Category Archives: Πολιτισμός

O Elon Musk και τα καρναβάλια με τις μάσκες της επίπεδης Γης

musk
Μια διασκέδαση, από τις καλύτερες, που μπορεί να προσφέρει το διαδίκτυο είναι να παρακολουθείς τις θέσεις και τα σχόλια όσων πιστεύουν σε παγκόσμιες συνωμοσίες.
Μάλιστα, όσο πιο παράλογη είναι η θεωρία που ασπάζονται τόσο μεγαλύτερη η πλάκα!

Κανονικά θα προκαλούσε θλίψη, αλλά αν το φιλοσοφήσει κανείς σχεδόν κάθε χωριό, ακόμη και το μικρότερο, είχε τον τρελό και τον ζαβό του. Όπου ζαβός ο (μεταφορικά) ανόητος, χαζός, με νοητικό ελάττωμα.

Κι αν «σπάσουμε» τον παγκόσμιο πληθυσμό σε μικρά τμήματα που να αντιπροσωπεύουν -στο περίπου φυσικά- τον μέσο πληθυσμό ενός χωριού, δεν πρέπει να μας κάνει εντύπωση που μέσω του διαδικτύου μπορεί να συναντήσουμε όχι μόνο τον τρελό του δικού μας χωριού/γειτονιάς, που τον ζούμε εξάλλου και στο φυσικό του περιβάλλον, αλλά δεκάδες εκατομμύρια τρελούς και ζαβούς, από το κάθε χωριό που θα μπορούσε να υπάρχει θεωρητικά στη Γη.

Στην -όχι θεωρητικά- στρογγυλή σαν μπίλια, μπαλάκι, μπάλα (εξαρτάται πως θέλουμε να την δούμε μέσα στο αχανές σύμπαν) Γη.

Ελάχιστα…ζουπιγμένη από τις φυσικές δυνάμεις που επιδρούν πάνω της, αλλά το 0.3% που πάνω-κάτω απέχει από το να είναι μια τέλεια σφαίρα δεν μπορεί να θεωρηθεί άξιο αναφοράς, εκτός κι αν είσαι ο Σέλντον Κούπερ στο σίριαλ The Big Bang Theory και σου βγαίνει αυθόρμητα το σπασικλάκι.

 

640px-Seasons1.svg

By following Duoduoduo’s advice, vector image: Gothika. – [1], CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=4308370

Σε αυτή λοιπόν, τη δική μας σφαιρική κατοικία, που κινείται κι όλο πάει να ξεφύγει  αλλά λόγω της ασύλληπτης έλξης (βαρύτητας) του Ήλιου πάντα επιστρέφει και περιστρεφόμενη γύρω από τον εαυτό της περιφέρεται γύρω του σε ελλειπτική τροχιά, σαν…μπάλα του αμερικάνικου ποδοσφαίρου, γεννιούνται κατά καιρούς και άνθρωποι που ξεπερνούν (σε όλες ή έστω στις περισσότερες παραμέτρους) τους μέσους όρους της πλειοψηφίας. Αν κάνουμε λόγο για…επίπεδα, βρίσκονται ένα επίπεδο πάνω από την πλειοψηφία.

Ξεφεύγουν λοιπόν προς τα πάνω!
Και ξεφεύγοντας προς τα πάνω βοηθάνε την πλειοψηφία να σηκώνεται κι αυτή λίγο ψηλότερα, όταν δεν εμποδίζεται από τις εκάστοτε επικρατούσες συνθήκες.

Όπως στον Μεσαίωνα για παράδειγμα, που η πείνα της Εκκλησίας για την διατήρηση της «κοσμικής» εξουσίας που απολάμβανε δίπλα στους…γήινους βασιλιάδες, γέννησε την Ιερά εξέταση. Όπου σχεδόν καθετί επιστημονικά αποδεδειγμένο, που όμως έμοιαζε να αποτελεί απειλή για τις θέσεις που ασπαζόταν η θρησκευτική εξουσία (π.χ γεωκεντρικό μοντέλο) χαρακτηρίζονταν αιρετικό.

Αυτό φυσικά, δεν μπορούσε να σταθεί μόνιμο εμπόδιο, απλά καθυστέρησε την πρόοδο.
Γιατί το να βάλεις τον χι επιστήμονα να κυκλοφορεί με ένα σταυρό κεντημένο στα ρούχα ή να τον φυλακίσεις, όπως τον Γαλιλαίο που καταδικάστηκε σε κατ’ οίκον περιορισμό, δεν το λες και τρομερή τιμωρία-εμπόδιο.
(άσε που δεν είχαν ηλεκτρονικά βραχιολάκια εκείνες τις εποχές, οπότε ο ιδιοφυής Ιταλός μάλλον θα τις έκανε άνετα και τις βόλτες του)

Υπήρξαν λοιπόν μυαλά ένα επίπεδο πάνω από τα άλλα σαν τον Γαλιλαίο, τον Κέπλερ, τον Κοπέρνικο, τον Αρίσταρχο τον Σάμιο… και άλλους.
Με τον τελευταίο να δικαιώνεται (μετά από -σχεδόν- δυο χιλιετίες) οριστικά στη «κόντρα» του με τον Πτολεμαίο και τον Αριστοτέλη.

Όχι για το αν η Γη είναι σφαιρική, σε αυτό συμφωνούσαν (μάλλον από τότε… «συνωμοτούσε το σύμπαν» με ψέματα -όπως ισχυρίζονται κάποιοι- κι ήταν όλοι στο κόλπο) αλλά για το ηλιοκεντρικό μοντέλο και την περιφορά της μπίλιας μας γύρω από τον Ήλιο.

Που μαζί του και με τις υπόλοιπες μπίλιες της παρέας αλητεύουν στο αχανές σύμπαν.

Όλοι αυτοί οι άνθρωποι λοιπόν, ένα επίπεδο πάνω από τον υπόλοιπο κόσμο, έστρεψαν με αποδείξεις τα πάντα προς τα επάνω.

Το βλέμμα, την σκέψη, τον ίδιο τον άνθρωπο σαν φυσική υπόσταση.Χάρη σε αυτούς λοιπόν υπάρχουν σήμερα άνθρωποι (και δεν αναφέρομαι στο προφανές, τους αστροναύτες) που κυριολεκτικά ξεφεύγουν προς τα πάνω.

(Στην πραγματικότητα, αν το σκεφτεί κανείς λίγο καλύτερα, ξεφεύγουμε όχι προς τα πάνω αλλά προς τα έξω, όμως ας μην γινόμαστε Σέλντον Κούπερ…)

Άνθρωποι που όσο σπουδαίοι είναι σαν επιχειρηματίες, άλλο τόσο σπουδαίοι οραματιστές είναι, αφού κάποιες επιχειρήσεις τους τις χτίζουν με το βλέμμα προς τα…έξω/πάνω.

Ένας τέτοιος άνθρωπος είναι και ο ζάμπλουτος Έλον Μασκ.
Ο 46χρονος μεγιστάνας που παράτησε στη μέση το διδακτορικό του στην εφαρμοσμένη φυσική και με 28.000 $ ίδρυσε μια εταιρεία την οποία πούλησε (πέντε χρόνια μετά) για 340 εκ. από τα οποία το δικό του κέρδος ήταν περίπου 20 εκ.

Μεγάλο μέρος από το οποίο επένδυσε σε μια νέα επιχείρηση online πληρωμών, που λίγο μετά συγχωνεύτηκε με μια άλλη και από την ένωση τους προέκυψε το πασίγνωστο PayPal.
Που στη συνέχεια εξαγοράστηκε από το ebay για 1.5 δις $ , με τον Έλον Μασκ να αποκομίζει σαν καθαρό κέρδος γύρω στα 136 εκ $ !!!

Κι ενώ κάποιος άλλος μπορεί να…άραζε πάνω στα κέρδη του μη θέλοντας να προκαλέσει και την τύχη του (γιατί πέρα από ικανότητες και τόλμη θέλει και τύχη να βάζεις πάνω από μια φορά τον εαυτό σου στο σωστό μέρος τη σωστή στιγμή), αυτός την προκάλεσε.
Κι εκεί είναι που ξεχωρίζει ο απλά καλός επιχειρηματίας από τον οραματιστή.

Την προκάλεσε το 2002, που χρησιμοποιώντας 100 εκ από την προσωπική του περιουσία, ίδρυσε την SpaceX που ασχολείται με κατασκευή διαστημικών πυραύλων.
Με δικό του πύραυλο να γίνεται (το 2009) ο πρώτος ιδιωτικός πύραυλος που έθεσε σε τροχιά δορυφόρο. Μάλιστα επένδυσε σε διαστημικούς πυραύλους που να μπορούν να χρησιμοποιηθούν ξανά, κάτι που μειώνει το κόστος και αυξάνει -φυσικά- το κέρδος.

(Όσο ασχολούνταν με όλα αυτά βρήκε τον χρόνο να αγοράσει και την Tesla Motors -μια εταιρεία που κατασκευάζει ηλεκτροκίνητα οχήματα- και μέσα σε λίγα χρόνια να την καταστήσει την κορυφαία εταιρεία ηλεκτροκίνησης στο κόσμο.

Που μπορεί τα τετράτροχα της να είναι ακόμη απλησίαστα για το ευρύ κοινό, όμως αυτό που κατάφερε από την αρχή, σε αντίθεση με όλους τους άλλους, είναι να δείξει πως ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο μπορεί και όμορφο να είναι, και να μην σέρνεται στο δρόμο, και να μην χρειάζεται να το…φορτίζεις κάθε 60,70…100 χλμ

Κι ενώ τα ακριβά της μοντέλα κοστίζουν [όλα τα μοντέλα χρειάζεται να τα προ-παραγγείλεις] γύρω στα 68.000$ και στα 62.000$ , πριν λίγο καιρό παρουσίασε κι ένα μικρότερο που μπορεί να κοστίζει κοντά στα 30.000$ με τις διάφορες «πράσινες» επιδοτήσεις των πολιτειών στις ΗΠΑ. Κλείνει η μεγάλη παρένθεση)

Τελευταίος λοιπόν (μέχρι τον επόμενο) στόχος του πάνω στο συγκεκριμένο ζήτημα ήταν η δημιουργία ενός επαναχρησιμοποιούμενου πυραύλου απίστευτης δύναμης.
Δύο φορές ισχυρότερο από αυτόν των ανταγωνιστών του (της κοινοπραξίας των Lockheed Martin & Boeing).

Πύραυλο που ονόμασε Falcon Heavy, σε εξέλιξη του ονόματος των μικρότερων που ονομάζονται Falcon-9 κάτι.

Έτσι, τα μεγαλύτερα έσοδα που θα έφερνε κάτι τέτοιο, θα του επέτρεπαν να χρηματοδοτεί απερίσπαστος τον μεγάλο του στόχο που είναι -αρχικά- μια αποστολή στον πλανήτη Άρη και μελλοντικά η δημιουργία αποικίας!

Που όσο κι αν το 2040 (που έχει πει) φαντάζει υπερβολικά αισιόδοξο και μάλλον δεν θα πέσει μέσα, δεν μπορεί να αποκλειστεί κάποια στιγμή, στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον, να κάνουμε βιντεοκλήσεις με διαδικτυακούς φίλους που θα ζουν στον Άρη!

Πύραυλος που εκτοξεύτηκε επιτυχώς από το ακρωτήριο Κανάβεραλ στις
6 Φεβρουαρίου του 2018 στις 20:30 (ώρα Ελλάδος)
Όπου όλα στέφθηκαν με επιτυχία και οι 3 προωθητικοί πύραυλοι, αφού έστειλαν όσα έπρεπε στο διάστημα, επέστρεψαν και προσεδαφίστηκαν με απόλυτη ασφάλεια στα προκαθορισμένα σημεία.
(edit: Όπως ανακοίνωσε επίσημα, ο τρίτος ήταν λίγο…βιαστικός και δεν τα κατάφερε)

Επειδή όμως επρόκειτο για δοκιμαστική πρώτη πτήση, ακόμη κι ο ίδιος ο Elon Musk δεν θα στοιχημάτιζε πως θα ήταν απόλυτα επιτυχής.

Οπότε δεν υπήρχε περίπτωση να μεταφέρει με την πρώτη κάποιο πληρωμένο φορτίο.
Πέρα από το γεγονός πως δεν θα υπήρχε ασφαλιστική εταιρεία να δεχθεί να ασφαλίσει κάτι τέτοιο. Ούτε πελάτης που να έπαιρνε τέτοιο ρίσκο. Που σε περίπτωση ατυχήματος να τον πήγαινε μήνες πίσω.

Έλα όμως που αν όλα πήγαιναν καλά όσον αφορά την εκτόξευση, ήθελε να έχουν και κάτι να θέσουν σε τροχιά. Πέρα από το χαβαλέ και για άλλους λόγους (‘Όχι απαραίτητα μόνο πρακτικούς, δοκιμαστικά…)

Και μιας και δεν είχαν κάποιο δορυφόρο διαθέσιμο, απέδειξε πως πέρα από πολύ ισχυρός (21ος πιο ισχυρός άνθρωπος στον πλανήτη σύμφωνα με το Forbes) και πολύ πλούσιος (53ος πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο), μπορεί να μην είναι σαν τους περισσότερους στη θέση του, που μοιάζουν ξύλινοι σε όλα.

Και αποδεικνύοντας πως μπορεί να έχει -και- χιούμορ αποφάσισε και έστειλε στο διάστημα ένα από τα αυτοκίνητα του. Ένα Tesla Roadster!

Και για περισσότερο χαβαλέ έβαλε και ένα ανδρείκελο στη θέση του οδηγού, ντυμένο με στολή αστροναύτη. Και για μια ακόμη πιο αστεία πινελιά, στην οθόνη της κονσόλας του αυτοκινήτου γράφει «Don’t Panic!»

Αυτοκίνητο με τοποθετημένες κάμερες μέσα-έξω, σε κάθε πλευρά και προς κάθε πλευρά που προσέφερε με τον πλέον ιδιαίτερο τρόπο, μια υπέροχη εικόνα του σφαιρικού πλανήτη μας, που μπορεί να απολαύσει κάποιος στο YouTube!

(Αυτή τη στιγμή που γράφεται το κείμενο, το αυτοκίνητο κατευθύνεται χωρίς να συναντά την παραμικρή κίνηση προς τη διαστημική λεωφόρο της ζώνης των αστεροειδών

Last pic of Starman in Roadster enroute to Mars orbit and then the Asteroid Belt

A post shared by Elon Musk (@elonmusk) on

Μέχρι να συναντήσει κανένα μετεωρίτη σε μέγεθος νταλίκας και να έχουμε το πρώτο (και κατά πάσα πιθανότητα τελευταίο) αυτοκινητιστικό ατύχημα στην ιστορία του διαστήματος.

Αν δεν διαλυθεί πιο πριν από την ηλιακή ακτινοβολία αφού δεν το προστατεύει πλέον η ατμόσφαιρα της Γης και δεν είναι παρά…ένα μικρό ηλεκτρικό κάμπριο που ταξιδεύει στο διάστημα !

Ο,τι κι αν γίνει πάντως ένα είναι σίγουρο!
Πως διαφήμιση σαν κι αυτή θα έδιναν τα πάντα για να την έχουν όλες οι αυτοκινητοβιομηχανίες του κόσμου!

Αλλά και όλοι οι μεγιστάνες γενικά για το όνομα τους και τις επιχειρήσεις τους.
(κι ο Έλον Μασκ έχει κι άλλες επιχειρήσεις…https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%88%CE%BB%CE%BF%CE%BD_%CE%9C%CE%B1%CF%83%CE%BA#SolarCity )

Το Tesla Roadster του πάντως θα είναι χωρίς ανταγωνισμό το αυτοκίνητο της χρονιάς!
Κι ας σταμάτησε να παράγεται το 2012…

Είναι επίσης σίγουρο πως μετά την τόσο πετυχημένη δοκιμή αλλά και διαφήμιση, τα έσοδα και τα κεφάλαια που θα συγκεντρώσει αυτός ο οραματιστής επιχειρηματίας θα του δώσουν ακόμη μεγαλύτερη ώθηση προς τα εμπρός. Για να πάει/πάμε ακόμη πιο γρήγορα προς τα έξω.

Εκτός από τους ζαβούς και τους συνωμοσιολόγους που κλείνουν τα μάτια στη λογική και πιστεύουν πως η Γη είναι επίπεδη!

Ακόμη κι αν κανένας τους δεν κατάφερε ως τώρα να πάει στην άκρη και να κάνει μια σέλφι, έτσι για το γαμώτο. Ειδικά οι πονηροί που πουλάνε αυτό το παραμύθι στους ζαβούς.

Γιατί στα άκρα, σύμφωνα με όσα ισχυρίζονται, είναι αυτό που εμείς λέμε Νότιο Πόλο, μόνο που έχει τη μορφή ενός τείχους από πάγο (ύψους 45 μέτρων), ο οποίος κρατάει τους ωκεανούς από το να χυθούν στο διάστημα !
Μη γελάτε. Το πιστεύουν! Ή μάλλον…λάθος…Γελάστε ελεύθερα!

Τώρα, τι θα γίνει αν κάποια στιγμή λιώσουν οι πάγοι και δεν αδειάσουν οι θάλασσες, θα ήθελα να είμαι από μια μεριά να δω τις φάτσες των τότε οπαδών αυτής της ηλίθιας θεωρίας. Αν και μάλλον θα πουν πως έλιωσαν μόνο στο Βόρειο Πόλο, ενώ το τείχος θα έχει μείνει παγωμένο.

Φυσικά δεν είναι κάτι καινούργιο.
Ήταν μια πεποίθηση που υπήρξε στα πολύ αρχαία χρόνια, σχεδόν εξαφανίστηκε όταν κυριάρχησε ο ελληνικός πολιτισμός και επανήλθε τον 17ο αι. μ.Χ που οι προτεστάντες πετούσαν λάσπη στον ανεμιστήρα για τους καθολικούς.
Στη συνέχεια διατηρήθηκε μεταξύ μερικών περίεργων, λόγω παρερμηνειών, όμως σαν σενάριο συνωμοσίας εμφανίστηκε δυναμικά στα μέσα του περασμένου αιώνα.

Η πρώτη μεγάλη, σύγχρονη λέσχη δημιουργήθηκε στη δεκαετία του ’50, έφτασε να έχει 3500 εγγεγραμμένα μέλη, όμως εκεί που όλο αυτό είχε ατονήσει, τα τελευταία χρόνια, εξαιτίας του διαδικτύου, έχει πάρει τη σκυτάλη από κάθε άλλο συνωμοσιολογικό σενάριο. Κι ας είναι το πιο ηλίθιο όλων!

Ενδεικτικό είναι πως ενώ τη σελίδα της ομάδας «The Flat Earth Society» (που είναι το διαδικτυακό σκέλος της αναγεννημένης την τελευταία δεκαετία λέσχης του 1956) την ακολουθούν σήμερα 130 χιλ. άτομα, μια άλλη σελίδα, η «Flat Earth«, έχει 190 χιλ. ακόλουθους! (αυτοί της δεύτερης είναι οι αιρετικοί)

Και μπορεί να μην είναι και οι 320 χιλ. οπαδοί, αρκετοί ακολουθούν τέτοιες σελίδες για να σπάνε πλάκα, όμως οι 294.000 που έχουν κάνει like δείχνουν πολλά!

Με απίθανες περιγραφές (σαν τις παραπάνω) για το ότι η Γη είναι επίπεδη, που κάνουν όσους πιστεύουν -μόνο- στους ψεκασμούς να φαντάζουν σοβαροί συνομιλητές!

Που δεν έπαψε να κυκλοφορεί, απλά έφτασε -μάλλον- στην καμπή εκείνη που δεν μπορεί να δημιουργεί πολλούς νέους «πιστούς» και οι πονηροί έπρεπε να ψαχτούν και να επενδύσουν σε μια φρέσκια συνωμοσία.

Το πόσο γελοία είναι αυτή η θεωρία και πόσο απίστευτα ηλίθιοι είναι όσοι υποστηρίζουν κάτι τέτοιο, γίνεται κατανοητό -πέρα από οτιδήποτε άλλο- από το γεγονός πως σε αντίθεση με τις άλλες θεωρίες συνωμοσίας, δεν έχουν κάποια ουσιαστική απάντηση στο πλέον σημαντικό. Στο γιατί.

Στη θεωρία των ψεκασμών για παράδειγμα, έχουν κάτι να πουν. Μπορούν να να δώσουν μια δική τους εξήγηση. Όσο χαζή, παράλογη κι αν είναι. Όσο εύκολα κι αν καταρρίπτεται:
https://365meres.wordpress.com/2012/11/22/to-spilaio-tou-platona-anavathmistike/

Εδώ δεν έχουν να απαντήσουν (κάτι ουσιαστικό) προς τι η συνωμοσία.
Τι κερδίζουμε όλοι εμείς οι συνωμότες από το να λέμε πως η Γη είναι σφαιρική.
Γιατί να μην λέμε πως είναι επίπεδη, αν ήταν επίπεδη;

Αυτό όμως δεν τους εμποδίζει να υπερασπίζονται με πάθος το ότι η Γη είναι επίπεδη, χαρίζοντας μας αβίαστα στιγμές γέλιου, όταν προσπαθούν να δικαιολογήσουν  διάφορα φαινόμενα που μπορούν να συμβούν μόνο αν βρισκόμαστε πάνω σε μια σφαίρα.

Όπως για παράδειγμα το ότι αντικείμενα (όπως τα πλοία) ή και ο ήλιος «βυθίζονται» στον ορίζοντα με το κάτω μέρος να εξαφανίζεται πρώτο.
‘H το γεγονός πως δεν μπορούμε να δούμε τη βάση από ένα ακίνητο σημείο αναφοράς που βρίσκεται πολύ μακριά.

Όχι !! Σύμφωνα με αυτούς δεν χάνονται στον ορίζοντα γιατί η Γη είναι σφαιρική.
Απλά είναι θέμα προοπτικής και μέχρι εκεί μπορούμε να δούμε !

Όμως δεν μπορούν να δώσουν καμία σοβαρή απάντηση στην παρακάτω απλή ερώτηση, που θα τους κάνει κάθε λογικός άνθρωπος:
Αφού τα μάτια μας (γεγονός) δεν είναι τόσο ισχυρά αλλά η Γη δεν είναι σφαιρική, τότε γιατί δεν βλέπουμε ολόκληρα τα σημεία αναφοράς, αν στρέψουμε ένα ισχυρό βοήθημα, (όπως ένα τηλεσκόπιο) παράλληλα με το έδαφος;

Από τη στιγμή που ένα τηλεσκόπιο, αυτό που κάνει είναι να λειτουργεί συμπληρωματικά και να φέρνει πιο κοντά (μεγεθύνει) αυτό που βρίσκεται μπροστά μας.

Όπως δεν έχουν απάντηση και στο κυρίως σκέλος που αφορά τον ισχυρισμό τους περί προοπτικής.

Δεν μπορούν να απαντήσουν σοβαρά γιατί ο ήλιος π.χ που είναι -ακόμη και γι αυτούς- ένα μεγάλο αντικείμενο (όχι όσο μεγάλο φαντάζεστε…θα γελάσετε παρακάτω), δεν μικραίνει όσο ξεμακραίνει και «χάνεται» από το βλέμμα μας, κάτι που συμβαίνει με τις σιδηροδρομικές γραμμές στο παρακάτω παράδειγμα.

railway-1677213_640

Χαρακτηριστικό παράδειγμα. Όπου όχι μόνο οι γραμμές αλλά και ο χώρος πέριξ αυτών μοιάζουν -λόγω προοπτικής- να στενεύουν, όσο πιο μακριά κοιτάμε.

Αφού λοιπόν υποστηρίζουν με τον παραπάνω γελοίο τρόπο το πως, ενώ ο Ήλιος και η Σελήνη δεν ανατέλλουν/δύουν (δεν θα μπορούσαν σε μια επίπεδη Γη), μπορούν να χάνονται από το βλέμμα μας, και αφού η Γη είναι ένας σταθερός δίσκος, κάπως πρέπει να κινούνται και κάπου να βρίσκονται!

Βρίσκονται λοιπόν από πάνω μας και περιφέρονται σε σταθερό ύψος 4828 χλμ.
Και για να είναι τόσο κοντά -ειδικά ο ήλιος- και να μη μας έχει καταπιεί, δεν είναι τόσο μεγάλος όσο λέμε εμείς οι παγκόσμιοι συνωμότες. Όχι !
Ήλιος και φεγγάρι έχουν διάμετρο 52χλμ !
(δεν ξέχασα κανένα μηδενικό, τόση λένε πως είναι η διάμετρος τους. Πενήντα δύο χιλιόμετρα)…

Για την ακρίβεια, βρίσκονται εκ διαμέτρου αντίθετα και κινούνται γύρω γύρω !!
Φανταστείτε την Γη επίπεδη, σαν βάση και από πάνω της να γυρίζουν σαν δυο σώματα ίδιων διαστάσεων, η Σελήνη κι ο Ήλιος.
Το καρουζέλ της τρέλας !!

Φυσιολογικά θα ρωτήσει τώρα κάποιος…
Καλά, αφού ούτε ανατέλλουν, ούτε δύουν και κινούνται σε σταθερό ύψος πάνω από τη Γη, γιατί δεν είναι ορατά διαρκώς; Τουλάχιστον τον Ήλιο και το φως του, που δίνει και τις αλλαγές από μέρα σε νύχτα, θα έπρεπε να τον βλέπουμε διαρκώς. Κι αν τον βλέπαμε, τότε θα είχαμε συνεχώς φως!

Πραγματικά, καθόλου δεν σας κόβει εσάς που ετοιμαζόσασταν να το ρωτήσετε αυτό!
Ντιπ για ντιπ!

Δεν βλέπουμε διαρκώς το φως του ήλιου (ήλιος που έχει 52χλμ διάμετρο, μην ξεχνιόμαστε) γιατί ρίχνει το φως του σαν προβολέας. Ορίστε η εξήγηση!

(Τουλάχιστον σε αυτό έχουν μια απάντηση. Που σε κάποιο σουρεαλιστικό σύμπαν, πέρα από το δικό τους σουρεαλιστικό κόσμο στον οποίο ζουν, θα μπορούσε να ισχύει)

Αυτό όμως που κατά κόρον χρησιμοποιούν ως παράδειγμα «επιβεβαίωσης» του ισχυρισμού τους είναι πως, αν ο πλανήτης ήταν σφαιρικός τότε θα έπρεπε να βλέπουμε τον ορίζοντα να καμπυλώνει!

Καλά, εδώ όχι μόνο η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά…Κι ένα παιδάκι δημοτικού, για να μη πω νηπιαγωγείου!

Αν έχετε λοιπόν κάποιον από αυτούς στη παρέα και δεν τα σηκώσετε ψηλά (ή θέλετε να σπάσετε πλάκα) μπορείτε να πάρετε ένα χάρακα, ένα μπαλάκι του πινγκ πονγκ, ένα πορτοκάλι και μια μπάλα του μπάσκετ και να ακουμπήσετε τον χάρακα με τη σειρά, πάνω τους.
Κατόπιν, σαν bonus stage, πάρτε την μπάλα του μπάσκετ, βάλτε τη λίγα εκατοστά από το πρόσωπο του και προκαλέστε τον να την δει να καμπυλώνει.

Δείχνοντας του πως όσο μεγαλώνει η σφαίρα, τόσο «απλώνει» αυτό που βλέπουμε ως ευθεία, με αποτέλεσμα να δυσκολευόμαστε να δούμε τα σημεία της καμπύλης της.
Πόσο μάλλον όταν βρισκόμαστε πάνω σε μια τεράστια σφαίρα όπως η Γη.
(Για να πάρουμε μια καλή ιδέα από την καμπυλότητα της πρέπει και πάρα πολύ ψηλά να βρεθούμε και να μην έχουμε οπτικές παρεμβολές στον ορίζοντα)

Μετά, δώστε του το πορτοκάλι να το φάει.
Επειδή οι πιθανότητες να βοηθήσετε το μυαλό του να πάρει τις σωστές στροφές είναι λιγότερες από όσες πιθανότητες υπάρχουν να είναι η Γη επίπεδη, τουλάχιστον να κάνει καλό στην υγεία του με το φρουτάκι.

Όμως προς θεού!
Μην πάτε να το παίξετε έξυπνοι, αφήνοντας τα να πέσουν κάτω για να αποδείξετε πως αν ο πλανήτης ήταν φέτα, τότε λόγω βαρύτητας θα έπρεπε να βρίσκεται κανείς στο κέντρο για να πέφτουν τα αντικείμενα κάθετα κάτω.

Που αν συνέβαινε αυτό θα δυσκολευόμασταν κι εμείς να μείνουμε στη θέση μας.
Δεν δυσκολευόμαστε όμως. Γιατί…ο πλανήτης είναι σφαιρικός, σωστά;

Λάθος!
Δεν δυσκολευόμαστε γιατί δεν υπάρχει βαρύτητα! Όχι όπως την ξέρουμε.
Και αυτό που νιώθουμε και όλα τα πράγματα που πέφτουν κάθετα στο έδαφος, είναι γιατί όλο το σύστημα (Γη, Ήλιος, Σελήνη) κινούμαστε προς τα πάνω!

Και η πίεση που ασκείται ευθύνεται -κατά κύριο λόγο- για όσα εμείς οι συνωμότες, με τον Ισαάκ Νιούτον να μας οδηγεί, αποδίδουμε στη βαρύτητα.

(σημ: η δεύτερη ομάδα υποστηρίζει πως δεν κινούμαστε, αλλά όταν και αν επικρατήσει, ασχολούμαστε με τις αιρετικές [αιρέσεις μέσα στα σενάρια συνωμοσίας,το απόλυτο γέλιο] θέσεις της…)

Φυσικά, δεν μπορούμε να αισθανόμαστε πίεση όταν βρισκόμαστε σε ένα όχημα που κινείται με σταθερή ταχύτητα. Μαντέψτε λοιπόν! (ευκολάκι…)
Δεν κινούμαστε με σταθερή ταχύτητα. Όχι!
Επιταχύνουμε διαρκώς!
Με 9.8 m/s^2

Παρακαλώ! Όχι πανικός!
Μην ψάχνετε πως να κάνετε αιτήσεις στον Έλον Μασκ για να επανδρώσετε την πρώτη αποστολή στον Άρη, όταν αυτή γίνει.
Δεν κινδυνεύουμε να περάσουμε σε άλλη διάσταση πιάνοντας warp speed, σαν να βρισκόμαστε στο αστρόπλοιο USS Enterprise του Star Trek.

Παρόλο που σύμφωνα με αυτούς επιταχύνουμε διαρκώς, μην ανησυχείτε !
Μπορεί μεν να επιταχύνουμε (για εμάς) διαρκώς, αλλά όχι και όσον αφορά την θέση μας στο σύμπαν (!!!!) οπότε δεν θα ξεπεράσουμε την ταχύτητα του φωτός.
Πέρα από το γεγονός πως οτιδήποτε έχει μάζα δεν μπορεί να το κάνει!

Απλούστατον! που έλεγε και η Αλίκη Βουγιουκλάκη όταν προσπαθούσε να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα στη ταινία «Η σωφερίνα» …

Και καλά…Οι δορυφόροι;
Ο διεθνής διαστημικός σταθμός;
Ο Έλον Μασκ και το roadster με τη κούκλα σοφέρ του;
Που μας έχουν δώσει, πέρα από όλα τα άλλα, φωτογραφίες και βίντεο;
Ε, καλά τώρα…!
Όλα αυτά είναι κατασκευασμένα από την παγκόσμια συνωμοσία της σφαιρικής Γης.
Δεν υπάρχουν δορυφόροι και όλες οι φωτογραφίες είναι ψεύτικες.
Τι δεν καταλαβαίνετε;
Πύραυλοι και χαζά!

Πράκτορες όλων των κυβερνήσεων και οργανισμών κατασκευάζουν βίντεο και φωτογραφίες για να ρίχνουν στάχτη στα μάτια του κόσμου και να διαιωνίζεται ο μύθος της σφαιρικής Γης.

Μπορεί επίσης, ξεπερνώντας όλα αυτά και με ειλικρινή διάθεση για μελέτη του «εξωγήινου» τρόπου σκέψης τους (και προετοιμασμένοι -όσο μπορείτε- για τι θα λάβετε ως απάντηση) να ρωτούσατε το εξής:
Οι άλλοι πλανήτες τότε γιατί είναι μπάλες;
(Γιατί όντως δέχονται πως οι άλλοι πλανήτες είναι σφαιρικοί)
Γιατί βρε κουτά, εκείνοι είναι πλανήτες! Η Γη όμως δεν είναι!

Το εξηγούν άλλωστε και στη F.A.Q σελίδα τους:
Rotundity
Q. If the planets are round, why isn’t the earth?

A. The earth is not a planet.
https://wiki.tfes.org/Planets

Δηλαδή, τι άλλο θέλετε/θέλουμε; Το λένε ξεκάθαρα οι άνθρωποι!
Αν η Γη ήταν πλανήτης θα ήταν σφαιρική. Επειδή όμως δεν είναι πλανήτης, δεν είναι σαν μπάλα. Ή…επειδή δεν είναι σφαιρική γι αυτό και δεν μπορεί να είναι πλανήτης…
(Μπερδευτήκατε, ε;  Περισσότερο από αυτούς, αποκλείεται)

«Απλούστατον….» θα ψιθύριζε μέχρι και η κούκλα στο roadster του Musk, που πιο εύκολα θα αποκτούσε ζωή, φωνή και χιούμορ από ότι όλοι αυτοί επαφή με την πραγματικότητα, καθώς θα χάνονταν στα βάθη του ηλιακού μας συστήματος, μακριά από τους ζαβούς και τους τρελούς που ζουν ανάμεσα μας

Υ.Γ.
Μέχρι τη στιγμή που θα επέστρεφε περνώντας σχετικά κοντά μας (αν καταφέρει να μπει σε ελλειπτική τροχιά, δεν τρακάρει με τίποτα και δεν διαλυθεί από την κοσμική ακτινοβολία) για να ρίξει μια ματιά, σε ποιο βαθμό θα έχουμε καταφέρει να απαλλαγούμε από την βλακεία που μας δέρνει γενικώς…

(με τους συνωμοσιολόγους να είναι απλά, αφού το φιλοσοφήσει λιγάκι κανείς, το διασκεδαστικό κομμάτι της…Όσο φανατικά κι αν υποστηρίζουν και διαδίδουν την πιο τρελή θέση πάνω στο σφαιρικό μας πλανήτη, όπως αυτή της επίπεδης Γης..)

 

 

 

 

 

 

Advertisements

Ένα κόμμα μπορεί να σου χαλάσει όλη τη σύνταξη…

curtain-595006_1280

Ένα κόμμα, λένε, μπορεί να σου χαλάσει όλη την σύνταξη. Ελάχιστοι όμως καταλάβαιναν πως δεν αφορούσε μόνο στον γραπτό λόγο.

Που με το νόμο Κατρούγκαλου (νοσηρή φυσική εξέλιξη όλων των προηγούμενων, υπουργών και πολιτικών καταστάσεων) έγινε και πολύ πιο επίκαιρο…

 

Γιατί είχαμε τον Κωστάκη, τον Γιωργάκη, έχουμε τον Αλέξη και θα έχουμε τον Κούλη και ποιος ξέρει ποιον ακόμη…Κόμματα προσώπων/κληρονομιών και πρωθυπουργούς μικρούς και κατώτερους των περιστάσεων σαν τα μικρά/υποκοριστικά τους ονόματα. Με τα οποία τους αποκαλούν ακόμη και αυτοί οι ίδιοι που τους ψηφίζουν!

Κάποιοι λένε πως και τα επίθετα παίζουν μεγάλο ρόλο στη ψυχοσύνθεση και τη προσωπικότητα αυτών που τα φέρουν. Αν ναι, και παίζοντας λιγάκι μαζί τους, δεν πρέπει να απορούμε καθόλου που κάποιος σαν άλλος Ανδρέας (συγγενής του αν και κακέκτυπη φιγούρα του γνωστού) πούλησε παπά, ο άλλος μετά και παρά τα αντίθετα που έλεγε στην αρχή μας τον φόρεσε σαμάρι, ο επόμενος με παντελή έλλειψη τσίπας -λόγω ενός παρένθετου ρο- έκανε μια παρένθεση ανάμεσα στα μνημόνια με ένα ανάποδο δημοψήφισμα και αυτός που έρχεται, με δυο μικρά ονόματα για επίθετο, η προσωποποίηση του άχρωμου και άγευστου, κάνει προπόνηση για να ρίξει από τα σύννεφα (όπως συνήθως συμβαίνει μετεκλογικά που οι φανφάρες πάνε περίπατο) χιλιάδες Μήτσους και Τάκηδες που είναι έτοιμοι να πιουν νερό στο όνομα του…ή απλά να ξοδέψουν τις ανακυκλούμενες (σε κάθε εκλογές) ελπίδες τους σε κάτι που θα ξεπερνάει τα όρια του υπερφυσικού…

Όλοι τους, πολιτικοί και πολίτες, σε πολιτικό κώμα που έπεσαν μέσω των κομμάτων και ενός συστήματος που δεν παράγει καινούργια πράγματα αλλά αναπαράγει ασταμάτητα τα ίδια και τα ίδια. Σαν πρόταση χωρίς κόμμα και σαν κόμμα χωρίς πρόταση.

Και τώρα, ακόμη κι όσοι ξύπνησαν από το κώμα και αντιλήφθηκαν τι τους σκάρωνε επί δεκαετίες η με επιθετικό προσδιορισμό δημοκρατία των κόμματων, δεν μπορούν να αλλάξουν για να την αλλάξουν.

Αλλά και όσοι πολίτες καταφέρνουν να αλλάξουν, διαπιστώνουν πως είναι μια μικρή μειοψηφία μέσα σε μια λαοθάλασσα, παγιδευμένη σε κομματικό κώμα…

Με τους περισσότερους να «παραδίδονται» και να μην επιμένουν να πάνε κόντρα στο ρεύμα ώστε να κάνουν κάποιους από αυτούς που θα «πέσουν πάνω τους» (και  σταματήσουν για λίγο ή αλλάξουν κατεύθυνση, σαν τα συγκρουόμενα στα λούνα παρκ), να αλλάξουν οπτική και πορεία και να κινηθούν μαζί τους, αντίθετα από τους υπόλοιπους, προς τη σωστή διεύθυνση.

Αργεί ακόμη η στιγμή που όσοι θα καταλαβαίνουν δεν θα τα παρατάνε, ελπίζοντας γενικώς και αορίστως, αλλά θα σπάνε νεύρα προσπαθώντας να αλλάξουν την πορεία που έχει ο μονόδρομος.

Μέχρι να γίνουν τόσοι που να κοντράρουν με άνεση το πλήθος που βαδίζει προς μια ανύπαρκτη πολιτικοοικονομική «σύνταξη» που του την ορίζουν μικροί σε πολιτικό μέγεθος υπουργοί και πρωθυπουργοί , αντικατοπτρισμοί σε καρέκλα αυτής της σε κώμα κομμάτων πλειοψηφίας.

Καλή Χρονιά

Στο χέρι των ανθρώπων είναι να δράσουν, ο καθένας για τον εαυτό του και το εγώ του, προσπαθώντας να αφήσουν ένα καλύτερο ατομικό ίχνος το 2018, ώστε να δημιουργήσουν ένα καλύτερο συλλογικό αποτέλεσμα που να πλησιάζει κι όχι να απομακρύνεται σε όσα μετράει στο βίντεο το ρολόι του νέου έτους.

Χάος εξαιτίας της εμφάνισης τροχονόμων…

mumbai-390190_1280

Ο χειρότερος χαμός της χρονιάς σημειώθηκε σήμερα στους δρόμους της Θεσσαλονίκης, εξαιτίας της απρόσμενης εμφάνισης τροχονόμων (δεν είναι περίοδος ΔΕΘ, δεν είναι Τετάρτη γύρω από το Υ.Μ.Α.Θ.) ακόμη και σε δρόμους εκτός του ιστορικού κέντρου, όπως στη διασταύρωση 3ης Σεπτεμβρίου και Αγίου Δημητρίου !

Κι αυτό γιατί μικρά παιδάκια και έφηβοι που δεν έτυχε να έχουν δει ποτέ τροχονόμο από κοντά, μεγαλύτεροι σε ηλικία που τους είχαν νοσταλγήσει αλλά και ηλικιωμένοι που είχαν σχεδόν ξεχάσει πως υπάρχουν, ήθελαν να τους χαρούν από κοντά.

Πεζοί που άκουγαν πως εμφανίστηκαν στον τάδε δρόμο άλλαζαν πορεία για να πάνε κοντά τους, οδηγοί που δεν το πίστευαν πήγαιναν επίτηδες από εκείνους τους δρόμους για να τους δουν με τα μάτια τους.

Και όταν τους έβλεπαν από κοντά, πάρα πολλοί ήθελαν να βγουν μια σέλφι μαζί τους.
Γονείς με παιδάκια σταματούσαν στη μέση του δρόμου, οδηγοί κατέβαιναν από τα αυτοκίνητα τους και έβγαιναν ομαδικές σέλφι στις διασταυρώσεις, πανικός!

Μάλιστα ένας δυο τροχονόμοι χρειάστηκαν ιατρική συνδρομή γιατί πιάστηκε το σαγόνι τους να χαμογελάνε στις φωτογραφίες με τα μικρά παιδιά. Ενώ αποτράπηκαν τελευταία στιγμή και οι απαγωγές δυο εξ αυτών.

Η πρώτη ήταν κοντά στα δικαστήρια και αφορούσε οδηγούς που κινούνται καθημερινά στην ίδια διαδρομή, με πρόθεση τους να τον κρατήσουν κάπου φροντίζοντας τον σαν πασά και να τον πηγαίνουν οι ίδιοι καθημερινά στο ίδιο σημείο.

Η δεύτερη ήταν από ένα εκκεντρικό συλλέκτη που ήθελε να προσθέσει στην πλούσια συλλογή του κάτι τόσο σπάνιο όπως ένα Θεσσαλονικιό τροχονόμο. Τελικώς πείστηκε πως είναι παράνομο να τον κρατήσει.

Ο δε διοικητής της τροχαίας κύριος Τροχοφορίδης με δηλώσεις του στηλίτευσε όλους όσους ζητάνε να υπάρχουν διαρκώς τροχονόμοι, επισημαίνοντας το μεγαλύτερο χάος που η εμφάνιση τους δημιούργησε και υπεραμύνθηκε των πολιτικών του προϊσταμένων, που σοφά πράττοντας όλα αυτά τα χρόνια, δεν του ζητάνε κάτι τέτοιο.

Πρόσθεσε μάλιστα πως μετά από αυτή την τόσο έντονη συναισθηματικά μέρα, οι τροχονόμοι θα χρειαστούν έξτρα ψυχολογική υποστήριξη και άδεια αδιευκρίνιστης διάρκειας, μέχρι να συνέλθουν και να μπορούν να κάθονται κρυμμένοι όπως και πριν…

Είδηση της τελευταίας στιγμής….
Βλέποντας την εντύπωση που έκαναν και πόσο αγαπητοί και εξωτικοί είναι για τα μικρά παιδιά, η διοίκηση της ΔΕΘ-Helexpo αποφάσισε να μην βάλει Άι Βασίλη στον Αστερόκοσμο αλλά να ντύσει έναν ηθοποιό με τη στολή τροχονόμου.

Αν και υπάρχει περίπτωση να μονοπωλήσει τους γονείς που θα κάθονται στα γόνατα του και θα ζητάνε για το 2019 να τους φέρει πραγματικούς τροχονόμους, όλες τις μέρες του χρόνου…

*Δεν χρειάζεται πιστεύω η διευκρίνηση πως το κείμενο είναι σατιρικό
(είναι άλλωστε η μοναδική προσέγγιση που μπορείς να έχεις στο θέμα τροχονόμοι και Θεσσαλονίκη)

And the (οδηγικό) Oscar (της ημέρας) goes to…


Σε δρόμο διπλής κατεύθυνσης, ο νικητής του Oscar για το καλύτερο σκηνικό και το καλύτερο σενάριο είναι ο/η οδηγός του συγκεκριμένου οχήματος.

Όχι απλά παρκάρισε ενώ απαγορεύεται, (σίγουρα μαζί με άλλους που ήταν σε ρόλο κομπάρσων και τα πήραν) αλλά το άφησε και έτσι!
Μακριά από το πεζοδρόμιο και λοξά όπως ακριβώς τον/την βόλεψε.

Που δεν χρειάζεται να απαγορεύεται, αρκεί η απλή λογική να αντιληφθείς πως αν παρκάρεις και από τις δυο μεριές σε τέτοιο δρόμο διπλής κατεύθυνσης δημιουργείς απίστευτα σκηνικά (ειδικά όταν βάζεις και τους κομπάρσους) που μέσα σε λίγη ώρα δίνουν υλικό για ταινία μεγάλης διάρκειας.


Φυσικά, όταν θυσιάζεσαι για την τέχνη και στοχεύεις στα Oscar παίζοντας τον πρωταγωνιστικό ρόλο, δεν το αφήνεις για λίγο αλλά για πολλές ώρες, ώστε με το σκηνικό που στήνεις να καλύψεις όλα τα είδη.
Κωμωδία, περιπέτεια, δράμα, θρίλερ, ακόμη και επιστημονικής φαντασίας.

Κωμωδία γιατί προσφέρει απλόχερα γέλιο αν το πάρεις χαλαρά.
Έστω μειδίαμα, αν ξεπεράσεις χωρίς πολλά προβλήματα το εμπόδιο.

Περιπέτεια γιατί δεν μπορεί να σκεφτεί ο εκάστοτε δεύτερος ρόλος τι τον περιμένει όταν ξεκινά να πάρει την στροφή. Πόσο μάλλον όταν υπάρχουν και οι κομπάρσοι μαζί με τον πρωταγωνιστή στην ίδια σκηνή.

Δράμα γιατί σκέφτεσαι μήπως αυτός που το οδηγούσε πέθανε πάνω στο τιμόνι.
Λίγα μέτρα από μια πολυκλινική…

Θρίλερ γιατί ποιος ξέρει τι έγινε και έμεινε το αυτοκίνητο έτσι μόνο του…
Ίσως τον ήρωα μας να τον απήγαγε η CIA λίγο προτού αποκαλύψει ένα μυστικό που θα συντάραζε τον κόσμο…

Επιστημονικής φαντασίας γιατί ίσως να μην είναι αυτοκίνητο αλλά καμουφλαρισμένη χρονοκάψουλα που ήρθε από το μέλλον και που ο χειριστής της σκέφτηκε πως έτσι θα ταιριάξει καλύτερα στο παρόν και δεν θα υποψιαστεί κανένας τι συμβαίνει αφού δημιούργησε μια εικόνα της καθημερινότητας που μοιάζει ίδια και απαράλλαχτη όσο πίσω στο παρελθόν κι αν πάει κάποιος να ανασύρει εικόνες από τον σκληρό δίσκο του εγκεφάλου του…

Τόση δημιουργικότητα, τόσα πολλά σκηνικά και σενάρια με ένα μόνο αντικείμενο, αδιαμφισβήτητα του χαρίζουν το χρυσό αγαλματάκι για την Τετάρτη 18 Οκτωβρίου 2017…
Δεν συμφωνείτε;

Παπαδόπουλοι σε όνομα, Καρανίκες σε νοοτροπία…

Αν πεις πως το πιο συνηθισμένο επίθετο στην Ελλάδα είναι Παπαδόπουλος όλοι θα συμφωνήσουν.
Αν όμως πεις πως η πιο συνηθισμένη νοοτροπία είναι του Καρανίκα πάρα πολλοί θα σε μισήσουν.

Του κάθε Καρανίκα που ζει και κινείται παρασιτικά σα σύγχρονος Γκρούεζας.
Δηλαδή, του κάθε πιστού κομματόσκυλου χωρίς κανένα άλλο προσόν πέρα από το να είναι κολλητός κάποιου που έχει ανέβει ψηλά σε κάποιο κόμμα και κατ’ επέκταση και στη κυβέρνηση, αν αυτό το κόμμα πάρει την εξουσία.

Που όλα είναι κακώς καμωμένα όταν τα κάνουν τα άλλα μαντριά, όταν όμως έρχεται η σειρά του δικού τους και οι τσοπάνηδες τους κάνουν ακριβώς τα ίδια με τους προηγούμενους, αναλαμβάνουν (ανάλογα την περίσταση) είτε να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, είτε να κάνουν θόρυβο για να βρει ευκαιρία να ξεφύγει το αφεντικό τους, είτε να βγάλουν δόντια και να επιτεθούν σε όποιον καταστρέφει την εικόνα του προστάτη τους.

Κάτι που βρίσκει υπόσταση και σε τελείως ατομικό επίπεδο.
Όπου για όλα υπάρχει δικαιολογία αρκεί να τα κάνουμε εμείς κι όχι οι άλλοι.
Από το πιο μικρό μέχρι το πιο μεγάλο.
Και που θα υπερασπιστούμε αυτό το αυθαίρετα θεωρούμενο δίκαιο κεκτημένο μας με νύχια και με δόντια.

Κρατώντας σφιχτά στο χέρι την ψήφο ενός κόμματος που δεν μοιάζει να στρέφεται ενάντια σε αυτό το πιστεύω μας και ψηφίζοντας δαγκωτό οποιονδήποτε μας χαϊδέψει τα αυτιά και δεν μας μαλώνει για όσα αρνητικά παρουσιάζουμε σαν χαρακτήρες (πολίτες-πολιτικά όντα)

Γιατί ο κάθε Καρανίκας δεν είναι άτομο αλλά νοοτροπία και είναι γραμμένος βαθιά στο DNA μας και μας κάνει να συμπεριφερόμαστε με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, απλά συνδυάζοντας και τον τσοπάνη και το τσοπανόσκυλο.

Τα παραδείγματα είναι άπειρα. Τόσα που δεν χρειάζεται να παρατεθεί κανένα.
Αρκούν μερικά δευτερόλεπτα κρυφής αυτοκριτικής για να παρελάσουν από μπροστά μας.

Τι γίνεται λοιπόν όταν έχουμε ένα συνδυασμό αυτών των δυο;

Γίνεται πως έχουμε μια ακόμη συνηθισμένη μέρα και ένα ακόμη επεισόδιο στο σήριαλ «Νεοέλληνες και Ελλάδα» που καταφέρνει να συνδυάζει όλες τις κατηγορίες (κωμωδία, περιπέτεια, θρίλερ, δράμα κλπ ) εκτός από την επιστημονικής φαντασίας γιατί όλα αυτά είναι στο παρόν και πολύ μα πολύ πραγματικά και θα είναι τα ίδια και στο μέλλον.

Έπιασαν λοιπόν 106 φοιτητές στη Πάτρα να έχουν παραδώσει την ίδια εργασία, τους απαγόρευσαν τη συμμετοχή στην εξεταστική Σεπτεμβρίου και όλες οι κομματικές νεολαίες ξεσηκώθηκαν κατά της απόφασης!

Και ειδικά η τοπική ΔΑΠ-ΝΔΦΚ (εκλογές πλησιάζουν, πρώτο κόμμα η μαμά ΝΔ σε όλες τις δημοσκοπήσεις, ας κάνουμε μια ανέξοδη απόπειρα συλλογής ψήφων) έβγαλε και επίσημη ανακοίνωση κατά των καθηγητών, ένα αχταρμά ηθικολογίας της πλάκας με αναφορές ακόμη και στον Μαρξ(!!!!!) στα πρότυπα των ΣΥΡΙΖοκομματόσκυλων.

Που όποιος τη διαβάσει χωρίς να ξέρει ποιος την έγραψε και δεν σκεφτεί Καρανίκας να πάει για profiler στο FBI.

Εννοείται πως τα συγκεκριμένα νέα κομματόσκυλα το έκαναν τόσο χοντροκομμένα (ανέκαθεν οι λεγόμενοι δεξιοί ήταν μπουνταλάδες σε τέτοια ζητήματα, ίσως γιατί σαν χωρίς έντονη μετάλλαξη συντηρητικό κόμμα που έχει ρίζες στην κοινωνία που φτάνουν πίσω στη τουρκοκρατία κληρονόμησε περισσότερα κοινωνικά στοιχεία τους, αλλά και γενικά τα περισσότερα αναλώσιμα κομματόσκυλα είναι περιορισμένων δυνατοτήτων) που εκνεύρισαν τα μεγαλύτερα τόσο, που για να δείξουν στον τσοπάνη τι καλές υπηρεσίες που παρέχουν, αναγκάστηκαν να ορμήσουν στα μικρά και για παραδειγματισμό τιμώρησαν ένα.

Μεγαλύτερα τσοπανόσκυλα που κάνουν τα ίδια ακριβώς πράγματα αλλά λίγο πιο προσεχτικά. Τόσο που να έχουν και το τσοπάνη ευχαριστημένο αλλά και τα πρόβατα ξέγνοιαστα χωρίς να ξεφεύγουν από το συγκεκριμένο ρόλο τους.
Ελπίζοντας κάποια στιγμή να γίνουν κυβερνητικοί Καρανίκες. Ανεξαρτήτως προσωπικού στιλ…

Όμως παρά αυτό αλλά και όλα τα προηγούμενα, σχεδόν καθημερινά, επεισόδια του μακροβιότερου σήριαλ που προβάλλεται από την ίδρυση σχεδόν του ελληνικού κράτους, από την δολοφονία Καποδίστρια (που δύο υβρίδια τσοπάνη, τσοπανόσκυλου και Νεοέλληνα παρουσίασαν με μια μόνο πράξη όλα όσα έμελε να κληρονομήσει αυτή η κοινωνία) και μετά, εξακολουθείς να έχεις μια μεγάλη μερίδα πολιτών που έχει υποστεί πολιτική λοβοτομή από το σύστημα, πιστεύοντας πως είναι απλά θέμα να βρεθεί ένας καλός πρωθυπουργός, ώστε αυτό να επιβιώνει ευκολότερα…

Έχοντας μια πλειοψηφία, που ξεπερνάει σε αριθμό κατά πολύ όλους τους Παπαδόπουλους της Ελλάδας, να είναι και αυτή που σαν πρόβατο πετιέται στον αέρα και τρομάζει περισσότερο όταν βλέπει πολλά από τα νέα τσοπανόσκυλα που η ίδια εκτρέφει να παραφέρονται και που μένει με το στόμα ανοιχτό και παγωμένη όταν μερικά καταφέρνουν και γίνονται Καρανίκες.

Που όμως κάθε πρόβατο από αυτά, μαζί με όλους τους άλλους, ακόμη και πάρα πολλούς από όσους τώρα καυτηριάζουν το συγκεκριμένο περιστατικό, σε μια άλλη περίσταση θα κάνει  στα υπόλοιπα μέλη, όσο το επιτρέπουν οι δυνατότητες του και η προσωπικότητα του, τα ίδια που κάνουν τα τσοπανόσκυλα και ο τσοπάνης.

Και θα μπορεί να τα κάνει όσο δεν ενοχλεί πολύ τα υψηλά κλιμάκια του συστήματος (δομικά, ώστε να τα εκθέτει όσον αφορά την ανυπαρξία βούλησης τους για την τήρηση των νόμων ή την ανυπαρξία αυτών) ή αυτές τις δυο τάξεις…

Και ενίοτε θα επιβραβεύεται και για τις πράξεις του.
Ή έστω θα του παρέχεται μια βολική δικαιολογία και συγχώρεση…
Με κομψό ή άκομψο τρόπο, ανάλογα το τσοπανόσκυλο..
Όταν θα πλησιάζει η ώρα για το μαλλί και οι τσοπάνηδες θα χρειάζονται όσα περισσότερα μπορούν να μαζέψουν.

Ασχέτως αν δεν καταλαβαίνει πως αν δεν ανήκει έστω στα τσοπανόσκυλα, κάθε φορά που ακούει «ελάτε για μαλλί» αυτός θα βγει κουρεμένος και χωρίς…

Είτε το ένδυμα που θα φτιαχτεί είναι ανοιχτό πουκάμισο ή t-shirt είτε πουκάμισο και γραβάτα με ή χωρίς σακάκι….

Save

Save

Save

Πρόεδροι ανταγωνίζονται reality με έπαθλο ένα κάστανο…

background-2492010_640
Κάποιος
, κάποτε, σε αυτή τη γωνιά της Γης, είπε μια διάσημη φράση.
Μια μικρούλα φράση δυο μόλις λέξεων, εύκολη να την θυμόμαστε.
Γιατί το τέλειο βρίσκεται στην απλότητα.
Μέτρον άριστον.

Φράση που όσο μικρή και εύκολη κι αν είναι, οι περισσότεροι την ξέρουν λάθος και θεωρούν πως είναι παν μέτρον άριστον. Καθόλου περίεργο λοιπόν η πλειοψηφία να έχει πρόβλημα πάνω σε αυτό και να μην έχει μέτρο σχεδόν σε τίποτα.

Ούτε στα σημαντικά, ούτε στα ασήμαντα.
Τόσο που κάνει τα ασήμαντα σημαντικά και τα σημαντικά ασήμαντα!
Είτε αφορά πράξεις είτε άτομα.

Και είναι τόσο μεγάλο το πρόβλημα που επηρεάζει όχι μόνο όλες τις βαθμίδες της κοινωνίας και όλες τις υπό-ομάδες, είτε μόνιμες είτε περιστασιακές, αλλά ακόμη και τον πολίτη-πρότυπο.

Όπου όλοι είναι σαν να επιδίδονται σε έναν αγώνα έχοντας απέναντι τους την παραπάνω φράση. Όχι μόνο στην ορθή της χρήση αλλά ακόμη και στη λανθασμένη.

Και διαγωνίζονται χωρίς κανένα μέτρο σε οτιδήποτε συμβαίνει στο reality που ζούμε μαζί τους και λέγεται Ελλάδα και παίρνουν άριστα αφού καταφέρνουν όλοι τους, με κάθε ευκαιρία που τους παρουσιάζεται, να αποδείξουν πως νικούν με άνεση και….κατά κράτος τον μεγάλο τους αντίπαλο !
Και καταλήγουμε να ζούμε στα πάντα την αριστεία του άμετρου !

Φτάνοντας να ζούμε τραγελαφικές καταστάσεις με πρωταγωνιστές όχι επαγγελματίες ηθοποιούς και παίκτες αλλά πολίτες από τη βάση μέχρι τη κορυφή !

Κι ας θεωρεί το αγαπητό Makpress πως κάτι πάει πολύ στραβά…
Κάτι πηγαίνει στραβά αν πριν πήγαινε σωστά. Ή όταν όλα τα υπόλοιπα πάνε όπως πρέπει. Όλα τα παρακάτω όμως συνδέονται και βρίσκονται σε απόλυτη αρμονία μεταξύ τους εξαιτίας αυτής της έλλειψης. Έτσι έχουμε:

Πολίτες-κάτοικους τουριστικού νησιού να ξεφεύγουν από τα όρια της διασκέδασης που πρέπει να προσφέρει ένα απλό παιχνίδι – reality, σε μια αστεία πραγματικότητα όπου γκρεμίζουν τείχη για το νικητή, μετατρέποντας τον σε τουριστική ατραξιόν…
(http://www.lifo.gr/viral/tabloid/152714)

Πολίτες-πιστούς από όλη τη χώρα να ξεφεύγουν από τα όρια της ψυχικής αγωγής και αρωγής που πρέπει να προσφέρει μια θρησκεία, σε μια νοσηρή ειδωλολατρική πραγματικότητα όπου φτάνουν να προσκυνούν ένα κάστανο…
(http://www.pontos-news.gr/article/166862/kai-omos-synevi-se-proskynisi-sto-agrinio-kastano-poy-evrase-o-agios-paisios)

Καθόλου περίεργο λοιπόν, ο πρώτος πολίτης της χώρας να ξεφύγει από τα όρια του θεσμικού του ρόλου, προσδίδοντας στην ιδιωτική του ζωή και διασκέδαση θεσμική υπόσταση, με τη δημοσιοποίηση της επίσκεψης που δέχθηκε από ένα ζευγάρι της εγχώριας showbiz, μετά από δική του πρόσκληση, επειδή δεν παρευρέθηκε στο γάμο του!
(http://www.protothema.gr/greece/article/697274/o-sakis-rouvas-kai-i-katia-zugouli-ston-proedro-tis-dimokratias/)

Πρώτος πολίτης και των παραπάνω ατόμων είναι και όλοι μαζί αποτελούν μια μεγάλη μερίδα του πληθυσμού…

Που καθόλου απίθανο να μην παρευρέθηκε για να μην δημιουργήσει θέματα συζήτησης και εξ αντανακλάσεως, από τη δική του παρουσία, προσδώσει μεγαλύτερη αξία σε μια πράξη που είναι ιδιαίτερη μόνο για τα άτομα που την κάνουν.

Κάτι που σε μια εξαιρετική επίδειξη (δικής του ή των συμβούλων του) απώλειας μέτρου γκρέμισε με πάταγο με την αμέσως επόμενη απόφαση του.
Δημιουργώντας ακόμη μεγαλύτερο θέμα συζήτησης.

Γιατί δεν είναι κακό για ένα ΠτΔ να καλεί διάσημους στο Προεδρικό Μέγαρο.
Ίσα ίσα που σε κάποιες περιπτώσεις επιβάλλεται κιόλας.
Όταν για παράδειγμα ο λόγος είναι σοβαρός και αφορά την κοινωνία.
Όπου μπορεί να χρησιμοποιήσει τους αναγνωρίσιμους σαν διαφήμιση για να τραβήξει την προσοχή και να προωθήσει κάτι. Μια κοινωνική δράση, μια κοινωνική αφύπνιση.

Αντί γι αυτό όμως προώθησε συζητήσεις που υποβαθμίζουν το θεσμό που αντιπροσωπεύει. Δημιουργώντας και την απορία ποιος είναι θαυμαστής ποιου.
Ο ΠτΔ του Ρουβά και της Ζυγούλη, το ζευγάρι του ΠτΔ ή όλοι όλων;

Και γεννώντας εύλογα ερωτήματα όπως, θα μπορούσε ο χι Ρουβάς να γίνει, σήμερα που μιλάμε και όχι σε 30 χρόνια, απλά γι αυτό που είναι, ΠτΔ σε μια χώρα όπως η σύγχρονη Ελλάδα;

Σίγουρα θα είχε συναγωνισμό από τον οποιοδήποτε νικητή reality παιχνιδιού.
Τουλάχιστον για όσο η εφήμερη διασημότητα από τη νίκη στο παιχνίδι, τον κρατάει στην επικαιρότητα.

Γιατί ακόμη κι αν ο νικητής δεν θα ήθελε να εμπλακεί, θα είχε πάρα πολλούς ανθρώπους που θα τον έσπρωχναν ακόμη και με το ζόρι.

Επειδή λείπει η επαφή με το μέτρο και το που πρέπει να κινείται και να σταματάει
για τον τηλεθεατή ένα παιχνίδι προορισμένο να προσφέρει μερικές ώρες διασκέδασης (όχι ψυχαγωγίας που είναι κάτι τελείως διαφορετικό, διασκέδασης) και χαλάρωσης δίνοντας μια ανάσα στο μυαλό μας από τα θέματα της καθημερινότητας που απασχολούν τον καθένα μας.

Παρακινημένοι όλοι αυτοί, πέρα από τη δική τους έλλειψη μέτρου, και από όλους τους άλλους που, επίσης χωρίς μέτρο αλλά από την αντίθετη πλευρά, προσδίδουν σημασία και αξία πέρα από κάθε όριο σε ένα απλό τηλεοπτικό προϊόν.

Τη στιγμή που όλοι μαζί οδήγησαν στο να είναι σχεδόν το μοναδικό είδος προγράμματος που παίζει στους τηλεοπτικούς δέκτες, με τις δικές τους διαχρονικές τηλεοπτικές επιλογές.

Δίνοντας μονοψήφια ποσοστά στον ίδιο τηλεοπτικό σταθμό όταν παρουσίαζε ένα τελείως διαφορετικό τηλεοπτικό προφίλ.
Τα ίδια, μετρημένα στα δάχτυλα του ενός χεριού, μονοψήφια ποσοστά που παίρνει  οτιδήποτε πιο κοντά στη ψυχαγωγία από ότι στη διασκέδαση τολμάει να προβάλει ένα τηλεοπτικό μέσο που εκπέμπει ελεύθερο σήμα.
Κυρίως οι κρατικοί τηλεοπτικοί σταθμοί…

Μουντζώνοντας χωρίς τέλος τον ίδιο τους τον εαυτό !
Και μετά. με άμετρη υποκρισία κράζουν αυτό που οι ίδιοι επέβαλαν να προβάλλεται…
Γιατί, πολύ απλά, αν όλοι αυτοί που κατακρίνουν αυτά τα τηλεοπτικά προϊόντα παρακολουθούσαν ντοκιμαντέρ αυτά δεν θα συγκέντρωναν ποσοστά κάτω από το 2%…

Για να μην πούμε πως οι περισσότεροι εξ αυτών που κράζουν το κάνουν μόνο και μόνο για τα μάτια του κόσμου ενώ στα κρυφά προσφέρουν μονάδες τηλεθέασης σε όσα κατακρίνουν δημόσια, αφού αν έχεις διάθεση να παίξεις λίγο μαζί τους εύκολα εκμαιεύεις λεπτομέρειες που μόνο όποιος παρακολουθεί με ευλάβεια ένα τηλεοπτικό προϊόν μπορεί να γνωρίζει.

Ευλάβεια που πάρα πολλοί νιώθουν την ανάγκη να εκδηλώσουν δημόσια με καταστάσεις που αγγίζουν τα όρια της απόλυτης λατρείας. Με δηλώσεις και εκδηλώσεις πίστης σε έναν απλό άνθρωπο. Δημιουργώντας την απορία ποιος λατρεύει τι.
Ο νικητής του reality το να έχει οπαδούς να ασχολούνται μαζί του, οι οπαδοί του να έχουν ένα νικητή να τους απασχολεί ή όλοι όλους;

Και γεννώντας εύλογα ερωτήματα όπως, θα μπορούσε ένας νικητής reality να διατηρήσει, όχι μόνο στο σήμερα αλλά για πάντα, πιστούς που να εκδηλώνονται με  αντιδράσεις λατρείας στο πρόσωπο του;

Σίγουρα θα είχε ανταγωνισμό από το οποιοδήποτε αντικείμενο, ακόμη και καρπό δέντρου, αφού «φρούτα» υπάρχουν υπεραρκετά να καλύψουν όλες τις εκδηλώσεις έλλειψης μέτρου.

Ακόμη και σε θέματα που θα έπρεπε να έχουν οδηγήσει στην εύρεση του εσωτερικού μέτρου, όπως η θρησκεία. Που όχι μόνο αυτό δεν συμβαίνει, αλλά η πλειοψηφία δεν παραμένει ούτε εντός των επίσημων κανόνων αυτού που ασπάζεται.
Εξωτερικεύοντας με δημόσιες συμπεριφορές την έλλειψη μέτρου που την διακρίνει.

Με αποτέλεσμα να φλερτάρει έντονα με την ειδωλολατρία προσκυνώντας αντικείμενα, με μόνο ερέθισμα την αναφορά πως έχουν σχέση με έναν άνθρωπο που η επίσημη Εκκλησία της Ελλάδας αναγόρευσε σε άγιο.

Και όλοι αυτοί οι συμπολίτες μας να μην αποκτούν συναίσθηση του μέτρου που έχασαν παρόλο που η επίσημη αρχή έχει κατακρίνει στο παρελθόν, με επίσημες ανακοινώσεις,  παρόμοιες εκδηλώσεις.

Κι ενώ για όλα αυτά, στην πραγματικότητα που 24/7 όλοι μαζί βιώνουμε, δεν υπάρχει μέτρο ώστε να μπορούμε να το περιγράψουμε πιο πετυχημένα με μια μόνο λέξη….αστείο, γελοίο, ενοχλητικό, δυσάρεστο ή τραγικό, υπάρχει ένα μετρήσιμο μέγεθος που η σχεδόν απόλυτη έλλειψη του μπορεί και δίνει ποσοστό σε κάθε μια από όλες τις λέξεις που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε και λέγεται παιδεία…

Δημιουργώντας μια κοινωνία που έφτασε, από τον τελευταίο μέχρι τον πρώτο πολίτη, να  υποφέρει από την αδυναμία τήρησης μιας φράσης δυο μόνο λέξεων (μέτρον άριστον) έστω και στην λανθασμένη εκδοχή της (παν μέτρον άριστον) με αποτέλεσμα να δίνει υπέρμετρη αξία και να απασχολείται με όσα δεν θα έπρεπε να μετράνε καθόλου…

‘Έλλειμμα παιδείας που δημιούργησε και μια κουλτούρα με βασικό γνώρισμα αυτό.
Την έλλειψη μέτρου…