Category Archives: Πολιτική

Δεν είναι κακό να είσαι ειδικός, κακό είναι να είσαι Βασιλακόπουλος.

Η πανδημία, πέρα από το ότι μας έχει διδάξει πάρα πολλά, έχει εμφανίσει και μια κατηγορία ανθρώπων, σε μια κοινωνική ομάδα που πολύ απλά δεν θα έπρεπε να υπάρχουν.

Μέλη της κοινωνικής ομάδας που πρέπει να βάζουν αυτό που υπηρετούν μακριά από οτιδήποτε άλλο γιατί πέρα και πάνω από επάγγελμα είναι λειτούργημα και επιστήμη.

Σε αυτή λοιπόν την υποομάδα της κοινωνίας η πανδημία εμφάνισε (ή ξεσκέπασε αν θέλετε) διάφορα άτομα που δεν θέλουν (και επειδή δεν θέλουν δεν μπορούν) να υπηρετήσουν την επιστήμη τους και κατ’ επέκταση τον άνθρωπο.

Άτομα που η μόρφωση τους θα έπρεπε να ήταν ανάχωμα στην σκοτεινή πλευρά του χαρακτήρα τους που τα ωθεί να γλείφουν με αηδιαστικό τρόπο κατευθυντήριες γραμμές της οποιασδήποτε κυβέρνησης πιστεύοντας πως λειαίνουν το έδαφος για αυτές ενώ στη πραγματικότητα τις πασαλείβουν με ιατρικώς έωλες θέσεις που στάζουν οτιδήποτε άλλο παρά επιστημονική τεκμηρίωση.

Άτομα σαν τον Θεόδωρο Βασιλακόπουλο που δείχνουν να επιθυμούν το επόμενο πτυχίο τους να είναι στο γλείψιμο της εξουσίας βάζοντας δεύτερες σκέψεις σε κάθε νοήμονα πολίτη για τα πραγματικά τους κίνητρα με ισχυρότερη υπόθεση πως το κάνουν για να γλύψουν ένα προσωπείο που αξίζει επιβράβευσης με μια προεδρική θέση σε μια επιστημονική επιτροπή ή μια θέση στα έδρανα μιας επόμενης βουλής.

Άτομα που ενδημούν στην επιστημονική κοινότητα αλλά όχι με θετικό τρόπο.
Αντιθέτως, παρασιτούν με την ευκαιρία της πανδημίας και εκμεταλλευόμενοι μια πρωτόγνωρη κατάσταση για όλους (πολίτες, κυβερνήσεις, επιστήμονες) προτιμούν να παραπατούν επιστημονικά για να παραμένουν στο προσκήνιο.

Δίποδα σαν τον παραπάνω γιατρό δεν μεταφέρουν γνώση και θεραπεία αλλά μολυσματικές ασθένειες όπως λύσσα για προβολή μιας εικόνας πιστού τετράποδου υπηρέτη.

Που όσο μεγαλύτερη η προβολή τόσο μεγαλύτερη παθογένεια παρουσιάζουν.
Κι όσο πιο άγρια γαβγίζουν κατά παντός υποθετικού εχθρού και πετάνε τα σάλια τους προς την εξουσία πάνω στην ίδια τους την επιστήμη τόσο περισσότερο μολύνουν την κοινωνία και τόσο περισσότερους συνωμοσιολόγους παράγουν.

Μόνο που η λύσσα, όταν εκδηλωθεί οδηγεί μαθηματικά στον θάνατο και άτομα σαν αυτόν τον ζηλωτή με πτυχίο αντί να βοηθάνε, σκοτώνουν τις όποιες προσπάθειες των υπολοίπων σοβαρών επιστημόνων αλλά και της κυβέρνησης που πιστεύουν πως βοηθούν.

Παραδείγματα της παραπάνω λύσσας πάρα πολλά αλλά ας μείνουμε σε δυο απολύτως χαρακτηριστικά.
(Ένα και μισό παράδειγμα για την ακρίβεια και θα εξηγηθεί από μόνο του στην πορεία.)

Επιστήμονας λοιπόν που για όποιον παρακολουθεί (και δεν βλέπει απλά με μνήμη χρυσόψαρου οτιδήποτε του σερβίρουν, ξεχνώντας τι κατανάλωσε λίγους μήνες πριν) κουρέλιασε την όποια αξιοπιστία του με την αρχική του λύσσα να υποστηρίξει πως οι μάσκες είναι άχρηστες και που μετατράπηκε σε λύσσα να υποστηρίζει πως οι μάσκες είναι η λύση στην πανδημία όπως φαίνεται στα παρακάτω βίντεο:

Βίντεο που ξεκινάει με ένα έμμεσο αλλά εμετικό γλείψιμο του.
Ποιο είναι αυτό; Το σχόλιο για τις μπασκετικές ικανότητες του πρωθυπουργού που όπως λέει συναντά τυχαία χωρίς να τον ξέρει γιατί την ώρα που αυτός φεύγει ο πρωθυπουργός πηγαίνει και έχουν χαιρετηθεί στην πόρτα του γηπέδου.
Παρόλα αυτά ξέρει τις μπασκετικές του ικανότητες και τις εκθειάζει.
Θα τον έχει δει στην τηλεόραση, σε παιχνίδια της Euroleague.

(σημ: αν ο πρωθυπουργός είναι στοιχειωδώς σοβαρός και έχει δει το παρακάτω βίντεο θα πρέπει να αισθάνεται απέχθεια για αυτό το είδος ανθρώπου.)

Στη συνέχεια, αφού μαζεύει τα σάλια του μιλάει για τα «άχρηστα γάντια» (0:25) και μετά για την άχρηστη για τον πολίτη μάσκα (από το 1:35) και όλα αυτά γιατί πολύ απλά εκείνη την περίοδο ακόμη και ο ΠΟΥ, άρα και η ελληνική κυβέρνηση, δεν προωθούσε την χρήση μάσκας από τον γενικό πληθυσμό και αυτή τη θέση αποφάσισε οικειοθελώς να υπηρετήσει.


Το ίδιο άτομο, χωρίς την παραμικρή δυσκολία, από ζηλωτής κατά της χρήσης μάσκας έγινε ζηλωτής υπέρ της χρήσης της.

Πότε; Όταν αποφασίστηκε και από τη δική μας κυβέρνηση να φοράνε οι πολίτες μάσκα σχεδόν παντού και πάντα, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να μειωθούν τα κρούσματα, σε μια πανδημία που είχε ξεφύγει σε παγκόσμιο επίπεδο. Τόσο μεγάλος που υποστηρίζει να φοράνε και οι εμβολιασμένοι όπως μπορείτε να διαβάσετε και να ακούσετε στο παρακάτω άρθρο (με βίντεο):
Γιατί πρέπει να φοράμε μάσκα μετά το εμβόλιο

Άτομο που λίγες μέρες πριν ζητούσε την παραδειγματική τιμωρία αξιωματούχου του ΕΜΑ (του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων) που έλεγε πως δεν πρέπει να κάνει το AstraZeneca μια ηλικιακή ομάδα (οι άνω των 60):

«…Άσκησε δριμεία κριτική στον Ιταλό αξιωματούχου του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΜΑ) που διαφοροποιήθηκε δημοσίως από την Επιτροπή για το εμβόλιο της AstraZeneka στους άνω των 60, λέγοντας ότι πρέπει είτε να ανακαλέσει τις δηλώσεις του ή να παραιτηθεί.Πρόσθεσε ότι είναι η δεύτερη φορά που προχωρά σε τέτοιες τοποθετήσεις ο αξιωματούχους και πως εάν ήταν εκείνος διευθυντής του ΕΜΑ από την πρώτη ημέρα θα τον είχε απομακρύνει από τη θέση του
πηγή: http://makpress.blogspot.com/2021/06/blog-post_14.html

Γιατί; Επειδή η ελληνική κυβέρνηση δεν αποφάσισε να μη το δίνει σε αυτές τις ηλικίες όπως άλλες χώρες. Αν ήταν σε αυτές, άχαστο στοίχημα πως θα αλυχτούσε στα παράθυρα υπέρ του αξιωματούχου.
Που αν αυτές άλλαζαν θέση την επομένη, θα άλλαζε και αυτός τροπάριο.

Γιατί να άλλαζαν θα αναρωτηθεί κάποιος.
Απλούστατα, επειδή κανένας δεν έχει κάποιο μπούσουλα να ακολουθήσει στο θέμα της πανδημίας. Όλα συμβαίνουν στη βάση του βλέποντας και κάνοντας.
Ειδικά στο θέμα των εμβολιασμών.

Γιατί πέρα από τα τεράστια κονδύλια που δαπανήθηκαν για την επίσπευση των ερευνών και σε συνδυασμό με την εξέλιξη της τεχνολογίας οδήγησαν σε μια πολύ ταχύτερη από άλλες φορές παρασκευή εμβολίων (και απόλυτα κατανοητό να συμβεί αυτό αφού επείγει η έξοδος από την πανδημία προτού καταρρεύσουν υγειονομικά συστήματα και πληγεί ανεπανόρθωτα η υγεία της οικονομίας της κάθε χώρας) κανείς σοβαρός επιστήμονας δεν μπορεί να βάλει το χέρι του στη φωτιά για το οτιδήποτε.

Κάτι απόλυτα φυσιολογικό και ανθρώπινο να συμβαίνει αυτό αφού δεν υπάρχει πρότερη εμπειρία στην αντιμετώπιση μιας πανδημίας σε παγκόσμια κλίμακα.

Αν δεν είχαμε αποφύγει μια πανδημία δέκα χρόνια πριν τώρα θα υπήρχε και η πρακτική εμπειρία αλλά και η τεχνογνωσία αντιμετώπισης της σημερινής.

Δεν υπάρχει όμως και αυτό πρώτοι από όλους θα έπρεπε να το επικοινωνούν επιστήμονες σαν τον παραπάνω αντί να παίζουν -όπως αυτός- τον ρόλο του μαντρόσκυλου που γλείφει οικειοθελώς τον τσοπάνη του μαντριού στο οποίο έτυχε να βρεθεί μπροστά.

Ρόλος του που πέρα από γελοιοποίηση της επιστήμης μεταφέρει το μικρόβιο της συνωμοσιολογίας ακόμη και σε απλούς σκεπτικιστές που δυσκολεύονται να εξηγήσουν γιατί ένας άνθρωπος με σπουδές και πτυχία κάνει τέτοια άλματα λογικής και τόσο ακραίες αλλαγές θέσης, ανάλογα με τις επιλογές της εξουσίας.

Γιατί αδυνατούν να κατανοήσουν πως γίνεται αντί να μορφώνει τον απλό πολίτη με θέσεις απαλλαγμένες από πολιτικές σκοπιμότητες του να παραμορφώνει την ίδια την επιστήμη του και να διαμορφώνει συνθήκες επώασης αρνητών μιας πραγματικότητας και καθυστέρησης εξόδου από την υγειονομική κρίση.

Γιατί μόνο ως εσκεμμένα παραμορφωτής της πραγματικότητας μπορεί να χαρακτηριστεί όποιος λειτουργεί σαν αυτόν. Δεν έχουμε μάσκες; Ας πω πως είναι άχρηστες οι μάσκες. Έχουμε; Φυλακή όποιος δεν φοράει. Μόνο τέτοια εμβόλια; Μια χαρά για όλους. Έχουμε κι άλλα και θα μας μείνουν; Ας μην το κάνουν οι κάτω των 60. Μόνο έτσι μπορεί να χαρακτηριστεί γιατί διαφορετικά η άλλη εκδοχή είναι πολύ πιο επικίνδυνη. Πως απλά είναι ένας άσχετος που με κάποιο τρόπο απέκτησε ένα πτυχίο.

(Σαν άσχετους ηλεκτρολόγους για παράδειγμα που στελεχώνουν μια βιομηχανία για να προσφέρουν απλά την επίδειξη του πτυχίου σε κάποιο έλεγχο και να είναι νομότυπη σαν επιχείρηση αλλά για οτιδήποτε πέρα από αλλαγή λάμπας αυτή χρησιμοποιεί εξωτερικά συνεργεία.)

Γιατί δεν είναι ορατή με γυμνό μάτι η ανίατη ασθένεια που οδηγεί άτομα σαν αυτόν να εξοκείλουν του προορισμού τους και να βάλουν στόχο να γίνουν εκνευριστικά φερέφωνα στο παιχνίδι «Πετάει ο γάιδαρος» κάνοντας προσπάθεια να περάσουν ως σωστό ακόμη και το Ναι στο «πετάει το πρόβατο;» που μπορεί προσωρινά να πει αυτός που αποφασίζουν να υπηρετήσουν.

Για όλα τα παραπάνω, αυτοί που προτρέπουν τα παιδιά τους να γίνουν επιστήμονες πρωτίστως για να προσφέρουν στο κοινωνικό σύνολο πρέπει να τον χρησιμοποιήσουν ως παράδειγμα προς αποφυγή και να τα διδάξουν πως όσο καλό είναι να γίνουν επιστήμονες άλλο τόσο κακό είναι να γίνουν Βασιλακόπουλοι.

Για να μην έχουμε σε μια επόμενη πανδημία την ίδια επίδειξη έλλειψης επιστημονικής ηθικής που άτομα σαν αυτόν τόσο ξεδιάντροπα ξεδίπλωσαν και εξακολουθούν να ξεδιπλώνουν σε αυτή.

Για να μπορέσει μια μελλοντική κυβέρνηση (αφού αυτή δείχνει πως τον παντρεύτηκε, αυτόν και μερικούς ακόμη σαν αυτόν) πάρα τα όποια ανθρώπινα λάθη κάνει (μόνο όποιος δεν προσπαθεί δεν κάνει λάθη) να αντιμετωπίσει μια πανδημία χωρίς να έχει να κουβαλάει και να προσπαθεί να διαχειριστεί επικοινωνιακά τεράστια βαρίδια σαν τον συγκεκριμένο που μόνο κακό κάνουν.

In the year 8510

Φωτογραφία από mohamed Hassan από το Pixabay



Κάποια πράγματα στο ελληνικό δημόσιο δεν πρόκειται να αλλάξουν ούτε το 8510 μ.Χ. που λένε στην έβδομη στροφή του In the Year 2525 οι Zager and Evans.

Ενδιαφέροντα στοιχεία:
Το τραγούδι έμεινε στη πρώτη θέση του Billboard Hot 100 για έξι εβδομάδες και για τρεις στο UK Singles Chart το 1969.
Πολύ λιγότερο από όσο παραμένει νούμερο ένα ο παραλογισμός στο ελληνικό δημόσιο και πολύ πιο σύγχρονο του αφού αυτός υπάρχει από τη σύσταση του.

Ντουέτο που έγινε διάσημο με αυτό το τραγούδι αλλά δεν είχε καμία άλλη επιτυχία. Κάτι που στη μουσική το αποκαλούν one hit wonder.
Λιγότερο διάσημο όμως από την ελληνική γραφειοκρατία που μόνο ως κάτι μοναδικά μαγικό θα μπορούσε να χαρακτηριστεί από οποιονδήποτε πολίτη ενός οποιουδήποτε, στοιχειωδώς σοβαρού, κράτους.


Πως πάει το τραγούδι στο συγκεκριμένο σημείο;
In the year 8510
God is gonna shake his mighty head
He’ll either say, “I’m pleased, where man has been”
Or tear it down and start again
Whoa-oh-oh


(Το Whoa-oh-oh το έβαλαν για να ξεχωρίζει από τους άλλους στίχους, στη περίπτωση του ελληνικού δημοσίου παρομοιάζει με τους ήχους που κάνουν οι πολίτες από την επαφή τους με αυτό.)

Τη συγκεκριμένη στροφή μπορείς άνετα να την προσαρμόσεις ως εξής:
Το έτος 8510
Μια κυβέρνηση ΙΣΩΣ να κουνήσει τον κώλο της
Και είτε να πει εθελοτυφλώντας πάλι βαθιά
«Είμαι ικανοποιημένη από το πως λειτουργεί το δημόσιο μου»
Είτε να ξηλώσει τα πάντα και να τα στήσει όπως πρέπει.
Πάντως όχι πριν το 8510.
Ω, ναι! Με τίποτα νωρίτερα.

Γιατί;
Γιατί πας στις 6 π.μ. στα εφημερεύοντα, σταματάς στο εξωτερικό γκισέ, δηλώνεις στοιχεία, μπαίνεις, έρχεται η σειρά σου, κοιτάζουν στον υπολογιστή πως είσαι εσύ, σε εξετάζουν, σου γράφουν μια εβδομάδα αναρρωτική και 6:45 τελειώνεις. Αμ δε!
-Πριν φύγετε πρέπει να πάτε στη γραμματεία να σας βάλουν σφραγίδες στα χαρτιά, λέει ο γιατρός.
-Ο.Κ.
-Ανοίγει στις 07:30.
-…………..

Not Ο.Κ αλλά καλό καιρό έχει σκέφτεσαι, πας μπροστά στα γραφεία, αράζεις στο παγκάκι, παίζεις λίγο στο κινητό, χαζεύεις τους γιατρούς που παιδεύονται να παρκάρουν στον στενό χώρο, κοιτάς τα δυο χελιδόνια που κάνουν εκπαιδευτική πτήση μπαινοβγαίνοντας στα εξωτερικά ιατρεία με τρελούς ελιγμούς ακριβείας ανάμεσα από νοσηλευτικό προσωπικό και ασθενείς, ανταλλάσσεις μηνύματα με τη γυναίκα σου και μια φίλη γιατρό για το σκηνικό, έρχεται η ώρα, ανοίγει η γραμματεία, ευγενικός εσύ, ευγενική αυτή, σου βάζει τις σφραγίδες μπαμ μπαμ σαν να πυροβολεί ο Λούκι Λουκ αλλά την ώρα που το ρόλοι γράφει 07:34 και σου τα δίνει πίσω σου πετάει και μια βόμβα:
-Πρέπει όμως να περιμένετε στη τζαμαρία, στο κτήριο που είναι τα τακτικά εξωτερικά ιατρεία να σας βάλουν αριθμό πρωτοκόλλου. Εμείς δεν έχουμε αριθμό πρωτοκόλλου.

Εκεί σου έρχεται να κάνεις λεκτικό λογοπαίγνιο με το δεύτερο συνθετικό της λέξης πρωτόκολλο αλλά τι σου φταίει η υπάλληλος για τη γελοία διοικητική-οργανωτική διάρθρωση του δημόσιου αυτού οργανισμού;
Αφού αυτή δεν την θεωρούν ικανή όσοι το έχουν σχεδιάσει όλο αυτό να έχει και αριθμό πρωτοκόλλου να σου βάλει και εξακολουθεί να έχει καλό καιρό, αφήνεις στην άκρη τον κακό τους τον καιρό (των υπευθύνων) και πας εκεί που σου είπε.
Όπου περιμένεις να πάει οκτώ (08:00) ώστε να ανοίξει το συγκεκριμένο γραφείο και να έρθει όποιος είναι υπεύθυνος να δίνει αυτούς τους αριθμούς.

Λογικά θα χρειάζεται σαρωτής ίριδας για να έχει κάποιος πρόσβαση σε αυτούς και δεν έφταναν τα κονδύλια να βάλουν τέτοιον και στη γραμματεία σκέφτεσαι σατιρίζοντας το σκηνικό που βιώνεις με το να φέρνεις στο μυαλό σου αντίστοιχες σκηνές από ταινίες όση ώρα πρέπει να κάθεσαι όρθιος.

Αναγκάζεσαι να στέκεσαι όρθιος (παρά το διάστρεμμα που σου διέγνωσαν) γιατί μαζεύεται μπουλούκι μπροστά στη τζαμαρία και δεν είσαι στη Δανία π.χ. που η σειρά αναμονής υπάρχει σαν έννοια.

Είσαι στην Ελλάδα που ξεμείναμε να βαυκαλιζόμαστε για το αμετάφραστο φιλότιμο ενώ έχουμε χάσει στη μετάφραση οτιδήποτε μας ξεχωρίζει από σουρικάτες στο Σερενγκέτι και μόνο ο Sir David Attenborough λείπει να περιγράφει με τη χαρακτηριστική του φωνή, χαμηλόφωνα (σε νοσοκομείο είμαστε άλλωστε) την ανίατη κακή νοοτροπία μας και την έλλειψη παιδείας που μας χαρακτηρίζει.

Αλλά ακόμη και όταν βγεις από αυτό το «πάρκο» αρρωστημένης γραφειοκρατίας δεν έχεις ξεμπερδέψει.

Θα πρέπει να πάρεις χαρτί από την εργασία σου και με εκείνο να πας στον ασφαλιστικό σου φορέα αυτοπροσώπως (είναι ζόρικο να μάθεις με βεβαιότητα από το διαδίκτυο ή να βρουν από τη δουλειά τι ακριβώς να γράψουν για το που βρίσκεται το γραφείο στο οποίο ανήκεις ώστε να μπορέσεις να αιτηθείς ηλεκτρονικά) για να κάνεις όσα θα μπορούσαν να γίνονται με δυο τρία κλικ από έναν υπολογιστή.

Κάτι που ίσως αποφύγεις για να γλιτώσεις την ταλαιπωρία, σωματική και ψυχική, δίνοντας ξεχωριστό νόημα στο «την υγεία μας να έχουμε» και έτσι να εξοικονομήσει το κράτος μερικά λεφτάκια για να μπορεί να συντηρεί (το άκρον άωτον του παραλογισμού) πιο εύκολα όλη αυτή την σπατάλη χρόνου και χρήματος για την οποία είναι υπεύθυνο, χωρίς να νιώθει την ευθύνη να διορθώσει τα κακώς κείμενα, παρόλο που έχουμε φτάσει στο 2021.
Ίσως in the year 2525, ποιος ξέρει….


Το σχέδιο των λοιμωξιολόγων.




Τελικά το σχέδιο των λοιμωξιολόγων πέτυχε.
Είχαν από την αρχή συλλάβει την παρακάτω ιδέα που την υλοποίησαν με ένα αριστοτεχνικά εκτελεσμένο σχέδιο.

Μην νομίζεις λοιπόν πως τυχαία έκαναν τις αλλοπρόσαλλες και πολλές φορές αλληλοσυγκρουόμενες τοποθετήσεις τους.
Δεν ήταν που άρχισε να τους γυαλίζει η εικόνα τους στο γυαλί αλλά που άρχισαν να εξυφαίνουν το σχέδιο τους.
Το οποίο τώρα πλέον είναι απόλυτα ξεκάθαρο.

Με το που κόντεψε να μηδενίσει ο ιός τον περασμένο Μάιο αγχώθηκαν και το σκέφτηκαν κάπως έτσι:

-Θα αρχίσουμε να κάνουμε ηλίθιες προτάσεις, κάποια στιγμή ο κόσμος θα σιχαθεί τις φάτσες μας και όποιες προτάσεις μας πάρουν τη μορφή μέτρου περισσότερο από ότι φοβάται τον κορωνοϊό και θα αρχίσει να τις ακυρώνει στη πράξη από αντίδραση και μπούχτισμα.
Έτσι, όταν θα ανοίξουν οι κλειστές δραστηριότητες θα φτάσουμε να έχουμε εκατοντάδες χιλιάδες πραγματικά κρούσματα και με αυτά ως εφαλτήριο θα οδηγηθούμε γρηγορότερα στην ανοσία της αγέλης.

-Θα πούμε π.χ. να ανοίξει ο τουρισμός (μην εξαφανιστεί και τελείως ο ιός που έπεσε σε μηδενικά ποσοστά) αλλά μετά θα πούμε στους δικούς μας πως φταίνε γιατί πηγαίναν και εκείνοι στις παραλίες και κόλλησαν από τους ξένους που τον έφεραν μαζί τους.

Μετά, όταν φτιάξουμε ξανά καλή βάση ιικού φορτίου, θα πούμε για παράδειγμα να κλείσει πάλι το λιανεμπόριο γιατί αν μπεις σε ένα κατάστημα 40 τ.μ να δοκιμάσεις και να πάρεις μια μπλούζα κολλάει ενώ αν μπεις στο μίνι μάρκετ να πάρεις κονσέρβες δεν κολλάει.

-Μπορούμε επίσης να πούμε να κλείσει ξανά η εστίαση γιατί κολλάει ακόμη και αν κάθεσαι έξω σε τραπεζάκι.

(Τραπεζάκι είπα; Καρέκλα, κάθονται στα τραπέζια οι άνθρωποι; Δεν κάθονται. Φυσικά αυτό έχει ξεκαθαρίσει εδώ και πολλές δεκαετίες χάρη στον Νίκο Σταυρίδη και στον Γιάννη Γκιωνάκη αλλά καλό είναι να το θυμόμαστε.)



Θα κολλάει λοιπόν αν καθίσεις να πιεις τον καφέ σου έξω στην καρέκλα ενός καφέ ή να φας το μπιφτέκι σου παρέα με τον κολλητό σου που θα κάθεται απέναντι σου σε μια ταβέρνα αλλά δεν θα κολλάει αν καθίσεις να πιεις μια μπύρα έξω στο παγκάκι μια πλατείας, δίπλα δίπλα με την παρέα σου.

Μετά όμως θα πούμε πως θα κολλάει και εκεί και θα διώχνουμε τον κόσμο που θα πηγαίνει να βρίσκεται/κάθεται μέσα στα σπίτια.
Μπορούμε επίσης προτείνουμε και απαγόρευση νυχτερινής κυκλοφορίας για να σιγουρευτούμε πως όσοι πάνε κάπου θα βρίσκουν αφορμή στο νυχτερινό πρόστιμο για να κάθονται περισσότερες ώρες μαζί.
Ειδικά τα Σ/Κ που θα κάθονται και οι περισσότεροι από τους λίγους που θα εξακολουθούν να δουλεύουν, μπορούμε να τους κλείνουμε και από πιο νωρίς μέσα.

Μετά θα τους πετάξουμε κι ένα η παραμονή μιας οικογένειας μέσα στο σπίτι, την οποία εμείς εξαναγκάσαμε να κλειστεί μέσα, είναι παράγοντας ενδοοικογενειακής μετάδοσης και που θα πάει, θα τους κάνουμε να πάρουν όλοι, αν όχι τα βουνά, τους δρόμους.

Σιγουράκι πως θα αρχίσουν να την πέφτουν και στους αστυνομικούς, θα αρχίσουν οι τελευταίοι να δυσανασχετούν που γίνονται σάκος του μποξ και θα φτάσουμε στην ολοκλήρωση του σχεδίου μας.
Θα αναγκαστεί η κυβέρνηση να μας αναγκάσει να πούμε πως αναγκαστικά πρέπει να ανοίξει η αγορά γιατί δεν πάει άλλο με τα αναγκαστικά μέτρα.

Μέχρι όμως να γίνει αυτό θα έχουν κολλήσει εκατοντάδες χιλιάδες και έτσι θα αποκτήσουμε πολύ πιο εύκολα την ανοσία της αγέλης.
Γιατί δεν είμαστε χαμένοι στη μετάφραση και στα μονοπάτια της δημοσιότητας αλλά επιστήμονες, κατέληξαν.
Και κατέληξε όλη η φάση σαν το ανέκδοτο που οι μπογιατζήδες κάνουν διάγνωση στον ασθενή γιατί έτυχε να τους ρωτήσει.

Αν το είχαν σκεφτεί κάπως έτσι θα είχε εξήγηση όλο αυτό που έχουμε ζήσει από την άνοιξη και μετά.

Θα ήταν απλά μια παραδοχή πως δεν μπόρεσαν να σκεφτούν το απλό.
Πως όταν έχεις την τύχη να φτάσεις σε μηδενικά κρούσματα κρατάς κλειδωμένη την χώρα με όλες τις εντός συνόρων δραστηριότητες ανοιχτές (εσωτερικό τουρισμό, εσωτερικές μετακινήσεις, εσωτερική αγορά κλπ) και απλά περιμένεις πότε θα μπορείς να ξεκινήσεις το εμβολιαστικό πρόγραμμα.

Εμβολιαστικό πρόγραμμα που ήταν σίγουρο πως θα έρθει γρήγορα γιατί μιλάμε για παγκόσμια πανδημία που έχει γονατίσει την παγκόσμια οικονομική δραστηριότητα και όσο θέλει να λήξει ο χι Κώστας, ο χι Τζον, η χι Κλαούντια που παίζουν την οικονομική τους επιβίωση σε τριψήφια και τετραψήφια μηνιαία νούμερα άλλο τόσο θέλουν να λήξει και ο Σώρρος, ο Γκέιτς, ο Μπέζος και όλοι όσοι μιλάνε καθημερινά μόνο με δις, οπότε ήταν αναμενόμενο να πέσουν τεράστια ιδιωτικά κονδύλια στην μελέτη του ιού και την εξεύρεση εμβολίων.

Που με τους «ασφαλείς» Έλληνες πολίτες να βλέπουν τι γίνεται στις άλλες χώρες, σε συνέχεια όσων έγιναν και την περασμένη άνοιξη σε αυτές, η συνειδητοποίηση της σοβαρότητας της κατάστασης θα γινόταν ομαλά, σε βάθος χρόνου και χωρίς «θυσίες» και με την έλευση των εμβολίων το ποσοστό που θα ήθελε να εμβολιαστεί θα ήταν πολύ μεγαλύτερο από όσο είναι τώρα.

Θα ήμασταν επίσης –πρώτη φορά στα χρονικά- ένα κράτος που θα είχε βάλει τα γυαλιά σε όλη την Ευρώπη, σε όλη τη διάρκεια της πανδημίας και όχι μόνο στην αρχή.
Όχι μόνο κάνοντας αυτό που είμαστε αντικειμενικά πολύ καλοί είτε παίζοντας μπάλα στο Euro είτε με τους γείτονες (άμυνα) όπως συνέβη στη πρώτη φάση αλλά κάνοντας και δημιουργικό παιχνίδι, σε δεύτερο στάδιο, έχοντας κλέψει λόγω της τέλειας άμυνας τις εντυπώσεις και με το γήπεδο μπροστά μας ανοιχτό.

Αντί γι αυτό χάσαμε την μπάλα αφήνοντας (βολικά ίσως) τις αποφάσεις για τις πάσες και την προώθηση του παιχνιδιού να λαμβάνονται από ειδικούς γιατρούς που θα έπρεπε απλά να κοιτάνε τα ιατρικά δεδομένα, αρνούμενοι ακόμη κι αν τους ζητούνταν να μιλήσουν για κάτι εκτός του αντικειμένου τους, αφήνοντας τις προτάσεις και τις αποφάσεις για την συνολική αντιμετώπιση της πανδημίας σε αυτούς που πρέπει να τις παίρνουν.
Είτε αυτούς που εκλέγονται είτε αυτούς που σαν ειδικοί τοποθετούνται (πρέπει να τοποθετούνται) σε τέτοιες θέσεις από τους πρώτους.

Με τίποτα όμως δεν είναι ειδικός για να προτείνει πως να λειτουργήσει η αγορά ένας λοιμωξιολόγος, όπως δεν είναι ειδικός να πει σε έναν λοιμωξιολόγο πως να αντιμετωπίσει τα περιστατικά γρίπης που φτάνουν με τα φορεία στις εντατικές ένας συγκοινωνιολόγος.

Δεν μπορεί ο γιατρός αντί να αντιμετωπίζει θύμα τροχαίου που τραυματίστηκε γιατί πέρασε με κόκκινο να κάνει στατιστικές αναλύσεις κυκλοφοριακής μορφής για τον δρόμο εκείνο προτείνοντας να μπει οπωσδήποτε φανάρι.
(Απλοϊκά παραδείγματα για να γίνουν πιο εύκολα κατανοητά.)

Κι ενώ με κληρονομιά την πρώτη φάση μπορούσαμε να μην κάνουμε όλα αυτά, κάναμε ο,τι ακριβώς και οι άλλες χώρες καταλήγοντας σε ένα αντίστοιχο με αυτές αποτέλεσμα και δεν αναφέρομαι σε νούμερα και αριθμούς αλλά στη γενικότερη εικόνα.

Φτάνοντας στο ηλίθιο σημείο να μην υπάρχει άλλη επιλογή από το να ανοίξουμε την οικονομία γιατί είμαστε ένα βήμα από την οικονομική καταστροφή με το χρώμα στον χάρτη της πανδημίας να μην πρέπει να είναι βαθύ κόκκινο αλλά μαύρο σαν κατράμι.
Ενώ, εμείς από όλες τις χώρες της Ευρώπης (με βάση την εικόνα του Μαΐου), μπορούσαμε να φτάσουμε στο σήμερα με το χρώμα παντού να είναι πράσινο με μια κλειδαριά που να το κλειδώνει ανάλογα με τους εμβολιασμούς κάθε νομού.

Με τους λοιμωξιολόγους να επιμένουν να δέχονται να χωρίς δισταγμό να γελοιοποιούνται/εργαλειοποιούνται (εθίστηκαν πλέον στη δόξα της προβολή
του ειδώλου τους, γι αυτό) συνεχίζοντας τις εμφανίσεις τους και ξεκινώντας να μιλούν για ατομική ευθύνη και άλλα τέτοια τζανκ φουντ σκέψης.

Γιατί η ατομική ευθύνη είναι πλέον ένα μικρής διατροφικής αξίας φαγητό με όλες αυτές τις ηλίθιες, αποτυχημένες συνταγές που προηγήθηκαν ενώ θα μπορούσε να περάσει ως αξιόλογο πιάτο αν είχε σερβιριστεί ως συνοδευτικό της σωστής αντιμετώπισης που μπορούσαμε να ακολουθήσουμε και που αναφέρθηκε παραπάνω.

Αν το κάναμε, οι μόνοι που δεν θα εργάζονταν στο σύνολο τους (πάλι θα εργάζονταν αρκετοί από αυτούς αφού θα υπήρχε ο εσωτερικός τουρισμός) θα ήταν οι απασχολούμενοι στον τουρισμό και τα χρήματα που ξοδεύτηκαν για επιδόματα (η αγαπημένη λέξη του Έλληνα που έφτασε να την σιχαθεί -προσωρινά φυσικά- μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού) σε όλες τις εργασιακές ομάδες θα είχαν ξοδευτεί με πιο χρήσιμο τρόπο.

Για την αγορά ράπιντ τεστ για παράδειγμα που θα γινόταν δωρεάν και καθημερινά ώστε να ελεγχθεί απόλυτα η όποια εσωτερική εμφάνιση του ιού.

Τι να κάνει άραγε αυτή η ψυχή;

KODAK Digital Still Camera

Αλήθεια,τι να κάνει άραγε αυτή τη στιγμή ο Μπουτάρης;

Γιατί ενώ ο Ζέρβας,που,απέναντι σε έναν που αποτελεί τον ορισμό του συστημικού (https://365meres.wordpress.com/2019/03/08/mporeis-dystyxws-oxi/) και που βολεύτηκε παρά την αποτυχία του να επιβεβαιώσει τον τίτλο του φαβορί,δεν του πήγαν όλα ζερβά και από σπόντα κατέληξε στη θέση δεν ξεκίνησε καλά και του αφιέρωσα άρθρο (https://365meres.wordpress.com/2020/02/17/apolithoma-etvn-56/)
δείχνει να άλλαξε δρόμο,να πήγε πίσω από τα φώτα και τις μικροκομματικού τύπου κλασικές πρακτικές και να κάνει σιγά σιγά πραγματάκια για την εικόνα -σε πρώτη φάση και θέλω να πιστεύω πως δεν θα μείνουμε εκεί- της πόλης.

Τι να κάνει λοιπόν ο πρώην δήμαρχος;
Το μόνο γνήσιο ελληνικό τρολ στην ιστορία της πολιτικής σκηνής που κατέκτησε δημαρχιακό θώκο;

Ίσως να μην μετακόμισε στο σπίτι του.
Μπορεί να μένει ακόμη εκεί που έμενε και σαν δήμαρχος και να αράζει απαλλαγμένος από την ευθύνη να περάσει μια εικόνα που δεν ήταν δική του στα ΜΜΕ της Αθήνας.
(σημ. Αυτό κι αν δεν ήταν ενδεικτικό για τι τρολ μιλάμε.Τον λάτρευαν οι ξένοι που δεν τον ζούσαν κι όταν τους τον απομυθοποιούσες με χειροπιαστά παραδείγματα σε κοιτούσαν σαν χάνοι και προσπαθούσαν να καταλάβουν αν τους τρολάρεις ή μιλάς σοβαρά.)

Μπορεί λοιπόν αυτό το ήσυχο Κυριακάτικο πρωινό που γράφονται αυτές οι γραμμές να χαλαρώνει πίνοντας το καφεδάκι του και χαζεύοντας τη θέα προς τη θάλασσα πίσω από το παράνομο παράθυρο που άνοιξε,με ένα μειδίαμα να σχηματίζεται στο πρόσωπο του όταν σκέφτεται τι δηθενιές πουλούσε μέσω των ΜΜΕ.

Μετά θα κατέβει για μια βόλτα και θα αναπολεί τις εποχές που μπορούσε να λέει ζώα τους πολίτες αλλά αυτός να παρκάρει πάνω στο πεζοδρόμιο και σε ράμπες ΑΜΕΑ.
Πηγή με φωτογραφικές αποδείξεις:
https://365meres.wordpress.com/2014/12/18/o-mpoutaris-oi-gaidaroi-kai-ta-provata/

Φτάνοντας στον Λευκό Πύργο ίσως να ανηφορίσει προς την ΧΑΝΘ όπου μπροστά από τη ΔΕΘ θα του κοπεί η ανάσα από τα γέλια όσο θα σκέφτεται πόσο εύκολα μοίραζε τρολάρισμα,με το τελεφερίκ που θα ξεκινούσε από εκεί,την δημοτική συγκοινωνία που θα περνούσε και από εκεί και τόσα άλλα…

Όπως και να το δεις πάντως,ο Μπουτάρης άφησε όντως το ιδιαίτερο στίγμα του.

Μετά τον γελοία ακατάλληλο για δημόσια θέση Παπαγεωργόπουλο (αποτέλεσμα της έλλειψης πολιτικής ποιότητας των πολιτών να γεννήσουμε κάτι καλό),ένα αθεράπευτο ναρκισσιστή που άφησε τα ποντίκια να φάνε τα πάντα και να κρύψουν τα σκουπίδια τους κάτω από το χαλί
(https://365meres.wordpress.com/2014/04/08/mpoutaris-to-pio-systimiko-troll/)
μέχρι που αυτό δεν χωρούσε περισσότερα και έκανε την αηδία για τα συστημικά πρόσωπα να ξεχειλίσει και ως μόνο τρόπο αυθόρμητης αντίδρασης του νηπιακής ωριμότητας πολιτικού σώματος να οδηγήσει στη ψήφο-τρολάρισμα που έβγαλε τον Μπουτάρη,ο τελευταίος ήταν η νομοτελειακή κατάληξη.

Παρότι έκανε μπαμ από μακριά,σαν να καθόταν πάνω σε μια φωτεινή σημαδούρα στη μέση του Θερμαϊκού,η πόλη που για δεκαετίες έπλεε λάθος δεν μπόρεσε να την αποφύγει,αυτός πήδηξε πάνω της και στρογγυλοκάθισε στον θρόνο της.

Όπου σαν ένα μοναδικό υβρίδιο καλικάντζαρου και τρολ ήταν μια όαση απόκοσμης δροσιάς που κυριαρχούσε σαν εικόνα πάνω και από την εικόνα της πόλης που τον υπηρετούσε αντί να την υπηρετεί και έδενε απόλυτα με την μπόχα από τους γεμάτους σκουπίδια κάδους που μάζευαν όποτε τύχαινε και την βρωμιά και εγκατάλειψη που κυριαρχούσε παντού…

Καλά να είναι λοιπόν όπου και να είναι γιατί ίσως να ήταν και αναγκαία η παρουσία του,πολύ περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο μπορεί να βρισκόταν στη θέση του,μετά τον φτερωτό γιατρό με τα γρήγορα πόδια και το αργό μυαλό.

Έδωσε πιστεύω σε όλους ένα μάθημα στο που μπορεί να καταλήξει μια πόλη όταν οι πολίτες δεν έχουν φροντίσει για την δική τους εκπαίδευση και με την ψήφο τους οδηγούν αργά αλλά σταθερά το μέρος που ζούνε πάνω σε ύφαλο.

Όπως απαραίτητος ήταν και ο ΣΥΡΙΖΑ:
(Τα γάτο-χρυσόψαρα, οι κλόουν και το τσίρκο…)

Εύχομαι ο σημερινός να μην επιτρέψει στον εαυτό του να επιστρέψει στην αρχική εικόνα που δημιούργησε και στο τέλος της θητείας του να τον θυμόμαστε και να του αποδώσουμε τα εύσημα για κάτι περισσότερο από μια κατεδάφιση ή μια συντήρηση.

Γιατί απέναντι στον προηγούμενο δεν χρειάζεται να προσπαθήσει και ιδιαίτερα κάποιος για να δείξει καλύτερος όμως η πόλη χρειάζεται πολλές στοχευμένες δράσεις για να γίνει καλύτερη κι αυτό είναι που πρέπει να μετράει στο μυαλό όλων.

Να μην καταλήξει σαν τον Μπουτάρη,που το μόνο ουσιαστικά θετικό του έργο για την καθημερινότητα ήταν τα πασαλάκια,όπως στο δρόμο μας που μέσα σε μια μέρα έγινε ανθρώπινος όπως δείχνει η φωτογραφία

KODAK Digital Still Camera

από εκεί που τα προηγούμενα χρόνια γινόταν ο κακός χαμός και μόνο από τύχη δεν κόλλησε κάποιο ασθενοφόρο,να ζήσουμε την απόλυτη ξεφτίλα σαν πόλη,να πεθάνει άνθρωπος με μια κλινική και τρία νοσοκομεία σε ακτίνα ενός χιλιομέτρου.

KODAK Digital Still Camera

(σχετικό μου άρθρο:
https://365meres.wordpress.com/2018/04/25/o_pio_ilithios_dimos_sti_xora/)

(σημ.1 Προτού πει κανένας…φρέσκος αναγνώστης την εξυπνάδα του,έχω αυτοκίνητο αλλά δεν με ενοχλεί που δεν το παρκάρω όπως ο Λούκι Λούκ το άλογο του και δεν μπορώ να βγω στο μπαλκόνι και να πηδήξω πάνω του αφού ο δρόμος δεν το επιτρέπει.)

(σημ.2 Καλό θα ήταν να γίνει μια επίβλεψη στους δρόμους που έχουν μπει ώστε να τοποθετηθούν ξανά κάποια που έφυγαν από τη θέση τους -όπως και στον δικό μας- και να πάψουν τα κενά που προσφέρουν ιδιότυπες,ατομικές θέσεις στάθμευσης καθ όλη τη διάρκεια της μέρας.)

Υ.Γ.
Σίγουρα θα ήθελε μεγάλη προσπάθεια από κάποιον να μιμηθεί τον Μπουτάρη και να προσβάλει για παράδειγμα ασύστολα ένα ζωντανό κομμάτι της πόλης,έναν ολόκληρο μικρόκοσμο της Θεσσαλονίκης,με λόγια (αποκαλώντας συλλήβδην όσους τον αποτελούν αλήτες) αλλά και πράξεις (παραστάσεις του δήμου σε δικαστήρια ως μάρτυρας κατηγορίας) εκτός μέτρου.

Δεν θέλει όμως την παραμικρή προσπάθεια για να υποπέσει στο λάθος των ξύλινων δηλώσεων -και κλασικών πρακτικών- για το θεαθήναι αν δεν σκοπεύει να στηρίξει με διαρκείς πράξεις ουσίας διάφορα δίκαια αιτήματα προς το κράτος που εδρεύει -και σε αρκετές περιπτώσεις κωφεύει- στην Αθήνα.

Όπως αυτά του (παρά τα προβλήματα από τα λαμόγια και την έλλειψη σοβαρού νομοθετικού πλαισίου και ελέγχου από το κράτος που επέτρεπαν σε αυτά να κινούνται ελεύθερα σε κάθε ερασιτεχνικό σωματείο φέρνοντας τα κοντά ή στο χείλος της καταστροφής) ζωντανού οργανισμού της πόλης που λέγεται Γ.Σ. ΗΡΑΚΛΗΣ.

Εμβόλιο κατά της ηλιθιότητας και ιοί ανθρώπων και υπολογιστών


Edit (μεγάλο) 3/5/20

Σε όλους αρέσει να δικαιώνονται για κάτι που υποστηρίζουν.
Αυτοί που δεν νιώθουν ποτέ αυτό το συναίσθημα είναι όσοι αφήνουν τη συναισθηματική πλευρά τους να παίρνει τα ηνία και να γεμίζει το μυαλό τους με οπτικές και κρίσεις που δεν ακολουθούν τη λογική με αποτέλεσμα να διαψεύδονται διαρκώς από την πραγματικότητα που πολλές φορές αφορά σε κάτι που απασχολεί την επικαιρότητα.

Με αποτέλεσμα πολλοί από αυτούς να αναγκάζονται να ακολουθούν ευφάνταστα σενάρια όπως έγινε και με τις μάσκες και η χρήση τους που έχει ξυπνήσει ο,τι σενάριο συνωμοσίας μπορεί να φανταστεί κάποιος.
Κάτι που έγινε για μια επένδυση στη κατασκευή μασκών στην Ελλάδα.

Λες και ο κάθε επιχειρηματίας ενδιαφέρεται πραγματικά για το χρώμα της κυβέρνησης κι όχι του χρήματος γι αυτό και εμφανίστηκαν φυσικά και φωτογραφίες τους με στελέχη της προηγούμενης κυβέρνησης να καμαρώνουν σαν γύφτικα σκεπάρνια δίπλα τους.

Αν είναι λαμόγιο κάνει διαχρονικά τις δουλειές του (βλέπε Καλογρίτσας) αν είναι σούπερ λεφτάς αλλάζει την υποστήριξη του πιο γρήγορα από όσο ανοιγοκλείνει τα βλέφαρα του (βλέπε Σαββίδης) κι ας μένουν με τα μάτια κλειστά σε αυτή τη πραγματικότητα όλοι όσοι οπαδοποιούν την πολιτική,αγιοποιούν κόμματα και πολιτικούς και ονειρεύονται πράγματα που δεν ισχύουν.

Όλοι όμως (και καλοί και κακοί όπου είναι άλλο θέμα ποιος και πως το ελέγχει αυτό) θέλουν τον ίδιο οδικό χάρτη. Ελαχιστοποίηση της γραφειοκρατίας και σταθερό φορολογικό (γενικά νόμων) πλαίσιο για να μπορούν να σχεδιάσουν τις κινήσεις τους.

Φτάσαμε σε σημείο λοιπόν η ανάγκη και η ιατρική κρίση να νικήσουν έστω την γραφειοκρατία και το αργό δημόσιο όπως νίκησαν και την διαδικτυακή νηπιακή κατάσταση στην οποία βρισκόταν το κράτος με αποτέλεσμα πάρα πολλά που στο εξωτερικό είναι εδώ και χρόνια μέρος της καθημερινότητας των πολιτών να αρχίσουν να μπαίνουν ταχύτατα και στη δική μας καθημερινότητα.

Κάτι που υπό την ελληνική πραγματικότητα θα χρειαζόταν πολλά χρόνια τώρα έγινε σε εβδομάδες ή ετοιμάζεται να γίνει μέσα σε μερικούς μήνες.
Ακόμη πιο ταχύτερα γιατί βρέθηκε και ο κατάλληλος άνθρωπος στη κατάλληλη θέση.

Φτάσαμε λοιπόν στο σημείο αυτοί που γκρίνιαζαν γιατί «είμαστε άχρηστοι σαν χώρα» που δεν παράγουμε μάσκες (λες και το έκανε κανένας άλλος πλην Κίνας) τώρα που βρέθηκαν κάποιοι που έπιασαν στον ύπνο μέχρι και τους σχολαστικούς Γερμανούς (που όταν το κατάλαβαν έδιναν όσα όσα για να πάρουν αυτοί την έτοιμη γραμμή παραγωγής και να μη χάσουν την κούρσα των παραγγελιών) να φωνάζουν πως πάνε να μας τις επιβάλουν με το ζόρι για να βγει η επένδυση και άλλα φαιδρά,όταν μιλάμε για κάτι που μπορείς να φτιάξεις μόνος σου μέσα σε ένα λεπτό χωρίς να χρειαστεί να ξοδέψεις ούτε λεπτό του ευρώ.

Το πλέον ανησυχητικό όμως είναι πως με αυτά και με αυτά για πάρα πολλούς η μάσκα έγινε ή θα γίνει το βασικό στοιχείο της συνολικής εικόνας και θα πάνε περίπατο οι βασικοί και πολύ πιο σημαντικοί κανόνες που δίνουν το μεγαλύτερο ποσοστό στο αποτέλεσμα αντιμετώπισης μια πανδημίας.
Η προσωπική υγιεινή και η τήρηση αποστάσεων.

Μάσκα που γι αυτούς τους λόγους δεν πρέπει και δεν μπορεί να είναι αξεσουάρ της καθημερινότητας σε κάθε δραστηριότητα όπως δείχνει και ο επίσημη λίστα της Πολιτικής Προστασίας αλλά ίσως και να γίνει (ως ύστατη προσπάθεια για την αποφυγή δεύτερης καραντίνας) εφόσον μεγάλο μέρος του πληθυσμού δείξει στις επόμενες εβδομάδες πως δεν αξίζει να ανήκει ούτε στους χιμπατζήδες αφού ακόμη και για πιθηκοειδή και μαϊμούδες έννοιες όπως προσωπική υγιεινή και προσωπικός ζωτικός χώρος είναι τυπωμένες στο DNA τους.

edit 4/5/21: Με τις λάθος επιλογές της πολιτείας από το καλοκαίρι και μετά όπως το άνοιγμα του τουρισμού (εξέλιξη της πανδημίας και επιλογές για τα οποία θα γράψω εν ευθέτω χρόνω) και την δραματική αύξηση των θανάτων η μάσκα έγινε τελικά αξεσουάρ που βγάζουμε δυσκολότερα από το εσώρουχο μας.

maska-xrisi1

Κάτι που σε εμάς φαίνεται να έχει σβηστεί και μόνο υπό τον φόβο μιας ασθένειας το θυμόμαστε όπως βλέπει κανείς στη παρακάτω εικόνα.

e-shop line

Που θα έπρεπε όμως να είναι καθημερινότητα και να μην φαντάζει περίεργη αλλά να δείχνει σεβασμό στον εαυτό μας και στους γύρω μας (στη περίπτωση αυτή στον μπροστινό μας) όμως αν επιχειρούσες να το εφαρμόσεις πριν την πανδημία αποτύγχανες παταγωδώς.

Αυτό γιατί βρισκόταν πάντα οι «έξυπνοι» που δοκίμαζαν να μπουν στον ενδιάμεσο χώρο με χρήση απίστευτων δικαιολογιών όπως και όσοι ήταν έτοιμοι για καβγά  με το κλασικό «προχώρα κι άλλο σιγά μη περιμένω εγώ εξαιτίας σου τόσο μακριά ρε μεγάλε» λες και η συνολική απόσταση που είχαν να διανύσουν από το αρχικό σημείο Α (το σπίτι τους) μέχρι το τελικό σημείο Δ (το κατάστημα) άλλαζε αν έκαναν μια στάση στο  Β ή στο Γ σε αυτή την τελική ευθεία και επηρέαζε και τον χρόνο αναμονής αλλά μαζί με τις έννοιες που είναι κανόνας για τα ζώα ένας απίστευτος αριθμός ανθρώπων έχει πάρει διαζύγιο συνολικά από τη νοημοσύνη.
(Δεν παραθέτω σχέδιο από βιβλίο γιατί απλούστατα σέβομαι όσους διαθέτουν την ικανότητα να το αντιληφθούν χωρίς σκιτσάκι.)

Είναι ωραίο λοιπόν συναίσθημα αυτό που δημιουργείται από τη χρήση της λογικής,όταν περνάνε μερικές μέρες και αισθάνεσαι δικαιωμένος από τις εξελίξεις με όσα έχεις γράψει στις δυο τελευταίες παραγράφους ενός άρθρου σου όπως ωραίο θα είναι (αλλά καθαρά ατομικής υστεροφημικής φύσης και όχι συνολικά για την κοινωνία αν συμβεί) αν δικαιωθείς για όσα γράφεις πέντε παραγράφους προτού το τέλος κάνοντας μια μεταγενέστερη προσθήκη στο αρχικό κείμενο όπως αυτή.

Αρχικό άρθρο 29/4/20
Επειδή ξύπνησε πάλι το αστείο δαιμόνιο του Έλληνα που είναι (not) τόσο έξυπνος που άγεται και φέρεται από μια φωτογραφία ή ένα τίτλο.
(Τα αν λατρεύει τελικά ο λαός αυτός τα σενάρια συνωμοσίας περισσότερο από
τους περισσότερους λαούς ή είναι το ίδιο και σε άλλες χώρες θα είχε ενδιαφέρον κάποιος να το ψάξει.)

Τα εκατομμύρια εμβόλια λοιπόν του δήθεν σκανδάλου που ξαφνικά ανακάλυψαν κάποιοι και ανακάλυψαν και εμπλοκή Τσιόδρα (ποιοι άραγε προσπαθούν να τον χτυπήσουν ανεπίσημα από την αρχή ενώ επίσημα λένε άλλα…) ήταν την εποχή του Η1Ν1.

Τότε που ο αρχικά ΠΟΥ έκανε δραματικές ανακοινώσεις,στην πρωτόγνωρη (από την περίοδο της Ισπανικής γρίπης,σχεδόν εκατό χρόνια πριν) προοπτική να έχουμε μια φονική πανδημία.Ανακοινώσεις που αποδείχθηκαν υπερβολικές τελικά,αλλά μπορούν να δικαιολογηθούν από τον φόβο τους να κατηγορηθούν αν αποδεικνυόταν φονικότερος από όσο ήταν.

Γι αυτό τώρα,για να μην την πατήσει ξανά, έκανε αρχικά αρκετά πιο μετριοπαθείς, ίσως περισσότερο μετριοπαθείς από όσο θα χρειαζόταν δημόσιες τοποθετήσεις.

Είναι ίσως και η μοίρα του ειδικού όταν έχει να κάνει με zero day απειλές.
Καταστάσεις δηλαδή κατά τις οποίες αντιμετωπίζει σε πραγματικό χρόνο ένα πρωτόγνωρο πρόβλημα.

Το ίδιο ισχύει για παράδειγμα και με τους πρωτοεμφανιζόμενους ιούς στους υπολογιστές που τρέχουν Windows και τους ειδικούς που σχεδιάζουν τα διάφορα antivirus προγράμματα.

Προγράμματα προστασίας που βασίζονται σε κάποια πρωτόκολλα και σε κάποιες λίστες που ανανεώνονται ανά τακτά χρονικά διαστήματα για να ελέγχουν και να αποκρούουν ή να σταματούν σε δεύτερο χρόνο τα διάφορα κακόβουλα προγράμματα που ψάχνουν ξενιστή (συσκευή με λειτουργικό σύστημα) για να εξαπλωθούν.

Πολλές φορές μάλιστα βάζουν σε περιορισμό (καραντίνα) όχι μόνο το επικίνδυνο αρχείο αλλά και όσα μέρη του λειτουργικού είναι υποψήφια για πιθανή μόλυνση προσπαθώντας πάντα αυτό που κάνουν να επηρεάσει όσο λιγότερο τη λειτουργία του συστήματος.

Με την «ελπίδα» των δημιουργών τους να λυθεί όσο πιο γρήγορα γίνεται το πρόβλημα που αφορά την επιβίωση του υπολογιστή και κατ επέκταση του τελικού χρήστη.

Τα καλά αντιιικά λοιπόν ξεχωρίζουν από τα κακοσχεδιασμένα στην ταχύτητα με την οποία διακρίνουν ένα πραγματικό πρόβλημα ασφαλείας, στην ταχύτητα που ανανεώνουν τις λίστες τους με τις απειλές, στην αξιοπιστία αυτών των καταλόγων, στην ευελιξία τους να προσαρμόζουν τη δράση τους με βάση τα δεδομένα που έχουν ανά πάσα στιγμή και στην ισορροπία που κρατάνε όσον αφορά τα μέτρα που λαμβάνουν.
Με ζητούμενο να βγει το pc από τη δύσκολη θέση με την λιγότερη δυνατή ταλαιπωρία για το λειτουργικό και τον κάτοχο του.

Όπως και οι υπεύθυνοι κρατικοί λειτουργοί αντίστοιχα, πέρα από την προσωπική τους διαίσθηση και νοημοσύνη όσον αφορά την παρατήρηση βασίζονται σε ιατρικά πρωτόκολλα και στην ιατρική βιβλιογραφία που προστρέχουν και συμβουλεύονται και πρέπει να κάνουν ακριβώς τα ίδια με τα αντιιικά προγράμματα των υπολογιστών όσον αφορά έναν ιό και τον πληθυσμό μιας χώρας κι αυτό είναι που ξεχωρίζει τους καλούς από τους κακούς,αυτό είναι που διαχωρίζει την σωστή από μια κακοσχεδιασμένη αντιμετώπιση.
https://365meres.wordpress.com/2020/03/24/kovid-19-to-anagnwsma/

Προγράμματα όμως που είναι όλα ευάλωτα στις πρωτοεμφανιζόμενες απειλές γιατί δεν έχουν κανένα απολύτως στοιχείο στο οποίο να στηριχθούν.
Απειλές που γι αυτό το λόγο ονομάζονται zero day threats.
https://en.wikipedia.org/wiki/Zero-day_(computing)

Όπως «ευάλωτοι» είναι και οι γιατροί στις αντίστοιχες δικές τους zero day απειλές (όπως ο κορωνοϊός) όσον αφορά το πως θα τις διακρίνουν όσο πιο έγκαιρα και έγκυρα γίνεται και πως θα τις αντιμετωπίσουν, ακόμη κι αν αφορά στους καλύτερους των καλύτερων,ακόμη κι αυτούς που απαρτίζουν έναν παγκόσμιο οργανισμό.

Προγράμματα και γιατροί που τελικά κρίνονται εκ του αποτελέσματος και που στο τέλος μετράνε όλα τα παραπάνω αλλά και η συνολική τους παρουσία και ιστορικό όσον αφορά το πόσο καλά τα καταφέρουν.

Φυσικά κι εδώ μπορεί να εμφανιστεί κάποιος συνωμοσιολόγος που να πει για παράδειγμα πως τους ιούς τους φτιάχνουν οι εταιρείες που πουλάνε antivirus προγράμματα.

Αγνοώντας πως το τέλειο είναι ουτοπικό και πως όπως και στον τοίχο που σοβατίζει (αν είναι αυτό το επάγγελμα του) θα βρίσκουν πάντα ελαττώματα, έτσι συμβαίνει και με οποιοδήποτε ανθρώπινο δημιούργημα οπότε και σε ένα λειτουργικό σύστημα που σαν εγκέφαλος επιδρά με άπειρα άλλα κομμάτια ενός υπολογιστή θα υπάρχουν ελαττώματα (τρύπες) που επιτήδειοι ανακαλύπτουν και προσπαθούν να εκμεταλλευτούν.

Δεν θα σκεφτεί καν πως ακόμη και με Windows χωρίς προγράμματα ασφαλείας έχει τον τρόπο να περιορίσει τις απειλές αν αποκτήσει νοοτροπία ανθρώπου που ψάχνει και μαθαίνει να λειτουργεί ως ιδανικός χρήστης που ξέρει πως πρέπει να κινηθεί στο διαδίκτυο.

Δεν θα περάσει καν από το μυαλό του πως μπορεί να αποκρούσει οποιαδήποτε απειλή από μόνος τους αν περιορίσει όλες σχεδόν τις ευκολίες που του παρέχει το σύστημα του και την ελαχιστοποίηση της «κοινωνικότητας» του όσον αφορά τη διασύνδεση του με άλλα συστήματα.

Μετά φυσικά θα έχει άλλη μια συσκευή τηλεόρασης (και μάλιστα της προ smart εποχής) που τον κλειδώνει στους τέσσερις τοίχους του δωματίου του και στις τέσσερις γωνίες της οθόνης.

Όπως δεν θα σκεφτεί ποτέ να ψάξει και να βρει πως υπάρχει καλύτερο σύστημα από αυτό που έχει,που δεν χρειάζεται αντιιικά όχι τόσο γιατί είναι πολύ ανώτερο (που είναι) αλλά κυρίως γιατί το χρησιμοποιούν άτομα που στην πλειοψηφία τους πλησιάζουν σε αυτό που θεωρείται συνειδητοποιημένος χρήστης.

Π.χ. στο ίδιο κεντρικό διαμέρισμα του σκληρού δίσκου λειτουργικό και προσωπικά αρχεία στα Windows ενώ μια διανομή Linux φτιάχνει ξεχωριστά φυσικά τμήματα κατά την εγκατάσταση της για να μην φοβάσαι μη χαθούν τα αρχεία σου αν για κάποιο λόγο θέλεις/πρέπει να εγκαταστήσεις ξανά το λειτουργικό.

Στα Windows ψάχνεις εναγωνίως (κι αυτό αν έχεις την άνεση και δεν κράσαρε το σύστημα) που και πως να πάρεις backup για να τα βάλεις πίσω ξανά μετά την επανεγκατάσταση,στο Linux εγκαθιστάς χωρίς άγχος το λειτουργικό όσες φορές θέλεις και όλα τα προσωπικά σου αρχεία σε περιμένουν όλη την ώρα στο διαμέρισμα τους ήσυχα κι ωραία.

Διαχειριστές by default (από προεπιλογή,από τον σχεδιασμό του συστήματος) οι χρήστες των Windows γιατί είναι μεγάλη υπόθεση και τρομερή δυσκολία να βάλουν κωδικό αν χρειάζεται να κάνουν μια παρέμβαση στο σύστημα (που αν χρειαζόταν θα τους δίδασκε και πως αυτό είναι κάτι που πρέπει να προσέξουν και από την άλλη by default απλοί χρήστες όσοι χρησιμοποιούν Linux (και χωρίς καμιά παρενέργεια όσον αφορά την εμπειρία χρήσης) ώστε να θυμούνται πότε πρέπει να προσέχουν αλλά και απειλή να υπάρξει τα ζωτικά σημεία του λειτουργικού παραμένουν απρόσβλητα.

Άτομα δηλαδή που δεν περνάνε την ώρα τους να διαβάζουν μόνο αν φάνηκε το βρακάκι της τάδε τραγουδίστριας (και μετά να το παίζουν πως δεν έχουν ιδέα από τέτοια κουτσομπολιά,που αν βρισκόταν κάποιος τρολοχάκερ να βγάλει στη φόρα το ιστορικό αναζήτησης όλων αυτών θα γελούσε και το παρδαλό κατσίκι) αλλά ενδιαφέρθηκαν να μάθουν από μόνοι τους πως λειτουργεί όλο αυτό το πράγμα που έχουν στα χέρια τους.

Από τους υπολογιστές σαν ατομικές μονάδες έως όλο αυτό το παγκόσμιο δίκτυο και πως να τα αξιοποιούν χωρίς να κάνουν πράγματα που θέτουν σε ευάλωτη θέση το λειτουργικό τους.

Αλλά και να τα σκεφτεί όλα αυτά και να τα ξέρει θα προτιμάει πάντα να βασίζεται στους άλλους για να μπορεί να βρίσκει εξιλαστήρια θύματα για την κατάσταση του και τις επιλογές του.
Κακό λειτουργικό, κακές εταιρίες antivirus, συνωμοτούν για να με κλέψουν πουλώντας μου προστασία κλπ…

Που σαν συνειδητοποιημένους χρήστες Linux μπορεί να παρομοιάσει κανείς και όσους δεν χρειαζόταν τις συστάσεις του κράτους για να ακολουθήσουν μέτρα ατομικής υγιεινής και προστασίας γιατί τα τηρούσαν από μόνοι τους και προ κορωνοϊού και θα τα τηρούν και μετά.

Που αν το έκανε το σύνολο του πληθυσμού, αν ήταν συμπεριφορές περασμένες με κάποιο τρόπο στο DNA μας τότε οι ιογενείς λοιμώξεις του αναπνευστικού θα ήταν πολύ πιο εύκολα αντιμετωπίσιμες.
https://365meres.wordpress.com/2020/03/08/koronoie_esy_super_star/

Κάτι που τους προστατεύει από ιογενείς λοιμώξεις κατά τη διάρκεια της ζωής τους περισσότερο από τους υπόλοιπους που θέλουν έναν Σπύρο Παπαδόπουλο να τους λέει να πλένουν όσο πιο συχνά γίνεται τα χεράκια,λες και είναι μωρά.
Που στο τέλος τα μικρά παιδιά θα φτάσουν να πιστεύουν πως το νίπτω τας χείρας μου το είπε αυτός κι όχι ο Πόντιος Πιλάτος.

Τότε λοιπόν, πίσω στο 2009 δεν υπήρξε κανένα σκάνδαλο εμβολίων όπως κάποιοι στημένοι ή άσχετοι δημοσιογράφοι που πήραν πτυχίο δια αλληλογραφίας και με εγκέφαλο αμοιβάδας (σημ. οι αμοιβάδες δεν έχουν εγκέφαλο) και κάποια μπλογκ διαδίδουν (παρά τα στοιχεία) και βρίσκουν τους πάντα πρόθυμους τύπους σαν τον παραπάνω φανταστικό μπογιατζή να το διακινούν γεμίζοντας άχρηστο στόκο και βάφοντας με λάθος χρώμα διαδικτυακούς τοίχους.

Όσο για τα διπλάσια από τον πληθυσμό εμβόλια που αναφέρουν ως σκάνδαλο,αν εσύ που τους διαβάζεις τρέχεις να ασπαστείς αυτά που γράφουν γιατί δεν θυμάσαι/έμαθες από προσωπική εμπειρία (ώστε έτσι να ξέρεις) πως έχεις κάνει πολλά εμβόλια δύο δόσεων γιατί κάποια έτσι είναι σχεδιασμένα να δρουν στον οργανισμό σου, ψάξε για φάρμακο που να εκκινήσει τον εγκέφαλο σου.

Είχαν αγοραστεί λοιπόν εμβόλια δύο δόσεων γι αυτό ο διπλάσιος του πληθυσμού αριθμός τους. Διπλάσιος όμως του αριθμού των ευπαθών πολιτών κι όχι όλου του πληθυσμού γι αυτό αφορούσε 8 εκατομμύρια κι όχι 16 και 20 που πετάνε σαν νούμερο τα νούμερα.

edit 4/5/21: Τώρα που είναι κανονική η πανδημία και κινδυνεύουν και οι ίδιοι, όλοι οι παραπάνω πολιτικοί σαλτιμπάγκοι, ακόμη και τα κομματόσκυλα τους, ξέχασαν την τότε παράσταση και φωνάζουν και γαυγίζουν για περισσότερα εμβόλια χωρίς να τους ενδιαφέρει αν και πόσα θα αναγκαστούμε ως χώρα να  πετάξουμε για διαφόρους λόγους.

Που μάλλον είδαν κάπου να αναφέρεται «διπλάσια του πληθυσμού» οι wannabe ντετέκτιβς και θα είπαν από μέσα τους πόσοι είμαστε όλοι,τόσοι,άρα τόσα περίπου θα αγοράστηκαν…
(Κάποιους όντως πρέπει να τους έκαναν κάποιο αποτυχημένο εμβόλιο μικρούς, δεν εξηγείται αλλιώς τέτοιο επίπεδο διανοητικής υστέρησης.)

Παραγγελία που προφανώς όταν προέκυψαν νέα -πιο κοντά στην πραγματικότητα- στοιχεία από τον ΠΟΥ ακυρώθηκε (γιατί τελικά παραλάβαμε ως χώρα κάτω από 4 εκ. εμβόλια) και γι αυτό όλοι παρέμειναν αθώοι από την προκαταρκτική κιόλας φάση της έρευνας που ακολούθησε και ολοκληρώθηκε το 2014, ο δε Τσιόδρας δεν ήταν καν εμπλεκόμενος-ελεγχόμενος.

Αντιθέτως είχε προτείνει αυστηρό έλεγχο στη χρήση των φαρμάκων:
(από το 2009):

«…Η Επιτροπή πρότεινε την αυστηρή επιτήρηση σε όλο τον υγειονομικό τομέα της χρήσης των αντιιικών φαρμάκων λόγω πιθανών παρενεργειών. Αναφερόμενος στην κατάχρηση αντιιικών φαρμάκων, ο λοιμωξιολόγος του ΚΕΕΛΠΝΟ κ. Σ. Τσιόδρας σημείωσε ότι «στην Ιαπωνία που υπήρχε μεγάλη χρήση ταμιφλού είχαν παρατηρηθεί μέχρι και ψυχωσικές αντιδράσεις ή παρενέργειες ψυχωσικού τύπου»…»

Υπόθεση και έρευνα που έχει ευρύτερη σχέση με την υπόθεση Novartis και την «κόντρα» ΡάικουΤουλουπάκη αφού η δεύτερη κατηγορείται πως όταν διαδέχθηκε την πρώτη δεν συμπεριέλαβε στον φάκελο της έρευνας το αθωωτικό πόρισμα των εισαγγελέων διαφθοράς Ελευθεριανού και Σέβη για την ιστορία των εμβολίων.
πηγή:
ΑΝΑΦΟΡΑ ΕΠΙΚΟΥΡΩΝ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΩΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΩΝ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ
https://online.fliphtml5.com/rpfjv/mrcw/

Το σκάνδαλο είναι λοιπόν που οι έξυπνοι της πλάκας πιάνονται τόσο εύκολα κορόιδα να «ποινικοποιούν» και να καταπίνουν αμάσητα σενάρια με βάση μια φωτογραφία.
Κατ ευφημισμόν έξυπνοι που θα ήταν ισόβια αν υπήρχε τρόπος να ποινικοποιηθεί η ηλιθιότητα.

Άτομα που το μόνο που μπορεί να ερεθίσει τον εγκέφαλο τους είναι ένα σενάριο συνωμοσίας και που ψάχνουν φαντάσματα ακόμη και για τις μάσκες επειδή δεν μπορούν να συνδέσουν λογικά την εποχή της καραντίνας που περνάμε με την επερχόμενη σταδιακή άρση των αποκλεισμών με ο,τι αυτό συνεπάγεται για τον αριθμό των ατόμων που θα βρίσκονται την ίδια στιγμή σε συγκεκριμένα κλειστά πολυσύχναστα μέρη  και πόσο θα αυξήσει και τον αριθμό ανεγκέφαλων αφού η αύξηση του ποσοστού του πληθυσμού που θα μπορεί να μετακινηθεί χωρίς περιορισμούς θα πάει στο 100%.

Πληθυσμός που –δυστυχώς– χωρίς διαρκή βομβαρδισμό ενημέρωσης θα εμφανίσει ένα μεγάλο ποσοστό που θα παρασυρθεί και θα ξεχάσει πόσο στοιχειώδης είναι η προστασία της μάσκας (αλλά μοναδικό μέσο -έστω ελάχιστης προστασίας- αυτή τη στιγμή για τις καταστάσεις συνωστισμού μας με…σταρχιδιστές πολίτες που αναπόφευκτα θα δημιουργηθούν) αν δεν συνεχίσει να τηρεί όλα όσα πρέπει σε επίπεδο προσωπικής συμπεριφοράς.

Ο καθένας μπορεί λοιπόν να είναι (ή να γίνει) κάποιος που σκέφτεται,ψάχνει λίγο από μόνος του και δεν παρασύρεται με τόση ευκολία γιατί έχει/θα έχει εκπαιδεύσει τον εαυτό του να πηγαίνει κόντρα στις παρορμήσεις του είτε να βγάλει κάρτα διαρκείας στην ομάδα των παραπάνω ατόμων παραμένοντας έρμαιο στη κάθε παραπλανητική φωτογραφία και τίτλο που κανονίζει την οπτική του, κάτι για το οποίο δεν υπήρξε και δεν θα υπάρξει ποτέ θεραπεία μέσω τρίτων.

Δικαίωση Τραμπ για τις ενέσεις απολυμαντικού!


Μιλήστε τώρα αν μπορείτε γατάκια επιστήμονες!
Ο άνθρωπος δείχνει στη λαϊκή σοφία την εμπιστοσύνη που της αξίζει.
Που μου θέλετε και χρήματα για έρευνες.Εδώ μιλάμε για τον δήμιο της πανδημίας!
Μετά θα σας αποκαλύψει και τον τρόπο να βάζετε το ηλιακό φως σε χαπάκια και πως να τα βάζετε μέσα στους ασθενείς.
Θα καθαρίσει και θα φωταγωγήσει όλους όσους τον ακούσουν και δεν φάνε την προπαγάνδα του συστήματος που αυτός συστηματικά πολεμά σαν σούπερ ήρωας!
Αυτός γιατί εσείς με τα πτυχία είστε άχρηστοι μπροστά στο μεγαλείο του ανυπέρβλητου μυαλού του!

Μόνο πρόβλημα πως μετά τον Τραμπ οι άξιοι ψηφοφόροι του που θα έχουν επιζήσει θα είναι δύσκολο να βρουν να ψηφίσουν κάποιον που να επισκιάσει την φανταστική προεδρία του.
Ο μόνος που θα αξίζει να στηρίξουν μετά από αυτόν και ίσως μπορέσει να τον ξεπεράσει σε δημοφιλία θα είναι ένας άλλος Ντόναλντ,ο Ντόναλντ Ντακ!
Donald Duck for president!

Απολίθωμα ετών πενήντα έξι;


Το μόνο σωστό που έκανε ο προηγούμενος δήμαρχος (σε αδυναμία του να βρει άλλη λύση σε κυκλοφοριακό και νοοτροπία) ήταν τα πασαλάκια που έκαναν κάπως ανθρώπινη την ροή των οχημάτων σε προβληματικούς δρόμους.

Όπως ακριβώς έκανε ανθρώπινη την κίνηση και το καμουφλαρισμένο σε τσιμεντένια νησίδα πασαλάκι,παρέμβασης προγενέστερης δημοτικής αρχής στην οδό Ολυμπιάδος.
Τι πιο αναμενόμενο λοιπόν να σκέφτεται ο τωρινός να τα ξηλώσει από παντού.
Όχι γιατί βρήκε λύση αλλά για μικροπολιτικούς λόγους.

Όχι γιατί είναι πιο δύσκολο να αστυνομεύσει ο δήμος τις συγκεκριμένου αριθμού ελεγχόμενες θέσεις στάθμευσης/τροφοδοσίας καταστημάτων αλλά γιατί προτιμά να κάνει την χάρη σε άτομα που στην κλασική άρπα-κόλλα λογική που διακατέχει τους σύγχρονους καραγκιόζηδες,πολίτες κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση με τον ομώνυμο λαογραφικό χαρακτήρα,θεωρούν υπέρ τους να παρκάρει κάποιος όπου θέλει χωρίς να αντιλαμβάνονται πως το διπλοπαρκάρισμα που θα γίνει λίγο πιο πάνω από περαστικό πελάτη κάποιου άλλου θα εμποδίζει ένα δυνητικά δικό τους πελάτη κοκ.

Αφήνοντας στην άκρη πως μιλάμε για συνοικιακούς στην ουσία δρόμους και το έωλο αυτό επιχείρημα αφορά σε περαστικούς οδηγούς που δεν μένουν στην περιοχή.
Γιατί αν μένεις στην περιοχή πας και από το σπίτι σου,με τα πόδια.

Γιατί άλλη όρεξη δεν είχα εγώ (και όποιος θεωρεί τον εαυτό του λογικό) να πάρω το αυτοκίνητο μου και να φύγω από την δική μου γειτονιά για να πάω να πάρω κάτι από το συνοικιακό κατάστημα άλλης περιοχής.

Τώρα,αν είμαι στον δρόμο,μου έρθει η τρελή επιθυμία να μασήσω τσίχλα αλλά δεν μπορώ να σταματήσω στο πρώτο ψιλικατζίδικο που θα βρω γιατί θα μπλοκάρω τελείως την κυκλοφορία,θα χάσει λιγότερα από όσα θα έχανε από τον μόνιμο κάτοικο που θα έκανε +15 λεπτά να φτάσει σπίτι του εξαιτίας πολλών σαν κι εμένα «περαστικών/περιστασιακών πελατών» σε παρόμοιους δρόμους ο οποίος μετά δεν θα είχε όρεξη να βγει από το σπίτι του και θα έπαιρνε τις δικές του τσίχλες (και όχι μόνο) από το περιφερειακό τεράστιο σούπερ μάρκετ γιατί θα ήξερε πως θα ήταν καθαρά θέμα τύχης να βρει ελεύθερο σημείο ακριβώς μπροστά στο ψιλικατζίδικο της γειτονιάς του να διπλοπαρκάρει -κι αυτός- ώστε να τις αγοράσει.

Δεν έβαλα επίτηδες περισσότερα λεπτά γιατί αν κάποιος θεωρεί λίγα τα δεκαπέντε και πως δεν μπορούν να επηρεάσουν την ψυχολογία κάποιου ας καθίσει ακίνητος μπροστά σε ένα ρολόι και ας περιμένει να περάσουν χωρίς να κάνει τίποτα ουσιαστικό.
Κι αν το κάνει και αντιληφθεί πόσο δραματικό είναι τότε ας προσομοιώσει σκηνικό δρόμου γεμάτου εμπόδια που δεν επιτρέπουν απρόσκοπτη ευθεία πορεία,ούτε και εύκολη προσπέραση τους.

Κοινώς,μεγαλύτερη ηλιθιότητα από το να υποστηρίξει ένας καταστηματάρχης σε ένα δρόμο σαν την Μπότσαρη για παράδειγμα πως βασίζεται στους περαστικούς με τα αυτοκίνητα που θα περάσουν από τον δρόμο και όχι στους μόνιμους κατοίκους που θα περπατήσουν στο πεζοδρόμιο,δεν μπορεί να υπάρξει ως επιχείρημα.

Γιατί τι πιο φυσικό να περνάω με το αυτοκίνητο από εκεί για να πάω από το Ποσειδώνιο στην Κάτω Τούμπα και αντί να κοιτάω πως θα κάνω σλάλομ ανάμεσα στα διπλοπαρκαρισμένα και από τις δυο πλευρές και να ξεκολλήσω από το σημείο να δω την επιγραφή «5 ζευγάρια/3 ευρώ» που θα έχει κολλήσει στο μαγαζάκι της η κυρά Μαρία και να πω «Όχι! πρέπει να σταματήσω οπωσδήποτε να τις πάρω».

Δεν είναι λοιπόν δύσκολο για έναν αποφασισμένο δήμαρχο να κάνει βίωμα κάποιους απλούς κανόνες με το να αστυνομεύσει για παράδειγμα αποτελεσματικά συγκεκριμένα σημεία αλλάζοντας και –το βασικότερο– την νοοτροπία των πολιτών.
Αρκεί να μην λειτουργεί εκείνος με την νοοτροπία περασμένων δεκαετιών.

Φυσικά ίσως να είναι πιο αποδοτικό για τα έσοδα του δήμου να επιστρέψουμε στη προηγούμενη κατάσταση…
Γιατί αλλιώς είναι για παράδειγμα να γράψει η δημοτική αστυνομία τρεις-τέσσερις φορές αυτούς που θα παρκάρουν εκτός θέσης τροφοδοσίας καταστημάτων ή παράτυπα σε αυτές (μετά εντυπώνεται στον εγκέφαλο της πλειοψηφίας να το αποφύγει) και αλλιώς να αφαιρέσει τα πασαλάκια και όποτε περνάει από εκείνους τους δρόμους να έχει να γράφει 30-40 κάθε φορά αφού πρώτα δείξει το δήθεν κοινωνικό πρόσωπο του δήμου και του δημάρχου και κορνάροντας το ακούσουν και φύγουν πρώτα άλλοι 15-20…

Και το άδειο μυαλό κάποιων ικανοποιημένο και τα ταμεία του δήμου πιο γεμάτα
(Που αν πονηρά σκεπτόμενος το κάνει όσο πιο γρήγορα γίνεται δεν θα έχει προβάλει να ξεχαστεί η προηγούμενη κατάσταση και δεν θα κακοφανεί στην πλειοψηφία η επιστροφή στα ίδια χάλια…)

Ίδιες αντιδράσεις είχαν και οι λεωφορειόδρομοι όταν είχαν γίνει.
Είναι που είμαστε και ως είδος οι άνθρωποι λάτρεις της ρουτίνας και εραστές της συνήθειας,είναι και η δική μας,σαν λαός,τεράστια ποιοτική έλλειψη όσον αφορά την αναλυτική σκέψη που προτιμάμε να φτύνουμε τον εαυτό μας στον καθρέπτη γι αυτό που βλέπουμε αλλά αντί να αλλάξουμε την εικόνα που δείχνουμε να χρησιμοποιούμε τα σάλια απλά για να τον γυαλίζουμε.
Σάλια που μας τρέχουν και όποτε προσφέρεται κάποιος να ικανοποιήσει ατομικές μας ορέξεις

Μην απορούμε λοιπόν που από την κατάντια του συστημικού τρολ που είχαμε για δήμαρχο περάσαμε σε ένα νεότερο μεν άτομο αλλά εξίσου βαθιά συστημικό (όσον αφορά την νοοτροπία των μικροπολιτικών ερεθισμάτων) σοβαροφανές απολίθωμα.

Έχει όμως την ευκαιρία,λόγω του τρόπου που λειτουργούσε ο προηγούμενος στην ανάθεση συγκεκριμένων έργων (π.χ. πλατεία Ελευθερίας) αλλά και συγκυριακά λόγω κάποιων εξελίξεων (αποχώρηση ιδιώτη από το πολυόροφο πάρκινγκ στη Πολυτεχνείου) να αποδείξει πως μπορεί να λαξεύσει έστω και λίγο αυτό που παρουσιάζει και να παραδώσει κάτι έστω λίγο καλύτερο από αυτό που παρέλαβε στο θέμα του κυκλοφοριακού αλλά και λίγο καλύτερους πολίτες όσον αφορά την νοοτροπία που θα αλλάξει βιωματικά.

Όπως ακριβώς γίνεται και με το τσιγάρο που ακούς πλέον και από καπνιστές (που αναγνωρίζουν πως είναι κακό το κάπνισμα) να εκτιμούν που γυρίζουν σπίτι και τα ρούχα τους δεν βρωμάνε τσιγαρίλα αφού σε χώρους που πριν δεν έβλεπες τον απέναντι σου μπορούν κι αυτοί να αναπνέουν καθαρό αέρα και πως τα δυο λεπτά που θέλει να βγουν έξω για να κάψουν ένα τσιγάρο περνάνε και γρήγορα (σε σχέση με δυο λεπτά ακινητοποιημένοι στην κίνηση ακόμη κι αν καπνίζουν) και ευχάριστα εφόσον η ποιότητα του αέρα στον χώρο που θα επιστρέψουν διατηρείται σε υψηλά στάνταρντ και αν παραμείνει αυστηρός ο έλεγχος σε δυο χρόνια δεν θα είναι απαραίτητος στον σημερινό βαθμό αφού το λογικό και σωστό που τώρα για πολλούς ακούγεται και φαίνεται παράλογο θα έχει γίνει βιωματική εμπειρία για την πλειοψηφία.

Ακριβώς το ίδιο με αυτό που προσφέρουν (αναγκαστικά) τα πασαλάκια σε συγκεκριμένους δρόμους και που στο μέλλον,σε άλλες γενιές δεν θα είναι απαραίτητα γιατί θα έχουν βοηθήσει βιωματικά τις προηγούμενες να δουν και να επικοινωνήσουν εμπειρικά την ευρύτερη εικόνα κι όχι μόνο αυτή που (λειτουργώντας σαν παρωπίδες) τους αφήνουν να δουν τα ψηλά κτήρια με τον στενό δρόμο ανάμεσα τους στον οποίο δραστηροποιούνται.

Υ.Γ. 1
Αντί να «ξηλώσει» την υποχρεωτική νομιμότητα που προσφέρουν τα πασαλάκια και μετά να αμολάει την δημοτική αστυνομία να φέρνει κλήσεις με το τσουβάλι ας βάλει τους δημοτικούς αστυνομικούς να κάνουν κάτι πιο ουσιαστικό.

Παραδείγματος χάριν,σε συνέργεια με την τροχαία και το αρμόδιο τμήμα του ΑΠΘ να δείξουν/διδάξουν εμπειρικά στους οδηγούς πως το να σταματάμε σε μια διασταύρωση πριν το φανάρι,ακόμη κι αν αυτό είναι πράσινο,αν βλέπουμε πως θα μείνουμε στο μέσον της και θα μας βρουν εκεί οι άλλοι οδηγοί δημιουργώντας όλοι μαζί κυκλοφοριακή συμφόρηση,ένταση και νεύρα,βελτιώνει και την κυκλοφορία και την ψυχολογική μας κατάσταση και στην πράξη μειώνει τον χρόνο που κάνουμε για να φτάσουμε στον προορισμό μας και μειώνει και τα μικρό-τροχαία που από ατύχημα καταλήγει να είναι δυστύχημα για τον τρίτο οδηγό που για κακή του τύχη έτυχε να βρίσκεται εκείνη την ώρα εκεί.

Αν κάνει κάτι τέτοιο τότε στο τέλος της θητείας του μπορεί να έχει λιγότερα οικονομικά έσοδα από κλήσεις ο δήμος αλλά θα έχει κερδίσει πλουσιότερους σε μαθήματα,νοοτροπία και διάθεση πολίτες κι αυτός πρέπει να είναι ο στόχος ενός δημάρχου κι όχι να υποκύπτει με νοοτροπία κοντόφθαλμης ψηφοθηρίας σε -ούτως ή άλλως κακές και για τους ίδιους- απαιτήσεις.

Υ.Γ. 2
Για να προλάβω τον κάθε εξυπνάκια,μένω σε δρόμο που έχει πασαλάκια (και μάλιστα και από τις δύο πλευρές) και συνεχίζω να επιθυμώ την παραμονή τους εφόσον λείπει η κοινή λογική και από τον δήμο αλλά και από τους οδηγούς γιατί βάζω αλλά πράγματα πάνω από την εικονική μου ευκολία.
Επίσης,για να προλάβω γενικώς διάφορους με νοοτροπία που θέλω να δω να εξαφανίζεται έχω απορρίψει στην πράξη (σιωπηλά) πρόθεση διαγραφή κλήσης που ήρθε μέσω τρίτου σαν κάποιου είδους επιβράβευση για το παρακάτω σατιρικό κείμενο https://365meres.wordpress.com/2017/12/14/chaos-exaitias-ths-emfanishs-troxonomwn/ (κι ας είχα μια που αν συμπεριφερόμουν νόμιμα -αλλά χωρίς να σκέφτομαι τους άλλους- δεν θα την έπαιρνα ποτέ) και έχω και μάρτυρα για όποιον επιθυμεί να το αποδείξω.

Η μόνη διαφορά είναι στιλιστική…


Το Ελεγκτικό Συνέδριο ζήτησε λένε «επιπλέον» στοιχεία για να εγκρίνει την σύμβαση ΟΑΣΘ-ΚΤΕΛ.Εξάλλου με νούμερα ασχολείται.Αριθμούς και ποσά.
Μέχρι εδώ καλά.Τι ζήτησε;
1ον Πόσος είναι ο διαθέσιμος στόλος του Οργανισμού,
2ον Πόσα λεωφορεία που είναι προς ακινητοποίηση
3ον Την σημερινή κάλυψη των λεωφορειακών γραμμών
4ον Τις ανάγκες που υπάρχουν.

Το θέμα λοιπόν δεν είναι τόσο το ελεγκτικό συνέδριο αλλά πόσο μεγάλα νούμερα είναι αυτοί διοικούν υπουργείο και #ΟΑΣΘ (ΟΣΕΘ) γιατί με όσα αναφέρονται πως ζητήθηκαν μάλλον άδειο φάκελο έστειλαν.

Το επιπλέον που αναφέρεται λοιπόν στα ρεπορτάζ μόνο ως λάθος διατύπωση μπορεί να εκληφθεί και κακή χρήση ελληνικών γιατί αν δεν έστειλαν τα παραπάνω τι στοιχεία ακριβώς έδωσαν,σέλφι με τις φάτσες τους και την ηλικία τους για να δουν στο Ελεγκτικό Συνέδριο αν κρατιούνται καλά για την ηλικίας τους;

Εγκεφαλικά πάντως μια χαρά κρατιούνται όλοι αυτοί αφού καταφέρνουν να εκλέγονται ή να αναλαμβάνουν θέσεις ευθύνης.
Το ότι τους ψηφίζουν οι πολίτες-πρόβατα που στριμώχνονται σαν ζώα επί τόσες δεκαετίες στα λεωφορεία ενός οργανισμού που από την αρχή του δημιουργήθηκε σε λάθος βάσεις κι αντί σαν μονοπώλιο να είναι σούπερ κερδοφόρος κατάντησε εδώ που είναι τώρα,είναι η καλύτερη απόδειξη.

Και κάπως έτσι 120 οχήματα που αγόρασαν τα ΚΤΕΛ δεν μπορούν να δοθούν προς χρήση ώστε να αρχίσει να αποσυμφορείται το πρόβλημα του μοναδικού δημόσιου συγκοινωνιακού μέσου της πόλης.

Και κάπως έτσι 300 άνθρωποι-οικογένειες (οι οδηγοί που θα προσλάβουν τα ΚΤΕΛ) δεν έχουν ξεκινήσει να φέρνουν εισόδημα στο σπίτι τους και κάπως έτσι συνεχίζουμε από εκεί που το αφήσαμε (σε όλους τους τομείς)…

Έφυγαν οι ανίκανοι και ήρθαν οι ανίκανοι και η μόνη διαφορά είναι στιλιστική.

Παρέλαση ιδεών,παρέκκλιση ιδεολογιών,παράκρουση μαζών…


Έχουν γραφτεί/ειπωθεί τόσες μέρες τα άπειρα για τη πράξη μιας ομάδας κοριτσιών (όχι και τόσο μικρών) που προσπάθησαν να αποδώσουν σε ελεύθερη διασκευή το silly walks των ανατρεπτικών και διαχρονικών Monty Python που σατίρισαν τόσο πετυχημένα την γραφειοκρατία και την γιγάντωση του κράτους που θρέφει με κάθε ευφάνταστο τρόπο ορδές άχρηστων για τους πολίτες υπαλλήλους.
Ακόμη και δημιουργώντας υπουργεία για την ανάπτυξη τρόπων βαδίσματος,βάζοντας την πραγματική ανάπτυξη στον πάγο.

Σε ελεύθερη διασκευή γιατί πήραν απλά τη κίνηση ενώ η κίνηση τους δεν είχε καμία σχέση με αυτό που διακωμωδεί ο John Cleese στο σκετς του.
Επειδή ζουν σε μια χώρα που έχουν την ελευθερία να το κάνουν.

Το προσπάθησαν αποτυχημένα από άποψη θεάματος γιατί ακόμη και για να υποδυθεί κάποιος κάτι ηλίθιο θέλει ταλέντο.Για μένα πάντα,άλλος μπορεί να τους έδινε και το όσκαρ υποκριτικής. Η μεγαλύτερη αποτυχία τους όμως ήταν ο χρόνος που το έκαναν και κυρίως ο χρόνος στον τόπο που το έκαναν.

Το έκαναν στην πρώτη παρέλαση της μετά ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ εποχής,στη παρέλαση για το ΟΧΙ και την αντίσταση που προηγήθηκε των 4 ετών Γερμανικής-ναζιστικής κατοχής.

Μπορεί τώρα να τους ήρθε αλλά δεν είναι πειστικό που στα 4 χρόνια διακυβέρνησης που προηγήθηκαν,μέσα στα οποία οι παρελάσεις απέκτησαν και γνωρίσματα δικτατορικής/χουντικής αισθητικής,με τσολιάδες να χορεύουν και αρνιά να ψήνονται στο Σύνταγμα από τα κιτς καλλιτεχνικά συντάγματα της συγκυβέρνησης,δεν ένιωσαν την κακογουστιά για παράδειγμα να τις πνίγει.

Μπορεί τώρα να ένιωσαν καλλιτεχνικό οίστρο ενάντια σε κουρδισμένα στρατιωτάκια που υπακούνε τυφλά διαταγές αλλά δεν είναι πειστικό πως δεν «βραχυκύκλωσαν» επί 4 χρόνια που το ΟΧΙ από τα χείλη των ηγετών ταξίδεψε ως ΟΧΙ από τα χείλη των πολιτών αλλά τελικά έγινε ΝΑΙ με τις υπογραφές των πολιτικών,όταν ο αντίλαλος του επέστρεψε τον αντίκτυπο που είχε αυτό στη γερμανοδηγούμενη ΕΕ και πως δεν «ξεκουρδίστηκαν» τότε μπροστά στις φασιστικού τύπου κομματικές διαταγές για κυβερνητική υποταγή που έκαναν το άσπρο μαύρο όσον αφορά την εν ψυχρώ δολοφονία των ιδεολογιών που οδήγησαν αυτά τα δυο κόμματα στην εξουσία.

Δεν είναι πειστικό που 4 χρόνια δεν είδαν την αλληγορία στα κατοχικά στρατεύματα της πολυπόθητης εξουσίας που οδήγησε στην με συνοπτικές διαδικασίες εκτέλεση των αντιφρονούντων (Λαφαζάνης,Κωνσταντοπούλου κ.α) που αρνήθηκαν να δεχτούν να γίνεται το άσπρο μαύρο για ένα καρβέλι ψωμί και μια θεσούλα συμβούλου που θα εξασφάλιζαν αν έμεναν σιωπηλοί,με τις ευλογίες κομματικών Γκεστάπο.

Δεν είναι πειστικό που μια τόσο ευαισθητοποιημένη (όπως η ίδια θέλει να περάσει με την ανακοίνωση της) παρέα τίποτα απολύτως δεν της έκανε εντύπωση,τίποτα δεν την ερέθισε τα περασμένα χρόνια με τους προηγούμενους…

Όπως δεν πείθουν και οι υπόλοιπες αιτιάσεις τους γιατί με μια δεύτερη ανάγνωση,μακριά από συναισθηματισμούς που δημιουργούν λέξεις-ταμπέλες,φαίνεται ξεκάθαρα πως έγραψαν κάτι χωρίς πολύ σκέψη,απλά για να δικαιολογήσουν τη πράξη τους.

Γιατί αν τα σκέφτηκαν καλά όσα έγραψαν τότε είναι απλά δείγμα άκριτης σκέψης να μη μπορούν να αντιληφθούν την απόλυτη σχέση που έχει η υπεράσπιση της ελευθερίας ενός λαού με τον πατριωτισμό.

Επειδή μόνο σε ένα αμόρφωτο άνθρωπο ο πατριωτισμός συγχέεται με τον εθνικισμό και το να πάρει κάποιος τα όπλα για να αμυνθεί  με μιλιταριστικές προθέσεις.
Και μόνο αμόρφωτοι άνθρωποι μπορούν να γίνουν είτε πιόνια υμνητών του Χίτλερ που το παίζουν πατριώτες για τη βουλευτική αποζημίωση  είτε να ασπάζονται ρητορικές όσων μισούν κάτι τόσο ωραίο και έναν ύμνο στη μοναδικότητα και την διαφορετικότητα όπως την ύπαρξη μιας πατρίδας.

Επειδή μόνο σε ένα μπερδεμένο μυαλό δεν ξεχωρίζει μια παρέλαση που τιμάει τους αγώνες για ελευθεριά σαν τη δική μας της 28ης Οκτωβρίου (και της 25ης Μαρτίου) από παρελάσεις με μιλιταριστικό υπόβαθρο όπως του γείτονα για παράδειγμα που γιορτάζει την άλωση μιας ξένης αυτοκρατορίας.

Επειδή μόνο σε ένα νεκρό νοητικά άτομο το αντικείμενο έχει και το ρόλο του υποκειμένου και δεν είναι θέμα επιλογής και διαφορετικής χρήσης του.
Για τέτοια άτομα είναι το ίδιο ένα όπλο στα χέρια κάποιου που σκοτώνει με αυτό στα χέρια αυτού που προστατεύει από αυτόν που θέλει να σκοτώσει.
(Ίδιο μέχρι να συμβεί στα ίδια,μετά μια χαρά ξεχωρίζει και γίνεται πάλι ένα ουδέτερο αντικείμενο που έχει καλή ή καλή χρήση,ανάλογα ποιος το χρησιμοποιεί).

Τέτοια άτομα δεν ξεχωρίζουν και τους στρατούς και πως κάποιοι υπάρχουν απλά γιατί κάποιοι άλλοι με περίεργες/αδιευκρίνιστες προθέσεις έχουν τέτοιους,ούτε πως η ισορροπία είναι το πρώτο που διδάσκουν οι παγκόσμιοι φυσικοί κανόνες και καταγγέλλουν το φιλειρηνικό λαό που και τα ίδια ανήκουν επειδή δείχνει πως τιμά την ελευθερία του και όσους θυσιάστηκαν γι αυτή και ενδιαφέρεται για τη διατήρηση της,σε ένα κόσμο που απέχει πολύ από το να χαρακτηριστεί αγγελικά πλασμένος.

Επειδή μόνο σε ένα ακαλλιέργητο ον δεν προκύπτει συνειρμικά πως ένας λαός χωρίς ελεύθερη πατρίδα δεν νιώθει ποτέ ολοκληρωμένος και ελεύθερος και πως αν ένας λαός αγαπάει την πατρίδα του θα επιδείξει πατριωτισμό και θα αγωνιστεί και με τα όπλα αν χρειαστεί για να την υπερασπιστεί απέναντι στον οποιονδήποτε.

Άχαστο στοίχημα πως αύριο μεθαύριο μπορεί να βρεθούν σε πορεία για τους Κούρδους ή τους Παλαιστίνιους χωρίς να καεί ο εγκέφαλος τους.
(Είτε γιατί τον έχουν κάψει ήδη είτε γιατί απλά υποδύθηκαν).

Γιατί δηλαδή να έχουν οι Κούρδοι και οι Παλαιστίνιοι πατρίδα;
Τι τους χαλάει να μην έχουν και να ζουν στη πατρίδα άλλων αν είναι ελεύθεροι να αναπνέουν; Πως κάνουν έτσι για να πατάνε λίγο χώμα που να το λένε δικό τους…

Φυσικά μόνο σε ένα ζόμπι που τριγυρνάει χωρίς σκοπό δεν είναι αυτονόητα όλα τα παραπάνω.Ένα ζόμπι που δεν έχει και την τέλεια ισορροπία λόγω ανύπαρκτης εγκεφαλικής λειτουργίας και πέρα από αργό είναι και επιρρεπές σε silly walks.
Που μοιάζει με το περίφημο περπάτημα του John Cleese αλλά μόνο οπτικά.

Εκτός κι αν δεν είναι πραγματικά ζόμπι αλλά κομματικά…

(Πάντα θέλω να πιστεύω τα καλύτερο για τον οποιονδήποτε.
Επειδή για παράδειγμα είναι πολύ καλύτερο κάποιος διαιτητής να είναι λαμόγιο και τα παίρνει για να δίνει αβαβά πέναλτι παρά να είναι απλά ανίκανος κι αν και συνήθως η πραγματικότητα με διαψεύδει εδώ κάτι μου λέει πως έχουμε την εξαίρεση του κανόνα και μια αβαβά διαμαρτυρία).

Μπορεί λοιπόν να μην έχουν μπερδεμένες τις έννοιες στο μυαλό τους αλλά να έκαναν ο,τι έκαναν ενώ τα αντιλαμβάνονται πολύ καλά όλα αυτά.
Ίσως να βγήκαν από τους τάφους τους μόλις έπεσε το κομματικό παράγγελμα και περπάτησαν όπως ακριβώς τους δόθηκε εντολή να περπατήσουν.

Σαν καλοκουρδισμένα,καλολαδωμένα κομματικά στρατιωτάκια που εμπλέκονται άμεσα στα παιχνίδια πολιτικών στους πολέμους εξουσίας τους.
Μια διμοιρία ενός λόχου μιας κομματικής στρατιάς στις υπηρεσίες στρατηγών που δίνουν αναφορά για την πορεία της μάχης απευθείας στον αρχηγό.

Φυσικά τότε θα πήγαινε περίπατο και το αφήγημα τους οπότε δεν μπορούν να πουν τίποτα παραπάνω από όσα έγραψαν στην ανακοίνωση τους.

Έτσι απλά περιμένουμε τα πιστά στρατιωτικά σκυλιά των άλλων που θα πολεμήσουν για να ανακαλύψουν στοιχεία για το αν ήταν μια αυθόρμητη πράξη ακομμάτιστων θαυμαστριών των Monty Python ή ένα κομματικό muppet show υπό την μπαγκέτα πρώην κατόχων της εξουσίας στη μάχη προπαγάνδας για την εκ νέου απόκτησης της.

Όλο αυτό μάλιστα γίνεται απλά κωμικό όταν κάποιοι πάνε να συγκρίνουν τη πράξη αυτή,με την οργάνωση,τη σκηνοθεσία και το θεατρικό στήσιμο της,με όσα αυθόρμητα έγιναν στη παρέλαση του 2011 που οδήγησε στην αποχώρηση των επισήμων.

Θα μπορούσε κάποιος να πει πως είναι ίδιες πράξεις αν πριν την παρέλαση ξάπλωναν στο έδαφος μπροστά από την εξέδρα των επισήμων και τους εμπόδιζαν να την παρακολουθήσουν γιατί π.χ. δεν αξίζουν αυτοί οι επίσημοι και αυτοί οι κρατικοί λειτουργοί να ψηλώσουν από κάτι τέτοιο και δεν αρμόζει να είναι αυτοί ο κρατικός καθρέπτης της ελευθερίας για την οποία κάποιοι πέθαναν.

(Γι αυτό και όταν τότε έγινε γνωστό πως αποχώρησαν οι «επίσημοι» και αποχώρησαν και οι σε ρόλο πραιτοριανών τους δυνάμεις των ΜΑΤ κάποια τμήματα που περίμεναν και δεν αποχώρησαν παρέλασαν μπροστά από τον απλό κόσμο και αν έμεναν όλα,τότε όλα θα είχαν παρελάσει.Αλλά οι διοικητές των περισσότερων ενδιαφέρονται απλά να έχουν να δείχνουν πως παρέλασαν μπροστά από έναν ΠτΔ που αμετροεπώς δήλωσε πως στα 10 του έκανε αντάρτικο στον Β’ΠΠ και να δειχτούν στις στρατιωτικές ηγεσίες για να τσιμπήσουν καμιά προαγωγή).

Θα έκαναν πραγματικά δήλωση οι κοπέλες αυτές αν έδειχναν στο ζεύγος Πατούλη για παράδειγμα πως αυτοί που πολέμησαν για την ελευθερία αξίζουν καλύτερους πολιτικούς και επίσημους από αυτούς που αντί σεβασμού στο δρώμενο χαριεντίζονταν ναρκισσιστικά στα smartphone τους με τους followers τους στο διαδίκτυο επενδύοντας στην εικόνα που πουλάνε στη μάζα.

Γιατί καμιά ελληνική παρέλαση-εκδήλωση δεν είναι ωδή στον μιλιταρισμό.
Θεατρικό δρώμενο είναι διατήρησης μνήμης στις θυσίες προγόνων και πίστη σε όσα τους έκαναν να πάρουν τα όπλα για να υπερασπιστούν την ελευθερία του τόπου τους απέναντι σε αυτόν που ήρθε να την πάρει με τα όπλα.

Προγόνων που είχαν μαύρα μεσάνυχτα ποιος ακριβώς ερχόταν να τους πάρει την πατρίδα.Εκτός κι αν πιστεύουν κάποιοι πως η πλειοψηφία του πληθυσμού που τότε ζούσε πρωτόγονα στην επαρχία είχε γνώση και άποψη για τον Χίτλερ ή την ένοιαζε ποιος ερχόταν.
Αρκούσε που κάποιος ερχόταν.

Κι ας τους έβαλαν μετά οι δήθεν μορφωμένοι να σφαχτούν μεταξύ τους για το ποιος θα μας κατσικωθεί και στη σφαίρα επιρροής ποιανού θα γίνουμε παιχνίδι,παραμορφώνοντας για μια ακόμη φορά την ιστορία αυτού του τόπου και στερώντας άλλη μια ευκαιρία να στήσουμε ένα σωστό κράτος από το μηδέν που βρεθήκαμε.

(Γιατί αν είχε προλάβει ο Καποδίστριας να μας κάνει κράτος με ουσιαστικά μορφωμένους και κατ’ επέκταση σωστά εκπαιδευμένους πολίτες δεν θα φτάναμε να έχουμε εμφύλιο.Που και αν κινδυνεύαμε να έχουμε θα φρόντιζαν οι σωστοί-ικανοί πολίτες να μαζέψουν κάθε κομματικής καρυδιάς καρύδι και κάθε δεξιό ή αριστερό σκουπίδι και να το κάνουν λίπασμα 3 μέτρα κάτω από το έδαφος).

Στη τελική,οι έννοιες πατρίδα και ελευθερία είναι πολύ απλές για να μπει κάποιος στο τριπάκι της υπερανάλυσης και του διχασμού-διαχωρισμού.
Πόσω μάλλον να μπερδεύονται με έννοιες όπως εθνικισμός και μιλιταρισμός σε μια γωνιά του πλανήτη που ακόμη και προτού γίνει κράτος,προτού καν αντιληφθεί αυτός που την κατοικούσε την έννοια του έθνους,αντιδρούσε αλλεργικά σε όποιον ερχόταν να του επιβληθεί με το ζόρι.
Σαν τους Γαλάτες στο μικρό γαλατικό χωριό που θέλουν απλά την ησυχία τους και την ελευθερία τους.Το μόνο που τους αρμόζει λοιπόν είναι να σκέφτεσαι πως μπορούν να γίνουν ποιοτικότερες. Γιατί η μια δεν έχει και μεγάλη αξία χωρίς την άλλη.

Όμως δεν έχουμε κάτι τέτοιο.
Δεν τις είδα να διαδηλώνουν με τη πράξη τους για κάτι τέτοιο.
Έχουμε κάτι που όποιο κι αν ήταν το σκεπτικό και το κίνητρο ήταν απλά silly.
Αθώα ή όχι και τόσο αθώα…

Όταν σου κάνουν το άσπρο μαύρο ρίξε γνώση για φως…

(Εντός αστικού ιστού, με συννεφιά που λειτουργούσε ως πέπλο, ο,τι αυτό συνεπάγεται)
σημ. κλικ πάνω της για να ανοίξει σε πραγματικό μέγεθος.

edit: 20/9/19
Πραγματικά δεν περίμενα να συμπέσει αυτό που -τυχαία- έγραψα χθες με μια έκρηξη, στο ελληνικό διαδίκτυο, των υποτιθέμενων φωτογραφιών του φεγγαριού από ένα κινητό.

Το να νομίζεις κάτι είναι φυσιολογικό.
Το να συνεχίζεις να το νομίζεις παρόλο που σου εξηγούν με απλό τρόπο γιατί είναι αδύνατο να συμβαίνει κι αυτό είναι ανθρώπινο.
Κι έχει πάρα πολλές ερμηνείες.
Πιστεύεις πιο εύκολα αυτόν που σου πουλάει χάντρες γιατί θες να τις αγοράσεις.
Απορρίπτεις κάτι που έρχεται σε αντίθεση με αυτά που θέλεις να πιστεύεις.
Αρνείσαι πως έχεις κάνει λάθος γιατί νομίζεις πως θα σε κοροϊδεύουν.
Βασικό χαρακτηριστικό όλων αυτών;
Δεν ενδιαφέρεσαι πραγματικά να βγεις από τη πλάνη σου.
Προτιμάς έτσι να υποστηρίζεις αυτούς που σε έβαλαν σε αυτή κι ας βάζεις και άλλους.
Όσο έχουν πάει Κινέζοι στο φεγγάρι, άλλο τόσο μπορεί ένα κινητό, όσο και να προχώρησε η τεχνολογία, να τραβήξει κοντινή φωτογραφία του φεγγαριού.
Κι όσο θα πάμε εμείς στο φεγγάρι, άλλο τόσο μπορεί να συμβεί στο μέλλον.
Αυτό που μπορεί να κάνει η τεχνολογία είναι να δημιουργεί την ψευδαίσθηση πως ένα κινητό μπορεί να κάνει υπερφυσικά πράγματα.
Αυτό που μπορεί να κάνει τέλεια η τεχνολογία είναι να δημιουργεί από το μηδέν ρεαλιστικές φωτογραφίες όταν σημαδεύεις κάτι πολύ μακρινό, όπως το φεγγάρι.
Όποιος θέλει να καταλάβει πως δεν γίνεται γιατί είναι θέμα περιορισμένου χώρου και φυσικών κανόνων ας διαβάσει.
Όποιος πάλι θέλει απλά να πιστεύει πως ένα κινητό μπορεί να νικήσει θεμελιώδεις νόμους της φυσικής, no problema.
Και η βλακεία θεμελιώδης νόμος της ανθρωπότητας είναι…
Εδώ άλλοι πιστεύουν πως μας ψεκάζουν…

Αρχικό κείμενο: (19/9/19):

Όταν έχεις άδεια αλλά από συνήθεια εξακολουθείς να ξυπνάς πρωί (εντάξει, όχι και τόσο πρωί όπως όταν πρέπει να είσαι στις 6π.μ στη δουλειά αλλά και το 7:30 νωρίς είναι) έχεις την ευκαιρία να απολαύσεις την ησυχία (ακόμη και μέσα στη πόλη) προτού γεμίσουν οι δρόμοι ανθρώπους και οχήματα που κινούνται αλλά και όλο το χρόνο να παρατηρείς και να επεξεργάζεσαι πράγματα που η βιασύνη (τις μέρες που εργάζεσαι) δεν σε αφήνει.
Όπως το αντάμωμα της μέρας με τη νύχτα μέσω του αντίο που λέει στα μάτια σου το φεγγάρι, προτού η εμφάνιση και άνοδος του ήλιου το καταστήσει μη ορατό.

Αυτό όμως που ποτέ δεν πρόκειται να δεις να εξαφανίζεται είναι τις εταιρείες να μη κάνουν το μαύρο άσπρο σχετικά με αυτά που πουλάνε μέσα από διαφημίσεις που προωθούν τα προϊόντα τους, τονίζοντας πρακτικά άχρηστα χαρακτηριστικά ή -στη καλύτερη των περιπτώσεων- λέγοντας τη μισή αλήθεια.

Γιατί είναι άλλο για παράδειγμα να σου διαφημίζει η χι εταιρεία μια τηλεόραση της και το απόλυτο της μαύρο, μέσα από μια διαφήμιση που βλέπεις στη δική σου τηλεόραση που δεν έχει δυνατότητα για τόσο καλής ποιότητας απεικόνιση, κρατάς τη πληροφορία, πας στο κατάστημα και τη βλέπεις…
(σημ. κι ας έχει κάποιους που ενώ κοιτάνε τη διαφήμιση από τη δική τους συσκευή λένε γουάου, αυτούς και στη Λαπωνία να τους παρατήσεις θα βρεθούν εσκιμώοι πωλητές να τους πουλήσουν ψυγείο ενώ θα χρειάζονται παλτό, γι αυτούς δεν υπάρχει σωτηρία)
…..κι άλλο να σου διαφημίζουν το ψηφιακό κόψε ράψε μιας φωτογραφίας ως οπτικό ζουμ ή τα άπειρα μεγαπίχελ ως κάτι σημαντικό ενώ σου «φορτώνουν» συσκευές με 45 προ-εστιασμένες κάμερες στη πλάτη τους η/και 7000MP που παράγουν γιγαντιαίων διαστάσεων φωτογραφίες μέσω μικροσκοπικού αισθητήρα και μέτριας ποιότητας φακών γιατί ξέρουν πως σπάνια θα έχει κάποιος την περιέργεια να δει αυτά που τράβηξε σε αναλογία 1:1 ακόμη κι αν χρησιμοποιεί μόνο το smartphone του ως συσκευή.
Είναι αρκετά έξυπνοι για να το ξέρουν αυτό.

Το ζητούμενο φυσικά ενός τέτοιου άρθρου δεν είναι να παρατήσουν όλοι τα κινητά και να πάρουν κάμερες γιατί τότε θα έπρεπε και όσοι έχουν απλές compact με ζουμ να πάρουν καλύτερες, όσοι έχουν καλύτερες να πάνε σε DSLR και όσοι έχουν DSLR να πάνε στη Χαβάη. Όχι για διακοπές, να κάνουν κατάληψη σε κάποιο state of the art τηλεσκόπιο.

Το ζητούμενο είναι να ξέρει ο μέσος αγοραστής πότε τον κοροϊδεύουν, τι ακριβώς του πουλάνε και πότε το παρουσιάζουν ως κάτι που δεν είναι ώστε να αποφασίζει πραγματικά εν γνώσει του.

Γιατί είναι διαφορετικό να ξέρεις πως στις 6 ίντσες της οθόνης βλέπεις μια μικρογραφία αυτού που φωτογράφισες στα 10MP με συνέπεια να κρύβονται οι ατέλειες, όπως ακριβώς συμβαίνει και με τις μικρογραφίες που βλέπεις στον υπολογιστή όταν ανοίγεις ένα φάκελο που περιέχει φωτογραφίες.
Που ακόμη και ένα επίτηδες πιξελιασμένο πρόσωπο νομίζεις πως είναι ΟΚ μέχρι να την ανοίξεις να τη δεις.

Όπως συμβαίνει με τη παρακάτω φωτογραφία.
(Από κινητό θα είναι ακόμη πιο έντονο το παράδειγμα γιατί και η μικρογραφία θα είναι μικρότερη λόγω μικρότερης οθόνης, σε σχέση με την ανάγνωση του άρθρου από την 15αρα ή 26αρα οθόνη ενός laptop ή desktop pc αντίστοιχα).
Πάνω είναι πως φαίνεται σε μικρογραφία, κάτω είναι σε πραγματικό μέγεθος.
Κι αν στις μικρές διαστάσεις ξεγελάει το μάτι όσον αφορά στο πρόσωπο, σε 1:1 είναι φανερό πως δεν διακρίνεται κανένα χαρακτηριστικό του.


Παρόλα αυτά, μπορεί να μετράνε άλλοι λόγοι περισσότερο (πρακτικότητα) και να επιλέγεις συνειδητοποιημένα τη συγκεκριμένη αγορά.

Αυτό είναι άλλο από το να σε έχουν πείσει πως αυτό που βλέπεις και τραβήχτηκε με τους φυσικούς περιορισμούς ενός πλακουτσωτού κατασκευάσματος πάχους λιγότερο του 1cm με παστωμένα εξαρτήματα μπορεί να συγκριθεί με φωτογραφία που τραβήχτηκε από συσκευή δημιουργημένη αποκλειστικά γι αυτό το σκοπό.
Όσο κι αν το τραβήξει κάποιος από τα μαλλιά…

Φυσικά το ίδιο ισχύει και όταν σου λένε άσε τα κινητά, πάρε αυτή εδώ τη κάμερα με τα 30MP και το 10Χ ζουμ, ενώ στην πραγματικότητα αυτή έχει ίδιου μεγέθους αισθητήρα με του κινητού σου, με προσφερόμενα scene modes χωρίς καμία δυνατότητα ουσιαστικής δικής σου παρέμβασης και από το διαφημιζόμενο ζουμ μόνο το 2 αντιστοιχεί σε οπτικό (φυσικό-μηχανικό) ενώ το υπόλοιπο 8 αφορά σε ψηφιακό, δηλαδή ίδια «απάτη» με ενός smartphone.
Που όταν δεν το εξηγούν με σαφή τρόπο είναι απάτη χωρίς εισαγωγικά.

Αν μάλιστα αυτή η κάμερα έχει και κακής ποιότητας φακό, λογικό να κάνει όχι ίδιες αλλά χειρότερες φωτογραφίες από ένα κινητό. Παρόλο που τη συγκεκριμένη φωτογραφική μπορεί να τη πουλάνε σε διπλάσια τιμή από μια άλλη που έχει μεγαλύτερης κλίμακας αισθητήρα, καλύτερους φακούς και ισχυρότερο (και μάλιστα όλο οπτικό) ζουμ, απλά λόγω ονόματος.
Κι έτσι καταλήγει κάποιος σε λάθος συμπεράσματα.
Γιατί εξετάζοντας επιδερμικά τα πράγματα αυτό που δημιουργεί στο μυαλό του είναι στερεότυπα.

Η αρχική φωτογραφία λοιπόν είναι η διαφορά ανάμεσα -ακόμη και- σε ένα hi-end smartphone και τη προσεγμένη επιλογή όχι μιας πανάκριβης DSLR αλλά μιας compact κάμερας (100-200€, δεν χρειάζεται να ξεπαραδιαστείς) με super zoom.
(σημ. Ήθελα να υπάρχει και το δέντρο στο κάδρο γι αυτό δεν το χρησιμοποίησα σε όλο διαθέσιμο εύρος του).

Δημιουργώντας χωρίς τη χρήση ψηφιακής επεξεργασίας εντός της συσκευής, απλά αξιοποιώντας κάποιες επιλογές σε manual mode (επίσης κάτι που κάνει τη διαφορά ανάμεσα στις κάμερες) ένα «ανάποδο» bokeh effect βγάζοντας το foreground αντί για το background out of focus κι έχοντας φέρει το φεγγάρι αρκετά κοντά ώστε παρά τους περιορισμούς (θολός ουρανός από το καυσαέριο και την συννεφιά) να ξεχωρίζουν οι λεπτομέρειες στην επιφάνεια του.
(Χωρίς να κάνω χρήση των 16MP της αλλά μένοντας επίτηδες στα 10 για να είναι πιο κάτω από των περισσότερων σημερινών κινητών)

Τώρα, αν φτιάξουν κάποτε κινητό που όταν φωτογραφίζω το φεγγάρι θα διαβάζει μέσω GPS τη θέση μου, θα ανατρέχει στο διαδίκτυο, θα βρίσκει μια φωτογραφία του φεγγαριού τραβηγμένη από κορυφαία DSLR που θα έχει την ίδια γωνία θέασης, θα την ράβει πάνω στη φωτογραφία που τράβηξα και μετά θα μου το παρουσιάζει στο δήθεν ζουμ με λεπτομέρειες τηλεσκοπίου, θα είναι μεν εντυπωσιακή αλλά θα έχει ίδια αξία με όση έχουν φωτογραφίες προσώπων με 340 φίλτρα στο instagram που δεν έχουν σχέση με αυτό που θα έβλεπες μέσω της οθόνης στη πραγματικότητα. Καμία.

edit 19/5/19 22:18  Επειδή πολλοί δεν θα καταλάβουν πως με το παραπάνω αναφέρομαι ξεκάθαρα στην απάτη του Huawei P30 με το υποτιθέμενο 50Χ ζουμ και το πονηρό «moon mode» ας δούμε παρακάτω πως ακριβώς γίνεται και πως ξεσκεπάστηκε.
Κάτι που έχουν αναλύσει εξαιρετικά στο παρακάτω σύνδεσμο:
https://www.androidauthority.com/huawei-p30-pro-moon-mode-controversy-978486/

Ακόμη πιο ευκολονόητο στο παρακάτω άρθρο:
https://in.mashable.com/tech/3114/are-the-moon-shots-from-the-huawei-p30-pro-fake

Πως το απέδειξαν λοιπόν;
Σε τρεις γύρους:
1. Θόλωσαν επίτηδες τη μια λήψη.
2. Επεξεργάστηκαν την επιφάνεια αφαιρώντας ή γυρίζοντας ανάποδα στοιχεία και στη συνέχεια έκαναν το πρώτο ώστε να μη φαίνονται.
3. Έβαλαν έξτρα στοιχεία που δεν υπάρχουν στην επιφάνεια του φεγγαριού.

Και στις τρεις περιπτώσεις το κινητό τους επέστρεφε μια σωστή εικόνα.
Διάβαζε σημεία κλειδιά μέσω του προσαρμοσμένου για αυτή τη δουλειά moon mode, και πολύ απλά έκανε από το μηδέν την ανασύσταση της.
Πάντα λίγο θολή φυσικά για να μην προκαλεί πολύ με το δήθεν ζουμ.

(Γι αυτό και δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί το υποτιθέμενο αυτό ζουμ για κάτι άλλο.
Να φέρει π.χ. κοντά μια πάρα πολύ μακρινή ταμπέλα με σχέδια και γράμματα.
Δεν έχει στοιχεία για τη ταμπέλα, πως να δημιουργήσει τη φωτογραφία της.
Να μαντέψει τι μπορεί να γράφει;)

Αυτή η «απάτη» φυσικά έχει εξοργίσει όσους ασχολούνται σοβαρά.

Το βάζω σε εισαγωγικά γιατί η εταιρεία, πράττοντας πολύ έξυπνα και για να αποφύγει μηνύσεις, πουθενά δεν αναφέρει πως το κινητό της παρουσιάζει στο χρήστη τη φωτογραφία που συλλαμβάνει η κάμερα.
(Αυτό φυσικά δεν πτοεί όσους θέλουν να πιστεύουν πως το κάνει).

Το θέμα λοιπόν είναι να γνωρίζεις (σαν καταναλωτής) αρκετά ώστε να κάνεις συνειδητοποιημένες αγορές. Κι επειδή δεν γίνεται να ξέρουμε τα πάντα, το θέμα είναι να μη βαριέσαι να ψάχνεις και να ψάχνεσαι.
Να ψάχνεις τι και πως ώστε να μη ψάχνεσαι μετά πως στο καλό σε ξεγέλασαν.
Όχι για να κομπάζεις πως δεν μπορούν να σε ξεγελάσουν οι εταιρείες με αυτά που σου πουλάνε, αλλά για να τις οδηγήσεις με τις αγορές σου να δημιουργούν και να σου δίνουν συσκευές με πραγματικά χρήσιμα ή περισσότερο χρήσιμα χαρακτηριστικά.

Αν ξέρεις πως δεν χρειάζεσαι ένα smartphone των 1000 ευρώ έχεις επιλογές.
Μπορείς να πάρεις ένα των 200 που θα κάνεις τα ίδια ακριβώς πράγματα και τα υπόλοιπα να τα διαθέσεις σε κάτι άλλο. Να πας σούπερ διακοπές, να πάρεις χωρίς πίεση διαρκείας για την ομάδα σου, να «σηκώσεις» τη Τσιμισκή, ο,τι θες τέλος πάντων.
Ή να πεις πως θα τα «πετάξεις» τελικά στο κινητό. Δικαίωμα σου. Όταν ξέρεις….

Αν θες να μάθεις με απλά και κατανοητά λόγια γιατί δεν μπορεί και δεν θα μπορέσει ποτέ ένα κινητό να έχει τέτοιο ζουμ διάβασε:
https://365meres.wordpress.com/2017/03/16/to-mega-psema-ton-megapixels/

Γιατί η πλειοψηφία όσων θα ξέρουν θα επιλέξουν κάτι από τα άλλα κι έτσι (ακόμη και με εσένα ως εξαίρεση) θα βελτιώσουν αυτό που έχουν και αυτό που στο μέλλον θα τους προσφέρουν, αφού δεν θα μασάνε από απατηλές διαφημίσεις.

Κι αν νομίζεις πως να λειτουργείς έτσι δεν έχει και τόσο μεγάλη σημασία, κάνεις λάθος.
Γιατί είναι η νοοτροπία που θα αποκτήσεις.
Να μάθεις να ψάχνεις (και που) μήπως σου κάνουν το άσπρο μαύρο, να «απαντάς» με γνώση και να κάνεις τα μεσάνυχτα που μπορεί να έχεις σε ένα θέμα μέρα, για να βλέπεις καθαρά όλα όσα πρέπει ώστε να μπορείς να αποφασίζεις σταθμίζοντας τα πάντα κι όχι μόνο όσα σου παρουσιάζουν.
Που και αυτά δεν θα μπορούν να τα περάσουν ως άλλα από αυτά που είναι.

Μια νοοτροπία που θα βρει εφαρμογή και σε πράγματα που δεν φαντάζεσαι.
Ακόμη και στο πως λειτουργείς ως ψηφοφόρος και τι πολιτικό αποτέλεσμα παράγεις.