίσει κάτι τέτοιο. Ούτε πελάτης που να έπαιρνε τέτοιο ρίσκο. Που σε περίπτωση ατυχήματος να τον πήγαινε μήνες πίσω.

Έλα όμως που αν όλα πήγαιναν καλά όσον αφορά την εκτόξευση, ήθελε να έχουν και κάτι να θέσουν σε τροχιά. Πέρα από το χαβαλέ και για άλλους λόγους (‘Όχι απαραίτητα μόνο πρακτικούς, δοκιμαστικά…)

Και μιας και δεν είχαν κάποιο δορυφόρο διαθέσιμο, απέδειξε πως πέρα από πολύ ισχυρός (21ος πιο ισχυρός άνθρωπος στον πλανήτη σύμφωνα με το Forbes) και πολύ πλούσιος (53ος πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο), μπορεί να μην είναι σαν τους περισσότερους στη θέση του, που μοιάζουν ξύλινοι σε όλα.

Και αποδεικνύοντας πως μπορεί να έχει -και- χιούμορ αποφάσισε και έστειλε στο διάστημα ένα από τα αυτοκίνητα του. Ένα Tesla Roadster!

Και για περισσότερο χαβαλέ έβαλε και ένα ανδρείκελο στη θέση του οδηγού, ντυμένο με στολή αστροναύτη. Και για μια ακόμη πιο αστεία πινελιά, στην οθόνη της κονσόλας του αυτοκινήτου γράφει «Don’t Panic!»

Αυτοκίνητο με τοποθετημένες κάμερες μέσα-έξω, σε κάθε πλευρά και προς κάθε πλευρά που προσέφερε με τον πλέον ιδιαίτερο τρόπο, μια υπέροχη εικόνα του σφαιρικού πλανήτη μας, που μπορεί να απολαύσει κάποιος στο YouTube!

(Αυτή τη στιγμή που γράφεται το κείμενο, το αυτοκίνητο κατευθύνεται χωρίς να συναντά την παραμικρή κίνηση προς τη διαστημική λεωφόρο της ζώνης των αστεροειδών

Μέχρι να συναντήσει κανένα μετεωρίτη σε μέγεθος νταλίκας και να έχουμε το πρώτο (και κατά πάσα πιθανότητα τελευταίο) αυτοκινητιστικό ατύχημα στην ιστορία του διαστήματος.

Αν δεν διαλυθεί πιο πριν από την ηλιακή ακτινοβολία αφού δεν το προστατεύει πλέον η ατμόσφαιρα της Γης και δεν είναι παρά…ένα μικρό ηλεκτρικό κάμπριο που ταξιδεύει στο διάστημα !

Ο,τι κι αν γίνει πάντως ένα είναι σίγουρο!
Πως διαφήμιση σαν κι αυτή θα έδιναν τα πάντα για να την έχουν όλες οι αυτοκινητοβιομηχανίες του κόσμου!

Αλλά και όλοι οι μεγιστάνες γενικά για το όνομα τους και τις επιχειρήσεις τους.
(κι ο Έλον Μασκ έχει κι άλλες επιχειρήσεις…https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%88%CE%BB%CE%BF%CE%BD_%CE%9C%CE%B1%CF%83%CE%BA#SolarCity )

Το Tesla Roadster του πάντως θα είναι χωρίς ανταγωνισμό το αυτοκίνητο της χρονιάς!
Κι ας σταμάτησε να παράγεται το 2012…

Είναι επίσης σίγουρο πως μετά την τόσο πετυχημένη δοκιμή αλλά και διαφήμιση, τα έσοδα και τα κεφάλαια που θα συγκεντρώσει αυτός ο οραματιστής επιχειρηματίας θα του δώσουν ακόμη μεγαλύτερη ώθηση προς τα εμπρός. Για να πάει/πάμε ακόμη πιο γρήγορα προς τα έξω.

Εκτός από τους ζαβούς και τους συνωμοσιολόγους που κλείνουν τα μάτια στη λογική και πιστεύουν πως η Γη είναι επίπεδη!

Ακόμη κι αν κανένας τους δεν κατάφερε ως τώρα να πάει στην άκρη και να κάνει μια σέλφι, έτσι για το γαμώτο. Ειδικά οι πονηροί που πουλάνε αυτό το παραμύθι στους ζαβούς.

Γιατί στα άκρα, σύμφωνα με όσα ισχυρίζονται, είναι αυτό που εμείς λέμε Νότιο Πόλο, μόνο που έχει τη μορφή ενός τείχους από πάγο (ύψους 45 μέτρων), ο οποίος κρατάει τους ωκεανούς από το να χυθούν στο διάστημα !
Μη γελάτε. Το πιστεύουν! Ή μάλλον…λάθος…Γελάστε ελεύθερα!

Τώρα, τι θα γίνει αν κάποια στιγμή λιώσουν οι πάγοι και δεν αδειάσουν οι θάλασσες, θα ήθελα να είμαι από μια μεριά να δω τις φάτσες των τότε οπαδών αυτής της ηλίθιας θεωρίας. Αν και μάλλον θα πουν πως έλιωσαν μόνο στο Βόρειο Πόλο, ενώ το τείχος θα έχει μείνει παγωμένο.

Φυσικά δεν είναι κάτι καινούργιο.
Ήταν μια πεποίθηση που υπήρξε στα πολύ αρχαία χρόνια, σχεδόν εξαφανίστηκε όταν κυριάρχησε ο ελληνικός πολιτισμός και επανήλθε τον 17ο αι. μ.Χ που οι προτεστάντες πετούσαν λάσπη στον ανεμιστήρα για τους καθολικούς.
Στη συνέχεια διατηρήθηκε μεταξύ μερικών περίεργων, λόγω παρερμηνειών, όμως σαν σενάριο συνωμοσίας εμφανίστηκε δυναμικά στα μέσα του περασμένου αιώνα.

Η πρώτη μεγάλη, σύγχρονη λέσχη δημιουργήθηκε στη δεκαετία του ’50, έφτασε να έχει 3500 εγγεγραμμένα μέλη, όμως εκεί που όλο αυτό είχε ατονήσει, τα τελευταία χρόνια, εξαιτίας του διαδικτύου, έχει πάρει τη σκυτάλη από κάθε άλλο συνωμοσιολογικό σενάριο. Κι ας είναι το πιο ηλίθιο όλων!

Ενδεικτικό είναι πως ενώ τη σελίδα της ομάδας «The Flat Earth Society» (που είναι το διαδικτυακό σκέλος της αναγεννημένης την τελευταία δεκαετία λέσχης του 1956) την ακολουθούν σήμερα 130 χιλ. άτομα, μια άλλη σελίδα, η «Flat Earth«, έχει 190 χιλ. ακόλουθους! (αυτοί της δεύτερης είναι οι αιρετικοί)

Και μπορεί να μην είναι και οι 320 χιλ. οπαδοί, αρκετοί ακολουθούν τέτοιες σελίδες για να σπάνε πλάκα, όμως οι 294.000 που έχουν κάνει like δείχνουν πολλά!

Με απίθανες περιγραφές (σαν τις παραπάνω) για το ότι η Γη είναι επίπεδη, που κάνουν όσους πιστεύουν -μόνο- στους ψεκασμούς να φαντάζουν σοβαροί συνομιλητές!

Που δεν έπαψε να κυκλοφορεί, απλά έφτασε -μάλλον- στην καμπή εκείνη που δεν μπορεί να δημιουργεί πολλούς νέους «πιστούς» και οι πονηροί έπρεπε να ψαχτούν και να επενδύσουν σε μια φρέσκια συνωμοσία.

Το πόσο γελοία είναι αυτή η θεωρία και πόσο απίστευτα ηλίθιοι είναι όσοι υποστηρίζουν κάτι τέτοιο, γίνεται κατανοητό -πέρα από οτιδήποτε άλλο- από το γεγονός πως σε αντίθεση με τις άλλες θεωρίες συνωμοσίας, δεν έχουν κάποια ουσιαστική απάντηση στο πλέον σημαντικό. Στο γιατί.

Στη θεωρία των ψεκασμών για παράδειγμα, έχουν κάτι να πουν. Μπορούν να να δώσουν μια δική τους εξήγηση. Όσο χαζή, παράλογη κι αν είναι. Όσο εύκολα κι αν καταρρίπτεται:
https://365meres.wordpress.com/2012/11/22/to-spilaio-tou-platona-anavathmistike/

Εδώ δεν έχουν να απαντήσουν (κάτι ουσιαστικό) προς τι η συνωμοσία.
Τι κερδίζουμε όλοι εμείς οι συνωμότες από το να λέμε πως η Γη είναι σφαιρική.
Γιατί να μην λέμε πως είναι επίπεδη, αν ήταν επίπεδη;

Αυτό όμως δεν τους εμποδίζει να υπερασπίζονται με πάθος το ότι η Γη είναι επίπεδη, χαρίζοντας μας αβίαστα στιγμές γέλιου, όταν προσπαθούν να δικαιολογήσουν  διάφορα φαινόμενα που μπορούν να συμβούν μόνο αν βρισκόμαστε πάνω σε μια σφαίρα.

Όπως για παράδειγμα το ότι αντικείμενα (όπως τα πλοία) ή και ο ήλιος «βυθίζονται» στον ορίζοντα με το κάτω μέρος να εξαφανίζεται πρώτο.
‘H το γεγονός πως δεν μπορούμε να δούμε τη βάση από ένα ακίνητο σημείο αναφοράς που βρίσκεται πολύ μακριά.

Όχι !! Σύμφωνα με αυτούς δεν χάνονται στον ορίζοντα γιατί η Γη είναι σφαιρική.
Απλά είναι θέμα προοπτικής και μέχρι εκεί μπορούμε να δούμε !

Όμως δεν μπορούν να δώσουν καμία σοβαρή απάντηση στην παρακάτω απλή ερώτηση, που θα τους κάνει κάθε λογικός άνθρωπος:
Αφού τα μάτια μας (γεγονός) δεν είναι τόσο ισχυρά αλλά η Γη δεν είναι σφαιρική, τότε γιατί δεν βλέπουμε ολόκληρα τα σημεία αναφοράς, αν στρέψουμε ένα ισχυρό βοήθημα, (όπως ένα τηλεσκόπιο) παράλληλα με το έδαφος;

Από τη στιγμή που ένα τηλεσκόπιο, αυτό που κάνει είναι να λειτουργεί συμπληρωματικά και να φέρνει πιο κοντά (μεγεθύνει) αυτό που βρίσκεται μπροστά μας.

Όπως δεν έχουν απάντηση και στο κυρίως σκέλος που αφορά τον ισχυρισμό τους περί προοπτικής.

Δεν μπορούν να απαντήσουν σοβαρά γιατί ο ήλιος π.χ που είναι -ακόμη και γι αυτούς- ένα μεγάλο αντικείμενο (όχι όσο μεγάλο φαντάζεστε…θα γελάσετε παρακάτω), δεν μικραίνει όσο ξεμακραίνει και «χάνεται» από το βλέμμα μας, κάτι που συμβαίνει με τις σιδηροδρομικές γραμμές στο παρακάτω παράδειγμα.

railway-1677213_640

Χαρακτηριστικό παράδειγμα. Όπου όχι μόνο οι γραμμές αλλά και ο χώρος πέριξ αυτών μοιάζουν -λόγω προοπτικής- να στενεύουν, όσο πιο μακριά κοιτάμε.

Αφού λοιπόν υποστηρίζουν με τον παραπάνω γελοίο τρόπο το πως, ενώ ο Ήλιος και η Σελήνη δεν ανατέλλουν/δύουν (δεν θα μπορούσαν σε μια επίπεδη Γη), μπορούν να χάνονται από το βλέμμα μας, και αφού η Γη είναι ένας σταθερός δίσκος, κάπως πρέπει να κινούνται και κάπου να βρίσκονται!

Βρίσκονται λοιπόν από πάνω μας και περιφέρονται σε σταθερό ύψος 4828 χλμ.
Και για να είναι τόσο κοντά -ειδικά ο ήλιος- και να μη μας έχει καταπιεί, δεν είναι τόσο μεγάλος όσο λέμε εμείς οι παγκόσμιοι συνωμότες. Όχι !
Ήλιος και φεγγάρι έχουν διάμετρο 52χλμ !
(δεν ξέχασα κανένα μηδενικό, τόση λένε πως είναι η διάμετρος τους. Πενήντα δύο χιλιόμετρα)…

Για την ακρίβεια, βρίσκονται εκ διαμέτρου αντίθετα και κινούνται γύρω γύρω !!
Φανταστείτε την Γη επίπεδη, σαν βάση και από πάνω της να γυρίζουν σαν δυο σώματα ίδιων διαστάσεων, η Σελήνη κι ο Ήλιος.
Το καρουζέλ της τρέλας !!

Φυσιολογικά θα ρωτήσει τώρα κάποιος…
Καλά, αφού ούτε ανατέλλουν, ούτε δύουν και κινούνται σε σταθερό ύψος πάνω από τη Γη, γιατί δεν είναι ορατά διαρκώς; Τουλάχιστον τον Ήλιο και το φως του, που δίνει και τις αλλαγές από μέρα σε νύχτα, θα έπρεπε να τον βλέπουμε διαρκώς. Κι αν τον βλέπαμε, τότε θα είχαμε συνεχώς φως!

Πραγματικά, καθόλου δεν σας κόβει εσάς που ετοιμαζόσασταν να το ρωτήσετε αυτό!
Ντιπ για ντιπ!

Δεν βλέπουμε διαρκώς το φως του ήλιου (ήλιος που έχει 52χλμ διάμετρο, μην ξεχνιόμαστε) γιατί ρίχνει το φως του σαν προβολέας. Ορίστε η εξήγηση!

(Τουλάχιστον σε αυτό έχουν μια απάντηση. Που σε κάποιο σουρεαλιστικό σύμπαν, πέρα από το δικό τους σουρεαλιστικό κόσμο στον οποίο ζουν, θα μπορούσε να ισχύει)

Αυτό όμως που κατά κόρον χρησιμοποιούν ως παράδειγμα «επιβεβαίωσης» του ισχυρισμού τους είναι πως, αν ο πλανήτης ήταν σφαιρικός τότε θα έπρεπε να βλέπουμε τον ορίζοντα να καμπυλώνει!

Καλά, εδώ όχι μόνο η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά…Κι ένα παιδάκι δημοτικού, για να μη πω νηπιαγωγείου!

Αν έχετε λοιπόν κάποιον από αυτούς στη παρέα και δεν τα σηκώσετε ψηλά (ή θέλετε να σπάσετε πλάκα) μπορείτε να πάρετε ένα χάρακα, ένα μπαλάκι του πινγκ πονγκ, ένα πορτοκάλι και μια μπάλα του μπάσκετ και να ακουμπήσετε τον χάρακα με τη σειρά, πάνω τους.
Κατόπιν, σαν bonus stage, πάρτε την μπάλα του μπάσκετ, βάλτε τη λίγα εκατοστά από το πρόσωπο του και προκαλέστε τον να την δει να καμπυλώνει.

Δείχνοντας του πως όσο μεγαλώνει η σφαίρα, τόσο «απλώνει» αυτό που βλέπουμε ως ευθεία, με αποτέλεσμα να δυσκολευόμαστε να δούμε τα σημεία της καμπύλης της.
Πόσο μάλλον όταν βρισκόμαστε πάνω σε μια τεράστια σφαίρα όπως η Γη.
(Για να πάρουμε μια καλή ιδέα από την καμπυλότητα της πρέπει και πάρα πολύ ψηλά να βρεθούμε και να μην έχουμε οπτικές παρεμβολές στον ορίζοντα)

Μετά, δώστε του το πορτοκάλι να το φάει.
Επειδή οι πιθανότητες να βοηθήσετε το μυαλό του να πάρει τις σωστές στροφές είναι λιγότερες από όσες πιθανότητες υπάρχουν να είναι η Γη επίπεδη, τουλάχιστον να κάνει καλό στην υγεία του με το φρουτάκι.

Όμως προς θεού!
Μην πάτε να το παίξετε έξυπνοι, αφήνοντας τα να πέσουν κάτω για να αποδείξετε πως αν ο πλανήτης ήταν φέτα, τότε λόγω βαρύτητας θα έπρεπε να βρίσκεται κανείς στο κέντρο για να πέφτουν τα αντικείμενα κάθετα κάτω.

Που αν συνέβαινε αυτό θα δυσκολευόμασταν κι εμείς να μείνουμε στη θέση μας.
Δεν δυσκολευόμαστε όμως. Γιατί…ο πλανήτης είναι σφαιρικός, σωστά;

Λάθος!
Δεν δυσκολευόμαστε γιατί δεν υπάρχει βαρύτητα! Όχι όπως την ξέρουμε.
Και αυτό που νιώθουμε και όλα τα πράγματα που πέφτουν κάθετα στο έδαφος, είναι γιατί όλο το σύστημα (Γη, Ήλιος, Σελήνη) κινούμαστε προς τα πάνω!

Και η πίεση που ασκείται ευθύνεται -κατά κύριο λόγο- για όσα εμείς οι συνωμότες, με τον Ισαάκ Νιούτον να μας οδηγεί, αποδίδουμε στη βαρύτητα.

(σημ: η δεύτερη ομάδα υποστηρίζει πως δεν κινούμαστε, αλλά όταν και αν επικρατήσει, ασχολούμαστε με τις αιρετικές [αιρέσεις μέσα στα σενάρια συνωμοσίας,το απόλυτο γέλιο] θέσεις της…)

Φυσικά, δεν μπορούμε να αισθανόμαστε πίεση όταν βρισκόμαστε σε ένα όχημα που κινείται με σταθερή ταχύτητα. Μαντέψτε λοιπόν! (ευκολάκι…)
Δεν κινούμαστε με σταθερή ταχύτητα. Όχι!
Επιταχύνουμε διαρκώς!
Με 9.8 m/s^2

Παρακαλώ! Όχι πανικός!
Μην ψάχνετε πως να κάνετε αιτήσεις στον Έλον Μασκ για να επανδρώσετε την πρώτη αποστολή στον Άρη, όταν αυτή γίνει.
Δεν κινδυνεύουμε να περάσουμε σε άλλη διάσταση πιάνοντας warp speed, σαν να βρισκόμαστε στο αστρόπλοιο USS Enterprise του Star Trek.

Παρόλο που σύμφωνα με αυτούς επιταχύνουμε διαρκώς, μην ανησυχείτε !
Μπορεί μεν να επιταχύνουμε (για εμάς) διαρκώς, αλλά όχι και όσον αφορά την θέση μας στο σύμπαν (!!!!) οπότε δεν θα ξεπεράσουμε την ταχύτητα του φωτός.
Πέρα από το γεγονός πως οτιδήποτε έχει μάζα δεν μπορεί να το κάνει!

Απλούστατον! που έλεγε και η Αλίκη Βουγιουκλάκη όταν προσπαθούσε να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα στη ταινία «Η σωφερίνα» …

Και καλά…Οι δορυφόροι;
Ο διεθνής διαστημικός σταθμός;
Ο Έλον Μασκ και το roadster με τη κούκλα σοφέρ του;
Που μας έχουν δώσει, πέρα από όλα τα άλλα, φωτογραφίες και βίντεο;
Ε, καλά τώρα…!
Όλα αυτά είναι κατασκευασμένα από την παγκόσμια συνωμοσία της σφαιρικής Γης.
Δεν υπάρχουν δορυφόροι και όλες οι φωτογραφίες είναι ψεύτικες.
Τι δεν καταλαβαίνετε;
Πύραυλοι και χαζά!

Πράκτορες όλων των κυβερνήσεων και οργανισμών κατασκευάζουν βίντεο και φωτογραφίες για να ρίχνουν στάχτη στα μάτια του κόσμου και να διαιωνίζεται ο μύθος της σφαιρικής Γης.

Μπορεί επίσης, ξεπερνώντας όλα αυτά και με ειλικρινή διάθεση για μελέτη του «εξωγήινου» τρόπου σκέψης τους (και προετοιμασμένοι -όσο μπορείτε- για τι θα λάβετε ως απάντηση) να ρωτούσατε το εξής:
Οι άλλοι πλανήτες τότε γιατί είναι μπάλες;
(Γιατί όντως δέχονται πως οι άλλοι πλανήτες είναι σφαιρικοί)
Γιατί βρε κουτά, εκείνοι είναι πλανήτες! Η Γη όμως δεν είναι!

Το εξηγούν άλλωστε και στη F.A.Q σελίδα τους:
Rotundity
Q. If the planets are round, why isn’t the earth?

A. The earth is not a planet.
https://wiki.tfes.org/Planets

Δηλαδή, τι άλλο θέλετε/θέλουμε; Το λένε ξεκάθαρα οι άνθρωποι!
Αν η Γη ήταν πλανήτης θα ήταν σφαιρική. Επειδή όμως δεν είναι πλανήτης, δεν είναι σαν μπάλα. Ή…επειδή δεν είναι σφαιρική γι αυτό και δεν μπορεί να είναι πλανήτης…
(Μπερδευτήκατε, ε;  Περισσότερο από αυτούς, αποκλείεται)

«Απλούστατον….» θα ψιθύριζε μέχρι και η κούκλα στο roadster του Musk, που πιο εύκολα θα αποκτούσε ζωή, φωνή και χιούμορ από ότι όλοι αυτοί επαφή με την πραγματικότητα, καθώς θα χάνονταν στα βάθη του ηλιακού μας συστήματος, μακριά από τους ζαβούς και τους τρελούς που ζουν ανάμεσα μας

Υ.Γ.
Μέχρι τη στιγμή που θα επέστρεφε περνώντας σχετικά κοντά μας (αν καταφέρει να μπει σε ελλειπτική τροχιά, δεν τρακάρει με τίποτα και δεν διαλυθεί από την κοσμική ακτινοβολία) για να ρίξει μια ματιά, σε ποιο βαθμό θα έχουμε καταφέρει να απαλλαγούμε από την βλακεία που μας δέρνει γενικώς…

(με τους συνωμοσιολόγους να είναι απλά, αφού το φιλοσοφήσει λιγάκι κανείς, το διασκεδαστικό κομμάτι της…Όσο φανατικά κι αν υποστηρίζουν και διαδίδουν την πιο τρελή θέση πάνω στο σφαιρικό μας πλανήτη, όπως αυτή της επίπεδης Γης..)

 

 

 

 

 

 

Οι ειδήσεις κομήτες και η αμετακίνητη ηλιθιότητα…

space-trolies
Σαν τους κομήτες…
Κάθε 6 μήνες περίπου επανέρχονται οι ίδιες κλασικές μούφα ειδήσεις και παρόλο που κάθε φορά αποδεικνύεται εκ των πραγμάτων πως δεν ισχύουν, αναπαράγονται με την ίδια αμείωτη ένταση! Σαν τσουνάμι !!

Και επιβεβαιώνουν απλά την ηλιθιότητα που παραμένει αμετακίνητη και χαρακτηρίζει ένα ανεκπαίδευτο μα κυρίως (σε μεγάλο του ποσοστό κι αυτό είναι το χειρότερο) ανεπίδεκτο μαθήσεως διαδικτυακό πληθυσμό, ανίκανο όχι να ψάξει αλλά το πιο απλό
Να αντιληφθεί με μια δεύτερη ανάγνωση και λίγη σκέψη πως αυτό που πιστεύει ή διαβάζει δεν μπορεί να ευσταθεί!

Αναδημοσιεύει η άλλη (στα σοβαρά) για πολλοστή φορά αυτή την μούφα που κυκλοφορεί κατά καιρούς για Facebook επί πληρωμή και πως με μια ανάρτηση της εναντιώνεται και δεν το αποδέχεται ενώ αν δεν την κάνει θα πληρώνει !!

Λες και μέχρι τώρα το έχει δωρεάν -με το φτωχό μυαλό της- επειδή δεν δίνει άμεσα χρήματα και ο Ζάκερμπεργκ έγινε δισεκατομμυριούχος γιατί πούλησε εξωγήινη τεχνολογία στην Αμερικάνικη κυβέρνηση….

Στο καπάκι αναδημοσιεύει ο άλλος την μεγαλύτερη ηλιθιότητα !
Αυτό το κείμενο με τις ασυναρτησίες και την χάλια (στην τελευταία έκδοση την διόρθωσαν λιγάκι) μετάφραση για δήθεν αλλαγές απορρήτου, συνθήκες της Ρώμης και άλλα τέτοια χαζά.
Για μια υποτιθέμενη αλλαγή που θα κάνουν χωρίς ενημέρωση (!!!!) και όλα όσα ανέβασαν οι χρήστες στο Facebook θα γίνουν δημόσια σε όλους και πως με μια απλή δήλωση στη σελίδα του πως δεν το επιτρέπει, πιστεύει πως κατοχυρώνεται νομικά !!!

Κι αν τους πει κάποιος φίλος τους που ενδιαφέρεται να μην γελάνε οι άλλοι μαζί τους, να μην εκτίθενται πιστεύοντας ο,τι μπαρούφα κυκλοφορεί, τον στέλνουν αδιάβαστο γιατί του πετάνε συνήθως ένα «ας είμαστε καλυμμένοι«…. (!!!!!!)

Που μάλλον είχαν όντως καλυμμένο με κάτι τον εγκέφαλο τους όταν έπρεπε να πάρει τις κατάλληλες πληροφορίες-γνώσεις ώστε να γίνει λειτουργικός και σε άλλα θέματα πέρα από τα ενστικτώδη (αναζήτηση αναπνοής και φαγητού) αλλά ούτε και ενδιαφέρονται να δουν μήπως χωράει να δεχθεί μια αναβάθμιση, μια ενημέρωση, κάτι βρε αδελφέ!

Έτσι, δεν είναι καθόλου παράξενο που πιστεύουν πως μια ανάρτηση-δήλωση ακυρώνει το νομικό κείμενο-συμφωνία που υπέγραψαν όταν έκαναν κλικ πως αποδέχονται τους όρους εγγραφής, ΑΑΑΑΑΝ ήταν πραγματικότητα κάτι τέτοιο…

Σαν να υπογράφεις δάνειο με μια τράπεζα και στην πορεία να σταματάς να πληρώνεις στέλνοντας ένα απλό χαρτί που λες πως δεν συμφωνείς πλέον με τους όρους και να πιστεύεις πως είσαι καλυμμένος !!!

Και λίγο πιο πριν ή λίγο μετά τους βλέπεις (όσους δεν το πιστεύουν και αυτό) να σχολιάζουν αρνητικά τους οπαδούς του Σώρρα που πιστεύουν πως απέκτησε τα 3 τρις πουλώντας αρχαιοελληνική τεχνολογία στην NASA και τους κοροϊδεύουν που πήγαιναν με τα εξώδικα για τα 600 δις στις εφορίες…

Σαν ταξιδιώτες σε ένα τεράστιο διαστημόπλοιο χωρισμένο σε τομείς, όπου οι ηλίθιοι ενός τομέα κοροϊδεύουν τους ηλίθιους ενός άλλου τομέα.

Καθόλου παράλογο λοιπόν, οι κυβερνήτες που επιλέγονται για το διαστημόπλοιο να είναι ανίκανοι, με τέτοιους -διαδικτυακούς χρήστες/κατοίκους/πολίτες/ψηφοφόρους- επιβάτες και το διαστημόπλοιο, μαζί και με τους υπόλοιπους (την μειοψηφία που ευθύνεται στο ότι δεν μπόρεσε να αλλάξει τις ισορροπίες) να είναι χαμένο στο διάστημα…

To mega ψέμα των megapixels…

megapixel myth

Ο άνθρωπος πάντα ήθελε να αποτυπώνει αυτά που έβλεπε και ζούσε.
Αυτά που του άρεσαν, του έκαναν εντύπωση και είχαν ενδιαφέρον γι αυτόν.
Είτε ήταν προσωπικά θέματα και κατέληγαν να αποκτούν μορφή ενημέρωσης και για τους άλλους είτε είχε στο μυαλό του το δεύτερο και κατέληγαν πολλές φορές να μην ενδιαφέρουν κανέναν άλλο.

Από την εποχή των ανθρώπων των σπηλαίων και τις βραχογραφίες που σε εμάς μοιάζουν παιδικές ζωγραφιές και λέμε πως είναι δημιουργίες ενηλίκων ενώ μπορεί να είναι και αυτό ακριβώς. Δημιουργίες που έκαναν μικρά «σοφά ανθρωπάκια» (Homo sapiens sapiens) όση ώρα περίμεναν τους ενήλικες, αποτυπώνοντας στον βράχο παιδικές φωτογραφίες του κόσμου τους.

Μπορεί να ήταν και των μεγάλων…Μικρή σημασία έχει…
Αυτό που μένει, δεκάδες, εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια μετά είναι μια εικόνα σε ένα βράχο.

Μια πρώιμη φωτογραφία που κάποιος «τράβηξε» με τα μάτια του και του πήρε ώρες για να την αποτυπώσει όχι σε μαλακό ιλουστρασιόν χαρτί όπως στην εποχή μας αλλά στην σκληρή επιφάνεια, εκφράζοντας εσωτερικές ανάγκες που σίγουρα έπαιξαν ρόλο στο να ξεκινήσει να γράφεται στο ανθρώπινο DNA πολύ πιο έντονα ο όρος κοινωνικότητα και να είναι αυτή η εγγραφή που να τον συνοδεύει σαν το βασικό χαρακτηριστικό του…

Και μια από τις εκφράσεις της κοινωνικότητας είναι να μοιραζόμαστε αυτό που εμείς βλέπουμε, όσο πιστότερα γίνεται. Να κρατάμε για μας (και για όποιον άλλον θέλουμε) αυτό που το φως μεταφέρει στα μάτια μας και τυπώνει στον εγκέφαλο μας.

Κι εκεί είναι που ήρθε να παίξει καταλυτικό ρόλο η ανακάλυψη της φωτογραφίας.
Ο τρόπος δηλαδή να το κάνουμε αυτό με τεχνικά μέσα σε μια επιφάνεια, χωρίς να «ματώνουν» τα χέρια μας.
https://el.wikipedia.org/wiki/Φωτογραφία

Εφεύρεση που εξελίχθηκε πάρα πολύ και -πλέον- εδώ και αρκετά χρόνια, η φωτογραφία έπαψε να είναι ένα ακριβό σπορ για τον μέσο άνθρωπο.

Αυτό με την εμφάνιση των ψηφιακών φωτογραφικών μηχανών όπου η καταγραφή της εικόνας γίνεται ηλεκτρονικά, μέσω ψηφιακής τεχνολογίας και στο αποθηκευτικό μέσο τους μπορείς να γράψεις «άπειρες» φορές. Έτσι δεν χρειάζεται να κάνεις φωτογραφίες με το σταγονόμετρο και να μετράς πόσες πολύτιμες στάσεις σου έμειναν στο ακριβό 24άρι φιλμ γιατί είσαι στην ερημιά και δεν έχεις μαζί σου άλλο, ούτε να περιμένεις την ακριβή σε κόστος εκτύπωση τους ως τον μόνο τρόπο να τις δεις, για να δεις να έχεις χάσει -για διάφορους λόγους- το 1/3 από αυτές.
Σε συνδυασμό μάλιστα με την ολοένα και μεγαλύτερη -αποκλειστική- χρήση ηλεκτρονικών μέσων προβολής τους, το έκανε και πολύ εύκολο.

Φυσικά η εξέλιξη της τεχνολογίας δεν σημαίνει πως δεν υπάρχουν ακριβές ψηφιακές κάμερες.
Είναι αυτές που αντικατέστησαν (πρακτικά) τις ακριβές συμβατικές SLR με το φίλμ.
Μόνο που αυτές είναι για επαγγελματική χρήση ή για κάποιον που βλέπει την φωτογραφία σαν ένα πολύ σοβαρό χόμπι και εκεί τα ποσά μπορεί να ξεφύγουν πολύ αφού τα ηλεκτρονικά καλούδια που η τεχνολογία προσφέρει δεν έχουν τέλος και μια DSLR μπορεί να κοστίζει περισσότερο από όσο ένα καλοδιατηρημένο Audi Α4 1.6 δεκαετίας!

Το πολύ χρήμα όμως είναι στην μάζα και στον μέσο καταναλωτή και εκεί είδαν ψωμί οι εταιρείες, με μια τεράστια νέα αγορά να ανοίγεται μπροστά τους, αφού δυνητικά οποιοσδήποτε μπορούσε να κρατήσει μια συσκευή που βγάζει φωτογραφίες αποκτούσε τον τίτλο πελάτης γι αυτές.

Αυτός λοιπόν ο μέσος πελάτης δεν ενδιαφέρεται να κουβαλάει μαζί του μια μια ογκώδη και βαριά κάμερα, αλλά κάτι βολικό. Μια συσκευή μικρή και ελαφριά που να μπορεί να την έχει πάντα μαζί του χωρίς να τον προβληματίζει η «παρουσία» της. Μια συσκευή με την οποία να κάνει φωτογραφίες χωρίς να τραβάει τα βλέμματα όλων των άλλων. Μια μηχανή που να μην χρειάζεται μια τσάντα στον ώμο για την μεταφορά της αλλά να χωράει και στην τσέπη του παντελονιού. Και κάπως έτσι γεννήθηκε η compact camera.

Η διαφορά ανάμεσα στις ψηφιακές και τις μηχανές με φιλμ είναι πως στις δεύτερες το φως έπεφτε (θα έγραφα πέφτει όμως τείνουν να γίνουν μουσειακό είδος) πάνω στο φιλμ και αποτύπωνε το θέμα ουσιαστικά με χημική αντίδραση. Ενώ στις ψηφιακές το φως πέφτει πάνω σε έναν ηλεκτρονικό αισθητήρα και μετατρέπεται σε ηλεκτρονικό σήμα που κατόπιν αποθηκεύεται στην μνήμη.

Ενώ οι δυο βασικές διαφορές (που αφορούν στο μέγεθος) ανάμεσα στις μεγάλες –DSLR- ψηφιακές και τις μικρές compact ψηφιακές, είναι το τι βλέπεις πριν κάνεις την φωτογραφία και το μέγεθος του αισθητήρα.

Στις πρώτες, μέσω ενός συστήματος φακών βλέπεις μια πιστή απεικόνιση αυτό που είσαι έτοιμος να απαθανατίσεις όταν πατήσεις το κουμπάκι, με την βοήθεια του φωτός και την χρήστη του κλείστρου, του φακού και του αισθητήρα, ενώ στις δεύτερες αυτό που βλέπεις δεν είναι ακριβώς το ίδιο που θα φτάσει στον αισθητήρα, αφού δεν υπάρχει αυτό το σύστημα και δεν βλέπεις μέσα από τον φακό.

Επίσης, πέρα από το παραπάνω περισκοπικό σύστημα οι DSLR έχουν μέγεθος που δεν τις καθιστά ελκυστικές στον μέσο χρήστη γιατί διαθέτουν και μεγάλο σε μέγεθος αισθητήρα για να συλλαμβάνουν περισσότερο φως. Όπου μεγαλύτερος αισθητήρας συνήθως σημαίνει και ποιοτικότερος φακός, για να καταφέρνει να υπάρχει ισορροπία στα τεχνικά στοιχεία.

Αυτές οι δύο διαφορές είναι που δίνουν την δυνατότητα να έχουν οι compact cameras (αλλά και τα κινητά τηλέφωνα που τραβάνε φωτογραφίες) μικρό μέγεθος. Το βασικό χαρακτηριστικό δηλαδή που κάνει αυτές τις συσκευές ιδανικές για να βγάζει φωτογραφίες ο μέσος άνθρωπος.

Κι ενώ η πρώτη διαφορά δεν έχει να κάνει άμεσα (έχει έμμεση αλλά δεν είναι του παρόντος να αναλυθεί) με την ποιότητα της φωτογραφίας, η δεύτερη είναι ο,τι σημαντικότερο!

Έτσι ερχόμαστε σε αυτό που έχει γίνει η σημαία του μάρκετινγκ των εταιρειών στην προσπάθεια τους να πουλάνε διαρκώς νέες συσκευές που βγάζουν φωτογραφίες, που όμως ξέρουν πως στην ουσία δεν έχουν τίποτα νέο να προσφέρουν.
Σημαία που κυματίζει όμως χωρίς πρόβλημα γιατί βασίζονται στον αέρα που τους παρέχει το γεγονός πως η πλειοψηφία πιστεύει αυτό που της λένε πως μετράει και δεν ενδιαφέρεται να ψάξει λιγάκι τι ισχύει και τι όχι.

Κυρίως όμως στο γεγονός πως το 99% αυτών των πελατών θα κάνει τέτοια χρήση των φωτογραφιών που δεν πρόκειται να καταλάβει ποτέ πως το κοροϊδεύουν με το να το κάνουν να θεωρεί σημαντικό κάτι που δεν είναι. Τα megapixels !!

Τι είναι όμως το Megapixel;
Για να το πούμε πολύ απλά, ένα megapixel είναι 1 εκατομμύριο εικονοστοιχεία (πίξελ)
Εικονοστοιχεία πάνω στα οποία πέφτει το φως και δίνει την δυνατότητα στον αισθητήρα να καταγράψει αυτό που περνάει μέσα από τον φακό. Οπότε είναι εύκολο να κάνουμε τα μαθηματικά και να καταλάβουμε πως το 16 MP μεταφράζεται στο ακόμη πιο εντυπωσιακό 16 εκατομμύρια πίξελ.

Κι εδώ είναι που έχουν επενδύσει οι εταιρείες και τα καταστήματα πώλησης ώστε να πουλάνε διαρκώς νέα μοντέλα. Τι κάνουν; Απλά αυξάνουν τον αριθμό των εικονοστοιχείων. Πως; Μικραίνοντας τα !

Δημιουργώντας έτσι εντυπωσιακά νούμερα που συνοδεύουν το προϊόν και δίνουν εύκολα όπλα στον πωλητή ώστε να πείσει τον υποψήφιο πελάτη πως η παλιά του κάμερα ή το παλιό του smartphone με τα 6 MP δεν πιάνει μια μπροστά στην καινούργια ψηφιακή με τα 20 και το τελευταίο μοντέλο κινητού με τα 16 αντίστοιχα.

Που εδώ υπάρχει κι ένας ακόμη μύθος (μύθος στον μύθο) γιατί οι κατασκευαστές smartphone βασιζόμενοι στο ότι είναι σχετικά εύκολο να αυξήσεις τα pixels, περνάνε στον κόσμο πως ένα κινητό με 16 ΜP κάνει οπωσδήποτε καλύτερες φωτογραφίες από μια compact camera με 12.

Μύθο που οι κατασκευαστές ψηφιακών φωτογραφικών δεν μπορούν να αντικρούσουν γιατί θα ξεμπρόστιαζαν και τους εαυτούς τους και μεταξύ κατεργαρέων ειλικρίνεια 🙂
Έτσι επενδύουν -κυρίως- στο να κάνουν τις ψηφιακές να μοιάζουν λίγο με smartphone και να μπορούν να έχουν σύνδεση wi-fi για παράδειγμα, ώστε να διαμοιράζεις χωρίς να χρειάζεσαι άλλο μέσο τις φωτογραφίες που βγάζεις.

Αυτό λοιπόν που δεν λένε και αποφεύγουν να εξηγήσουν είναι πως το σημαντικότερο είναι το μέγεθος του αισθητήρα. Γιατί (ας το πούμε μπακαλίστικα και πολύ απλοϊκά) αν έχουμε δυο φωτογραφικές με 20 megapixel και η μια έχει αισθητήρα που έχει μέγεθος 3cm επί 3cm και η άλλη αισθητήρα που έχει μέγεθος 1cm επί 1cm καταλαβαίνει ο οποιοσδήποτε πως κάθε ένα από τα 20 εκ. πίξελ της πρώτης θα είναι μεγαλύτερο από το αντίστοιχο της δεύτερης.

Και μεγαλύτερα εικονοστοιχεία σημαίνει μεγαλύτερη επιφάνεια για να συλλέξουμε το φως.
Και περισσότερο φως μεταφέρει περισσότερη πληροφορία στο τελικό αποτέλεσμα.
Και περισσότερη πληροφορία σημαίνει περισσότερη λεπτομέρεια.
Και περισσότερη λεπτομέρεια σημαίνει καλύτερη φωτογραφία.

Πιο εύκολος τρόπος να το καταλάβουμε είναι ο θόρυβος (σαν το χιονάκι στις παλιές τηλεοράσεις) που έχει η φωτογραφία μιας απλής κάμερας ή ενός απλού κινητού αν την ανοίξουμε σε πλήρες μέγεθος, όσο μειώνεται το παρεχόμενο φως. Και ο λόγος που ειδικά τα κινητά, σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού είναι ουσιαστικά τυφλά, παρά τα ψηφιακά τρικ που κάποια ακριβά μοντέλα χρησιμοποιούν για να ξεγελάσουν το μάτι…

Γιατί όμως δεν το καταλαβαίνει αυτό ο μέσος αγοραστής;
Γιατί σχεδόν ποτέ δεν βλέπει την φωτογραφία που τραβάει σε πλήρες μέγεθος.
Συνήθως τις βλέπει στην οθόνη του κινητού ή του υπολογιστή.
Και τις ανεβάζει instagram  ή το facebook…
Και αν τύχει να εκτυπώσει κάποιες από αυτές, τις έχει στο χέρι του και τις βλέπει σε μέγεθος ακόμη μικρότερο της οθόνης του υπολογιστή, αφού συνήθως εκτυπώνουμε σε 10×15.

Χρήσεις για τις οποίες θα ήταν υπέρ-αρκετά και 2 MP.
Αυτό φυσικά δεν συμφέρει καμιά εταιρεία να γίνει ευρεία γνώση, γιατί τι θα σου πουλούσαν τόσα χρόνια, από τα 2 μέχρι τα 22 MP που έφτασαν να προσφέρουν, αν σου έλεγαν πως η διαφορά δεν έχει την παραμικρή σημασία.

Που αν την άνοιγε σε 1:1 αναλογία, θα έβλεπε μόνο ένα μικρό μέρος αυτής.
Και αυτό το μικρό μέρος θα ήταν κάτι που δεν θα θύμιζε σε τίποτα αυτό που νομίζει πως η κάμερα ή το smartphone του έχει τραβήξει. Στις περισσότερες δε των περιπτώσεων η φωτογραφία θα θύμιζε πίνακα ζωγραφικής…

Κι ενώ αν την εκτύπωνε στο τυπικό μέγεθος που τυπώνουμε θα ήταν υπέρ-ευχαριστημένος, αν επέλεγε να την τυπώσει σε 1:1 αναλογία (στο μέγιστο μέγεθος) στα 300dpi που θεωρείται η ιδανική επιλογή και αυτή που χρησιμοποιούν οι επαγγελματίες φωτογράφοι, θα ήθελε «μισό τοίχο» για να την κρεμάσει και θα μετάνιωνε τα λεφτά που έδωσε αφού θα αποκαλύπτονταν τα μειονεκτήματα του μικρού αισθητήρα…

Αν τραβούσε για παράδειγμα σέλφι με τα 16 MP του σούπερ κινητού του με τον μικροσκοπικό αισθητήρα ένα συννεφιασμένο πρωινό και μπορούσε και την άνοιγε κάπου σε πλήρες μέγεθος ώστε να την δει ολόκληρη, καθόλου απίθανο να δυσκολευόταν να αναγνωρίσει τον ίδιο του τον εαυτό από την χάλια ποιότητα.

Οι δε εφευρετικότητα των εταιρειών smartphone στο να προσποιηθούν πως οι πλακέ συσκευές τους διαθέτουν όσα και μια καλούτσικη compcat όπως οπτικό ζουμ είναι αστείρευτη. Όπως στα iPhone για παράδειγμα που όταν υποτίθεται πως κάνεις ζουμ, το λογισμικό απλά μικραίνει το «κάδρο» που αποθηκεύει σαν φωτογραφία, δημιουργώντας ένα εφέ που μοιάζει για ζουμ όμως δεν είναι!

Με το να έχουν καταφέρει λοιπόν να κάνουν τα «άχρηστα» megapixels να είναι το μόνο που κοιτάει ο υποψήφιος αγοραστής, φτάσαμε στο σημείο μεγάλος αριθμός ψηφιακών καμερών, ενώ υπάρχει περιθώριο για παραπάνω, να είναι εφοδιασμένες με τον μικρότερο μέγεθος αισθητήρα που υπάρχει !
Όπου τα χαρακτηριστικότερα μεγέθη είναι τα παρακάτω.
Από το μεγαλύτερο στο μικρότερο:
35mm full frame , APS-C , Micro 4/3 , 1 , 2/3 , 1/2.3 , 1/3.2

Και πάνω σε αυτή την προσέγγιση να μην τις νοιάζει να προσφέρουν ούτε κάποια άλλα πράγματα….
Όπως απομακρυσμένο από τον φακό φλας και σε ψηλότερο σημείο και όχι δίπλα, που θα πρόσφερε πιο όμορφο και φυσικό αποτέλεσμα χωρίς περίεργες σκιές ή ικανοποιητικό οπτικό ζουμ για παράδειγμα.

Που θα αύξανε και την εμπειρία για τον χρήστη και θα ξεδίπλωνε και λίγη από την -όποια- δημιουργικότητα του. Όπου οπτικό ζουμ το πόσο μπορεί να κινηθούν τα μηχανικά μέρη του φακού ώστε να φέρουν πιο κοντά κάτι απομακρυσμένο.

Με την πλειοψηφία των κατασκευαστών να δίνει από x3 μέχρι x5 (60% των μοντέλων που κυκλοφορούν) το οποίο «ενισχύουν» μαρκετινίστικα με ψηφιακό ζουμ που είναι μια απάτη και μισή και 99% κάνει την φωτογραφία να μην βλέπεται ούτε στην μικρή οθόνη ενός smartphone….

Κάτι που ο μέσος χρήστης δεν αντιλαμβάνεται όταν πατάει το κουμπάκι για να ζουμάρει, με το χ3-χ5 οπτικό να τελειώνει γρήγορα και την κάμερα περνάει στο ψηφιακό…

Με το να έχουν λοιπόν καταφέρει να κάνουν τον κόσμο να πιστεύει το ψέμα πως πολλά megapixel = καλύτερη φωτογραφία, χρεώνουν με υπερβολικά ποσά την αύξηση τους και έτσι, μοντέλα που σου παρέχουν κάποιο, κάποια ή όλα αυτά τα ποιοτικά χαρακτηριστικά να ξεφεύγουν σε τιμές…

Γιατί με το να δώσεις πολλά χρήματα ώστε να έχεις την δυνατότητα να τραβάς ανά πάσα στιγμή καλές φωτογραφίες (ξέροντας φυσικά τι θέλεις και έχοντας κάνει τους υποχρεωτικούς συμβιβασμούς σε σχέση με την χρήση μιας DSLR) με την άνεση που σου προσφέρει λόγω μεγέθους μια compact camera, είναι σαν να τους κάνεις την χάρη και να γίνεσαι εν γνώσει σου ένα με όσους τρώνε το παραμύθι του μάρκετινγκ.

Και αν δεν ανήκεις στη μάζα και δεν θέλεις να συμβιβαστείς τελείως, καταλήγεις να ψάχνεις πολύ καιρό μέχρι να αποφασίσεις σε τι θα κάνεις ένα μικρό περαιτέρω συμβιβασμό ή να περιμένεις μια πιθανή προσφορά για να πάρεις σχεδόν με τα ίδια χρήματα που η πλειοψηφία αγοράζει κάμερες με όλα τα τεχνικά χαρακτηριστικά τους να μην προσφέρουν τίποτα στο δίπτυχο ποιότητα-δημιουργικότητα, κάτι που να ξεχωρίζει κάπως από τον σωρό…

Όπως αισθητήρα και φακό ένα-δυο κλικ πάνω, απομακρυσμένο φλας και x20 οπτικό ζουμ με 120 ευρώ…

 

Η ηλιθιότητα δεν σβήνεται ούτε από την Πυροσβεστική

pirosvestiki-1pirosvestiki-2
Δυο εικόνες από αναρτήσεις της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας στο Τwitter, αξίζουν τελικά όσο άπειρες λέξεις. Τι να γράψεις; Για την παροιμιώδη ηλιθιότητα κάποιων;
Που βλέπουν κάπου από κάποιον μια δήθεν προσφορά και τα δάχτυλα τους στο πληκτρολόγιο του κινητού συναγωνίζονται σε ταχύτητα την βλακεία τους;
Που παίρνουν κάπου χωρίς να ψάξουν, να ρωτήσουν, να μάθουν;

Που δεν είναι λίγοι αλλά πολλοί. Τόσο πολλοί ώστε να δημιουργούν πρόβλημα στο τηλεφωνικό κέντρο μιας από τις πιο χρήσιμες υπηρεσίες της χώρας!

Τόσο μεγάλο πρόβλημα που την αναγκάσαν να κάνει παρόμοιες αναρτήσεις σε όλα τα κοινωνικά δίκτυα, ώστε να ενημερωθούν άμεσα ή έμμεσα οι υπόλοιποι από όσους θα έπαιρναν τηλέφωνο όπως και οι προηγούμενοι να μην το κάνουν!

Θα μπορούσα να γράφω για ώρες, όμως για την ώρα προηγείται η ενημέρωση.
Τετραψήφιο που ξεκινάει από 199 σταματάει στα τρία πρώτα ψηφία γιατί πρόκειται για υπηρεσία έκτακτης ανάγκης! Την πυροσβεστική!
Μην το παίρνεις λοιπόν! Δεν θα κερδίσεις δωρεάν ΜΒ.
Θα μείνεις με την έμφυτη βλακεία σου!
Υ.Γ.
Σε δυο βδομάδες μπορεί να βγάλει αντίστοιχες ενημερώσεις και η Ελληνική Αστυνομία
γιατί κάποιος θα τρολάρει τους ηλίθιους πως κερδίζεις δωρέαν ΜΒ αν καλέσεις το 1000.

Πηγές αναρτήσεων για του λόγου το αληθές:
Για να μην πει κανείς πως είναι ψεύτικες και αυτά δεν γίνονται!
https://twitter.com/pyrosvestiki/status/809699417540481024
https://twitter.com/pyrosvestiki/status/809699580065574912

Από τα ransomware στα Windows με αγάπη…

Locky ransomware #βάλε_linux
Μια φωτογραφία λένε αξίζει όσο χίλιες λέξεις.
Μπορεί όμως να αξίζει και από μισό μέχρι ένα bitcoin, δηλαδή 345-690 ευρώ.
Όσο δηλαδή ζητάει το ransomware Locky και οι παραλλαγές του, έτσι και σας ξεγελάσει και καταφέρει να κρυπτογραφήσει τα αρχεία σας.

Γιατί όμως φωτογραφία;
Διότι οι black-hat hackers, αυτοί οι χάκερ δηλαδή που αξιοποιούν τις δεξιότητες τους για να κάνουν κακό στους υπόλοιπους και να αποκομίσουν συνήθως οικονομικά οφέλη με παράνομο τρόπο, βρήκαν νέα μέθοδο να διαδώσουν το συγκεκριμένο ransomware.
(Τι είναι ransomware και πως προστατεύουμε τα αρχεία μας από τέτοιες απειλές)

Και ο νέος τρόπος είναι κρυμμένο «πίσω» από φωτογραφίες που μπορούν να κυκλοφορούν ακόμη και στα social media.
http://arstechnica.com/security/2016/11/locky-ransomware-decoy-image-files-boobytrap-facebook-linkedin/

(Πατέρας της ορολογίας-διαχωρισμού blac-hat, white-hat hackers είναι ο Richard Stallman, ο ιδρυτής του κινήματος ελεύθερου λογισμικού και μαζί με τον Linus Torvalds που δημιούργησε τον Πυρήνα Linux, είναι εξίσου το ίδιο σημαντικό πρόσωπο για την τεχνολογική κοινότητα. Που έκανε τον διαχωρισμό αυτό για να βάλει τα πράγματα στην θέση τους για τον μέσο άνθρωπο που θεωρεί τους χάκερ εγκληματίες. Γιατί η πλειοψηφία όσων ασχολούνται με το hacking χρησιμοποιούν τις δεξιότητες τους για να προσφέρουν και αν έχουν κέρδος είναι με νόμιμο τρόπο. Έρευνα, προειδοποίηση για προβλήματα κλπ)

Μέχρι τώρα το συγκεκριμένο κακόβουλο λογισμικό κυκλοφορούσε καμουφλαρισμένο σαν αρχείο Microsoft Word, που όταν το κατεβάζεις και το ανοίγεις, αν έχεις τις μακροεντολές  ενεργοποιημένες, τρέχει ένα κώδικα που κατεβάζει το κυρίως αρχείο, αν όχι, σου ζητάει να τρέξει κάποιες μακρό-εντολές για να μπορέσεις -και καλά- να το διαβάσεις.

Πλέον έχουν βρει τρόπο να το κρύβουν και σε φωτογραφίες.

Βάζουν λοιπόν τον κατάλληλο κώδικα σε αρχεία εικόνας. Αρχεία που όταν ο χρήστης των Windows κλικάρει για να δει, αυτά κατεβαίνουν στον υπολογιστή του και όταν τα κλικάρει ξανά, με την εκτέλεση του ανοίγματος της εικόνας, εκτελείται και ο κώδικας που κρύβεται από πίσω και….ανοίγει ο δρόμος για να πει bye-bye στα αρχεία του.

Έχει επίσης αναφερθεί πως μπορούν να εκμεταλλευτούν την συνήθεια πολλών χρηστών να δέχονται άκριτα να εγκαθιστούν στον browser τους οτιδήποτε φαίνεται να προέρχεται σαν μήνυμα από αυτόν.

Συγκεκριμένα, στην περίπτωση του Google Chrome τα καμουφλαρισμένα αρχεία και τα κακόβουλα link οδηγούν σε μια σελίδα όπου στον αδαή ή ανυποψίαστο φαίνεται σαν ο Chrome να ζητάει να εγκατασταθεί κάποιο πρόσθετο () σε αυτόν ώστε ο browser του και κατ επέκταση ο χρήστης να μπορεί να δει αυτό που έχει η σελίδα (συνήθως βίντεο) κάτι που πιο εύκολα κάνει, αφού οι περισσότεροι δεν θεωρούν τον περιηγητή τους κομμάτι ακριβώς του λειτουργικού. Μόνο που όταν το εγκαταστήσει, το κακόβουλο πρόσθετο ξεκινάει να κάνει στο παρασκήνιο όλη την βρώμικη δουλειά εν αγνοία του.

Κι αν αυτά τα ανακάλυψαν και τα απομάκρυναν, ο δρόμος είναι ανοιχτός για να εμφανίζονται διαρκώς νέα και αν δεν έχεις φροντίσει να αναπτύξεις τις άμυνες που πρέπει σαν χρήστης, να πέσεις στο «μάτι του κυκλώνα», στο διάστημα της νηνεμίας δηλαδή, από την κυκλοφορία μέχρι την ανακάλυψη τους.

Με τον ίδιο τρόπο δηλαδή που μεταδίδονται συνήθως και τα spam-malware μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα. Που εγκαθιστά ο μπουμπούνας στον browser του αυτό που του ζητάει η χι σελίδα και μετά αυτοί που του το στείλανε έχουν πρόσβαση στον λογαριασμό του στο facebook που είναι συνδεδεμένος και ξεκινάει το πάρτι.

Που μπορεί να είναι κάτι από τα παρακάτω ή και όλα μαζί συνδυαστικά:
α) να μοιράζουν απλά το ίδιο αρχείο/link σε όλους τους φίλους του,
β) να ξεκινάνε να αλλάζουν τα στοιχεία του για να αλληλεπιδράσουν με ακόμη περισσότερους,
γ) να εκμεταλλεύονται το ότι οι περισσότεροι χρήστες δεν έχουν πάει ποτέ στις ρυθμίσεις ασφαλείας που τους παρέχει το facebook (και κάθε κοινωνικό δίκτυο) και έχουν -το πολύ απλό- ελεύθερη την επιλογή να τους κάνει tag όποιος θέλει και αυτό να εμφανίζεται χωρίς την έγκριση τους παντού και στο χρονολόγιο τους. Που βλέπουν ξαφνικά οι φίλοι του στις ειδοποιήσεις τους πως έγινε tag κάπου, πηγαίνουν από περιέργεια να δουν τι και πως και να πατάνε την μπανανόφλουδα…
δ) μέχρι και να του αλλάξουν το password και όταν κάνει αποσύνδεση να χάνει -έστω πρόσκαιρα- την κυριότητα του προφίλ του. Και μέχρι να το πάρει πίσω να συνεχίσουν οι κακοί το πάρτι ανενόχλητοι.

(Τρεις φίλοι από την αρχή του χρόνου με πρόσθεσαν στην λίστα των συγγενών τους και μου ζητούσε το φατσοβιβλίο επιβεβαίωση για να εμφανιστεί και σε μένα και δεν το έκαναν γιατί εδώ στην Θεσσαλονίκη όλοι είμαστε καρντάσια…) 🙂

Οι κακοί από τους χάκερ λοιπόν χρησιμοποιούν (γενικά) και τα social media γιατί είναι ο πιο εύκολος τρόπος να διαδοθεί κάτι. Παλιά υπήρχε μόνο ένας δρόμος, τα email. Που σε σύγκριση, τα σημερινά κοινωνικά δίκτυα μοιάζουν με αυτοκινητοδρόμους υψηλών ταχυτήτων.

Επίσης στα δίκτυα κοινωνικής δικτύωσης, θεωρείς (λανθασμένα φυσικά) σαν δικό σου άνθρωπο τον οποιοδήποτε άγνωστο σου έχεις προσθέσει στην λίστα φίλων.
Και άλλο (καθόλου άλλο φυσικά…) να σου στείλει ξαφνικά μήνυμα με φωτογραφίες ή συνδέσμους σε κάποιο site ο Γιάννης ο Παοκάρας ή ο Μήτσος ο Θύρα 7 που έκανες φίλο μόνο και μόνο λόγω ομάδας και άλλο να σου έστελνε ένα email ο χακαρισμένος λογαριασμός του ή ο (καθόλου απίθανο) ανύπαρκτος στην πραγματικότητα αυτός τύπος…

Δεν θα μιλήσω (σχήμα λόγου) για τα λιγούρια που κάνουν add κάθε εγχώρια εκδοχή της Κιμ Καρντάσιαν για:
α) να παίρνουν λίγο μάτι μέσα από την υποτιθέμενη ασφάλεια του κοινωνικού δικτύου, αντί να επισκέπτονται τα site που έχουν αυτό που θέλουν, γιατί δεν ξέρουν ποια είναι τα ασφαλή και δεν μπορούν να αποφύγουν όλα εκείνα τα παράθυρα και παραθυράκια που ξεπετιούνται μπροστά τους σαν τρελά και τους αγχώνουν μην κάνουν καμιά βλακεία…
β) να μην δίνουν (με το νου τους) στόχο στην γυναίκα, κοπέλα τους.
Ενώ ο λογαριασμός αυτός το πιο πιθανό είναι να είναι ψεύτικος και να αποσκοπεί όχι απλά να κάνει like farming αλλά μέσω social engineering τεχνικών, όπως αυτές που περιγράφονται παραπάνω, να καταφέρει να πάρει μάτι στα δικά τους πράγματα. Από τα email τους και των φίλων τους, μέχρι κωδικούς τραπεζικών λογαριασμών…

Ούτε για τις γυναίκες που πατάνε ότι παρανοϊκή προσφορά δουν.
Σαν τα 800 ευρώ δήθεν δωροεπιταγή γνωστού σουπερμάρκετ που είχαμε πρόσφατα. Που αναγκάστηκε να βγάλει και ανακοίνωση πως δεν έχει σχέση με την συγκεκριμένη σελίδα και πως πρόκειται για απάτη.

Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πόσο αστραπιαία διαδίδεται και η τελευταία τρολιά, ψεύτικη είδηση, ηλιθιότητα. Μαζί με αυτά και με την ίδια ταχύτητα και κακόβουλα προγράμματα…

Φυσικά, για την πλειοψηφία των απειλών πρέπει να γίνουν όλα τα παραπάνω βήματα. Όμως….
α) Πόσοι μέσοι χρήστες Windows θα παραξενευτούν που μια εικόνα από κάποιο μήνυμα στο facebook κατέβηκε στον υπολογιστή τους, αντί να ανοίξει στο πρόγραμμα περιήγησης που χρησιμοποιούν;
β) Πόσοι χρήστες Windows έχουν ενεργοποιημένη την επιλογή να βλέπουν και τις κρυφές καταλήξεις των γνωστών αρχείων, ώστε να ξέρουν πως κάτι που λέει αρχείο.jpg είναι όντως αυτό και δεν είναι αρχείο.jpg.exe για παράδειγμα;

(το ίδιο με τα χωρίς κρίση κλικ στα email. Που σου έρχεται κάτι με ονομασία τραπεζα τάδε@τραπεζα.gr και το πατάς και το ίδιο κάνεις με όσα σου λέει μέσα γιατί το θεωρείς νόμιμο, ενώ αν περνούσες το ποντίκι πάνω στον τίτλο θα εμφανιζόταν η πραγματική διεύθυνση pata_me_na_tin_patisis@gmail.com)

δ) Πόσοι χρήστες Windows έχουν μετά από 1-2 μήνες ακόμη ενεργοποιημένο το UAC (User Account Control-έλεγχος λογαριασμού χρήστη);
Κι αν το έχουν, πόσοι από αυτούς το έχουν στην αυστηρότερη ρύθμιση, ώστε να τους προειδοποιήσει;
Κι αν τους προειδοποιήσει, πόσοι από αυτούς θα καταλάβουν πως μια κανονική εικόνα δεν θα χρειαζόταν να ζητάει άδεια να «εκτελεστεί»…;
Και πόσοι από αυτούς δεν πατάνε απλά Ο.Κ σε οτιδήποτε «εκνευριστικό» μήνυμα τους βγάζουν τα Windows;

(UAC που σαν ιδέα, σε θεωρητικό επίπεδο, είναι καλό. Αλλά στημένο στην γελοία φιλοσοφία και σχεδιασμό των Windows ως λειτουργικό σύστημα, με την αμφιλεγόμενη «φιλικότητα» που διαφήμιζαν μια ζωή και την νοοτροπία με την οποία μπόλιασαν τους χρήστες τους, τα κάνει μη φιλικά και οδηγεί την πλειοψηφία των χρηστών, το πρώτο πράγμα που ψάχνουν να βρουν να είναι πως να το απενεργοποιήσουν).

Και τέλος, πόσοι χρήστες θα παραξενευτούν από όλα αυτά αλλά και από το ότι ο χι διαδικτυακός φίλος τους που συνήθως δεν τους έχει ενοχλήσει ποτέ, τους στέλνει ένα αρχείο κειμένου ή φωτογραφίας (είτε μέσω κοινωνικών δικτύων είτε μέσω email) και δεν θα το κλικάρουν από μηχανική περιέργεια και συνήθεια προτού σκεφτούν «μπας και έκανα βλακεία που το πάτησα και την πάτησα»…;

(Πολύ λακωνικά, μια εικόνα σε μορφή jpg μπορεί να κρύβει κι άλλα πράγματα γιατί πρόκειται στην ουσία για ένα συμπιεσμένο, για λόγους οικονομίας χώρου, αρχείο)

Και πόσοι δεν θα το κάνουν, ακόμη κι αν έχει περίεργη κατάληξη, όπως .svg ή κάτι άλλο;
https://en.wikipedia.org/wiki/Scalable_Vector_Graphics

Γιατί πάρα πολλά από τα αρχεία εικόνας που μεταφέρουν το Locky δεν μπαίνουν καν στον κόπο να καμουφλαριστούν με ονομασίες καταλήξεων που δεν χτυπάνε καμπανάκια και έρχονται σε αυτή την μορφή. Που δηλώνει ουσιαστικά ότι πρόκειται για αρχείο που μπορεί κάλλιστα να περιέχει javascript που περιμένει το κλικ για να εκτελεστεί.
Να τρέξει και να ανοίξει την μικρή «τρυπούλα» που χρειάζεται για να εκχυθεί στην συνέχεια ο κακόβουλος κώδικας με το ransomware στο μηχάνημα…
(επίσης πολύ λακωνικά, σκριπτ είναι στην ουσία ένα σενάριο που περιγράφει κάποιες ενέργειες τις οποίες έχει σχεδιαστεί να εκτελεί)
Γλώσσα προγραμματισμού σεναρίων

Για όλα τα παραπάνω, ακόμη και κάτι που φαίνεται ως μια αθώα εικόνα, αν δεν είμαστε υποψιασμένοι με το καθετί και αν δεν έχουμε αφήσει την ασφάλεια του μέσου με το οποίο πλοηγούμαστε στο διαδίκτυο στην τύχη, τον Θεό ή κάποιο antivirus που θεωρούμε (λανθασμένα) πως μπορεί να μπλοκάρει τα πάντα και αν δεν έχουμε φροντίσει να ψάξουμε και να πάρουμε από μόνοι μας μαθήματα ασφαλείας για το πως πρέπει να λειτουργούμε, μπορεί να μας κοστίσει όλα μας τα αρχεία…

Και να μείνουμε να την κοιτάμε που θα μας μιλάει με λιγότερες από χίλιες λέξεις.
Που θα μας λέει:
«Πήγαινε στο τάδε site και βάλε την καρτούλα σου να μας πληρώσεις για να πάρεις το κλειδί να ξεκλειδώσεις τα αρχεία σου«

#βάλε_linux

Τα φυτά και τα φρούτα της τεχνολογίας…

robot-707219_640
Τι απαιτήσεις αλήθεια έχεις από μια κορυφαία αυτοκινητοβιομηχανία, όταν αγοράζεις ένα πανάκριβο αυτοκίνητο, ας πούμε των… 50.000 ευρώ;

Οποιοσδήποτε λογικός άνθρωπος θα μπορούσε να παραθέσει πρόχειρα τις παρακάτω.
1) Να είναι στιβαρή κατασκευή. Να μην αρπάζει το σασί στην πρώτη λακκούβα ή να μην
σπάει το παρμπρίζ του από το ίδιο χαλικάκι που θα το ράγιζε και σε ένα των 8.000
2) Να μην παρουσιάζει προβλήματα που θα δικαιολογούνταν (ίσως) σε πολύ φθηνά μοντέλα άλλων εταιρειών που κάνουν υποχωρήσεις στην ποιότητα για το κόστος…
Όπως να μην καίει εύκολα λάμπες, να λειτουργούν τα χειριστήρια…κλπ
3) After sales εξυπηρέτηση που να ξεχωρίζει.
Και κυρίως…
4) Αντιμετώπιση του πελάτη (από την αρχή μέχρι για όσο έχει το αυτοκίνητο της) με τον απαραίτητο σεβασμό που, για το σεβαστό ποσό το οποίο της διέθεσε, απαιτείται να του δείχνει.

Σίγουρα κάποιος θα έβρισκε και άλλα πράγματα, να προσθέσει στην λίστα.
Όμως παραπάνω από σίγουρο είναι πως αυτά τα λίγα, πρέπει να φαντάζουν πολύ λογικά για την πλειοψηφία των ανθρώπων.

Γιατί δεν μπορώ να σκεφτώ ούτε έναν κάτοχο τόσο ακριβού αυτοκινήτου που να μην έχει έστω κάτι από τα παραπάνω και να είναι διατεθειμένος να δικαιολογήσει την εταιρεία, ειδικά όταν αποδεικνύεται πως δεν ήταν απλά ο άτυχος της στατιστικής και πως το πρόβλημα και η προβληματική αντιμετώπιση του (του προβλήματος και του ίδιου) είναι γενικευμένο φαινόμενο.

Στην ίδια λογική, ίδιου τύπου απαιτήσεις έχει ο κάθε ένας που αγοράζει κάτι που κοστίζει πανάκριβα. Γιατί όταν κάτι το πληρώνει και δίνει τα ωραία του λεφτά, είναι πελάτης και περιμένει αυτό που αγοράζει να ανταποκρίνεται κατ’ ελάχιστο σε όσα λέει πως προσφέρει.

Που όσο αυξάνει η τιμή, τόσο μεγαλώνουν και οι απαιτήσεις του, ώστε τα παραπάνω που πληρώνει να έχουν ένα αντίκρυσμα και να πηγαίνουν όχι μόνο την σχέση προϊόντος-πελάτη αλλά και την σχέση εταιρείας-πελάτη σε τόσο υψηλότερο επίπεδο που να δικαιολογεί και την μεγάλη διαφορά στην τιμή από ομοειδή προϊόντα άλλων φθηνότερων εταιρειών.

Και που σε πιθανό πρόβλημα, περιμένει κανείς την άμεση αντίδραση της εταιρείας, ώστε και γρήγορα να λυθεί το όποιο πρόβλημα και ικανοποιημένος να μείνει ο πελάτης από την συμπεριφορά προς το πρόσωπο του και η εικόνα της εταιρείας να μην υποστεί μεγάλη ζημιά. ‘Η έστω την μικρότερη δυνατή ζημιά…

Κάτι δηλαδή που συνέβη πριν 2-3 μήνες με το πολύ ακριβό προϊόν ενός τεχνολογικού κολοσσού από την Νότια Κορέα. Το Galaxy Note 7 της Samsung.
Που από σχεδιαστικό λάθος, υπήρχε μεγάλη πιθανότητα να «σκάσει» η μπαταρία και να πιάσει φωτιά.

Στην αρχή λοιπόν και ενώ τα κρούσματα ήταν μερικές δεκάδες δεν το έπαιξαν Κινέζοι. Που καθότι από την Κορέα, θα μπορούσαν…

Παραδέχθηκαν πως υπάρχει πρόβλημα, αλλά θεώρησαν (λογικά μέχρι ενός σημείου)πως ήταν ένα πρόβλημα που αφορά μια συγκεκριμένη παρτίδα κινητών που είχαν μια συγκεκριμένη παρτίδα μπαταριών που είχαν πωληθεί κυρίως στην αγορά των ΗΠΑ.
Και αντιμετώπισαν το πρόβλημα παρέχοντας αντικατάσταση του κινητού με ένα ίδιο μοντέλο, μεταγενέστερης παραγωγής.

Και όταν άρχισε να διαφαίνεται (αφού τα επίσημα καταγεγραμμένα περιστατικά πέρασαν τα 100) πως αφορούσε δυνητικά κάθε μονάδα που παράχθηκε, γιατί τα είχαν κάνει θάλασσα στην σχεδίαση, δεν έψαξαν τρόπο να το τρενάρουν με δικαιολογίες.

Με μια επίσημη ανακοίνωση και με δελτία τύπου παντού, ανακοίνωσαν την πλήρη απόσυρση του μοντέλου και ενημέρωσαν όσους το είχαν στην κατοχή τους να πάψουν άμεσα να το χρησιμοποιούν και να το πάνε πίσω ώστε είτε να τους επιστραφούν τα χρήματα στο ακέραιο είτε να κάνουν μια ίδιας αξίας ανταλλαγή με κάποιο άλλο.

Κίνηση που της κόστισε/αναμένεται να της κοστίσει πάνω από 3 δις δολάρια!
Χωρίς να μπορεί να υπολογιστεί κανείς το κόστος στην εικόνα της σαν εταιρεία.
Κόστος που όμως θα είναι σημαντικά μικρότερο από ότι θα ήταν αν δεν έδειχνε αντανακλαστικά και αποφάσιζε να αντιμετωπίσει ατομικά κάθε εμφάνιση του προβλήματος, όταν και όποτε αυτό θα εμφανιζόταν.

Δεν εξετάζουμε ούτε το απαράδεκτο (ειδικά για τόσο ακριβό μοντέλο) του σχεδιαστικού λάθους, ούτε το πόσο ανεπίτρεπτο ήταν να βγει στην αγορά και να μην το έχουν ανακαλύψει στους ελέγχους που έκαναν.
Ούτε -κατ επέκταση- την εκ του αποτελέσματος ελλειπή ποιότητα και σχολαστικότητα αυτών.

Άλλωστε και στην γραμμή σχεδιασμού-παραγωγής του πιο ακριβού αυτοκινήτου μπορεί να προκύψει μια φορά ένα πρόβλημα ή λάθος που να μην γίνει αντιληπτό παρά μόνο αφού η παραγωγή βγει στην αγορά.

Εδώ εξετάζουμε περισσότερο τι συμβαίνει όταν αποδεδειγμένα υπάρχει πρόβλημα και την σχέση εταιρείας-πελάτη. Και σε αυτό ο Κορεάτης πήρε άριστα!

Πέρα από την υπερβολική τιμή πώλησης ενός προϊόντος, που δεν αφορά το πραγματικό κόστος αλλά την δημιουργία μιας ψευδαίσθησης, για λόγους καταναλωτισμού.

Πέρα από το γεγονός πως η πλειοψηφία «χρεώνεται» για να αποκτήσει αυτό το εξωπραγματικά υπερτιμημένο αντικείμενο.
(για την μειοψηφία που ξοδεύει γιατί τις περισσεύουν ή θα τα αξιοποιήσει στο έπακρο, καλά κάνει και τα αγοράζει)

Πέρα από το ότι η πλειοψηφία αυτή των πελατών δεν χρειάζεται να ξοδέψει μια περιουσία για να κάνει αυτά που θέλει να κάνει. Και πως έτσι συντηρεί κάτι που οδηγεί σε λάθος δρόμο. Όλα αυτά είχαν απασχολήσει σε παλιότερο άρθρο.
Αναπτήρας 800 ευρώ και σφυρίχτρα 1200. Καιρός για ψώνια…

Ενώ λοιπόν ο Νότιο-Κορεάτης παρέμεινε Νότιο-Κορεάτης και αντιμετώπισε τον πελάτη με απόλυτο σεβασμό(και επιχειρηματική εξυπνάδα αν το δούμε από άλλη οπτική γωνία), υπάρχει και ένα παράδοξο εταιρείας που ακούει στο όνομα Apple.

Apple που σίγουρα χάρηκε με τα προβλήματα του ανταγωνιστή της, όμως κι αυτής το νέο μοντέλο δεν είναι αψεγάδιαστο, αφού το νέο iPhone 7 στα ζόρια σφυρίζει.
(κι αυτό καλύφθηκε στο παραπάνω άρθρο)

Μόνο που -προφανέστατα στην κόντρα του ανταγωνισμού- πέρα από το σφύριγμα στο καινούργιο μοντέλο, της ξέφυγε κι αυτής ένα σχεδιαστικό λάθος στο προηγούμενο. Όχι τόσο σοβαρό όσο της Samsung, αλλά δεν παύει να είναι ένα λάθος.

Που είναι εξίσου απαράδεκτο αν αναλογιστούμε πως οι συγκεκριμένες συσκευές είναι με διαφορά ο,τι ακριβότερο κυκλοφορεί σε smartphone, από την εταιρεία που με κάθε τρόπο προσπαθεί να τονίσει πως από θέμα ποιότητας δεν την φτάνει κανείς!

Και μπορεί τα δικά της να μην σκάνε, άρχισαν όμως να πληθαίνουν όσο περνούσε
(και περνάει) ο καιρός τα παράπονα για την οθόνη αφής. Και πλέον είναι επίσης εκατοντάδες οι περιπτώσεις που όταν πατάς την οθόνη αφής, αυτή σφυρίζει κλέφτικα…
Κοινώς σταματά να αποκρίνεται!

Το ότι η συγκεκριμένη συσκευή έχει και το θέμα του λυγίσματος, άρα κι άλλο σχεδιαστικό λάθος το προσπερνάμε (είχε επίσης καλυφθεί σε αντίστοιχο άρθρο)
Τρίζουν τα κόκκαλα του Steve Jobs από τον τάφο

Σίγουρα όμως είναι σχεδιαστικό λάθος, αφού αυτό που συμβαίνει είναι με τον καιρό να ξεκολλάνε οι ενώσεις του τσιπ που ελέγχει την οθόνη, λόγω και της απουσίας μιας μεταλλικής προστασίας στο συγκεκριμένο σημείο.
Προστασίας που διέθεταν παλιότερα iPhone.

Και πως αντιμετώπισε αυτό το θέμα η Apple;
Πάνω-κάτω όπως όλα τα θέματα που είχαν κατά καιρούς οι συσκευές της.
Σχεδόν ποτέ δεν παραδέχεται τίποτα, ενώ προσπαθεί να πείσει την κοινή γνώμη πως δεν είναι αυτή υπεύθυνη αλλά οι χρήστες-πελάτες.
Που δεν ξέρουν πως να το κρατάνε, δεν ξέρουν πως να το αφήνουν, δεν ξέρουν πως να το ακουμπάνε, δεν ξέρουν πως να το κουνάνε, δεν ξέρουν πως να το κουβαλάνε…

Με δυο λόγια, πως είναι φυτά που έχουν την τιμή να είναι πελάτες της και να κατέχουν τα προϊόντα της, που όμως δεν ξέρουν να τα χρησιμοποιήσουν σωστά και τα χαλάνε!

Και η πλάκα είναι πως τα καταφέρνει !
Επειδή όλα όσα περιγράφονται στα παραπάνω άρθρα, βρίσκουν πεδίο όχι μόνο στους φανατικούς οπαδούς που έχει δημιουργήσει και που είναι διατεθειμένοι να κάνουν το άσπρο μαύρο για να μην «χάσει το φρέσκο χρώμα του» το μήλο, αλλά και στους καταναλωτικά αναλφάβητους που περιγράφει το πρώτο άρθρο και που δύσκολα θα αποδεχθούν πως έπεσαν θύματα καταναλωτικής εκμετάλλευσης τρεις φορές στην ίδια φάση.

Πως κάτι που πλήρωσαν (από το υστέρημα τους οι περισσότεροι) υπερβολικά ακριβά, δεν έχει ποιότητα αντίστοιχη της τιμής του και πως η εταιρεία με το φρούτο για σήμα της, τους συμπεριφέρεται σαν φυτά και καθόλου ανάλογα του πόσα χρήματα της άφησαν…

Τι έγινε λοιπόν με το συγκεκριμένο ζήτημα της οθόνης που έχει ονομασθεί πολύ πετυχημένα και με αρκετή δόση χιούμορ «Touch Disease»;

Αφού μέρα με την μέρα όλο και περισσότερα iPhone 6 plus έχουν οθόνη αφής αλλά είναι σαν να μην έχουν 🙂 άρχισε σιγά σιγά να παραδέχεται πως υπάρχει θέμα.
(Θέμα που δεν έχουν τα S μοντέλα της σειράς γιατί έχουν διαφορετικό εσωτερικό σχεδιασμό κι αυτό λέει πολλά…)
https://ifixit.org/blog/8309/iphone-6-plus-gray-flicker-touch-death/

Τι έκανε λοιπόν;
Έβγαλε ανακοίνωση όπου ενημερώνει πως παρέχει επισκευή για την «προνομιακή τιμή» των 140 ευρώ !!!

Θα πληρώνει δηλαδή κάποιος την εταιρεία για να του φτιάξει κάτι που οφείλεται σε δικό της αρχικό σχεδιαστικό λάθος!!!
http://thenextweb.com/apple/2016/11/18/apple-finally-acknowledges-iphone-touch-disease-problem-by-denying-responsibility/

Και φυσικά ο άτυχος που θα αντιμετωπίσει το πρόβλημα με την μη λειτουργική οθόνη, θα βρεθεί σε αδιέξοδο και θα πρέπει να της τα σκάσει.
Αλλιώς θα πρέπει να το πετάξει, αφού τι να το κάνεις ένα smartphone χωρίς λειτουργική οθόνη αφής; Ένα 600 ευρώ σουβέρ;
(Εκτός κι αν έχεις δυο να τα κάνεις σετάκι….)

Φυσικά, με τόσους οπαδούς (και όχι πελάτες) που έχει και τα μυριάδες καταναλωτικά φυτά, και λίγα θα τους παίρνει για το φρούτο της…

Μέχρι τώρα που δεν αναγνώριζε ούτε έμμεσα το σχεδιαστικό πρόβλημα χρέωνε την επισκευή 309 ευρώ…
Πλέον παραδέχεται την ύπαρξη του προβλήματος, όμως σαν δικαιολογία λέει πως συμβαίνει μόνο σε όσα πέφτουν και σε όσα πιέζει κανείς υπερβολικά την οθόνη και τα κάνει να….στρεσάρονται….

Άμα δεν ξέρεις ρε πως να πιάσεις το μήλο τι το παίρνεις;
Να το κάνεις φυτό; Ε, φυτό;
Φά’ το τώρα και πλήρωνε!