Category Archives: Πολιτισμός

Βρήκαμε τον Highlander

Αλίευση από: https://www.facebook.com/nikos.anagnostopoulos.3348/posts/1806753832842376

Βρήκαμε τον Highlander!

Στην πορεία του στον χρόνο βρέθηκε και στην Ελλάδα όπου πέθανε (προσωρινά, για τα μάτια του κόσμου) μια φορά το 1826.
Μετά από εκατό χρόνια, σε μια δραματική καμπή της ιστορίας τον εκτέλεσαν στο Γουδί (και ξαναπέθανε) το 1922.

Μόνο που συνέβη σε κάποιο παράλληλο σύμπαν γιατί στο δικό μας δεν εκτελέστηκε κανένας που διατέλεσε δύο φορές πρωθυπουργός.
Ο Δημήτριος Γούναρης έγινε τρεις φορές, οι Νικόλαος Στράτος και Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης από μία.
Θα μου πείτε, Χαϊλάντερ είναι αυτός, τον χωροχρόνο τον έχει για πρωινό.
Τέτοιες λεπτομέρειες δεν τον πτοούν.*

Σαν Έλληνας δηλαδή γεννήθηκε σίγουρα μια φορά στη Δημητσάνα, το 1771.
Αν γεννήθηκε και πριν εδώ δεν έχουμε στοιχεία όπως δεν γνωρίζουμε και πότε ήταν αυτή που προηγήθηκε της εκτέλεσης του.**

Η πρώτη πρώτη γέννηση του όμως έλαβε χώρα στα Χάϊλαντς της Σκωτίας (εξού και το Highlander) το 1518 με το όνομα Connor MacLeod.

Στη Σκωτία πέθανε για πρώτη φορά το 1536 και μετά, η επόμενη καταγεγραμμένη εμφάνιση του είναι στην Ελλάδα, όπως προκύπτει από την πινακίδα που τοποθέτησε ο δήμος Θεσσαλονίκης.

Μετέπειτα δεν απασχόλησε την ιστορία τόσο ώστε να καταγραφεί κάπου.
Όλα αυτά μέχρι τη στιγμή που στα μέσα της δεκαετίας του 1980 εμφανίστηκε και πάλι με το αρχικό του όνομα, αυτή τη φορά όμως στη Νέα Υόρκη.

Σήμερα τα ίχνη του έχουν χαθεί.
Όχι όμως και η ηλιθιότητα των κοινών θνητών που έφτιαξαν αυτή την πινακίδα. Ηλιθιότητα που είναι είναι εξίσου αθάνατη με τον Χαϊλάντερ.


*Εδώ δεν πτόησαν αυτόν που έδωσε το ΟΚ για να τοποθετηθεί το κείμενο στην πινακίδα.
**Το πότε γεννήθηκαν αυτοί που εκτέλεσαν την ιστορία με αυτή την πινακίδα μπορούμε να το βρούμε.

ΚΟΚ – Ελλάδα έτος 1442

ΚΟΚ – Ελλάδα 2021.
(Σύμφωνα με το γρηγοριανό ημερολόγιο γιατί στη πράξη εμάς μας ταιριάζει περισσότερο το 1442 του ισλαμικού).

Έξω λοιπόν είναι λογικοί άνθρωποι και θέλουν να αδειάζει ένας κυκλικός κόμβος καθώς αυτός είναι ο λόγος ύπαρξης του.
Να διώχνει γρήγορα τα αυτοκίνητα προς την επόμενη κατεύθυνση τους.

Εδώ αντί να προσθέσουμε ένα άρθρο εννέα λέξεων στον ΚΟΚ «Προτεραιότητα έχει αυτός που βρίσκεται εντός του κυκλικού κόμβου» το κάναμε περίπλοκο.

Χωρίς άρθρο, όπου ο ΚΟΚ αντιμετωπίζει και τους κυκλικούς κόμβους σαν μια απλή διασταύρωση και κατ’ επέκταση με λάθος προτεραιότητα.

Λάθος που σε κάποιες περιπτώσεις το «διορθώνουν» με λάθος τρόπο, με χρήση STOP (το κλασικό ελληνικό μπάλωμα στη φορεσιά του κρατικού Καραγκιόζη) λες και αντί να κοιτάς τον δρόμο και το όχημα μπροστά σου δεν έχεις άλλη δουλειά από το να κοιτάς όχι απλά αν έρχεται κάποιος από δεξιά αλλά να ψάχνεις να δεις και μήπως έπεσες στην εξαίρεση και αυτός έχει STOP.

Μιλάμε για τεράστιο στοπ στη λογική.

Γιατί; Επειδή, πολύ απλά, έχουμε άσχετους-άχρηστους να αποφασίζουν και -κυρίως- γιατί οι «ειδικοί» δεν ασχολούνται με τόσο» ταπεινά» και απλά ζητήματα.

Πως να δείξουν τι σπουδαίοι που είναι αν δεν παραδώσουν μια σούπερ γουάου μελέτη διακοσίων σελίδων, με αμέτρητους αριθμούς, διαγράμματα κλπ. για κάτι σύνθετο και δύσκολο, με τα απλά και τα λογικά;

Τι κι αν όσο πιο απλό κάτι τόσο περισσότερο αγγίζει την τελειότητα.
Η χρήση κοινής λογικής είναι το πιο παράλογο πράγμα σε αυτή τη χώρα.

Όλη η αλήθεια για την Τίφανι Ντόβερ

Λοιπόν, εγώ θα σας πω τι έγινε με την Τίφανι Ντόβερ.
Όταν έκανε το εμβόλιο λιποθύμησε γιατί παρουσίασε μια επιπλοκή το 5G τσιπάκι.

Προσπάθησε να μεταδώσει σε live streaming στον κεντρικό σέρβερ που έστησε στο υπόγειο της βίλας του στο Άσπεν* ο Μπιλ Γκέιτς εικόνα high definition από τα μάτια της με 2G που ως γνωστόν δεν κάνει για τέτοιες δουλειές γιατί θέλει τρελό bandwidth και πολύ ισχυρό σήμα κεραίας και από την υπερπροσπάθεια την έπιασε πονοκέφαλος και κράσαρε ο εγκέφαλος της.

Δεν την διάλεξαν τυχαία εξάλλου.
Μην τρώτε παπά και ακούτε τι σας λένε διάφοροι, πως ήταν τυχαίο, αθώο ή πως την πάτησαν. Μια χαρά την ήξεραν την ευαισθησία της.
Σου λέει, αν αντέχει αυτή όσα κάνει το νανοτσιπάκι μας τότε οι υπόλοιποι δεν θα πάρουν χαμπάρι που θα τους το φυτέψουμε με το δήθεν εμβόλιο.

Γι αυτό την κράτησαν μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας αυτές τις δυο – τρεις μέρες.
Της άλλαξαν το καμένο τσιπάκι, έκαναν μερικά τεστ στο νέο μην την πατήσουν ξανά και έτρεξαν και μια αναβάθμιση ώστε όπου υπάρχει μόνο 2G δίκτυο να στέλνει μόνο δεδομένα φωνής και όχι παραπάνω από ένα MMS ανά δεκαπέντε λεπτά.

Μάλιστα, για να είναι σίγουροι πως με την αναβάθμιση τα τσιπάκια θα λειτουργούν απρόσκοπτα κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, σκέφτονται να την βάλουν να κάνει αίτηση να βοηθήσει -τάχα μου εθελοντικά- για τρεις (ίσως και έξι) μήνες σε κέντρο εμβολιασμού στα βάθη της Αφρικής που έχουν απαρχαιωμένο δίκτυο και που ακόμη και το 3G είναι πολυτέλεια σε πολλές περιοχές.

Καθόλου στη πλάκα, είναι απλά τέλειο που μαζί με την επιστήμη και την τεχνολογία κάνει πλέον άλματα και η συνωμοσιολογία.
Είναι η στροφή στην ιστορία που περίμεναν όλοι αυτοί.
Τι κι αν ο εγκέφαλος τους δεν στροφάρει σωστά ούτε με αίτηση.

Οι ψεκασμοί που δεν στέκουν για όποιον έχει παρακολουθήσει έστω και επιδερμικά φυσική πρώτης Γυμνασίου παίζουν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, απλά τους εμπλούτισαν λιγάκι με το HAARP, η ιδέα της αρχαιότητας περί επίπεδης Γης που αποκρούστηκε (από τότε) από τον Πυθαγόρα και τον Παρμενίδη (και η σφαιρικότητα της που εξηγήθηκε από τον Αριστοτέλη και αποδείχθηκε από τον Ερατοσθένη) επανήλθε στο προσκήνιο ξανά στα μέσα του προηγούμενου αιώνα από ανθρώπους με εγκέφαλο που από άποψη συλλογιστικής ικανότητας ανήκει κάπου στο 1400 π.Χ, μεγαλύτερο πισωγύρισμα δηλαδή και από τους ψεκασμούς, αλλά επιτέλους ήρθε η ώρα να πάνε μπροστά και αυτοί.

Τζάμπα αντιστέκονται στους ψεκασμούς που μας κάνουν πειθήνια όργανα (παράδοξο, αφού ψεκάζονται και αυτοί) τόσα χρόνια περπατώντας στον επίπεδο πλανήτη μας; (πάλι καλά που δεν πάνε ποτέ στην άκρη, να πέσουν, να μείνουν πίσω, να έχουμε άλλα…)
Ήρθε η ώρα να κάνουν το άλμα μπροστά!

Πλήθος εντυπωσιακών ορολογιών να παπαγαλίσουν (microchip, nanochip, 5G, RFID, DNA, mRNA…) και να τους δώσουν όποια ιδιότητα θέλουν πιάνοντας σκόρπιες λέξεις από εδώ κι από εκεί, εντυπωσιάζοντας όσους ούτε αυτό δεν μπορούν να κάνουν και ανοίγοντας πεδίον δόξης λαμπρόν για την ξεχωριστή ανθρώπινο υποομάδα τους να διαπρέψει στο μόνο που πραγματικά εξέλιξαν, την ασύλληπτη ικανότητα να δημιουργούν αρνητικά σενάρια με τη φαντασία τους.

Όταν η ανθρωπότητα συνολικά-συλλογικά την χρησιμοποιεί για να οραματίζεται και να δημιουργεί/πραγματοποιεί φανταστικά επιτεύγματα (από την πενικιλίνη, τις ακτίνες Χ μέχρι τη μεταφορά ενέργειας από τη μια άκρη του κόσμου στην άλλη και την ανάλυση και μελέτη του γενετικού υλικού μας) που μας προοδεύουν σε όλους τους τομείς, προοδεύουν συνωμοσιολογικά πλέον και αυτοί και χρησιμοποιώντας διαρκώς (εκούσια ή ακούσια) όσα μέμφονται και καταγγέλλουν (εμβόλια που έκαναν σαν παιδιά ώστε να καταφέρουν να μεγαλώσουν, το διαδίκτυο χρησιμοποιώντας μόνο την Google, υπολογιστές που τρέχουν Windows με όλα χύμα, τα κοινωνικά μέσα δικτύωσης με όλα στον περιηγητή τους ανοιχτά κλπ) προσφέρουν πραγματική υπηρεσία σε όλους τους υπόλοιπους.

Με την έκθεση του εαυτού τους και την ανάπτυξη των τρελών θεωριών τους μας προσφέρουν ένα πολύτιμο, διαδραστικό παράδειγμα του πόσο πίσω (ακόμη και χιλιετίες) θα είχαμε μείνει ως είδος αν χανόμασταν στο θολό τοπίο που μπορεί να σχηματίσει το μυαλό μας όταν το αφήνουμε απλά να συλλέγει στοιχεία χωρίς να το εκπαιδεύουμε να τα επεξεργάζεται σωστά και προς όφελος μας.

* Όλοι οι κακοί, είναι πασίγνωστο αυτό, αρκεί να θυμηθεί κανείς τις ταινίες James Bond ή τον Αστυνόμο Σαΐνη, έχουν το αρχηγείο τους κάπου ψηλά.

#η_συνωμοσιολογία_στα_καλύτερα_της.

Λίστες από εσένα στα σόσιαλ Akismet για σένα στο WordPress



H ευχαρίστηση να τρέχεις πάνω σε WordPress.
Δεν επιτρέπει να περνάνε σκουπίδια που παράγονται από σκουπίδια σαν αυτό που παραθέτω παρακάτω και να σου λερώνουν τα άρθρα.

Παλιά είχαμε τον παράξενο-ηλίθιο του χωριού ή της γειτονιάς.
Άλλα κάθε μέρος τον δικό του,δεν «ταξίδευαν» παντού.
Ηλίθιο που κοιτούσες να τον αποφύγεις ενώ ήξερες πως δεν υπήρχε περίπτωση να κουβαληθούν στο ίδιο μέρος ηλίθιοι από άλλες περιοχές,γνώση που έκανε τις όποιες φορές τον συναντούσες υποφερτές.

Κάτι που με τον παγκόσμιο ιστό σε πλήρη άνθηση άλλαξε και ο κάθε βλάκας,ακόμη και αν για να μπει στο email του είναι τόσο χαζός που πρέπει να χρησιμοποιήσει το Google search,μπορεί να ταξιδέψει απίστευτα γρήγορα παντού και να βρεθεί και εκεί που είσαι.

Στην σημερινή όμως εποχή της τεχνολογίας και του διαδικτύου που τα πράγματα έχουν κάνει άλματα σε σχέση με τα πρώτα χρόνια του ίντερνετ δεν υπάρχει κανένας λόγος να συναντιέσαι με τον κάθε ηλίθιο,εάν μπορείς να τον αποφύγεις και έχεις πολλά εργαλεία να σε βοηθήσουν να το πετύχεις.

Στα σόσιαλ,αν ξοδέψεις λίγο χρόνο με τις επιλογές που αυτά σου παρέχουν δωρεάν αποκτάς τον απόλυτο έλεγχο όσων ανεβάζεις.
Είτε πρόκειται για ένα ανέκδοτο,είτε για μια είδηση,είτε για μια φωτογραφία…

Δεν χρειάζεται να είναι στο ίδιο κοινό που θα δει μια φωτογραφία σου από μια εκδρομή οι συγγενείς,οι κολλητοί και όσοι εκτιμάς μαζί με κάποιον που απλά είστε φίλοι γιατί ακούτε την ίδια μουσική.

Αν ασχοληθείς λοιπόν λιγάκι και καταλάβεις πως οτιδήποτε αναρτάς δεν χρειάζεται να είναι δημόσιο και να το βλέπουν όλοι (εκτός κι αν είσαι άτομο άρρωστο με τα clicks και τα likes) ρυθμίζεις τα σόσιαλ σου με αυτό το σκεπτικό.

Δημιουργείς λίστες φίλων για να επιλέγεις ποιος θα βλέπει τι και ποιος δεν θα βλέπει τίποτα (Facebook)…
Εκμεταλλεύεσαι τις επιλογές που σου δίνονται για το τι θα εμφανίζεται μπροστά σου (Twitter)…
Γενικά,εσύ ορίζεις ποιος θα μπορεί να έχει ρόλο στη ζωή σου.
Είτε σπουδαίο είτε απλή παρουσία χωρίς ούτε μια ατάκα.


Κάτι παρόμοιο για να μην έχεις τον κάθε ηλίθιο να μολύνει με την τοξικότητα του τις δημοσιεύσεις σου μπορείς να ενεργοποιήσεις και στο μπλογκ σου.

Που αν το τρέχεις πάνω στη ανοικτού κώδικα πλατφόρμα WordPress αναλαμβάνει ο ψηφιακός προσωπικός σου φύλακας να κλείσει την πόρτα και να ασχοληθεί μαζί τους και να τους κάνει να χάσουν απλά τον χρόνο τους να γράψουν κάτι που ποτέ δεν θα τους δώσει την ικανοποίηση να εμφανιστεί δημόσια με τον τρόπο που αυτοί θέλουν αν έστω και στο ελάχιστο δεν πληρούν τα κριτήρια.

Σαν τον παρακάτω ηλίθιο που έπεσε πάνω στο Akismet.

Που σε αντίθεση με το κρατημένο σε ένα επίπεδο σχόλιο που και δημοσιεύτηκε και απαντήθηκε,αυτό εδώ δεν είχε την παραμικρή ελπίδα.
Ούτε την παραμικρή σημασία αν είναι ο ίδιος,δεν του άρεσε η απάντηση και δεν μπόρεσε να κρατηθεί.

Γιατί σε ένα απρόσωπο (φαινομενικά και σε πρώτο επίπεδο) διαδίκτυο το μόνο που έχει σημασία είναι το παραγόμενο και όχι ο παραγωγός σαν πρόσωπο.
Αν λοιπόν το παραγόμενο είναι σκουπίδι,στα σκουπίδια πρέπει να καταλήξει ακόμη κι αν το δημιούργησε ο καλύτερος -κατά τα άλλα- άνθρωπος στον κόσμο.

Ο….Άκης (σε 5-10 χρόνια μπορεί να έχει πρόσωπο και να εμφανίζεται τρισδιάστατα μπροστά σου) δεν έχει συναισθήματα σε κάτι τέτοια όπως δεν προκάλεσε και το παραμικρό συναίσθημα ένα απρόσωπο δίποδο που παράγει τόσο ευτελούς ποιότητας σχόλια σαν αυτό σε αυτόν στον οποίο ήθελε να απευθυνθεί.
Γιατί πολύ απλά δεν αξίζει να δίνεις σημασία σε οτιδήποτε και σε οποιονδήποτε δεν την αξίζει.

Σχόλια και άτομα λοιπόν σαν το παρακάτω απλά δεν υπάρχουν και στο WordPress τουλάχιστον δεν χρειάζεται να κουνήσεις παρά ελάχιστα το δαχτυλάκι σου γιατί φροντίζει ένας ψηφιακός βοηθός γι αυτό.

Αυτό που έχει πολύ πλάκα είναι που οι περισσότεροι από δαύτους μαθημένοι από πλατφόρμες που ζούνε από τα σχόλια όπως η Disqus (και γι αυτό το ουσιαστικό φιλτράρισμα και η ποιότητα δεν αποτέλεσε ποτέ ζητούμενο για την εταιρεία που την έχει) φαντάζονται πως θα περνάνε παντού ή θα τους δοθεί η παραμικρή σημασία,όταν η μόνη περίπτωση να εμφανιστούν είναι αυτή ή με όλα τα στοιχεία στην ΔΗΕ εάν κάποιος ξεφύγει περισσότερο από το να είναι απλά ένας ακόμη ηλίθιος.

Μεγάλη υπόθεση λοιπόν να γράφεις και να δημοσιεύεις ξέροντας πως τίποτα τέτοιο δεν θα λερώσει τον χώρο σου και την αισθητική όχι μόνο την δική σου αλλά και όσων αξίζουν από αυτούς που σε διαβάζουν.


Υ.Γ.
(Το συγκεκριμένο πήγε κατευθείαν στον κάδο λόγω του email και το screenshot είναι από την ειδοποίηση που ανοίχθηκε κατ εξαίρεση για την συγγραφή του άρθρου)
Υ.Γ. 2
Όποιος θα έβαζε στοίχημα πως ο εν λόγω ανίκανος να κρατήσει τους τύπους (ώστε να πετύχει κάτι πέρα από το να γίνει η προσωποποίηση δίπλα σε διάφορα αρνητικά λήμματα) φοβάται μην τον τσιπάρει ο Μπιλ Γκέιτς αλλά χρησιμοποιεί Windows το πιο πιθανό θα ήταν να το κέρδιζε

Κορωνοϊέ εσύ σούπερ σταρ…

edit: 9/3/20 (Μόλις μια μέρα μετά το άρθρο και δεν θα υπάρξει άλλο,απλά ως ενδεικτικό αυτού που γράφω για ατομικά μετρά προστασίας-πρόληψης και ανάδειξη της ηλιθιότητας και της νοοτροπίας των άκρων που επικρατεί)
Στον Πύργο,ο ίδιος ο δήμαρχος καταγγέλλει πως άνθρωποι που εφόσον έχουν εγκέφαλο μέσα στο κρανίο τους θα έπρεπε από μόνοι τους να σκέφτονται λογικά και να περιορίσουν τις μετακινήσεις τους επειδή ανήκουν στο πολύ κοντινό περιβάλλον των εκδρομέων από το Ισραήλ,δεν άλλαξαν τίποτα στη καθημερινότητα τους.

Αυτοί οι ηλίθιοι είναι που θα φωνάζουν πρώτοι για το ανάλγητο κράτος που δεν προστατεύει τον κόσμο όταν πηγαίνοντας στο καφενείο τον μεταδώσουν στον καφετζή που σαν νέος,δυνατός και χωρίς προβλήματα υγείας οργανισμός θα το περάσει κατά πάσα πιθανότητα στο όρθιο χωρίς να το καταλάβει αλλά τον περάσουν και στους 30-40 θαμώνες εκ των οποίων σε 5-6 που ανήκοντας στις ευπαθείς ομάδες αργότερα πεθάνουν.

Όπου από τους 30-40 ζήτημα είναι αν οι 5 θα κάνουν τα λογικά και αυτονόητα όταν έχουν μεταδοτικό νόσημα.Το πιθανότερο είναι να ανήκουν στην ίδιας νοοτροπίας άτομα με αυτούς που σουλατσάρουν στο χαλαρό.Πόσω μάλλον όταν δεν θα το ξέρουν κιόλας πως μπορεί να είναι εν δυνάμει φορείς ενός ιού…

Αυτούς τους ηλίθιους μπορεί να τους διώχνουν οι ηλίθιες γυναίκες τους από το σπίτι.
«Μην μου κάθεσαι εδώ! Όσο περισσότερο είσαι μέσα τόσο περισσότερο κινδυνεύουν τα παιδιά,ηλίθιος είσαι; Πάνε έξω άνθρωπε μου«….

Γιατί αν ισχύει αυτό με την ηλιθιότητα και το σύμπαν τότε το άπειρο σύμπαν μοιάζει να το ρουφάει όλο μια μαύρη τρύπα που έχουν ανοίξει οι ηλίθιοι στη Γη.
Αυτά…

Αρχικό άρθρο 8/3/20
Είμαστε ίσως ο μοναδικός ζωντανός οργανισμός στον πλανήτη που αποτυγχάνει τόσο θεαματικά να μαθαίνει την/από την ιστορία του κι ας πιστεύουμε πως είμαστε ανώτεροι γιατί π.χ. διαθέτουμε αντίχειρα.

Αντίχειρα που για παράδειγμα «αρνούμαστε» να μάθουμε από τον ιστορικό ρόλο που παίζει η ατομική υγιεινή να χρησιμοποιούμε μηχανικά για να πιάνουμε όσο συχνά πρέπει την συσκευασία που βρίσκουμε στο μπάνιο και να πιέζουμε την αντλία για να βγει το σαπουνάκι ή να χρησιμοποιούμε (αυτόν ή κάποιο άλλο δάχτυλο) όταν δεν μπορούμε να πιάσουμε το απολυμαντικό για να ανοίγουμε ένα διακόπτη αντί για τον δείκτη που θα χρησιμοποιούσε και μια μαϊμού που μετά θα χρησιμοποιήσουμε για να τρίψουμε το μάτι μας ή να σκαλίσουμε την μύτη μας.

Μέχρι και τα μικρόβια δεν είναι μόνο μαμ,κακά και νάνι αλλά αντιδρούν στα ερεθίσματα που λαμβάνουν και μεταλλάσσονται,εξελίσσονται θετικά όσον αφορά την προσωπική τους επιβίωση στη πάροδο του χρόνου.Σε αντίθεση με την συλλογική πνευματική εξέλιξη του είδους μας που όποτε παρουσιάζεται κάτι έκτακτο αποκαλύπτει πως στην πραγματικότητα φθίνει.

Είναι εκεί που ιστορικά έρχεται ένας ιός (κατώτερος στην «ιεραρχία» κι από μικρόβιο) και παρόλο που δεν έχει αντίχειρα σου δείχνει το μεσαίο του δάχτυλο.

Μετά αράζει αναπαυτικά μπροστά στην παγκόσμια σκηνή που έχεις στήσει για την αφεντιά του με ποπ κορν,πατατάκια,μπύρα ή Pepsi Cola σε ποτήρι Coca-Cola (έτσι,για την αλητεία) και παρακολουθεί σαν κινηματογραφική ταινία το χάος που μπορεί να προκαλέσει και το πόσο περισσότερο πιο ηλίθια μπορούν να γίνουν αυτά τα όντα που νομίζουν πως είναι σπουδαία γιατί είχαν/έχουν ως είδος μερικές (μετρημένες ακόμη και σήμερα στα δάχτυλα μερικών δεκάδων χεριών) σπουδαίες εξαιρέσεις που πρόσφεραν/προσφέρουν μασημένη τροφή στις μάζες.
Σε πνευματικό-φιλοσοφικό και κατ επέκταση σε τεχνικό/τεχνολογικό επίπεδο.

Έτοιμη (κυριολεκτικά) τροφή που παρόλα αυτά πάρα πολλοί εξακολουθούν να μην μπορούν να φάνε χωρίς βοήθεια γιατί π.χ. δεν ξέρουν τον τρόπο να χειριστούν ένα αεροστεγώς κλειστό βαζάκι και δεν έχουν εύκαιρο κάποιο χταπόδι να το μελετήσει ένα δυο λεπτά και να τους το ανοίξει ή γιατί δεν μπορούν να ακολουθήσουν ούτε καν τις ζωγραφισμένες οδηγίες παρασκευής στέλνονταν τις πολύτιμες προμήθειες (και τα χρήματα που ξόδεψαν γι αυτές) στα σκουπίδια αντί για το στομάχι τους.

Έτοιμη τροφή που δεν καταφέρνουν καν να πάνε να την πάρουν χρησιμοποιώντας τα τεχνικά/τεχνολογικά μέσα που κάποιοι δημιούργησαν όπως π.χ. έναν άνετο δρόμο με τα αυτοκίνητα τους γιατί όσο πιο «έξυπνα» κάνουν τα τελευταία (κάποιοι από τους μετρημένους στα δάχτυλα που λέγαμε πιο πάνω) τόσο περισσότεροι σκοτώνονται σε τροχαία.

Λίγο οφ τόπικ σχόλιο:
Γεγονός (φαινομενικά παράδοξο) όπου όσο πιο έξυπνη γίνεται η τεχνολογία τόσο πιο ηλίθια μοιάζει η πλειοψηφία που την χρησιμοποιεί.
Σαν αυτούς καλή ώρα που δεν έχουν δοκιμάσει να δουν πως η περιστροφή στo smartphone τους λειτουργεί όχι μόνο όταν βλέπουν κάτι αλλά και όταν τραβάνε φωτογραφίες (στατικές ή κινούμενες) και καταλήγουμε να έχει γεμίσει το διαδίκτυο με στενόμακρα βίντεο σαν να τραβήχτηκαν πίσω από όρθια ποτήρια αλλά αυτή η περίεργη «εξισορρόπηση» αφορά άλλο,μελλοντικό άρθρο.
Υ.Γ. οφ τόπικ σχολίου
Πλησιάζουμε,αν δεν έχουμε φτάσει ήδη,στην εποχή που καταναλωτικές οργανώσεις θα κάνουν μηνύσεις σε εταιρείες γιατί δεν έχουν οδηγίες ως προς το πως διαβάζονται οι οδηγίες χρήσης.

Χαμογελάει λοιπόν σαρδόνια ο νέος σταρ,ο Κορωνοϊός,όταν σκέφτεται την σούπερ επιτυχία που θα έκανε και το σίκουελ της τωρινής ταινίας που πρωταγωνιστεί.
Που θα γυρίζονταν όμως όχι ως θρίλερ αλλά ως κωμωδία.

Όπου ενώ αυτός στην πρώτη θα κατάφερνε να σκοτώσει βαριά βαριά ένα 2-3% (των καταγραμμένων κρουσμάτων,όχι του πραγματικού αριθμού) το 10% των απολύτως υγειών από τους κλεισμένους από φόβο σε υπόγεια καταφύγια πεθαίνει από ασιτία ανάμεσα σε τόνους κονσερβών γιατί για έξτρα ασφάλεια πήραν εκείνες που δεν διαθέτουν δαχτυλίδι ανοίγματος αλλά δεν φρόντισαν να πάρουν μαζί τους και ανοιχτήρι.

Που παρόλα αυτά θα επιζούσαν αν δεν φοβόντουσαν να βγουν να τσεκάρουν από μόνοι του χωρίς να περιμένουν να έρθουν κάποιοι να τους βρουν γιατί θα διαπίστωναν πως η συγκεκριμένη «απειλή» έπαψε να υφίσταται προτού καν ξεκινήσει να γουργουρίσει η κοιλιά τους.

Πως αλλιώς θα του έπεφτε το αναψυκτικό από τα γέλια βλέποντας τους να τρέχουν σαν τρελοί κάνοντας ακούραστοι αγώνες ταχύτητας με τα καροτσάκια των σούπερ μάρκετ να μαζέψουν προμήθειες λες και θα κλειδωθούν μέσα για χρόνια;

Ενώ θα μπορούσαν χωρίς πανικό να τις έχουν ήδη αν λειτουργούσαν προληπτικά για κάποια,οποιαδήποτε πραγματικά σοβαρή και ξαφνική απειλή και π.χ. έπαιρναν απλά και μια έξτρα κονσέρβα κάθε φορά που πήγαιναν για ψώνια την οποία θα κατανάλωναν/ανανέωναν όποτε και αν έφτανε η ημερομηνία λήξης της (αν και εφόσον η έμφυτη τους ηλιθιότητα και οι συγκυρίες τους είχαν επιτρέψει να φτάσουν σε εκείνη την ημερομηνία).

Του πέφτουν και μερικοί σκασμένοι σπόροι καλαμποκιού στο χαλί του σινεμά ενόσω βλέπει το χάλι που προκαλεί η παρουσία του καθώς μεταφέρεται από περιοχή σε περιοχή και διασκεδάζει με το πόσο χαμηλά πέφτει η συλλογική νοημοσύνη αυτού του είδους που πέρα από την αδυναμία εκμετάλλευσης του αντίχειρα ώστε να μεταφέρει στη καθημερινότητα του σωστές πρακτικές αντί για μικροοργανισμούς δεν μπορεί να μεταφέρει νοητικά και να αναλύσει τα απλά στοιχεία που του παρουσιάζονται καταλήγοντας πάντα στα άκρα από συμπεριφορές.
Είτε αφορούν πλήρη αδιαφορία είτε τον απόλυτο πανικό.

Ακραίες συμπεριφορές που διαρκούν όσο ακούγεται ο αντίλαλος από του ΜΠΟΥ που τους κάνει και που πάντα πετυχαίνει να τους τρομάζει.
Ακόμη κι αν το επαναλαμβάνει κάθε μέρα και διαρκεί μερικές ώρες.

Λερώνεται γελώντας και με αναψυκτικό που πέφτει πάνω του την ώρα που αναλογίζεται πως αυτοί οι τύποι και οι τύπισσες πρέπει να παίρνουν παραισθησιογόνα και κόκα για να εξηγηθεί η παράνοια στις αντιδράσεις τους και η υπερδιέγερση που παρουσιάζουν όταν φοβούνται πως θα μπει μέσα τους ενώ όλο τον υπόλοιπο καιρό που μπορεί να υπάρχει αλλά δεν τους το έχουν σφυρίξει περιφέρονται ως ζόμπι και δεν ενδιαφέρονται για οτιδήποτε άλλο/παρόμοιο που μπορεί να τρυπώσει στον οργανισμό τους γιατί απλά δεν τους το παρουσιάζει κάποιος ή δεν τους το βαφτίζει με κάποιο ιδιαίτερο όνομα.

Κι άλλο λίγο οφ τόπικ:
Γι αυτό και όσο εύκολα τους παρουσιάζουν κάτι αληθινό ή κάτι αληθινό ως ψεύτικο τόσο εύκολα μπορούν να τους παρουσιάζουν κάποιοι και κάτι ψεύτικο ως αληθινό αφού μια μεγάλη μερίδα πληθυσμού είναι (σε όλα τα επίπεδα,από δική της ευθύνη-αδιαφορία) λειτουργικά αναλφάβητη.
Που είναι και ο λόγος που πάρα πολλοί είναι επιρρεπείς στις θεωρίες συνωμοσίας):
α) https://365meres.wordpress.com/2012/11/22/to-spilaio-tou-platona-anavathmistike/
β) https://365meres.wordpress.com/2018/02/11/o-ellon-musk-kai-ta-karnavalia-me-tis-maskes-ths-epipedhs-ghs/

Γιατί μόνο παράνοια χαρακτηρίζει κάποιον που δεν κάνει (κι ας ανήκει σε ευπαθή ομάδα) εμβόλιο για την εποχική γρίπη ενώ θα έπρεπε να ξέρει πως πρέπει γιατί αποτελεί κομμάτι της ρουτίνας του η παρουσία της αφού ζει μαζί της κάθε χρόνο και της δίνει ρόλο κομπάρσου σε τριτοτέταρτη ταινία,αλλά τρελαίνεται για το ξαδερφάκι της που έρχεται από τα ξένα και του προσφέρει μπάτζετ εκατομμυρίων για την απόλυτη ταινία θρίλερ.

Γιατί μόνο παραισθησιογόνα πρέπει να παίρνει κάποιος που ενώ όλο τον υπόλοιπο καιρό επιτρέπει στους γύρω του (και στον εαυτό του) να φταρνίζονται λες και προσφέρουν δωρεάν ντους στους γύρω του και θα έπρεπε να ζητάνε και αμοιβή το καλοκαίρι για το δρόσισμα,μόλις εμφανίζεται μια απειλή με καλλιτεχνικό ψευδώνυμο είναι ικανός να φτάσει στα άκρα.

Ακόμη και να πυροβολήσει (αν μπορούσε να περιφέρεται με όπλο χωρίς να φοβάται μήπως συλληφθεί) κάποιον που πάντα καλύπτει το στόμα του και βρίσκεται στα 150 μέτρα απόσταση.
Που πιο εύκολα θα κολλούσε κάτι από κουτσουλιά που θα έπεφτε πάνω στον ώμο του από άρρωστο αετό που πετάει στα 3 χιλιόμετρα ύψος παρά από εκείνον που θα ήθελε να μπορούσε να σκοτώσει.

Γιατί θα πήγαινε να ξεπλύνει το ρούχο του και μετά θα έπιανε το κλειδί του αυτοκινήτου για να ξύσει το αυτί του χωρίς να έχει ξεπλύνει τα χέρια του και ο ιός θα περίμενε υπομονετικά στο μέσο τμήμα (μέσο ους) μέχρι εκείνος να φάει κάτι,διαδικασία που θα άνοιγε μια πύλη η οποία θα του πρόσφερε πρόσβαση προς τον φάρυγγα και μετά απλά θα μπλεκόταν στο πλήθος των διαφόρων ατόμων που κινούνται προς τα πιο μέσα για να βρει κατάλληλο περιβάλλον να κάνει την δουλειά του.

Όμως όλα αυτά δεν μπορούν να τα επεξεργαστούν νοητικά αυτοί που γίνονται παράλογοι στις αντιδράσεις τους κάτι που κάνει κάθε ιό μπροστά τους να μοιάζει με διάνοια κι ας μην διαθέτει εγκέφαλο.

Όσες πιθανότητες έχει το να εκκινήσουν τον εγκέφαλο τους με το κλειδί άλλες τόσες συγκεντρώνει και το να παραξενευτούν ποτέ για τον αέρα που νιώθουν στο αυτί όποτε χασμουριούνται δυνατά για παράδειγμα ώστε να το ψάξουν και να αντιληφθούν πως αυτί και στοματική κοιλότητα επικοινωνούν και μετά χωρίς να κάψουν επεξεργαστή να συνειδητοποιήσουν πως μπορούν να μολύνουν τον πνεύμονα τους όχι μόνο αν φοράνε μάσκα αλλά ακόμη κι αν κλείσουν με πλαστική εγχείρηση το στόμα και την μύτη τους από τη μέρα που γεννήθηκαν.

Ξέρει λοιπόν ο κάθε ιός που σέβεται τον εαυτό του πως δεν παίρνουν ναρκωτικά γιατί ένα πολύ μεγάλο ποσοστό ανθρώπων είναι εκ φύσεως ηλίθιοι που δεν διαθέτουν την ικανότητα να διδάσκονται ως μηχανική κίνηση ρουτίνας ούτε το απλό που συνιστά το πλύσιμο των χεριών ανά τακτά χρονικά διαστήματα οπότε η θέση του στο Hall of Fame των ταινιών θρίλερ είναι εξασφαλισμένη,όπως και όποιου άλλου σαν κι αυτόν προκύψει στο μέλλον.

Που αν «ανησυχούσαν» σε λογικό επίπεδο και έκαναν ως ρουτίνα όσα επιβάλει η κοινή λογική αυτός ο καημένος δεν θα μπορούσε να γίνει ο παγκόσμιος σταρ που είναι τώρα και θα έχανε όλη αυτή την διασκέδαση.

Πως θα κυκλοφορούσε η φήμη του σε τέτοιο βαθμό αν εμφανιζόταν σε ένα παράλληλο σύμπαν όπου όσοι είναι έτοιμοι να πεθάνουν με ένα αυτόγραφο του φρόντιζαν να κινούνται στην ζωή τους έχοντας αποκτήσει ενεργητική και παθητική ασφάλεια (τηρώντας ατομικά μέτρα προσωπικής υγιεινής και προστασίας) και που όταν κυκλοφορούσαν βρίσκονταν ανάμεσα σε άλλους που χωρίς να καίγονται από την παρουσία του έκαναν το ίδιο;

Θα κατέληγε να ζητήσει την ίδρυση κάποιας WWF για ιούς και προστασία για να μην εξαφανιστεί προτού καν εμφανιστεί.
Και θα είχε σίγουρα και υποστηρικτές ακόμη και ανάμεσα στους ανθρώπους…

Ευτυχώς γι αυτόν ζει στο δικό μας σύμπαν.
Που σημαίνει πως και να εμφανιστεί εμβόλιο δεν υπάρχει εμβόλιο για την ανθρώπινη ηλιθιότητα οπότε (αν όχι το φθινόπωρο του 2020,το μεθεπόμενο) πάρα πολλοί,μετά το αρχικό σοκ,όχι απλά θα αφήσουν κατά μέρος τις ψυχασθενικές συμπεριφορές πανικού αλλά θα πάνε στο άλλο άκρο και θα του συμπεριφέρονται με αδιαφορία,όπως κάνουν και με την εποχική γρίπη,οπότε δεν θα χρειαστεί να κάνει έκκληση στην ανθρώπινη καλοσύνη για να επιβιώσει.
Θα τον διασώζει χωρίς καν να το αιτηθεί η ανθρώπινη βλακεία.

Έτσι θα έχει όλο το χρόνο και το ελεύθερο πεδίο να μεταλλαχθεί και να είναι σίγουρος πως μετά από 10-15 χρόνια θα βρει τους ίδιους ηλίθιους να τον περιμένουν και να κάνουν ξανά τα ίδια και την ίδια πολυτελή πολυθρόνα να τον περιμένει στο προσωπικό του παγκόσμιο σινεμά για να καθίσει αναπαυτικά και να απολαύσει την καινούργια του επιτυχία.

Απολίθωμα ετών πενήντα έξι;


Το μόνο σωστό που έκανε ο προηγούμενος δήμαρχος (σε αδυναμία του να βρει άλλη λύση σε κυκλοφοριακό και νοοτροπία) ήταν τα πασαλάκια που έκαναν κάπως ανθρώπινη την ροή των οχημάτων σε προβληματικούς δρόμους.

Όπως ακριβώς έκανε ανθρώπινη την κίνηση και το καμουφλαρισμένο σε τσιμεντένια νησίδα πασαλάκι,παρέμβασης προγενέστερης δημοτικής αρχής στην οδό Ολυμπιάδος.
Τι πιο αναμενόμενο λοιπόν να σκέφτεται ο τωρινός να τα ξηλώσει από παντού.
Όχι γιατί βρήκε λύση αλλά για μικροπολιτικούς λόγους.

Όχι γιατί είναι πιο δύσκολο να αστυνομεύσει ο δήμος τις συγκεκριμένου αριθμού ελεγχόμενες θέσεις στάθμευσης/τροφοδοσίας καταστημάτων αλλά γιατί προτιμά να κάνει την χάρη σε άτομα που στην κλασική άρπα-κόλλα λογική που διακατέχει τους σύγχρονους καραγκιόζηδες,πολίτες κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση με τον ομώνυμο λαογραφικό χαρακτήρα,θεωρούν υπέρ τους να παρκάρει κάποιος όπου θέλει χωρίς να αντιλαμβάνονται πως το διπλοπαρκάρισμα που θα γίνει λίγο πιο πάνω από περαστικό πελάτη κάποιου άλλου θα εμποδίζει ένα δυνητικά δικό τους πελάτη κοκ.

Αφήνοντας στην άκρη πως μιλάμε για συνοικιακούς στην ουσία δρόμους και το έωλο αυτό επιχείρημα αφορά σε περαστικούς οδηγούς που δεν μένουν στην περιοχή.
Γιατί αν μένεις στην περιοχή πας και από το σπίτι σου,με τα πόδια.

Γιατί άλλη όρεξη δεν είχα εγώ (και όποιος θεωρεί τον εαυτό του λογικό) να πάρω το αυτοκίνητο μου και να φύγω από την δική μου γειτονιά για να πάω να πάρω κάτι από το συνοικιακό κατάστημα άλλης περιοχής.

Τώρα,αν είμαι στον δρόμο,μου έρθει η τρελή επιθυμία να μασήσω τσίχλα αλλά δεν μπορώ να σταματήσω στο πρώτο ψιλικατζίδικο που θα βρω γιατί θα μπλοκάρω τελείως την κυκλοφορία,θα χάσει λιγότερα από όσα θα έχανε από τον μόνιμο κάτοικο που θα έκανε +15 λεπτά να φτάσει σπίτι του εξαιτίας πολλών σαν κι εμένα «περαστικών/περιστασιακών πελατών» σε παρόμοιους δρόμους ο οποίος μετά δεν θα είχε όρεξη να βγει από το σπίτι του και θα έπαιρνε τις δικές του τσίχλες (και όχι μόνο) από το περιφερειακό τεράστιο σούπερ μάρκετ γιατί θα ήξερε πως θα ήταν καθαρά θέμα τύχης να βρει ελεύθερο σημείο ακριβώς μπροστά στο ψιλικατζίδικο της γειτονιάς του να διπλοπαρκάρει -κι αυτός- ώστε να τις αγοράσει.

Δεν έβαλα επίτηδες περισσότερα λεπτά γιατί αν κάποιος θεωρεί λίγα τα δεκαπέντε και πως δεν μπορούν να επηρεάσουν την ψυχολογία κάποιου ας καθίσει ακίνητος μπροστά σε ένα ρολόι και ας περιμένει να περάσουν χωρίς να κάνει τίποτα ουσιαστικό.
Κι αν το κάνει και αντιληφθεί πόσο δραματικό είναι τότε ας προσομοιώσει σκηνικό δρόμου γεμάτου εμπόδια που δεν επιτρέπουν απρόσκοπτη ευθεία πορεία,ούτε και εύκολη προσπέραση τους.

Κοινώς,μεγαλύτερη ηλιθιότητα από το να υποστηρίξει ένας καταστηματάρχης σε ένα δρόμο σαν την Μπότσαρη για παράδειγμα πως βασίζεται στους περαστικούς με τα αυτοκίνητα που θα περάσουν από τον δρόμο και όχι στους μόνιμους κατοίκους που θα περπατήσουν στο πεζοδρόμιο,δεν μπορεί να υπάρξει ως επιχείρημα.

Γιατί τι πιο φυσικό να περνάω με το αυτοκίνητο από εκεί για να πάω από το Ποσειδώνιο στην Κάτω Τούμπα και αντί να κοιτάω πως θα κάνω σλάλομ ανάμεσα στα διπλοπαρκαρισμένα και από τις δυο πλευρές και να ξεκολλήσω από το σημείο να δω την επιγραφή «5 ζευγάρια/3 ευρώ» που θα έχει κολλήσει στο μαγαζάκι της η κυρά Μαρία και να πω «Όχι! πρέπει να σταματήσω οπωσδήποτε να τις πάρω».

Δεν είναι λοιπόν δύσκολο για έναν αποφασισμένο δήμαρχο να κάνει βίωμα κάποιους απλούς κανόνες με το να αστυνομεύσει για παράδειγμα αποτελεσματικά συγκεκριμένα σημεία αλλάζοντας και –το βασικότερο– την νοοτροπία των πολιτών.
Αρκεί να μην λειτουργεί εκείνος με την νοοτροπία περασμένων δεκαετιών.

Φυσικά ίσως να είναι πιο αποδοτικό για τα έσοδα του δήμου να επιστρέψουμε στη προηγούμενη κατάσταση…
Γιατί αλλιώς είναι για παράδειγμα να γράψει η δημοτική αστυνομία τρεις-τέσσερις φορές αυτούς που θα παρκάρουν εκτός θέσης τροφοδοσίας καταστημάτων ή παράτυπα σε αυτές (μετά εντυπώνεται στον εγκέφαλο της πλειοψηφίας να το αποφύγει) και αλλιώς να αφαιρέσει τα πασαλάκια και όποτε περνάει από εκείνους τους δρόμους να έχει να γράφει 30-40 κάθε φορά αφού πρώτα δείξει το δήθεν κοινωνικό πρόσωπο του δήμου και του δημάρχου και κορνάροντας το ακούσουν και φύγουν πρώτα άλλοι 15-20…

Και το άδειο μυαλό κάποιων ικανοποιημένο και τα ταμεία του δήμου πιο γεμάτα
(Που αν πονηρά σκεπτόμενος το κάνει όσο πιο γρήγορα γίνεται δεν θα έχει προβάλει να ξεχαστεί η προηγούμενη κατάσταση και δεν θα κακοφανεί στην πλειοψηφία η επιστροφή στα ίδια χάλια…)

Ίδιες αντιδράσεις είχαν και οι λεωφορειόδρομοι όταν είχαν γίνει.
Είναι που είμαστε και ως είδος οι άνθρωποι λάτρεις της ρουτίνας και εραστές της συνήθειας,είναι και η δική μας,σαν λαός,τεράστια ποιοτική έλλειψη όσον αφορά την αναλυτική σκέψη που προτιμάμε να φτύνουμε τον εαυτό μας στον καθρέπτη γι αυτό που βλέπουμε αλλά αντί να αλλάξουμε την εικόνα που δείχνουμε να χρησιμοποιούμε τα σάλια απλά για να τον γυαλίζουμε.
Σάλια που μας τρέχουν και όποτε προσφέρεται κάποιος να ικανοποιήσει ατομικές μας ορέξεις

Μην απορούμε λοιπόν που από την κατάντια του συστημικού τρολ που είχαμε για δήμαρχο περάσαμε σε ένα νεότερο μεν άτομο αλλά εξίσου βαθιά συστημικό (όσον αφορά την νοοτροπία των μικροπολιτικών ερεθισμάτων) σοβαροφανές απολίθωμα.

Έχει όμως την ευκαιρία,λόγω του τρόπου που λειτουργούσε ο προηγούμενος στην ανάθεση συγκεκριμένων έργων (π.χ. πλατεία Ελευθερίας) αλλά και συγκυριακά λόγω κάποιων εξελίξεων (αποχώρηση ιδιώτη από το πολυόροφο πάρκινγκ στη Πολυτεχνείου) να αποδείξει πως μπορεί να λαξεύσει έστω και λίγο αυτό που παρουσιάζει και να παραδώσει κάτι έστω λίγο καλύτερο από αυτό που παρέλαβε στο θέμα του κυκλοφοριακού αλλά και λίγο καλύτερους πολίτες όσον αφορά την νοοτροπία που θα αλλάξει βιωματικά.

Όπως ακριβώς γίνεται και με το τσιγάρο που ακούς πλέον και από καπνιστές (που αναγνωρίζουν πως είναι κακό το κάπνισμα) να εκτιμούν που γυρίζουν σπίτι και τα ρούχα τους δεν βρωμάνε τσιγαρίλα αφού σε χώρους που πριν δεν έβλεπες τον απέναντι σου μπορούν κι αυτοί να αναπνέουν καθαρό αέρα και πως τα δυο λεπτά που θέλει να βγουν έξω για να κάψουν ένα τσιγάρο περνάνε και γρήγορα (σε σχέση με δυο λεπτά ακινητοποιημένοι στην κίνηση ακόμη κι αν καπνίζουν) και ευχάριστα εφόσον η ποιότητα του αέρα στον χώρο που θα επιστρέψουν διατηρείται σε υψηλά στάνταρντ και αν παραμείνει αυστηρός ο έλεγχος σε δυο χρόνια δεν θα είναι απαραίτητος στον σημερινό βαθμό αφού το λογικό και σωστό που τώρα για πολλούς ακούγεται και φαίνεται παράλογο θα έχει γίνει βιωματική εμπειρία για την πλειοψηφία.

Ακριβώς το ίδιο με αυτό που προσφέρουν (αναγκαστικά) τα πασαλάκια σε συγκεκριμένους δρόμους και που στο μέλλον,σε άλλες γενιές δεν θα είναι απαραίτητα γιατί θα έχουν βοηθήσει βιωματικά τις προηγούμενες να δουν και να επικοινωνήσουν εμπειρικά την ευρύτερη εικόνα κι όχι μόνο αυτή που (λειτουργώντας σαν παρωπίδες) τους αφήνουν να δουν τα ψηλά κτήρια με τον στενό δρόμο ανάμεσα τους στον οποίο δραστηροποιούνται.

Υ.Γ. 1
Αντί να «ξηλώσει» την υποχρεωτική νομιμότητα που προσφέρουν τα πασαλάκια και μετά να αμολάει την δημοτική αστυνομία να φέρνει κλήσεις με το τσουβάλι ας βάλει τους δημοτικούς αστυνομικούς να κάνουν κάτι πιο ουσιαστικό.

Παραδείγματος χάριν,σε συνέργεια με την τροχαία και το αρμόδιο τμήμα του ΑΠΘ να δείξουν/διδάξουν εμπειρικά στους οδηγούς πως το να σταματάμε σε μια διασταύρωση πριν το φανάρι,ακόμη κι αν αυτό είναι πράσινο,αν βλέπουμε πως θα μείνουμε στο μέσον της και θα μας βρουν εκεί οι άλλοι οδηγοί δημιουργώντας όλοι μαζί κυκλοφοριακή συμφόρηση,ένταση και νεύρα,βελτιώνει και την κυκλοφορία και την ψυχολογική μας κατάσταση και στην πράξη μειώνει τον χρόνο που κάνουμε για να φτάσουμε στον προορισμό μας και μειώνει και τα μικρό-τροχαία που από ατύχημα καταλήγει να είναι δυστύχημα για τον τρίτο οδηγό που για κακή του τύχη έτυχε να βρίσκεται εκείνη την ώρα εκεί.

Αν κάνει κάτι τέτοιο τότε στο τέλος της θητείας του μπορεί να έχει λιγότερα οικονομικά έσοδα από κλήσεις ο δήμος αλλά θα έχει κερδίσει πλουσιότερους σε μαθήματα,νοοτροπία και διάθεση πολίτες κι αυτός πρέπει να είναι ο στόχος ενός δημάρχου κι όχι να υποκύπτει με νοοτροπία κοντόφθαλμης ψηφοθηρίας σε -ούτως ή άλλως κακές και για τους ίδιους- απαιτήσεις.

Υ.Γ. 2
Για να προλάβω τον κάθε εξυπνάκια,μένω σε δρόμο που έχει πασαλάκια (και μάλιστα και από τις δύο πλευρές) και συνεχίζω να επιθυμώ την παραμονή τους εφόσον λείπει η κοινή λογική και από τον δήμο αλλά και από τους οδηγούς γιατί βάζω αλλά πράγματα πάνω από την εικονική μου ευκολία.
Επίσης,για να προλάβω γενικώς διάφορους με νοοτροπία που θέλω να δω να εξαφανίζεται έχω απορρίψει στην πράξη (σιωπηλά) πρόθεση διαγραφή κλήσης που ήρθε μέσω τρίτου σαν κάποιου είδους επιβράβευση για το παρακάτω σατιρικό κείμενο https://365meres.wordpress.com/2017/12/14/chaos-exaitias-ths-emfanishs-troxonomwn/ (κι ας είχα μια που αν συμπεριφερόμουν νόμιμα -αλλά χωρίς να σκέφτομαι τους άλλους- δεν θα την έπαιρνα ποτέ) και έχω και μάρτυρα για όποιον επιθυμεί να το αποδείξω.

Να δικαιολογήσουμε κάποτε το όνομα Ηρακλής…

Σε ένα κτήμα εντατικής μονοκαλλιέργειας με κατεστραμμένο το χώμα από τη κακή χρήση, εφόσον δεν μπορούν να αλλάξουν όλο το χώμα (εκτός κι αν το αγοράσει, για τους δικούς του λόγους, κάποιος επιπέδου Μπιλ Γκέιτς που έχει την οικονομική δυνατότητα να κάνει αυτό που φαντάζει αδύνατο) εφαρμόζουν την αγρανάπαυση μέχρι αυτό να αποκτήσει και πάλι τις «βάσεις» για να μπορέσει να υποστηρίξει ένα σωστό αποτέλεσμα.

Γιατί χωρίς βάσεις δεν πας πουθενά
Και μια, δυο, τρεις σεζόν στη σειρά με σκάρτο-ανύπαρκτο προϊόν χαλάνε περισσότερο το brand name του παραγωγού από ένα time out.

Κάτι που έπρεπε να κάνουμε αλλά δεν κάναμε, δίνοντας το περασμένο καλοκαίρι το κτήμα στον πρώτο τυχόντα λες κι ήταν καυτή πατάτα που θέλαμε να ξεφορτωθούμε από πάνω μας, χωρίς να καταλαβαίνουν αυτοί που το έκαναν πόσο χειρότερο ήταν αυτό από το να παραμείνουμε στη τελευταία παραγωγή.

Στη τελική να μη κάναμε ολική αγραναύπαση αλλά να επιλέγαμε να κινηθούμε και πάλι σε «ερασιτεχνικά» επίπεδα παραγωγής, για τη προσωπική μας κατανάλωση.
(για όσους μπερδεύονται και παίρνουν κατά λέξη τη παρομοίωση του κτήματος.

Κι όταν έχουμε περάσει παρόμοια φάση το ’14 που χωρίς να έχουμε ανθρώπους να ελέγξουν δώσαμε την ομάδα σε έναν φτωχοδιάβολο από τον Καναδά με ψυχασθενικές τάσεις μεγαλομανίας, θα έπρεπε να είμαστε περισσότερο προσεκτικοί.

Δώσανε το κτήμα λοιπόν για μεγαλύτερη παραγωγή χωρίς να καταλαβαίνουν πως το κτήμα δεν χάνεται σαν κτήμα αν δεν βάλεις καινούργια σπορά για παραπάνω προϊόν, το χωράφι όμως καταστρέφεται αν δεν πρέπει να σπείρεις και το κάνεις.
Ειδικά όταν στοχεύεις σε προϊόν «ανώτερης» κατηγορίας…

Υ.Γ.
Αυτή την έλλειψη διορατικότητας και ψυχρού μυαλού που να οδηγεί σε σωστές αποφάσεις την είχε ανέκαθεν αυτός ο σύλλογος. Καλά, ήσυχα ανθρωπάκια που έμεναν στον ρομαντισμό και σε «ηθικές» οφειλές τρίτων προς τον σύλλογο αντί να χτυπάνε το χέρι στο τραπέζι και να παίρνουν ο,τι δικαιωματικά μας πρέπει.

Πως να μη μας συμπαθούν όλοι οι άλλοι;
Αντί να μας σέβονται αν όχι να μας φοβούνται, μας χτυπούσαν/χτυπάνε με συμπάθεια τη πλατούλα και το κεφάλι σαν κουτάβια.

Γιατί αυτό είχε αυτός ο σύλλογος για διοικήσεις, αγαθιάρικα κουταβάκια
Όταν ένα κτήμα, αυτό που χρειάζεται είναι σκυλιά-φύλακες.
Που μονοί μας αφαιρέσαμε από τον ποδοσφαιρικό (κατά κύριο λόγο) Ηρακλή τη λεοντή, μόνο που δεν την αντικαταστήσαμε με κάποιου άλλου δυναμικού ζώου, αλλά με ενός που δεν προκαλεί θαυμασμό και δέος σε κανένα.

Για να γίνει κατανοητό, δεν μας μισούν αλλά ούτε και μας αγαπούν.
Μας συμπαθούν…Τεράστια η διαφορά, για όποιον το καταλαβαίνει…

Μας πήραν π.χ. ένα χωράφι που είχαμε για γήπεδο, μας άφησαν δυο άλλα χωράφια και για δεκαετίες (σχεδόν 60 χρόνια, γιατί το δεκαετίες είναι απατηλά αόριστο) ενώ οι άλλοι δυο τα δικά τους χωράφια που αντάλλαξαν τα έκαναν -σχεδόν αμέσως- γήπεδα, εμείς δεν ήμασταν ικανοί να κάνουμε το ίδιο και τα αφήσαμε χωράφια.

Δικαιολογίες θα βρουν κάποιοι άπειρες αλλά η πραγματικότητα δεν καταλαβαίνει από τέτοιες.

Μέχρι σήμερα λοιπόν δεν δικαιολογούμε με τίποτα το όνομα του ημίθεου-θεού Ηρακλή, μοιάζει πως δεν μαθαίνουμε με τίποτα και το λάθος αντί να γίνεται άθλος αντικαθίσταται από ένα επόμενο λάθος κοκ…

Που αν συνεχίσουμε έτσι δεν θα αρκεί μια «ερασιτεχνική» παραγωγή ή μια αγρανάπαυση για να επανέλθει το κτήμα στα επίπεδα που αξίζει να βρίσκεται και κάθε επόμενο λάθος οδηγεί μαθηματικά στο να περιμένεις τη σωτηρία μόνο από τη τύχη.

#Ηρακλής_restart

 

Διαδραστικές παραστάσεις από την εποχή της Τουρκοκρατίας…

IMG_20190321_102732_415

Αποκεντρωμένη Περιφέρεια, Ελλάδα, 2019.
Λιγότερη κίνηση έχει στο πιο κεντρικό σημείο της Θεσσαλονίκης εν μέσω εκπτώσεων.
Για πράγματα που σε όλες τις Ευρωπαϊκές -και γενικά σοβαρές ανά τον πλανήτη- χώρες γίνονται εδώ και πολλά χρόνια ηλεκτρονικά.

Που σε εμάς δεν γίνονται ούτε με φυσική παρουσία γιατί μπορεί να λείπει ο ένας από τους δύο υπαλλήλους, να πέφτει και το σύστημα και χαρτάκι προτεραιότητας γιοκ.

Αλλά στη χώρα που έχει μείνει στο δημόσιο που είχαν συστήσει οι Οθωμανοί, κοπανάμε μια νέα ταμπέλα-τίτλο σε μια υπηρεσία-θεσμό-οργανισμό κλπ κι όλα Ο.Κ.

Α! Όλα κι όλα!
Στα βαφτίσια είμαστε πολύ καλοί και με δημιουργική φαντασία.

Στο να δημιουργήσουμε ένα σύγχρονο κράτος που να συντηρεί τη ραχοκοκαλιά του λιποβαρούς σώματος του για να υπηρετεί το άτομο-ιδιώτη-πολίτη, που με τη σειρά του θα το ανταμείβει και θα το προσέχει κι όχι να διατηρούμε ένα απαρχαιωμένης νοοτροπίας κρατικό μηχανισμό που όλοι ιδρώνουν για να σηκώνει η ράχη του όλους όσους είναι γαντζωμένοι πάνω του, είναι που τα χαλάμε

Πως αλλιώς θα εκλέγονται όμως οι περιφερειάρχες (και οι δήμαρχοι και οι βουλευτές που ονειρεύονται να γίνουν υπουργοί κοκ) αν δεν έχουν δημόσιους υπάλληλους να διορίσουν, να χαϊδέψουν, να προωθήσουν;

Να κάνουν (και να κρίνονται γι αυτό) έργο;
Ποιος ανόητος θα διάλεγε το δύσκολο από το εύκολο;
Το YOLO έχουμε σαν σλόγκαν και οι πολίτες και οι πολιτικοί.
Κι αφού ζούμε μόνο μια φορά, τι μας νοιάζει για τους άλλους και το μετά;

Σοβαροί να είμαστε λοιπόν.
Δεν θα πετάξουμε τόση προσπάθεια που έβαλαν εκατομμύρια Έλληνες τόσων γενεών για να χτιστεί/συντηρηθεί το πελατειακό κράτος και να δημιουργεί το σύστημα πολιτικές πυγολαμπίδες που «λατρεύονται» από αδαείς πολίτες, γιατί απλά εκτίθενται στα φώτα των ΜΜΕ και λάμπει η -συνήθως φουσκωμένη από τη καλοπέραση– κοιλιά τους, από τα οφέλη του τριψίματος του πισινού τους στη καρέκλα…

Το μόνο παρήγορο είναι πως μας τελειώνουν σιγά-σιγά οι «έχω μπάρμπα στη Κορώνη» αγράμματοι αγροίκοι που την έβλεπαν εξουσία και όλοι οι υπάλληλοι που συνάντησα (όσες φορές χρειάστηκε να βρεθώ για παράδειγμα στον συγκεκριμένο οργανισμό) διαθέτουν -πλέον- ευγένεια, τρόπους και προσπαθούν να εξυπηρετήσουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Ακόμη και σε ένα δημόσιο που μας έμεινε…αμανάτι από την Τουρκοκρατία.

Δεν φταίει αυτό, η νοοτροπία μας σαν πολίτες που έχει μείνει παγιδευμένη στα χρόνια της σκλαβιάς και μας βγάζει τον Καραγκιόζη τα φταίει…

Καραγκιόζη που κρατήσαμε-υιοθετήσαμε από τη Τούρκικη λαϊκή παράδοση, μαζί με όσα κουτοπόνηρα, ψευτό-καταφερτζίδικα μας έχουν φέρει απλά να επιβιώνουμε ως χώρα και λαός (όπως κι εκείνος) και να μην έχουμε κάνει ούτε ένα βήμα εμπρός από τότε…

Μόνο που ο Καραγκιόζης, ενώ ήταν/είναι μια γλυκόπικρη σάτιρα όλοι γελούσαν/γελάνε χαζοχαρούμενα σαν να έβλεπαν/βλέπουν κωμωδία, χωρίς να βλέπουν τον εαυτό τους ως τον παραγωγό των σκιών…

Γι αυτό κι έχουμε καταντήσει τη χώρα, σε όλα τα επίπεδα, ένα σκοτεινό, άσχημο θέατρο που δεν βγάζει ούτε τα έξοδα του, με τις κάκιστες παραστάσεις που ανεβάζει καθημερινά

Διαδραστικές παραστάσεις σαν αυτή που παρακολούθησαν συμμετέχοντας σήμερα 21/3/19 εκατοντάδες πολίτες-συναλλασσόμενοι.
Παραστάσεις που εμείς, χωρίς να το καταλαβαίνουμε, βοηθάμε να μπορούν να ανέβουν, όπως και όλες τις προηγούμενες.

Που όταν ακούς κάποιες φορές κάποιους να ωρύονται ψάχνοντας τους υπαίτιους, σου έρχεται να τους αρπάξεις και να τους πας μπροστά σε ένα καθρέπτη.
Αν και άδικος κόπος γιατί θα δουν οτιδήποτε άλλο εκτός από τον εαυτό τους…

Υ.Γ.
Απλά για την ιστορία η αναφορά της ημερομηνίας, αφού και το 2029 ίδιες καταστάσεις θα βιώνουμε, αφού δεν υπάρχει περίπτωση να έχουμε αλλάξει σαν λαός ώστε να παράγουμε άλλους πολιτικούς που θα κάνουν πράξη την εντολή μας για μια εκ βάθρων αλλαγή.

Περιμένοντας τους κατάλληλους πολίτες για επιβίβαση…

Ένα μέσο μαζικής μεταφοράς χρειάζεται πολίτες-επιβάτες για να πεις πως εξυπηρετεί κάποιο σκοπό και δικαιολογεί τον τίτλο του. Αλλιώς είναι απλά ένα παραλληλόγραμμο (συνήθως) άχρηστο κουτί πάνω σε ρόδες.

Το καλό με αυτά τα «κουτιά μεταφοράς ανθρώπων» είναι πως δεν υπάρχει face control στις πόρτες, ούτε κανένας παράξενος κανόνας-προϋπόθεση για το ποιος μπορεί να τα χρησιμοποιήσει, αρκεί να διαθέτει εισιτήριο ή να πληροί τα κριτήρια δωρεάν μετακίνησης.

Κι αυτό γιατί η δυνατότητα της ελεύθερης μετακίνηση εντός μιας περιοχής-μιας πόλης- της χώρας, είναι συνταγματικά κατοχυρωμένη (άρθρο 5, παρ.4) για όλους τους πολίτες.

Με αυτό ως δεδομένο, τα ΜΜΜ πάντα θα έχουν λόγο ύπαρξης και πάντα θα υπάρχει περιθώριο για βελτίωση των προσφερόμενων υπηρεσιών.

Ειδικά σε πόλεις που ενώ έχουν μεγάλο πληθυσμό και έκταση δεν διαθέτουν πληθώρα διαφορετικών μέσων, όπως η Θεσσαλονίκη, η δημιουργία-κατασκευή ενός δεύτερου μέσου μόνο ως ευχάριστη είδηση μπορεί να κυκλοφορήσει.

Με τους πολίτες να περιμένουν τη στιγμή που θα μπορούν να το χρησιμοποιήσουν ώστε να αποκτήσει και η πόλη έναν άλλο αέρα.

Και ψυχολογικά, αφού άλλη θα είναι η διάθεση του οποιουδήποτε, αν ξέρει πως δεν θα τον τρώει η κίνηση για να πάει από το σημείο Α στο σημείο Β, ούτε θα είναι εκτεθειμένος στις καιρικές συνθήκες, να περιμένει στο πεζοδρόμιο, με ζέστη, κρύο, βροχή, υγρασία αλλά και πρακτικά, αφού όλοι ευελπιστούν να μειωθεί η ανάγκη για τη χρήση Ι.Χ με συνέπεια να βελτιωθεί και η ποιότητα του αέρα που αναπνέει όποιος θα κινείται στο κέντρο.

Το μετρό Θεσσαλονίκης όμως δεν είναι ούτε καν σαν τον αέρα, που δεν τον βλέπεις αλλά υπάρχει και τον αισθάνεσαι και μέρος του είναι υπεύθυνο που ζούμε.

Είναι – στην κυριολεξία του- ο αέρας ο κοπανιστός που πουλάει το εκάστοτε μαντρί εξουσίας στη προσωπική του πελατεία, μέσω του οποίου προσπαθεί να αναπνεύσει πολιτικά και να επιβιώσει στα ψηλά που ανέβηκε.

Γιατί στα πολύ ψηλά είναι γνωστό πως λιγοστεύει το οξυγόνο αλλά και η επαφή με τη πραγματικότητα και τη καθημερινότητα.

Είναι ο….φανταστικός στην αίσθηση αέρας που σηκώνει όταν περνάει ο συρμός ενός μετρό που δεν υπάρχει.

Είναι (για να μη ξεχνιόμαστε) ο ίδιος αέρας στον οποίο ταξιδεύουν και τα αόρατα ραδιοκύματα του ελεύθερου WiFi του Σαμαρά.

Είναι ο ίδιος αέρας που μετατοπίζει, καθώς κινείται προς το Σέιχ Σου, το τελεφερίκ του Μπουτάρη και που διασχίζουν οι πύραυλοι της διαστημικής μας υπηρεσίας.

Είναι ο ίδιος ακριβώς αέρας που βγαίνει όταν ανοίγει το στόμα του οποιοσδήποτε απευθύνεται στη ψήφο των πολιτών.

Και γιατί να μην είναι, αφού πάντα βρίσκονται αρκετοί για να τον αγοράσουν μιας και σαν πολίτες-πολιτικά όντα, απλά δεν υπάρχουμε

Ευτυχώς λοιπόν που τα ΜΜΜ δεν μπορούν να κάνουν διακρίσεις στο αν οι πολίτες τα αξίζουν κι έτσι, όταν κάποια στιγμή ολοκληρωθεί και πάψει -επιτέλους- να είναι αντικείμενο εκμετάλλευσης του κάθε πολιτικού κλόουν, θα εξυπηρετεί τους πάντες, χωρίς διακρίσεις.

Ακόμη και μετά από την εποχή (ίσως στο πολύ απώτερο μέλλον, ίσως ποτέ) που στις αποβάθρες των σταθμών θα περιμένουν άνθρωποι που θα έχουν δημιουργήσει ένα πολιτικό σύστημα που δεν θα έχει ανάγκη τα ΜΜΜ για να μεταφέρει μαζικά τις μικροπολιτικές σκοπιμότητες του…

Άνθρωποι που θα έχουν κερδίσει με το σπαθί τους τα αυτονόητα

Εκεί που θάβουν τους θησαυρούς στα 40 εκατοστά βάθος…

15/12/18 Οδός Κεσανλή, 40 Εκκλησιές, Θεσσαλονίκη (ενδεικτικά, μια από τις πολλές παρόμοιες περιπτώσεις)…

Όλοι ξέρουμε πως το νερό είναι το βασικό συστατικό της ζωής.
Είναι κοινό μυστικό πως χωρίς αυτό δεν θα υπήρχε ζωή, στις μορφές που τη γνωρίζουμε.

Ακόμη και οι κατσαρίδες που είναι από τα ελάχιστα πλάσματα που μπορούν να επιβιώσουν μιας πυρηνικής καταστροφής, γιατί αντέχουν 100 φορές μεγαλύτερη έκθεση σε ραδιενέργεια από εμάς (ενώ έκθεση σε 1000 μονάδες Ραδονίου σκοτώνει έναν ενήλικα άνθρωπο σε μόλις 10 λεπτά και η βόμβα στη Χιροσίμα απελευθέρωσε 10.000 μονάδες Ραδονίου, μια κατσαρίδα στις 100.000 μονάδες ραδονίου βγαίνει για απογευματινό περίπατο και πικ νικ στο πάρκο) χωρίς πόσιμο νερό σε καμιά βδομάδα με δέκα μέρες θα είχαν εξαφανιστεί.

(χαριτωμένο εκπαιδευτικό βιντεάκι)

Είναι επίσης γνωστό πως ενώ το νερό είναι η πλέον διαδεδομένη ανόργανη χημική ένωση που υπάρχει στον πλανήτη Γη (αφού καλύπτει το 70% της επιφάνειας της) είναι εξαιρετικά σπάνιο στη πόσιμη μορφή του, αφού από αυτή τη τεράστια ποσότητα νερού που υπάρχει γύρω μας, μπορούμε να πιούμε (για να συνεχίσουμε να υπάρχουμε μαζί με τις κατσαρίδες, έστω μέχρι μια πυρηνική καταστροφή) μόλις το 2,5% και μάλιστα χρειάζεται να παιδευτούμε πάρα πολύ για να έχουμε πρόσβαση σε αυτό, αφού μόνο ένα ελάχιστο μέρος αυτού του μικρού ποσοστού βρίσκεται σε ποτάμια (υπέργεια και υπόγεια) και λίμνες, με σχεδόν το 90% αυτού του 2,5% να βρίσκεται στους ανά τη Γη παγετώνες.

Παρόλο λοιπόν που όλα αυτά είναι γνωστά στους περισσότερους, είναι χωρίς υπερβολή εγκληματικό να φερόμαστε σαν να μη το έχουμε ανάγκη και να μην υπάρχει καμία ποινή σε όσους δεν φροντίζουν να επιδεικνύουν τον ανάλογο σεβασμό που του πρέπει.

Ειδικά όταν αυτός που το κάνει είναι μια κρατική-δημόσια υπηρεσία που υποτίθεται υπάρχει και αντλεί χρήματα από τον προϋπολογισμό του κράτους ώστε να πληρώνει με τη σειρά της ανθρώπους που το πιο σημαντικό μέρος της εργασίας τους είναι να φροντίζουν και να διασφαλίζουν την χωρίς προβλήματα και με τις λιγότερες απώλειες άντληση και μεταφορά του στους πολίτες.

Γι αυτό άλλωστε το πλέον πολύτιμο για τη ζωή αγαθό είναι ουσιώδες να το διαχειρίζεται το ίδιο το κράτος και όχι κάποιος ιδιώτης. Για να υπάρχει άμεσος έλεγχος, από υπηρεσίες που λειτουργούν κάτω από την εποπτία-προστασία μιας κυβέρνησης που εκλέγεται από τους πολίτες για τους πολίτες, που να διασφαλίζει τουλάχιστον το πλέον βασικό για την ύπαρξη μας, όπως το νερό.

Γιατί ακόμη και με μισθούς 5000 ευρώ έκαστος, χωρίς νερό δεν θα είχαμε όχι μόνο τι να πιούμε αλλά και τι να αγοράσουμε για να φάμε, αφού τα πάντα (φυτική-ζωική παραγωγή) βασίζονται σε αυτό.
Καταδικασμένοι σε εξαφάνιση από χέρι δηλαδή.

Γιατί αν σε όλα τα άλλα οι αποτυχίες μιας κυβέρνησης και του κρατικού μηχανισμού είναι μεν τρομακτικές (π.χ οικονομία) αλλά αναστρέψιμες, είναι ανεπίτρεπτο να συμβαίνουν μη αναστρέψιμες απώλειες με το βασικό συστατικό της ζωής.

Ειδικά όταν αυτές οι απώλειες δεν οφείλονται σε απρόβλεπτες και αναπόφευκτες φυσικές καταστροφές, αλλά σε κάποιο χέρι. Που είτε αφορά σε αμέλεια είτε σε χρηματισμό δημοσίων λειτουργών.

Γιατί μόνο κάποιο από τα δυο αυτά μπορεί να συμβαίνει, όταν έρχεται μια ιδιωτική εταιρεία να σκάψει στα 30-40 εκατοστά για οπτικές ίνες και χτυπάει σωλήνες νερού που θα έπρεπε, σύμφωνα με τα σχέδια, να βρίσκονται θαμμένοι στο ένα μέτρο.

Ή να πετυχαίνει σωλήνες της ύδρευσης σε σημεία που στα σχέδια παρουσιάζονται ελεύθερα. Που είναι επίσης (όπως και αυτοί που υπάρχουν στα σχέδια) σε βάθος πολύ μικρότερο από αυτό που η λογική -πάνω από όλα- λέει πως πρέπει να βρίσκονται.
(όπως στη περίπτωση της φωτογραφίας)

Γιατί τρεις μόνο μπορεί να είναι οι λόγοι.
Είτε πρόκειται για αμέλεια από πλευράς της δημόσιας υπηρεσίας (της ΕΥΑΘ στη περίπτωση μας) να ελέγξει τον εκάστοτε εργολάβο που αναλαμβάνει να κάνει ένα έργο για λογαριασμό της αν τήρησε τις ελάχιστες προδιαγραφές, είτε για αμέλεια ύπαρξης προδιαγραφών που πρέπει να ακολουθηθούν, είτε για χρηματισμό του εκάστοτε μηχανικού ή οποιουδήποτε είναι επιφορτισμένος με τον έλεγχο.

Που όταν έχουμε μια περίπτωση σαν αυτή της φωτογραφίας (σημ: και τις προηγούμενες μέρες η εταιρεία που ανέλαβε την εκσκαφή για την τοποθέτηση των οπτικών ινών στη περιοχή έπεσε πάνω σε σωλήνες της ύδρευσης τοποθετημένες σε μικρό βάθος) μάλλον τον τρίτο λόγο τείνουμε να υιοθετήσουμε.

Που προφανώς καταλήγει κάπως έτσι:
(Όχι και τόσο υποθετικός διάλογος):
-Τελείωσες, 100 εκατοστά έπρεπε, πόσο έσκαψες;
-100…40 εκατοστά σκάψιμο συν 60 ευρώ εσύ για την υπογραφή…100 δεν μας κάνει;
-Είσαι ωραίος…


Καθόλου απίθανο και τα συνεχή προβλήματα με σπασμένους αγωγούς να οφείλονται στο ότι βρίσκονται σε μικρότερο από το προβλεπόμενο βάθος (όπου το βάρος από τα οχήματα και οι κραδασμοί του εδάφους δεν απορροφούνται επαρκώς)…

Το θέμα είναι, θα ασχοληθεί κανένας εισαγγελέας με ένα τόσο συχνά επαναλαμβανόμενο σκηνικό; Για να εκλείψει στο μέλλον ο λόγος (αμέλεια ελέγχου ,έλλειψη συγκεκριμένου κανονισμού, χρηματισμός) που οδηγεί στο να θάβουμε τον πολυτιμότερο για τη ζωή μας θησαυρό σε βάθη που δεν διασφαλίζουν την ασφάλεια του και κατ επέκταση την δική μας ευζωία;

Επειδή η κοινή λογική και τα πραγματικά περιστατικά λένε πως το παραμύθι αυτό έχει και κακιά μάγισσα και κακό δράκο και μέχρι στιγμής το κλείσιμο του μένει στο <<….και έζησαν αυτοί καλά…>>

Γιατί εμείς δεν ζούμε καλά όταν βιώνουμε τέτοια επεισόδια, όπου το βλέπουμε να χάνετε σε κάθε σκάψιμο 30-40 εκατοστών που κανονικά θα έπρεπε να περνάει «αναίμακτα» για το σώμα νερού που κυλάει μέσα στις σωληνώσεις και προορίζεται για το σώμα μας.
Να το πιούμε, να πλύνουμε και να πλυθούμε…
(αίμα και σώμα που αποτελούνται εξάλλου κατά 90% και 70% αντίστοιχα από νερό)

Κι αν μια δημόσια υπηρεσία, το κράτος ή κάποιος δημόσιος υπάλληλος δεν διασφαλίζουν το πολυτιμότερο αγαθό στον κόσμο, τότε η ανεξάρτητη δημόσια αρχή που ακούει στο όνομα Δικαιοσύνη πρέπει να κάνει αυτό για το οποίο υπάρχει, να διερευνήσει και είτε να επιβάλει ποινές (περιπτώσεις 1 και 3) είτε να καταδείξει την έλλειψη νόμου-κανονισμού (περίπτωση 2) ώστε εικόνες σαν τη παραπάνω να μην αποτελούν μέρος της καθημερινότητα μας.

Υ.Γ.
Τουλάχιστον είναι καθησυχαστικό πως (όπως μου είπε ο άνθρωπος που έσκαβε με το μηχάνημα) όσες φορές χρειάστηκε να σκάψει κάπου, οι αγωγοί του φυσικού αερίου βρίσκονται τοποθετημένοι-θαμμένοι σε βάθος +80cm.

Οπότε -μάλλον- δεν κινδυνεύουμε να δούμε κάποιο οικοδομικό τετράγωνο να τινάζεται στον αέρα, μέσα από ήχο και εικόνα που θα μεταφέρουν οι οπτικές ίνες, μετά την αποκατάσταση της ζημιάς και τη συνέχιση των αρχικών εργασιών.

‘Όταν θα σκάβουν κάπου αλλού για την τοποθέτηση τους και χτυπήσουν κάποιο σωλήνα, αυτός δεν θα είναι του φυσικού αερίου αλλά της εταιρείας ύδρευσης που δεν σέβεται τον θησαυρό που διαχειρίζεται.