Category Archives: Οικονομία

Όταν πέφτοντας διαδικτυακά θα «πονάει» περισσότερο από οτιδήποτε άλλο.


Με αφορμή την πτώση της πλατφόρμας του Facebook (και μαζί του και των Instagram, Messenger και WhatsApp) και μιας και έχω καιρό να γράψω για τεχνολογικά θέματα, είπα να γράψω ένα μικρούλι άρθρο.
(Για μικρούλι θα ξεκινήσει πάντως.) LOL

Είχαμε λοιπόν μια 6ωρη πτώση του δικτύου αυτού του τεχνολογικού γίγαντα. Που φάνηκε ως 6ήμερη στους απλούς χρήστες, 6μηνη στους επαγγελματίες που χρησιμοποιούν την πλατφόρμα και 6χρονη στον Μαρκ Ζάκερμπεργκ.

Γιατί καλή και θεμιτή και -στην τελική- αναπόφευκτη η εξέλιξη της τεχνολογίας αλλά έχει και τα προβλήματα της.

Και μην αρχίσετε οι τεχνοφοβικοί τα δικά σας.

Και ο τροχός τεχνολογική εξέλιξη ήταν και άλλοι τον χρησιμοποιούν για να πηγαίνουν μπροστά και κάπου καλύτερα (μεταφορικά και κυριολεκτικά) και άλλοι για να πατάνε και να λιώνουν (επίσης κυριολεκτικά και μεταφορικά) αυτούς που θεωρούν εχθρούς και αντιπάλους ή αυτούς που δεν προσέχουν στον δρόμο, οπότε, επειδή η κακή του/λάθος χρήση είναι γενικευμένη να τον καταργήσουμε και να γυρίσουμε στην προ τροχού ζωή μας.

Επειδή λοιπόν η τεχνολογία θα συνεχίσει να έχει εξέλιξη, και επειδή άλλο η φοβία και άλλο ο προβληματισμός, αν δεν το δούμε και λίγο πιο σοβαρά, ένα παρόμοιο πρόβλημα στο μέλλον δεν θα περνάει με λίγη αναμονή, πλακίτσα και τρολάρισμα στα άλλα κοινωνικά δίκτυα.

Δεν θα περνάει γιατί δεν θα αφορά μόνο το σκότωμα χρόνου σε κάποιο κοινωνικό δίκτυο αλλά στο σύνολο της την καθημερινότητα μας, επειδή η τεχνολογία θα διεισδύσει αναπόφευκτα στα πάντα και επειδή η τελειότητα είναι μια ουτοπία.

Το μόνο κοντά στην τελειότητα που μπορούμε για παράδειγμα να δημιουργήσουμε/σχεδιάσουμε είναι αυτό: .
Μια τελεία.

Και παρόλο που και οι υπολογιστές είναι προγραμματισμένοι να καταλαβαίνουν κάτι πολύ βασικό όπως το δυαδικό σύστημα, μια ακολουθία δηλαδή από ζεύγη που περιέχουν 0 ή/και 1, όλο αυτό το τεχνολογικό δημιούργημα που έχει στηθεί και περιβάλει σήμερα τον κόσμο και την καθημερινότητα απέχει έτη φωτός από το να αποκαλεστεί απλό.

Τι συνέβη λοιπόν, με απλά λόγια (το γιατί δεν θα το μάθουμε ποτέ):
Χάθηκαν οι DNS servers του Facebook (εκλαϊκευμένα, ο τηλεφωνικός κατάλογος που επιτρέπει την επικοινωνία υπολογιστή με υπολογιστή, και επειδή μιλάμε για έναν διαδικτυακό γίγαντα, δεν μπορείς να πας στο περίπτερο να χρησιμοποιήσεις άλλο κατάλογο και τηλέφωνο) άρα τυφλώθηκαν/κουφάθηκαν τα πάντα και οι πάντες.

Χάθηκε δηλαδή η επικοινωνία με τους υπολογιστές.
Ως αποτέλεσμα αυτού χάθηκε και η απομακρυσμένη πρόσβαση των τεχνικών.

Αλλά ακόμη και όταν αυτοί πήγαν να μπουν στα κτήρια δεν αναγνωρίζονταν οι κωδικοί, οι ηλεκτρονικές τους ταυτότητες, όπως και κανένας -πιθανός -βιομετρικού τύπου έλεγχος πρόσβασης ώστε να ξεκλειδώσουν οι πόρτες μιας και τα συστήματα ελέγχου σε αυτές δεν μπορούσαν να διασταυρώσουν τα στοιχεία που παρείχε ο τεχνικός/εργαζόμενος με αυτά που είχαν αποθηκευμένα αφού δεν έβλεπαν πίσω στα κέντρα δεδομένων.

Και δεν είναι η επιχείρηση του κυρ Αλέκου, σπάμε μια πόρτα ή φωνάζουμε τον κλειδαρά με το εύκολο κινητό και μπήκαμε.
Μόνο να φτάσουν με κόλπα Μακγκάιβερ εκεί που ήθελαν θα πρέπει να τους πήρε ώρες.

Όμως ακόμη κι όταν μπήκαν μέσα κατά πάσα πιθανότητα άρχισαν να ψάχνουν στα τυφλά να βρουν από που να ξεκινήσουν να διορθώνουν την βλάβη, αφού με τα πάντα εκτός επικοινωνίας θα είχαν μεν μια ιδέα αλλά δεν θα ήξεραν ποιο ακριβώς ήταν το πρόβλημα και πως προέκυψε.

Κι άντε, αυτό είναι απλά το Facebook θα πει κάποιος.
Τίποτα παραπάνω από ένα κοινωνικό δίκτυο για λίγο χαβαλέ.
Αγχώθηκε λίγο ο Μιχάλης που δεν μπορούσε να στείλει στην Μαρία, τρελάθηκε η Κατερίνα που είχε μείνει στο «διαβάστηκε» του Θανάση, ζορίστηκε λίγο ο Κώστας που δεν μπορούσε να κάνει like στον εαυτό του, δεν θα πεθάνουμε κιόλας. Αυτό, παλιά.

Πλέον είναι πολλά περισσότερα αφού ακόμη και για τους απλούς χρήστες του δυτικού κόσμου ένας λογαριασμός στο Facebook, όπως και ένας λογαριασμός Google π.χ. χρησιμοποιείται συνήθως και ως μέσο επαλήθευσης ταυτότητας για να συνδέεται κανείς εύκολα και γρήγορα σε διάφορες ιστοσελίδες και υπηρεσίες χωρίς να χρειάζεται να θυμάται ένα σωρό ονόματα χρήστη και κωδικούς.

Ή να κάνει το κλασικό και 100% λάθος που εφαρμόζουν πάρα πολλοί, να έχει να πληκτρολογεί το ίδιο όνομα και κωδικό για όλους τους λογαριασμούς του.

(σημ. ακόμη και το login μέσω διαδικτυακής πλατφόρμας πρέπει να είναι το πρώτο στάδιο και να έχετε ενεργοποιημένη την ταυτοποίηση μέσω τηλεφώνου που πλέον παρέχεται σε κάθε υπηρεσία, ιδιωτική και μη, για έξτρα ασφάλεια και όσοι δεν το έχετε κάνει να το κάνετε για να αποφεύγετε απώλειες λογαριασμών κλπ)

Πολύ περισσότερα για αυτούς της Ασίας (προφανώς εκτός Ιαπωνίας, Νότιας Κορέας και κάνα δυο ακόμη χωρών) και της πλειοψηφίας των χωρών της Λατινικής Αμερικής που με τις υποτυπώδεις υποδομές τους το Facebook (και οι λοιπές εταιρείες-εφαρμογές του) είναι κυριολεκτικά το μοναδικό μέσο επικοινωνίας που διαθέτουν.

Πέρα από το γεγονός πως και για τον υπόλοιπο κόσμο πλέον δεν είναι ένα απλό κοινωνικό δίκτυο που όλοι σκοτώνουμε την ώρα μας αλλά μια πλατφόρμα που πάρα πολλοί άνθρωποι χρησιμοποιούν για επαγγελματικούς σκοπούς.

Από την χι επιχείρηση που στήνει τα πάντα πάνω του ή απλά διαφημίζει μέσω αυτού τις δραστηριότητες της μέχρι την χι ινφλουένσερ που έχει καταφέρει να το κάνει επάγγελμα.

(σημ. Και μην κράξει κανείς/καμιά τους/τις influencers, όλοι θα ήθελαν να μπορούν να κάνουν το χόμπι τους και την πλάκα τους επάγγελμα και πλέον, στην εποχή του διαδικτύου, αυτό δεν είναι προνόμιο μόνο των αθλητών για παράδειγμα.
Αν τώρα, πρέπει σώνει και καλά να κράξει κάποιος ας κράξει τον εαυτό του ή τους γύρω του για το ποιους έχουμε αναγάγει ως κοινωνία σε τέτοιους.)

Αυτό που έγινε λοιπόν ανοίγει ένα παραθυράκι για μια ματιά στο μέλλον.
Παράθυρο για να κοιτάξουμε μπροστά, σε μια μέρα όχι πολύ μακρινή, όπου κυριολεκτικά τα πάντα θα περνάνε μέσω του διαδικτύου και ασύλληπτων διαστάσεων data centers που θα διαχειρίζονται/ελέγχουν μια ασύλληπτη ροή πληροφοριών, εντολών κλπ.

Ακόμη και η μετακίνηση μας στους δρόμους θα βασίζεται σε απόλυτα αυτοματοποιημένα συστήματα όπου τα οχήματα μας θα μας πηγαίνουν μόνα τους στον προορισμό μας. Ήδη υπάρχει αυτό σε ένα βαθμό με τα οχήματα της Tesla αλλά απέχει αρκετά από το να μπορούμε να πούμε πως αφορά σε μια συνολική εικόνα.

Μπορούμε όμως εύκολα να συλλάβουμε με μια μεταφορά στα μέσα μεταφοράς αυτού που συνέβη με το Facebook.

Δεν είναι δύσκολο να φανταστούμε τον εαυτό μας μέσα στο δικό μας αυτοκίνητο ή σε ένα ΜΜΜ, να πηγαίνουμε για δουλειά, ταξίδι, διασκέδαση χωρίς την παραμικρή ανθρώπινη παρέμβαση.

Σε ένα όχημα απόλυτα βασισμένο για τη λειτουργία του σε gps, δορυφόρους, ραντάρ και κάμερες ανίχνευσης κίνησης-απόστασης κοκ όπου ξαφνικά να πέφτει το σύστημα και όλοι (κυριολεκτικά όλοι) να παγιδευτούμε μέσα σε σταματημένα για έξι ώρες οχήματα επειδή για λόγους ασφαλείας και μείωσης των ατυχημάτων δεν θα έχουν την δυνατότητα να οδηγηθούν με τον τρόπο που ξέρουμε σήμερα.

Άλλοι στη μέση του πουθενά σε μια εθνική, άλλοι στη μέση μιας διασταύρωσης στο κέντρο της πόλης, άλλοι έξω από τα οχήματα τους που δεν θα μπορούν να τσεκάρουν τα βιομετρικά τους στοιχεία με τα αποθηκευμένα στο cloud αρχεία και δεν συμμαζεύεται.

Όπου αν κάτι σαν την πτώση του facobook για έξι ώρες κόστισε, στην σημερινή εποχή, στην παγκόσμια οικονομία σχεδόν ένα δισεκατομμύριο δολάρια (όπως υπολόγισαν στον εξειδικευμένο σε αυτά τα θέματα ιστότοπο από όπου είναι και η φωτογραφία του άρθρου) ούτε που μπορεί να φανταστεί κανένας τις επιπτώσεις ενός υποθετικού (αλλά καθόλου απίθανου να συμβεί) γεγονότος σαν το παραπάνω, στο μέλλον.

Που το οικονομικό είναι απλά η ευκολονόητη πτυχή με την οποία μπορεί να ασχοληθεί κάποιος, γι αυτό και μένω σε αυτό. Μιλάμε φυσικά για κάτι πολύ πιο σύνθετο και πολυεπίπεδο που ούτε ένα βιβλίο 300 σελίδων δεν θα έφτανε για να καλύψει, πόσο μάλλον ένα άρθρο σε ένα μπλογκ.

Όταν φτάσουμε σε εκείνο το επίπεδο, λίγο πολύ θα ισχύει η ατάκα που χρησιμοποιεί ο αφηγητής στις εκπομπές του National Geographic περί μελλοντικών φυσικών καταστροφών. Δεν είναι θέμα του αν αλλά του πότε και γι αυτό πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι.

Και μπορεί να ακούγεται σαν ψιλά γράμματα και πολυτέλεια (μπροστά στα τόσα σημερινά προβλήματα πάσης φύσεως που έχουμε) μια συζήτηση για τέτοιου είδους θέματα αλλά όσοι έχουν έστω και την ελάχιστη δύναμη πρέπει να πιέσουν ώστε να ξεκινήσει σοβαρά προτού τρέχουμε -για μια ακόμη φορά- πίσω από την εξέλιξη που (ειρωνικό) εμείς δημιουργούμε.

Γιατί όταν ανακαλύψαμε τον τροχό δεν ήμασταν παρά πιθηκοειδή που λίγο καιρό πριν είχαν ουρά και δεν διαθέταμε τον εγκέφαλο για να συζητήσουμε και να θέσουμε σαφείς και απαράβατους νόμους και κανόνες ώστε να τον χρησιμοποιούμε μόνο θετικά.

Αυτόν και οποιοδήποτε άλλο εργαλείο θα δημιουργούσαμε στο μέλλον με αποτέλεσμα –εξαιτίας και αυτού– να χάσουμε αιώνες ολόκληρους σε πισωγυρίσματα.

Έτσι, αντί να φτάσουμε να ζούμε σε έναν κόσμο που να πλησίαζε έστω ελάχιστα στην ουτοπία του τέλειου (που θα ήταν ό,τι τελειότερο μπορούμε να κάνουμε) και να εφαρμόζαμε σωστούς κανόνες όχι από εξαναγκασμό (όπως θα κάναμε αρχικά) αλλά γιατί θα ήταν κάτι απόλυτα αυτονόητο, καταλήξαμε με αυτήν την –σε μεγάλο μέρος της– «ανάπηρη» διανοητικά και ηθικά παγκόσμια κοινότητα του σήμερα.

Σε αυτά τα δύο (ηθική και διανόηση) εμπεριέχονται και οι υπόλοιπες δυσλειτουργίες-αναπηρίες, όπως η οικονομική, η θρησκευτική κλπ.

Τώρα όμως διαθέτουμε πέρα από τη γνώση του παρελθόντος (ως διδακτικό μάθημα) και τις τεχνολογικές ικανότητες να κάνουμε κάτι πολύ καλύτερο από αυτό που έχουμε στο μυαλό μας αλλά και να βαδίζουμε δίπλα στην εξέλιξη που δημιουργούμε, αν όχι να την οδηγούμε εκεί που πρέπει και θέλουμε.

Κάτι που σε πρώτη φάση αφορά στην ευκολότερη συζήτηση περί ασφάλειας και ελαχιστοποίησης των κινδύνων, με φυσικό επακόλουθο σε δεύτερη φάση και την πιο δύσκολη, περί ηθικής.





Φάμρπικα «συλλογής» ευκολόπιστων ανθρώπων;




Τον έψαξα λίγο (από περιέργεια) τον γονιό που έγινε διάσημος τις τελευταίες μέρες και στη σελίδα που διαφημίζει δεξιά και αριστερά (http://www.ellinesithagenis.gr/), αν ανοίξει κανείς τις οδηγίες για τη συμπλήρωση της «εξουσιοδότησης», εμφανίζεται ένας δεύτερος άνθρωπος, αυτός που μαζεύει τα χρήματα.

Όποιος ψάξει και τον δεύτερο (μέσω του email που εμφανίζεται δίπλα στο όνομα του) θα οδηγηθεί σε μια σελίδα που ζητάει υπογραφή συμβολαίου (και κατάθεση ποσού φυσικά) με την υπόσχεση για «ξεκούραστο» μηνιαίο εισόδημα από εξόρυξη κρυπτονομίσματος, μέσα από «αρκετές Χιλιάδες Υπολογιστές σε καλά φυλαγμένα μέρη που εργάζονται για εσένα 24ώρες το 24άωρο» (!)

Με λίγο ακόμη ψάξιμο, η αξιολόγηση της σελίδας με τα κρυπτονομίσματα από ειδικούς του χώρου καταλήγει πως πρόκειται για Ponzi Scam:
https://www.gripeo.com/coinspace-review/#coinspace-and-their-crazy-claims

Υ.Γ.
Σηκώνει σάτιρα λοιπόν αλλά πρόκειται για πολύ σοβαρό θέμα, με πολλές προεκτάσεις, που πέρα από πλάκα, σηκώνει διερεύνηση από τις αρχές.

Όπως «σηκώνει» και την έναρξη μιας σοβαρής συζήτησης για τη δημιουργία ειδικού εισαγγελικού σώματος που να εξειδικευτεί σε αυτού του είδους τα θέματα ώστε να μην είναι εύκολο να στήνονται διάφορες «φάμπρικες» παγίδευσης αφελών συμπολιτών μας ή να εμφανίζονται εταιρείες-απάτες που εκμεταλλεύονται την αδυναμία (των δικαστικών λειτουργών) άμεσης κατανόησης διαφόρων ιντερνετικών-τεχνολογικών όρων, με αποτέλεσμα:
α) Οι απατεώνες να βρίσκουν εύκολα, διάφορα παραθυράκια.
β) Οι αδαείς (τέτοιοι μπορεί να είναι και αυτοί οι δυο) να νομίζουν πως βρήκαν τη γη της Επαγγελίας ή την κότα με τα χρυσά αβγά και όχι μόνο να τις διαφημίζουν αλλά να συμμετέχουν και προσωπικά με την ελπίδα για ξεκούραστα κέρδη.
γ) Οι αφελείς συμπολίτες μας που κάποια στιγμή αρχίζουν να υποψιάζονται πως ίσως να έχουν πέσει θύματα τους να σιωπούν και να κλείνουν τα μάτια και αντί να τους καταγγέλλουν να προσπαθούν να εμπλέξουν και άλλους με την ελπίδα να αμβλύνουν τη δική τους κοινωνική απαξίωση ως νοήμονα όντα (αν την πατήσουν και άλλοι δεν θα είναι οι μόνοι χαζοί, κατά τον μύθο με την κολοβή αλεπού) ή την προσωπική τους οικονομική χασούρα ως επενδυτές.


Υ.Γ. 2
Οι παραπάνω σελίδες, για παν ενδεχόμενο (κατέβασμα τους, διαγραφή περιεχομένου κλπ) και για κάθε πιθανή, μελλοντική έρευνα, έχουν καταχωρηθεί στη σελίδα «The Internet Archice», όπως αυτές εμφανίζονται στις 25/9/21:
1. https://web.archive.org/web/20171230035611/http://s-coin.blogspot.gr/2016/01/coinspace.html
2. https://web.archive.org/web/20210925090444/http://www.ellinesithagenis.gr/
3. http://ellinesithagenis.gr/egrafa_pdf/odigies_simplirosis_tis_exoysiodotisis.pdf

ΑΕ app (Αλληλέγγυοι Επιλεκτικά)

Φωτογραφία από Peggy und Marco Lachmann-Anke από το Pixabay

To μικρό κεντρικό κείμενο αυτού του άρθρου είχα σκοπό να το αφήσω απλά ως μια ανάρτηση στο Facebook.
Ενοχλητική ίσως για αρκετούς, γι αυτό και το «προσπέρασμα της» του στιλ «α, εδώ είσαι, δεν σε πρόσεξα βρε, τι γίνεται, σπίτι όλοι καλά…» όμως εφόσον βλέπω και το φατσοβιβλίο σαν ένα είδος «blog γι αυτόν τον έναν αναγνώστη που…» και όχι σαν Favebook, να κυνηγάω likes, δεν είχα κανένα πρόβλημα με αυτό.

Για την ανάρτηση όμως αυτή μου έστειλε μήνυμα διαδικτυακός φίλος γράφοντας «Δεν γίνεται να το κάνουμε σε όλα ρε φίλε».

Άνθρωπος που στο προ επταετίας άρθρο για τις πρακτικές και τη στυγνή πολιτική της Ryan Air με τους εργαζομένους της και την αρχική μου διευκρίνηση που το συνόδευε μου είχε γράψει:
«Εγώ σαν πελάτης θέλω φτηνό εισιτήριο και αφού δεν είναι παράνομο και ξέρουν τι υπογράφουν και δεν τους αναγκάζει κανείς με το ζόρι, δεν βλέπω το κακό που είναι».

Η διευκρίνηση μου τότε ήταν η εξής (και αφορούσε αποκλειστικά στις πρακτικές της με τους εργαζομένους, όχι σε αυτές με τους πελάτες για τις οποίες σχεδόν την επαινούσα και εξακολουθώ να το κάνω):

Διευκρίνηση:
Πολλοί θα πείτε από μέσα σας «και τι με νοιάζει εμένα για τα εσωτερικά θέματα της Ryanair, όσο εγώ μπορώ να έχω φθηνό εισιτήριο» την ίδια ώρα που φωνάζετε να μην ανοίγουν τα καταστήματα Κυριακή αν σας επηρεάζει προσωπικά ή για τις ατομικές συμβάσεις, αν ανήκετε σε αυτούς που τους λένε να δουλέψουν 6ωρο-5νθημερο για 300 ευρώ…
Δεν είναι για σας αυτό το κείμενο, γιατί πολλοί θα πουν πως δεν τους νοιάζει για σας, αρκεί να έχουν φτηνό προϊόν. Άλλωστε οι παρωπίδες που βολικά επιτρέπουν να κοιτάει κάποιος μόνο όσα τον αφορούν άμεσα, στους ηλίθιους δίνονται δωρεάν…


Μπορείτε πάντως να συνεχίσετε να το παίζετε θυμωμένοι και αγανακτισμένοι κατά περίσταση με την παρέα σας που μάλλον θα είναι μια από τα ίδια…

Φυσικά, αν υπήρχε αεροδρόμιο για Boeing στην Θήβα ή την Ασπροβάλτα (το ότι δεν υπάρχουν είναι ο μόνος λόγος που πετάει στο Βενιζέλος και στο Μακεδονία) και εκείνο εννοούσε η Ryanair Λονδίνο-Αθήνα, Λονδίνο-Θεσσαλονίκη θα ωρυόσασταν για την υποτιθέμενη κοροϊδία μιας και πέρα από το ότι -ας το πάρει το ποτάμι- θα έπρεπε να πάτε 50 χλμ μακριά από το Λονδίνο στο Stansted Airport, θα έπρεπε να πάρετε και το ΚΤΕΛ στην Ελλάδα…και πέρα από την τιμή, θα χρειαζόσασταν «μισή μέρα» για να φτάσετε στον τελικό σας προορισμό…)

Και για όσους -καθόλου απίθανο- δεν τις γνωρίζουν:
https://365meres.wordpress.com/2014/08/25/o-anithikos-tropos-tis-ryanair-na-vgazei-perissotera-xrimata/

Για αυτήν την μία αλλά τόσο κραυγαλέα αντιφατική αντίδραση σε παρόμοια ζητήματα, αποφάσισα να μην μείνει μια απλή ταπεινή ανάρτηση στα social αλλά να την εντάξω σε ένα ταπεινό άρθρο.

Γιατί πρέπει τελικά να επιλέξουμε τι…εφαρμογή έχουν οι ηθικοί κανόνες στη ζωή μας.

Να διαλέξουμε αν θα είναι η ηθική μας σαν ένα τεράστιο Play Store της Google που θα μπαίνουμε και θα διαλέγουμε εφαρμογές της κλείνοντας τα μάτια και κρατώντας επιλεκτικά κάποιες που παραβιάζουν τους ηθικούς κανόνες, διαγράφοντας μόνο όσες μας βολεύει ή αν θα έχουν όλες την ίδια αντιμετώπιση ώστε να «καθαρίσει» το αποθετήριο της από όσες κακόβουλες γνωρίζουμε να υπάρχουν.

Η επίμαχη ανάρτηση που «πυροδότησε» το μήνυμα αλλά και την απόφαση μου για άρθρο ήταν αυτή:

Καλή η αντίδραση λοιπόν σε φαινόμενα μανίας για κέρδος όπως αυτή των αδελφών Κυρκίνη  της #efood. 
Αύριο όμως μην πάτε ταξίδι με την αεροπορική γαλέρα της RyanAir κλείνοντας τα εισιτήρια με iPhone που κατασκευάζονται στα εργοστάσια γαλέρες της Apple στην Κίνα.
(Αποδεδειγμένα εργασιακές γαλέρες αυτές οι δύο.)
Διαφορετικά, η αντίδραση για την efood και την κάθε μελλοντική «άπληστη» εταιρεία είναι απλά αντανακλαστική έως υποκριτική.


Υ.Γ.
Για τις γαλέρες της Apple είχα γράψει στο άρθρο https://365meres.wordpress.com/2016/09/24/anaptiras-800-euro-kai-sfyrixtra-1200/ τα παρακάτω, με –επικαιροποιημένο– link από το μόνο (για εμένα) διεθνές MME που αξίζει να έχει κάποιος (όπως εγώ) συνδρομή στήριξης της ανεξαρτησίας του:

Ούτε το εργοδοτικό κόστος είναι υψηλό αφού οι δεκάδες χιλιάδες (100 χιλιάδες συνολικά) που εργάζονται στα 2 εργοστάσια-πόλεις, στη ΣαγκάηPegatron) και στη ΣεντζένFoxconn) δουλεύουν για τόσα λίγα (αφού οι εταιρείες αυτές αρκούνται σε ένα μικρό κέρδος, αρκεί να κρατήσουν τους πελάτες τους) που παρά τις εξωφρενικές πρακτικές (π.χ περιοριστική πολιτική όσον αφορά το δικαίωμα να κάνουν διάλειμμα για να πάνε στην τουαλέτα) ζητάνε μόνοι τους υπερωρίες, παρότι αυτό οδηγεί πολλούς στην αυτοκτονία.
Και πόσο να κόστισαν τα δίχτυα που έβαλαν στον εργοστάσιο της δεύτερης, για να μπορούν να αποτρέψουν τις αυτοκτονίες από όσους πηδάνε από τα παράθυρα;
https://www.theguardian.com/technology/2017/jun/18/foxconn-life-death-forbidden-city-longhua-suicide-apple-iphone-brian-merchant-one-device-extract

Διαστημικές μπάζες από παντού

Φωτογραφία από mohamed Hassan από το Pixabay

Το Λουξεμβούργο επέβαλε πρόστιμο ύψους 746 εκατομμυρίων ευρώ στην Amazon για παραβίαση του κανονισμού GDPR όσον αφορά στη διαχείριση από την εταιρεία των προσωπικών δεδομένων των πελατών της.

Η Amazon πάλι από την πλευρά της δεν ισχυρίζεται πως δεν το έκανε, απλά διαφωνεί με το ύψος του προστίμου και το θεωρεί υπερβολικό γιατί ενώ σύμφωνα με τον κανονισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης το πρόστιμο μπορεί να φτάσει το 4% των εσόδων του παραβάτη, το ποσό που της επιβλήθηκε αντιστοιχεί -όπως λέει η ίδια- στο 4,2 των εσόδων της για το 2020.

Δεν την πείραξε δηλαδή που την έπιασαν να παραβιάζει τον κανονισμό κάτω από τον οποίο οφείλει να λειτουργεί όπως όλοι, ούτε καν ενδιαφέρεται να ξοδέψει χρόνο για να υπερασπιστεί τον εαυτό της, τα έξτρα όπως θεωρεί σύμφωνα με τους δικούς της υπολογισμούς 37,5 εκατομμύρια από τα 18.5 δις έσοδα την ενόχλησαν.

Αν έλειπαν αυτά μπορεί να μην το έκαναν και θέμα μιας και -όσο κι αν φαντάζει υπερβολικό- με «έξυπνη» χρήση των παρανόμως χρησιμοποιούμενων δεδομένων, τα άμεσα και έμμεσα έσοδα μιας εταιρείας, πολύ περισσότερο μιας εταιρείας σαν την Amazon, μπορούν να υπερκαλύψουν το ποσό του προστίμου.

Σαν κάτι μεγάλα κλαμπ που δεν έχουν πρόβλημα να στέλνουν τον αυτοφωράκια στο τμήμα και να τρώνε πρόστιμα και σφραγίσματα τριών ημερών για φορολογικές παραβάσεις γιατί αυτά αποτελούν ψιχία των εσόδων από την μέχρι τότε έκνομη δραστηριότητα τους.

Εξάλλου εδώ και πολλά χρόνια, από την άνοδο της Google που διέγνωσε πρώτη τις προοπτικές που ανοίγονται μπροστά της (σε αντίθεση με τη Yahoo που αν και έπαιζε χωρίς αντίπαλο δεν διάβασε σωστά τις εξελίξεις και έμεινε πολύ πίσω) και μετέπειτα του Facebook που πάτησαν πάνω στην άνθιση του διαδικτύου, αυτό που έχει ανεκτίμητη αξία είναι τα δεδομένα που διακινούμε όλοι εμείς μεταξύ μας.
Δεν ξόδεψε για πλάκα η Google όσα χρειάστηκε για να αναπτύξει τους αλγόριθμους και τους χάρτες της ούτε πλήρωσε το Facebook όσα κοστίζουν δεκατέσσερις από τις μεγαλύτερες ποδοσφαιρικές ομάδες της Ευρώπης για την αγορά μιας εφαρμογής ανταλλαγής μηνυμάτων.

Αυτό επειδή η σε ψηφιακή μορφή επικοινωνία και η ουσιαστική εκμηδένιση χρόνου και απόστασης δίνει τεράστιες δυνατότητες σε αυτού του είδους το προϊόν (τα δεδομένα) και στους ιδιώτες για εμπορική εκμετάλλευση.

Φαντάζεστε τον Harry Selfridge, το 1909 να έχει λαδώσει τον προϊστάμενο του ταχυδρομείου ώστε να ανοίγει τα γράμματα που αντάλλαζαν οι πελάτισσες του και να βλέπει αν μπορούσε να συγκεντρώσει δεδομένα από σχόλια για τις αγορές τους, από συζητήσεις μόδας κλπ;

Παρεμπιπτόντως, όποιος δεν έχει δει την σειρά που βασίζεται στη ζωή του (την είχε δείξει και η ΕΡΤ) να ψάξει να την δει γιατί είναι εξαιρετική.

(Fun fact: Την έχει το Amazon TV του Τζεφ Μπέζος).

Για μια τέτοιου είδους συγκέντρωση-επεξεργασία δεδομένων θα χρειαζόταν απίστευτη κατανάλωση χρόνου, χρήματος και ανθρωπίνων πόρων, κάτι που διέθετε μόνο ένας κρατικός μηχανισμός.

Έτσι, παρόλο που ο συγκεκριμένος άνθρωπος ήταν πραγματικός οραματιστής και ο πρώτος που έκανε τα πολυκαταστήματα κάτι περισσότερο από απρόσωπα καταστήματα με προϊόντα, τα μετέτρεψε σε τόπους συνάντησης με θεματικές βιτρίνες, διαδραστική διαφήμιση, τμήμα καλλυντικών με δοκιμή προϊόντων και όλα όσα έχουν υιοθετήσει από τότε και μέχρι σήμερα όλα όσα ακολούθησαν, δεν είχε τον τρόπο να πάει όλο αυτό ένα επίπεδο πιο πάνω.

Γιατί μπορεί με όλα αυτά που δημιούργησε να μπορούσε να αναλύει την συμπεριφορά των πελατών του εντός του καταστήματος αλλά δεν είχε τρόπο να παρακολουθεί τους πελάτες του εκτός αυτού ώστε να μελετήσει σε βάθος την προσωπικότητα τους ως καταναλωτικά όντα και να προσαρμόσει ακόμη πιο εύκολα και καλύτερα το πολυκατάστημα του για δυνητικούς μελλοντικούς πελάτες.

Πέρα από το γεγονός πως ακόμη κι αν είχε καταφέρει να το κάνει, ένα γράμμα εκείνη την εποχή μπορεί να έκανε πολλούς μήνες να φτάσει στον προορισμό του και στην πορεία να άλλαζαν τα γούστα του παρακολουθούμενου προσώπου ή ακόμη-ακόμη και να πέθαινε.

Προβλήματα που δεν είχε φυσικά ο εκάστοτε κρατικός μηχανισμός που όμως δεν ενδιαφερόταν να ανοίγει αλληλογραφία και να διαβάζει π.χ σχόλια μόδας για τα καπέλα της βασίλισσας (εκτός κι αν πρόδιδαν πολιτικές πεποιθήσεις) ώστε να πουλάει προϊόντα αλλά να παρακολουθεί και να μαθαίνει τα πολιτικά πιστεύω των πολιτών του.
Επίσης δεν τον απασχολούσε και πολύ ακόμη και αν κάποιος πέθαινε αφού με περισσή ευκολία μεταβίβαζε (λες και οι πολιτικές πεποιθήσεις είναι κληρονομικό χαρακτηριστικό) το συμπέρασμα που έβγαζε από το εκάστοτε δεδομένο που συνέλεγε στους συγγενείς και στους απογόνους του ατόμου.

Το πρόβλημα αυτό λοιπόν που είχε ο Σέλφτιτζ και ο κάθε μιμητής του εκείνης της εποχής αλλά και όλοι μέχρι πριν λίγα χρόνια δεν το έχει ο κάθε Μπέζος της σημερινής.

Για τις εταιρείες του 21ου αιώνα αυτό λύθηκε με την έκρηξη του ίντερνετ γιατί έδωσε τα εργαλεία να παρέχουν με το αζημίωτο τα μέσα στον κόσμο να μοιράζεται και να επικοινωνεί «δωρεάν» σε πραγματικό χρόνο προσφέροντας σε αυτές δεδομένα προς επεξεργασία.

Κάτι που εφόσον υπόκειται σε κανόνες είναι θεμιτό και χρήσιμο εάν και εμείς χρησιμοποιούμε και διαμορφώνουμε το διαδίκτυο και ως σε κάτι παραπάνω από ένα μέσο διασκέδασης.

Αυτούς τους κανόνες είναι που ήρθε να επικαιροποιήσει η GDPR, για όσες εταιρείες δραστηριοποιούνται και στην ΕΕ.

Που επειδή είναι σχεδόν αδύνατο (αν όχι τελείως) ακόμη και για πολίτες με παραπάνω από επιδερμική σχέση με το αντικείμενο να εξετάζουν έστω και σε εντελώς τυπικό βαθμό αν τηρείται, ανέλαβαν οι μηχανισμοι των κρατών να παρακολουθούν τους…παρακολουθητές προς προστασία των παρακολουθουμένων.

Ιδιαίτερα τώρα που τα πολιτικά πιστεύω όσον αφορά την έγνοια που έχει για αυτά ο εκάστοτε κρατικός μηχανισμός και τα κοινοβουλευτικά κόμματα είναι ένα απλό ανέκδοτο όσον αφορά το εξουσιαστικό κομμάτι του εκάστοτε συστήματος αφού αυτά ξεφτιλίζονται με ποικίλους τρόπους όταν ένας πολιτικός σχηματισμός έρχεται την εξουσία.
Όπως συνέβη για παράδειγμα και με το κόμμα που εκπροσωπεί στα λόγια την αριστερά στην Ελλάδα και που ο ρόλος του ήταν να παραμένει στην αντιπολιτευτική πλευρά για να μην καεί για το σύστημα.
Αναγκάστηκε όμως εκ των πραγμάτων να κυβερνήσει, ήταν η πιο τρολ διακυβέρνηση από δημιουργίας του ελληνικού κράτους και πλέον όλοι (εκτός από εκ γενετής νοητικά υστερούντες και Γκρούεζες που ζουν χάρη στα κόμματα) έχουν καταλάβει πως στην εξουσία οι ταμπέλες πάνε περίπατο.

Με αυτό ως δεδομένο όλα τα κράτη έχουν την δυνατότητα να ρίξουν ικανούς πόρους τους στη παρακολούθηση των εταιρειών όχι τόσο από ανιδιοτέλεια για την προστασία των πολιτών τους αλλά γιατί πλέον αυτές είναι οι δυνητικοί «εχθροί» τους.

Αυτό επειδή τα δεδομένα που αποκτούν/διαχειρίζονται και ο έλεγχος που αποκτούν τις κάνει να μοιάζουν σαν κράτη εν κράτει και κανένας κρατικός μηχανισμός δεν θέλει κάτι/κάποιος να αποκτήσει μεγαλύτερη δύναμη από αυτόν. Ακόμη και σε κάτι που φαινομενικά δεν τον ενδιαφέρει.

Επιστρέφοντας λοιπόν στο θέμα του προστίμου για κακή χρήση προσωπικών δεδομένων, η αντίδραση της εταιρείας είναι απλά θέμα τύπων, του στιλ οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους.

Πρόστιμο που μπορεί να μπήκε και σε εντελώς θεωρητικό επίπεδο, χωρίς στοιχεία, για να εισπραχθούν για παράδειγμα με πλάγιο τρόπο φορολογικά έσοδα μιας και εταιρείες αυτού του μεγέθους ξέρουν να αποφεύγουν φορολογικές υποχρεώσεις.

Που ακόμη και έτσι η κάθε Amazon δεν μπαίνει στον κόπο να αμφισβητήσει την κατηγορία μιας και πράγματι κάνει «σκοτεινή» χρήση των δεδομένων και ξέρει πως κρατώντας -μια στο τόσο- οικονομικά/ηθικά ικανοποιημένους τους ελεγκτές της μπορεί να συνεχίσει και να κερδίζει πολλά περισσότερα από όσα φαινομενικά χάνει.

Πως το είπε -αυτολεξεί- ο Μπέζος όταν πήγε τη διαστημική του βόλτα; «And then I also I wanna thank every Amazon employee and every Amazon customer cause you guys paid for all this».

Το σχέδιο των λοιμωξιολόγων.




Τελικά το σχέδιο των λοιμωξιολόγων πέτυχε.
Είχαν από την αρχή συλλάβει την παρακάτω ιδέα που την υλοποίησαν με ένα αριστοτεχνικά εκτελεσμένο σχέδιο.

Μην νομίζεις λοιπόν πως τυχαία έκαναν τις αλλοπρόσαλλες και πολλές φορές αλληλοσυγκρουόμενες τοποθετήσεις τους.
Δεν ήταν που άρχισε να τους γυαλίζει η εικόνα τους στο γυαλί αλλά που άρχισαν να εξυφαίνουν το σχέδιο τους.
Το οποίο τώρα πλέον είναι απόλυτα ξεκάθαρο.

Με το που κόντεψε να μηδενίσει ο ιός τον περασμένο Μάιο αγχώθηκαν και το σκέφτηκαν κάπως έτσι:

-Θα αρχίσουμε να κάνουμε ηλίθιες προτάσεις, κάποια στιγμή ο κόσμος θα σιχαθεί τις φάτσες μας και όποιες προτάσεις μας πάρουν τη μορφή μέτρου περισσότερο από ότι φοβάται τον κορωνοϊό και θα αρχίσει να τις ακυρώνει στη πράξη από αντίδραση και μπούχτισμα.
Έτσι, όταν θα ανοίξουν οι κλειστές δραστηριότητες θα φτάσουμε να έχουμε εκατοντάδες χιλιάδες πραγματικά κρούσματα και με αυτά ως εφαλτήριο θα οδηγηθούμε γρηγορότερα στην ανοσία της αγέλης.

-Θα πούμε π.χ. να ανοίξει ο τουρισμός (μην εξαφανιστεί και τελείως ο ιός που έπεσε σε μηδενικά ποσοστά) αλλά μετά θα πούμε στους δικούς μας πως φταίνε γιατί πηγαίναν και εκείνοι στις παραλίες και κόλλησαν από τους ξένους που τον έφεραν μαζί τους.

Μετά, όταν φτιάξουμε ξανά καλή βάση ιικού φορτίου, θα πούμε για παράδειγμα να κλείσει πάλι το λιανεμπόριο γιατί αν μπεις σε ένα κατάστημα 40 τ.μ να δοκιμάσεις και να πάρεις μια μπλούζα κολλάει ενώ αν μπεις στο μίνι μάρκετ να πάρεις κονσέρβες δεν κολλάει.

-Μπορούμε επίσης να πούμε να κλείσει ξανά η εστίαση γιατί κολλάει ακόμη και αν κάθεσαι έξω σε τραπεζάκι.

(Τραπεζάκι είπα; Καρέκλα, κάθονται στα τραπέζια οι άνθρωποι; Δεν κάθονται. Φυσικά αυτό έχει ξεκαθαρίσει εδώ και πολλές δεκαετίες χάρη στον Νίκο Σταυρίδη και στον Γιάννη Γκιωνάκη αλλά καλό είναι να το θυμόμαστε.)



Θα κολλάει λοιπόν αν καθίσεις να πιεις τον καφέ σου έξω στην καρέκλα ενός καφέ ή να φας το μπιφτέκι σου παρέα με τον κολλητό σου που θα κάθεται απέναντι σου σε μια ταβέρνα αλλά δεν θα κολλάει αν καθίσεις να πιεις μια μπύρα έξω στο παγκάκι μια πλατείας, δίπλα δίπλα με την παρέα σου.

Μετά όμως θα πούμε πως θα κολλάει και εκεί και θα διώχνουμε τον κόσμο που θα πηγαίνει να βρίσκεται/κάθεται μέσα στα σπίτια.
Μπορούμε επίσης προτείνουμε και απαγόρευση νυχτερινής κυκλοφορίας για να σιγουρευτούμε πως όσοι πάνε κάπου θα βρίσκουν αφορμή στο νυχτερινό πρόστιμο για να κάθονται περισσότερες ώρες μαζί.
Ειδικά τα Σ/Κ που θα κάθονται και οι περισσότεροι από τους λίγους που θα εξακολουθούν να δουλεύουν, μπορούμε να τους κλείνουμε και από πιο νωρίς μέσα.

Μετά θα τους πετάξουμε κι ένα η παραμονή μιας οικογένειας μέσα στο σπίτι, την οποία εμείς εξαναγκάσαμε να κλειστεί μέσα, είναι παράγοντας ενδοοικογενειακής μετάδοσης και που θα πάει, θα τους κάνουμε να πάρουν όλοι, αν όχι τα βουνά, τους δρόμους.

Σιγουράκι πως θα αρχίσουν να την πέφτουν και στους αστυνομικούς, θα αρχίσουν οι τελευταίοι να δυσανασχετούν που γίνονται σάκος του μποξ και θα φτάσουμε στην ολοκλήρωση του σχεδίου μας.
Θα αναγκαστεί η κυβέρνηση να μας αναγκάσει να πούμε πως αναγκαστικά πρέπει να ανοίξει η αγορά γιατί δεν πάει άλλο με τα αναγκαστικά μέτρα.

Μέχρι όμως να γίνει αυτό θα έχουν κολλήσει εκατοντάδες χιλιάδες και έτσι θα αποκτήσουμε πολύ πιο εύκολα την ανοσία της αγέλης.
Γιατί δεν είμαστε χαμένοι στη μετάφραση και στα μονοπάτια της δημοσιότητας αλλά επιστήμονες, κατέληξαν.
Και κατέληξε όλη η φάση σαν το ανέκδοτο που οι μπογιατζήδες κάνουν διάγνωση στον ασθενή γιατί έτυχε να τους ρωτήσει.

Αν το είχαν σκεφτεί κάπως έτσι θα είχε εξήγηση όλο αυτό που έχουμε ζήσει από την άνοιξη και μετά.

Θα ήταν απλά μια παραδοχή πως δεν μπόρεσαν να σκεφτούν το απλό.
Πως όταν έχεις την τύχη να φτάσεις σε μηδενικά κρούσματα κρατάς κλειδωμένη την χώρα με όλες τις εντός συνόρων δραστηριότητες ανοιχτές (εσωτερικό τουρισμό, εσωτερικές μετακινήσεις, εσωτερική αγορά κλπ) και απλά περιμένεις πότε θα μπορείς να ξεκινήσεις το εμβολιαστικό πρόγραμμα.

Εμβολιαστικό πρόγραμμα που ήταν σίγουρο πως θα έρθει γρήγορα γιατί μιλάμε για παγκόσμια πανδημία που έχει γονατίσει την παγκόσμια οικονομική δραστηριότητα και όσο θέλει να λήξει ο χι Κώστας, ο χι Τζον, η χι Κλαούντια που παίζουν την οικονομική τους επιβίωση σε τριψήφια και τετραψήφια μηνιαία νούμερα άλλο τόσο θέλουν να λήξει και ο Σώρρος, ο Γκέιτς, ο Μπέζος και όλοι όσοι μιλάνε καθημερινά μόνο με δις, οπότε ήταν αναμενόμενο να πέσουν τεράστια ιδιωτικά κονδύλια στην μελέτη του ιού και την εξεύρεση εμβολίων.

Που με τους «ασφαλείς» Έλληνες πολίτες να βλέπουν τι γίνεται στις άλλες χώρες, σε συνέχεια όσων έγιναν και την περασμένη άνοιξη σε αυτές, η συνειδητοποίηση της σοβαρότητας της κατάστασης θα γινόταν ομαλά, σε βάθος χρόνου και χωρίς «θυσίες» και με την έλευση των εμβολίων το ποσοστό που θα ήθελε να εμβολιαστεί θα ήταν πολύ μεγαλύτερο από όσο είναι τώρα.

Θα ήμασταν επίσης –πρώτη φορά στα χρονικά- ένα κράτος που θα είχε βάλει τα γυαλιά σε όλη την Ευρώπη, σε όλη τη διάρκεια της πανδημίας και όχι μόνο στην αρχή.
Όχι μόνο κάνοντας αυτό που είμαστε αντικειμενικά πολύ καλοί είτε παίζοντας μπάλα στο Euro είτε με τους γείτονες (άμυνα) όπως συνέβη στη πρώτη φάση αλλά κάνοντας και δημιουργικό παιχνίδι, σε δεύτερο στάδιο, έχοντας κλέψει λόγω της τέλειας άμυνας τις εντυπώσεις και με το γήπεδο μπροστά μας ανοιχτό.

Αντί γι αυτό χάσαμε την μπάλα αφήνοντας (βολικά ίσως) τις αποφάσεις για τις πάσες και την προώθηση του παιχνιδιού να λαμβάνονται από ειδικούς γιατρούς που θα έπρεπε απλά να κοιτάνε τα ιατρικά δεδομένα, αρνούμενοι ακόμη κι αν τους ζητούνταν να μιλήσουν για κάτι εκτός του αντικειμένου τους, αφήνοντας τις προτάσεις και τις αποφάσεις για την συνολική αντιμετώπιση της πανδημίας σε αυτούς που πρέπει να τις παίρνουν.
Είτε αυτούς που εκλέγονται είτε αυτούς που σαν ειδικοί τοποθετούνται (πρέπει να τοποθετούνται) σε τέτοιες θέσεις από τους πρώτους.

Με τίποτα όμως δεν είναι ειδικός για να προτείνει πως να λειτουργήσει η αγορά ένας λοιμωξιολόγος, όπως δεν είναι ειδικός να πει σε έναν λοιμωξιολόγο πως να αντιμετωπίσει τα περιστατικά γρίπης που φτάνουν με τα φορεία στις εντατικές ένας συγκοινωνιολόγος.

Δεν μπορεί ο γιατρός αντί να αντιμετωπίζει θύμα τροχαίου που τραυματίστηκε γιατί πέρασε με κόκκινο να κάνει στατιστικές αναλύσεις κυκλοφοριακής μορφής για τον δρόμο εκείνο προτείνοντας να μπει οπωσδήποτε φανάρι.
(Απλοϊκά παραδείγματα για να γίνουν πιο εύκολα κατανοητά.)

Κι ενώ με κληρονομιά την πρώτη φάση μπορούσαμε να μην κάνουμε όλα αυτά, κάναμε ο,τι ακριβώς και οι άλλες χώρες καταλήγοντας σε ένα αντίστοιχο με αυτές αποτέλεσμα και δεν αναφέρομαι σε νούμερα και αριθμούς αλλά στη γενικότερη εικόνα.

Φτάνοντας στο ηλίθιο σημείο να μην υπάρχει άλλη επιλογή από το να ανοίξουμε την οικονομία γιατί είμαστε ένα βήμα από την οικονομική καταστροφή με το χρώμα στον χάρτη της πανδημίας να μην πρέπει να είναι βαθύ κόκκινο αλλά μαύρο σαν κατράμι.
Ενώ, εμείς από όλες τις χώρες της Ευρώπης (με βάση την εικόνα του Μαΐου), μπορούσαμε να φτάσουμε στο σήμερα με το χρώμα παντού να είναι πράσινο με μια κλειδαριά που να το κλειδώνει ανάλογα με τους εμβολιασμούς κάθε νομού.

Με τους λοιμωξιολόγους να επιμένουν να δέχονται να χωρίς δισταγμό να γελοιοποιούνται/εργαλειοποιούνται (εθίστηκαν πλέον στη δόξα της προβολή
του ειδώλου τους, γι αυτό) συνεχίζοντας τις εμφανίσεις τους και ξεκινώντας να μιλούν για ατομική ευθύνη και άλλα τέτοια τζανκ φουντ σκέψης.

Γιατί η ατομική ευθύνη είναι πλέον ένα μικρής διατροφικής αξίας φαγητό με όλες αυτές τις ηλίθιες, αποτυχημένες συνταγές που προηγήθηκαν ενώ θα μπορούσε να περάσει ως αξιόλογο πιάτο αν είχε σερβιριστεί ως συνοδευτικό της σωστής αντιμετώπισης που μπορούσαμε να ακολουθήσουμε και που αναφέρθηκε παραπάνω.

Αν το κάναμε, οι μόνοι που δεν θα εργάζονταν στο σύνολο τους (πάλι θα εργάζονταν αρκετοί από αυτούς αφού θα υπήρχε ο εσωτερικός τουρισμός) θα ήταν οι απασχολούμενοι στον τουρισμό και τα χρήματα που ξοδεύτηκαν για επιδόματα (η αγαπημένη λέξη του Έλληνα που έφτασε να την σιχαθεί -προσωρινά φυσικά- μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού) σε όλες τις εργασιακές ομάδες θα είχαν ξοδευτεί με πιο χρήσιμο τρόπο.

Για την αγορά ράπιντ τεστ για παράδειγμα που θα γινόταν δωρεάν και καθημερινά ώστε να ελεγχθεί απόλυτα η όποια εσωτερική εμφάνιση του ιού.

Η πιο έξυπνη κίνηση

Φωτογραφία από mohamed Hassan από το Pixabay

Μόλις έκανα την πιο έξυπνη κίνηση.
Απάντησα αυθόρμητα με σχόλιο σε μια ανάρτηση για στημένα γυρίσματα σε ΜΕΘ αλλά στο επόμενο δευτερόλεπτο το έσβησα.
(Εννοείται πως η δεύτερη πράξη ήταν η έξυπνη κίνηση.)

Γιατί για να επιχειρήσεις να τους αλλάξεις γνώμη με επιχειρήματα πρέπει να έχουν και εγκέφαλο ικανό να τα επεξεργαστεί/αποδεχθεί και αυτοί τον έχουν κάψει προ πολλού χωρίς καν να τους έχουν βάλει τσιπάκι.

Αντί να ερχόμαστε σε άμεση επαφή με τους χαμένους από χέρι και τους χωρίς καμία σύνδεση με την λογική, καλύτερα να τους αποφεύγουμε.
Όπως τον τρελό του χωριού που τον απέφευγαν στα σοβαρά θέματα…

Όπως τον βλαμμένο που θα αποφύγεις να μπεις στο αυτοκίνητο του γιατί μπορεί να τραβήξει χειρόφρενο ξαφνικά και να αρχίσετε τις τούμπες επειδή πίστεψε πως αφαιρέθηκε και φτάσατε στην άκρη της επίπεδης γης…
O Elon Musk και τα καρναβάλια με τις μάσκες της επίπεδης Γης

Όπως τον ψεκασμένο που θα αποφύγεις να τον κάνεις παρέα γιατί ξαφνικά μπορεί να παρατηρήσει πρώτη φορά την υγροποίηση των καυσαερίων από τις εξατμίσεις των αυτοκινήτων, να κάνει συνειρμό με τα παλαβά βίντεο που βλέπει και να φορέσει κανένα καπέλο από αλουμινόχαρτο γιατί θα πιστέψει πως πλέον δεν μας ψεκάζουν μόνο από αέρος…
ΤΟ ΣΠΗΛΑΙΟ ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΑ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΤΗΚΕ ! ΜΕΤΑΚΟΜΙΣΕ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ !!!

Όπως λοιπόν πρέπει να αποφεύγεις να έρχεσαι σε άμεση επαφή με τους παραπάνω γιατί είναι χαμένες υποθέσεις έτσι πρέπει -στην τελική- να κοιτάς να αποφεύγεις και αυτούς τους καινούργιους με την πανδημία και να μην έρχεσαι σε ευθεία αντιπαράθεση μαζί τους γιατί στο τέλος από την υπερπροσπάθεια παίζει να κάψεις και τον δικό σου εγκέφαλο.

Γιατί όλες οι πληροφορίες είναι δεδομένα, αφού υπάρχουν κάπου.
Ειδικά όταν μιλάμε για την σύγχρονη εποχή μας με τα έντυπα, το ραδιόφωνο, τις τηλεοράσεις και τις τελευταίες δεκαετίες και το διαδίκτυο.
Το θέμα είναι κατά πόσον υπάρχει η ικανότητα να τα φιλτράρεις και να κρατάς αυτά που πρέπει.

Ακόμη και από τηλεοπτικά κανάλια που πήραν δεκάδες εκατομμύρια για να παραχωρήσουν χρόνο (που έπρεπε να προσφέρουν δωρεάν σε μια τέτοιου μεγέθους κρίση) και να παίζουν με υπερβολικό (πολλές φορές) τρόπο τον ρόλο του μπαμπούλα-ελεγκτή για την τήρηση των κυβερνητικών μέτρων, μπορείς εύκολα να κάνεις στην άκρη τις σάλτσες από το πιάτο που σερβίρουν στην οθόνη σου και να κρατήσεις μόνο όσα έχουν θρεπτική αξία για την σκέψη σου χωρίς να επιβαρύνουν την υγεία της.

Όπως από μια διαφήμιση πρέπει να μπορείς να κρατάς μόνο δύο δεδομένα, το όνομα του προϊόντος και για τι προορίζεται και να μην θεωρείς δεδομένο τίποτα από όλα όσα σου παρουσιάζουν για να το πουλήσουν, έτσι πρέπει να μπορείς να κάνεις και με το τι γεωμετρικό σχήμα έχει η Γη, τι είναι αυτό που βγαίνει από τους κινητήρες των τζετ, τι σημαίνει πανδημία, πως ακριβώς λειτουργεί ένας ιός που προσβάλει το αναπνευστικό, πως γίνεται να έφτιαξαν τόσο γρήγορα εμβόλια κλπ.

Αν μπορείς να το κάνεις είναι εύκολο (ακόμη κι αν δεν έχεις κανένα γνωστό που βρέθηκε σε άμεση επαφή με τον ιό, από καμία πλευρά, ούτε του ασθενή, ούτε του νοσηλευτικού προσωπικού, ούτε του ερευνητή για την αντιμετώπιση του) να αντιληφθείς την γενική εικόνα του παλζ προτού καν βάλεις τα κομμάτια σωστά.

Αν όχι, ακόμη κι αν χρησιμοποιήσεις όλα τα κομμάτια το εύκολο είναι να τα γυρίσεις ανάποδα και να «ζωγραφίσεις» πάνω στο λευκό τετράγωνο αυτό που εσύ θεωρείς πως απεικονίζεται αλλά που δεν θα έχει καμία σχέση με την πραγματική και με την τετράγωνη λογική αλλά με μια εντελώς αυθαίρετη εικόνα.

Μπορείς για παράδειγμα να καταλάβεις πως πέρα από την τεχνολογία που εξελίσσεται, ποτέ δεν υπήρξε -όπως τώρα- η ανάγκη άμεσης εξεύρεσης εμβολίου για ένα ξαδελφάκι της γρίπης ώστε να πέσουν απίστευτα κεφάλαια στην χρηματοδότηση της έρευνας, που σημαίνει πολλαπλάσιοι ερευνητές, πολλαπλάσια εργαστήρια, πολλαπλάσιοι εθελοντές-δοκιμαστές κοκ.

Αν δεν υπήρχε η πίεση του χρόνου, αν ήταν μια απλή γρίπη, μπορούσαν να το πάνε με το πάσο τους χωρίς να ξοδεύονται και να δημιουργήσουν ένα εμβόλιο σε δύο, τρία…πέντε χρόνια.

Δεν είναι όμως κάτι απλό.
Είναι κάτι που κλείδωσε την παγκόσμια οικονομία και αυτοί που οι ψεκασμένοι θεωρούν ως τα σκοτεινά πρόσωπα πίσω από την πανδημία (που πιστεύουν ως ψεύτικη) είναι στην ουσία αυτοί που επιθυμούν περισσότερο και από τον απλό κόσμο να αφήσουμε τον kovid-19 πίσω μας.

Γιατί, ακόμη και εντελώς κυνικά να το εξετάσει κανείς, το να χάνουν μερικές εκατοντάδες χιλιάδες δυνητικούς πελάτες (και οι κυβερνήσεις με τη σειρά εργαζόμενους πάσης φύσεως και φορολογούμενους) μέσα σε ένα χρόνο με τα πάντα να λειτουργούν δεν τους απασχολεί και πάρα πολύ, σε αντίθεση με το να χάνουν πολύ περισσότερους παρά τα μέτρα που σταμάτησαν τις οικονομίες.

Γιατί, πολύ απλά, σε ένα παγκοσμιοποιημένο οικονομικό περιβάλλον το να έχει μπει όλος σχεδόν ο πλανήτης σε καραντίνα τους στερεί κάθε μέρα τεράστια έσοδα.

Το παραπάνω μπορεί να το καταλάβει οποιοσδήποτε διαθέτει κοινό νου.
Είτε από μόνος του είτε όταν κάποιος του το εξηγήσει.
Ο βλάκας αρνητής-συνωμοσιολόγος όμως, δεν μπορεί ακόμη κι αν του το εξηγήσεις.

Δεν μπορεί γιατί αυτό που δεν αντιλαμβάνεται είναι πως μπορεί αυτοί να χάνουν έσοδα αλλά δεν θα πεινάσουν κιόλας (ακόμη κι αν φέρονται επιπόλαια) όπως θα πεινάσει εκείνος αν λειτουργεί με τρόπο που καθυστερεί την κοινωνία από το να επανέλθει σε προ κορωνοϊού εποχές.

Όπως δεν μπορεί να αντιληφθεί πως ενώ κι αυτοί οι σούπερ πλούσιοι και σούπερ ισχυροί ξέρουν πως κινδυνεύουν (ακόμη κι εκείνοι που για μικρό-οικονομικά/μικρό-πολιτικά/μικρό-εξουσιαστικά συμφέροντα πρέπει να υποδυθούν τους αρνητές του ιού), αν τύχει και κολλήσουν λαμβάνουν απίστευτη ιατρική υποστήριξη γιατί έχουν την δυνατότητα να διαθέτουν μέχρι και μίνι ιδιωτικές-ατομικές νοσηλευτικές μονάδες (είτε δικές τους είτε παρεχόμενες) σε σχέση με αυτόν που μπορεί να πεθάνει στην αναμονή σε κάποια καρέκλα, ακόμη και για κάτι τελείως άσχετο με τον kovid-19 γιατί δεν θα υπάρχει διαθέσιμος γιατρός ή ΜΕΘ.

Αυτούς λοιπόν που παρά τα αδιάσειστα στοιχεία πιστεύουν αυτό που θέλουν να πιστεύουν δεν έχει νόημα να αλληλεπιδράσεις μαζί τους.
Εξάλλου η τυφλή πίστη δεν μεγαλώνει μέσα σε ένα περιβάλλον γεγονότων αλλά σε ένα κόσμο θεωριών και σε αυτές είναι μάταιο να αντιπαραβάλεις κάτι χειροπιαστό.

Δεν έχει νόημα για παράδειγμα να μιλήσεις με ένα ψεκασμένο που νομίζει πως γυρίζουν ταινίες με ηθοποιούς στις ΜΕΘ και χωρίς αντίληψη ανεβάζει φωτογραφία με κάποια ξαπλωμένη που κάνει τσιγάρο φωνάζοντας ΔΙΑΔΩΣΤΕ και δεν βλέπει πως το κρεβάτι και η ασθενής είναι από ορθοπεδικό περιστατικό.

‘Η με κάποιον που ανεβάζει την δήθεν αποκάλυψη από μαύρες οθόνες και δεν μπορεί να σκεφτεί τι ακριβώς να δείξει η οθόνη των μηχανημάτων προτού τοποθετήσουν τους αισθητήρες και τα υπόλοιπα στον ασθενή.

Με όλους αυτούς, το μόνο έξυπνο που μπορείς να κάνεις είναι να τους διατηρήσεις σε καραντίνα (σε σχέση με την ζωή σου) και μετά το πέρασμα της πανδημίας.

Υ.Γ. (μεγάλο)
Όπως μπορείς να το πας ένα βήμα παραπάνω.
Μπορείς να αποβάλλεις από την μετέπειτα ζωή σου τους φανατικούς και αυτούς με την παντελή έλλειψη ενσυναίσθησης.

Γιατί το πιο σκοτεινό ζήτημα σε αυτή την πανδημία (που θα είναι θέμα μελλοντικού άρθρου για συμπεριφορές-πληγές σε σκηνικά κρίσης) είναι πως πάρα πολλοί πολίτες επέλεξαν να περιχαρακωθούν σε κάποια ομάδα και να συγκρούονται διαρκώς μεταξύ τους και με την λογική.

Οι τρελαμένοι (όχι όλοι) νέοι (κυρίως) παρτάρουν με μουσικές και ποτά, οι θρησκόληπτοι (όχι όλοι) ηλικιωμένοι (κυρίως) παρτάρουν με προσκυνήματα και μετάληψη, λες και αν τα κόψουν για λίγο καιρό θα χάσουν τη φόρμα τους και δεν θα μπορούν να αποδώσουν στα κλαμπ και στα στασίδια, αλλά για την κάθε ομάδα η δική της δραστηριότητα δεν ευθύνεται για τίποτα ενώ η άλλη έχει το 100% της ευθύνης.

Κράζουν οι γέροι τους νέους, κράζουν οι νέοι τους γέρους και εσύ που μπορείς να κάνεις για λίγο κράτει από όλα για να τα έχεις ξανά μετά καταλήγεις πως δεν υπάρχει νικητής ανάμεσα τους στο ποιος είναι ο μωρός της υπόθεσης.

Οι πωρωμένοι ακροδεξιοί θέλουν παρελάσεις, οι σκληροπυρηνικοί ακροαριστεροί θέλουν πορείες, λες και χωρίς αυτά για μια χρονιά θα τους αφαιρεθούν πόντοι πατριωτισμού και αντιχουντισμού από μια αόρατη επιτροπή και την επόμενη φορά δεν θα έχουν δικαίωμα συμμετοχής, αλλά για την κάθε φράξια η δική της εκδήλωση έχει πέρα από ηθικό και υγειονομικό πλεονέκτημα.

Κράζουν οι μεν τους δε κι εσύ που δεν χρειάζεσαι προβολείς όπως αυτοί για να προβάλλεις αυτές τις δύο ιδιότητες δίνεις χωρίς δυσκολία και στους δυο το παράσημο της ηλιθιότητας.

Γενικά, σε αυτή τη κρίση το «φταίνε μόνο οι άλλοι» αλλά κυρίως το «ναι στις αλλαγές αρκεί να μην αφορά εμάς«, συμπεριφορές που δείχνουν την γελοία νοοτροπία που είναι ενσωματωμένη στο DNA μας και που μια μεγάλη μάζα δεν ενδιαφέρεται να ξεριζώσει, έχουν την τιμητική τους.

Κι άντε, ο κορωνοϊός, είτε με φυσική ανοσία σε βάθος χρόνου είτε με φάρμακα θα νικηθεί, όλοι οι παραπάνω όμως θα συνεχίσουν να μολύνουν με την έλλειψη ενσυναίσθησης και την αντικοινωνική νοοτροπία τους την κοινωνία και να την βάζουν σε μια αόρατη καραντίνα διαρκείας.

Όπως μπορείς να μάθεις να αποφεύγεις και τους ηλίθιους που διαβάζοντας το υστερόγραφο θα πουν πως κατηγορείς συγκεκριμένες ομάδες για την πανδημία γιατί δεν έχουν την ικανότητα ενώ αυτό που κατακρίνεις είναι συμπεριφορές πολιτών-ομάδων που ψάχνουν την ευθύνη μόνο στους άλλους.



Οι ιοί δυστυχώς έχασαν τον ρόλο τους…

Οι ιοί ήταν ανέκαθεν ένας πολύ αποτελεσματικός τρόπος της φύσης να διατηρεί την ισορροπία στο γήινο οικοσύστημα.
Ένα είδος αρχέτυπης ευγονικής.
Σκληραγωγημένοι και σχετικά αραιά κι αγαπημένα η πλειοψηφία στην αρχαία Σπάρτη; Νο προμπλέμο.
Χαλαρότητα και στριμωξίδι για τους περισσότερους στην αρχαία Αθήνα; Πάρε ένα λιμό να έρθεις στα ίσια σου.
Γιατί η φύση δεν επηρεάζεται από συναισθηματισμούς, έχει μια ορθολογική, ψυχρή, κυνική (για τα ανθρώπινα δεδομένα) λειτουργία.
Ήταν…

Πλέον δεν είναι γιατί η επιστήμη προστατεύει τους πάντες.
Όχι μόνο τους σωματικά ασθενείς, ούτε τους διαγνωσθέντες πνευματικά ασθενείς. Προστατεύει και τους ηλίθιους που δεν θα επιβίωναν με τίποτα στην αρχαιότητα. Όχι στην Αθήνα, ούτε στην Σπάρτη.
Έτσι μπορούν να παπαρολογούν ή να το παίζουν αντιδραστικοί επαναστάτες χωρίς να ξεχωρίζουν που ακριβώς είναι τα όρια στην κριτική και στα μέτρα.

Άτομα χωρίς μέτρο που -όχι στην αρχαιότητα- εκατό μόλις χρόνια πριν θα ήταν ήδη δύο μέτρα κάτω από το χώμα λόγω ηλιθιότητας σήμερα φροντίζει η πολιτεία να επιβιώνουν με την βοήθεια της επιστήμης για λόγους ηθικής.

Που δεν μπορούν να τηρήσουν χωρίς τον φόβο του προστίμου ούτε απλούς κανόνες που μαθαίνουν οικόσιτα ζωάκια με μυαλό νηπίου και τώρα είτε γκρινιάζουν για τις μάσκες που φοράμε όλοι σχεδόν παντού είτε τις φοράνε χεσμένοι από τον φόβο τους.

Σε μια ουτοπικά ιδανική πολιτεία θα έπρεπε να μπορούμε να χωριστούμε χωροταξικά σε τρεις ομάδες:
1. Σε αυτούς που πιστεύουν πως φορώντας μια υφασμάτινη μάσκα διαρκώς έχουν κάποιου είδους υπερφυσική προστασία ο,τι και να κάνουν, όπως και να συμπεριφέρονται.
2. Σε αυτούς που πιστεύουν πως όλα είναι προπαγάνδα και παγκόσμια συνωμοσία και πως δεν χρειάζεται ούτε μάσκα, ούτε και κανένα άλλου είδους μέτρο ατομικής προστασίας.
3. Σε αυτούς που πιστεύουν πως τηρώντας όπως πάντα ένα – δυο απλά, λογικά μέτρα στην καθημερινότητα τους και υιοθετώντας 1-2 νέα μπορούν να αφήσουν (στις περισσότερες των περιπτώσεων) την μάσκα για το νοσηλευτικό προσωπικό.

Κάθε ομάδα απολύτως, αποστειρωμένα διαχωρισμένη από την άλλη με όλα όσα καθιστούν μια σύγχρονη κοινωνία λειτουργική. Με το σούπερ μάρκετ της, την τράπεζα της, το νοσοκομείο της, το πάρκο της, την πλατεία της, το κέντρο με τις εμπορικές επιχειρήσεις της κλπ.

Μίνι κοινωνίες που να τις άφηνε το κράτος να λειτουργήσουν σύμφωνα με τα πιστεύω των ανθρώπων που τις απαρτίζουν.

Ένα χρόνο μετά δεν θα έβαζα στοίχημα πως μόνο η τρίτη «κοινωνία» θα συνέχιζε χωρίς πρόβλημα όπως ξεκίνησε. Όχι γιατί δεν θα το κέρδιζα αλλά γιατί δεν θα είχα από ποιον να το εισπράξω αφού οι δυο πρώτες ομάδες, οι ομάδες των άκρων θα είχαν αφανιστεί.

Δυστυχώς (ή ευτυχώς) αυτή η ουτοπική πολιτεία δεν υπάρχει και οι ηλίθιοι προστατεύονται ακόμη και με το ζόρι οπότε το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι τους αποφεύγεις όσο μπορείς.
Και σαν φυσική παρουσία και στο διαδίκτυο.
Άντε στο διαδίκτυο μπορεί και να σε διασκεδάζουν για όσο ξεχνάς πως δεν είναι κάποια άβαταρ στο Second life αλλά άτομα που μπορεί να συναντήσεις έξω ανά πάσα στιγμή.

Περιμένοντας την μέρα που θα κάνει τον καμία σχέση με προσωπική υγιεινή και αίσθηση ατομικού χώρου να πανηγυρίζει στην ίδια ένταση με τον συνωμοσιολόγο (που μπορεί κάλλιστα να ανήκει και στη πρώτη κατηγορία) αλλά υπό διαφορετική οπτική.
Την μέρα που θα ανακοινωθεί εμβόλιο.

Τότε που ο πρώτος θα πανηγυρίζει γιατί θα μπορεί πλέον να προστατευτεί από αυτόν αλλά να πεθάνει από έναν άλλο ιό λόγω συμπεριφοράς (ακόμη κι αν ενσωματώσει μια μάσκα στο πρόσωπο) του ενώ ο δεύτερος θα πανηγυρίζει γιατί θα μπορεί να χτίσει τις θεωρίες συνωμοσίας του και η ζωή να συνεχίσει και για τους δυο σαν να μην υπήρξε ποτέ ούτε καν ο ιός της απλής γρίπης.

Αυτό γιατί ακόμη και για το κράτος η επένδυση στην παιδεία που θα ανέπτυσσε πολίτες που να μπορούν να διαχειριστούν χωρίς μπαμπούλα πάνω από το κεφάλι τους παρόμοιες κρίσεις θα φάνταζε κουραστική αφού θα επικρατούσε και στη δημόσια διοίκηση ο κλασικός ελληνικός ωχαδελφισμός.

Όποιος πιστεύει πως ανήκει στην τρίτη ομάδα μπορεί να καταλάβει τα όρια στα παρακάτω άρθρα. Οι υπόλοιποι θα συνεχίζουν να τα ερμηνεύουν όπως νομίζουν όσες διευκρινήσεις-προσθήκες για επίπεδο παιδιών νηπιαγωγείου και να μπουν συμπληρωματικά για να εξηγούν αυτά που θα έπρεπε να είναι αυτονόητα.

α) https://365meres.wordpress.com/2020/03/08/koronoie_esy_super_star/
β) https://365meres.wordpress.com/2020/03/24/kovid-19-to-anagnwsma/
γ) https://365meres.wordpress.com/2020/04/02/maskoforemenoi-thn-vlakeia/
δ) https://365meres.wordpress.com/2020/04/29/emvolio-kata-ths-hlithiothtas-kai-ioi-anthrwpwn-kai-ypologistwn/

Εμβόλιο κατά της ηλιθιότητας και ιοί ανθρώπων και υπολογιστών


Edit (μεγάλο) 3/5/20

Σε όλους αρέσει να δικαιώνονται για κάτι που υποστηρίζουν.
Αυτοί που δεν νιώθουν ποτέ αυτό το συναίσθημα είναι όσοι αφήνουν τη συναισθηματική πλευρά τους να παίρνει τα ηνία και να γεμίζει το μυαλό τους με οπτικές και κρίσεις που δεν ακολουθούν τη λογική με αποτέλεσμα να διαψεύδονται διαρκώς από την πραγματικότητα που πολλές φορές αφορά σε κάτι που απασχολεί την επικαιρότητα.

Με αποτέλεσμα πολλοί από αυτούς να αναγκάζονται να ακολουθούν ευφάνταστα σενάρια όπως έγινε και με τις μάσκες και η χρήση τους που έχει ξυπνήσει ο,τι σενάριο συνωμοσίας μπορεί να φανταστεί κάποιος.
Κάτι που έγινε για μια επένδυση στη κατασκευή μασκών στην Ελλάδα.

Λες και ο κάθε επιχειρηματίας ενδιαφέρεται πραγματικά για το χρώμα της κυβέρνησης κι όχι του χρήματος γι αυτό και εμφανίστηκαν φυσικά και φωτογραφίες τους με στελέχη της προηγούμενης κυβέρνησης να καμαρώνουν σαν γύφτικα σκεπάρνια δίπλα τους.

Αν είναι λαμόγιο κάνει διαχρονικά τις δουλειές του (βλέπε Καλογρίτσας) αν είναι σούπερ λεφτάς αλλάζει την υποστήριξη του πιο γρήγορα από όσο ανοιγοκλείνει τα βλέφαρα του (βλέπε Σαββίδης) κι ας μένουν με τα μάτια κλειστά σε αυτή τη πραγματικότητα όλοι όσοι οπαδοποιούν την πολιτική,αγιοποιούν κόμματα και πολιτικούς και ονειρεύονται πράγματα που δεν ισχύουν.

Όλοι όμως (και καλοί και κακοί όπου είναι άλλο θέμα ποιος και πως το ελέγχει αυτό) θέλουν τον ίδιο οδικό χάρτη. Ελαχιστοποίηση της γραφειοκρατίας και σταθερό φορολογικό (γενικά νόμων) πλαίσιο για να μπορούν να σχεδιάσουν τις κινήσεις τους.

Φτάσαμε σε σημείο λοιπόν η ανάγκη και η ιατρική κρίση να νικήσουν έστω την γραφειοκρατία και το αργό δημόσιο όπως νίκησαν και την διαδικτυακή νηπιακή κατάσταση στην οποία βρισκόταν το κράτος με αποτέλεσμα πάρα πολλά που στο εξωτερικό είναι εδώ και χρόνια μέρος της καθημερινότητας των πολιτών να αρχίσουν να μπαίνουν ταχύτατα και στη δική μας καθημερινότητα.

Κάτι που υπό την ελληνική πραγματικότητα θα χρειαζόταν πολλά χρόνια τώρα έγινε σε εβδομάδες ή ετοιμάζεται να γίνει μέσα σε μερικούς μήνες.
Ακόμη πιο ταχύτερα γιατί βρέθηκε και ο κατάλληλος άνθρωπος στη κατάλληλη θέση.

Φτάσαμε λοιπόν στο σημείο αυτοί που γκρίνιαζαν γιατί «είμαστε άχρηστοι σαν χώρα» που δεν παράγουμε μάσκες (λες και το έκανε κανένας άλλος πλην Κίνας) τώρα που βρέθηκαν κάποιοι που έπιασαν στον ύπνο μέχρι και τους σχολαστικούς Γερμανούς (που όταν το κατάλαβαν έδιναν όσα όσα για να πάρουν αυτοί την έτοιμη γραμμή παραγωγής και να μη χάσουν την κούρσα των παραγγελιών) να φωνάζουν πως πάνε να μας τις επιβάλουν με το ζόρι για να βγει η επένδυση και άλλα φαιδρά,όταν μιλάμε για κάτι που μπορείς να φτιάξεις μόνος σου μέσα σε ένα λεπτό χωρίς να χρειαστεί να ξοδέψεις ούτε λεπτό του ευρώ.

Το πλέον ανησυχητικό όμως είναι πως με αυτά και με αυτά για πάρα πολλούς η μάσκα έγινε ή θα γίνει το βασικό στοιχείο της συνολικής εικόνας και θα πάνε περίπατο οι βασικοί και πολύ πιο σημαντικοί κανόνες που δίνουν το μεγαλύτερο ποσοστό στο αποτέλεσμα αντιμετώπισης μια πανδημίας.
Η προσωπική υγιεινή και η τήρηση αποστάσεων.

Μάσκα που γι αυτούς τους λόγους δεν πρέπει και δεν μπορεί να είναι αξεσουάρ της καθημερινότητας σε κάθε δραστηριότητα όπως δείχνει και ο επίσημη λίστα της Πολιτικής Προστασίας αλλά ίσως και να γίνει (ως ύστατη προσπάθεια για την αποφυγή δεύτερης καραντίνας) εφόσον μεγάλο μέρος του πληθυσμού δείξει στις επόμενες εβδομάδες πως δεν αξίζει να ανήκει ούτε στους χιμπατζήδες αφού ακόμη και για πιθηκοειδή και μαϊμούδες έννοιες όπως προσωπική υγιεινή και προσωπικός ζωτικός χώρος είναι τυπωμένες στο DNA τους.

edit 4/5/21: Με τις λάθος επιλογές της πολιτείας από το καλοκαίρι και μετά όπως το άνοιγμα του τουρισμού (εξέλιξη της πανδημίας και επιλογές για τα οποία θα γράψω εν ευθέτω χρόνω) και την δραματική αύξηση των θανάτων η μάσκα έγινε τελικά αξεσουάρ που βγάζουμε δυσκολότερα από το εσώρουχο μας.

maska-xrisi1

Κάτι που σε εμάς φαίνεται να έχει σβηστεί και μόνο υπό τον φόβο μιας ασθένειας το θυμόμαστε όπως βλέπει κανείς στη παρακάτω εικόνα.

e-shop line

Που θα έπρεπε όμως να είναι καθημερινότητα και να μην φαντάζει περίεργη αλλά να δείχνει σεβασμό στον εαυτό μας και στους γύρω μας (στη περίπτωση αυτή στον μπροστινό μας) όμως αν επιχειρούσες να το εφαρμόσεις πριν την πανδημία αποτύγχανες παταγωδώς.

Αυτό γιατί βρισκόταν πάντα οι «έξυπνοι» που δοκίμαζαν να μπουν στον ενδιάμεσο χώρο με χρήση απίστευτων δικαιολογιών όπως και όσοι ήταν έτοιμοι για καβγά  με το κλασικό «προχώρα κι άλλο σιγά μη περιμένω εγώ εξαιτίας σου τόσο μακριά ρε μεγάλε» λες και η συνολική απόσταση που είχαν να διανύσουν από το αρχικό σημείο Α (το σπίτι τους) μέχρι το τελικό σημείο Δ (το κατάστημα) άλλαζε αν έκαναν μια στάση στο  Β ή στο Γ σε αυτή την τελική ευθεία και επηρέαζε και τον χρόνο αναμονής αλλά μαζί με τις έννοιες που είναι κανόνας για τα ζώα ένας απίστευτος αριθμός ανθρώπων έχει πάρει διαζύγιο συνολικά από τη νοημοσύνη.
(Δεν παραθέτω σχέδιο από βιβλίο γιατί απλούστατα σέβομαι όσους διαθέτουν την ικανότητα να το αντιληφθούν χωρίς σκιτσάκι.)

Είναι ωραίο λοιπόν συναίσθημα αυτό που δημιουργείται από τη χρήση της λογικής,όταν περνάνε μερικές μέρες και αισθάνεσαι δικαιωμένος από τις εξελίξεις με όσα έχεις γράψει στις δυο τελευταίες παραγράφους ενός άρθρου σου όπως ωραίο θα είναι (αλλά καθαρά ατομικής υστεροφημικής φύσης και όχι συνολικά για την κοινωνία αν συμβεί) αν δικαιωθείς για όσα γράφεις πέντε παραγράφους προτού το τέλος κάνοντας μια μεταγενέστερη προσθήκη στο αρχικό κείμενο όπως αυτή.

Αρχικό άρθρο 29/4/20
Επειδή ξύπνησε πάλι το αστείο δαιμόνιο του Έλληνα που είναι (not) τόσο έξυπνος που άγεται και φέρεται από μια φωτογραφία ή ένα τίτλο.
(Τα αν λατρεύει τελικά ο λαός αυτός τα σενάρια συνωμοσίας περισσότερο από
τους περισσότερους λαούς ή είναι το ίδιο και σε άλλες χώρες θα είχε ενδιαφέρον κάποιος να το ψάξει.)

Τα εκατομμύρια εμβόλια λοιπόν του δήθεν σκανδάλου που ξαφνικά ανακάλυψαν κάποιοι και ανακάλυψαν και εμπλοκή Τσιόδρα (ποιοι άραγε προσπαθούν να τον χτυπήσουν ανεπίσημα από την αρχή ενώ επίσημα λένε άλλα…) ήταν την εποχή του Η1Ν1.

Τότε που ο αρχικά ΠΟΥ έκανε δραματικές ανακοινώσεις,στην πρωτόγνωρη (από την περίοδο της Ισπανικής γρίπης,σχεδόν εκατό χρόνια πριν) προοπτική να έχουμε μια φονική πανδημία.Ανακοινώσεις που αποδείχθηκαν υπερβολικές τελικά,αλλά μπορούν να δικαιολογηθούν από τον φόβο τους να κατηγορηθούν αν αποδεικνυόταν φονικότερος από όσο ήταν.

Γι αυτό τώρα,για να μην την πατήσει ξανά, έκανε αρχικά αρκετά πιο μετριοπαθείς, ίσως περισσότερο μετριοπαθείς από όσο θα χρειαζόταν δημόσιες τοποθετήσεις.

Είναι ίσως και η μοίρα του ειδικού όταν έχει να κάνει με zero day απειλές.
Καταστάσεις δηλαδή κατά τις οποίες αντιμετωπίζει σε πραγματικό χρόνο ένα πρωτόγνωρο πρόβλημα.

Το ίδιο ισχύει για παράδειγμα και με τους πρωτοεμφανιζόμενους ιούς στους υπολογιστές που τρέχουν Windows και τους ειδικούς που σχεδιάζουν τα διάφορα antivirus προγράμματα.

Προγράμματα προστασίας που βασίζονται σε κάποια πρωτόκολλα και σε κάποιες λίστες που ανανεώνονται ανά τακτά χρονικά διαστήματα για να ελέγχουν και να αποκρούουν ή να σταματούν σε δεύτερο χρόνο τα διάφορα κακόβουλα προγράμματα που ψάχνουν ξενιστή (συσκευή με λειτουργικό σύστημα) για να εξαπλωθούν.

Πολλές φορές μάλιστα βάζουν σε περιορισμό (καραντίνα) όχι μόνο το επικίνδυνο αρχείο αλλά και όσα μέρη του λειτουργικού είναι υποψήφια για πιθανή μόλυνση προσπαθώντας πάντα αυτό που κάνουν να επηρεάσει όσο λιγότερο τη λειτουργία του συστήματος.

Με την «ελπίδα» των δημιουργών τους να λυθεί όσο πιο γρήγορα γίνεται το πρόβλημα που αφορά την επιβίωση του υπολογιστή και κατ επέκταση του τελικού χρήστη.

Τα καλά αντιιικά λοιπόν ξεχωρίζουν από τα κακοσχεδιασμένα στην ταχύτητα με την οποία διακρίνουν ένα πραγματικό πρόβλημα ασφαλείας, στην ταχύτητα που ανανεώνουν τις λίστες τους με τις απειλές, στην αξιοπιστία αυτών των καταλόγων, στην ευελιξία τους να προσαρμόζουν τη δράση τους με βάση τα δεδομένα που έχουν ανά πάσα στιγμή και στην ισορροπία που κρατάνε όσον αφορά τα μέτρα που λαμβάνουν.
Με ζητούμενο να βγει το pc από τη δύσκολη θέση με την λιγότερη δυνατή ταλαιπωρία για το λειτουργικό και τον κάτοχο του.

Όπως και οι υπεύθυνοι κρατικοί λειτουργοί αντίστοιχα, πέρα από την προσωπική τους διαίσθηση και νοημοσύνη όσον αφορά την παρατήρηση βασίζονται σε ιατρικά πρωτόκολλα και στην ιατρική βιβλιογραφία που προστρέχουν και συμβουλεύονται και πρέπει να κάνουν ακριβώς τα ίδια με τα αντιιικά προγράμματα των υπολογιστών όσον αφορά έναν ιό και τον πληθυσμό μιας χώρας κι αυτό είναι που ξεχωρίζει τους καλούς από τους κακούς,αυτό είναι που διαχωρίζει την σωστή από μια κακοσχεδιασμένη αντιμετώπιση.
https://365meres.wordpress.com/2020/03/24/kovid-19-to-anagnwsma/

Προγράμματα όμως που είναι όλα ευάλωτα στις πρωτοεμφανιζόμενες απειλές γιατί δεν έχουν κανένα απολύτως στοιχείο στο οποίο να στηριχθούν.
Απειλές που γι αυτό το λόγο ονομάζονται zero day threats.
https://en.wikipedia.org/wiki/Zero-day_(computing)

Όπως «ευάλωτοι» είναι και οι γιατροί στις αντίστοιχες δικές τους zero day απειλές (όπως ο κορωνοϊός) όσον αφορά το πως θα τις διακρίνουν όσο πιο έγκαιρα και έγκυρα γίνεται και πως θα τις αντιμετωπίσουν, ακόμη κι αν αφορά στους καλύτερους των καλύτερων,ακόμη κι αυτούς που απαρτίζουν έναν παγκόσμιο οργανισμό.

Προγράμματα και γιατροί που τελικά κρίνονται εκ του αποτελέσματος και που στο τέλος μετράνε όλα τα παραπάνω αλλά και η συνολική τους παρουσία και ιστορικό όσον αφορά το πόσο καλά τα καταφέρουν.

Φυσικά κι εδώ μπορεί να εμφανιστεί κάποιος συνωμοσιολόγος που να πει για παράδειγμα πως τους ιούς τους φτιάχνουν οι εταιρείες που πουλάνε antivirus προγράμματα.

Αγνοώντας πως το τέλειο είναι ουτοπικό και πως όπως και στον τοίχο που σοβατίζει (αν είναι αυτό το επάγγελμα του) θα βρίσκουν πάντα ελαττώματα, έτσι συμβαίνει και με οποιοδήποτε ανθρώπινο δημιούργημα οπότε και σε ένα λειτουργικό σύστημα που σαν εγκέφαλος επιδρά με άπειρα άλλα κομμάτια ενός υπολογιστή θα υπάρχουν ελαττώματα (τρύπες) που επιτήδειοι ανακαλύπτουν και προσπαθούν να εκμεταλλευτούν.

Δεν θα σκεφτεί καν πως ακόμη και με Windows χωρίς προγράμματα ασφαλείας έχει τον τρόπο να περιορίσει τις απειλές αν αποκτήσει νοοτροπία ανθρώπου που ψάχνει και μαθαίνει να λειτουργεί ως ιδανικός χρήστης που ξέρει πως πρέπει να κινηθεί στο διαδίκτυο.

Δεν θα περάσει καν από το μυαλό του πως μπορεί να αποκρούσει οποιαδήποτε απειλή από μόνος τους αν περιορίσει όλες σχεδόν τις ευκολίες που του παρέχει το σύστημα του και την ελαχιστοποίηση της «κοινωνικότητας» του όσον αφορά τη διασύνδεση του με άλλα συστήματα.

Μετά φυσικά θα έχει άλλη μια συσκευή τηλεόρασης (και μάλιστα της προ smart εποχής) που τον κλειδώνει στους τέσσερις τοίχους του δωματίου του και στις τέσσερις γωνίες της οθόνης.

Όπως δεν θα σκεφτεί ποτέ να ψάξει και να βρει πως υπάρχει καλύτερο σύστημα από αυτό που έχει,που δεν χρειάζεται αντιιικά όχι τόσο γιατί είναι πολύ ανώτερο (που είναι) αλλά κυρίως γιατί το χρησιμοποιούν άτομα που στην πλειοψηφία τους πλησιάζουν σε αυτό που θεωρείται συνειδητοποιημένος χρήστης.

Π.χ. στο ίδιο κεντρικό διαμέρισμα του σκληρού δίσκου λειτουργικό και προσωπικά αρχεία στα Windows ενώ μια διανομή Linux φτιάχνει ξεχωριστά φυσικά τμήματα κατά την εγκατάσταση της για να μην φοβάσαι μη χαθούν τα αρχεία σου αν για κάποιο λόγο θέλεις/πρέπει να εγκαταστήσεις ξανά το λειτουργικό.

Στα Windows ψάχνεις εναγωνίως (κι αυτό αν έχεις την άνεση και δεν κράσαρε το σύστημα) που και πως να πάρεις backup για να τα βάλεις πίσω ξανά μετά την επανεγκατάσταση,στο Linux εγκαθιστάς χωρίς άγχος το λειτουργικό όσες φορές θέλεις και όλα τα προσωπικά σου αρχεία σε περιμένουν όλη την ώρα στο διαμέρισμα τους ήσυχα κι ωραία.

Διαχειριστές by default (από προεπιλογή,από τον σχεδιασμό του συστήματος) οι χρήστες των Windows γιατί είναι μεγάλη υπόθεση και τρομερή δυσκολία να βάλουν κωδικό αν χρειάζεται να κάνουν μια παρέμβαση στο σύστημα (που αν χρειαζόταν θα τους δίδασκε και πως αυτό είναι κάτι που πρέπει να προσέξουν και από την άλλη by default απλοί χρήστες όσοι χρησιμοποιούν Linux (και χωρίς καμιά παρενέργεια όσον αφορά την εμπειρία χρήσης) ώστε να θυμούνται πότε πρέπει να προσέχουν αλλά και απειλή να υπάρξει τα ζωτικά σημεία του λειτουργικού παραμένουν απρόσβλητα.

Άτομα δηλαδή που δεν περνάνε την ώρα τους να διαβάζουν μόνο αν φάνηκε το βρακάκι της τάδε τραγουδίστριας (και μετά να το παίζουν πως δεν έχουν ιδέα από τέτοια κουτσομπολιά,που αν βρισκόταν κάποιος τρολοχάκερ να βγάλει στη φόρα το ιστορικό αναζήτησης όλων αυτών θα γελούσε και το παρδαλό κατσίκι) αλλά ενδιαφέρθηκαν να μάθουν από μόνοι τους πως λειτουργεί όλο αυτό το πράγμα που έχουν στα χέρια τους.

Από τους υπολογιστές σαν ατομικές μονάδες έως όλο αυτό το παγκόσμιο δίκτυο και πως να τα αξιοποιούν χωρίς να κάνουν πράγματα που θέτουν σε ευάλωτη θέση το λειτουργικό τους.

Αλλά και να τα σκεφτεί όλα αυτά και να τα ξέρει θα προτιμάει πάντα να βασίζεται στους άλλους για να μπορεί να βρίσκει εξιλαστήρια θύματα για την κατάσταση του και τις επιλογές του.
Κακό λειτουργικό, κακές εταιρίες antivirus, συνωμοτούν για να με κλέψουν πουλώντας μου προστασία κλπ…

Που σαν συνειδητοποιημένους χρήστες Linux μπορεί να παρομοιάσει κανείς και όσους δεν χρειαζόταν τις συστάσεις του κράτους για να ακολουθήσουν μέτρα ατομικής υγιεινής και προστασίας γιατί τα τηρούσαν από μόνοι τους και προ κορωνοϊού και θα τα τηρούν και μετά.

Που αν το έκανε το σύνολο του πληθυσμού, αν ήταν συμπεριφορές περασμένες με κάποιο τρόπο στο DNA μας τότε οι ιογενείς λοιμώξεις του αναπνευστικού θα ήταν πολύ πιο εύκολα αντιμετωπίσιμες.
https://365meres.wordpress.com/2020/03/08/koronoie_esy_super_star/

Κάτι που τους προστατεύει από ιογενείς λοιμώξεις κατά τη διάρκεια της ζωής τους περισσότερο από τους υπόλοιπους που θέλουν έναν Σπύρο Παπαδόπουλο να τους λέει να πλένουν όσο πιο συχνά γίνεται τα χεράκια,λες και είναι μωρά.
Που στο τέλος τα μικρά παιδιά θα φτάσουν να πιστεύουν πως το νίπτω τας χείρας μου το είπε αυτός κι όχι ο Πόντιος Πιλάτος.

Τότε λοιπόν, πίσω στο 2009 δεν υπήρξε κανένα σκάνδαλο εμβολίων όπως κάποιοι στημένοι ή άσχετοι δημοσιογράφοι που πήραν πτυχίο δια αλληλογραφίας και με εγκέφαλο αμοιβάδας (σημ. οι αμοιβάδες δεν έχουν εγκέφαλο) και κάποια μπλογκ διαδίδουν (παρά τα στοιχεία) και βρίσκουν τους πάντα πρόθυμους τύπους σαν τον παραπάνω φανταστικό μπογιατζή να το διακινούν γεμίζοντας άχρηστο στόκο και βάφοντας με λάθος χρώμα διαδικτυακούς τοίχους.

Όσο για τα διπλάσια από τον πληθυσμό εμβόλια που αναφέρουν ως σκάνδαλο,αν εσύ που τους διαβάζεις τρέχεις να ασπαστείς αυτά που γράφουν γιατί δεν θυμάσαι/έμαθες από προσωπική εμπειρία (ώστε έτσι να ξέρεις) πως έχεις κάνει πολλά εμβόλια δύο δόσεων γιατί κάποια έτσι είναι σχεδιασμένα να δρουν στον οργανισμό σου, ψάξε για φάρμακο που να εκκινήσει τον εγκέφαλο σου.

Είχαν αγοραστεί λοιπόν εμβόλια δύο δόσεων γι αυτό ο διπλάσιος του πληθυσμού αριθμός τους. Διπλάσιος όμως του αριθμού των ευπαθών πολιτών κι όχι όλου του πληθυσμού γι αυτό αφορούσε 8 εκατομμύρια κι όχι 16 και 20 που πετάνε σαν νούμερο τα νούμερα.

edit 4/5/21: Τώρα που είναι κανονική η πανδημία και κινδυνεύουν και οι ίδιοι, όλοι οι παραπάνω πολιτικοί σαλτιμπάγκοι, ακόμη και τα κομματόσκυλα τους, ξέχασαν την τότε παράσταση και φωνάζουν και γαυγίζουν για περισσότερα εμβόλια χωρίς να τους ενδιαφέρει αν και πόσα θα αναγκαστούμε ως χώρα να  πετάξουμε για διαφόρους λόγους.

Που μάλλον είδαν κάπου να αναφέρεται «διπλάσια του πληθυσμού» οι wannabe ντετέκτιβς και θα είπαν από μέσα τους πόσοι είμαστε όλοι,τόσοι,άρα τόσα περίπου θα αγοράστηκαν…
(Κάποιους όντως πρέπει να τους έκαναν κάποιο αποτυχημένο εμβόλιο μικρούς, δεν εξηγείται αλλιώς τέτοιο επίπεδο διανοητικής υστέρησης.)

Παραγγελία που προφανώς όταν προέκυψαν νέα -πιο κοντά στην πραγματικότητα- στοιχεία από τον ΠΟΥ ακυρώθηκε (γιατί τελικά παραλάβαμε ως χώρα κάτω από 4 εκ. εμβόλια) και γι αυτό όλοι παρέμειναν αθώοι από την προκαταρκτική κιόλας φάση της έρευνας που ακολούθησε και ολοκληρώθηκε το 2014, ο δε Τσιόδρας δεν ήταν καν εμπλεκόμενος-ελεγχόμενος.

Αντιθέτως είχε προτείνει αυστηρό έλεγχο στη χρήση των φαρμάκων:
(από το 2009):

«…Η Επιτροπή πρότεινε την αυστηρή επιτήρηση σε όλο τον υγειονομικό τομέα της χρήσης των αντιιικών φαρμάκων λόγω πιθανών παρενεργειών. Αναφερόμενος στην κατάχρηση αντιιικών φαρμάκων, ο λοιμωξιολόγος του ΚΕΕΛΠΝΟ κ. Σ. Τσιόδρας σημείωσε ότι «στην Ιαπωνία που υπήρχε μεγάλη χρήση ταμιφλού είχαν παρατηρηθεί μέχρι και ψυχωσικές αντιδράσεις ή παρενέργειες ψυχωσικού τύπου»…»

Υπόθεση και έρευνα που έχει ευρύτερη σχέση με την υπόθεση Novartis και την «κόντρα» ΡάικουΤουλουπάκη αφού η δεύτερη κατηγορείται πως όταν διαδέχθηκε την πρώτη δεν συμπεριέλαβε στον φάκελο της έρευνας το αθωωτικό πόρισμα των εισαγγελέων διαφθοράς Ελευθεριανού και Σέβη για την ιστορία των εμβολίων.
πηγή:
ΑΝΑΦΟΡΑ ΕΠΙΚΟΥΡΩΝ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΩΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΩΝ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ
https://online.fliphtml5.com/rpfjv/mrcw/

Το σκάνδαλο είναι λοιπόν που οι έξυπνοι της πλάκας πιάνονται τόσο εύκολα κορόιδα να «ποινικοποιούν» και να καταπίνουν αμάσητα σενάρια με βάση μια φωτογραφία.
Κατ ευφημισμόν έξυπνοι που θα ήταν ισόβια αν υπήρχε τρόπος να ποινικοποιηθεί η ηλιθιότητα.

Άτομα που το μόνο που μπορεί να ερεθίσει τον εγκέφαλο τους είναι ένα σενάριο συνωμοσίας και που ψάχνουν φαντάσματα ακόμη και για τις μάσκες επειδή δεν μπορούν να συνδέσουν λογικά την εποχή της καραντίνας που περνάμε με την επερχόμενη σταδιακή άρση των αποκλεισμών με ο,τι αυτό συνεπάγεται για τον αριθμό των ατόμων που θα βρίσκονται την ίδια στιγμή σε συγκεκριμένα κλειστά πολυσύχναστα μέρη  και πόσο θα αυξήσει και τον αριθμό ανεγκέφαλων αφού η αύξηση του ποσοστού του πληθυσμού που θα μπορεί να μετακινηθεί χωρίς περιορισμούς θα πάει στο 100%.

Πληθυσμός που –δυστυχώς– χωρίς διαρκή βομβαρδισμό ενημέρωσης θα εμφανίσει ένα μεγάλο ποσοστό που θα παρασυρθεί και θα ξεχάσει πόσο στοιχειώδης είναι η προστασία της μάσκας (αλλά μοναδικό μέσο -έστω ελάχιστης προστασίας- αυτή τη στιγμή για τις καταστάσεις συνωστισμού μας με…σταρχιδιστές πολίτες που αναπόφευκτα θα δημιουργηθούν) αν δεν συνεχίσει να τηρεί όλα όσα πρέπει σε επίπεδο προσωπικής συμπεριφοράς.

Ο καθένας μπορεί λοιπόν να είναι (ή να γίνει) κάποιος που σκέφτεται,ψάχνει λίγο από μόνος του και δεν παρασύρεται με τόση ευκολία γιατί έχει/θα έχει εκπαιδεύσει τον εαυτό του να πηγαίνει κόντρα στις παρορμήσεις του είτε να βγάλει κάρτα διαρκείας στην ομάδα των παραπάνω ατόμων παραμένοντας έρμαιο στη κάθε παραπλανητική φωτογραφία και τίτλο που κανονίζει την οπτική του, κάτι για το οποίο δεν υπήρξε και δεν θα υπάρξει ποτέ θεραπεία μέσω τρίτων.

Κορωνοϊέ εσύ σούπερ σταρ…

edit: 9/3/20 (Μόλις μια μέρα μετά το άρθρο και δεν θα υπάρξει άλλο,απλά ως ενδεικτικό αυτού που γράφω για ατομικά μετρά προστασίας-πρόληψης και ανάδειξη της ηλιθιότητας και της νοοτροπίας των άκρων που επικρατεί)
Στον Πύργο,ο ίδιος ο δήμαρχος καταγγέλλει πως άνθρωποι που εφόσον έχουν εγκέφαλο μέσα στο κρανίο τους θα έπρεπε από μόνοι τους να σκέφτονται λογικά και να περιορίσουν τις μετακινήσεις τους επειδή ανήκουν στο πολύ κοντινό περιβάλλον των εκδρομέων από το Ισραήλ,δεν άλλαξαν τίποτα στη καθημερινότητα τους.

Αυτοί οι ηλίθιοι είναι που θα φωνάζουν πρώτοι για το ανάλγητο κράτος που δεν προστατεύει τον κόσμο όταν πηγαίνοντας στο καφενείο τον μεταδώσουν στον καφετζή που σαν νέος,δυνατός και χωρίς προβλήματα υγείας οργανισμός θα το περάσει κατά πάσα πιθανότητα στο όρθιο χωρίς να το καταλάβει αλλά τον περάσουν και στους 30-40 θαμώνες εκ των οποίων σε 5-6 που ανήκοντας στις ευπαθείς ομάδες αργότερα πεθάνουν.

Όπου από τους 30-40 ζήτημα είναι αν οι 5 θα κάνουν τα λογικά και αυτονόητα όταν έχουν μεταδοτικό νόσημα.Το πιθανότερο είναι να ανήκουν στην ίδιας νοοτροπίας άτομα με αυτούς που σουλατσάρουν στο χαλαρό.Πόσω μάλλον όταν δεν θα το ξέρουν κιόλας πως μπορεί να είναι εν δυνάμει φορείς ενός ιού…

Αυτούς τους ηλίθιους μπορεί να τους διώχνουν οι ηλίθιες γυναίκες τους από το σπίτι.
«Μην μου κάθεσαι εδώ! Όσο περισσότερο είσαι μέσα τόσο περισσότερο κινδυνεύουν τα παιδιά,ηλίθιος είσαι; Πάνε έξω άνθρωπε μου«….

Γιατί αν ισχύει αυτό με την ηλιθιότητα και το σύμπαν τότε το άπειρο σύμπαν μοιάζει να το ρουφάει όλο μια μαύρη τρύπα που έχουν ανοίξει οι ηλίθιοι στη Γη.
Αυτά…

Αρχικό άρθρο 8/3/20
Είμαστε ίσως ο μοναδικός ζωντανός οργανισμός στον πλανήτη που αποτυγχάνει τόσο θεαματικά να μαθαίνει την/από την ιστορία του κι ας πιστεύουμε πως είμαστε ανώτεροι γιατί π.χ. διαθέτουμε αντίχειρα.

Αντίχειρα που για παράδειγμα «αρνούμαστε» να μάθουμε από τον ιστορικό ρόλο που παίζει η ατομική υγιεινή να χρησιμοποιούμε μηχανικά για να πιάνουμε όσο συχνά πρέπει την συσκευασία που βρίσκουμε στο μπάνιο και να πιέζουμε την αντλία για να βγει το σαπουνάκι ή να χρησιμοποιούμε (αυτόν ή κάποιο άλλο δάχτυλο) όταν δεν μπορούμε να πιάσουμε το απολυμαντικό για να ανοίγουμε ένα διακόπτη αντί για τον δείκτη που θα χρησιμοποιούσε και μια μαϊμού που μετά θα χρησιμοποιήσουμε για να τρίψουμε το μάτι μας ή να σκαλίσουμε την μύτη μας.

Μέχρι και τα μικρόβια δεν είναι μόνο μαμ,κακά και νάνι αλλά αντιδρούν στα ερεθίσματα που λαμβάνουν και μεταλλάσσονται,εξελίσσονται θετικά όσον αφορά την προσωπική τους επιβίωση στη πάροδο του χρόνου.Σε αντίθεση με την συλλογική πνευματική εξέλιξη του είδους μας που όποτε παρουσιάζεται κάτι έκτακτο αποκαλύπτει πως στην πραγματικότητα φθίνει.

Είναι εκεί που ιστορικά έρχεται ένας ιός (κατώτερος στην «ιεραρχία» κι από μικρόβιο) και παρόλο που δεν έχει αντίχειρα σου δείχνει το μεσαίο του δάχτυλο.

Μετά αράζει αναπαυτικά μπροστά στην παγκόσμια σκηνή που έχεις στήσει για την αφεντιά του με ποπ κορν,πατατάκια,μπύρα ή Pepsi Cola σε ποτήρι Coca-Cola (έτσι,για την αλητεία) και παρακολουθεί σαν κινηματογραφική ταινία το χάος που μπορεί να προκαλέσει και το πόσο περισσότερο πιο ηλίθια μπορούν να γίνουν αυτά τα όντα που νομίζουν πως είναι σπουδαία γιατί είχαν/έχουν ως είδος μερικές (μετρημένες ακόμη και σήμερα στα δάχτυλα μερικών δεκάδων χεριών) σπουδαίες εξαιρέσεις που πρόσφεραν/προσφέρουν μασημένη τροφή στις μάζες.
Σε πνευματικό-φιλοσοφικό και κατ επέκταση σε τεχνικό/τεχνολογικό επίπεδο.

Έτοιμη (κυριολεκτικά) τροφή που παρόλα αυτά πάρα πολλοί εξακολουθούν να μην μπορούν να φάνε χωρίς βοήθεια γιατί π.χ. δεν ξέρουν τον τρόπο να χειριστούν ένα αεροστεγώς κλειστό βαζάκι και δεν έχουν εύκαιρο κάποιο χταπόδι να το μελετήσει ένα δυο λεπτά και να τους το ανοίξει ή γιατί δεν μπορούν να ακολουθήσουν ούτε καν τις ζωγραφισμένες οδηγίες παρασκευής στέλνονταν τις πολύτιμες προμήθειες (και τα χρήματα που ξόδεψαν γι αυτές) στα σκουπίδια αντί για το στομάχι τους.

Έτοιμη τροφή που δεν καταφέρνουν καν να πάνε να την πάρουν χρησιμοποιώντας τα τεχνικά/τεχνολογικά μέσα που κάποιοι δημιούργησαν όπως π.χ. έναν άνετο δρόμο με τα αυτοκίνητα τους γιατί όσο πιο «έξυπνα» κάνουν τα τελευταία (κάποιοι από τους μετρημένους στα δάχτυλα που λέγαμε πιο πάνω) τόσο περισσότεροι σκοτώνονται σε τροχαία.

Λίγο οφ τόπικ σχόλιο:
Γεγονός (φαινομενικά παράδοξο) όπου όσο πιο έξυπνη γίνεται η τεχνολογία τόσο πιο ηλίθια μοιάζει η πλειοψηφία που την χρησιμοποιεί.
Σαν αυτούς καλή ώρα που δεν έχουν δοκιμάσει να δουν πως η περιστροφή στo smartphone τους λειτουργεί όχι μόνο όταν βλέπουν κάτι αλλά και όταν τραβάνε φωτογραφίες (στατικές ή κινούμενες) και καταλήγουμε να έχει γεμίσει το διαδίκτυο με στενόμακρα βίντεο σαν να τραβήχτηκαν πίσω από όρθια ποτήρια αλλά αυτή η περίεργη «εξισορρόπηση» αφορά άλλο,μελλοντικό άρθρο.
Υ.Γ. οφ τόπικ σχολίου
Πλησιάζουμε,αν δεν έχουμε φτάσει ήδη,στην εποχή που καταναλωτικές οργανώσεις θα κάνουν μηνύσεις σε εταιρείες γιατί δεν έχουν οδηγίες ως προς το πως διαβάζονται οι οδηγίες χρήσης.

Χαμογελάει λοιπόν σαρδόνια ο νέος σταρ,ο Κορωνοϊός,όταν σκέφτεται την σούπερ επιτυχία που θα έκανε και το σίκουελ της τωρινής ταινίας που πρωταγωνιστεί.
Που θα γυρίζονταν όμως όχι ως θρίλερ αλλά ως κωμωδία.

Όπου ενώ αυτός στην πρώτη θα κατάφερνε να σκοτώσει βαριά βαριά ένα 2-3% (των καταγραμμένων κρουσμάτων,όχι του πραγματικού αριθμού) το 10% των απολύτως υγειών από τους κλεισμένους από φόβο σε υπόγεια καταφύγια πεθαίνει από ασιτία ανάμεσα σε τόνους κονσερβών γιατί για έξτρα ασφάλεια πήραν εκείνες που δεν διαθέτουν δαχτυλίδι ανοίγματος αλλά δεν φρόντισαν να πάρουν μαζί τους και ανοιχτήρι.

Που παρόλα αυτά θα επιζούσαν αν δεν φοβόντουσαν να βγουν να τσεκάρουν από μόνοι του χωρίς να περιμένουν να έρθουν κάποιοι να τους βρουν γιατί θα διαπίστωναν πως η συγκεκριμένη «απειλή» έπαψε να υφίσταται προτού καν ξεκινήσει να γουργουρίσει η κοιλιά τους.

Πως αλλιώς θα του έπεφτε το αναψυκτικό από τα γέλια βλέποντας τους να τρέχουν σαν τρελοί κάνοντας ακούραστοι αγώνες ταχύτητας με τα καροτσάκια των σούπερ μάρκετ να μαζέψουν προμήθειες λες και θα κλειδωθούν μέσα για χρόνια;

Ενώ θα μπορούσαν χωρίς πανικό να τις έχουν ήδη αν λειτουργούσαν προληπτικά για κάποια,οποιαδήποτε πραγματικά σοβαρή και ξαφνική απειλή και π.χ. έπαιρναν απλά και μια έξτρα κονσέρβα κάθε φορά που πήγαιναν για ψώνια την οποία θα κατανάλωναν/ανανέωναν όποτε και αν έφτανε η ημερομηνία λήξης της (αν και εφόσον η έμφυτη τους ηλιθιότητα και οι συγκυρίες τους είχαν επιτρέψει να φτάσουν σε εκείνη την ημερομηνία).

Του πέφτουν και μερικοί σκασμένοι σπόροι καλαμποκιού στο χαλί του σινεμά ενόσω βλέπει το χάλι που προκαλεί η παρουσία του καθώς μεταφέρεται από περιοχή σε περιοχή και διασκεδάζει με το πόσο χαμηλά πέφτει η συλλογική νοημοσύνη αυτού του είδους που πέρα από την αδυναμία εκμετάλλευσης του αντίχειρα ώστε να μεταφέρει στη καθημερινότητα του σωστές πρακτικές αντί για μικροοργανισμούς δεν μπορεί να μεταφέρει νοητικά και να αναλύσει τα απλά στοιχεία που του παρουσιάζονται καταλήγοντας πάντα στα άκρα από συμπεριφορές.
Είτε αφορούν πλήρη αδιαφορία είτε τον απόλυτο πανικό.

Ακραίες συμπεριφορές που διαρκούν όσο ακούγεται ο αντίλαλος από του ΜΠΟΥ που τους κάνει και που πάντα πετυχαίνει να τους τρομάζει.
Ακόμη κι αν το επαναλαμβάνει κάθε μέρα και διαρκεί μερικές ώρες.

Λερώνεται γελώντας και με αναψυκτικό που πέφτει πάνω του την ώρα που αναλογίζεται πως αυτοί οι τύποι και οι τύπισσες πρέπει να παίρνουν παραισθησιογόνα και κόκα για να εξηγηθεί η παράνοια στις αντιδράσεις τους και η υπερδιέγερση που παρουσιάζουν όταν φοβούνται πως θα μπει μέσα τους ενώ όλο τον υπόλοιπο καιρό που μπορεί να υπάρχει αλλά δεν τους το έχουν σφυρίξει περιφέρονται ως ζόμπι και δεν ενδιαφέρονται για οτιδήποτε άλλο/παρόμοιο που μπορεί να τρυπώσει στον οργανισμό τους γιατί απλά δεν τους το παρουσιάζει κάποιος ή δεν τους το βαφτίζει με κάποιο ιδιαίτερο όνομα.

Κι άλλο λίγο οφ τόπικ:
Γι αυτό και όσο εύκολα τους παρουσιάζουν κάτι αληθινό ή κάτι αληθινό ως ψεύτικο τόσο εύκολα μπορούν να τους παρουσιάζουν κάποιοι και κάτι ψεύτικο ως αληθινό αφού μια μεγάλη μερίδα πληθυσμού είναι (σε όλα τα επίπεδα,από δική της ευθύνη-αδιαφορία) λειτουργικά αναλφάβητη.
Που είναι και ο λόγος που πάρα πολλοί είναι επιρρεπείς στις θεωρίες συνωμοσίας):
α) https://365meres.wordpress.com/2012/11/22/to-spilaio-tou-platona-anavathmistike/
β) https://365meres.wordpress.com/2018/02/11/o-ellon-musk-kai-ta-karnavalia-me-tis-maskes-ths-epipedhs-ghs/

Γιατί μόνο παράνοια χαρακτηρίζει κάποιον που δεν κάνει (κι ας ανήκει σε ευπαθή ομάδα) εμβόλιο για την εποχική γρίπη ενώ θα έπρεπε να ξέρει πως πρέπει γιατί αποτελεί κομμάτι της ρουτίνας του η παρουσία της αφού ζει μαζί της κάθε χρόνο και της δίνει ρόλο κομπάρσου σε τριτοτέταρτη ταινία,αλλά τρελαίνεται για το ξαδερφάκι της που έρχεται από τα ξένα και του προσφέρει μπάτζετ εκατομμυρίων για την απόλυτη ταινία θρίλερ.

Γιατί μόνο παραισθησιογόνα πρέπει να παίρνει κάποιος που ενώ όλο τον υπόλοιπο καιρό επιτρέπει στους γύρω του (και στον εαυτό του) να φταρνίζονται λες και προσφέρουν δωρεάν ντους στους γύρω του και θα έπρεπε να ζητάνε και αμοιβή το καλοκαίρι για το δρόσισμα,μόλις εμφανίζεται μια απειλή με καλλιτεχνικό ψευδώνυμο είναι ικανός να φτάσει στα άκρα.

Ακόμη και να πυροβολήσει (αν μπορούσε να περιφέρεται με όπλο χωρίς να φοβάται μήπως συλληφθεί) κάποιον που πάντα καλύπτει το στόμα του και βρίσκεται στα 150 μέτρα απόσταση.
Που πιο εύκολα θα κολλούσε κάτι από κουτσουλιά που θα έπεφτε πάνω στον ώμο του από άρρωστο αετό που πετάει στα 3 χιλιόμετρα ύψος παρά από εκείνον που θα ήθελε να μπορούσε να σκοτώσει.

Γιατί θα πήγαινε να ξεπλύνει το ρούχο του και μετά θα έπιανε το κλειδί του αυτοκινήτου για να ξύσει το αυτί του χωρίς να έχει ξεπλύνει τα χέρια του και ο ιός θα περίμενε υπομονετικά στο μέσο τμήμα (μέσο ους) μέχρι εκείνος να φάει κάτι,διαδικασία που θα άνοιγε μια πύλη η οποία θα του πρόσφερε πρόσβαση προς τον φάρυγγα και μετά απλά θα μπλεκόταν στο πλήθος των διαφόρων ατόμων που κινούνται προς τα πιο μέσα για να βρει κατάλληλο περιβάλλον να κάνει την δουλειά του.

Όμως όλα αυτά δεν μπορούν να τα επεξεργαστούν νοητικά αυτοί που γίνονται παράλογοι στις αντιδράσεις τους κάτι που κάνει κάθε ιό μπροστά τους να μοιάζει με διάνοια κι ας μην διαθέτει εγκέφαλο.

Όσες πιθανότητες έχει το να εκκινήσουν τον εγκέφαλο τους με το κλειδί άλλες τόσες συγκεντρώνει και το να παραξενευτούν ποτέ για τον αέρα που νιώθουν στο αυτί όποτε χασμουριούνται δυνατά για παράδειγμα ώστε να το ψάξουν και να αντιληφθούν πως αυτί και στοματική κοιλότητα επικοινωνούν και μετά χωρίς να κάψουν επεξεργαστή να συνειδητοποιήσουν πως μπορούν να μολύνουν τον πνεύμονα τους όχι μόνο αν φοράνε μάσκα αλλά ακόμη κι αν κλείσουν με πλαστική εγχείρηση το στόμα και την μύτη τους από τη μέρα που γεννήθηκαν.

Ξέρει λοιπόν ο κάθε ιός που σέβεται τον εαυτό του πως δεν παίρνουν ναρκωτικά γιατί ένα πολύ μεγάλο ποσοστό ανθρώπων είναι εκ φύσεως ηλίθιοι που δεν διαθέτουν την ικανότητα να διδάσκονται ως μηχανική κίνηση ρουτίνας ούτε το απλό που συνιστά το πλύσιμο των χεριών ανά τακτά χρονικά διαστήματα οπότε η θέση του στο Hall of Fame των ταινιών θρίλερ είναι εξασφαλισμένη,όπως και όποιου άλλου σαν κι αυτόν προκύψει στο μέλλον.

Που αν «ανησυχούσαν» σε λογικό επίπεδο και έκαναν ως ρουτίνα όσα επιβάλει η κοινή λογική αυτός ο καημένος δεν θα μπορούσε να γίνει ο παγκόσμιος σταρ που είναι τώρα και θα έχανε όλη αυτή την διασκέδαση.

Πως θα κυκλοφορούσε η φήμη του σε τέτοιο βαθμό αν εμφανιζόταν σε ένα παράλληλο σύμπαν όπου όσοι είναι έτοιμοι να πεθάνουν με ένα αυτόγραφο του φρόντιζαν να κινούνται στην ζωή τους έχοντας αποκτήσει ενεργητική και παθητική ασφάλεια (τηρώντας ατομικά μέτρα προσωπικής υγιεινής και προστασίας) και που όταν κυκλοφορούσαν βρίσκονταν ανάμεσα σε άλλους που χωρίς να καίγονται από την παρουσία του έκαναν το ίδιο;

Θα κατέληγε να ζητήσει την ίδρυση κάποιας WWF για ιούς και προστασία για να μην εξαφανιστεί προτού καν εμφανιστεί.
Και θα είχε σίγουρα και υποστηρικτές ακόμη και ανάμεσα στους ανθρώπους…

Ευτυχώς γι αυτόν ζει στο δικό μας σύμπαν.
Που σημαίνει πως και να εμφανιστεί εμβόλιο δεν υπάρχει εμβόλιο για την ανθρώπινη ηλιθιότητα οπότε (αν όχι το φθινόπωρο του 2020,το μεθεπόμενο) πάρα πολλοί,μετά το αρχικό σοκ,όχι απλά θα αφήσουν κατά μέρος τις ψυχασθενικές συμπεριφορές πανικού αλλά θα πάνε στο άλλο άκρο και θα του συμπεριφέρονται με αδιαφορία,όπως κάνουν και με την εποχική γρίπη,οπότε δεν θα χρειαστεί να κάνει έκκληση στην ανθρώπινη καλοσύνη για να επιβιώσει.
Θα τον διασώζει χωρίς καν να το αιτηθεί η ανθρώπινη βλακεία.

Έτσι θα έχει όλο το χρόνο και το ελεύθερο πεδίο να μεταλλαχθεί και να είναι σίγουρος πως μετά από 10-15 χρόνια θα βρει τους ίδιους ηλίθιους να τον περιμένουν και να κάνουν ξανά τα ίδια και την ίδια πολυτελή πολυθρόνα να τον περιμένει στο προσωπικό του παγκόσμιο σινεμά για να καθίσει αναπαυτικά και να απολαύσει την καινούργια του επιτυχία.

Η μόνη διαφορά είναι στιλιστική…


Το Ελεγκτικό Συνέδριο ζήτησε λένε «επιπλέον» στοιχεία για να εγκρίνει την σύμβαση ΟΑΣΘ-ΚΤΕΛ.Εξάλλου με νούμερα ασχολείται.Αριθμούς και ποσά.
Μέχρι εδώ καλά.Τι ζήτησε;
1ον Πόσος είναι ο διαθέσιμος στόλος του Οργανισμού,
2ον Πόσα λεωφορεία που είναι προς ακινητοποίηση
3ον Την σημερινή κάλυψη των λεωφορειακών γραμμών
4ον Τις ανάγκες που υπάρχουν.

Το θέμα λοιπόν δεν είναι τόσο το ελεγκτικό συνέδριο αλλά πόσο μεγάλα νούμερα είναι αυτοί διοικούν υπουργείο και #ΟΑΣΘ (ΟΣΕΘ) γιατί με όσα αναφέρονται πως ζητήθηκαν μάλλον άδειο φάκελο έστειλαν.

Το επιπλέον που αναφέρεται λοιπόν στα ρεπορτάζ μόνο ως λάθος διατύπωση μπορεί να εκληφθεί και κακή χρήση ελληνικών γιατί αν δεν έστειλαν τα παραπάνω τι στοιχεία ακριβώς έδωσαν,σέλφι με τις φάτσες τους και την ηλικία τους για να δουν στο Ελεγκτικό Συνέδριο αν κρατιούνται καλά για την ηλικίας τους;

Εγκεφαλικά πάντως μια χαρά κρατιούνται όλοι αυτοί αφού καταφέρνουν να εκλέγονται ή να αναλαμβάνουν θέσεις ευθύνης.
Το ότι τους ψηφίζουν οι πολίτες-πρόβατα που στριμώχνονται σαν ζώα επί τόσες δεκαετίες στα λεωφορεία ενός οργανισμού που από την αρχή του δημιουργήθηκε σε λάθος βάσεις κι αντί σαν μονοπώλιο να είναι σούπερ κερδοφόρος κατάντησε εδώ που είναι τώρα,είναι η καλύτερη απόδειξη.

Και κάπως έτσι 120 οχήματα που αγόρασαν τα ΚΤΕΛ δεν μπορούν να δοθούν προς χρήση ώστε να αρχίσει να αποσυμφορείται το πρόβλημα του μοναδικού δημόσιου συγκοινωνιακού μέσου της πόλης.

Και κάπως έτσι 300 άνθρωποι-οικογένειες (οι οδηγοί που θα προσλάβουν τα ΚΤΕΛ) δεν έχουν ξεκινήσει να φέρνουν εισόδημα στο σπίτι τους και κάπως έτσι συνεχίζουμε από εκεί που το αφήσαμε (σε όλους τους τομείς)…

Έφυγαν οι ανίκανοι και ήρθαν οι ανίκανοι και η μόνη διαφορά είναι στιλιστική.