Category Archives: Πολιτική

Τι να κάνει άραγε αυτή η ψυχή;

KODAK Digital Still Camera

Αλήθεια,τι να κάνει άραγε αυτή τη στιγμή ο Μπουτάρης;

Γιατί ενώ ο Ζέρβας,που,απέναντι σε έναν που αποτελεί τον ορισμό του συστημικού (https://365meres.wordpress.com/2019/03/08/mporeis-dystyxws-oxi/) και που βολεύτηκε παρά την αποτυχία του να επιβεβαιώσει τον τίτλο του φαβορί,δεν του πήγαν όλα ζερβά και από σπόντα κατέληξε στη θέση δεν ξεκίνησε καλά και του αφιέρωσα άρθρο (https://365meres.wordpress.com/2020/02/17/apolithoma-etvn-56/)
δείχνει να άλλαξε δρόμο,να πήγε πίσω από τα φώτα και τις μικροκομματικού τύπου κλασικές πρακτικές και να κάνει σιγά σιγά πραγματάκια για την εικόνα -σε πρώτη φάση και θέλω να πιστεύω πως δεν θα μείνουμε εκεί- της πόλης.

Τι να κάνει λοιπόν ο πρώην δήμαρχος;
Το μόνο γνήσιο ελληνικό τρολ στην ιστορία της πολιτικής σκηνής που κατέκτησε δημαρχιακό θώκο;

Ίσως να μην μετακόμισε στο σπίτι του.
Μπορεί να μένει ακόμη εκεί που έμενε και σαν δήμαρχος και να αράζει απαλλαγμένος από την ευθύνη να περάσει μια εικόνα που δεν ήταν δική του στα ΜΜΕ της Αθήνας.
(σημ. Αυτό κι αν δεν ήταν ενδεικτικό για τι τρολ μιλάμε.Τον λάτρευαν οι ξένοι που δεν τον ζούσαν κι όταν τους τον απομυθοποιούσες με χειροπιαστά παραδείγματα σε κοιτούσαν σαν χάνοι και προσπαθούσαν να καταλάβουν αν τους τρολάρεις ή μιλάς σοβαρά.)

Μπορεί λοιπόν αυτό το ήσυχο Κυριακάτικο πρωινό που γράφονται αυτές οι γραμμές να χαλαρώνει πίνοντας το καφεδάκι του και χαζεύοντας τη θέα προς τη θάλασσα πίσω από το παράνομο παράθυρο που άνοιξε,με ένα μειδίαμα να σχηματίζεται στο πρόσωπο του όταν σκέφτεται τι δηθενιές πουλούσε μέσω των ΜΜΕ.

Μετά θα κατέβει για μια βόλτα και θα αναπολεί τις εποχές που μπορούσε να λέει ζώα τους πολίτες αλλά αυτός να παρκάρει πάνω στο πεζοδρόμιο και σε ράμπες ΑΜΕΑ.
Πηγή με φωτογραφικές αποδείξεις:
https://365meres.wordpress.com/2014/12/18/o-mpoutaris-oi-gaidaroi-kai-ta-provata/

Φτάνοντας στον Λευκό Πύργο ίσως να ανηφορίσει προς την ΧΑΝΘ όπου μπροστά από τη ΔΕΘ θα του κοπεί η ανάσα από τα γέλια όσο θα σκέφτεται πόσο εύκολα μοίραζε τρολάρισμα,με το τελεφερίκ που θα ξεκινούσε από εκεί,την δημοτική συγκοινωνία που θα περνούσε και από εκεί και τόσα άλλα…

Όπως και να το δεις πάντως,ο Μπουτάρης άφησε όντως το ιδιαίτερο στίγμα του.

Μετά τον γελοία ακατάλληλο για δημόσια θέση Παπαγεωργόπουλο (αποτέλεσμα της έλλειψης πολιτικής ποιότητας των πολιτών να γεννήσουμε κάτι καλό),ένα αθεράπευτο ναρκισσιστή που άφησε τα ποντίκια να φάνε τα πάντα και να κρύψουν τα σκουπίδια τους κάτω από το χαλί
(https://365meres.wordpress.com/2014/04/08/mpoutaris-to-pio-systimiko-troll/)
μέχρι που αυτό δεν χωρούσε περισσότερα και έκανε την αηδία για τα συστημικά πρόσωπα να ξεχειλίσει και ως μόνο τρόπο αυθόρμητης αντίδρασης του νηπιακής ωριμότητας πολιτικού σώματος να οδηγήσει στη ψήφο-τρολάρισμα που έβγαλε τον Μπουτάρη,ο τελευταίος ήταν η νομοτελειακή κατάληξη.

Παρότι έκανε μπαμ από μακριά,σαν να καθόταν πάνω σε μια φωτεινή σημαδούρα στη μέση του Θερμαϊκού,η πόλη που για δεκαετίες έπλεε λάθος δεν μπόρεσε να την αποφύγει,αυτός πήδηξε πάνω της και στρογγυλοκάθισε στον θρόνο της.

Όπου σαν ένα μοναδικό υβρίδιο καλικάντζαρου και τρολ ήταν μια όαση απόκοσμης δροσιάς που κυριαρχούσε σαν εικόνα πάνω και από την εικόνα της πόλης που τον υπηρετούσε αντί να την υπηρετεί και έδενε απόλυτα με την μπόχα από τους γεμάτους σκουπίδια κάδους που μάζευαν όποτε τύχαινε και την βρωμιά και εγκατάλειψη που κυριαρχούσε παντού…

Καλά να είναι λοιπόν όπου και να είναι γιατί ίσως να ήταν και αναγκαία η παρουσία του,πολύ περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο μπορεί να βρισκόταν στη θέση του,μετά τον φτερωτό γιατρό με τα γρήγορα πόδια και το αργό μυαλό.

Έδωσε πιστεύω σε όλους ένα μάθημα στο που μπορεί να καταλήξει μια πόλη όταν οι πολίτες δεν έχουν φροντίσει για την δική τους εκπαίδευση και με την ψήφο τους οδηγούν αργά αλλά σταθερά το μέρος που ζούνε πάνω σε ύφαλο.

Όπως απαραίτητος ήταν και ο ΣΥΡΙΖΑ:
(Τα γάτο-χρυσόψαρα, οι κλόουν και το τσίρκο…)

Εύχομαι ο σημερινός να μην επιτρέψει στον εαυτό του να επιστρέψει στην αρχική εικόνα που δημιούργησε και στο τέλος της θητείας του να τον θυμόμαστε και να του αποδώσουμε τα εύσημα για κάτι περισσότερο από μια κατεδάφιση ή μια συντήρηση.

Γιατί απέναντι στον προηγούμενο δεν χρειάζεται να προσπαθήσει και ιδιαίτερα κάποιος για να δείξει καλύτερος όμως η πόλη χρειάζεται πολλές στοχευμένες δράσεις για να γίνει καλύτερη κι αυτό είναι που πρέπει να μετράει στο μυαλό όλων.

Να μην καταλήξει σαν τον Μπουτάρη,που το μόνο ουσιαστικά θετικό του έργο για την καθημερινότητα ήταν τα πασαλάκια,όπως στο δρόμο μας που μέσα σε μια μέρα έγινε ανθρώπινος όπως δείχνει η φωτογραφία

KODAK Digital Still Camera

από εκεί που τα προηγούμενα χρόνια γινόταν ο κακός χαμός και μόνο από τύχη δεν κόλλησε κάποιο ασθενοφόρο,να ζήσουμε την απόλυτη ξεφτίλα σαν πόλη,να πεθάνει άνθρωπος με μια κλινική και τρία νοσοκομεία σε ακτίνα ενός χιλιομέτρου.

KODAK Digital Still Camera

(σχετικό μου άρθρο:
https://365meres.wordpress.com/2018/04/25/o_pio_ilithios_dimos_sti_xora/)

(σημ.1 Προτού πει κανένας…φρέσκος αναγνώστης την εξυπνάδα του,έχω αυτοκίνητο αλλά δεν με ενοχλεί που δεν το παρκάρω όπως ο Λούκι Λούκ το άλογο του και δεν μπορώ να βγω στο μπαλκόνι και να πηδήξω πάνω του αφού ο δρόμος δεν το επιτρέπει.)

(σημ.2 Καλό θα ήταν να γίνει μια επίβλεψη στους δρόμους που έχουν μπει ώστε να τοποθετηθούν ξανά κάποια που έφυγαν από τη θέση τους -όπως και στον δικό μας- και να πάψουν τα κενά που προσφέρουν ιδιότυπες,ατομικές θέσεις στάθμευσης καθ όλη τη διάρκεια της μέρας.)

Υ.Γ.
Σίγουρα θα ήθελε μεγάλη προσπάθεια από κάποιον να μιμηθεί τον Μπουτάρη και να προσβάλει για παράδειγμα ασύστολα ένα ζωντανό κομμάτι της πόλης,έναν ολόκληρο μικρόκοσμο της Θεσσαλονίκης,με λόγια (αποκαλώντας συλλήβδην όσους τον αποτελούν αλήτες) αλλά και πράξεις (παραστάσεις του δήμου σε δικαστήρια ως μάρτυρας κατηγορίας) εκτός μέτρου.

Δεν θέλει όμως την παραμικρή προσπάθεια για να υποπέσει στο λάθος των ξύλινων δηλώσεων -και κλασικών πρακτικών- για το θεαθήναι αν δεν σκοπεύει να στηρίξει με διαρκείς πράξεις ουσίας διάφορα δίκαια αιτήματα προς το κράτος που εδρεύει -και σε αρκετές περιπτώσεις κωφεύει- στην Αθήνα.

Όπως αυτά του (παρά τα προβλήματα από τα λαμόγια και την έλλειψη σοβαρού νομοθετικού πλαισίου και ελέγχου από το κράτος που επέτρεπαν σε αυτά να κινούνται ελεύθερα σε κάθε ερασιτεχνικό σωματείο φέρνοντας τα κοντά ή στο χείλος της καταστροφής) ζωντανού οργανισμού της πόλης που λέγεται Γ.Σ. ΗΡΑΚΛΗΣ.

Εμβόλιο κατά της ηλιθιότητας και ιοί ανθρώπων και υπολογιστών


Edit (μεγάλο) 3/5/20

Σε όλους αρέσει να δικαιώνονται για κάτι που υποστηρίζουν.
Αυτοί που δεν νιώθουν ποτέ αυτό το συναίσθημα είναι όσοι αφήνουν τη συναισθηματική πλευρά τους να παίρνει τα ηνία και να γεμίζει το μυαλό τους με οπτικές και κρίσεις που δεν ακολουθούν τη λογική με αποτέλεσμα να διαψεύδονται διαρκώς από την πραγματικότητα που πολλές φορές αφορά σε κάτι που απασχολεί την επικαιρότητα.
Με αποτέλεσμα πολλοί από αυτούς να αναγκάζονται να ακολουθούν ευφάνταστα σενάρια
όπως έγινε και με τις μάσκες και η χρήση τους που έχει ξυπνήσει ο,τι σενάριο συνωμοσίας μπορεί να φανταστεί κάποιος.
Κάτι που έγινε για μια επένδυση στη κατασκευή μασκών στην Ελλάδα.

Λες και ο κάθε επιχειρηματίας ενδιαφέρεται πραγματικά για το χρώμα της κυβέρνησης κι όχι του χρήματος γι αυτό και εμφανίστηκαν φυσικά και φωτογραφίες τους με στελέχη της προηγούμενης κυβέρνησης να καμαρώνουν σαν γύφτικα σκεπάρνια δίπλα τους.

Αν είναι λαμόγιο διαχρονικά κάνει τις δουλειές του (βλέπε Καλογρίτσας) αν είναι σούπερ λεφτάς αλλάζει την υποστήριξη του πιο γρήγορα από όσο ανοιγοκλείνει τα βλέφαρα του (βλέπε Σαββίδης) κι ας μένουν με τα μάτια κλειστά σε αυτή τη πραγματικότητα όλοι όσοι οπαδοποιούν την πολιτική,αγιοποιούν κόμματα και πολιτικούς και ονειρεύονται πράγματα που δεν ισχύουν.

Όλοι όμως (και καλοί και κακοί όπου είναι άλλο θέμα ποιος και πως το ελέγχει αυτό) θέλουν τον ίδιο οδικό χάρτη.Ελαχιστοποίηση της γραφειοκρατίας και σταθερό φορολογικό (γενικά νόμων) πλαίσιο για να μπορούν να σχεδιάσουν τις κινήσεις τους.

Φτάσαμε σε σημείο λοιπόν η ανάγκη και η ιατρική κρίση να νικήσουν έστω την γραφειοκρατία και το αργό δημόσιο όπως νίκησαν και την διαδικτυακή νηπιακή κατάσταση στην οποία βρισκόταν το κράτος με αποτέλεσμα πάρα πολλά που στο εξωτερικό είναι εδώ και χρόνια μέρος της καθημερινότητας των πολιτών να αρχίσουν να μπαίνουν ταχύτατα και στη δική μας καθημερινότητα.
Κάτι που υπό την ελληνική πραγματικότητα θα χρειαζόταν πολλά χρόνια τώρα έγινε σε εβδομάδες ή ετοιμάζεται να γίνει μέσα σε μερικούς μήνες.
Ακόμη πιο ταχύτερα γιατί βρέθηκε και ο κατάλληλος άνθρωπος στη κατάλληλη θέση.

Φτάσαμε λοιπόν στο σημείο αυτοί που γκρίνιαζαν γιατί «είμαστε άχρηστοι σαν χώρα» που δεν παράγουμε μάσκες (λες και το έκανε κανένας άλλος πλην Κίνας) τώρα που βρέθηκαν κάποιοι που έπιασαν στον ύπνο μέχρι και τους σχολαστικούς Γερμανούς (που όταν το κατάλαβαν έδιναν όσα όσα για να πάρουν αυτοί την έτοιμη γραμμή παραγωγής και να μη χάσουν την κούρσα των παραγγελιών) να φωνάζουν πως πάνε να μας τις επιβάλουν με το ζόρι για να βγει η επένδυση και άλλα φαιδρά,όταν μιλάμε για κάτι που μπορείς να φτιάξεις μόνος σου μέσα σε ένα λεπτό χωρίς να χρειαστεί να ξοδέψεις ούτε λεπτό του ευρώ.

Το πλέον ανησυχητικό όμως είναι πως με αυτά και με αυτά για πάρα πολλούς η μάσκα έγινε ή θα γίνει το βασικό στοιχείο της συνολικής εικόνας και θα πάνε περίπατο οι βασικοί και πολύ πιο σημαντικοί κανόνες που δίνουν το μεγαλύτερο ποσοστό στο αποτέλεσμα αντιμετώπισης μια πανδημίας.Η προσωπική υγιεινή και η τήρηση αποστάσεων.

Μάσκα που γι αυτούς τους λόγους δεν πρέπει και δεν μπορεί να είναι αξεσουάρ της καθημερινότητας σε κάθε δραστηριότητα όπως δείχνει και ο επίσημη λίστα της Πολιτικής Προστασίας αλλά ίσως και να γίνει (ως ύστατη προσπάθεια για την αποφυγή δεύτερης καραντίνας) εφόσον μεγάλο μέρος του πληθυσμού δείξει στις επόμενες εβδομάδες πως δεν αξίζει να ανήκει ούτε στους χιμπατζήδες αφού ακόμη και για πιθηκοειδή και μαϊμούδες έννοιες όπως προσωπική υγιεινή και προσωπικός ζωτικός χώρος είναι τυπωμένες στο DNA τους.

maska-xrisi1

Κάτι που σε εμάς φαίνεται να έχει σβηστεί και μόνο υπό τον φόβο μιας ασθένειας το θυμόμαστε (κι αυτό όχι όλοι) όπως βλέπει κανείς στη παρακάτω εικόνα.

e-shop line

Που θα έπρεπε όμως να είναι καθημερινότητα και να μην φαντάζει περίεργη αλλά να δείχνει σεβασμό στον εαυτό μας και στους γύρω μας (στη περίπτωση αυτή στον μπροστινό μας) αλλά αν επιχειρούσες να το εφαρμόσεις πριν την πανδημία αποτύγχανες παταγωδώς.

Αυτό γιατί βρισκόταν πάντα οι «έξυπνοι» που δοκίμαζαν να μπουν στον ενδιάμεσο χώρο με χρήση απίστευτων δικαιολογιών όπως και όσοι ήταν έτοιμοι για καβγά  με το κλασικό «προχώρα κι άλλο σιγά μη περιμένω εγώ εξαιτίας σου τόσο μακριά ρε μεγάλε» λες και η συνολική απόσταση που είχαν να διανύσουν από το αρχικό σημείο Α (το σπίτι τους) μέχρι το τελικό σημείο Δ (το κατάστημα) άλλαζε αν έκαναν μια στάση στο  Β ή στο Γ σε αυτή την τελική ευθεία και επηρέαζε και τον χρόνο αναμονής αλλά μαζί με τις έννοιες που είναι κανόνας για τα ζώα ένας απίστευτος αριθμός ανθρώπων έχει πάρει διαζύγιο συνολικά από τη νοημοσύνη.
(Δεν παραθέτω σχέδιο από βιβλίο γιατί απλούστατα σέβομαι όσους διαθέτουν την ικανότητα να το αντιληφθούν χωρίς σκιτσάκι.)

Είναι ωραίο λοιπόν συναίσθημα αυτό που δημιουργείται από τη χρήση της λογικής,όταν περνάνε μερικές μέρες και αισθάνεσαι δικαιωμένος από τις εξελίξεις με όσα έχεις γράψει στις δυο τελευταίες παραγράφους ενός άρθρου σου όπως ωραίο θα είναι (αλλά καθαρά ατομικής υστεροφημικής φύσης και όχι συνολικά για την κοινωνία αν συμβεί) αν δικαιωθείς για όσα γράφεις πέντε παραγράφους προτού το τέλος κάνοντας μια μεταγενέστερη προσθήκη στο αρχικό κείμενο όπως αυτή.

Αρχικό άρθρο 29/4/20
Επειδή ξύπνησε πάλι το αστείο δαιμόνιο του Έλληνα που είναι (not) τόσο έξυπνος που άγεται και φέρεται από μια φωτογραφία ή ένα τίτλο.
(Τα αν λατρεύει τελικά ο λαός αυτός τα σενάρια συνωμοσίας περισσότερο από
τους περισσότερους λαούς ή είναι το ίδιο και σε άλλες χώρες θα είχε ενδιαφέρον κάποιος να το ψάξει.)

Τα εκατομμύρια εμβόλια λοιπόν του δήθεν σκανδάλου που ξαφνικά ανακάλυψαν κάποιοι και ανακάλυψαν και εμπλοκή Τσιόδρα (ποιοι άραγε προσπαθούν να τον χτυπήσουν ανεπίσημα από την αρχή ενώ επίσημα λένε άλλα…) ήταν την εποχή του Η1Ν1.

Τότε που ο αρχικά ΠΟΥ έκανε δραματικές ανακοινώσεις,στην πρωτόγνωρη (από την περίοδο της Ισπανικής γρίπης,σχεδόν εκατό χρόνια πριν) προοπτική να έχουμε μια φονική πανδημία.Ανακοινώσεις που αποδείχθηκαν υπερβολικές τελικά,αλλά μπορούν να δικαιολογηθούν από τον φόβο τους να κατηγορηθούν αν αποδεικνυόταν φονικότερος από όσο ήταν.

Γι αυτό τώρα,για να μην την πατήσει ξανά,έκανε αρχικά αρκετά πιο μετριοπαθείς,ίσως περισσότερο μετριοπαθείς από όσο θα χρειαζόταν δημόσιες τοποθετήσεις.

Είναι ίσως και η μοίρα του ειδικού όταν έχει να κάνει με zero day απειλές.
Καταστάσεις δηλαδή κατά τις οποίες αντιμετωπίζει σε πραγματικό χρόνο ένα πρωτόγνωρο πρόβλημα.

Το ίδιο ισχύει για παράδειγμα και με τους πρωτοεμφανιζόμενους ιούς στους υπολογιστές που τρέχουν Windows και τους ειδικούς που σχεδιάζουν τα διάφορα antivirus προγράμματα.

Προγράμματα προστασίας που βασίζονται σε κάποια πρωτόκολλα και σε κάποιες λίστες που ανανεώνονται ανά τακτά χρονικά διαστήματα για να ελέγχουν και να αποκρούουν ή να σταματούν σε δεύτερο χρόνο τα διάφορα κακόβουλα προγράμματα που ψάχνουν ξενιστή (συσκευή με λειτουργικό σύστημα) για να εξαπλωθούν.

Πολλές φορές μάλιστα βάζουν σε περιορισμό (καραντίνα) όχι μόνο το επικίνδυνο αρχείο αλλά και όσα μέρη του λειτουργικού είναι υποψήφια για πιθανή μόλυνση προσπαθώντας πάντα αυτό που κάνουν να επηρεάσει όσο λιγότερο τη λειτουργία του συστήματος.
Με την «ελπίδα» των δημιουργών τους να λυθεί όσο πιο γρήγορα γίνεται το πρόβλημα που αφορά την επιβίωση του υπολογιστή και κατ επέκταση του τελικού χρήστη.

Τα καλά αντιιικά λοιπόν ξεχωρίζουν από τα κακοσχεδιασμένα στην ταχύτητα με την οποία διακρίνουν ένα πραγματικό πρόβλημα ασφαλείας,στην ταχύτητα που ανανεώνουν τις λίστες τους με τις απειλές,στην αξιοπιστία αυτών των καταλόγων,στην ευελιξία τους να προσαρμόζουν τη δράση τους με βάση τα δεδομένα που έχουν ανά πάσα στιγμή και στην ισορροπία που κρατάνε όσον αφορά τα μέτρα που λαμβάνουν.
Με ζητούμενο να βγει το pc από τη δύσκολη θέση με την λιγότερη δυνατή ταλαιπωρία για το λειτουργικό και τον κάτοχο του.

Όπως και οι υπεύθυνοι κρατικοί λειτουργοί αντίστοιχα,πέρα από την προσωπική τους διαίσθηση και νοημοσύνη όσον αφορά την παρατήρηση βασίζονται σε ιατρικά πρωτόκολλα και στην ιατρική βιβλιογραφία που προστρέχουν και συμβουλεύονται και πρέπει να κάνουν ακριβώς τα ίδια με τα αντιιικά προγράμματα των υπολογιστών όσον αφορά έναν ιό και τον πληθυσμό μιας χώρας κι αυτό είναι που ξεχωρίζει τους καλούς από τους κακούς,αυτό είναι που διαχωρίζει την σωστή από μια κακοσχεδιασμένη αντιμετώπιση.
https://365meres.wordpress.com/2020/03/24/kovid-19-to-anagnwsma/

Προγράμματα όμως που είναι όλα ευάλωτα στις πρωτοεμφανιζόμενες απειλές γιατί δεν έχουν κανένα απολύτως στοιχείο στο οποίο να στηριχθούν.
Απειλές που γι αυτό το λόγο ονομάζονται zero day threats.
https://en.wikipedia.org/wiki/Zero-day_(computing)

Όπως «ευάλωτοι» είναι και οι γιατροί στις αντίστοιχες δικές τους zero day απειλές (όπως ο κορωνοϊός) όσον αφορά το πως θα τις διακρίνουν όσο πιο έγκαιρα και έγκυρα γίνεται και πως θα τις αντιμετωπίσουν,ακόμη κι αν αφορά στους καλύτερους των καλύτερων,ακόμη κι αυτούς που απαρτίζουν έναν παγκόσμιο οργανισμό.

Προγράμματα και γιατροί που τελικά κρίνονται εκ του αποτελέσματος και που στο τέλος μετράνε όλα τα παραπάνω αλλά και η συνολική τους παρουσία και ιστορικό όσον αφορά το πόσο καλά τα καταφέρουν.

Φυσικά κι εδώ μπορεί να εμφανιστεί κάποιος συνωμοσιολόγος που να πει για παράδειγμα πως τους ιούς τους φτιάχνουν οι εταιρείες που πουλάνε antivirus προγράμματα.

Αγνοώντας πως το τέλειο είναι ουτοπικό και πως όπως και στον τοίχο που σοβατίζει (αν είναι αυτό το επάγγελμα του) θα βρίσκουν πάντα ελαττώματα,έτσι συμβαίνει και με οποιοδήποτε ανθρώπινο δημιούργημα οπότε και σε ένα λειτουργικό σύστημα που σαν εγκέφαλος επιδρά με άπειρα άλλα κομμάτια ενός υπολογιστή θα υπάρχουν ελαττώματα (τρύπες) που επιτήδειοι ανακαλύπτουν και προσπαθούν να εκμεταλλευτούν.

Δεν θα σκεφτεί καν πως ακόμη και με Windows χωρίς προγράμματα ασφαλείας έχει τον τρόπο να περιορίσει τις απειλές αν αποκτήσει νοοτροπία ανθρώπου που ψάχνει και μαθαίνει να λειτουργεί ως ιδανικός χρήστης που ξέρει πως πρέπει να κινηθεί στο διαδίκτυο.

Δεν θα περάσει καν από το μυαλό του πως μπορεί να αποκρούσει οποιαδήποτε απειλή από μόνος τους αν περιορίσει όλες σχεδόν τις ευκολίες που του παρέχει το σύστημα του και την ελαχιστοποίηση της «κοινωνικότητας» του όσον αφορά τη διασύνδεση του με άλλα συστήματα.

Μετά φυσικά θα έχει άλλη μια συσκευή τηλεόρασης (και μάλιστα της προ smart εποχής) που τον κλειδώνει στους τέσσερις τοίχους του δωματίου του και στις τέσσερις γωνίες της οθόνης.

Όπως δεν θα σκεφτεί ποτέ να ψάξει και να βρει πως υπάρχει καλύτερο σύστημα από αυτό που έχει,που δεν χρειάζεται αντιιικά όχι τόσο γιατί είναι πολύ ανώτερο (που είναι) αλλά κυρίως γιατί το χρησιμοποιούν άτομα που στην πλειοψηφία τους πλησιάζουν σε αυτό που θεωρείται συνειδητοποιημένος χρήστης.

Π.χ. στο ίδιο κεντρικό διαμέρισμα του σκληρού δίσκου λειτουργικό και προσωπικά αρχεία στα Windows ενώ μια διανομή Linux φτιάχνει ξεχωριστά φυσικά τμήματα κατά την εγκατάσταση της για να μην φοβάσαι μη χαθούν τα αρχεία σου αν για κάποιο λόγο θέλεις/πρέπει να εγκαταστήσεις ξανά το λειτουργικό.
Στα Windows ψάχνεις εναγωνίως (κι αυτό αν έχεις την άνεση και δεν κράσαρε το σύστημα) που και πως να πάρεις backup για να τα βάλεις πίσω ξανά μετά την επανεγκατάσταση,στο Linux εγκαθιστάς χωρίς άγχος το λειτουργικό όσες φορές θέλεις και όλα τα προσωπικά σου αρχεία σε περιμένουν όλη την ώρα στο διαμέρισμα τους ήσυχα κι ωραία.

Διαχειριστές by default (από προεπιλογή,από τον σχεδιασμό του συστήματος) οι χρήστες των Windows γιατί είναι μεγάλη υπόθεση και τρομερή δυσκολία να βάλουν κωδικό αν χρειάζεται να κάνουν μια παρέμβαση στο σύστημα (που αν χρειαζόταν θα τους δίδασκε και πως αυτό είναι κάτι που πρέπει να προσέξουν και από την άλλη by default απλοί χρήστες όσοι χρησιμοποιούν Linux (και χωρίς καμιά παρενέργεια όσον αφορά την εμπειρία χρήσης) ώστε να θυμούνται πότε πρέπει να προσέχουν αλλά και απειλή να υπάρξει τα ζωτικά σημεία του λειτουργικού παραμένουν απρόσβλητα.

Άτομα δηλαδή που δεν περνάνε την ώρα τους να διαβάζουν μόνο αν φάνηκε το βρακάκι της τάδε τραγουδίστριας (και μετά να το παίζουν πως δεν έχουν ιδέα από τέτοια κουτσομπολιά,που αν βρισκόταν κάποιος τρολοχάκερ να βγάλει στη φόρα το ιστορικό αναζήτησης όλων αυτών θα γελούσε και το παρδαλό κατσίκι) αλλά ενδιαφέρθηκαν να μάθουν από μόνοι τους πως λειτουργεί όλο αυτό το πράγμα που έχουν στα χέρια τους.
Από τους υπολογιστές σαν ατομικές μονάδες έως όλο αυτό το παγκόσμιο δίκτυο και πως να τα αξιοποιούν χωρίς να κάνουν πράγματα που θέτουν σε ευάλωτη θέση το λειτουργικό τους.

Αλλά και να τα σκεφτεί όλα αυτά και να τα ξέρει θα προτιμάει πάντα να βασίζεται στους άλλους για να μπορεί να βρίσκει εξιλαστήρια θύματα για την κατάσταση του και τις επιλογές του.
Κακό λειτουργικό,κακές εταιρίες antivirus,συνωμοτούν για να με κλέψουν πουλώντας μου προστασία κλπ…

Που σαν συνειδητοποιημένους χρήστες Linux μπορεί να παρομοιάσει κανείς και όσους δεν χρειαζόταν τις συστάσεις του κράτους για να ακολουθήσουν μέτρα ατομικής υγιεινής και προστασίας γιατί τα τηρούσαν από μόνοι τους και προ κορωνοϊού και θα τα τηρούν και μετά.

Που αν το έκανε το σύνολο του πληθυσμού,αν ήταν συμπεριφορές περασμένες με κάποιο τρόπο στο DNA μας τότε οι ιογενείς λοιμώξεις του αναπνευστικού θα ήταν πολύ πιο εύκολα αντιμετωπίσιμες.
https://365meres.wordpress.com/2020/03/08/koronoie_esy_super_star/

Κάτι που τους προστατεύει από ιογενείς λοιμώξεις κατά τη διάρκεια της ζωής τους περισσότερο από τους υπόλοιπους που θέλουν έναν Σπύρο Παπαδόπουλο να τους λέει να πλένουν όσο πιο συχνά γίνεται τα χεράκια,λες και είναι μωρά.
Που στο τέλος τα μικρά παιδιά θα φτάσουν να πιστεύουν πως το νίπτω τας χείρας μου το είπε αυτός κι όχι ο Πόντιος Πιλάτος.

Τότε λοιπόν,πίσω στο 2009 δεν υπήρξε κανένα σκάνδαλο εμβολίων όπως κάποιοι στημένοι ή άσχετοι δημοσιογράφοι που πήραν πτυχίο δια αλληλογραφίας και με εγκέφαλο αμοιβάδας (σημ. οι αμοιβάδες δεν έχουν εγκέφαλο) και κάποια μπλογκ διαδίδουν (παρά τα στοιχεία) και βρίσκουν τους πάντα πρόθυμους τύπους σαν τον παραπάνω φανταστικό μπογιατζή να το διακινούν γεμίζοντας άχρηστο στόκο και βάφοντας με λάθος χρώμα διαδικτυακούς τοίχους.

Όσο για τα διπλάσια από τον πληθυσμό εμβόλια που αναφέρουν ως σκάνδαλο,αν εσύ που τους διαβάζεις τρέχεις να ασπαστείς αυτά που γράφουν γιατί δεν θυμάσαι/έμαθες από προσωπική εμπειρία (ώστε έτσι να ξέρεις) πως έχεις κάνει πολλά εμβόλια δύο δόσεων γιατί κάποια έτσι είναι σχεδιασμένα να δρουν στον οργανισμό σου,ψάξε για φάρμακο που να εκκινήσει τον εγκέφαλο σου.

Είχαν αγοραστεί λοιπόν εμβόλια δύο δόσεων γι αυτό ο διπλάσιος του πληθυσμού αριθμός τους.Διπλάσιος όμως του αριθμού των ευπαθών πολιτών κι όχι όλου του πληθυσμού γι αυτό αφορούσε 8 εκατομμύρια κι όχι 16 και 20 που πετάνε σαν νούμερο τα νούμερα.

Που μάλλον είδαν κάπου να αναφέρεται «διπλάσια του πληθυσμού» οι wannabe ντετέκτιβς και θα είπαν από μέσα τους πόσοι είμαστε όλοι,τόσοι,άρα τόσα περίπου θα αγοράστηκαν…
(Κάποιους όντως πρέπει να τους έκαναν κάποιο αποτυχημένο εμβόλιο μικρούς,δεν εξηγείται αλλιώς τέτοιο επίπεδο διανοητικής υστέρησης.)

Παραγγελία που προφανώς όταν προέκυψαν νέα -πιο κοντά στην πραγματικότητα- στοιχεία από τον ΠΟΥ ακυρώθηκε (γιατί τελικά παραλάβαμε ως χώρα κάτω από 4 εκ. εμβόλια) και γι αυτό όλοι παρέμειναν αθώοι από την προκαταρκτική κιόλας φάση της έρευνας που ακολούθησε και ολοκληρώθηκε το 2014, ο δε Τσιόδρας δεν ήταν καν εμπλεκόμενος,ελεγχόμενος.

Αντιθέτως είχε προτείνει αυστηρό έλεγχο στη χρήση των φαρμάκων:
(από το 2009):

«…Η Επιτροπή πρότεινε την αυστηρή επιτήρηση σε όλο τον υγειονομικό τομέα της χρήσης των αντιιικών φαρμάκων λόγω πιθανών παρενεργειών. Αναφερόμενος στην κατάχρηση αντιιικών φαρμάκων, ο λοιμωξιολόγος του ΚΕΕΛΠΝΟ κ. Σ. Τσιόδρας σημείωσε ότι «στην Ιαπωνία που υπήρχε μεγάλη χρήση ταμιφλού είχαν παρατηρηθεί μέχρι και ψυχωσικές αντιδράσεις ή παρενέργειες ψυχωσικού τύπου»…»

Υπόθεση και έρευνα που έχει ευρύτερη σχέση με την υπόθεση Novartis και την «κόντρα» ΡάικουΤουλουπάκη αφού η δεύτερη κατηγορείται πως όταν διαδέχθηκε την πρώτη δεν συμπεριέλαβε στον φάκελο της έρευνας το αθωωτικό πόρισμα των εισαγγελέων διαφθοράς Ελευθεριανού και Σέβη για την ιστορία των εμβολίων.
πηγή:
ΑΝΑΦΟΡΑ ΕΠΙΚΟΥΡΩΝ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΩΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΩΝ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ
https://online.fliphtml5.com/rpfjv/mrcw/

Το σκάνδαλο είναι λοιπόν που οι έξυπνοι της πλάκας πιάνονται τόσο εύκολα κορόιδα να «ποινικοποιούν» και να καταπίνουν αμάσητα σενάρια με βάση μια φωτογραφία.
Κατ ευφημισμόν έξυπνοι που θα ήταν ισόβια αν υπήρχε τρόπος να ποινικοποιηθεί η ηλιθιότητα.

Άτομα που το μόνο που μπορεί να ερεθίσει τον εγκέφαλο τους είναι ένα σενάριο συνωμοσίας και που ψάχνουν φαντάσματα ακόμη και για τις μάσκες επειδή δεν μπορούν να συνδέσουν λογικά την εποχή της καραντίνας που περνάμε με την επερχόμενη σταδιακή άρση των αποκλεισμών με ο,τι αυτό συνεπάγεται για τον αριθμό των ατόμων που θα βρίσκονται την ίδια στιγμή σε συγκεκριμένα κλειστά πολυσύχναστα μέρη  και πόσο θα αυξήσει και τον αριθμό ανεγκέφαλων αφού η αύξηση του ποσοστού του πληθυσμού που θα μπορεί να μετακινηθεί χωρίς περιορισμούς θα πάει στο 100%.

Πληθυσμός που –δυστυχώς– χωρίς διαρκή βομβαρδισμό ενημέρωσης θα εμφανίσει ένα μεγάλο ποσοστό που θα παρασυρθεί και θα ξεχάσει πόσο στοιχειώδης είναι η προστασία της μάσκας (αλλά μοναδικό μέσο -έστω ελάχιστης προστασίας- αυτή τη στιγμή για τις καταστάσεις συνωστισμού μας με…σταρχιδιστές πολίτες που αναπόφευκτα θα δημιουργηθούν) αν δεν συνεχίσει να τηρεί όλα όσα πρέπει σε επίπεδο προσωπικής συμπεριφοράς.

Ο καθένας μπορεί λοιπόν να είναι (ή να γίνει) κάποιος που σκέφτεται,ψάχνει λίγο από μόνος του και δεν παρασύρεται με τόση ευκολία γιατί έχει/θα έχει εκπαιδεύσει τον εαυτό του να πηγαίνει κόντρα στις παρορμήσεις του είτε να βγάλει κάρτα διαρκείας στην ομάδα των παραπάνω ατόμων παραμένοντας έρμαιο στη κάθε παραπλανητική φωτογραφία και τίτλο που κανονίζει την οπτική του,κάτι για το οποίο δεν υπήρξε και δεν θα υπάρξει ποτέ θεραπεία μέσω τρίτων.

Δικαίωση Τραμπ για τις ενέσεις απολυμαντικού!


Μιλήστε τώρα αν μπορείτε γατάκια επιστήμονες!
Ο άνθρωπος δείχνει στη λαϊκή σοφία την εμπιστοσύνη που της αξίζει.
Που μου θέλετε και χρήματα για έρευνες.Εδώ μιλάμε για τον δήμιο της πανδημίας!
Μετά θα σας αποκαλύψει και τον τρόπο να βάζετε το ηλιακό φως σε χαπάκια και πως να τα βάζετε μέσα στους ασθενείς.
Θα καθαρίσει και θα φωταγωγήσει όλους όσους τον ακούσουν και δεν φάνε την προπαγάνδα του συστήματος που αυτός συστηματικά πολεμά σαν σούπερ ήρωας!
Αυτός γιατί εσείς με τα πτυχία είστε άχρηστοι μπροστά στο μεγαλείο του ανυπέρβλητου μυαλού του!

Μόνο πρόβλημα πως μετά τον Τραμπ οι άξιοι ψηφοφόροι του που θα έχουν επιζήσει θα είναι δύσκολο να βρουν να ψηφίσουν κάποιον που να επισκιάσει την φανταστική προεδρία του.
Ο μόνος που θα αξίζει να στηρίξουν μετά από αυτόν και ίσως μπορέσει να τον ξεπεράσει σε δημοφιλία θα είναι ένας άλλος Ντόναλντ,ο Ντόναλντ Ντακ!
Donald Duck for president!

Απολίθωμα ετών πενήντα έξι;


Το μόνο σωστό που έκανε ο προηγούμενος δήμαρχος (σε αδυναμία του να βρει άλλη λύση σε κυκλοφοριακό και νοοτροπία) ήταν τα πασαλάκια που έκαναν κάπως ανθρώπινη την ροή των οχημάτων σε προβληματικούς δρόμους.

Όπως ακριβώς έκανε ανθρώπινη την κίνηση και το καμουφλαρισμένο σε τσιμεντένια νησίδα πασαλάκι,παρέμβασης προγενέστερης δημοτικής αρχής στην οδό Ολυμπιάδος.
Τι πιο αναμενόμενο λοιπόν να σκέφτεται ο τωρινός να τα ξηλώσει από παντού.
Όχι γιατί βρήκε λύση αλλά για μικροπολιτικούς λόγους.

Όχι γιατί είναι πιο δύσκολο να αστυνομεύσει ο δήμος τις συγκεκριμένου αριθμού ελεγχόμενες θέσεις στάθμευσης/τροφοδοσίας καταστημάτων αλλά γιατί προτιμά να κάνει την χάρη σε άτομα που στην κλασική άρπα-κόλλα λογική που διακατέχει τους σύγχρονους καραγκιόζηδες,πολίτες κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση με τον ομώνυμο λαογραφικό χαρακτήρα,θεωρούν υπέρ τους να παρκάρει κάποιος όπου θέλει χωρίς να αντιλαμβάνονται πως το διπλοπαρκάρισμα που θα γίνει λίγο πιο πάνω από περαστικό πελάτη κάποιου άλλου θα εμποδίζει ένα δυνητικά δικό τους πελάτη κοκ.

Αφήνοντας στην άκρη πως μιλάμε για συνοικιακούς στην ουσία δρόμους και το έωλο αυτό επιχείρημα αφορά σε περαστικούς οδηγούς που δεν μένουν στην περιοχή.
Γιατί αν μένεις στην περιοχή πας και από το σπίτι σου,με τα πόδια.

Γιατί άλλη όρεξη δεν είχα εγώ (και όποιος θεωρεί τον εαυτό του λογικό) να πάρω το αυτοκίνητο μου και να φύγω από την δική μου γειτονιά για να πάω να πάρω κάτι από το συνοικιακό κατάστημα άλλης περιοχής.

Τώρα,αν είμαι στον δρόμο,μου έρθει η τρελή επιθυμία να μασήσω τσίχλα αλλά δεν μπορώ να σταματήσω στο πρώτο ψιλικατζίδικο που θα βρω γιατί θα μπλοκάρω τελείως την κυκλοφορία,θα χάσει λιγότερα από όσα θα έχανε από τον μόνιμο κάτοικο που θα έκανε +15 λεπτά να φτάσει σπίτι του εξαιτίας πολλών σαν κι εμένα «περαστικών/περιστασιακών πελατών» σε παρόμοιους δρόμους ο οποίος μετά δεν θα είχε όρεξη να βγει από το σπίτι του και θα έπαιρνε τις δικές του τσίχλες (και όχι μόνο) από το περιφερειακό τεράστιο σούπερ μάρκετ γιατί θα ήξερε πως θα ήταν καθαρά θέμα τύχης να βρει ελεύθερο σημείο ακριβώς μπροστά στο ψιλικατζίδικο της γειτονιάς του να διπλοπαρκάρει -κι αυτός- ώστε να τις αγοράσει.

Δεν έβαλα επίτηδες περισσότερα λεπτά γιατί αν κάποιος θεωρεί λίγα τα δεκαπέντε και πως δεν μπορούν να επηρεάσουν την ψυχολογία κάποιου ας καθίσει ακίνητος μπροστά σε ένα ρολόι και ας περιμένει να περάσουν χωρίς να κάνει τίποτα ουσιαστικό.
Κι αν το κάνει και αντιληφθεί πόσο δραματικό είναι τότε ας προσομοιώσει σκηνικό δρόμου γεμάτου εμπόδια που δεν επιτρέπουν απρόσκοπτη ευθεία πορεία,ούτε και εύκολη προσπέραση τους.

Κοινώς,μεγαλύτερη ηλιθιότητα από το να υποστηρίξει ένας καταστηματάρχης σε ένα δρόμο σαν την Μπότσαρη για παράδειγμα πως βασίζεται στους περαστικούς με τα αυτοκίνητα που θα περάσουν από τον δρόμο και όχι στους μόνιμους κατοίκους που θα περπατήσουν στο πεζοδρόμιο,δεν μπορεί να υπάρξει ως επιχείρημα.

Γιατί τι πιο φυσικό να περνάω με το αυτοκίνητο από εκεί για να πάω από το Ποσειδώνιο στην Κάτω Τούμπα και αντί να κοιτάω πως θα κάνω σλάλομ ανάμεσα στα διπλοπαρκαρισμένα και από τις δυο πλευρές και να ξεκολλήσω από το σημείο να δω την επιγραφή «5 ζευγάρια/3 ευρώ» που θα έχει κολλήσει στο μαγαζάκι της η κυρά Μαρία και να πω «Όχι! πρέπει να σταματήσω οπωσδήποτε να τις πάρω».

Δεν είναι λοιπόν δύσκολο για έναν αποφασισμένο δήμαρχο να κάνει βίωμα κάποιους απλούς κανόνες με το να αστυνομεύσει για παράδειγμα αποτελεσματικά συγκεκριμένα σημεία αλλάζοντας και –το βασικότερο– την νοοτροπία των πολιτών.
Αρκεί να μην λειτουργεί εκείνος με την νοοτροπία περασμένων δεκαετιών.

Φυσικά ίσως να είναι πιο αποδοτικό για τα έσοδα του δήμου να επιστρέψουμε στη προηγούμενη κατάσταση…
Γιατί αλλιώς είναι για παράδειγμα να γράψει η δημοτική αστυνομία τρεις-τέσσερις φορές αυτούς που θα παρκάρουν εκτός θέσης τροφοδοσίας καταστημάτων ή παράτυπα σε αυτές (μετά εντυπώνεται στον εγκέφαλο της πλειοψηφίας να το αποφύγει) και αλλιώς να αφαιρέσει τα πασαλάκια και όποτε περνάει από εκείνους τους δρόμους να έχει να γράφει 30-40 κάθε φορά αφού πρώτα δείξει το δήθεν κοινωνικό πρόσωπο του δήμου και του δημάρχου και κορνάροντας το ακούσουν και φύγουν πρώτα άλλοι 15-20…

Και το άδειο μυαλό κάποιων ικανοποιημένο και τα ταμεία του δήμου πιο γεμάτα
(Που αν πονηρά σκεπτόμενος το κάνει όσο πιο γρήγορα γίνεται δεν θα έχει προβάλει να ξεχαστεί η προηγούμενη κατάσταση και δεν θα κακοφανεί στην πλειοψηφία η επιστροφή στα ίδια χάλια…)

Ίδιες αντιδράσεις είχαν και οι λεωφορειόδρομοι όταν είχαν γίνει.
Είναι που είμαστε και ως είδος οι άνθρωποι λάτρεις της ρουτίνας και εραστές της συνήθειας,είναι και η δική μας,σαν λαός,τεράστια ποιοτική έλλειψη όσον αφορά την αναλυτική σκέψη που προτιμάμε να φτύνουμε τον εαυτό μας στον καθρέπτη γι αυτό που βλέπουμε αλλά αντί να αλλάξουμε την εικόνα που δείχνουμε να χρησιμοποιούμε τα σάλια απλά για να τον γυαλίζουμε.
Σάλια που μας τρέχουν και όποτε προσφέρεται κάποιος να ικανοποιήσει ατομικές μας ορέξεις

Μην απορούμε λοιπόν που από την κατάντια του συστημικού τρολ που είχαμε για δήμαρχο περάσαμε σε ένα νεότερο μεν άτομο αλλά εξίσου βαθιά συστημικό (όσον αφορά την νοοτροπία των μικροπολιτικών ερεθισμάτων) σοβαροφανές απολίθωμα.

Έχει όμως την ευκαιρία,λόγω του τρόπου που λειτουργούσε ο προηγούμενος στην ανάθεση συγκεκριμένων έργων (π.χ. πλατεία Ελευθερίας) αλλά και συγκυριακά λόγω κάποιων εξελίξεων (αποχώρηση ιδιώτη από το πολυόροφο πάρκινγκ στη Πολυτεχνείου) να αποδείξει πως μπορεί να λαξεύσει έστω και λίγο αυτό που παρουσιάζει και να παραδώσει κάτι έστω λίγο καλύτερο από αυτό που παρέλαβε στο θέμα του κυκλοφοριακού αλλά και λίγο καλύτερους πολίτες όσον αφορά την νοοτροπία που θα αλλάξει βιωματικά.

Όπως ακριβώς γίνεται και με το τσιγάρο που ακούς πλέον και από καπνιστές (που αναγνωρίζουν πως είναι κακό το κάπνισμα) να εκτιμούν που γυρίζουν σπίτι και τα ρούχα τους δεν βρωμάνε τσιγαρίλα αφού σε χώρους που πριν δεν έβλεπες τον απέναντι σου μπορούν κι αυτοί να αναπνέουν καθαρό αέρα και πως τα δυο λεπτά που θέλει να βγουν έξω για να κάψουν ένα τσιγάρο περνάνε και γρήγορα (σε σχέση με δυο λεπτά ακινητοποιημένοι στην κίνηση ακόμη κι αν καπνίζουν) και ευχάριστα εφόσον η ποιότητα του αέρα στον χώρο που θα επιστρέψουν διατηρείται σε υψηλά στάνταρντ και αν παραμείνει αυστηρός ο έλεγχος σε δυο χρόνια δεν θα είναι απαραίτητος στον σημερινό βαθμό αφού το λογικό και σωστό που τώρα για πολλούς ακούγεται και φαίνεται παράλογο θα έχει γίνει βιωματική εμπειρία για την πλειοψηφία.

Ακριβώς το ίδιο με αυτό που προσφέρουν (αναγκαστικά) τα πασαλάκια σε συγκεκριμένους δρόμους και που στο μέλλον,σε άλλες γενιές δεν θα είναι απαραίτητα γιατί θα έχουν βοηθήσει βιωματικά τις προηγούμενες να δουν και να επικοινωνήσουν εμπειρικά την ευρύτερη εικόνα κι όχι μόνο αυτή που (λειτουργώντας σαν παρωπίδες) τους αφήνουν να δουν τα ψηλά κτήρια με τον στενό δρόμο ανάμεσα τους στον οποίο δραστηροποιούνται.

Υ.Γ. 1
Αντί να «ξηλώσει» την υποχρεωτική νομιμότητα που προσφέρουν τα πασαλάκια και μετά να αμολάει την δημοτική αστυνομία να φέρνει κλήσεις με το τσουβάλι ας βάλει τους δημοτικούς αστυνομικούς να κάνουν κάτι πιο ουσιαστικό.

Παραδείγματος χάριν,σε συνέργεια με την τροχαία και το αρμόδιο τμήμα του ΑΠΘ να δείξουν/διδάξουν εμπειρικά στους οδηγούς πως το να σταματάμε σε μια διασταύρωση πριν το φανάρι,ακόμη κι αν αυτό είναι πράσινο,αν βλέπουμε πως θα μείνουμε στο μέσον της και θα μας βρουν εκεί οι άλλοι οδηγοί δημιουργώντας όλοι μαζί κυκλοφοριακή συμφόρηση,ένταση και νεύρα,βελτιώνει και την κυκλοφορία και την ψυχολογική μας κατάσταση και στην πράξη μειώνει τον χρόνο που κάνουμε για να φτάσουμε στον προορισμό μας και μειώνει και τα μικρό-τροχαία που από ατύχημα καταλήγει να είναι δυστύχημα για τον τρίτο οδηγό που για κακή του τύχη έτυχε να βρίσκεται εκείνη την ώρα εκεί.

Αν κάνει κάτι τέτοιο τότε στο τέλος της θητείας του μπορεί να έχει λιγότερα οικονομικά έσοδα από κλήσεις ο δήμος αλλά θα έχει κερδίσει πλουσιότερους σε μαθήματα,νοοτροπία και διάθεση πολίτες κι αυτός πρέπει να είναι ο στόχος ενός δημάρχου κι όχι να υποκύπτει με νοοτροπία κοντόφθαλμης ψηφοθηρίας σε -ούτως ή άλλως κακές και για τους ίδιους- απαιτήσεις.

Υ.Γ. 2
Για να προλάβω τον κάθε εξυπνάκια,μένω σε δρόμο που έχει πασαλάκια (και μάλιστα και από τις δύο πλευρές) και συνεχίζω να επιθυμώ την παραμονή τους εφόσον λείπει η κοινή λογική και από τον δήμο αλλά και από τους οδηγούς γιατί βάζω αλλά πράγματα πάνω από την εικονική μου ευκολία.
Επίσης,για να προλάβω γενικώς διάφορους με νοοτροπία που θέλω να δω να εξαφανίζεται έχω απορρίψει στην πράξη (σιωπηλά) πρόθεση διαγραφή κλήσης που ήρθε μέσω τρίτου σαν κάποιου είδους επιβράβευση για το παρακάτω σατιρικό κείμενο https://365meres.wordpress.com/2017/12/14/chaos-exaitias-ths-emfanishs-troxonomwn/ (κι ας είχα μια που αν συμπεριφερόμουν νόμιμα -αλλά χωρίς να σκέφτομαι τους άλλους- δεν θα την έπαιρνα ποτέ) και έχω και μάρτυρα για όποιον επιθυμεί να το αποδείξω.

Η μόνη διαφορά είναι στιλιστική…


Το Ελεγκτικό Συνέδριο ζήτησε λένε «επιπλέον» στοιχεία για να εγκρίνει την σύμβαση ΟΑΣΘ-ΚΤΕΛ.Εξάλλου με νούμερα ασχολείται.Αριθμούς και ποσά.
Μέχρι εδώ καλά.Τι ζήτησε;
1ον Πόσος είναι ο διαθέσιμος στόλος του Οργανισμού,
2ον Πόσα λεωφορεία που είναι προς ακινητοποίηση
3ον Την σημερινή κάλυψη των λεωφορειακών γραμμών
4ον Τις ανάγκες που υπάρχουν.

Το θέμα λοιπόν δεν είναι τόσο το ελεγκτικό συνέδριο αλλά πόσο μεγάλα νούμερα είναι αυτοί διοικούν υπουργείο και #ΟΑΣΘ (ΟΣΕΘ) γιατί με όσα αναφέρονται πως ζητήθηκαν μάλλον άδειο φάκελο έστειλαν.

Το επιπλέον που αναφέρεται λοιπόν στα ρεπορτάζ μόνο ως λάθος διατύπωση μπορεί να εκληφθεί και κακή χρήση ελληνικών γιατί αν δεν έστειλαν τα παραπάνω τι στοιχεία ακριβώς έδωσαν,σέλφι με τις φάτσες τους και την ηλικία τους για να δουν στο Ελεγκτικό Συνέδριο αν κρατιούνται καλά για την ηλικίας τους;

Εγκεφαλικά πάντως μια χαρά κρατιούνται όλοι αυτοί αφού καταφέρνουν να εκλέγονται ή να αναλαμβάνουν θέσεις ευθύνης.
Το ότι τους ψηφίζουν οι πολίτες-πρόβατα που στριμώχνονται σαν ζώα επί τόσες δεκαετίες στα λεωφορεία ενός οργανισμού που από την αρχή του δημιουργήθηκε σε λάθος βάσεις κι αντί σαν μονοπώλιο να είναι σούπερ κερδοφόρος κατάντησε εδώ που είναι τώρα,είναι η καλύτερη απόδειξη.

Και κάπως έτσι 120 οχήματα που αγόρασαν τα ΚΤΕΛ δεν μπορούν να δοθούν προς χρήση ώστε να αρχίσει να αποσυμφορείται το πρόβλημα του μοναδικού δημόσιου συγκοινωνιακού μέσου της πόλης.

Και κάπως έτσι 300 άνθρωποι-οικογένειες (οι οδηγοί που θα προσλάβουν τα ΚΤΕΛ) δεν έχουν ξεκινήσει να φέρνουν εισόδημα στο σπίτι τους και κάπως έτσι συνεχίζουμε από εκεί που το αφήσαμε (σε όλους τους τομείς)…

Έφυγαν οι ανίκανοι και ήρθαν οι ανίκανοι και η μόνη διαφορά είναι στιλιστική.

Παρέλαση ιδεών,παρέκκλιση ιδεολογιών,παράκρουση μαζών…


Έχουν γραφτεί/ειπωθεί τόσες μέρες τα άπειρα για τη πράξη μιας ομάδας κοριτσιών (όχι και τόσο μικρών) που προσπάθησαν να αποδώσουν σε ελεύθερη διασκευή το silly walks των ανατρεπτικών και διαχρονικών Monty Python που σατίρισαν τόσο πετυχημένα την γραφειοκρατία και την γιγάντωση του κράτους που θρέφει με κάθε ευφάνταστο τρόπο ορδές άχρηστων για τους πολίτες υπαλλήλους.
Ακόμη και δημιουργώντας υπουργεία για την ανάπτυξη τρόπων βαδίσματος,βάζοντας την πραγματική ανάπτυξη στον πάγο.

Σε ελεύθερη διασκευή γιατί πήραν απλά τη κίνηση ενώ η κίνηση τους δεν είχε καμία σχέση με αυτό που διακωμωδεί ο John Cleese στο σκετς του.
Επειδή ζουν σε μια χώρα που έχουν την ελευθερία να το κάνουν.

Το προσπάθησαν αποτυχημένα από άποψη θεάματος γιατί ακόμη και για να υποδυθεί κάποιος κάτι ηλίθιο θέλει ταλέντο.Για μένα πάντα,άλλος μπορεί να τους έδινε και το όσκαρ υποκριτικής. Η μεγαλύτερη αποτυχία τους όμως ήταν ο χρόνος που το έκαναν και κυρίως ο χρόνος στον τόπο που το έκαναν.

Το έκαναν στην πρώτη παρέλαση της μετά ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ εποχής,στη παρέλαση για το ΟΧΙ και την αντίσταση που προηγήθηκε των 4 ετών Γερμανικής-ναζιστικής κατοχής.

Μπορεί τώρα να τους ήρθε αλλά δεν είναι πειστικό που στα 4 χρόνια διακυβέρνησης που προηγήθηκαν,μέσα στα οποία οι παρελάσεις απέκτησαν και γνωρίσματα δικτατορικής/χουντικής αισθητικής,με τσολιάδες να χορεύουν και αρνιά να ψήνονται στο Σύνταγμα από τα κιτς καλλιτεχνικά συντάγματα της συγκυβέρνησης,δεν ένιωσαν την κακογουστιά για παράδειγμα να τις πνίγει.

Μπορεί τώρα να ένιωσαν καλλιτεχνικό οίστρο ενάντια σε κουρδισμένα στρατιωτάκια που υπακούνε τυφλά διαταγές αλλά δεν είναι πειστικό πως δεν «βραχυκύκλωσαν» επί 4 χρόνια που το ΟΧΙ από τα χείλη των ηγετών ταξίδεψε ως ΟΧΙ από τα χείλη των πολιτών αλλά τελικά έγινε ΝΑΙ με τις υπογραφές των πολιτικών,όταν ο αντίλαλος του επέστρεψε τον αντίκτυπο που είχε αυτό στη γερμανοδηγούμενη ΕΕ και πως δεν «ξεκουρδίστηκαν» τότε μπροστά στις φασιστικού τύπου κομματικές διαταγές για κυβερνητική υποταγή που έκαναν το άσπρο μαύρο όσον αφορά την εν ψυχρώ δολοφονία των ιδεολογιών που οδήγησαν αυτά τα δυο κόμματα στην εξουσία.

Δεν είναι πειστικό που 4 χρόνια δεν είδαν την αλληγορία στα κατοχικά στρατεύματα της πολυπόθητης εξουσίας που οδήγησε στην με συνοπτικές διαδικασίες εκτέλεση των αντιφρονούντων (Λαφαζάνης,Κωνσταντοπούλου κ.α) που αρνήθηκαν να δεχτούν να γίνεται το άσπρο μαύρο για ένα καρβέλι ψωμί και μια θεσούλα συμβούλου που θα εξασφάλιζαν αν έμεναν σιωπηλοί,με τις ευλογίες κομματικών Γκεστάπο.

Δεν είναι πειστικό που μια τόσο ευαισθητοποιημένη (όπως η ίδια θέλει να περάσει με την ανακοίνωση της) παρέα τίποτα απολύτως δεν της έκανε εντύπωση,τίποτα δεν την ερέθισε τα περασμένα χρόνια με τους προηγούμενους…

Όπως δεν πείθουν και οι υπόλοιπες αιτιάσεις τους γιατί με μια δεύτερη ανάγνωση,μακριά από συναισθηματισμούς που δημιουργούν λέξεις-ταμπέλες,φαίνεται ξεκάθαρα πως έγραψαν κάτι χωρίς πολύ σκέψη,απλά για να δικαιολογήσουν τη πράξη τους.

Γιατί αν τα σκέφτηκαν καλά όσα έγραψαν τότε είναι απλά δείγμα άκριτης σκέψης να μη μπορούν να αντιληφθούν την απόλυτη σχέση που έχει η υπεράσπιση της ελευθερίας ενός λαού με τον πατριωτισμό.

Επειδή μόνο σε ένα αμόρφωτο άνθρωπο ο πατριωτισμός συγχέεται με τον εθνικισμό και το να πάρει κάποιος τα όπλα για να αμυνθεί  με μιλιταριστικές προθέσεις.
Και μόνο αμόρφωτοι άνθρωποι μπορούν να γίνουν είτε πιόνια υμνητών του Χίτλερ που το παίζουν πατριώτες για τη βουλευτική αποζημίωση  είτε να ασπάζονται ρητορικές όσων μισούν κάτι τόσο ωραίο και έναν ύμνο στη μοναδικότητα και την διαφορετικότητα όπως την ύπαρξη μιας πατρίδας.

Επειδή μόνο σε ένα μπερδεμένο μυαλό δεν ξεχωρίζει μια παρέλαση που τιμάει τους αγώνες για ελευθεριά σαν τη δική μας της 28ης Οκτωβρίου (και της 25ης Μαρτίου) από παρελάσεις με μιλιταριστικό υπόβαθρο όπως του γείτονα για παράδειγμα που γιορτάζει την άλωση μιας ξένης αυτοκρατορίας.

Επειδή μόνο σε ένα νεκρό νοητικά άτομο το αντικείμενο έχει και το ρόλο του υποκειμένου και δεν είναι θέμα επιλογής και διαφορετικής χρήσης του.
Για τέτοια άτομα είναι το ίδιο ένα όπλο στα χέρια κάποιου που σκοτώνει με αυτό στα χέρια αυτού που προστατεύει από αυτόν που θέλει να σκοτώσει.
(Ίδιο μέχρι να συμβεί στα ίδια,μετά μια χαρά ξεχωρίζει και γίνεται πάλι ένα ουδέτερο αντικείμενο που έχει καλή ή καλή χρήση,ανάλογα ποιος το χρησιμοποιεί).

Τέτοια άτομα δεν ξεχωρίζουν και τους στρατούς και πως κάποιοι υπάρχουν απλά γιατί κάποιοι άλλοι με περίεργες/αδιευκρίνιστες προθέσεις έχουν τέτοιους,ούτε πως η ισορροπία είναι το πρώτο που διδάσκουν οι παγκόσμιοι φυσικοί κανόνες και καταγγέλλουν το φιλειρηνικό λαό που και τα ίδια ανήκουν επειδή δείχνει πως τιμά την ελευθερία του και όσους θυσιάστηκαν γι αυτή και ενδιαφέρεται για τη διατήρηση της,σε ένα κόσμο που απέχει πολύ από το να χαρακτηριστεί αγγελικά πλασμένος.

Επειδή μόνο σε ένα ακαλλιέργητο ον δεν προκύπτει συνειρμικά πως ένας λαός χωρίς ελεύθερη πατρίδα δεν νιώθει ποτέ ολοκληρωμένος και ελεύθερος και πως αν ένας λαός αγαπάει την πατρίδα του θα επιδείξει πατριωτισμό και θα αγωνιστεί και με τα όπλα αν χρειαστεί για να την υπερασπιστεί απέναντι στον οποιονδήποτε.

Άχαστο στοίχημα πως αύριο μεθαύριο μπορεί να βρεθούν σε πορεία για τους Κούρδους ή τους Παλαιστίνιους χωρίς να καεί ο εγκέφαλος τους.
(Είτε γιατί τον έχουν κάψει ήδη είτε γιατί απλά υποδύθηκαν).

Γιατί δηλαδή να έχουν οι Κούρδοι και οι Παλαιστίνιοι πατρίδα;
Τι τους χαλάει να μην έχουν και να ζουν στη πατρίδα άλλων αν είναι ελεύθεροι να αναπνέουν; Πως κάνουν έτσι για να πατάνε λίγο χώμα που να το λένε δικό τους…

Φυσικά μόνο σε ένα ζόμπι που τριγυρνάει χωρίς σκοπό δεν είναι αυτονόητα όλα τα παραπάνω.Ένα ζόμπι που δεν έχει και την τέλεια ισορροπία λόγω ανύπαρκτης εγκεφαλικής λειτουργίας και πέρα από αργό είναι και επιρρεπές σε silly walks.
Που μοιάζει με το περίφημο περπάτημα του John Cleese αλλά μόνο οπτικά.

Εκτός κι αν δεν είναι πραγματικά ζόμπι αλλά κομματικά…

(Πάντα θέλω να πιστεύω τα καλύτερο για τον οποιονδήποτε.
Επειδή για παράδειγμα είναι πολύ καλύτερο κάποιος διαιτητής να είναι λαμόγιο και τα παίρνει για να δίνει αβαβά πέναλτι παρά να είναι απλά ανίκανος κι αν και συνήθως η πραγματικότητα με διαψεύδει εδώ κάτι μου λέει πως έχουμε την εξαίρεση του κανόνα και μια αβαβά διαμαρτυρία).

Μπορεί λοιπόν να μην έχουν μπερδεμένες τις έννοιες στο μυαλό τους αλλά να έκαναν ο,τι έκαναν ενώ τα αντιλαμβάνονται πολύ καλά όλα αυτά.
Ίσως να βγήκαν από τους τάφους τους μόλις έπεσε το κομματικό παράγγελμα και περπάτησαν όπως ακριβώς τους δόθηκε εντολή να περπατήσουν.

Σαν καλοκουρδισμένα,καλολαδωμένα κομματικά στρατιωτάκια που εμπλέκονται άμεσα στα παιχνίδια πολιτικών στους πολέμους εξουσίας τους.
Μια διμοιρία ενός λόχου μιας κομματικής στρατιάς στις υπηρεσίες στρατηγών που δίνουν αναφορά για την πορεία της μάχης απευθείας στον αρχηγό.

Φυσικά τότε θα πήγαινε περίπατο και το αφήγημα τους οπότε δεν μπορούν να πουν τίποτα παραπάνω από όσα έγραψαν στην ανακοίνωση τους.

Έτσι απλά περιμένουμε τα πιστά στρατιωτικά σκυλιά των άλλων που θα πολεμήσουν για να ανακαλύψουν στοιχεία για το αν ήταν μια αυθόρμητη πράξη ακομμάτιστων θαυμαστριών των Monty Python ή ένα κομματικό muppet show υπό την μπαγκέτα πρώην κατόχων της εξουσίας στη μάχη προπαγάνδας για την εκ νέου απόκτησης της.

Όλο αυτό μάλιστα γίνεται απλά κωμικό όταν κάποιοι πάνε να συγκρίνουν τη πράξη αυτή,με την οργάνωση,τη σκηνοθεσία και το θεατρικό στήσιμο της,με όσα αυθόρμητα έγιναν στη παρέλαση του 2011 που οδήγησε στην αποχώρηση των επισήμων.

Θα μπορούσε κάποιος να πει πως είναι ίδιες πράξεις αν πριν την παρέλαση ξάπλωναν στο έδαφος μπροστά από την εξέδρα των επισήμων και τους εμπόδιζαν να την παρακολουθήσουν γιατί π.χ. δεν αξίζουν αυτοί οι επίσημοι και αυτοί οι κρατικοί λειτουργοί να ψηλώσουν από κάτι τέτοιο και δεν αρμόζει να είναι αυτοί ο κρατικός καθρέπτης της ελευθερίας για την οποία κάποιοι πέθαναν.

(Γι αυτό και όταν τότε έγινε γνωστό πως αποχώρησαν οι «επίσημοι» και αποχώρησαν και οι σε ρόλο πραιτοριανών τους δυνάμεις των ΜΑΤ κάποια τμήματα που περίμεναν και δεν αποχώρησαν παρέλασαν μπροστά από τον απλό κόσμο και αν έμεναν όλα,τότε όλα θα είχαν παρελάσει.Αλλά οι διοικητές των περισσότερων ενδιαφέρονται απλά να έχουν να δείχνουν πως παρέλασαν μπροστά από έναν ΠτΔ που αμετροεπώς δήλωσε πως στα 10 του έκανε αντάρτικο στον Β’ΠΠ και να δειχτούν στις στρατιωτικές ηγεσίες για να τσιμπήσουν καμιά προαγωγή).

Θα έκαναν πραγματικά δήλωση οι κοπέλες αυτές αν έδειχναν στο ζεύγος Πατούλη για παράδειγμα πως αυτοί που πολέμησαν για την ελευθερία αξίζουν καλύτερους πολιτικούς και επίσημους από αυτούς που αντί σεβασμού στο δρώμενο χαριεντίζονταν ναρκισσιστικά στα smartphone τους με τους followers τους στο διαδίκτυο επενδύοντας στην εικόνα που πουλάνε στη μάζα.

Γιατί καμιά ελληνική παρέλαση-εκδήλωση δεν είναι ωδή στον μιλιταρισμό.
Θεατρικό δρώμενο είναι διατήρησης μνήμης στις θυσίες προγόνων και πίστη σε όσα τους έκαναν να πάρουν τα όπλα για να υπερασπιστούν την ελευθερία του τόπου τους απέναντι σε αυτόν που ήρθε να την πάρει με τα όπλα.

Προγόνων που είχαν μαύρα μεσάνυχτα ποιος ακριβώς ερχόταν να τους πάρει την πατρίδα.Εκτός κι αν πιστεύουν κάποιοι πως η πλειοψηφία του πληθυσμού που τότε ζούσε πρωτόγονα στην επαρχία είχε γνώση και άποψη για τον Χίτλερ ή την ένοιαζε ποιος ερχόταν.
Αρκούσε που κάποιος ερχόταν.

Κι ας τους έβαλαν μετά οι δήθεν μορφωμένοι να σφαχτούν μεταξύ τους για το ποιος θα μας κατσικωθεί και στη σφαίρα επιρροής ποιανού θα γίνουμε παιχνίδι,παραμορφώνοντας για μια ακόμη φορά την ιστορία αυτού του τόπου και στερώντας άλλη μια ευκαιρία να στήσουμε ένα σωστό κράτος από το μηδέν που βρεθήκαμε.

(Γιατί αν είχε προλάβει ο Καποδίστριας να μας κάνει κράτος με ουσιαστικά μορφωμένους και κατ’ επέκταση σωστά εκπαιδευμένους πολίτες δεν θα φτάναμε να έχουμε εμφύλιο.Που και αν κινδυνεύαμε να έχουμε θα φρόντιζαν οι σωστοί-ικανοί πολίτες να μαζέψουν κάθε κομματικής καρυδιάς καρύδι και κάθε δεξιό ή αριστερό σκουπίδι και να το κάνουν λίπασμα 3 μέτρα κάτω από το έδαφος).

Στη τελική,οι έννοιες πατρίδα και ελευθερία είναι πολύ απλές για να μπει κάποιος στο τριπάκι της υπερανάλυσης και του διχασμού-διαχωρισμού.
Πόσω μάλλον να μπερδεύονται με έννοιες όπως εθνικισμός και μιλιταρισμός σε μια γωνιά του πλανήτη που ακόμη και προτού γίνει κράτος,προτού καν αντιληφθεί αυτός που την κατοικούσε την έννοια του έθνους,αντιδρούσε αλλεργικά σε όποιον ερχόταν να του επιβληθεί με το ζόρι.
Σαν τους Γαλάτες στο μικρό γαλατικό χωριό που θέλουν απλά την ησυχία τους και την ελευθερία τους.Το μόνο που τους αρμόζει λοιπόν είναι να σκέφτεσαι πως μπορούν να γίνουν ποιοτικότερες. Γιατί η μια δεν έχει και μεγάλη αξία χωρίς την άλλη.

Όμως δεν έχουμε κάτι τέτοιο.
Δεν τις είδα να διαδηλώνουν με τη πράξη τους για κάτι τέτοιο.
Έχουμε κάτι που όποιο κι αν ήταν το σκεπτικό και το κίνητρο ήταν απλά silly.
Αθώα ή όχι και τόσο αθώα…

Όταν σου κάνουν το άσπρο μαύρο ρίξε γνώση για φως…

(Εντός αστικού ιστού, με συννεφιά που λειτουργούσε ως πέπλο, ο,τι αυτό συνεπάγεται)
σημ. κλικ πάνω της για να ανοίξει σε πραγματικό μέγεθος.

edit: 20/9/19
Πραγματικά δεν περίμενα να συμπέσει αυτό που -τυχαία- έγραψα χθες με μια έκρηξη, στο ελληνικό διαδίκτυο, των υποτιθέμενων φωτογραφιών του φεγγαριού από ένα κινητό.

Το να νομίζεις κάτι είναι φυσιολογικό.
Το να συνεχίζεις να το νομίζεις παρόλο που σου εξηγούν με απλό τρόπο γιατί είναι αδύνατο να συμβαίνει κι αυτό είναι ανθρώπινο.
Κι έχει πάρα πολλές ερμηνείες.
Πιστεύεις πιο εύκολα αυτόν που σου πουλάει χάντρες γιατί θες να τις αγοράσεις.
Απορρίπτεις κάτι που έρχεται σε αντίθεση με αυτά που θέλεις να πιστεύεις.
Αρνείσαι πως έχεις κάνει λάθος γιατί νομίζεις πως θα σε κοροϊδεύουν.
Βασικό χαρακτηριστικό όλων αυτών;
Δεν ενδιαφέρεσαι πραγματικά να βγεις από τη πλάνη σου.
Προτιμάς έτσι να υποστηρίζεις αυτούς που σε έβαλαν σε αυτή κι ας βάζεις και άλλους.
Όσο έχουν πάει Κινέζοι στο φεγγάρι, άλλο τόσο μπορεί ένα κινητό, όσο και να προχώρησε η τεχνολογία, να τραβήξει κοντινή φωτογραφία του φεγγαριού.
Κι όσο θα πάμε εμείς στο φεγγάρι, άλλο τόσο μπορεί να συμβεί στο μέλλον.
Αυτό που μπορεί να κάνει η τεχνολογία είναι να δημιουργεί την ψευδαίσθηση πως ένα κινητό μπορεί να κάνει υπερφυσικά πράγματα.
Αυτό που μπορεί να κάνει τέλεια η τεχνολογία είναι να δημιουργεί από το μηδέν ρεαλιστικές φωτογραφίες όταν σημαδεύεις κάτι πολύ μακρινό, όπως το φεγγάρι.
Όποιος θέλει να καταλάβει πως δεν γίνεται γιατί είναι θέμα περιορισμένου χώρου και φυσικών κανόνων ας διαβάσει.
Όποιος πάλι θέλει απλά να πιστεύει πως ένα κινητό μπορεί να νικήσει θεμελιώδεις νόμους της φυσικής, no problema.
Και η βλακεία θεμελιώδης νόμος της ανθρωπότητας είναι…
Εδώ άλλοι πιστεύουν πως μας ψεκάζουν…

Αρχικό κείμενο: (19/9/19):

Όταν έχεις άδεια αλλά από συνήθεια εξακολουθείς να ξυπνάς πρωί (εντάξει, όχι και τόσο πρωί όπως όταν πρέπει να είσαι στις 6π.μ στη δουλειά αλλά και το 7:30 νωρίς είναι) έχεις την ευκαιρία να απολαύσεις την ησυχία (ακόμη και μέσα στη πόλη) προτού γεμίσουν οι δρόμοι ανθρώπους και οχήματα που κινούνται αλλά και όλο το χρόνο να παρατηρείς και να επεξεργάζεσαι πράγματα που η βιασύνη (τις μέρες που εργάζεσαι) δεν σε αφήνει.
Όπως το αντάμωμα της μέρας με τη νύχτα μέσω του αντίο που λέει στα μάτια σου το φεγγάρι, προτού η εμφάνιση και άνοδος του ήλιου το καταστήσει μη ορατό.

Αυτό όμως που ποτέ δεν πρόκειται να δεις να εξαφανίζεται είναι τις εταιρείες να μη κάνουν το μαύρο άσπρο σχετικά με αυτά που πουλάνε μέσα από διαφημίσεις που προωθούν τα προϊόντα τους, τονίζοντας πρακτικά άχρηστα χαρακτηριστικά ή -στη καλύτερη των περιπτώσεων- λέγοντας τη μισή αλήθεια.

Γιατί είναι άλλο για παράδειγμα να σου διαφημίζει η χι εταιρεία μια τηλεόραση της και το απόλυτο της μαύρο, μέσα από μια διαφήμιση που βλέπεις στη δική σου τηλεόραση που δεν έχει δυνατότητα για τόσο καλής ποιότητας απεικόνιση, κρατάς τη πληροφορία, πας στο κατάστημα και τη βλέπεις…
(σημ. κι ας έχει κάποιους που ενώ κοιτάνε τη διαφήμιση από τη δική τους συσκευή λένε γουάου, αυτούς και στη Λαπωνία να τους παρατήσεις θα βρεθούν εσκιμώοι πωλητές να τους πουλήσουν ψυγείο ενώ θα χρειάζονται παλτό, γι αυτούς δεν υπάρχει σωτηρία)
…..κι άλλο να σου διαφημίζουν το ψηφιακό κόψε ράψε μιας φωτογραφίας ως οπτικό ζουμ ή τα άπειρα μεγαπίχελ ως κάτι σημαντικό ενώ σου «φορτώνουν» συσκευές με 45 προ-εστιασμένες κάμερες στη πλάτη τους η/και 7000MP που παράγουν γιγαντιαίων διαστάσεων φωτογραφίες μέσω μικροσκοπικού αισθητήρα και μέτριας ποιότητας φακών γιατί ξέρουν πως σπάνια θα έχει κάποιος την περιέργεια να δει αυτά που τράβηξε σε αναλογία 1:1 ακόμη κι αν χρησιμοποιεί μόνο το smartphone του ως συσκευή.
Είναι αρκετά έξυπνοι για να το ξέρουν αυτό.

Το ζητούμενο φυσικά ενός τέτοιου άρθρου δεν είναι να παρατήσουν όλοι τα κινητά και να πάρουν κάμερες γιατί τότε θα έπρεπε και όσοι έχουν απλές compact με ζουμ να πάρουν καλύτερες, όσοι έχουν καλύτερες να πάνε σε DSLR και όσοι έχουν DSLR να πάνε στη Χαβάη. Όχι για διακοπές, να κάνουν κατάληψη σε κάποιο state of the art τηλεσκόπιο.

Το ζητούμενο είναι να ξέρει ο μέσος αγοραστής πότε τον κοροϊδεύουν, τι ακριβώς του πουλάνε και πότε το παρουσιάζουν ως κάτι που δεν είναι ώστε να αποφασίζει πραγματικά εν γνώσει του.

Γιατί είναι διαφορετικό να ξέρεις πως στις 6 ίντσες της οθόνης βλέπεις μια μικρογραφία αυτού που φωτογράφισες στα 10MP με συνέπεια να κρύβονται οι ατέλειες, όπως ακριβώς συμβαίνει και με τις μικρογραφίες που βλέπεις στον υπολογιστή όταν ανοίγεις ένα φάκελο που περιέχει φωτογραφίες.
Που ακόμη και ένα επίτηδες πιξελιασμένο πρόσωπο νομίζεις πως είναι ΟΚ μέχρι να την ανοίξεις να τη δεις.

Όπως συμβαίνει με τη παρακάτω φωτογραφία.
(Από κινητό θα είναι ακόμη πιο έντονο το παράδειγμα γιατί και η μικρογραφία θα είναι μικρότερη λόγω μικρότερης οθόνης, σε σχέση με την ανάγνωση του άρθρου από την 15αρα ή 26αρα οθόνη ενός laptop ή desktop pc αντίστοιχα).
Πάνω είναι πως φαίνεται σε μικρογραφία, κάτω είναι σε πραγματικό μέγεθος.
Κι αν στις μικρές διαστάσεις ξεγελάει το μάτι όσον αφορά στο πρόσωπο, σε 1:1 είναι φανερό πως δεν διακρίνεται κανένα χαρακτηριστικό του.


Παρόλα αυτά, μπορεί να μετράνε άλλοι λόγοι περισσότερο (πρακτικότητα) και να επιλέγεις συνειδητοποιημένα τη συγκεκριμένη αγορά.

Αυτό είναι άλλο από το να σε έχουν πείσει πως αυτό που βλέπεις και τραβήχτηκε με τους φυσικούς περιορισμούς ενός πλακουτσωτού κατασκευάσματος πάχους λιγότερο του 1cm με παστωμένα εξαρτήματα μπορεί να συγκριθεί με φωτογραφία που τραβήχτηκε από συσκευή δημιουργημένη αποκλειστικά γι αυτό το σκοπό.
Όσο κι αν το τραβήξει κάποιος από τα μαλλιά…

Φυσικά το ίδιο ισχύει και όταν σου λένε άσε τα κινητά, πάρε αυτή εδώ τη κάμερα με τα 30MP και το 10Χ ζουμ, ενώ στην πραγματικότητα αυτή έχει ίδιου μεγέθους αισθητήρα με του κινητού σου, με προσφερόμενα scene modes χωρίς καμία δυνατότητα ουσιαστικής δικής σου παρέμβασης και από το διαφημιζόμενο ζουμ μόνο το 2 αντιστοιχεί σε οπτικό (φυσικό-μηχανικό) ενώ το υπόλοιπο 8 αφορά σε ψηφιακό, δηλαδή ίδια «απάτη» με ενός smartphone.
Που όταν δεν το εξηγούν με σαφή τρόπο είναι απάτη χωρίς εισαγωγικά.

Αν μάλιστα αυτή η κάμερα έχει και κακής ποιότητας φακό, λογικό να κάνει όχι ίδιες αλλά χειρότερες φωτογραφίες από ένα κινητό. Παρόλο που τη συγκεκριμένη φωτογραφική μπορεί να τη πουλάνε σε διπλάσια τιμή από μια άλλη που έχει μεγαλύτερης κλίμακας αισθητήρα, καλύτερους φακούς και ισχυρότερο (και μάλιστα όλο οπτικό) ζουμ, απλά λόγω ονόματος.
Κι έτσι καταλήγει κάποιος σε λάθος συμπεράσματα.
Γιατί εξετάζοντας επιδερμικά τα πράγματα αυτό που δημιουργεί στο μυαλό του είναι στερεότυπα.

Η αρχική φωτογραφία λοιπόν είναι η διαφορά ανάμεσα -ακόμη και- σε ένα hi-end smartphone και τη προσεγμένη επιλογή όχι μιας πανάκριβης DSLR αλλά μιας compact κάμερας (100-200€, δεν χρειάζεται να ξεπαραδιαστείς) με super zoom.
(σημ. Ήθελα να υπάρχει και το δέντρο στο κάδρο γι αυτό δεν το χρησιμοποίησα σε όλο διαθέσιμο εύρος του).

Δημιουργώντας χωρίς τη χρήση ψηφιακής επεξεργασίας εντός της συσκευής, απλά αξιοποιώντας κάποιες επιλογές σε manual mode (επίσης κάτι που κάνει τη διαφορά ανάμεσα στις κάμερες) ένα «ανάποδο» bokeh effect βγάζοντας το foreground αντί για το background out of focus κι έχοντας φέρει το φεγγάρι αρκετά κοντά ώστε παρά τους περιορισμούς (θολός ουρανός από το καυσαέριο και την συννεφιά) να ξεχωρίζουν οι λεπτομέρειες στην επιφάνεια του.
(Χωρίς να κάνω χρήση των 16MP της αλλά μένοντας επίτηδες στα 10 για να είναι πιο κάτω από των περισσότερων σημερινών κινητών)

Τώρα, αν φτιάξουν κάποτε κινητό που όταν φωτογραφίζω το φεγγάρι θα διαβάζει μέσω GPS τη θέση μου, θα ανατρέχει στο διαδίκτυο, θα βρίσκει μια φωτογραφία του φεγγαριού τραβηγμένη από κορυφαία DSLR που θα έχει την ίδια γωνία θέασης, θα την ράβει πάνω στη φωτογραφία που τράβηξα και μετά θα μου το παρουσιάζει στο δήθεν ζουμ με λεπτομέρειες τηλεσκοπίου, θα είναι μεν εντυπωσιακή αλλά θα έχει ίδια αξία με όση έχουν φωτογραφίες προσώπων με 340 φίλτρα στο instagram που δεν έχουν σχέση με αυτό που θα έβλεπες μέσω της οθόνης στη πραγματικότητα. Καμία.

edit 19/5/19 22:18  Επειδή πολλοί δεν θα καταλάβουν πως με το παραπάνω αναφέρομαι ξεκάθαρα στην απάτη του Huawei P30 με το υποτιθέμενο 50Χ ζουμ και το πονηρό «moon mode» ας δούμε παρακάτω πως ακριβώς γίνεται και πως ξεσκεπάστηκε.
Κάτι που έχουν αναλύσει εξαιρετικά στο παρακάτω σύνδεσμο:
https://www.androidauthority.com/huawei-p30-pro-moon-mode-controversy-978486/

Ακόμη πιο ευκολονόητο στο παρακάτω άρθρο:
https://in.mashable.com/tech/3114/are-the-moon-shots-from-the-huawei-p30-pro-fake

Πως το απέδειξαν λοιπόν;
Σε τρεις γύρους:
1. Θόλωσαν επίτηδες τη μια λήψη.
2. Επεξεργάστηκαν την επιφάνεια αφαιρώντας ή γυρίζοντας ανάποδα στοιχεία και στη συνέχεια έκαναν το πρώτο ώστε να μη φαίνονται.
3. Έβαλαν έξτρα στοιχεία που δεν υπάρχουν στην επιφάνεια του φεγγαριού.

Και στις τρεις περιπτώσεις το κινητό τους επέστρεφε μια σωστή εικόνα.
Διάβαζε σημεία κλειδιά μέσω του προσαρμοσμένου για αυτή τη δουλειά moon mode, και πολύ απλά έκανε από το μηδέν την ανασύσταση της.
Πάντα λίγο θολή φυσικά για να μην προκαλεί πολύ με το δήθεν ζουμ.

(Γι αυτό και δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί το υποτιθέμενο αυτό ζουμ για κάτι άλλο.
Να φέρει π.χ. κοντά μια πάρα πολύ μακρινή ταμπέλα με σχέδια και γράμματα.
Δεν έχει στοιχεία για τη ταμπέλα, πως να δημιουργήσει τη φωτογραφία της.
Να μαντέψει τι μπορεί να γράφει;)

Αυτή η «απάτη» φυσικά έχει εξοργίσει όσους ασχολούνται σοβαρά.

Το βάζω σε εισαγωγικά γιατί η εταιρεία, πράττοντας πολύ έξυπνα και για να αποφύγει μηνύσεις, πουθενά δεν αναφέρει πως το κινητό της παρουσιάζει στο χρήστη τη φωτογραφία που συλλαμβάνει η κάμερα.
(Αυτό φυσικά δεν πτοεί όσους θέλουν να πιστεύουν πως το κάνει).

Το θέμα λοιπόν είναι να γνωρίζεις (σαν καταναλωτής) αρκετά ώστε να κάνεις συνειδητοποιημένες αγορές. Κι επειδή δεν γίνεται να ξέρουμε τα πάντα, το θέμα είναι να μη βαριέσαι να ψάχνεις και να ψάχνεσαι.
Να ψάχνεις τι και πως ώστε να μη ψάχνεσαι μετά πως στο καλό σε ξεγέλασαν.
Όχι για να κομπάζεις πως δεν μπορούν να σε ξεγελάσουν οι εταιρείες με αυτά που σου πουλάνε, αλλά για να τις οδηγήσεις με τις αγορές σου να δημιουργούν και να σου δίνουν συσκευές με πραγματικά χρήσιμα ή περισσότερο χρήσιμα χαρακτηριστικά.

Αν ξέρεις πως δεν χρειάζεσαι ένα smartphone των 1000 ευρώ έχεις επιλογές.
Μπορείς να πάρεις ένα των 200 που θα κάνεις τα ίδια ακριβώς πράγματα και τα υπόλοιπα να τα διαθέσεις σε κάτι άλλο. Να πας σούπερ διακοπές, να πάρεις χωρίς πίεση διαρκείας για την ομάδα σου, να «σηκώσεις» τη Τσιμισκή, ο,τι θες τέλος πάντων.
Ή να πεις πως θα τα «πετάξεις» τελικά στο κινητό. Δικαίωμα σου. Όταν ξέρεις….

Αν θες να μάθεις με απλά και κατανοητά λόγια γιατί δεν μπορεί και δεν θα μπορέσει ποτέ ένα κινητό να έχει τέτοιο ζουμ διάβασε:
https://365meres.wordpress.com/2017/03/16/to-mega-psema-ton-megapixels/

Γιατί η πλειοψηφία όσων θα ξέρουν θα επιλέξουν κάτι από τα άλλα κι έτσι (ακόμη και με εσένα ως εξαίρεση) θα βελτιώσουν αυτό που έχουν και αυτό που στο μέλλον θα τους προσφέρουν, αφού δεν θα μασάνε από απατηλές διαφημίσεις.

Κι αν νομίζεις πως να λειτουργείς έτσι δεν έχει και τόσο μεγάλη σημασία, κάνεις λάθος.
Γιατί είναι η νοοτροπία που θα αποκτήσεις.
Να μάθεις να ψάχνεις (και που) μήπως σου κάνουν το άσπρο μαύρο, να «απαντάς» με γνώση και να κάνεις τα μεσάνυχτα που μπορεί να έχεις σε ένα θέμα μέρα, για να βλέπεις καθαρά όλα όσα πρέπει ώστε να μπορείς να αποφασίζεις σταθμίζοντας τα πάντα κι όχι μόνο όσα σου παρουσιάζουν.
Που και αυτά δεν θα μπορούν να τα περάσουν ως άλλα από αυτά που είναι.

Μια νοοτροπία που θα βρει εφαρμογή και σε πράγματα που δεν φαντάζεσαι.
Ακόμη και στο πως λειτουργείς ως ψηφοφόρος και τι πολιτικό αποτέλεσμα παράγεις.

Μόνο σε μια επίπεδη Γη μπορεί να έχει θέση το Μέρα25

Καθετί χρειάζεται και μια βάση πάνω στην οποία μπορεί να τοποθετηθεί.
Κάτι που ισχύει όχι μόνο για αντικείμενα αλλά και για ιδέες.
Ιδέες που μπορεί να «γεννήσουν» αντικείμενα αλλά και το αντίστροφο.
Αντικείμενα που μπορεί να προσφέρουν την οπτική για μια νέα ιδέα.

Φαντάζεσαι κάτι που δεν υπάρχει και ψάχνεις στο μυαλό σου τρόπους να το υλοποιήσεις.
Βλέπεις μια υλοποίηση και μπορεί να σκεφτείς πως μπορείς να την εξελίξεις ή να κάνεις κάτι άλλο.

Όλα αυτά όμως απαιτούν την ύπαρξη βάσεων.
Βάσεις πάνω στις οποίες θα μπορείς να σκεφτείς, κατασκευάσεις, δημιουργήσεις αλλά και βάσεις πάνω στις οποίες θα αφήσεις αυτό που θα έχει παραχθεί.
Είτε νοητικά είτε υλικά.

Αν για παράδειγμα έχεις τις γνώσεις να φτιάξεις το καλύτερο αυτοκίνητο όλων των εποχών αλλά (είτε γιατί δεν έχεις τις γνώσεις να φτιάξεις ένα δρόμο είτε γιατί δεν σκέφτηκες πως χρειάζεται και το κατάλληλο οδόστρωμα) το βάλεις πάνω σε ένα βούρκο, μετά από λίγο ούτε το αυτοκίνητο θα έχεις αφού θα το καταπιεί το ακατάλληλο έδαφος, ούτε κάποιος άλλος θα μπορεί όχι να το χρησιμοποιήσει αλλά ούτε και να το παρατηρήσει ώστε, γιατί όχι, να το πάρει ως βάση και να κατασκευάσει ένα ακόμη καλύτερο.

Τι συμβαίνει λοιπόν όταν χωρίς να έχεις τίποτα προσπαθείς να πουλήσεις τα πάντα;
Στην Ελλάδα είναι πολύ απλό. Ιδρύεις κόμμα!

Η παραπάνω είναι η μόνη ιδέα που δεν χρειάζεται πραγματικά τίποτα από όσα χρειάζονται σε ένα πραγματικό κόσμο για να δημιουργηθεί και να υλοποιηθεί.

Αρκεί να προπονηθείς στο να αποκτήσεις λίγο θράσος και λίγο υφάκι στο πως θα αντιμετωπίζεις το πόπολο και να μη λες τίποτα ουσιαστικό και συγκεκριμένο ή όταν αναφέρεσαι σε κάτι τέτοιο να φροντίζεις ώστε αυτοί που σε ακούνε να μην έχουν ιδέα αν αυτό που λες γίνεται ή όχι.
Αφαιρείς και ένα γράμμα από το κοινότατο σου όνομα για να ξεχωρίσεις από τη μάζα και είσαι έτοιμος να γαμάς και να δέρνεις σαν τους υπόλοιπους πολιτικούς αρχηγούς.

Αν τα κερδίσεις λοιπόν με όλα αυτά τα πρόβατα που ψάχνουν νέα στέγη ο,τι και να τα ταΐσεις θα το φάνε.
(Η έλλειψη βάσεων που λέγαμε)…

Αν τα κάνεις όλα αυτά είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο πως θα βρεις χιλιάδες πρόθυμους να σε υποστηρίξουν, απλά και μόνο γιατί είναι παγιδευμένοι μέσα στην στενή οπτική του συστήματος και περιμένουν τον μεσσία να τους σώσει γιατί πιστεύουν πως είναι θέμα ενός προσώπου που πρέπει να βρεθεί και όχι θέμα συνόλου.

(Ακόμη κι αν δεν έχεις μαλλιά όπως ο γνωστός, αρκεί να βγάζεις μια τρέλα στο βλέμμα για να πιστέψουν στη μοναδικότητα σου. Μετά μπορείς να τους πλασάρεις μέχρι και φύκια για μεταξωτές κορδέλες, για τα δικά τους.)

Γιατί αν πίστευαν πως ήταν συνολικό θα ψάχνονταν πρώτα ατομικά, μέσα τους.
Και θα είχαμε κάνει το πρώτο βήμα για να δημιουργήσουμε κάτι σωστό, αφού βάζαμε τα θεμέλια πάνω στα οποία θα δημιουργούσαμε με τον καιρό σωστότερους πολίτες.
(Όλα σε αυτό καταλήγουν)
Πως να το καταλάβουν όμως χωρίς βάσεις;

Άτομα-πολίτες-ψηφοφόροι που ζούνε κυριολεκτικά στον αέρα.
Που ψηφίζουν αέρα με συνέπεια να φέρνουν στη βουλή αέρα κοπανιστό που όμως σηκώνει όλη τη χώρα στον αέρα.
Μετά απογοητεύονται όσο εύκολα φανατίζονται με οτιδήποτε φαινομενικά καινούργιο που τους γεμίζει το προβληματικό (πολιτικά) μυαλό με λόγια του αέρα και…Ναι, σωστά μαντέψατε, πέφτουν από τα σύννεφα.

Δυστυχώς όμως δεν πέφτουν στο έδαφος, να σκάσουν σαν καρπούζια και να αρχίσουν να μειώνονται έστω με αυτό το τρόπο. Παραμένουν να αιωρούνται πάνω από το έδαφος αφού δεν έχουν βάσεις να προσγειωθούν.
Μαζί με όλα αυτά που έχουν βοηθήσει να σχηματιστούν γύρω τους εξακολουθούν να βρίσκονται στον αέρα.

Στον αέρα η εξωτερική πολιτική, στον αέρα η παιδεία, στον αέρα η υγεία, το ασφαλιστικό, στον αέρα φυσικά και η οικονομία.

Στον αέρα μια ολόκληρη κοινωνία.
Κι όταν σε μια πιεσμένη χώρα τα αντιπατριωτικά και υπερπατριωτικά πρόβατα έχουν πλέον μαντρί μέσα στο τσίρκο της βουλής τι άλλο μένει που μπορεί να βάλει «αέρα» κάποιον μέσα στη κλειστή σκηνή;
Το πεδίο της οικονομίας.

Πετάμε μερικές ταμπελίσιες ατάκες, παίρνουμε μερικές μισές ειδήσεις για να πουλήσουμε, λέμε τα κλασικά του πολιτικού εγχειριδίου (το έχουν και με εικόνες πλέον σαν τα Κλασικά εικονογραφημένα) που φροντίσαμε να μάθουμε, βρίσκουμε και ένα πιασιάρικο όνομα και είμαστε έτοιμοι.
Όπως ο πολιτικός απατεώνας με το Μέρα25.

Που από όλα αυτά, το μόνο που ίσως του πήρε πραγματικά χρόνο είναι το όνομα.
Γιατί το όνομα; Γιατί είναι το μόνο υπαρκτό και σαν ιδέα και σαν υλοποίηση.
Όλα τα υπόλοιπα είναι χειρότερα από αερολογίες.

Εξαφανίζονται σχεδόν αμέσως με το που βγουν από το στόμα του αλλά μένουν αρκετά, (όπως τα Contrails των αεροπλάνων που κάποιοι τα λένε chemtrails και τα θεωρούν ψεκασμούς από σκοτεινά κέντρα αποφάσεων για έλεγχο του πληθυσμού), ώστε να τα πάρουν ως πραγματικά εφαρμόσιμα πρόβατα χαμηλής (παρόμοιας με των ψεκασμένων) αντιληπτικής ικανότητας.

Όταν υπάρχει αυτή η τεράστια δεξαμενή ανεκπαίδευτων πολιτών που:
α) Συντηρούσαν τόσες δεκαετίες ένα μονοδιάστατο σύστημα (με αποκλεισμό και αγιοποίηση της αριστεράς που έπαιζε μπάλα στο παρασκήνιο) που έχτιζε μια χώρα πάνω σε σαθρές βάσεις, με αποτέλεσμα να έρθει η επίσημη κατάρρευση το 2010.

β) Πίστεψαν πως ένα καμένο δάσος γίνεται πάλι κανονικό σε χρόνο μηδέν.

γ) Έπρεπε (όπως είχα γράψει) να φέρουν στην εξουσία την αιώνια (κυρίως κοινωνική) αντιπολίτευση για να αντιληφθούν (οι περισσότεροι) πως οι ταμπέλες είναι μέχρι να περάσεις τη πόρτα της κυβέρνησης και πως ανάλογα από ποια πλευρά είσαι, το αριστερό γίνεται πανεύκολα δεξιό.

δ) Πιστεύουν πως ναζιστές που σαν έφηβοι είχαν αφίσες του Χίτλερ μπορούν να εκπροσωπήσουν πατριωτικές αξίες, απλά επειδή είδαν την ευκαιρία να καλύψουν το κενό που άφησαν άλλοι πολιτικοί απατεώνες που «κάηκαν» για να γευτούν λίγο από τη γλύκα της εξουσίας μέσω ξεπουλήματος όλων όσων υποτίθεται πως πρέσβευαν.
(Κατάσταση που επιδεινώθηκε από την οικονομική κατάσταση).
Ναζιστές που φυσικά παραμένουν πολύ ναζιστές και καθόλου πατριώτες, αν ξέρεις να παρατηρείς λεπτομέρειες όπως η παρακάτω:
https://365meres.wordpress.com/2018/06/11/to-distomo-kai-ta-kleista-faux-xrysa-stomata/

ε) Έκαναν το απίστευτο και έστειλαν στην Ευρωβουλή κάποιον που πουλούσε όπως έλεγε κατά λέξη «χειρόγραφες επιστολές του Ιησού»
(μετά το γύρισε λιγάκι αλλά για να μη του τη πέσουν μέχρι και τα πρόβατα που τον πίστεψαν είπε πως δεν ήταν χειρόγραφα του ίδιου αλλά χειρόγραφα άλλων που μιλούσαν γι αυτόν, γιατί δεν υπήρχε η τεχνολογία για κάτι άλλο την εποχή…Ο,τι να ναι….)

στ) Δεκάδες χιλιάδες πίστεψαν/πιστεύουν πως ένας άνθρωπος κατέχει ομόλογα 600 δισεκατομμυρίων, ακόμη κι αν αυτός ο άνθρωπος χρησιμοποιούσε τις κοινωνικές δομές του κράτους γιατί δεν είχε να πληρώσει για παιδικό σταθμό, όπως μπορεί να δει κανείς στον παρακάτω σύνδεσμο:
Τα δισεκατομμύρια μόρια της βλακείας

ζ) Οι οπαδοί των ψεκασμών είναι αμέτρητοι και οι οπαδοί της θεωρίας της Επίπεδης Γης αριθμούν επίσημα στην Ελλάδα κοντά στις 10 χιλιάδες…

Όταν όλα τα παραπάνω, τότε γιατί να μην έχει οπαδούς (κυρίως απογοητευμένους σκληροπυρηνικούς αριστερούς, πρώην ΣΥΡΙΖΑ ή πρώην ΛΑΕ) και να μη διεκδικεί είσοδο στη βουλή και ο τύπος που χωρίς να θυσιάσει τίποτα από τη δική του χλιδάτη ζωή, για να κάνει το καπρίτσιο του και να παίξει σε πραγματικό χρόνο με τις θεωρίες του, χρέωσε τη χώρα του με 100 δις ευρώ.
Και για να το πούμε σε δραχμούλες (γιατί πάρα πολλοί από τους υποστηρικτές του, είτε οπαδοί είτε υποψήφιοι ονειρεύονται εθνικό νόμισμα και ΙΟU και δεν ξέρω εγώ τι άλλο) μας φέσωσε με 34.075.000.000.000.

Αν δεν ξέχασα κανένα μηδενικό (είναι και πολλά) το μηδενικό αυτό έγινε υπουργός και μας χρέωσε με 34 τρις, 75 δις δραχμές.
Ενώ ήμασταν ήδη με ένα χρέος 300 δις ευρώ που έχει καταστεί απαιτητό.
Να μη το κάνουμε κι αυτό δραχμούλες, φτάνουν τα υπάρχοντα νούμερα από το νούμερο αυτό που το παίζει οικονομολόγος και πολιτικός στη πλάτη μιας χώρας.

Αντί να προτάξει λοιπόν τα στήθη του σαν οικονομολόγος που λέει πως είναι και να πει πως θα είναι καταστροφική αυτού του είδους η σύγκρουση με τους δανειστές, πάτησε και γκάζι προς τη καταστροφή.
Γιατί ακόμη κι αν υποστηρίξει κάποιος πως αυτά που λέει γίνονται, χρειάζεται η κατάλληλη βάση που δεν υπάρχει, όπως δεν υπήρχε και τότε.

Ακόμη κι αν όλα αυτά τα παρανοϊκά και μπερδεμένα που έχει στο κεφάλι του μπορούν να εφαρμοστούν θέλουν τον κατάλληλο δρόμο και το να μη το αναγνωρίζει πως ο δρόμος αυτός δεν υπάρχει και να οδηγεί μια ολόκληρη χώρα σε τοίχο και ένα τόσο βίαιο και ακριβό σε κόστος αποκατάστασης δυστύχημα δείχνει πολλά για την έλλειψη ηθικής και το ποιόν του.

Γιατί αν δεν το ήξερε σημαίνει πως είναι απλά ένας θρασύς ηλίθιος, οπότε και αυτά που πιστεύει είναι ηλιθιότητες. Αν πάλι το ήξερε είναι ένας άκρως επικίνδυνος ναρκισσιστής που απολάμβανε να κάνει αυτό που τον προέβαλε στις μάζες αντί να γίνει ο ήρωας της μιας στιγμής και να φύγει απορρίπτοντας την ιδέα της σύγκρουσης.

Είτε παράφρων όμως είτε ναρκισσιστής τι τον ένοιαζε;
Έπαθε τίποτα αυτός και η γυναίκα του;
Όποτε θέλει παίρνει ένα αεροπλάνο και την κάνει για το εξωτερικό.
Ούτε πριν τον άγγιξε η κρίση ούτε και όταν έκανε τις μαγκιές του ούτε και στο μέλλον θα έχει πρόβλημα. Γιατί λοιπόν να μη δοκιμάσει από υπουργός να γίνει αρχηγός;
Τι του λείπει;

Και το υφάκι το έχει και το στιλάκι και θράσος μπορεί να αντιτείνει απέναντι στο πόπολο και με μια βάση που αποτελείται από πολίτες πολιτικά-οικονομικά-τεχνολογικά αναλφάβητους έχει να κάνει…
Το πακέτο για να πουλάς αέρα κοπανιστό και να κερδίζεις εκατομμύρια…

Ακόμη κι αν αυτά που λένε οι δικοί του δεν στέκονται σε καμιά σοβαρή αντιπαράθεση.
Περισσότερη αντίσταση μπορούν να προβάλουν και περισσότερη ώρα μπορεί να πάρει να καταρρίψεις τις απόψεις βλαμμένων που πιστεύουν πως μας ψεκάζουν ή πως ο πλανήτης μας δεν είναι μια (σχεδόν) σφαιρική ουράνια μάζα αλλά επίπεδη (προβλέπω μόλις να έκλεισαν τη σελίδα αρκετοί που ανήκουν σε αυτές τις κατηγορίες) παρά αυτά που πλασάρουν σαν λύσεις.

Γι αυτό στα δύσκολα, για το δικό τους σανό φτιάχνουν ένα τουρλού από ιδέες.
Δεν έχει σημασία η ανύπαρκτη συνοχή, εδώ άλλοι τον τρώνε σκέτο…
Πετάνε λοιπόν ηθικολογίες σαν κάτι κολοκύθια τούμπανα.
Ρίχνουν ατάκες άνευ ουσίας σαν τις μελιτζάνες που πέφτουν μέσα απλά για να γεμίζει η κατσαρόλα κι ας είναι ουσιαστικά χωρίς διατροφική αξία για το φαγητό.
Μπλέκουν επιτροπές σοφών σαν φρέσκια σάλτσα ντομάτας.
Προσθέτουν και τον μαϊντανό με αναφορές στη κοινωνία…
Έτοιμος ο τουρλού σανός τους. Μιαμ μιαμ !!

Γιατί τι θα μαγείρευαν για να παρουσιάσουν σαν καινούργιο κόμμα αν απλά έλεγαν τα αυτονόητα που πρέπει να γίνουν;

Όπως για παράδειγμα με τη φορολογία.
Τι χρειάζεται ένα νέο κόμμα όταν αρκεί το απλό.
Αποδείξεις που να μετράνε από τα πάντα και ένας καθολικός δίκαιος φόρος σε μια σωστή βάση, που δεν θα είναι ούτε τόσο μεγάλος ώστε κάποιος να μπει σε διαδικασία να κλέψει, ούτε τόσο μικρός που να σκεφτούν πολλοί πως δεν πειράζει αν βοηθήσουν κάποιον να τον αποφύγει.
Το ψυχολογικό 9% στον ΦΠΑ για παράδειγμα…

Που αν ισχύουν όλες οι αποδείξεις τότε ακόμη και να φοροδιαφεύγουν κάποιοι δεν θα είχε επιπτώσεις γιατί τον φόρο που θα γλίτωναν όποιοι δεν έκοβαν απόδειξη, θα τον πλήρωνε ο αγοραστής που δεν θα είχε την απόδειξη για να την περάσει στα έξοδα.

Γιατί να πούμε όμως το απλό;
Αν το πούμε πως θα φάμε κι εμείς;
Ας ιδρύσουμε ένα κόμμα και να μιλάμε όχι για φορολογία αλλά π.χ. για τέλη που θα ορίζει μια επιτροπή σοφών για τα χαμηλά εισοδήματα.
(όπως μου έγραψε ένας δικός του υποψήφιος και ήταν και η αφορμή για το άρθρο)

Για να έχουν π.χ. προστασία λένε άτομα σαν τις γιαγιάδες που πουλάνε τερλίκια.
Κι όταν του λες του απίθανου πως γίνεται ένα τέλος να είναι δίκαιο και τι ουσιαστική διαφορά έχει από τα τεκμήρια, αν δεν περάσει η επίδειξη θράσους στην οποία επιδίδεται γλυκαίνει και σου λέει πως η γιαγιά δεν χρειάζεται να πληρώνει τίποτα.
Θα αποφάσισε η επιτροπή των σοφών της γειτονιάς και η κοινωνία…

Το ότι έτσι μπορεί να έρθουν λαμόγια, να βάλουν εκατοντάδες καημένες που θα τους κρατάνε τα έγγραφα και θα τις έχουν να «φτιάχνουν τερλίκια» και να πουλάνε χαρτομάντιλα και χόρτα για ένα πιάτο φαΐ (κυριολεκτικά) και αυτά να κονομάνε μαύρα, αφορολόγητα και ακόμη και χωρίς τέλος χρήματα ζώντας εις βάρος των γιαγιάδων και εις βάρος όλων, δεν περνάει τη γλίτσα που έχει πιάσει η φαιά ουσία του εγκεφάλου του από την αχρησία.

Γιατί ένα δίκαιο και απλό σύστημα που θα ελαχιστοποιούσε τις περιπτώσεις κρυφών εσόδων και φοροδιαφυγής (με ένα αμείλικτο σύστημα για όποιον το τολμούσε) και που θα έφερνε πραγματική ανάπτυξη, πραγματικές θέσεις εργασίας και πραγματικό χρήμα και στις τσέπες των πολιτών και του κράτους είναι δυσνόητο για τους θολωμένους από αρλούμπες τύπων σαν τον Βαρουφάκη.

Όπως δυσνόητο και από όσους σαν τον υποψήφιο του «στροφάρουν» σαν κολλημένοι δίσκοι αυτό που τους σέρβιρε ή αυτό που πίστευαν από μόνοι τους και απλά βρήκαν όχημα τον συγκεκριμένο καιροσκόπο.

Που το παραπάνω θα έδινε τη δυνατότητα (λόγω εσόδων που θα εισέρρεαν στα ταμεία με τρόπο που δεν θα πλήγωνε αλλά θα ενίσχυε την οικονομία) σε ένα κράτος να κάνει κανονική κοινωνική πολιτική για λόγους ηθικούς και αξίας της ζωής και όχι για λόγους ψηφοθηρίας και αξίας της πολιτικής καρέκλας και το βασικότερο, δεν θα επέτρεπε στον εαυτό του, ούτε η κοινωνία στο δικό της εαυτό να έχει γιαγιάδες που αναγκάζονται να πουλάνε τερλίκια και βλίτα για να ζήσουν.

Οπότε δεν θα χρειαζόταν να συζητάμε για επιτροπές και σοφούς και άλλα τέτοια φαιδρά που ούτε στη φανταστική πολιτεία της Φρουτοπίας του Ευγένιου Τριβιζά δεν εφαρμόζονται, αν και ο τελευταίος θα μπορούσε αφού πρόκειται για πραγματικό παραμύθι.

Αλλά τα ανθρώπινα βλίτα στα οποία πέταξε το όνομα του κόμματος του μαζί με τις θεωρίες του δεν μπορούν να απορροφήσουν αυτό το τόσο απλό και περνάνε τα φανταστικά παραμύθια για πραγματικότητα και τη νύχτα για μέρα. Για την ακρίβεια, σαν 25 μέρες…

Θα έλεγα πως λένε παπαριές αλλά σε αντίθεση με αυτά τα ανύπαρκτα (σε οποιαδήποτε βάση) που πουλάνε ως πραγματοποιήσιμα, οι παπαριές όντως υπάρχουν.
Είναι δέντρα που μάλιστα παράγουν υπαρκτούς καρπούς.
Καμία σχέση με τα φρούτα του Μέρα25* και την ανύπαρκτη παραγωγή τους.

Αυτό όμως θα ελαχιστοποιούσε και τις περιπτώσεις να εμφανίζονται σωτήρες.
Θα μείωνε στο ελάχιστο το υπόβαθρο να εμφανιστούν ναζιστές που να το παίζουν πατριώτες και να ξεχωρίζουν γιαγιάδες ανάλογα τη καταγωγή.
Θα εξαφάνιζε το βάθρο που στέκονται ιδεοληπτικοί και χαρακτηρίζουν συλλήβδην φασίστες ακόμη και όσους επιθυμούν απλά κανόνες και ένα κράτος δικαίου.
Τέλος, θα καθιστούσε απλά γραφικούς άτομα σαν τον Βελόπουλο και τον Βαρουφάκη.

Ειδικά ο τελευταίος θα έπρεπε να νιώθει τόσο ανεπιθύμητος που να πήγαινε να ζήσει μόνιμα σε άλλη χώρα. Αντ’ αυτού υπάρχουν ηλίθιοι που τον σηκώνουν στα χέρια και συζητάνε στα σοβαρά τις ανεκδιήγητες κοτσάνες που πετάει.

Πως όμως να συμβεί αυτό όταν άτομα σαν αυτό που βρέθηκε τυχαία μπροστά στο διαδικτυακό μου δρόμο έχει ως δική του βάση, αφού προφανώς βγούμε από το ευρώ, όλοι οι άνεργοι να προσληφθούν ως συμβασιούχοι από το κράτος που θα τους στείλει παντού.
Σαν αγρότες, σε τουριστικά επαγγέλματα, σε κοινωνικές υπηρεσίες, σαν ομάδες περιφρούρησης της τάξης (!!!!!) και αλλού.

Που θα πληρώνονται σε ηλεκτρονικό νόμισμα !!!
Με όλες τις συναλλαγές να γίνονται με κάρτες αφού το κράτος τροφοδοτήσει τους πάντες και τα πάντα (ιδιώτες και δημόσιο) με τα σχετικά μηχανήματα.
Κάρτες που θα έχουν μέσα ένα δωρεάν αρχικό ηλεκτρονικό ποσό (!!!!!)


(Όποιον δεν πιστεύει πως αυτά τα γράφει υποψήφιος με τον Βαρουφάκη που πέτυχα στο Twitter και είχα τον διάλογο που φαίνεται στο παραπάνω screenshot, υπάρχουν κι άλλα απλά αυτό είναι αρκετό για να σχηματίσει κανείς άποψη, άτομο που δηλώνει μάλιστα οικονομολόγος σαν τον αρχηγό του, μπορώ να του δώσω ιδιωτικά τους συνδέσμους με τα δημόσια άρθρα του, γιατί διαφήμιση δεν πρόκειται να του κάνω.)

Μιλάνε δηλαδή για παράλληλα νομίσματα και ΙΟU κι αντί έτσι να κάνουν οι σειρήνες του ασθενοφόρου που θα τους πηγαίνουν στο τρελοκομείο έχεις τα πρόβατα να βελάζουν υπέρ τους. Βασικά υπέρ του Βαρουφάκη, αλλά κοντά στο βασιλικό ποτίζεται και η γλάστρα που τον κρατάει όρθιο (βλ. υποψήφιοι)

Το τι πρέπει να δώσουμε για να δημιουργήσουμε αυτό το νόμισμα ώστε να έχει αξία δεν παίζει κανένα ρόλο στο θολωμένο τους μυαλό. Το τι θα μπορούμε να αγοράσουμε με αυτό από τους άλλους, επίσης καμία σημασία.

Θα το δημιουργήσουμε λοιπόν με κάποιο δικό μας, μαγικό τρόπο και μετά θα αγοράσουμε με αυτό τις πρώτες ύλες να κατασκευάσουμε ηλεκτρονικές συσκευές που θα προμηθεύσουμε σε όλα τα καταστήματα και υπηρεσίες, οι οποίες να δέχονται τις κάρτες με τις οποίες θα εφοδιάσουμε τους πολίτες και τις οποίες θα φορτώσουμε με το δικό μας εικονικό νόμισμα.
Στον εικονικό κόσμο που περιφέρεται στα χαμένα το μυαλό τους.

Πιο εύκολα θα πουλούσαμε πατάτες για να πάρουμε τις πρώτες ύλες για να δημιουργήσουμε τα καρτομηχανάκια παρά να πηγαίναμε με το δικό μας ηλεκτρονικό νόμισμα.
Αλλά για τον εγκέφαλο τους θα είχε αξία για τους ξένους, γιατί έτσι.
Με τη μαγκιά μας και τον ανύπαρκτο για τους υπόλοιπους παρά μας.
Γιατί είμαστε ωραίοι ως τύποι.

Μόνο που πουλώντας τις πατάτες μας, θα μας πλήρωναν σε ευρώ και εμείς ευρώ δεν θα θέλαμε. Θα ζητούσαμε τις πρώτες ύλες για τα μηχανάκια των καρτών και τις κάρτες αλλά στην ισοτιμία που θα υπολογίζαμε εμείς το δικό μας παράλληλο, ηλεκτρονικό, άυλο, ο,τι ‘ναι νόμισμα.
Και θα επακολουθούσε μια τρελή συνομιλία σαν τη παρακάτω:

Μόνο που δεν θα ήταν σκηνή από κωμωδία αλλά από τη τραγωδία ενός λαού που εμπιστεύτηκε μερικούς πιο ηλίθιους από αυτόν.

Μιλάει λοιπόν ο βασιλιάς της μπαρούφας για κρυπτονομίσματα κι αντί να τον κρύψουν πουθενά για να μην τον πάρουν στο ψιλό οι γνωρίζοντες τα βασικά, βγαίνουν στα φανερά και το διαδίδουν τα κομματόσκυλα, οι αυλικοί του και οι wannabe βο(υ)λευτές του και έχουν βάλει να ετοιμάζουν αποθηκευτικό χώρο στα λάπτοπ και τα πισιά τους τα πρόβατα που βρήκε για το μαντρί του, να τα γεμίσουν με το βαρουφακονόμισμα.
Που σε μια στοιχειωδώς σοβαρή χώρα θα τον άλειφαν με πίσσα και πούπουλα.

Που αν πεις σε ένα από αυτά τα δίποδα ζώα να βάλουν τον υπολογιστή τους (ένα μέσο pc) να ξεκινήσει να φτιάχνει ένα bitcoin για παράδειγμα και το κάνουν, θα πεθάνουν από γηρατειά και αυτά και οι απόγονοι τους προτού δουν ένα.
Χωρίς να καθίσεις να τους εξηγήσεις τα πιο δυσνόητα.
Για τι κόστος μηχανημάτων μιλάμε, για πόσο μεγάλη επεξεργαστική ισχύς χρειάζεται, το επεξεργαστικό κόστος κλπ.

Αλλιώς οποιοσδήποτε θα αποφάσιζε τον τρόπο που μπορεί να φτιάξει ένα, να χτυπούσε για παράδειγμα τον πύργο του υπολογιστή στο ρυθμό αυτού του τραγουδιού για όσο θα έπαιζε στο YouTube, μετά να έβαζε μια φωτογραφία με ένα ποσό σε ένα στικάκι, να της κότσαρε και μια ισοτιμία και να έβγαινε στην αγορά να ψωνίσει.

Αν ήταν έτσι απλά και εύκολα, όσοι ασχολούμαστε με την τεχνολογία καθημερινά και σοβαρά θα είχαμε μερικά στη κατοχή μας από τη στιγμή που πρωτοπαρουσιάστηκαν και ήταν φρέσκα σαν ιδέα και θα τα πουλούσαμε με τη σημερινή ισοτιμία 10χιλ. ευρώ το ένα.
Κι ας μας έπαιρνε μερικές μέρες να ολοκληρωθεί η συναλλαγή.
Να βγει από το ηλεκτρονικό κρυπτογραφημένο πορτοφόλι, να πάει στο σημείο που πρέπει για να ελεγχθεί πως όντως υπάρχει, να επιβεβαιωθεί, να μεταφερθεί κοκ

(Αν ξεκινούσαμε όμως σήμερα να το δημιουργούμε θα ξοδεύαμε το μισό ποσό για τη παραγωγή του, χωρίς καμιά εγγύηση πως θα πάρουμε τα χρήματα μας πίσω, αφού και τα κρυπτονομίσματα έχουν το δικό τους άτυπο χρηματιστήριο, την δική τους αγορά, για να το πούμε απλοικά)

Αυτοί όμως είτε τα πιστεύουν όλα αυτά είτε πάνε να πουλήσουν αυτά τα τερατώδη που λένε σε αδαείς για να αγοράσουν ψήφους και μετά να τσεπώνουν την βουλευτική αποζημίωση, σε ευρώ φυσικά.

Σκέψου τώρα να πρέπει να εξηγήσεις σε αυτούς που τα πιστεύουν όλα αυτά πόσο πιο περίπλοκο θα ήταν να πρέπει να ξοδέψεις σε μια συναλλαγή το 0.005 του κρυπτονομίσματος.

Κι άντε να τους δώσεις να καταλάβουν πως στη Βενεζουέλα π.χ. (αγαπημένος τόπος ψεκασμένων αριστερών σαν αυτούς που συλλέγει πλέον ο Βαρουφάκης) που το κόστος «εξόρυξης» (δημιουργίας) ενός bitcoin είναι γύρω στα 500 δολάρια (τίποτα σε σχέση με τα σχεδόν 5 χιλιάρικα που κοστίζει εδώ) ελάχιστοι μπορούν να δώσουν 2-3 χιλιάρικα για να αγοράσουν από το εξωτερικό ένα pc κατασκευασμένο γι αυτό το λόγο ενώ στην Ελλάδα των μνημονίων μπορείς. Έχουν όμως πάμφθηνη βενζίνη για να κάνουν βόλτες περιμένοντας να βρουν τον δικό τους Βαρουφάκη που θα τους σώσει.

(Δεν μπορούσες και εδώ όταν εξαιτίας του τύπου αυτού μπήκαμε σε capital controls που οδήγησαν σε εσωτερική και εξωτερική οικονομική καραντίνα.)

Αυτά καθαρά για το κόστος.
Ο χρόνος δημιουργίας (εξόρυξης) είναι άλλο καπέλο.
Γιατί εδώ μπορείς να έχεις τον υπολογιστή ανοιχτό 24/7 ενώ στη Βενεζουέλα, ακόμη κι αν έχεις το κατάλληλο μηχάνημα, ζήτημα να δουλεύει 2-3 ώρες τη μέρα με τις διακοπές του ηλεκτρικού. Που το πιο πιθανό είναι να σου καεί από τις αυξομειώσεις της τάσης και να μείνεις με το όνειρο.

Με το όνειρο να πληρώνεται από τους φόρους των Ελλήνων φορολογουμένων σε ευρώ θα πρέπει να μείνει και ο Βαρουφάκης με το Μέρα25.

Ειδικά όταν ονειρεύονται να εφαρμόσουν τέτοια συστήματα σε επίπεδο κράτους.
Αν οι πολίτες είναι ελάχιστα σοβαροί δεν θα πρέπει να επιτρέψουν σε ένα άτομο σαν κι αυτόν να ελπίζει πως μπορεί να συνεχίσει τα πειράματα με τις γελοίες ιδέες του.
Ο Δρ. Φρανκενστάιν της οικονομίας και οι βοηθοί του, βοήθεια μας.

Το πρώτο του πείραμα θα έπρεπε να είναι αρκετό για να μην έχει λόγο ύπαρξης στο πολιτικό σκηνικό και να αντιληφθούν οι περισσότεροι πως οι παρανοϊκές θεωρίες του ανήκουν στο Δαφνί και μπορούν να βρουν εφαρμογή μόνο σε μια επίπεδη Γη…

Αν υπάρχουν 10 χιλιάδες που επίσημα δηλώνουν υποστηρικτές μιας παρανοϊκής θεωρίας, λογικό να υπάρχουν και μερικές δεκάδες χιλιάδες που να υποστηρίζουν όντως ένα αερολόγο σαν τον Βαρουφάκη.

Αν όμως είναι λογικό να υπάρχουν και γι αυτόν 40-50 χιλιάδες παντελώς ηλίθιοι (ως βάση) που πιστεύουν πως τα παραπάνω είναι εφαρμόσιμα αντί για κάτι απλό σαν αυτό που αναφέρω στην αρχή και που δεν χρειάζεται συγκεκριμένο κόμμα, απλά μια σοβαρή απόφαση, πόσο χαζός θα νιώσεις να γίνεις ένα με αυτούς, ψηφίζοντας τον πέρα από τις ευρωεκλογές και στις βουλευτικές και δίνοντας του ξανά άλλες 100-150χιλ ψήφους να προστεθούν σε εκείνες των ανεγκέφαλων που τα θεωρούν εφαρμόσιμα;

Γιατί να πήγες απλά με το όνομα, έτσι για σπάσιμο στους άλλους, είναι κατανοητό.
Να ξέρεις όμως λεπτομέρειες σαν αυτές και να πάει ξανά το χέρι σου στο ψηφοδέλτιο του θα είναι ακατανόητο.

Δεν βαρέθηκες να γελάνε εις βάρος σου οι κλασικοί τύποι;
Θέλεις να γελάει και ο κάθε απίθανος σαν τον Βαρουφάκη που ζητάει τη ψήφο σου;
Δεν βαρέθηκες να παράγεις πολιτικά σκουπίδια;

Αν δεν βαρέθηκες λοιπόν, ας βάλουμε τον Βελόπουλο, ας βάλουμε και τον Βαρουφάκη στη βουλή και ας ετοιμαστούμε  στις επόμενες να βάλουμε και τον Σώρρα.
Τι, όχι;
Κι αν μια στα 600 δις μπορεί να κάνει όσα υποστηρίζει;
Περισσότερες είναι οι πιθανότητες από αυτά τα απίθανα που υποστηρίζουν οι άλλοι δυο.
Λιγότερο κορόιδο θα πιαστείς με τον Σώρρα από ο,τι με Βελόπουλο και Βαρουφάκη.
Θα λες πως έκανες και τη πλάκα σου…

* Μόνο η Σοφία Σακοράφα έχει αφήσει έργο στην ευρωβουλή αλλά αν γνωρίζει λεπτομέρειες για όλες αυτές τις ηλιθιότητες που υποστηρίζει ο ιδρυτής του Μέρα25 και παρόλα αυτά τον ενισχύει με τη παρουσία της στα ψηφοδέλτια του είναι ένα τεράστιο φάουλ εκ μέρους της γιατί ή εκλογή/επανεκλογή δεν πρέπει να είναι αυτοσκοπός.

Ελλάδα, ένα απέραντο πολιτικό και κοινωνικό freak show

freak show

Όσο πλησιάζουν εκλογές και όλοι, πολιτικοί και πολίτες, εντείνουν τις προσπάθειες τους να αποκομίσουν κάτι, συμβαίνει το εξής παράδοξο.
Παρουσιάζονται αμέτρητες αφορμές να γράψεις ένα άρθρο αλλά παράλληλα οι ίδιες καταστάσεις λειτουργούν και αποτρεπτικά, γιατί βλέπεις μια βαρετή επανάληψη που δείχνει πως ο λαός αυτής της χώρας, είναι (πολιτικά) εγκεφαλικά νεκρός.

Γιατί ακόμη και ένας ζωντανός οργανισμός που απλά αντιδρά σε ερεθίσματα, μαθαίνει να ξεχωρίζει και να αποφεύγει να κάνει το ίδιο λάθος ξανά και ξανά. Είτε διαθέτει εγκέφαλο είτε ένα πολύ απλοϊκότερο νευρικό σύστημα, το λάθος δημιουργεί ηλεκτρικές εκκενώσεις που είτε «διδάσκουν» το υποκείμενο, είτε δημιουργούν αντανακλαστική αντίδραση, είτε και τα δυο μαζί, ακόμη κι αν η μετάδοση γίνεται μέσω συνάψεων και δεν συμβαίνει μέσω «χειροπιαστής» επαφής.

Ενώ λοιπόν όλοι οι ζωντανοί οργανισμοί κάποια στιγμή (με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο) μαθαίνουν, αυτοί που κατοικούν σε ετούτη τη χώρα μοιάζουν να φέρουν εγκέφαλο που πολιτικά δεν έχει καμία επαφή με τη πραγματικότητα.

Όμως επειδή η «μοναχική» φιλοσοφία ενός μπλόγκερ είναι να γράφει ακόμη και για τον ένα που θα επηρεάσει με θετικό τρόπο, πάντα υπάρχει το ερέθισμα που σε κάνει να πατάς το «προσθήκη άρθρου» και να τοποθετείς μια ακόμη ψηφίδα σε ένα πολύχρωμο ψηφιδωτό άρθρων-σκέψεων που ακόμη κι αν αφορούν εκ πρώτης διαφορετικά θέματα (πολιτική, κοινωνία, τεχνολογία) αν τα δει κάποιος από απόσταση, δημιουργούν μια ενιαία εικόνα γιατί βασίζονται στις ίδιες αρχές και ιδεολογία.

Να δείξεις δηλαδή τη πραγματικότητα χωρίς συναισθηματισμούς που θολώνουν την όραση αλλά και χωρίς παρωπίδες που περιορίζουν το οπτικό πεδίο και του δημιουργού και του αναγνώστη-θεατή ώστε η μία σκέψη, η μία ιδέα, να βοηθήσει να δημιουργηθεί μια καινούργια δική του. Ακόμη κι αν είναι απλά η υιοθέτηση της δικιάς σου.
Με απώτερο στόχο να μπορεί να επιλέξει ορθότερα.
Είτε αφορά κινητό/κάμερα, είτε λειτουργικό σύστημα, είτε τη δική του λειτουργία ως πολιτικό όν.

Το νέο άρθρο λοιπόν έρχεται με αφορμή την -υποτιθέμενη- 13η σύνταξη και τον υπολογισμό της.

Παροχή που έκανε λέει πάρα πολλούς συνταξιούχους που περίμεναν από τα ξημερώματα στην ουρά του προεκλογικού συσσιτίου να απογοητευτούν με την μερίδα που τους σερβίρανε, γιατί αλλιώς την υπολόγιζαν όταν ανακοινώθηκε.

Αν θυμάστε, οι προηγούμενοι είχαν βάλει το περιβόητο 5ευρω που πλήρωνες -κάποιες φορές- όποτε έπρεπε να επισκεφτείς νοσοκομείο.
Οι τωρινοί όμως, από τον Οκτώβριο του 2016, έχουν βάλει εισφορά ασθένειας 6% σε όλες τις συντάξεις, οπότε και αυτή η «σύνταξη» έχει τη συγκεκριμένη εισφορά.

Λογικό πάντως να μη το περίμεναν οι συνταξιούχοι.
Τόσες δεκαετίες έτρωγαν σανό κι έθρεψαν ανίκανους πολιτικούς που θέριεψαν ένα βρόμικο πολιτικό σύστημα που οδήγησε σε οικονομική χρεοκοπία.
Τώρα θα άλλαζαν δίαιτα;

Δεν γινόταν λοιπόν να μη πιστέψουν πως μετά από τους προηγούμενους αξίζουν κάτι καλύτερο από ένα τρολ που τους κοροϊδεύει μέσα στα μούτρα τους και ένα κόμμα που για να επιβιώσει περνάει σύριζα από όλα τα υπόλοιπα και ενισχύει τα θεμέλια του κάνοντας συλλογή πολιτικών αριβιστών από όλο το πολιτικό φάσμα και εκτρέφει με τη βοήθεια τους (πολιτικών και πολιτών) ένα αρρωστημένο κοινωνικό σύστημα.

Συστήματα που ήταν έτοιμα να επικοινωνήσουν για να μολυνθεί το σύνολο όσων απαρτίζουν μια χώρα.
Κράτος και λαός.

Φτάνοντας στο σημείο να υπάρχουν άνθρωποι που χαίρονται στη προοπτική να ζουν με επιδόματα ελεημοσύνης αντί να χαίρονται στη προοπτική να τους προσφέρουν μια σωστά αμειβόμενη εργασία, μέσα από ένα ορθολογικά δομημένο οικονομικό περιβάλλον ενώ στο άλλο άκρο κάποιοι χαίρονται στη προοπτική να κοπούν όλα, ακόμη κι αυτά που ενισχύουν τη διάθεση για παραγωγικότητα, είτε εργασιακή είτε οικογενειακή.

Τέρατα από τη μια, τέρατα κι από την άλλη.
Μόνο που δεν είναι καλά «τέρατα» που προκαλούν θαυμασμό και γίνονται υπόδειγμα προς μίμηση, σαν τον Greek freak για παράδειγμα, αλλά τέρατα που ορίζουν τις τύχες της χώρας, έχοντας βρει εκφραστές μέσα στη πολιτική σκηνή.

Γιατί όταν μολυσμένα οικοσυστήματα είναι ευνοϊκά περιβάλλοντα για τερατογενέσεις, το ίδιο συμβαίνει και με τα δυο παραπάνω, αφού αφορούν ανθρώπους.

Έτσι, πέρα από τους κλασικούς εκπροσώπους αυτού που πρεσβεύουμε/αξίζουμε πλειοψηφικά, βλέπουμε να φλερτάρουν με είσοδο/επανείσοδο στη πολιτική σκηνή διάφορα πολιτικά ζόμπι αλλά και πολιτικά φρικιά.

Κάποια μυρίζονται το χρήμα, κάποια δεν ξέρουν να κάνουν τίποτα άλλο, κάποια όντως πιστεύουν πως έχουν να προσφέρουν, κάποια λειτουργούν συνδυαστικά, από όλα έχει ο μπαξές.

Γιατί μην ακούτε πως έχει μόνο δόξα και δεν έχει λεφτά η ενασχόληση π.χ. με τα αυτοδιοικητικά στους μεγάλους δήμους ή στις περιφέρειες.

Για τις εποχές που ζούμε, μια χαρά χρήμα έχει έτσι και πάρεις τη θέση που πρέπει, αφού ως βάση υπολογισμού είναι ο μισθός Γ.Γ. υπουργείου, ο οποίος ανέρχεται στα 3 χιλιάδες και κάτι ευρώ, καθαρά.
Ένας «ταπεινός» αντιδήμαρχος (από τους πολλούς που έχουν οι μεγάλοι δήμοι) να γίνεις, με τα διάφορα έξτρα, θα αγγίζεις τα 2000 ευρώ.
(πηγή: https://www.aftodioikisi.gr/ota/aytoi-einai-oi-neoi-misthoi-ton-aireton-tis-aytodioikisis-fek/)

Γι αυτό σφάζονται παλικάρια στη ποδιά των εκλογικών παραβάν, πολλές φορές και σε αντάρτικο από την επίσημη γραμμή του κόμματος τους.

Που θα τα έπαιρνε αυτά έξω στην αγορά εργασίας κάποιος, ειδικά αν μιλάμε για επαγγελματία πολιτικό που έτσι και δεν πουλήσει τον πολιτικό εαυτό του, θα πεινάσει γιατί ξέχασε/δεν έμαθε να κάνει τίποτα άλλο, πέρα από το να είναι πολιτικός;

(Μιλάμε δηλαδή για ακόμη μια στρέβλωση του συστήματος, που παράγει άχρηστους για τη παραγωγική διαδικασία ανθρώπους που κάποιες φορές μπορεί να φτάνεις να τους δίνεις τη ψήφο σου όπως θα έδινες ένα κέρμα ως ελεημοσύνη σε κάποιον ανήμπορο να συντηρηθεί συμπολίτη, που κάθεται σε μια γωνία με το χέρι απλωμένο.)
Στρέβλωση που δεν θα υπήρχε σε μια πραγματική δημοκρατία.

Πόσω μάλλον αν μιλάμε για ταξιδάκι στην Ευρωβουλή.
Είναι που την έχουμε και στο DNA μας τη παγαποντιά, κατάλοιπο ίσως από τη τουρκοκρατία να κρύβουμε ο,τι μπορούμε για να έχουμε να τρώμε σε δύσκολες μέρες, τι καλύτερο να κάνουμε διακοπές και ο,τι άλλο κάνουμε μακριά από τα φώτα της εγχώριας δημοσιότητας;
ΠΑΓΩΣΑΝ» όλες οι πληρωμές! ΕΠΙΑΣΑΝ Έλληνες ευρωβουλευτές να κλέβουν…

Και –πάντα μιλώντας πολιτικά– επειδή περί ορέξεως κολοκυθόπιτα, ειδικά όταν δεν υπάρχει ποιοτικός εγκέφαλος, για όλα υπάρχουν καταναλωτές.

Για τα μολυσμένα κλασικά λαχανικά, για τα σάπια φρούτα, ακόμη και για τη κοπριά (το φυσικό οργανικό λίπασμα που δημιουργούν τα περιττώματα αυτών που καταναλώνουν τα δυο πρώτα) υπάρχουν πρόθυμοι καταναλωτές.
Κοπριά σαν το κόμμα του Βελόπουλου για παράδειγμα.

Που ενώ έχτισε το προφίλ του μέσα από τηλεπωλήσεις συγκεκριμένου είδους βιβλίων και στηρίζει την υποψηφιότητα του στο πατριωτικό και θρησκευτικό θυμικό των πολιτών, αν αυτοί είχαν στοιχειωδώς λειτουργικό εγκέφαλο θα έπρεπε να τον εξοστρακίσουν από τη ζωή τους για το πόσο ξεδιάντροπα προσπαθούσε να τους πλασάρει ψέματα, πιστεύοντας πως απευθύνεται σε ηλίθιους, των οποίων μπορεί να ξεφτιλίζει τα πιστεύω τους και να επιβραβεύεται γι αυτό από αυτούς.

Όπως με τις πωλήσεις των υποτιθέμενων επιστολών του Ιησού.
Που διαρρήγνυε τα ιμάτια του πως ποτέ δεν προσπάθησε να πουλήσει, όταν αδιάψευστος μάρτυρας είναι ο ίδιος (!!!!) και τα δεκάδες βίντεο από τις εκπομπές του, όπως το παρακάτω:

Κι όμως!
Αντί να τον φτύσουν και να τον στείλουν από εκεί που ήρθε, ετοιμάζονται να τον ψηφίσουν και να τον στείλουν στην ευρωβουλή!

Τα αστέρια δεν είναι για πάσαν νόσον και πάσαν μαλακία…

ASTERIA-80-11-17

Επειδή πολλά λέγονται από εχθές που βγήκε η απόφαση της αφαίρεσης των 3 βαθμών (και από) τον Ηρακλή και επειδή όλα είναι ρευστά σε μια χώρα και σε ένα άθλημα που διοικούνται από κλόουν (η απόφαση που αφορά τόσες ομάδες έπρεπε να έχει βγει εδώ και δυο μήνες και όχι τελευταία αγωνιστική την ώρα που οι ίδιοι γελοίοι δεν έχουν αποφασίσει ακόμη που θα γίνει και πως θα γίνει, με θεατές ή όχι, ο τελικός κυπέλλου) σκέφτηκα να μη γράψω ακόμη κάτι.

Όμως επειδή διακρίνω μια προδιάθεση από πολλούς (που δρουν συναισθηματικά και θολωμένα) να πάρουμε κάτι που αποτελεί τεράστια τιμή για την ομάδα κι όλους εμάς τους οπαδούς της και να το ευτελίσουμε, θα πω μόνο αυτό.
Τα αστέρια ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΠΑΣΑΝ ΝΟΣΟΝ ΚΑΙ ΠΑΣΑΝ ΜΑΛΑΚΙΑ (μαλακία και με την αρχαία και με τη σύγχρονη της έννοια)
Γι αυτό, όχι μόνο δεν μπορούμε, δεν επιτρέπεται να σκεφτόμαστε καν να κρύψουμε πίσω από τη λάμψη τους οτιδήποτε αρνητικό συμβαίνει, όταν αφορά ξεκάθαρα δική μας (και με τις δυο έννοιες) μαλακία.
Για μια ποινή που προέκυψε από κανονισμό που ήταν γνωστός από την αρχή της χρονιάς και δεν αφορά σε ανυπόστατες κατηγορίες (1980), δεν αποτελεί τιμωρία από την εσκεμμένη επιλογή άλλου άρθρου από το προβλεπόμενο (2011), ούτε αφορά σε επιλεκτική εφαρμογή νόμων από χρονιά σε χρονιά (2017).
Πόσω μάλλον όταν αυτό βολεύει όλους τους άλλους.
Πολιτικό προσωπικό (ξένους και δικούς μας), διοίκηση ποδοσφαίρου και διοίκηση ιδρυτικού.

Που όλοι τους πρόθυμα θα τρέξουν να τα ρίξουν σε ΕΠΟ και επιτροπές για να πουλήσουν το δικό τους παραμύθι και να προσπαθήσουν να κρύψουν πίσω από ένα τέταρτο (ξεκάθαρα faux bijou αστέρι αυτό) όσα θα έπρεπε να γίνουν και δεν έγιναν.

Αστέρι που κάποιοι συνοπαδοί διακρίνω πως είναι έτοιμοι να αγοράσουν πανάκριβα, ξεπουλώντας όλα όσα μας έκαναν να ξεχωρίζουμε και να έχουμε κερδίσει την αναγνώριση κάθε υγιώς σκεπτόμενου φιλάθλου-οπαδού.

Γιατί μόνο ως ξεπούλημα μπορεί να θεωρηθεί η εξίσωση των προηγούμενων καταστάσεων και γεγονότων με τη σημερινή. Μόνο ως παράλογο ξεπούλημα λογίζεται η εκτός πραγματικότητας σκέψη να μπουν στην ίδια τροπαιοθήκη με τις πραγματικές αδικίες, δικές μας μαλακίες.

Τα τρία αστέρια που έχει ο Ηρακλής (1980, 2011, 2017) είναι βαμμένα χρυσά, τοποθετημένα στον ουρανό της ομάδας μας, όχι από εμάς αλλά από το ίδιο το άδικο που βιώσαμε και το δίκιο που δεν βρήκαμε ποτέ και δεν τα κατεβάζω για να τα βάλω δίπλα σε ένα -ενδεχόμενο, ανάλογα με τις εξελίξεις- ψεύτικο τέταρτο, για κανένα λόγο.

Υ.Γ.
Ας ήταν (στο πιο εύκολο πρωτάθλημα όλων των εποχών) στη θέση ενός κάποιου Βόλου η ομάδα να τερμάτιζε με 2 βαθμούς (κι όχι 5) πάνω από τον δεύτερο ή να έπρεπε να πάρει μια ισοπαλία στο τελευταίο παιχνίδι για την απευθείας άνοδο και την αποφυγή του μπαράζ.
Ας μην ήταν καν στις θέσεις ανόδου, ας ήταν στη θέση της Καλαμαριάς (Απόλλων Πόντου) π.χ. ή κάποιου άλλου από τους τόσους πάνω από εμάς και να χαλούσαν λίγο τα στατιστικά μας σε μια απλά χαμένη χρονιά, από μια γνωστή από την αρχή ποινή.
Που μετά θα μιλούσαμε και για τα υπόλοιπα και τους υπόλοιπους που δεν άπτονται άμεσα του αγωνιστικού.
Όπως μουσάτους υφυπουργούς που πουλάνε μούσια, βουλευτές χωρίς μούσια αλλά και χωρίς τίποτα ουσιαστικό ως προσφορά κρυμμένους πίσω από off the record κομματικές γραμμές και γενικούς γραμματείς (στον πιο ευάλωτο ρόλο) ανήμπορους να προωθήσουν όσο γρήγορα πρέπει δίκαιες και λογικές λύσεις, που τη μια παραιτούνται και την άλλη μετανιώνουν, αμφιταλαντευόμενοι (ανθρώπινο, το καταλαβαίνω) ανάμεσα στο τι να προστατεύσουν πρώτο, τη καριέρα και το κόμμα τους ή τον σύλλογο που (αδιαμφισβήτητα) αγαπούν.
Θα μιλούσαμε και γιατί οι δυο διοικήσεις (πρόεδρος ΠΑΕ και Ιδρυτικό σωματείο) απέτυχαν παταγωδώς στο αγωνιστικό και στα της οργάνωσης της ομάδας.

Αλλά τέταρτο αστέρι για καθαρά δικές μας ασθένειες και μαλακίες (μεταφορικά και κυριολεκτικά) δεν πρέπει να «χαρίσουμε» σε κανέναν αποτυχημένο ως άλλοθι.

#Ηρακλής_restart