Category Archives: Πολιτική

Οδηγίες προς ναυτιλλομένους



Κάποιοι –κακώς– κράζουν το ΚΚΕ για όσα λέει.

Σαν μέρος του συστήματος ο δικός τους σανός πρέπει να είναι αναλλοίωτος, να μιλάει για επαναστάσεις, κατάργηση αστικής τάξης και άλλα τέτοια, πιο γραφικά και από ηλιοβασίλεμα στη Σαντορίνη.

Διαφορετικά κινδυνεύει ο θίασος του τσίρκου της σημερινής βουλής να χάσει το ένα του άκρο και στο κάθε παγιωμένο σύστημα δεν αρέσουν τέτοιες αλλαγές γιατί δεν έχει τον απόλυτο έλεγχο στο τι μπορεί να προκύψει και γιατί η ρουτίνα σημαίνει και ηρεμία.
No news good news που λένε και οι Αμερικάνοι.

Που σε ένα τόσο χάλια πολιτικό τοπίο, με τόσο χαλιά (και σαν πολιτικά όντα) πολίτες, αυτό που μπορεί να προκύψει μόνο χειρότερο μπορεί να είναι.

Είτε μέσω εκλογών είτε μέσω κατάλυσης του πολιτεύματος η αλλαγή δεν σημαίνει πολιτική αναβάθμιση ή φως στο τούνελ γιατί πολύ απλά δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις για κάτι τέτοιο.

Ένας που αναγκάστηκε να το κάνει (συγκέντρωση των εξουσιών) στην αρχή, όχι γιατί γούσταρε να είναι δικτάτορας ή κάτι τέτοιο αλλά επειδή ήταν ο μόνος τρόπος να μπορέσει να δημιουργήσει πολίτες που να μην χρειάζονται κάτι τέτοιο, κατηγορήθηκε από τους άμυαλους που δεν ήξεραν την τύφλα τους.

Αγράμματοι και πολιτικά αναλφάβητοι πολίτες που πίστευαν πως μπορούσαμε να πάμε κατευθείαν στο ωμέγα (που ούτε να το γράψουν δεν ήξεραν), παρόλο που δεν υπήρχε η παραμικρή προϋπόθεση (αν δεν ήταν αναλφάβητοι πολιτικά θα το καταλάβαιναν).

Με μπροστάρη έναν –δυστυχώς– γραμματιζούμενο, που ήταν και από τους κύριους συντάκτες του πρώτου Συντάγματος, τον Αναστάσιο Πολυζωίδη.

Έναν φλογερό πατριώτη και ακέραιο στον μέγιστο βαθμό χαρακτήρα (μετά την δολοφονία του Καποδίστρια, σαν δικαστής, αρνήθηκε να φυλακίσει τον Κολοκοτρώνη και βασανίστηκε για την απόφαση του από τις «εγγυήτριες» δυνάμεις) αλλά στην τελική ανάλυση των γεγονότων, θανάσιμα γραφικό.

Επειδή εξίσου μωρόμυαλα (διαφορετικά θα καταλάβαινε πως αυτοί στους οποίους απευθυνόταν και για τους οποίους ήθελε -όντως- το καλύτερο θα έπρεπε να περάσουν πρώτα από εκεί που ήθελε ο Καπποδίστριας) με τους πολίτες που τους αρκούσε μια ταμπέλα, δημιούργησε μια τόσο αρνητική εικόνα του κυβερνήτη που καλλιέργησε το έδαφος για να δολοφονηθεί η μόνη ελπίδα να χτίσουμε όπως πρέπει ένα σωστό κράτος. Από το ξεκίνημα του, δηλαδή.

Τόσο φανατικά κολλημένο με τον στόχο του (να εφαρμοστεί η «δημοκρατία» ακόμη και χωρίς βάσεις) που αμέσως μετά την δολοφονία ανέστειλε την έκδοση της εφημερίδας του γράφοντας:
«Παύομεν την έκδοσιν της εφημερίδος μας, επειδή απολαύσαμεν τον σκοπόν μας- ο τύραννος δεν υπάρχει πλέον

Πιο δραματικά χαρακτηριστική δημόσια τοποθέτηση παραμορφωμένου πολιτικά ατόμου που ενέπνεε αμόρφωτους πολιτικά αναγνώστες ίσως να μην υπάρχει στην ιστορία μας, αρχαία και νεότερη.

Θορυβωδώς ενδεικτική της έλλειψης όλων όσων ο Καποδίστριας γνώριζε πως δεν είχαν (και ήθελε να αποκτήσουν) οι πολίτες προτού μπορέσουν να λειτουργήσουν μια δημοκρατία.

Που αν ζούσε σήμερα και μπορούσε να γυρίσει πίσω στον χρόνο, θα έβρισκε τον εαυτό του και θα του έκοβε τα χέρια για να τον προλάβει να μη γράψει όσα θα έγραφε.
Και αν πίστευε (σίγουρα θα τον ήξερε καλύτερα από τον καθένα μας, τον εαυτό του) πως αυτό δεν θα τον σταματούσε, θα του έκοβε και τη γλώσσα για να μην τα μεταφέρει ούτε προφορικά.

Και ίσως δεν έμενε στην ιστορία ούτε σαν αυτόν που δεν υπέγραψε την καταδίκη του οπλαρχηγού των οπλαρχηγών, γιατί μπορεί να μην χρειαζόταν, αλλά η ιστορία μας να κατέληγε διαφορετικά ως προς τι έχουμε σήμερα και να ήταν ένας ανώνυμος, άγνωστος σε όλους ήρωας που «σταμάτησε» τον κακό του, πολιτικά επικίνδυνο, εαυτό.

Αυτά με την ιστορική (αλλά απόλυτα διδακτική, για όποιον το επιθυμεί φυσικά και μπορεί να αντιληφθεί και τα υπόλοιπα περί απόλυτης συσχέτισης, σε όλα τα επίπεδα, του πολιτικού και του πολίτη) αναδρομή.

Διδακτική επειδή καταδεικνύει πως ακόμη και το να είναι κάποιος ο πιο αγνός, ανιδιοτελής, ηθικός άνθρωπος στον κόσμο, κάποιος δηλαδή σαν τον Πολυζωίδη, δεν τον κάνει αυτομάτως και ικανό πολιτικό ον.

(Αυτό που παλεύω δηλαδή να πείσω φίλους και γνωστούς, να μην μπερδεύονται και θεωρούν πως το να είναι καλοί άνθρωποι, καλοί γονείς κλπ τους κάνει αυτομάτως και ικανά πολιτικά όντα ως πολίτες.)

Ένας καλός άνθρωπος για παράδειγμα που όλοι θα έλεγαν πως είναι «ψυχούλα» αλλά δεν αντιλαμβάνεται πως είναι προς όφελος του να μαζέψει τα φύλλα άλλων, στο αποτέλεσμα των πράξεων του είναι χειρότερος πολίτης από τον ληστή τραπεζών που θα καθαρίσει την σχάρα απορροής υδάτων μπροστά από το κρησφύγετο του για να μην πλημμυρίσει το μέρος και να μπορεί να το σκάσει αν χρειαστεί.
Σε μια νεροποντή λοιπόν, χίλιες φορές δέκα ληστές τραπεζών στον ίδιο δρόμο που σκεπτόμενοι το δικό τους καλό θα βοηθούσαν έμμεσα και τους άλλους παρά ηθικοί και νομοταγείς άνθρωποι που δεν έχουν εκπαιδευτεί όμως να είναι καλοί πολίτες και δεν ξέρουν πως να φροντίσουν ούτε για το δικό τους καλό.
https://365meres.wordpress.com/2017/11/19/kinhsh-psyxra-ypologistikh/

Διδακτική επίσης γιατί αν την «φορέσουμε» στο σήμερα δείχνει πόσο επικίνδυνος είναι ο πολιτικός εαυτός όσων «ψωνίζουν» ελπίδα στα άκρα και πόσο -στην «ανάγκη» τους για ελπίδα- η δεκτικότητα τους ακόμη και να τα ξεπεράσουν, οδηγεί σε πολύ σκοτεινά πολιτικά μονοπάτια.

Επιστρέφοντας λοιπόν στο παρόν και στο χαμηλής ποιότητας συνολικό σύστημα που η δημοκρατική -αλλά χωρίς τα απαραίτητα θεμέλια- πορεία μας δημιούργησε και παγίωσε, έχουμε πρόσφατο παράδειγμα.

Είδαμε όλοι τι έγινε όταν το δεξί χέρι της δεξιάς πλευράς παρέκκλινε του δικού του αφηγήματος και κρυφοκοίταξε προς την εξουσία και -αναμενόμενα- έχασε την θέση του.
Αντικαταστάθηκε από λάτρεις του Χίτλερ που το έπαιξαν με ευκολία γνήσιοι πατριώτες. Επαγγελματίες Έλληνες.

Ναζιστές που άφηναν στεφάνια και έκαναν δράσεις για να τους βλέπουν τα δικά τους πρόβατα αλλά που στις αυθόρμητες αντιδράσεις τους έδειχναν πόσο κίβδηλο ήταν το αφήγημα τους περί πατριωτισμού.

Γιατί ποιος πατριώτης δεν ξέρει πως δεν τραγουδάμε τον εθνικό ύμνο και…ποια κοιτάει και ποια κόβει στους στίχους που έγραψε ο ποιητής ή ξεχνάει να κάνει αναφορά για το Δίστομο;
https://365meres.wordpress.com/2018/06/11/nea-sodeia-psifokoutoxortouto-distomo-kai-ta-kleista-faux-xrysa-stomata/

Αφού λοιπόν ο πολιτικός θίασος χρειάζεται στεγανά, (τραγικό για παράδειγμα που σε δημοσκοπήσεις ο κόσμος δείχνει πως υπάρχει έλλειψη δεξιά της ΝΔ, όπως ανέφερε σε μια ανάρτηση του ο φίλος Χρήστος Μάτης) εκατό φορές προτιμότερος ο γραφικός Καρατζαφέρης παλιά, ο γραφικός Βελόπουλος τώρα κοκ παρά υμνητές του Χίτλερ που τυλίγουν με την ελληνική σημαία ευάλωτα (λόγω πολιτικού αναλφαβητισμού) πρόβατα-ψηφοφόρους.

Χίλιες φορές λοιπόν το γραφικό ΚΚΕ παρά κάτι πιο ακραίο και μαύρο, από τα πιο αριστερά της αριστεράς.

Ακόμη κι αν τρομοκρατεί πολλούς με όσα κηρύττει.
Τους φοβίζει γιατί «τρώνε» από αυτά που πουλάει στο ακροατήριο του.
Αν είχαν τα πολιτικά εφόδια θα καταλάβαιναν γιατί το κάνει με τόσο ευλαβικά σταθερό τρόπο που να μοιάζει με πολιτική θρησκεία.
Λειτουργεί έτσι γιατί είναι ο μόνος τρόπος να κρατήσει τον έλεγχο.
Επειδή είναι ο μοναδικός δρόμος που δεν θα το οδηγήσει σε αδιέξοδο.

Χίλιες και ένα εκατομμύριο φορές λοιπόν όλοι αυτοί.

Όταν επόμενες γενιές θα αξίζουν και θα μπορούν να παράγουν καλύτερους πολίτες και ανώτερο πολιτικό σύστημα, θα φτάσουν σε ένα σημείο που το παλιό, αυτό το ίδιο με το σημερινό, θα έχει αντικατασταθεί ομαλά και αθόρυβα με ένα άλλο που δεν θα χρειάζεται γραφικά άκρα για να κρατάνε στεγανά και -φυσικό επακόλουθο- δεν θα υπάρχουν σκοτεινοί αντικαταστάτες τους να περιμένουν στις παρυφές του.

Όταν δεν θα χρειάζεται να τετραγωνίσουμε τον κύκλο για να καταλάβουμε πως πρέπει να υπάρχουν ικανοί πολίτες και χάρη σε αυτούς να υπάρχει μια κοινή -και χωρίς αρχή μέση και τέλος- αξιόλογη, αξιόπιστη και σταθερή βάση πάνω στην οποία να προσθέτουμε επίπεδα, αν θέλουμε η εξέλιξη των πραγμάτων να είναι πάντα θετική.

Γιατί ξαφνιάζεσαι;

Φωτογραφία από sippakorn yamkasikorn από το Pixabay

Στο παρακάτω βίντεο δεν χωράνε λόγια.
Ούτε προσωποποιημένα -λόγω συναισθηματικής φόρτισης- χάσταγκς που στοχεύουν σε ένα πολιτικό και χάνουν το δάσος.

Με αφορμή όμως τις βαθύτερες σκέψεις που γεννά αυτό, και παρόμοιες, χωρίς βιντεοσκόπηση στιγμές, είναι που πρέπει να χτιστούν ικανοί πολίτες που θα τροφοδοτήσουν και το πολιτικό σύστημα με ικανό προσωπικό και όλοι μαζί να προστατεύσουν έναν μελλοντικό παππούλη σαν κι αυτόν να μην έχει ως καλοκαιρινή καθημερινότητα να φοβάται μην καεί το σπίτι του ούτε ως χειμωνιάτικη καθημερινότητα να βλέπει με αγωνία τα σύννεφα και να φοβάται μη του πάρουν τα ρέματα το σπίτι.

Ένα σύστημα που -ακόμη καλύτερα- δεν θα έχει παππούδες σαν αυτόν γιατί προτού φτάσει σε αυτή την ηλικία θα έχει την ικανότητα ως πολίτης να δημιουργήσει μια δημόσια διοίκηση και έναν κρατικό μηχανισμό που θα έχει φροντίσει οι φυσικές καταστροφές να είναι η εξαίρεση στα δελτία ειδήσεων και δεν θα καταλήγει να κλαίει αγκαλιά με μια δημοσιογράφο.

Πολίτες ικανούς να σκέπτονται πρώτα από όλα που δεν θα αποθεώνουν μια ρεπόρτερ γιατί είναι άνθρωπος ενώ λίγες μέρες πριν αποθέωναν κάποια δίποδα που έδειραν μια συνάδελφο της.

Ακόμη κι αν ο χι σημερινός παππούλης έχτισε κάτι εκεί που δεν πρέπει ή το διατηρεί με τρόπο που δεν πρέπει. Δεν ήταν λαμόγιο, μια στέγη πάνω από το κεφάλι του ήθελε και δεν θα τον δικάσουμε, ούτε θα μπούμε στο πονηρό τριπάκι που δεν οδηγεί πουθενά, να ψάχνουμε ποιος έχει την αρχική ευθύνη.

Εσύ όμως που είσαι ενεργός ή μεγαλώνεις στο σήμερα δεν έχεις δικαιολογία να λες πως δεν ξέρεις ή δεν γνωρίζεις τι συμβαίνει και τι φταίει.
Δεν έχεις δικαιολογία να μην ζητάς να υπάρξει ένα κράτος που να κάνει οτιδήποτε προληπτικό μπορεί ώστε να μη χάσει αυτή τη στέγη.

Και επειδή όλοι γνωρίζουμε δεν έχουμε δικαιολογία αν δεν αρχίσουμε να το αλλάζουμε όλο αυτό, αλλάζοντας οι ίδιοι πρώτα όσα αρνητικά και μειονεκτήματα κουβαλάμε ως πολίτες.

Εσύ για παράδειγμα που θα τύχει να διαβάσεις αυτό το κείμενο, όταν είσαι χαλαρός με τη παρέα σου και δεν πιέζεσαι εγωιστικά σίγουρα λες -και σωστά- πως έχουμε το ποδόσφαιρο που μας αξίζει ως σύνολο.
Όπως έχουμε και την παιδεία, την υγεία, δημόσιο που μας αξίζει κοκ.
Πως γίνεται λοιπόν να περιμένεις να έχουμε -ως εκ θαύματος- ικανούς Έλληνες πολιτικούς και ικανό ελληνικό κράτος;

Γιατί ξαφνιάζεσαι που η πυροσβεστική αποστολή μιας χώρας που θεωρούσες ανέκδοτο (Ρουμανία) φαντάζει σαν απόβαση εξωγήινων, με την επίδειξη οργάνωσης και τεχνογνωσίας και τις πρακτικές της;

Γιατί δεν ξαφνιάζεσαι που όλες οι αρμοδιότητες για τις πυρκαγιές, ακόμη και τις δασικές πέρασαν το 1998 στην πυροσβεστική υπηρεσία και από τότε καίγεσαι κάθε χρόνο και περισσότερο γιατί ανίδεοι πολιτικοί και γαλονάδες στέλνουν πυροσβέστες να προσπαθούν -ηρωικά αλλά και τόσο μάταια- να αντιμετωπίσουν δασικές πυρκαγιές σαν αστικές;

Γιατί δεν ξαφνιάζεσαι που η φωτιά για παράδειγμα στη Θάσο τον Αύγουστο του 1989 σταμάτησε από μερικούς μάχιμους ντόπιους γνώστες και Πομάκους εθελοντές δασοπυροσβέστες με αντιπυρκαγιά και τώρα δεν ακούς για χρήση αυτής της μεθόδου;

Γιατί δεν ξαφνιάζεσαι που αντιπυρικές ζώνες δεν δημιουργούνται και όσες είχαν δημιουργηθεί δεν συντηρούνται αφού η παραπάνω εξέλιξη έκανε τα δασαρχεία άλλη μια κλασική δημόσια υπηρεσία χωρίς ουσιαστικά καθήκοντα και με το κλασικό αίσθημα ευθυνοφοβίας που διακρίνει έναν απορροφημένο από το σύστημα δημόσιο υπάλληλο που ασχολείται απλά με χαρτιά, σφραγίδες και υπογραφές και ξαφνιάζεσαι που δεν μπορεί να φτάσει ένα πυροσβεστικό όχημα εκεί που θα μπορούσε να παλέψει με καλύτερους όρους το πύρινο θηρίο;

Γιατί δεν ξαφνιάζεσαι που χρειάζονται αιώνες γραφειοκρατικής διαδικασίας να κόψεις μερικά δέντρα δημιουργώντας ασφαλή ζώνη γύρω από το σπίτι σου αλλά και που δεν κάνεις ούτε όσα μπορείς με ξερόχορτα, θάμνους κλπ και δεν παλεύεις να το αλλάξεις/να αλλάξεις και ξαφνιάζεσαι μετά πόσο γρήγορα καίγεται;

Δεν ξαφνιαζόμαστε ως σύνολο με αυτά που πρέπει και ξαφνιαζόμαστε με πράγματα που θα έπρεπε να είναι αυτονόητα όταν είναι πολύ αργά ή όταν τα βλέπουμε σε άλλους γιατί πολύ απλά είμαστε ένα κομμάτι από το παζλ του συστήματος και δεν μπορούμε να δούμε τι κουβαλάμε πλάτη μας και τον τρόπο με τον οποίο αυτό δημιουργεί προβλήματα, όπως δεν μπορούσε να δει ο Καραγκιόζης την καμπούρα του.

Έναν ικανό πολιτικό είχες (ικανό γιατί ήρθε από το εξωτερικό, αν ήταν μεγαλωμένος εδώ δεν θα ήταν ικανός γιατί πολύ απλά δεν θα είχε τις βάσεις για αυτό) ενώ ήσουν στα σπάργανα ως κράτος και ως κοινωνία, τον Καποδίστρια.

Και επειδή δεν είχες την διορατικότητα-εκπαίδευση ως λαός να δεις τι ήθελε να κάνει, όχι μόνο επέτρεψες να καλλιεργηθεί κλίμα που οδήγησε στη δολοφονία του αλλά επέτρεψες να επικρατήσουν όλα όσα ήθελε να αποβάλλει.

Αποτέλεσμα αυτών, σε αυτή την περίοδο των διακοσίων σχεδόν ετών, να έχει ριζώσει ένα σύστημα που ακόμη και αν υπάρχει ένας άλλος «Καποδίστριας» εκεί έξω, δεν έχει την δυνατότητα, όχι να κάνει πράγματα, ούτε και να έρθει.

Όπως λοιπόν δεν είναι θέμα προσώπων, δεν μπορεί κάποιος να πιστεύει πως είναι θέμα ιδεολογιών.
Όχι όταν όλες τους πλέον έχουν δοκιμαστεί και με απόλυτη άνεση παράτησαν ταμπέλες, σημαίες και λόγια παχιά στην είσοδο της εξουσίας και προσαρμόστηκαν στις απαιτήσεις του συστήματος μέσα στο οποίο λειτουργούν.

Μας αρέσει λοιπόν αυτό που έχουμε;
Αν όχι, το χτυπάμε συνολικά, σοβαρά και βαθιά, αλλάζοντας ο καθένας τον εαυτό του ως πολίτη και διδάσκοντας τους απογόνους του να μην κάνουν τα ίδια λάθη ώστε να μην καλλιεργήσουν το ίδιο αρρωστημένο σύστημα που έχουμε εμείς και όχι με πιασιάρικα, εφήμερα χάσταγκς.

Δύσκολο και χρονοβόρο και δεν μας αρέσει αυτό γιατί πέρα από το ότι ίσως δεν ζούμε να δούμε τι έγινε (και ποιος κάθεται τώρα να κάνει ατομική επανάσταση για τους άλλους και να μην ζει κιόλας να δει να μαζεύει likes, καρδούλες και τα σχετικά);

Δύσκολο και χρονοβόρο και δεν μας αρέσει γιατί πρέπει ο καθένας να κάτσει να σκεφτεί από μόνος του και να το προσαρμόσει στις ιδιαιτερότητες της δικής του ζωής και καθημερινότητας (και έχουμε μάθει να μας προσφέρουν τις λύσεις στο πιάτο, ασχέτως αν πρόκειται για επαγγελματίες πολιτικούς και οι λύσεις τους είναι απλά ξύλινος λόγος διακοσμημένος με αυτά που μας αρέσουν να έρχονται σε επαφή με τα αυτιά μας);

Δύσκολο και χρονοβόρο και θέλει όλα τα παραπάνω;
Και η αναγέννηση του καμένου δάσους δύσκολη και χρονοβόρα είναι!

Όποιος το χωνέψει αυτό, καλώς.
Όταν το χωνέψει ικανός αριθμός πολιτών τότε θα χωνευτεί σιγά σιγά αυτό το σύστημα και θα ετοιμαστεί ένα άλλο.

Όποιος δεν θέλει να το χωνέψει ή είναι τόσο βλάκας που δεν μπορεί να συλλάβει όλα τα παραπάνω, ας συνεχίσει να ψάχνει ανάμεσα στους περιφερόμενους πολιτικούς μάγους με τις ταμπέλες τις σοσιαλιστικές, τις αριστερές, τις πατριωτικές και όποιες άλλες παράγει –ανάλογα τη ζήτηση– η πολιτική βιοτεχνία της χώρας.

Πολιτική βιοτεχνία, ούτε καν βιομηχανία, που ξέρει να ζει μόνο με ξένες επιδοτήσεις και δάνεια και να κλείνει πρόχειρα τα στόματα ταΐζοντας με έκτακτα επιδόματα μια κοινωνία που έμαθε/αποδέχτηκε να ζει με αυτά, αντί ανάπτυξης.

Στην τελική, μιας και είναι και μόδα, όσοι δεν θέλετε, άντε και #γαμηθείτε…

Μωρότερος Μορύχου

Φωτογραφία από nir_design από το Pixabay

Δεν μαθαίνει ο Έλληνας.
Δεν μαθαίνει γιατί δεν ξέρει πως.

Δεν μιλάω για τα κομματόσκυλα και τα κομματοπρόβατα.
Αυτά έχουν μάθει σε ένα μαντρί, δεν θέλουν καν να προσπαθήσουν να δουν έξω από αυτό και περιφέρουν την κομματική μιζέρια τους και τα κομματικά τσιμπούρια τους μεταξύ τους και σε όποιον πάει να τα πλησιάσει.

Με τον πράσινο, αρρωστημένα μεταλλαγμένο ήλιο τους, τον ταιριαστό, συμβολικά μαύρο κι άραχνο «μπλε» πυρσό τους, την πονηρά δήθεν πολυσυλλεκτική σημαιούλα τους, τα προϊστορικά, στον 21ο αιώνα σφυροδρέπανα τους, και -όταν χρειάστηκε- τα κεκαλυμμένα ναζιστικά σύμβολα τους.

Αυτοί είναι καμένα χαρτιά.
Λιγνίτης, πετρέλαιο, βιοντίζελ, συσσωρευτές ενέργειας και άνεμος στα πανιά αυτού του αίσχους που λέγεται πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα, με τις κρατικές και κοινωνικές προεκτάσεις του.

Μιλάω για τον ακομμάτιστο που ξέρει μεν πως είμαστε μέρος του παζλ αυτής της κατάστασης αλλά για χι λόγους αρνείται να το παραδεχθεί ανοιχτά και κρατάει πίσω τις εξελίξεις.

Μιλάω και για τον ακομμάτιστο αλλά μπερδεμένο από την αδυναμία του να συλλάβει γιατί έχουμε αυτό που έχουμε και δεν μπορεί να βγάλει την πολιτική του σκέψη εκτός του πεδίου που του προσφέρεται.

Για τον παγιδευμένο στο πολιτικό σύστημα που πηγαίνει -από έλλειψη παραδοχής και έλλειψη επιλογών αντίστοιχα- σαν μπαλάκι από τον έναν στον άλλο (πλέον το σύστημα παίζει μπάλα με τρεις στην κεντρική σκηνή, έναν σκούπα από πίσω αλλά όταν χρειάστηκε είχε κάλυψη και στα δυο άκρα και δυο-τρεις στον πάγκο για τους γκρινιάρηδες της κερκίδας), μιλάω.

Που τη μια καίγεται με τον έναν και τον βρίζει, την άλλη πνίγεται με τον άλλον και τον καταριέται και δεν αντιλαμβάνεται πως αυτός τους εναλλάσσει στην εξουσία γιατί ασχολούμενος κάθε φορά με τον έναν, ξεχνάει και αφήνει στην άκρη όσα έκανε ο προηγούμενος.

Και κάθε φορά τρίβει τα χέρια του ο ένας από αυτούς και βάζοντας τα κομματόσκυλα του να γαβγίζουν και τα πρόβατα του να βελάζουν για να αυξήσει την οχλοβοή και την αναταραχή ετοιμάζεται σαν λύκος ανάμεσα σε ελεύθερα αλλά αναποφάσιστα ή μπερδεμένα πρόβατα-ψηφοφόρους να εξαργυρώσει την χρυσοψαρικού τύπου οργή (τα χρυσόψαρα έχουν μνήμη που δεν ξεπερνάει τους τρεις μήνες, απόλυτα ταιριαστή με την μνήμη των πολιτών όσον αφορά τους πολιτικούς) της κοινωνίας ως η μόνη επιλογή.

Αυτό γιατί ο ακομμάτιστος Έλληνας, παύλα πρόβατο, παύλα ψηφοφόρος, δεν μαθαίνει γιατί δεν έχει την ικανότητα ως πολιτικό ον να μάθει. Τελεία και παύλα.

Αν μπορούσε να μάθει, σε κάθε περιστατικό θα έβριζε τους πάντες και σε κάθε σκηνικό καταστροφής θα κατηγορούσε με τρόπο ξεκάθαρο που να μην αφήνει παρερμηνείες και δυνατότητες οικειοποίησης της οργής του και τους προηγούμενους, νυν υποψήφιους επόμενους.

Αν μπορούσε να μάθει, θα γινόταν για λίγο αδάμαστο πολιτικό θηρίο και πρώτα θα κατασπάραζε (πολιτικά) τα κομματόσκυλα της όποιας αντιπολίτευσης που θα ερχόταν να σιγοντάρουν δίπλα του και μετά θα έπνιγε (πολιτικά πάντα) τα πρόβατα που θα βέλαζαν διαφημίζοντας το δικό τους μαντρί ως σημείο ρίψης της ψήφου αντίδρασης.

Αν μπορούσε να μάθει, πρώτα θα γκρέμιζε το μαντρί που περιμένει πρώτο στην αναμονή και μετά θα πετούσε τα πολιτικά πτώματα μπροστά στο κυβερνών ως προειδοποίηση τι θα πάθει και αυτό αλλά και όποιο άλλο λειτουργεί εκ του ασφαλούς εντός και γύρω του συστήματος.

Αν μπορούσε να μάθει, θα έδειχνε πως διδάχτηκε από τα λάθη του και παρ’ όλη την όποια δική του μικρή πολιτική ποιότητα, θα έδινε ένα μάθημα και μήνυμα σε όλο το πολιτικό σύστημα πως του αξίζει κάτι –έστω λίγο– καλύτερο και εκείνο θα αναγκαζόταν να συμπλεύσει (όσο αυτό είναι δυνατόν) μέχρι να προκύψουν καλύτερες και πιο ολοκληρωμένες (ως πολίτες και πολιτικοί) γενιές.

Αν μπορούσε αλλά δεν μπορεί.
Η ικανότητα του φτάνει μόνο για να στοχεύει αυτόν που βλέπει μπροστά του και γι αυτό δεν μπορεί να προχωρήσει έστω και λίγο πιο πέρα από το βαλτωμένο πολιτικό σύστημα.
Ούτε σε οπτική, ούτε σε σκέψη, ούτε σε πράξεις.

Με τη γελοία (πολιτικά) καραμέλα «ε, αφού αυτοί κυβερνάνε τώρα, ποιους να βρίσω;» που δείχνει μωρότερο Μορύχου πολίτη που δεν του αξίζει τίποτα καλύτερο.

Και μένει κάθε φορά στο εύκολα χειραγωγήσιμο «γαμιέσαι» αντί για το πυροκλαστικό για όλους τους ποτάμι του «γαμιέστε»…

Αυτή είναι η ψυχρή πραγματικότητα που τόσο ειρωνικά κατακαίει απ’ άκρου εις άκρον την χώρα και καταπνίγει την όποια πιθανότητα ουσιαστικής βελτίωσης μας ως κοινωνία και ως (παράγωγο της) κράτος.

Δεν είναι κακό να είσαι ειδικός, κακό είναι να είσαι Βασιλακόπουλος.

Η πανδημία, πέρα από το ότι μας έχει διδάξει πάρα πολλά, έχει εμφανίσει και μια κατηγορία ανθρώπων, σε μια κοινωνική ομάδα που πολύ απλά δεν θα έπρεπε να υπάρχουν.

Μέλη της κοινωνικής ομάδας που πρέπει να βάζουν αυτό που υπηρετούν μακριά από οτιδήποτε άλλο γιατί πέρα και πάνω από επάγγελμα είναι λειτούργημα και επιστήμη.

Σε αυτή λοιπόν την υποομάδα της κοινωνίας η πανδημία εμφάνισε (ή ξεσκέπασε αν θέλετε) διάφορα άτομα που δεν θέλουν (και επειδή δεν θέλουν δεν μπορούν) να υπηρετήσουν την επιστήμη τους και κατ’ επέκταση τον άνθρωπο.

Άτομα που η μόρφωση τους θα έπρεπε να ήταν ανάχωμα στην σκοτεινή πλευρά του χαρακτήρα τους που τα ωθεί να γλείφουν με αηδιαστικό τρόπο κατευθυντήριες γραμμές της οποιασδήποτε κυβέρνησης πιστεύοντας πως λειαίνουν το έδαφος για αυτές ενώ στη πραγματικότητα τις πασαλείβουν με ιατρικώς έωλες θέσεις που στάζουν οτιδήποτε άλλο παρά επιστημονική τεκμηρίωση.

Άτομα σαν τον Θεόδωρο Βασιλακόπουλο που δείχνουν να επιθυμούν το επόμενο πτυχίο τους να είναι στο γλείψιμο της εξουσίας βάζοντας δεύτερες σκέψεις σε κάθε νοήμονα πολίτη για τα πραγματικά τους κίνητρα με ισχυρότερη υπόθεση πως το κάνουν για να γλύψουν ένα προσωπείο που αξίζει επιβράβευσης με μια προεδρική θέση σε μια επιστημονική επιτροπή ή μια θέση στα έδρανα μιας επόμενης βουλής.

Άτομα που ενδημούν στην επιστημονική κοινότητα αλλά όχι με θετικό τρόπο.
Αντιθέτως, παρασιτούν με την ευκαιρία της πανδημίας και εκμεταλλευόμενοι μια πρωτόγνωρη κατάσταση για όλους (πολίτες, κυβερνήσεις, επιστήμονες) προτιμούν να παραπατούν επιστημονικά για να παραμένουν στο προσκήνιο.

Δίποδα σαν τον παραπάνω γιατρό δεν μεταφέρουν γνώση και θεραπεία αλλά μολυσματικές ασθένειες όπως λύσσα για προβολή μιας εικόνας πιστού τετράποδου υπηρέτη.

Που όσο μεγαλύτερη η προβολή τόσο μεγαλύτερη παθογένεια παρουσιάζουν.
Κι όσο πιο άγρια γαβγίζουν κατά παντός υποθετικού εχθρού και πετάνε τα σάλια τους προς την εξουσία πάνω στην ίδια τους την επιστήμη τόσο περισσότερο μολύνουν την κοινωνία και τόσο περισσότερους συνωμοσιολόγους παράγουν.

Μόνο που η λύσσα, όταν εκδηλωθεί οδηγεί μαθηματικά στον θάνατο και άτομα σαν αυτόν τον ζηλωτή με πτυχίο αντί να βοηθάνε, σκοτώνουν τις όποιες προσπάθειες των υπολοίπων σοβαρών επιστημόνων αλλά και της κυβέρνησης που πιστεύουν πως βοηθούν.

Παραδείγματα της παραπάνω λύσσας πάρα πολλά αλλά ας μείνουμε σε δυο απολύτως χαρακτηριστικά.
(Ένα και μισό παράδειγμα για την ακρίβεια και θα εξηγηθεί από μόνο του στην πορεία.)

Επιστήμονας λοιπόν που για όποιον παρακολουθεί (και δεν βλέπει απλά με μνήμη χρυσόψαρου οτιδήποτε του σερβίρουν, ξεχνώντας τι κατανάλωσε λίγους μήνες πριν) κουρέλιασε την όποια αξιοπιστία του με την αρχική του λύσσα να υποστηρίξει πως οι μάσκες είναι άχρηστες και που μετατράπηκε σε λύσσα να υποστηρίζει πως οι μάσκες είναι η λύση στην πανδημία όπως φαίνεται στα παρακάτω βίντεο:

Βίντεο που ξεκινάει με ένα έμμεσο αλλά εμετικό γλείψιμο του.
Ποιο είναι αυτό; Το σχόλιο για τις μπασκετικές ικανότητες του πρωθυπουργού που όπως λέει συναντά τυχαία χωρίς να τον ξέρει γιατί την ώρα που αυτός φεύγει ο πρωθυπουργός πηγαίνει και έχουν χαιρετηθεί στην πόρτα του γηπέδου.
Παρόλα αυτά ξέρει τις μπασκετικές του ικανότητες και τις εκθειάζει.
Θα τον έχει δει στην τηλεόραση, σε παιχνίδια της Euroleague.

(σημ: αν ο πρωθυπουργός είναι στοιχειωδώς σοβαρός και έχει δει το παρακάτω βίντεο θα πρέπει να αισθάνεται απέχθεια για αυτό το είδος ανθρώπου.)

Στη συνέχεια, αφού μαζεύει τα σάλια του μιλάει για τα «άχρηστα γάντια» (0:25) και μετά για την άχρηστη για τον πολίτη μάσκα (από το 1:35) και όλα αυτά γιατί πολύ απλά εκείνη την περίοδο ακόμη και ο ΠΟΥ, άρα και η ελληνική κυβέρνηση, δεν προωθούσε την χρήση μάσκας από τον γενικό πληθυσμό και αυτή τη θέση αποφάσισε οικειοθελώς να υπηρετήσει.


Το ίδιο άτομο, χωρίς την παραμικρή δυσκολία, από ζηλωτής κατά της χρήσης μάσκας έγινε ζηλωτής υπέρ της χρήσης της.

Πότε; Όταν αποφασίστηκε και από τη δική μας κυβέρνηση να φοράνε οι πολίτες μάσκα σχεδόν παντού και πάντα, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να μειωθούν τα κρούσματα, σε μια πανδημία που είχε ξεφύγει σε παγκόσμιο επίπεδο. Τόσο μεγάλος που υποστηρίζει να φοράνε και οι εμβολιασμένοι όπως μπορείτε να διαβάσετε και να ακούσετε στο παρακάτω άρθρο (με βίντεο):
Γιατί πρέπει να φοράμε μάσκα μετά το εμβόλιο

Άτομο που λίγες μέρες πριν ζητούσε την παραδειγματική τιμωρία αξιωματούχου του ΕΜΑ (του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων) που έλεγε πως δεν πρέπει να κάνει το AstraZeneca μια ηλικιακή ομάδα (οι άνω των 60):

«…Άσκησε δριμεία κριτική στον Ιταλό αξιωματούχου του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΜΑ) που διαφοροποιήθηκε δημοσίως από την Επιτροπή για το εμβόλιο της AstraZeneka στους άνω των 60, λέγοντας ότι πρέπει είτε να ανακαλέσει τις δηλώσεις του ή να παραιτηθεί.Πρόσθεσε ότι είναι η δεύτερη φορά που προχωρά σε τέτοιες τοποθετήσεις ο αξιωματούχους και πως εάν ήταν εκείνος διευθυντής του ΕΜΑ από την πρώτη ημέρα θα τον είχε απομακρύνει από τη θέση του
πηγή: http://makpress.blogspot.com/2021/06/blog-post_14.html

Γιατί; Επειδή η ελληνική κυβέρνηση δεν αποφάσισε να μη το δίνει σε αυτές τις ηλικίες όπως άλλες χώρες. Αν ήταν σε αυτές, άχαστο στοίχημα πως θα αλυχτούσε στα παράθυρα υπέρ του αξιωματούχου.
Που αν αυτές άλλαζαν θέση την επομένη, θα άλλαζε και αυτός τροπάριο.

Γιατί να άλλαζαν θα αναρωτηθεί κάποιος.
Απλούστατα, επειδή κανένας δεν έχει κάποιο μπούσουλα να ακολουθήσει στο θέμα της πανδημίας. Όλα συμβαίνουν στη βάση του βλέποντας και κάνοντας.
Ειδικά στο θέμα των εμβολιασμών.

Γιατί πέρα από τα τεράστια κονδύλια που δαπανήθηκαν για την επίσπευση των ερευνών και σε συνδυασμό με την εξέλιξη της τεχνολογίας οδήγησαν σε μια πολύ ταχύτερη από άλλες φορές παρασκευή εμβολίων (και απόλυτα κατανοητό να συμβεί αυτό αφού επείγει η έξοδος από την πανδημία προτού καταρρεύσουν υγειονομικά συστήματα και πληγεί ανεπανόρθωτα η υγεία της οικονομίας της κάθε χώρας) κανείς σοβαρός επιστήμονας δεν μπορεί να βάλει το χέρι του στη φωτιά για το οτιδήποτε.

Κάτι απόλυτα φυσιολογικό και ανθρώπινο να συμβαίνει αυτό αφού δεν υπάρχει πρότερη εμπειρία στην αντιμετώπιση μιας πανδημίας σε παγκόσμια κλίμακα.

Αν δεν είχαμε αποφύγει μια πανδημία δέκα χρόνια πριν τώρα θα υπήρχε και η πρακτική εμπειρία αλλά και η τεχνογνωσία αντιμετώπισης της σημερινής.

Δεν υπάρχει όμως και αυτό πρώτοι από όλους θα έπρεπε να το επικοινωνούν επιστήμονες σαν τον παραπάνω αντί να παίζουν -όπως αυτός- τον ρόλο του μαντρόσκυλου που γλείφει οικειοθελώς τον τσοπάνη του μαντριού στο οποίο έτυχε να βρεθεί μπροστά.

Ρόλος του που πέρα από γελοιοποίηση της επιστήμης μεταφέρει το μικρόβιο της συνωμοσιολογίας ακόμη και σε απλούς σκεπτικιστές που δυσκολεύονται να εξηγήσουν γιατί ένας άνθρωπος με σπουδές και πτυχία κάνει τέτοια άλματα λογικής και τόσο ακραίες αλλαγές θέσης, ανάλογα με τις επιλογές της εξουσίας.

Γιατί αδυνατούν να κατανοήσουν πως γίνεται αντί να μορφώνει τον απλό πολίτη με θέσεις απαλλαγμένες από πολιτικές σκοπιμότητες του να παραμορφώνει την ίδια την επιστήμη του και να διαμορφώνει συνθήκες επώασης αρνητών μιας πραγματικότητας και καθυστέρησης εξόδου από την υγειονομική κρίση.

Γιατί μόνο ως εσκεμμένα παραμορφωτής της πραγματικότητας μπορεί να χαρακτηριστεί όποιος λειτουργεί σαν αυτόν. Δεν έχουμε μάσκες; Ας πω πως είναι άχρηστες οι μάσκες. Έχουμε; Φυλακή όποιος δεν φοράει. Μόνο τέτοια εμβόλια; Μια χαρά για όλους. Έχουμε κι άλλα και θα μας μείνουν; Ας μην το κάνουν οι κάτω των 60. Μόνο έτσι μπορεί να χαρακτηριστεί γιατί διαφορετικά η άλλη εκδοχή είναι πολύ πιο επικίνδυνη. Πως απλά είναι ένας άσχετος που με κάποιο τρόπο απέκτησε ένα πτυχίο.

(Σαν άσχετους ηλεκτρολόγους για παράδειγμα που στελεχώνουν μια βιομηχανία για να προσφέρουν απλά την επίδειξη του πτυχίου σε κάποιο έλεγχο και να είναι νομότυπη σαν επιχείρηση αλλά για οτιδήποτε πέρα από αλλαγή λάμπας αυτή χρησιμοποιεί εξωτερικά συνεργεία.)

Γιατί δεν είναι ορατή με γυμνό μάτι η ανίατη ασθένεια που οδηγεί άτομα σαν αυτόν να εξοκείλουν του προορισμού τους και να βάλουν στόχο να γίνουν εκνευριστικά φερέφωνα στο παιχνίδι «Πετάει ο γάιδαρος» κάνοντας προσπάθεια να περάσουν ως σωστό ακόμη και το Ναι στο «πετάει το πρόβατο;» που μπορεί προσωρινά να πει αυτός που αποφασίζουν να υπηρετήσουν.

Για όλα τα παραπάνω, αυτοί που προτρέπουν τα παιδιά τους να γίνουν επιστήμονες πρωτίστως για να προσφέρουν στο κοινωνικό σύνολο πρέπει να τον χρησιμοποιήσουν ως παράδειγμα προς αποφυγή και να τα διδάξουν πως όσο καλό είναι να γίνουν επιστήμονες άλλο τόσο κακό είναι να γίνουν Βασιλακόπουλοι.

Για να μην έχουμε σε μια επόμενη πανδημία την ίδια επίδειξη έλλειψης επιστημονικής ηθικής που άτομα σαν αυτόν τόσο ξεδιάντροπα ξεδίπλωσαν και εξακολουθούν να ξεδιπλώνουν σε αυτή.

Για να μπορέσει μια μελλοντική κυβέρνηση (αφού αυτή δείχνει πως τον παντρεύτηκε, αυτόν και μερικούς ακόμη σαν αυτόν) πάρα τα όποια ανθρώπινα λάθη κάνει (μόνο όποιος δεν προσπαθεί δεν κάνει λάθη) να αντιμετωπίσει μια πανδημία χωρίς να έχει να κουβαλάει και να προσπαθεί να διαχειριστεί επικοινωνιακά τεράστια βαρίδια σαν τον συγκεκριμένο που μόνο κακό κάνουν.

In the year 8510

Φωτογραφία από mohamed Hassan από το Pixabay



Κάποια πράγματα στο ελληνικό δημόσιο δεν πρόκειται να αλλάξουν ούτε το 8510 μ.Χ. που λένε στην έβδομη στροφή του In the Year 2525 οι Zager and Evans.

Ενδιαφέροντα στοιχεία:
Το τραγούδι έμεινε στη πρώτη θέση του Billboard Hot 100 για έξι εβδομάδες και για τρεις στο UK Singles Chart το 1969.
Πολύ λιγότερο από όσο παραμένει νούμερο ένα ο παραλογισμός στο ελληνικό δημόσιο και πολύ πιο σύγχρονο του αφού αυτός υπάρχει από τη σύσταση του.

Ντουέτο που έγινε διάσημο με αυτό το τραγούδι αλλά δεν είχε καμία άλλη επιτυχία. Κάτι που στη μουσική το αποκαλούν one hit wonder.
Λιγότερο διάσημο όμως από την ελληνική γραφειοκρατία που μόνο ως κάτι μοναδικά μαγικό θα μπορούσε να χαρακτηριστεί από οποιονδήποτε πολίτη ενός οποιουδήποτε, στοιχειωδώς σοβαρού, κράτους.


Πως πάει το τραγούδι στο συγκεκριμένο σημείο;
In the year 8510
God is gonna shake his mighty head
He’ll either say, “I’m pleased, where man has been”
Or tear it down and start again
Whoa-oh-oh


(Το Whoa-oh-oh το έβαλαν για να ξεχωρίζει από τους άλλους στίχους, στη περίπτωση του ελληνικού δημοσίου παρομοιάζει με τους ήχους που κάνουν οι πολίτες από την επαφή τους με αυτό.)

Τη συγκεκριμένη στροφή μπορείς άνετα να την προσαρμόσεις ως εξής:
Το έτος 8510
Μια κυβέρνηση ΙΣΩΣ να κουνήσει τον κώλο της
Και είτε να πει εθελοτυφλώντας πάλι βαθιά
«Είμαι ικανοποιημένη από το πως λειτουργεί το δημόσιο μου»
Είτε να ξηλώσει τα πάντα και να τα στήσει όπως πρέπει.
Πάντως όχι πριν το 8510.
Ω, ναι! Με τίποτα νωρίτερα.

Γιατί;
Γιατί πας στις 6 π.μ. στα εφημερεύοντα, σταματάς στο εξωτερικό γκισέ, δηλώνεις στοιχεία, μπαίνεις, έρχεται η σειρά σου, κοιτάζουν στον υπολογιστή πως είσαι εσύ, σε εξετάζουν, σου γράφουν μια εβδομάδα αναρρωτική και 6:45 τελειώνεις. Αμ δε!
-Πριν φύγετε πρέπει να πάτε στη γραμματεία να σας βάλουν σφραγίδες στα χαρτιά, λέει ο γιατρός.
-Ο.Κ.
-Ανοίγει στις 07:30.
-…………..

Not Ο.Κ αλλά καλό καιρό έχει σκέφτεσαι, πας μπροστά στα γραφεία, αράζεις στο παγκάκι, παίζεις λίγο στο κινητό, χαζεύεις τους γιατρούς που παιδεύονται να παρκάρουν στον στενό χώρο, κοιτάς τα δυο χελιδόνια που κάνουν εκπαιδευτική πτήση μπαινοβγαίνοντας στα εξωτερικά ιατρεία με τρελούς ελιγμούς ακριβείας ανάμεσα από νοσηλευτικό προσωπικό και ασθενείς, ανταλλάσσεις μηνύματα με τη γυναίκα σου και μια φίλη γιατρό για το σκηνικό, έρχεται η ώρα, ανοίγει η γραμματεία, ευγενικός εσύ, ευγενική αυτή, σου βάζει τις σφραγίδες μπαμ μπαμ σαν να πυροβολεί ο Λούκι Λουκ αλλά την ώρα που το ρόλοι γράφει 07:34 και σου τα δίνει πίσω σου πετάει και μια βόμβα:
-Πρέπει όμως να περιμένετε στη τζαμαρία, στο κτήριο που είναι τα τακτικά εξωτερικά ιατρεία να σας βάλουν αριθμό πρωτοκόλλου. Εμείς δεν έχουμε αριθμό πρωτοκόλλου.

Εκεί σου έρχεται να κάνεις λεκτικό λογοπαίγνιο με το δεύτερο συνθετικό της λέξης πρωτόκολλο αλλά τι σου φταίει η υπάλληλος για τη γελοία διοικητική-οργανωτική διάρθρωση του δημόσιου αυτού οργανισμού;
Αφού αυτή δεν την θεωρούν ικανή όσοι το έχουν σχεδιάσει όλο αυτό να έχει και αριθμό πρωτοκόλλου να σου βάλει και εξακολουθεί να έχει καλό καιρό, αφήνεις στην άκρη τον κακό τους τον καιρό (των υπευθύνων) και πας εκεί που σου είπε.
Όπου περιμένεις να πάει οκτώ (08:00) ώστε να ανοίξει το συγκεκριμένο γραφείο και να έρθει όποιος είναι υπεύθυνος να δίνει αυτούς τους αριθμούς.

Λογικά θα χρειάζεται σαρωτής ίριδας για να έχει κάποιος πρόσβαση σε αυτούς και δεν έφταναν τα κονδύλια να βάλουν τέτοιον και στη γραμματεία σκέφτεσαι σατιρίζοντας το σκηνικό που βιώνεις με το να φέρνεις στο μυαλό σου αντίστοιχες σκηνές από ταινίες όση ώρα πρέπει να κάθεσαι όρθιος.

Αναγκάζεσαι να στέκεσαι όρθιος (παρά το διάστρεμμα που σου διέγνωσαν) γιατί μαζεύεται μπουλούκι μπροστά στη τζαμαρία και δεν είσαι στη Δανία π.χ. που η σειρά αναμονής υπάρχει σαν έννοια.

Είσαι στην Ελλάδα που ξεμείναμε να βαυκαλιζόμαστε για το αμετάφραστο φιλότιμο ενώ έχουμε χάσει στη μετάφραση οτιδήποτε μας ξεχωρίζει από σουρικάτες στο Σερενγκέτι και μόνο ο Sir David Attenborough λείπει να περιγράφει με τη χαρακτηριστική του φωνή, χαμηλόφωνα (σε νοσοκομείο είμαστε άλλωστε) την ανίατη κακή νοοτροπία μας και την έλλειψη παιδείας που μας χαρακτηρίζει.

Αλλά ακόμη και όταν βγεις από αυτό το «πάρκο» αρρωστημένης γραφειοκρατίας δεν έχεις ξεμπερδέψει.

Θα πρέπει να πάρεις χαρτί από την εργασία σου και με εκείνο να πας στον ασφαλιστικό σου φορέα αυτοπροσώπως (είναι ζόρικο να μάθεις με βεβαιότητα από το διαδίκτυο ή να βρουν από τη δουλειά τι ακριβώς να γράψουν για το που βρίσκεται το γραφείο στο οποίο ανήκεις ώστε να μπορέσεις να αιτηθείς ηλεκτρονικά) για να κάνεις όσα θα μπορούσαν να γίνονται με δυο τρία κλικ από έναν υπολογιστή.

Κάτι που ίσως αποφύγεις για να γλιτώσεις την ταλαιπωρία, σωματική και ψυχική, δίνοντας ξεχωριστό νόημα στο «την υγεία μας να έχουμε» και έτσι να εξοικονομήσει το κράτος μερικά λεφτάκια για να μπορεί να συντηρεί (το άκρον άωτον του παραλογισμού) πιο εύκολα όλη αυτή την σπατάλη χρόνου και χρήματος για την οποία είναι υπεύθυνο, χωρίς να νιώθει την ευθύνη να διορθώσει τα κακώς κείμενα, παρόλο που έχουμε φτάσει στο 2021.
Ίσως in the year 2525, ποιος ξέρει….


Το σχέδιο των λοιμωξιολόγων.




Τελικά το σχέδιο των λοιμωξιολόγων πέτυχε.
Είχαν από την αρχή συλλάβει την παρακάτω ιδέα που την υλοποίησαν με ένα αριστοτεχνικά εκτελεσμένο σχέδιο.

Μην νομίζεις λοιπόν πως τυχαία έκαναν τις αλλοπρόσαλλες και πολλές φορές αλληλοσυγκρουόμενες τοποθετήσεις τους.
Δεν ήταν που άρχισε να τους γυαλίζει η εικόνα τους στο γυαλί αλλά που άρχισαν να εξυφαίνουν το σχέδιο τους.
Το οποίο τώρα πλέον είναι απόλυτα ξεκάθαρο.

Με το που κόντεψε να μηδενίσει ο ιός τον περασμένο Μάιο αγχώθηκαν και το σκέφτηκαν κάπως έτσι:

-Θα αρχίσουμε να κάνουμε ηλίθιες προτάσεις, κάποια στιγμή ο κόσμος θα σιχαθεί τις φάτσες μας και όποιες προτάσεις μας πάρουν τη μορφή μέτρου περισσότερο από ότι φοβάται τον κορωνοϊό και θα αρχίσει να τις ακυρώνει στη πράξη από αντίδραση και μπούχτισμα.
Έτσι, όταν θα ανοίξουν οι κλειστές δραστηριότητες θα φτάσουμε να έχουμε εκατοντάδες χιλιάδες πραγματικά κρούσματα και με αυτά ως εφαλτήριο θα οδηγηθούμε γρηγορότερα στην ανοσία της αγέλης.

-Θα πούμε π.χ. να ανοίξει ο τουρισμός (μην εξαφανιστεί και τελείως ο ιός που έπεσε σε μηδενικά ποσοστά) αλλά μετά θα πούμε στους δικούς μας πως φταίνε γιατί πηγαίναν και εκείνοι στις παραλίες και κόλλησαν από τους ξένους που τον έφεραν μαζί τους.

Μετά, όταν φτιάξουμε ξανά καλή βάση ιικού φορτίου, θα πούμε για παράδειγμα να κλείσει πάλι το λιανεμπόριο γιατί αν μπεις σε ένα κατάστημα 40 τ.μ να δοκιμάσεις και να πάρεις μια μπλούζα κολλάει ενώ αν μπεις στο μίνι μάρκετ να πάρεις κονσέρβες δεν κολλάει.

-Μπορούμε επίσης να πούμε να κλείσει ξανά η εστίαση γιατί κολλάει ακόμη και αν κάθεσαι έξω σε τραπεζάκι.

(Τραπεζάκι είπα; Καρέκλα, κάθονται στα τραπέζια οι άνθρωποι; Δεν κάθονται. Φυσικά αυτό έχει ξεκαθαρίσει εδώ και πολλές δεκαετίες χάρη στον Νίκο Σταυρίδη και στον Γιάννη Γκιωνάκη αλλά καλό είναι να το θυμόμαστε.)



Θα κολλάει λοιπόν αν καθίσεις να πιεις τον καφέ σου έξω στην καρέκλα ενός καφέ ή να φας το μπιφτέκι σου παρέα με τον κολλητό σου που θα κάθεται απέναντι σου σε μια ταβέρνα αλλά δεν θα κολλάει αν καθίσεις να πιεις μια μπύρα έξω στο παγκάκι μια πλατείας, δίπλα δίπλα με την παρέα σου.

Μετά όμως θα πούμε πως θα κολλάει και εκεί και θα διώχνουμε τον κόσμο που θα πηγαίνει να βρίσκεται/κάθεται μέσα στα σπίτια.
Μπορούμε επίσης προτείνουμε και απαγόρευση νυχτερινής κυκλοφορίας για να σιγουρευτούμε πως όσοι πάνε κάπου θα βρίσκουν αφορμή στο νυχτερινό πρόστιμο για να κάθονται περισσότερες ώρες μαζί.
Ειδικά τα Σ/Κ που θα κάθονται και οι περισσότεροι από τους λίγους που θα εξακολουθούν να δουλεύουν, μπορούμε να τους κλείνουμε και από πιο νωρίς μέσα.

Μετά θα τους πετάξουμε κι ένα η παραμονή μιας οικογένειας μέσα στο σπίτι, την οποία εμείς εξαναγκάσαμε να κλειστεί μέσα, είναι παράγοντας ενδοοικογενειακής μετάδοσης και που θα πάει, θα τους κάνουμε να πάρουν όλοι, αν όχι τα βουνά, τους δρόμους.

Σιγουράκι πως θα αρχίσουν να την πέφτουν και στους αστυνομικούς, θα αρχίσουν οι τελευταίοι να δυσανασχετούν που γίνονται σάκος του μποξ και θα φτάσουμε στην ολοκλήρωση του σχεδίου μας.
Θα αναγκαστεί η κυβέρνηση να μας αναγκάσει να πούμε πως αναγκαστικά πρέπει να ανοίξει η αγορά γιατί δεν πάει άλλο με τα αναγκαστικά μέτρα.

Μέχρι όμως να γίνει αυτό θα έχουν κολλήσει εκατοντάδες χιλιάδες και έτσι θα αποκτήσουμε πολύ πιο εύκολα την ανοσία της αγέλης.
Γιατί δεν είμαστε χαμένοι στη μετάφραση και στα μονοπάτια της δημοσιότητας αλλά επιστήμονες, κατέληξαν.
Και κατέληξε όλη η φάση σαν το ανέκδοτο που οι μπογιατζήδες κάνουν διάγνωση στον ασθενή γιατί έτυχε να τους ρωτήσει.

Αν το είχαν σκεφτεί κάπως έτσι θα είχε εξήγηση όλο αυτό που έχουμε ζήσει από την άνοιξη και μετά.

Θα ήταν απλά μια παραδοχή πως δεν μπόρεσαν να σκεφτούν το απλό.
Πως όταν έχεις την τύχη να φτάσεις σε μηδενικά κρούσματα κρατάς κλειδωμένη την χώρα με όλες τις εντός συνόρων δραστηριότητες ανοιχτές (εσωτερικό τουρισμό, εσωτερικές μετακινήσεις, εσωτερική αγορά κλπ) και απλά περιμένεις πότε θα μπορείς να ξεκινήσεις το εμβολιαστικό πρόγραμμα.

Εμβολιαστικό πρόγραμμα που ήταν σίγουρο πως θα έρθει γρήγορα γιατί μιλάμε για παγκόσμια πανδημία που έχει γονατίσει την παγκόσμια οικονομική δραστηριότητα και όσο θέλει να λήξει ο χι Κώστας, ο χι Τζον, η χι Κλαούντια που παίζουν την οικονομική τους επιβίωση σε τριψήφια και τετραψήφια μηνιαία νούμερα άλλο τόσο θέλουν να λήξει και ο Σώρρος, ο Γκέιτς, ο Μπέζος και όλοι όσοι μιλάνε καθημερινά μόνο με δις, οπότε ήταν αναμενόμενο να πέσουν τεράστια ιδιωτικά κονδύλια στην μελέτη του ιού και την εξεύρεση εμβολίων.

Που με τους «ασφαλείς» Έλληνες πολίτες να βλέπουν τι γίνεται στις άλλες χώρες, σε συνέχεια όσων έγιναν και την περασμένη άνοιξη σε αυτές, η συνειδητοποίηση της σοβαρότητας της κατάστασης θα γινόταν ομαλά, σε βάθος χρόνου και χωρίς «θυσίες» και με την έλευση των εμβολίων το ποσοστό που θα ήθελε να εμβολιαστεί θα ήταν πολύ μεγαλύτερο από όσο είναι τώρα.

Θα ήμασταν επίσης –πρώτη φορά στα χρονικά- ένα κράτος που θα είχε βάλει τα γυαλιά σε όλη την Ευρώπη, σε όλη τη διάρκεια της πανδημίας και όχι μόνο στην αρχή.
Όχι μόνο κάνοντας αυτό που είμαστε αντικειμενικά πολύ καλοί είτε παίζοντας μπάλα στο Euro είτε με τους γείτονες (άμυνα) όπως συνέβη στη πρώτη φάση αλλά κάνοντας και δημιουργικό παιχνίδι, σε δεύτερο στάδιο, έχοντας κλέψει λόγω της τέλειας άμυνας τις εντυπώσεις και με το γήπεδο μπροστά μας ανοιχτό.

Αντί γι αυτό χάσαμε την μπάλα αφήνοντας (βολικά ίσως) τις αποφάσεις για τις πάσες και την προώθηση του παιχνιδιού να λαμβάνονται από ειδικούς γιατρούς που θα έπρεπε απλά να κοιτάνε τα ιατρικά δεδομένα, αρνούμενοι ακόμη κι αν τους ζητούνταν να μιλήσουν για κάτι εκτός του αντικειμένου τους, αφήνοντας τις προτάσεις και τις αποφάσεις για την συνολική αντιμετώπιση της πανδημίας σε αυτούς που πρέπει να τις παίρνουν.
Είτε αυτούς που εκλέγονται είτε αυτούς που σαν ειδικοί τοποθετούνται (πρέπει να τοποθετούνται) σε τέτοιες θέσεις από τους πρώτους.

Με τίποτα όμως δεν είναι ειδικός για να προτείνει πως να λειτουργήσει η αγορά ένας λοιμωξιολόγος, όπως δεν είναι ειδικός να πει σε έναν λοιμωξιολόγο πως να αντιμετωπίσει τα περιστατικά γρίπης που φτάνουν με τα φορεία στις εντατικές ένας συγκοινωνιολόγος.

Δεν μπορεί ο γιατρός αντί να αντιμετωπίζει θύμα τροχαίου που τραυματίστηκε γιατί πέρασε με κόκκινο να κάνει στατιστικές αναλύσεις κυκλοφοριακής μορφής για τον δρόμο εκείνο προτείνοντας να μπει οπωσδήποτε φανάρι.
(Απλοϊκά παραδείγματα για να γίνουν πιο εύκολα κατανοητά.)

Κι ενώ με κληρονομιά την πρώτη φάση μπορούσαμε να μην κάνουμε όλα αυτά, κάναμε ο,τι ακριβώς και οι άλλες χώρες καταλήγοντας σε ένα αντίστοιχο με αυτές αποτέλεσμα και δεν αναφέρομαι σε νούμερα και αριθμούς αλλά στη γενικότερη εικόνα.

Φτάνοντας στο ηλίθιο σημείο να μην υπάρχει άλλη επιλογή από το να ανοίξουμε την οικονομία γιατί είμαστε ένα βήμα από την οικονομική καταστροφή με το χρώμα στον χάρτη της πανδημίας να μην πρέπει να είναι βαθύ κόκκινο αλλά μαύρο σαν κατράμι.
Ενώ, εμείς από όλες τις χώρες της Ευρώπης (με βάση την εικόνα του Μαΐου), μπορούσαμε να φτάσουμε στο σήμερα με το χρώμα παντού να είναι πράσινο με μια κλειδαριά που να το κλειδώνει ανάλογα με τους εμβολιασμούς κάθε νομού.

Με τους λοιμωξιολόγους να επιμένουν να δέχονται να χωρίς δισταγμό να γελοιοποιούνται/εργαλειοποιούνται (εθίστηκαν πλέον στη δόξα της προβολή
του ειδώλου τους, γι αυτό) συνεχίζοντας τις εμφανίσεις τους και ξεκινώντας να μιλούν για ατομική ευθύνη και άλλα τέτοια τζανκ φουντ σκέψης.

Γιατί η ατομική ευθύνη είναι πλέον ένα μικρής διατροφικής αξίας φαγητό με όλες αυτές τις ηλίθιες, αποτυχημένες συνταγές που προηγήθηκαν ενώ θα μπορούσε να περάσει ως αξιόλογο πιάτο αν είχε σερβιριστεί ως συνοδευτικό της σωστής αντιμετώπισης που μπορούσαμε να ακολουθήσουμε και που αναφέρθηκε παραπάνω.

Αν το κάναμε, οι μόνοι που δεν θα εργάζονταν στο σύνολο τους (πάλι θα εργάζονταν αρκετοί από αυτούς αφού θα υπήρχε ο εσωτερικός τουρισμός) θα ήταν οι απασχολούμενοι στον τουρισμό και τα χρήματα που ξοδεύτηκαν για επιδόματα (η αγαπημένη λέξη του Έλληνα που έφτασε να την σιχαθεί -προσωρινά φυσικά- μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού) σε όλες τις εργασιακές ομάδες θα είχαν ξοδευτεί με πιο χρήσιμο τρόπο.

Για την αγορά ράπιντ τεστ για παράδειγμα που θα γινόταν δωρεάν και καθημερινά ώστε να ελεγχθεί απόλυτα η όποια εσωτερική εμφάνιση του ιού.

Τι να κάνει άραγε αυτή η ψυχή;

KODAK Digital Still Camera

Αλήθεια,τι να κάνει άραγε αυτή τη στιγμή ο Μπουτάρης;

Γιατί ενώ ο Ζέρβας,που,απέναντι σε έναν που αποτελεί τον ορισμό του συστημικού (https://365meres.wordpress.com/2019/03/08/mporeis-dystyxws-oxi/) και που βολεύτηκε παρά την αποτυχία του να επιβεβαιώσει τον τίτλο του φαβορί,δεν του πήγαν όλα ζερβά και από σπόντα κατέληξε στη θέση δεν ξεκίνησε καλά και του αφιέρωσα άρθρο (https://365meres.wordpress.com/2020/02/17/apolithoma-etvn-56/)
δείχνει να άλλαξε δρόμο,να πήγε πίσω από τα φώτα και τις μικροκομματικού τύπου κλασικές πρακτικές και να κάνει σιγά σιγά πραγματάκια για την εικόνα -σε πρώτη φάση και θέλω να πιστεύω πως δεν θα μείνουμε εκεί- της πόλης.

Τι να κάνει λοιπόν ο πρώην δήμαρχος;
Το μόνο γνήσιο ελληνικό τρολ στην ιστορία της πολιτικής σκηνής που κατέκτησε δημαρχιακό θώκο;

Ίσως να μην μετακόμισε στο σπίτι του.
Μπορεί να μένει ακόμη εκεί που έμενε και σαν δήμαρχος και να αράζει απαλλαγμένος από την ευθύνη να περάσει μια εικόνα που δεν ήταν δική του στα ΜΜΕ της Αθήνας.
(σημ. Αυτό κι αν δεν ήταν ενδεικτικό για τι τρολ μιλάμε.Τον λάτρευαν οι ξένοι που δεν τον ζούσαν κι όταν τους τον απομυθοποιούσες με χειροπιαστά παραδείγματα σε κοιτούσαν σαν χάνοι και προσπαθούσαν να καταλάβουν αν τους τρολάρεις ή μιλάς σοβαρά.)

Μπορεί λοιπόν αυτό το ήσυχο Κυριακάτικο πρωινό που γράφονται αυτές οι γραμμές να χαλαρώνει πίνοντας το καφεδάκι του και χαζεύοντας τη θέα προς τη θάλασσα πίσω από το παράνομο παράθυρο που άνοιξε,με ένα μειδίαμα να σχηματίζεται στο πρόσωπο του όταν σκέφτεται τι δηθενιές πουλούσε μέσω των ΜΜΕ.

Μετά θα κατέβει για μια βόλτα και θα αναπολεί τις εποχές που μπορούσε να λέει ζώα τους πολίτες αλλά αυτός να παρκάρει πάνω στο πεζοδρόμιο και σε ράμπες ΑΜΕΑ.
Πηγή με φωτογραφικές αποδείξεις:
https://365meres.wordpress.com/2014/12/18/o-mpoutaris-oi-gaidaroi-kai-ta-provata/

Φτάνοντας στον Λευκό Πύργο ίσως να ανηφορίσει προς την ΧΑΝΘ όπου μπροστά από τη ΔΕΘ θα του κοπεί η ανάσα από τα γέλια όσο θα σκέφτεται πόσο εύκολα μοίραζε τρολάρισμα,με το τελεφερίκ που θα ξεκινούσε από εκεί,την δημοτική συγκοινωνία που θα περνούσε και από εκεί και τόσα άλλα…

Όπως και να το δεις πάντως,ο Μπουτάρης άφησε όντως το ιδιαίτερο στίγμα του.

Μετά τον γελοία ακατάλληλο για δημόσια θέση Παπαγεωργόπουλο (αποτέλεσμα της έλλειψης πολιτικής ποιότητας των πολιτών να γεννήσουμε κάτι καλό),ένα αθεράπευτο ναρκισσιστή που άφησε τα ποντίκια να φάνε τα πάντα και να κρύψουν τα σκουπίδια τους κάτω από το χαλί
(https://365meres.wordpress.com/2014/04/08/mpoutaris-to-pio-systimiko-troll/)
μέχρι που αυτό δεν χωρούσε περισσότερα και έκανε την αηδία για τα συστημικά πρόσωπα να ξεχειλίσει και ως μόνο τρόπο αυθόρμητης αντίδρασης του νηπιακής ωριμότητας πολιτικού σώματος να οδηγήσει στη ψήφο-τρολάρισμα που έβγαλε τον Μπουτάρη,ο τελευταίος ήταν η νομοτελειακή κατάληξη.

Παρότι έκανε μπαμ από μακριά,σαν να καθόταν πάνω σε μια φωτεινή σημαδούρα στη μέση του Θερμαϊκού,η πόλη που για δεκαετίες έπλεε λάθος δεν μπόρεσε να την αποφύγει,αυτός πήδηξε πάνω της και στρογγυλοκάθισε στον θρόνο της.

Όπου σαν ένα μοναδικό υβρίδιο καλικάντζαρου και τρολ ήταν μια όαση απόκοσμης δροσιάς που κυριαρχούσε σαν εικόνα πάνω και από την εικόνα της πόλης που τον υπηρετούσε αντί να την υπηρετεί και έδενε απόλυτα με την μπόχα από τους γεμάτους σκουπίδια κάδους που μάζευαν όποτε τύχαινε και την βρωμιά και εγκατάλειψη που κυριαρχούσε παντού…

Καλά να είναι λοιπόν όπου και να είναι γιατί ίσως να ήταν και αναγκαία η παρουσία του,πολύ περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο μπορεί να βρισκόταν στη θέση του,μετά τον φτερωτό γιατρό με τα γρήγορα πόδια και το αργό μυαλό.

Έδωσε πιστεύω σε όλους ένα μάθημα στο που μπορεί να καταλήξει μια πόλη όταν οι πολίτες δεν έχουν φροντίσει για την δική τους εκπαίδευση και με την ψήφο τους οδηγούν αργά αλλά σταθερά το μέρος που ζούνε πάνω σε ύφαλο.

Όπως απαραίτητος ήταν και ο ΣΥΡΙΖΑ:
(Τα γάτο-χρυσόψαρα, οι κλόουν και το τσίρκο…)

Εύχομαι ο σημερινός να μην επιτρέψει στον εαυτό του να επιστρέψει στην αρχική εικόνα που δημιούργησε και στο τέλος της θητείας του να τον θυμόμαστε και να του αποδώσουμε τα εύσημα για κάτι περισσότερο από μια κατεδάφιση ή μια συντήρηση.

Γιατί απέναντι στον προηγούμενο δεν χρειάζεται να προσπαθήσει και ιδιαίτερα κάποιος για να δείξει καλύτερος όμως η πόλη χρειάζεται πολλές στοχευμένες δράσεις για να γίνει καλύτερη κι αυτό είναι που πρέπει να μετράει στο μυαλό όλων.

Να μην καταλήξει σαν τον Μπουτάρη,που το μόνο ουσιαστικά θετικό του έργο για την καθημερινότητα ήταν τα πασαλάκια,όπως στο δρόμο μας που μέσα σε μια μέρα έγινε ανθρώπινος όπως δείχνει η φωτογραφία

KODAK Digital Still Camera

από εκεί που τα προηγούμενα χρόνια γινόταν ο κακός χαμός και μόνο από τύχη δεν κόλλησε κάποιο ασθενοφόρο,να ζήσουμε την απόλυτη ξεφτίλα σαν πόλη,να πεθάνει άνθρωπος με μια κλινική και τρία νοσοκομεία σε ακτίνα ενός χιλιομέτρου.

KODAK Digital Still Camera

(σχετικό μου άρθρο:
https://365meres.wordpress.com/2018/04/25/o_pio_ilithios_dimos_sti_xora/)

(σημ.1 Προτού πει κανένας…φρέσκος αναγνώστης την εξυπνάδα του,έχω αυτοκίνητο αλλά δεν με ενοχλεί που δεν το παρκάρω όπως ο Λούκι Λούκ το άλογο του και δεν μπορώ να βγω στο μπαλκόνι και να πηδήξω πάνω του αφού ο δρόμος δεν το επιτρέπει.)

(σημ.2 Καλό θα ήταν να γίνει μια επίβλεψη στους δρόμους που έχουν μπει ώστε να τοποθετηθούν ξανά κάποια που έφυγαν από τη θέση τους -όπως και στον δικό μας- και να πάψουν τα κενά που προσφέρουν ιδιότυπες,ατομικές θέσεις στάθμευσης καθ όλη τη διάρκεια της μέρας.)

Υ.Γ.
Σίγουρα θα ήθελε μεγάλη προσπάθεια από κάποιον να μιμηθεί τον Μπουτάρη και να προσβάλει για παράδειγμα ασύστολα ένα ζωντανό κομμάτι της πόλης,έναν ολόκληρο μικρόκοσμο της Θεσσαλονίκης,με λόγια (αποκαλώντας συλλήβδην όσους τον αποτελούν αλήτες) αλλά και πράξεις (παραστάσεις του δήμου σε δικαστήρια ως μάρτυρας κατηγορίας) εκτός μέτρου.

Δεν θέλει όμως την παραμικρή προσπάθεια για να υποπέσει στο λάθος των ξύλινων δηλώσεων -και κλασικών πρακτικών- για το θεαθήναι αν δεν σκοπεύει να στηρίξει με διαρκείς πράξεις ουσίας διάφορα δίκαια αιτήματα προς το κράτος που εδρεύει -και σε αρκετές περιπτώσεις κωφεύει- στην Αθήνα.

Όπως αυτά του (παρά τα προβλήματα από τα λαμόγια και την έλλειψη σοβαρού νομοθετικού πλαισίου και ελέγχου από το κράτος που επέτρεπαν σε αυτά να κινούνται ελεύθερα σε κάθε ερασιτεχνικό σωματείο φέρνοντας τα κοντά ή στο χείλος της καταστροφής) ζωντανού οργανισμού της πόλης που λέγεται Γ.Σ. ΗΡΑΚΛΗΣ.

Εμβόλιο κατά της ηλιθιότητας και ιοί ανθρώπων και υπολογιστών


Edit (μεγάλο) 3/5/20

Σε όλους αρέσει να δικαιώνονται για κάτι που υποστηρίζουν.
Αυτοί που δεν νιώθουν ποτέ αυτό το συναίσθημα είναι όσοι αφήνουν τη συναισθηματική πλευρά τους να παίρνει τα ηνία και να γεμίζει το μυαλό τους με οπτικές και κρίσεις που δεν ακολουθούν τη λογική με αποτέλεσμα να διαψεύδονται διαρκώς από την πραγματικότητα που πολλές φορές αφορά σε κάτι που απασχολεί την επικαιρότητα.

Με αποτέλεσμα πολλοί από αυτούς να αναγκάζονται να ακολουθούν ευφάνταστα σενάρια όπως έγινε και με τις μάσκες και η χρήση τους που έχει ξυπνήσει ο,τι σενάριο συνωμοσίας μπορεί να φανταστεί κάποιος.
Κάτι που έγινε για μια επένδυση στη κατασκευή μασκών στην Ελλάδα.

Λες και ο κάθε επιχειρηματίας ενδιαφέρεται πραγματικά για το χρώμα της κυβέρνησης κι όχι του χρήματος γι αυτό και εμφανίστηκαν φυσικά και φωτογραφίες τους με στελέχη της προηγούμενης κυβέρνησης να καμαρώνουν σαν γύφτικα σκεπάρνια δίπλα τους.

Αν είναι λαμόγιο κάνει διαχρονικά τις δουλειές του (βλέπε Καλογρίτσας) αν είναι σούπερ λεφτάς αλλάζει την υποστήριξη του πιο γρήγορα από όσο ανοιγοκλείνει τα βλέφαρα του (βλέπε Σαββίδης) κι ας μένουν με τα μάτια κλειστά σε αυτή τη πραγματικότητα όλοι όσοι οπαδοποιούν την πολιτική,αγιοποιούν κόμματα και πολιτικούς και ονειρεύονται πράγματα που δεν ισχύουν.

Όλοι όμως (και καλοί και κακοί όπου είναι άλλο θέμα ποιος και πως το ελέγχει αυτό) θέλουν τον ίδιο οδικό χάρτη. Ελαχιστοποίηση της γραφειοκρατίας και σταθερό φορολογικό (γενικά νόμων) πλαίσιο για να μπορούν να σχεδιάσουν τις κινήσεις τους.

Φτάσαμε σε σημείο λοιπόν η ανάγκη και η ιατρική κρίση να νικήσουν έστω την γραφειοκρατία και το αργό δημόσιο όπως νίκησαν και την διαδικτυακή νηπιακή κατάσταση στην οποία βρισκόταν το κράτος με αποτέλεσμα πάρα πολλά που στο εξωτερικό είναι εδώ και χρόνια μέρος της καθημερινότητας των πολιτών να αρχίσουν να μπαίνουν ταχύτατα και στη δική μας καθημερινότητα.

Κάτι που υπό την ελληνική πραγματικότητα θα χρειαζόταν πολλά χρόνια τώρα έγινε σε εβδομάδες ή ετοιμάζεται να γίνει μέσα σε μερικούς μήνες.
Ακόμη πιο ταχύτερα γιατί βρέθηκε και ο κατάλληλος άνθρωπος στη κατάλληλη θέση.

Φτάσαμε λοιπόν στο σημείο αυτοί που γκρίνιαζαν γιατί «είμαστε άχρηστοι σαν χώρα» που δεν παράγουμε μάσκες (λες και το έκανε κανένας άλλος πλην Κίνας) τώρα που βρέθηκαν κάποιοι που έπιασαν στον ύπνο μέχρι και τους σχολαστικούς Γερμανούς (που όταν το κατάλαβαν έδιναν όσα όσα για να πάρουν αυτοί την έτοιμη γραμμή παραγωγής και να μη χάσουν την κούρσα των παραγγελιών) να φωνάζουν πως πάνε να μας τις επιβάλουν με το ζόρι για να βγει η επένδυση και άλλα φαιδρά,όταν μιλάμε για κάτι που μπορείς να φτιάξεις μόνος σου μέσα σε ένα λεπτό χωρίς να χρειαστεί να ξοδέψεις ούτε λεπτό του ευρώ.

Το πλέον ανησυχητικό όμως είναι πως με αυτά και με αυτά για πάρα πολλούς η μάσκα έγινε ή θα γίνει το βασικό στοιχείο της συνολικής εικόνας και θα πάνε περίπατο οι βασικοί και πολύ πιο σημαντικοί κανόνες που δίνουν το μεγαλύτερο ποσοστό στο αποτέλεσμα αντιμετώπισης μια πανδημίας.
Η προσωπική υγιεινή και η τήρηση αποστάσεων.

Μάσκα που γι αυτούς τους λόγους δεν πρέπει και δεν μπορεί να είναι αξεσουάρ της καθημερινότητας σε κάθε δραστηριότητα όπως δείχνει και ο επίσημη λίστα της Πολιτικής Προστασίας αλλά ίσως και να γίνει (ως ύστατη προσπάθεια για την αποφυγή δεύτερης καραντίνας) εφόσον μεγάλο μέρος του πληθυσμού δείξει στις επόμενες εβδομάδες πως δεν αξίζει να ανήκει ούτε στους χιμπατζήδες αφού ακόμη και για πιθηκοειδή και μαϊμούδες έννοιες όπως προσωπική υγιεινή και προσωπικός ζωτικός χώρος είναι τυπωμένες στο DNA τους.

edit 4/5/21: Με τις λάθος επιλογές της πολιτείας από το καλοκαίρι και μετά όπως το άνοιγμα του τουρισμού (εξέλιξη της πανδημίας και επιλογές για τα οποία θα γράψω εν ευθέτω χρόνω) και την δραματική αύξηση των θανάτων η μάσκα έγινε τελικά αξεσουάρ που βγάζουμε δυσκολότερα από το εσώρουχο μας.

maska-xrisi1

Κάτι που σε εμάς φαίνεται να έχει σβηστεί και μόνο υπό τον φόβο μιας ασθένειας το θυμόμαστε όπως βλέπει κανείς στη παρακάτω εικόνα.

e-shop line

Που θα έπρεπε όμως να είναι καθημερινότητα και να μην φαντάζει περίεργη αλλά να δείχνει σεβασμό στον εαυτό μας και στους γύρω μας (στη περίπτωση αυτή στον μπροστινό μας) όμως αν επιχειρούσες να το εφαρμόσεις πριν την πανδημία αποτύγχανες παταγωδώς.

Αυτό γιατί βρισκόταν πάντα οι «έξυπνοι» που δοκίμαζαν να μπουν στον ενδιάμεσο χώρο με χρήση απίστευτων δικαιολογιών όπως και όσοι ήταν έτοιμοι για καβγά  με το κλασικό «προχώρα κι άλλο σιγά μη περιμένω εγώ εξαιτίας σου τόσο μακριά ρε μεγάλε» λες και η συνολική απόσταση που είχαν να διανύσουν από το αρχικό σημείο Α (το σπίτι τους) μέχρι το τελικό σημείο Δ (το κατάστημα) άλλαζε αν έκαναν μια στάση στο  Β ή στο Γ σε αυτή την τελική ευθεία και επηρέαζε και τον χρόνο αναμονής αλλά μαζί με τις έννοιες που είναι κανόνας για τα ζώα ένας απίστευτος αριθμός ανθρώπων έχει πάρει διαζύγιο συνολικά από τη νοημοσύνη.
(Δεν παραθέτω σχέδιο από βιβλίο γιατί απλούστατα σέβομαι όσους διαθέτουν την ικανότητα να το αντιληφθούν χωρίς σκιτσάκι.)

Είναι ωραίο λοιπόν συναίσθημα αυτό που δημιουργείται από τη χρήση της λογικής,όταν περνάνε μερικές μέρες και αισθάνεσαι δικαιωμένος από τις εξελίξεις με όσα έχεις γράψει στις δυο τελευταίες παραγράφους ενός άρθρου σου όπως ωραίο θα είναι (αλλά καθαρά ατομικής υστεροφημικής φύσης και όχι συνολικά για την κοινωνία αν συμβεί) αν δικαιωθείς για όσα γράφεις πέντε παραγράφους προτού το τέλος κάνοντας μια μεταγενέστερη προσθήκη στο αρχικό κείμενο όπως αυτή.

Αρχικό άρθρο 29/4/20
Επειδή ξύπνησε πάλι το αστείο δαιμόνιο του Έλληνα που είναι (not) τόσο έξυπνος που άγεται και φέρεται από μια φωτογραφία ή ένα τίτλο.
(Τα αν λατρεύει τελικά ο λαός αυτός τα σενάρια συνωμοσίας περισσότερο από
τους περισσότερους λαούς ή είναι το ίδιο και σε άλλες χώρες θα είχε ενδιαφέρον κάποιος να το ψάξει.)

Τα εκατομμύρια εμβόλια λοιπόν του δήθεν σκανδάλου που ξαφνικά ανακάλυψαν κάποιοι και ανακάλυψαν και εμπλοκή Τσιόδρα (ποιοι άραγε προσπαθούν να τον χτυπήσουν ανεπίσημα από την αρχή ενώ επίσημα λένε άλλα…) ήταν την εποχή του Η1Ν1.

Τότε που ο αρχικά ΠΟΥ έκανε δραματικές ανακοινώσεις,στην πρωτόγνωρη (από την περίοδο της Ισπανικής γρίπης,σχεδόν εκατό χρόνια πριν) προοπτική να έχουμε μια φονική πανδημία.Ανακοινώσεις που αποδείχθηκαν υπερβολικές τελικά,αλλά μπορούν να δικαιολογηθούν από τον φόβο τους να κατηγορηθούν αν αποδεικνυόταν φονικότερος από όσο ήταν.

Γι αυτό τώρα,για να μην την πατήσει ξανά, έκανε αρχικά αρκετά πιο μετριοπαθείς, ίσως περισσότερο μετριοπαθείς από όσο θα χρειαζόταν δημόσιες τοποθετήσεις.

Είναι ίσως και η μοίρα του ειδικού όταν έχει να κάνει με zero day απειλές.
Καταστάσεις δηλαδή κατά τις οποίες αντιμετωπίζει σε πραγματικό χρόνο ένα πρωτόγνωρο πρόβλημα.

Το ίδιο ισχύει για παράδειγμα και με τους πρωτοεμφανιζόμενους ιούς στους υπολογιστές που τρέχουν Windows και τους ειδικούς που σχεδιάζουν τα διάφορα antivirus προγράμματα.

Προγράμματα προστασίας που βασίζονται σε κάποια πρωτόκολλα και σε κάποιες λίστες που ανανεώνονται ανά τακτά χρονικά διαστήματα για να ελέγχουν και να αποκρούουν ή να σταματούν σε δεύτερο χρόνο τα διάφορα κακόβουλα προγράμματα που ψάχνουν ξενιστή (συσκευή με λειτουργικό σύστημα) για να εξαπλωθούν.

Πολλές φορές μάλιστα βάζουν σε περιορισμό (καραντίνα) όχι μόνο το επικίνδυνο αρχείο αλλά και όσα μέρη του λειτουργικού είναι υποψήφια για πιθανή μόλυνση προσπαθώντας πάντα αυτό που κάνουν να επηρεάσει όσο λιγότερο τη λειτουργία του συστήματος.

Με την «ελπίδα» των δημιουργών τους να λυθεί όσο πιο γρήγορα γίνεται το πρόβλημα που αφορά την επιβίωση του υπολογιστή και κατ επέκταση του τελικού χρήστη.

Τα καλά αντιιικά λοιπόν ξεχωρίζουν από τα κακοσχεδιασμένα στην ταχύτητα με την οποία διακρίνουν ένα πραγματικό πρόβλημα ασφαλείας, στην ταχύτητα που ανανεώνουν τις λίστες τους με τις απειλές, στην αξιοπιστία αυτών των καταλόγων, στην ευελιξία τους να προσαρμόζουν τη δράση τους με βάση τα δεδομένα που έχουν ανά πάσα στιγμή και στην ισορροπία που κρατάνε όσον αφορά τα μέτρα που λαμβάνουν.
Με ζητούμενο να βγει το pc από τη δύσκολη θέση με την λιγότερη δυνατή ταλαιπωρία για το λειτουργικό και τον κάτοχο του.

Όπως και οι υπεύθυνοι κρατικοί λειτουργοί αντίστοιχα, πέρα από την προσωπική τους διαίσθηση και νοημοσύνη όσον αφορά την παρατήρηση βασίζονται σε ιατρικά πρωτόκολλα και στην ιατρική βιβλιογραφία που προστρέχουν και συμβουλεύονται και πρέπει να κάνουν ακριβώς τα ίδια με τα αντιιικά προγράμματα των υπολογιστών όσον αφορά έναν ιό και τον πληθυσμό μιας χώρας κι αυτό είναι που ξεχωρίζει τους καλούς από τους κακούς,αυτό είναι που διαχωρίζει την σωστή από μια κακοσχεδιασμένη αντιμετώπιση.
https://365meres.wordpress.com/2020/03/24/kovid-19-to-anagnwsma/

Προγράμματα όμως που είναι όλα ευάλωτα στις πρωτοεμφανιζόμενες απειλές γιατί δεν έχουν κανένα απολύτως στοιχείο στο οποίο να στηριχθούν.
Απειλές που γι αυτό το λόγο ονομάζονται zero day threats.
https://en.wikipedia.org/wiki/Zero-day_(computing)

Όπως «ευάλωτοι» είναι και οι γιατροί στις αντίστοιχες δικές τους zero day απειλές (όπως ο κορωνοϊός) όσον αφορά το πως θα τις διακρίνουν όσο πιο έγκαιρα και έγκυρα γίνεται και πως θα τις αντιμετωπίσουν, ακόμη κι αν αφορά στους καλύτερους των καλύτερων,ακόμη κι αυτούς που απαρτίζουν έναν παγκόσμιο οργανισμό.

Προγράμματα και γιατροί που τελικά κρίνονται εκ του αποτελέσματος και που στο τέλος μετράνε όλα τα παραπάνω αλλά και η συνολική τους παρουσία και ιστορικό όσον αφορά το πόσο καλά τα καταφέρουν.

Φυσικά κι εδώ μπορεί να εμφανιστεί κάποιος συνωμοσιολόγος που να πει για παράδειγμα πως τους ιούς τους φτιάχνουν οι εταιρείες που πουλάνε antivirus προγράμματα.

Αγνοώντας πως το τέλειο είναι ουτοπικό και πως όπως και στον τοίχο που σοβατίζει (αν είναι αυτό το επάγγελμα του) θα βρίσκουν πάντα ελαττώματα, έτσι συμβαίνει και με οποιοδήποτε ανθρώπινο δημιούργημα οπότε και σε ένα λειτουργικό σύστημα που σαν εγκέφαλος επιδρά με άπειρα άλλα κομμάτια ενός υπολογιστή θα υπάρχουν ελαττώματα (τρύπες) που επιτήδειοι ανακαλύπτουν και προσπαθούν να εκμεταλλευτούν.

Δεν θα σκεφτεί καν πως ακόμη και με Windows χωρίς προγράμματα ασφαλείας έχει τον τρόπο να περιορίσει τις απειλές αν αποκτήσει νοοτροπία ανθρώπου που ψάχνει και μαθαίνει να λειτουργεί ως ιδανικός χρήστης που ξέρει πως πρέπει να κινηθεί στο διαδίκτυο.

Δεν θα περάσει καν από το μυαλό του πως μπορεί να αποκρούσει οποιαδήποτε απειλή από μόνος τους αν περιορίσει όλες σχεδόν τις ευκολίες που του παρέχει το σύστημα του και την ελαχιστοποίηση της «κοινωνικότητας» του όσον αφορά τη διασύνδεση του με άλλα συστήματα.

Μετά φυσικά θα έχει άλλη μια συσκευή τηλεόρασης (και μάλιστα της προ smart εποχής) που τον κλειδώνει στους τέσσερις τοίχους του δωματίου του και στις τέσσερις γωνίες της οθόνης.

Όπως δεν θα σκεφτεί ποτέ να ψάξει και να βρει πως υπάρχει καλύτερο σύστημα από αυτό που έχει,που δεν χρειάζεται αντιιικά όχι τόσο γιατί είναι πολύ ανώτερο (που είναι) αλλά κυρίως γιατί το χρησιμοποιούν άτομα που στην πλειοψηφία τους πλησιάζουν σε αυτό που θεωρείται συνειδητοποιημένος χρήστης.

Π.χ. στο ίδιο κεντρικό διαμέρισμα του σκληρού δίσκου λειτουργικό και προσωπικά αρχεία στα Windows ενώ μια διανομή Linux φτιάχνει ξεχωριστά φυσικά τμήματα κατά την εγκατάσταση της για να μην φοβάσαι μη χαθούν τα αρχεία σου αν για κάποιο λόγο θέλεις/πρέπει να εγκαταστήσεις ξανά το λειτουργικό.

Στα Windows ψάχνεις εναγωνίως (κι αυτό αν έχεις την άνεση και δεν κράσαρε το σύστημα) που και πως να πάρεις backup για να τα βάλεις πίσω ξανά μετά την επανεγκατάσταση,στο Linux εγκαθιστάς χωρίς άγχος το λειτουργικό όσες φορές θέλεις και όλα τα προσωπικά σου αρχεία σε περιμένουν όλη την ώρα στο διαμέρισμα τους ήσυχα κι ωραία.

Διαχειριστές by default (από προεπιλογή,από τον σχεδιασμό του συστήματος) οι χρήστες των Windows γιατί είναι μεγάλη υπόθεση και τρομερή δυσκολία να βάλουν κωδικό αν χρειάζεται να κάνουν μια παρέμβαση στο σύστημα (που αν χρειαζόταν θα τους δίδασκε και πως αυτό είναι κάτι που πρέπει να προσέξουν και από την άλλη by default απλοί χρήστες όσοι χρησιμοποιούν Linux (και χωρίς καμιά παρενέργεια όσον αφορά την εμπειρία χρήσης) ώστε να θυμούνται πότε πρέπει να προσέχουν αλλά και απειλή να υπάρξει τα ζωτικά σημεία του λειτουργικού παραμένουν απρόσβλητα.

Άτομα δηλαδή που δεν περνάνε την ώρα τους να διαβάζουν μόνο αν φάνηκε το βρακάκι της τάδε τραγουδίστριας (και μετά να το παίζουν πως δεν έχουν ιδέα από τέτοια κουτσομπολιά,που αν βρισκόταν κάποιος τρολοχάκερ να βγάλει στη φόρα το ιστορικό αναζήτησης όλων αυτών θα γελούσε και το παρδαλό κατσίκι) αλλά ενδιαφέρθηκαν να μάθουν από μόνοι τους πως λειτουργεί όλο αυτό το πράγμα που έχουν στα χέρια τους.

Από τους υπολογιστές σαν ατομικές μονάδες έως όλο αυτό το παγκόσμιο δίκτυο και πως να τα αξιοποιούν χωρίς να κάνουν πράγματα που θέτουν σε ευάλωτη θέση το λειτουργικό τους.

Αλλά και να τα σκεφτεί όλα αυτά και να τα ξέρει θα προτιμάει πάντα να βασίζεται στους άλλους για να μπορεί να βρίσκει εξιλαστήρια θύματα για την κατάσταση του και τις επιλογές του.
Κακό λειτουργικό, κακές εταιρίες antivirus, συνωμοτούν για να με κλέψουν πουλώντας μου προστασία κλπ…

Που σαν συνειδητοποιημένους χρήστες Linux μπορεί να παρομοιάσει κανείς και όσους δεν χρειαζόταν τις συστάσεις του κράτους για να ακολουθήσουν μέτρα ατομικής υγιεινής και προστασίας γιατί τα τηρούσαν από μόνοι τους και προ κορωνοϊού και θα τα τηρούν και μετά.

Που αν το έκανε το σύνολο του πληθυσμού, αν ήταν συμπεριφορές περασμένες με κάποιο τρόπο στο DNA μας τότε οι ιογενείς λοιμώξεις του αναπνευστικού θα ήταν πολύ πιο εύκολα αντιμετωπίσιμες.
https://365meres.wordpress.com/2020/03/08/koronoie_esy_super_star/

Κάτι που τους προστατεύει από ιογενείς λοιμώξεις κατά τη διάρκεια της ζωής τους περισσότερο από τους υπόλοιπους που θέλουν έναν Σπύρο Παπαδόπουλο να τους λέει να πλένουν όσο πιο συχνά γίνεται τα χεράκια,λες και είναι μωρά.
Που στο τέλος τα μικρά παιδιά θα φτάσουν να πιστεύουν πως το νίπτω τας χείρας μου το είπε αυτός κι όχι ο Πόντιος Πιλάτος.

Τότε λοιπόν, πίσω στο 2009 δεν υπήρξε κανένα σκάνδαλο εμβολίων όπως κάποιοι στημένοι ή άσχετοι δημοσιογράφοι που πήραν πτυχίο δια αλληλογραφίας και με εγκέφαλο αμοιβάδας (σημ. οι αμοιβάδες δεν έχουν εγκέφαλο) και κάποια μπλογκ διαδίδουν (παρά τα στοιχεία) και βρίσκουν τους πάντα πρόθυμους τύπους σαν τον παραπάνω φανταστικό μπογιατζή να το διακινούν γεμίζοντας άχρηστο στόκο και βάφοντας με λάθος χρώμα διαδικτυακούς τοίχους.

Όσο για τα διπλάσια από τον πληθυσμό εμβόλια που αναφέρουν ως σκάνδαλο,αν εσύ που τους διαβάζεις τρέχεις να ασπαστείς αυτά που γράφουν γιατί δεν θυμάσαι/έμαθες από προσωπική εμπειρία (ώστε έτσι να ξέρεις) πως έχεις κάνει πολλά εμβόλια δύο δόσεων γιατί κάποια έτσι είναι σχεδιασμένα να δρουν στον οργανισμό σου, ψάξε για φάρμακο που να εκκινήσει τον εγκέφαλο σου.

Είχαν αγοραστεί λοιπόν εμβόλια δύο δόσεων γι αυτό ο διπλάσιος του πληθυσμού αριθμός τους. Διπλάσιος όμως του αριθμού των ευπαθών πολιτών κι όχι όλου του πληθυσμού γι αυτό αφορούσε 8 εκατομμύρια κι όχι 16 και 20 που πετάνε σαν νούμερο τα νούμερα.

edit 4/5/21: Τώρα που είναι κανονική η πανδημία και κινδυνεύουν και οι ίδιοι, όλοι οι παραπάνω πολιτικοί σαλτιμπάγκοι, ακόμη και τα κομματόσκυλα τους, ξέχασαν την τότε παράσταση και φωνάζουν και γαυγίζουν για περισσότερα εμβόλια χωρίς να τους ενδιαφέρει αν και πόσα θα αναγκαστούμε ως χώρα να  πετάξουμε για διαφόρους λόγους.

Που μάλλον είδαν κάπου να αναφέρεται «διπλάσια του πληθυσμού» οι wannabe ντετέκτιβς και θα είπαν από μέσα τους πόσοι είμαστε όλοι,τόσοι,άρα τόσα περίπου θα αγοράστηκαν…
(Κάποιους όντως πρέπει να τους έκαναν κάποιο αποτυχημένο εμβόλιο μικρούς, δεν εξηγείται αλλιώς τέτοιο επίπεδο διανοητικής υστέρησης.)

Παραγγελία που προφανώς όταν προέκυψαν νέα -πιο κοντά στην πραγματικότητα- στοιχεία από τον ΠΟΥ ακυρώθηκε (γιατί τελικά παραλάβαμε ως χώρα κάτω από 4 εκ. εμβόλια) και γι αυτό όλοι παρέμειναν αθώοι από την προκαταρκτική κιόλας φάση της έρευνας που ακολούθησε και ολοκληρώθηκε το 2014, ο δε Τσιόδρας δεν ήταν καν εμπλεκόμενος-ελεγχόμενος.

Αντιθέτως είχε προτείνει αυστηρό έλεγχο στη χρήση των φαρμάκων:
(από το 2009):

«…Η Επιτροπή πρότεινε την αυστηρή επιτήρηση σε όλο τον υγειονομικό τομέα της χρήσης των αντιιικών φαρμάκων λόγω πιθανών παρενεργειών. Αναφερόμενος στην κατάχρηση αντιιικών φαρμάκων, ο λοιμωξιολόγος του ΚΕΕΛΠΝΟ κ. Σ. Τσιόδρας σημείωσε ότι «στην Ιαπωνία που υπήρχε μεγάλη χρήση ταμιφλού είχαν παρατηρηθεί μέχρι και ψυχωσικές αντιδράσεις ή παρενέργειες ψυχωσικού τύπου»…»

Υπόθεση και έρευνα που έχει ευρύτερη σχέση με την υπόθεση Novartis και την «κόντρα» ΡάικουΤουλουπάκη αφού η δεύτερη κατηγορείται πως όταν διαδέχθηκε την πρώτη δεν συμπεριέλαβε στον φάκελο της έρευνας το αθωωτικό πόρισμα των εισαγγελέων διαφθοράς Ελευθεριανού και Σέβη για την ιστορία των εμβολίων.
πηγή:
ΑΝΑΦΟΡΑ ΕΠΙΚΟΥΡΩΝ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΩΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΩΝ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ
https://online.fliphtml5.com/rpfjv/mrcw/

Το σκάνδαλο είναι λοιπόν που οι έξυπνοι της πλάκας πιάνονται τόσο εύκολα κορόιδα να «ποινικοποιούν» και να καταπίνουν αμάσητα σενάρια με βάση μια φωτογραφία.
Κατ ευφημισμόν έξυπνοι που θα ήταν ισόβια αν υπήρχε τρόπος να ποινικοποιηθεί η ηλιθιότητα.

Άτομα που το μόνο που μπορεί να ερεθίσει τον εγκέφαλο τους είναι ένα σενάριο συνωμοσίας και που ψάχνουν φαντάσματα ακόμη και για τις μάσκες επειδή δεν μπορούν να συνδέσουν λογικά την εποχή της καραντίνας που περνάμε με την επερχόμενη σταδιακή άρση των αποκλεισμών με ο,τι αυτό συνεπάγεται για τον αριθμό των ατόμων που θα βρίσκονται την ίδια στιγμή σε συγκεκριμένα κλειστά πολυσύχναστα μέρη  και πόσο θα αυξήσει και τον αριθμό ανεγκέφαλων αφού η αύξηση του ποσοστού του πληθυσμού που θα μπορεί να μετακινηθεί χωρίς περιορισμούς θα πάει στο 100%.

Πληθυσμός που –δυστυχώς– χωρίς διαρκή βομβαρδισμό ενημέρωσης θα εμφανίσει ένα μεγάλο ποσοστό που θα παρασυρθεί και θα ξεχάσει πόσο στοιχειώδης είναι η προστασία της μάσκας (αλλά μοναδικό μέσο -έστω ελάχιστης προστασίας- αυτή τη στιγμή για τις καταστάσεις συνωστισμού μας με…σταρχιδιστές πολίτες που αναπόφευκτα θα δημιουργηθούν) αν δεν συνεχίσει να τηρεί όλα όσα πρέπει σε επίπεδο προσωπικής συμπεριφοράς.

Ο καθένας μπορεί λοιπόν να είναι (ή να γίνει) κάποιος που σκέφτεται,ψάχνει λίγο από μόνος του και δεν παρασύρεται με τόση ευκολία γιατί έχει/θα έχει εκπαιδεύσει τον εαυτό του να πηγαίνει κόντρα στις παρορμήσεις του είτε να βγάλει κάρτα διαρκείας στην ομάδα των παραπάνω ατόμων παραμένοντας έρμαιο στη κάθε παραπλανητική φωτογραφία και τίτλο που κανονίζει την οπτική του, κάτι για το οποίο δεν υπήρξε και δεν θα υπάρξει ποτέ θεραπεία μέσω τρίτων.

Δικαίωση Τραμπ για τις ενέσεις απολυμαντικού!


Μιλήστε τώρα αν μπορείτε γατάκια επιστήμονες!
Ο άνθρωπος δείχνει στη λαϊκή σοφία την εμπιστοσύνη που της αξίζει.
Που μου θέλετε και χρήματα για έρευνες.Εδώ μιλάμε για τον δήμιο της πανδημίας!
Μετά θα σας αποκαλύψει και τον τρόπο να βάζετε το ηλιακό φως σε χαπάκια και πως να τα βάζετε μέσα στους ασθενείς.
Θα καθαρίσει και θα φωταγωγήσει όλους όσους τον ακούσουν και δεν φάνε την προπαγάνδα του συστήματος που αυτός συστηματικά πολεμά σαν σούπερ ήρωας!
Αυτός γιατί εσείς με τα πτυχία είστε άχρηστοι μπροστά στο μεγαλείο του ανυπέρβλητου μυαλού του!

Μόνο πρόβλημα πως μετά τον Τραμπ οι άξιοι ψηφοφόροι του που θα έχουν επιζήσει θα είναι δύσκολο να βρουν να ψηφίσουν κάποιον που να επισκιάσει την φανταστική προεδρία του.
Ο μόνος που θα αξίζει να στηρίξουν μετά από αυτόν και ίσως μπορέσει να τον ξεπεράσει σε δημοφιλία θα είναι ένας άλλος Ντόναλντ,ο Ντόναλντ Ντακ!
Donald Duck for president!

Απολίθωμα ετών πενήντα έξι;


Το μόνο σωστό που έκανε ο προηγούμενος δήμαρχος (σε αδυναμία του να βρει άλλη λύση σε κυκλοφοριακό και νοοτροπία) ήταν τα πασαλάκια που έκαναν κάπως ανθρώπινη την ροή των οχημάτων σε προβληματικούς δρόμους.

Όπως ακριβώς έκανε ανθρώπινη την κίνηση και το καμουφλαρισμένο σε τσιμεντένια νησίδα πασαλάκι,παρέμβασης προγενέστερης δημοτικής αρχής στην οδό Ολυμπιάδος.
Τι πιο αναμενόμενο λοιπόν να σκέφτεται ο τωρινός να τα ξηλώσει από παντού.
Όχι γιατί βρήκε λύση αλλά για μικροπολιτικούς λόγους.

Όχι γιατί είναι πιο δύσκολο να αστυνομεύσει ο δήμος τις συγκεκριμένου αριθμού ελεγχόμενες θέσεις στάθμευσης/τροφοδοσίας καταστημάτων αλλά γιατί προτιμά να κάνει την χάρη σε άτομα που στην κλασική άρπα-κόλλα λογική που διακατέχει τους σύγχρονους καραγκιόζηδες,πολίτες κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση με τον ομώνυμο λαογραφικό χαρακτήρα,θεωρούν υπέρ τους να παρκάρει κάποιος όπου θέλει χωρίς να αντιλαμβάνονται πως το διπλοπαρκάρισμα που θα γίνει λίγο πιο πάνω από περαστικό πελάτη κάποιου άλλου θα εμποδίζει ένα δυνητικά δικό τους πελάτη κοκ.

Αφήνοντας στην άκρη πως μιλάμε για συνοικιακούς στην ουσία δρόμους και το έωλο αυτό επιχείρημα αφορά σε περαστικούς οδηγούς που δεν μένουν στην περιοχή.
Γιατί αν μένεις στην περιοχή πας και από το σπίτι σου,με τα πόδια.

Γιατί άλλη όρεξη δεν είχα εγώ (και όποιος θεωρεί τον εαυτό του λογικό) να πάρω το αυτοκίνητο μου και να φύγω από την δική μου γειτονιά για να πάω να πάρω κάτι από το συνοικιακό κατάστημα άλλης περιοχής.

Τώρα,αν είμαι στον δρόμο,μου έρθει η τρελή επιθυμία να μασήσω τσίχλα αλλά δεν μπορώ να σταματήσω στο πρώτο ψιλικατζίδικο που θα βρω γιατί θα μπλοκάρω τελείως την κυκλοφορία,θα χάσει λιγότερα από όσα θα έχανε από τον μόνιμο κάτοικο που θα έκανε +15 λεπτά να φτάσει σπίτι του εξαιτίας πολλών σαν κι εμένα «περαστικών/περιστασιακών πελατών» σε παρόμοιους δρόμους ο οποίος μετά δεν θα είχε όρεξη να βγει από το σπίτι του και θα έπαιρνε τις δικές του τσίχλες (και όχι μόνο) από το περιφερειακό τεράστιο σούπερ μάρκετ γιατί θα ήξερε πως θα ήταν καθαρά θέμα τύχης να βρει ελεύθερο σημείο ακριβώς μπροστά στο ψιλικατζίδικο της γειτονιάς του να διπλοπαρκάρει -κι αυτός- ώστε να τις αγοράσει.

Δεν έβαλα επίτηδες περισσότερα λεπτά γιατί αν κάποιος θεωρεί λίγα τα δεκαπέντε και πως δεν μπορούν να επηρεάσουν την ψυχολογία κάποιου ας καθίσει ακίνητος μπροστά σε ένα ρολόι και ας περιμένει να περάσουν χωρίς να κάνει τίποτα ουσιαστικό.
Κι αν το κάνει και αντιληφθεί πόσο δραματικό είναι τότε ας προσομοιώσει σκηνικό δρόμου γεμάτου εμπόδια που δεν επιτρέπουν απρόσκοπτη ευθεία πορεία,ούτε και εύκολη προσπέραση τους.

Κοινώς,μεγαλύτερη ηλιθιότητα από το να υποστηρίξει ένας καταστηματάρχης σε ένα δρόμο σαν την Μπότσαρη για παράδειγμα πως βασίζεται στους περαστικούς με τα αυτοκίνητα που θα περάσουν από τον δρόμο και όχι στους μόνιμους κατοίκους που θα περπατήσουν στο πεζοδρόμιο,δεν μπορεί να υπάρξει ως επιχείρημα.

Γιατί τι πιο φυσικό να περνάω με το αυτοκίνητο από εκεί για να πάω από το Ποσειδώνιο στην Κάτω Τούμπα και αντί να κοιτάω πως θα κάνω σλάλομ ανάμεσα στα διπλοπαρκαρισμένα και από τις δυο πλευρές και να ξεκολλήσω από το σημείο να δω την επιγραφή «5 ζευγάρια/3 ευρώ» που θα έχει κολλήσει στο μαγαζάκι της η κυρά Μαρία και να πω «Όχι! πρέπει να σταματήσω οπωσδήποτε να τις πάρω».

Δεν είναι λοιπόν δύσκολο για έναν αποφασισμένο δήμαρχο να κάνει βίωμα κάποιους απλούς κανόνες με το να αστυνομεύσει για παράδειγμα αποτελεσματικά συγκεκριμένα σημεία αλλάζοντας και –το βασικότερο– την νοοτροπία των πολιτών.
Αρκεί να μην λειτουργεί εκείνος με την νοοτροπία περασμένων δεκαετιών.

Φυσικά ίσως να είναι πιο αποδοτικό για τα έσοδα του δήμου να επιστρέψουμε στη προηγούμενη κατάσταση…
Γιατί αλλιώς είναι για παράδειγμα να γράψει η δημοτική αστυνομία τρεις-τέσσερις φορές αυτούς που θα παρκάρουν εκτός θέσης τροφοδοσίας καταστημάτων ή παράτυπα σε αυτές (μετά εντυπώνεται στον εγκέφαλο της πλειοψηφίας να το αποφύγει) και αλλιώς να αφαιρέσει τα πασαλάκια και όποτε περνάει από εκείνους τους δρόμους να έχει να γράφει 30-40 κάθε φορά αφού πρώτα δείξει το δήθεν κοινωνικό πρόσωπο του δήμου και του δημάρχου και κορνάροντας το ακούσουν και φύγουν πρώτα άλλοι 15-20…

Και το άδειο μυαλό κάποιων ικανοποιημένο και τα ταμεία του δήμου πιο γεμάτα
(Που αν πονηρά σκεπτόμενος το κάνει όσο πιο γρήγορα γίνεται δεν θα έχει προβάλει να ξεχαστεί η προηγούμενη κατάσταση και δεν θα κακοφανεί στην πλειοψηφία η επιστροφή στα ίδια χάλια…)

Ίδιες αντιδράσεις είχαν και οι λεωφορειόδρομοι όταν είχαν γίνει.
Είναι που είμαστε και ως είδος οι άνθρωποι λάτρεις της ρουτίνας και εραστές της συνήθειας,είναι και η δική μας,σαν λαός,τεράστια ποιοτική έλλειψη όσον αφορά την αναλυτική σκέψη που προτιμάμε να φτύνουμε τον εαυτό μας στον καθρέπτη γι αυτό που βλέπουμε αλλά αντί να αλλάξουμε την εικόνα που δείχνουμε να χρησιμοποιούμε τα σάλια απλά για να τον γυαλίζουμε.
Σάλια που μας τρέχουν και όποτε προσφέρεται κάποιος να ικανοποιήσει ατομικές μας ορέξεις

Μην απορούμε λοιπόν που από την κατάντια του συστημικού τρολ που είχαμε για δήμαρχο περάσαμε σε ένα νεότερο μεν άτομο αλλά εξίσου βαθιά συστημικό (όσον αφορά την νοοτροπία των μικροπολιτικών ερεθισμάτων) σοβαροφανές απολίθωμα.

Έχει όμως την ευκαιρία,λόγω του τρόπου που λειτουργούσε ο προηγούμενος στην ανάθεση συγκεκριμένων έργων (π.χ. πλατεία Ελευθερίας) αλλά και συγκυριακά λόγω κάποιων εξελίξεων (αποχώρηση ιδιώτη από το πολυόροφο πάρκινγκ στη Πολυτεχνείου) να αποδείξει πως μπορεί να λαξεύσει έστω και λίγο αυτό που παρουσιάζει και να παραδώσει κάτι έστω λίγο καλύτερο από αυτό που παρέλαβε στο θέμα του κυκλοφοριακού αλλά και λίγο καλύτερους πολίτες όσον αφορά την νοοτροπία που θα αλλάξει βιωματικά.

Όπως ακριβώς γίνεται και με το τσιγάρο που ακούς πλέον και από καπνιστές (που αναγνωρίζουν πως είναι κακό το κάπνισμα) να εκτιμούν που γυρίζουν σπίτι και τα ρούχα τους δεν βρωμάνε τσιγαρίλα αφού σε χώρους που πριν δεν έβλεπες τον απέναντι σου μπορούν κι αυτοί να αναπνέουν καθαρό αέρα και πως τα δυο λεπτά που θέλει να βγουν έξω για να κάψουν ένα τσιγάρο περνάνε και γρήγορα (σε σχέση με δυο λεπτά ακινητοποιημένοι στην κίνηση ακόμη κι αν καπνίζουν) και ευχάριστα εφόσον η ποιότητα του αέρα στον χώρο που θα επιστρέψουν διατηρείται σε υψηλά στάνταρντ και αν παραμείνει αυστηρός ο έλεγχος σε δυο χρόνια δεν θα είναι απαραίτητος στον σημερινό βαθμό αφού το λογικό και σωστό που τώρα για πολλούς ακούγεται και φαίνεται παράλογο θα έχει γίνει βιωματική εμπειρία για την πλειοψηφία.

Ακριβώς το ίδιο με αυτό που προσφέρουν (αναγκαστικά) τα πασαλάκια σε συγκεκριμένους δρόμους και που στο μέλλον,σε άλλες γενιές δεν θα είναι απαραίτητα γιατί θα έχουν βοηθήσει βιωματικά τις προηγούμενες να δουν και να επικοινωνήσουν εμπειρικά την ευρύτερη εικόνα κι όχι μόνο αυτή που (λειτουργώντας σαν παρωπίδες) τους αφήνουν να δουν τα ψηλά κτήρια με τον στενό δρόμο ανάμεσα τους στον οποίο δραστηροποιούνται.

Υ.Γ. 1
Αντί να «ξηλώσει» την υποχρεωτική νομιμότητα που προσφέρουν τα πασαλάκια και μετά να αμολάει την δημοτική αστυνομία να φέρνει κλήσεις με το τσουβάλι ας βάλει τους δημοτικούς αστυνομικούς να κάνουν κάτι πιο ουσιαστικό.

Παραδείγματος χάριν,σε συνέργεια με την τροχαία και το αρμόδιο τμήμα του ΑΠΘ να δείξουν/διδάξουν εμπειρικά στους οδηγούς πως το να σταματάμε σε μια διασταύρωση πριν το φανάρι,ακόμη κι αν αυτό είναι πράσινο,αν βλέπουμε πως θα μείνουμε στο μέσον της και θα μας βρουν εκεί οι άλλοι οδηγοί δημιουργώντας όλοι μαζί κυκλοφοριακή συμφόρηση,ένταση και νεύρα,βελτιώνει και την κυκλοφορία και την ψυχολογική μας κατάσταση και στην πράξη μειώνει τον χρόνο που κάνουμε για να φτάσουμε στον προορισμό μας και μειώνει και τα μικρό-τροχαία που από ατύχημα καταλήγει να είναι δυστύχημα για τον τρίτο οδηγό που για κακή του τύχη έτυχε να βρίσκεται εκείνη την ώρα εκεί.

Αν κάνει κάτι τέτοιο τότε στο τέλος της θητείας του μπορεί να έχει λιγότερα οικονομικά έσοδα από κλήσεις ο δήμος αλλά θα έχει κερδίσει πλουσιότερους σε μαθήματα,νοοτροπία και διάθεση πολίτες κι αυτός πρέπει να είναι ο στόχος ενός δημάρχου κι όχι να υποκύπτει με νοοτροπία κοντόφθαλμης ψηφοθηρίας σε -ούτως ή άλλως κακές και για τους ίδιους- απαιτήσεις.

Υ.Γ. 2
Για να προλάβω τον κάθε εξυπνάκια,μένω σε δρόμο που έχει πασαλάκια (και μάλιστα και από τις δύο πλευρές) και συνεχίζω να επιθυμώ την παραμονή τους εφόσον λείπει η κοινή λογική και από τον δήμο αλλά και από τους οδηγούς γιατί βάζω αλλά πράγματα πάνω από την εικονική μου ευκολία.
Επίσης,για να προλάβω γενικώς διάφορους με νοοτροπία που θέλω να δω να εξαφανίζεται έχω απορρίψει στην πράξη (σιωπηλά) πρόθεση διαγραφή κλήσης που ήρθε μέσω τρίτου σαν κάποιου είδους επιβράβευση για το παρακάτω σατιρικό κείμενο https://365meres.wordpress.com/2017/12/14/chaos-exaitias-ths-emfanishs-troxonomwn/ (κι ας είχα μια που αν συμπεριφερόμουν νόμιμα -αλλά χωρίς να σκέφτομαι τους άλλους- δεν θα την έπαιρνα ποτέ) και έχω και μάρτυρα για όποιον επιθυμεί να το αποδείξω.