Category Archives: Οικονομία

Από μικρό κι από τρελό αλλά και από ηθοποιό του Hollywood μαθαίνεις την αλήθεια…

fax-1889056_640
Ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας (που είναι «νέα» εδώ και 43 χρόνια χωρίς όμως να έχει φέρει τίποτα νέο ή καινούργιο στο πολιτικό σκηνικό) την Τετάρτη 28/6 πέρασε μια βόλτα από το Grand Resort Lagonissi που γινόταν ένα συνέδριο του Economist.

Μιας και πέρασε λοιπόν και για να δικαιολογήσει και την παρουσία του (στο συνέδριο αλλά και στην ηγεσία του κόμματος του) μίλησε κιόλας και ανάμεσα σε όλα τα άλλα, τα χιλιοειπωμένα, τα ωραία στα αυτιά που είπε (οι συντάκτες των λόγων που εκφωνούν οι πολιτικοί αρχηγοί των κομμάτων που πάνε για κυβέρνηση έχουν εύκολη δουλειά καθώς μοιράζονται έναν κοινό για όλους λόγο, όπου απλά αλλάζουν μερικά πραγματάκια, όπως για παράδειγμα αριθμούς, για να τον ταιριάζει κάθε φορά στον τόπο και το χρόνο) ξεστόμισε και το παρακάτω:

<<….Στόχος μας είναι ένα μικρότερο, αλλά καλύτερο Κράτος. Με καλύτερη αξιοποίηση των ανθρώπινων πόρων που διαθέτει…>>

Αντί άλλου σχολίου, έχει ενδιαφέρον να δούμε πως αντέδρασαν ορισμένοι ουδέτεροι διάσημοι παρατηρητές, που μπορούν να έχουν άποψη γιατί καταφέρνουν να μπουν στην ψυχολογία μιας ελληνικής κυβέρνησης.
Κι αυτό γιατί αυτοί έρχονται για τουρισμό στην Ελλάδα, ακριβώς όπως για τουρισμό έρχονται στην εξουσία οι πρωθυπουργοί και τα κόμματα της χώρας μας.
Ιδού λοιπόν η αντίδραση τους:

 

Ο νομοτελειακός φασισμός των ανίκανων…


(Ήταν και είναι τόσο σουρεαλιστικά όσα ζούμε με το θέμα των τηλεοπτικών αδειών που το παραπάνω βιντεάκι μου βγήκε αβίαστα…Πιστεύω να γελάσατε…)

Πριν 2 χρόνια είχαμε τους άλλους ανίκανους που ξύπνησαν ένα πρωί και είπαν να αλλάξουν το κρατικό-δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό τοπίο. Και στο μυαλό τους η μόνη αλλαγή που μπορούσαν να κάνουν ήταν το μαύρο στην ΕΡΤ και στις οθόνες και ένα καινούργιο όνομα!
Και η μείωση στον αριθμό των ΕΡΤ… Έκλεισαν την ΕΡΤ-3 για παράδειγμα…
(Και είχα γράψει και για εκείνο το λάθος μαύρο…)
Το μαύρο είναι χρώμα μόνο για άσχετους ζωγράφους, ανίκανους πολιτικούς και λαμόγια συνδικαλιστές….

Το έκαναν όμως χωρίς να αλλάζουν τίποτα από όσα έκαναν την ΕΡΤ έναν γίγαντα που κόστιζε υπερβολικά πολλά.
Που κόστιζε/κοστίζει υπερβολικά πολλά γιατί η διάρθρωση της ευνοούσε/ευνοεί την ανάπτυξη παρασιτικών συμπεριφορών και την ανεξέλεγκτη δράση όλων αυτών που το μόνο που ήξεραν/ξέρουν να κάνουν καλά ήταν/είναι να είναι Γκρούεζες κάποιου κόμματος.
Που περίμεναν την σειρά τους να επιβραβευτούν για τις «θυσίες» που έκαναν με μια θεσούλα, μια θεσάρα, μια εξωτερική συνεργασία…κοκ
Ένα κοκαλάκι ή και κοκαλάρα…Ανάλογα το πόσο ικανοί Γκρούεζες ήταν/είναι.

Και που εξαιτίας και αυτού, συγκέντρωνε υπερβολικό πλήθος ανθρώπων που αποτελούνταν από δυο βασικές ομάδες:
α) υπερβολικά πολλούς ικανούς αλλά αχρείαστους για τον οργανισμό και
β) υπερβολικά πολλούς ανίκανους αλλά χρειαζούμενους για το εκάστοτε κόμμα.

Την ίδια ΕΡΤ έστησαν λοιπόν με την ΝΕΡΙΤ οι ανίκανοι να την αλλάξουν σαν ΕΡΤ.
Και μέχρι να κλείσει ξανά είχε -φυσιολογικά- φτάσει να έχει 2500 προσωπικό…

Και όταν ήρθαν οι επόμενοι, την ίδια ΝΕΡΙΤ διατήρησαν μόνο που την είπαν ξανά ΕΡΤ…
Η χώρα της ταμπέλας…Που μόνο γι αυτό είναι ικανοί οι ανίκανοι…
Να αλλάζουν ταμπέλες. Στους οργανισμούς, στα υπουργεία, στις ανεξάρτητες αρχές, στις αντιδράσεις του κόσμου, στα μνημόνια….
Σε αυτό, είναι ο ένας καλύτερος από τον άλλο !!

Και ήρθαν λοιπόν οι επόμενοι, που όσο ήταν αντιπολίτευση διαφωνούσαν με την λογική του μαύρου και είπαν πως θα βάλουν επιτέλους γενική τάξη στο ραδιοτηλεοπτικό τοπίο της χώρας. Τοπίο που παρέμενε θολό από το γεγονός πως η ΜΗ Ανεξάρτητη Αρχή που ήταν επιφορτισμένη με το θέμα των τηλεοπτικών αδειών, το ΕΣΡ, δεν ολοκλήρωσε ποτέ κανέναν διαγωνισμό για τις άδειες και κανένα οδικό χάρτη για τον χώρο των ΜΜΕ.

Την λέω ΜΗ Ανεξάρτητη Αρχή γιατί όποιος πιστεύει πως μια ανεξάρτητη αρχή μπορεί
α) να είναι ανεξάρτητη και το σημαντικότερο
β) να παράγει έργο
την στιγμή που για την σύσταση της πρέπει να συμφωνήσουν στα πρόσωπα τα πολιτικά κόμματα (που υποτίθεται πως γι αυτό τον λόγο συστήνεται, για να αποφεύγεται ο μικροπολιτικός επεμβατισμός στον τρόπο που λειτουργεί κάτι που χαρακτηρίζεται άμεσα ή έμμεσα δημόσιο αγαθό) και πως αυτό δεν συνιστά πολιτική παρέμβαση, τότε την κούνια που τον κούναγε δεν την εγκατέλειψε ποτέ….

Γι αυτό άλλωστε είχε φτάσει το ΕΣΡ να είναι μια τύποις Ανεξάρτητη Αρχή, που δικαιολογούσε την σύσταση της με το να βάζει που και που κανένα πρόστιμο.
Σε πολλές περιπτώσεις μάλιστα με ύψος που δεν αντιστοιχούσε στην παράβαση και δεν λειτουργούσε ποτέ αποτρεπτικά για όσα θα έπρεπε. Τεράστια πρόστιμα για παράδειγμα για κάτι διοικητικής υφής, πρόστιμα χάδια για τα παιχνίδια με τα στημένα τηλεφωνήματα που τα κανάλια κοροϊδεύουν τους αφελείς…

Και που 3 δεκαετίες δεν έπραξε το πλέον σημαντικό. Να μπουν συγκεκριμένοι κανόνες στο ραδιοτηλεοπτικό τοπίο.

Και είναι τόσο φαιδρά όλα σε αυτή την χώρα που, ακόμη και το αυτή η ίδια η Αρχή που υποτίθεται είχε δημιουργηθεί για να φροντίσει να τηρείται η νομιμότητα στον τομέα ευθύνης του, έφτασε να κριθεί -ορθώς- παράνομη από το ΣτΕ γιατί τα μέλη της «ξέχασαν» να «αντικατασταθούν»…

Το ίδιο φαιδρή είναι και η άλλη μεγάλη Ανεξάρτητη Αρχή της χώρας. Η ΕΕΤΤ.
Που ενώ για παράδειγμα εδώ και χρόνια μειώνονται σταθερά τα κόστη ανάμεσα στις εταιρείες κινητής, αυτές σε κάθε μείωση κοπανάνε με έμμεσο τρόπο (δεν χάνεις ποτέ αν στοιχηματίσεις πως θα συμβεί) με αυξήσεις τον τελικό χρήστη.
Αλλά δεν είναι η ώρα της…

Και με όλα αυτά λοιπόν καταλήξαμε στους καινούργιους που αφού επανέφεραν την ταμπέλα στην κρατική-δημόσια ραδιοτηλεόραση και εκεί τελείωσε -με το νου τους- το έργο τους (όπως είχε τελειώσει -με το νου τους κι εκεί- το έργο την ΝΔ με την ταμπέλα ΕΡΤ-ΝΕΡΙΤ) ζήλεψαν τους προηγούμενους και είπαν να κάνουν κι αυτοί κάτι πιο μεγάλο, να καταπλήξουν τα πλήθη. Να αλλάξουν το ιδιωτικό ραδιοτηλεοπτικό τοπίο!

Το ότι δεν υπήρχε ούτε καν αυτό το ΜΗ ανεξάρτητο ΕΣΡ (έστω για τα μάτια του κόσμου) ποσώς τους απασχόλησε. Και ποιο ήταν το πλάνο τους;
Ίδιο με των προηγούμενων! Με αντίστροφη φορά.
Η μείωση του αριθμού των καναλιών και το αναπόφευκτο μαύρο!

Με βασική δικαιολογία του υπεύθυνου υπουργού για τον συγκεκριμένο αριθμό των καναλιών, μια τόσο γελοία που αρκούν απλές απορίες για να την αποδομήσουν.
Πως -και καλά- τα κανάλια γενικού περιεχομένου θα ήταν μόνο 4 γιατί μόνο τόσα μπορούσε να αντέξει η αγορά. Το πως βγήκε αυτό το νούμερο, που δεν έχει και σχέση με τι συμβαίνει στα άλλα κράτη, δεν μας απασχολεί.

Το νούμερο που το χρησιμοποίησε όμως σαν βασικό του επιχείρημα, δεν θα μπορούσε να απαντήσει σε απλές απορίες όπως οι παρακάτω:
-Κι αν το 2018 η αγορά θα μπορούσε να σηκώσει μόνο 3 άδειες τι θα γίνονταν με τις 4 άδειες 10ετούς διάρκειας που θα είχαν δώσει;
Ποιος θα αποφάσιζε ποιο από τα 4 κανάλια θα έκλεινε; Τότε θα μπορούσε η τηλεοπτική αγορά -βολικά- να αυτό-ρυθμιστεί;
Και τότε γιατί έδιναν 4 άδειες και δεν έδιναν 2 για να υπάρχει περιθώριο να μην κλείσει κανένα σε μελλοντική μείωση της διαφημιστικής πίτας;
-Κι αν η αγορά το 2018 σήκωνε περισσότερα, ποιος θα αποφάσιζε αν θα δίνονταν μια ακόμη άδεια ή αν θα ενίσχυαν απλά την πίτα τους τα 4  που θα λειτουργούσαν;-
-Και τα θεματικά που θα άνοιγαν αργότερα από ποια διαφημιστική πίτα θα έτρωγαν;
Και τότε πόσα γενικά-θεματικά θα άντεχε τότε το τηλεοπτικό τοπίο;
Με λίγα λόγια, όρεξη να έχεις να δημιουργείς ερωτήματα…

Φυσικά αυτά ούτε που απασχόλησαν τον έχοντα το γενικό πρόσταγμα.
Ειδικά όταν τέτοια θέματα τα χρησιμοποιεί με την πρώτη ευκαιρία ο εκάστοτε αυτοκράτορας (σόρι, πρωθυπουργός) για να γεμίζει το πρόγραμμα στην αρένα και να ικανοποιεί τα πλήθη που τον υποστηρίζουν ή θέλει να τον υποστηρίξουν και διψάνε να δούνε να τρέχει αίμα….

Φούσκωναν από ικανοποίηση τα πρόβατα της ΝΔ με τον Σαμαρά και τον Κεδίκογλου που θα έβαζαν ένα τέλος στο έκτρωμα της ΕΡΤ και εκστασιάζονταν στο θέαμα του αίματος από τις απολύσεις των «άχρηστων δημοσίων υπαλλήλων» που δεν έκαναν τίποτα.
Αντί να ζητάνε το λογικό…
Να αλλάξει ο τρόπος και όχι μόνο τα πρόσωπα.
Και έτσι δεν έβλεπαν πως στήνονταν/στήθηκε το ίδιο ακριβώς έκτρωμα.

Φούσκωναν από ικανοποίηση τα πρόβατα του ΣΥΡΙΖΑ με τους Τσίπρα και Παππά που θα έβαζαν ένα τέλος στην διαπλοκή και στη θέα του αίματος των απλών υπαλλήλων των καναλιών (ως αντίποινα για την ΕΡΤ) και δεν έβλεπαν/καταλάβαιναν πως και οι άλλοι νταβατζήδες θα γίνονταν/γίνουν.

Και δεν κατανοούσαν πως, στην λογική αυτών που υπηρετούν τους νταβατζήδες, για τα μεγάλα ονόματα που αποτελούν τον συνδετικό κρίκο ενός μέσου με το κοινό, δεν υπάρχουν άλλα ονόματα να τα αντικαταστήσουν.
Και πως μόνο η «μαρίδα» θα έμενε χωρίς εργασία…
Εκτός κι αν υπηρέτης ενός διαπλεκόμενου είναι ο ηχολήπτης και ο μπουφετζής…
Αντί να θέλουν το λογικό…
Να κοπούν οι δεσμοί, οι εξαρτήσεις και οι συναλλαγές ανάμεσα στο κράτος και τους όποιους καναλάρχες, που γεννάνε την όποια διαπλοκή, με απλούς κανόνες που δεν θα μπορούν να παρακαμφθούν και που ο έλεγχος τήρησης του να γίνεται αυτοματοποιημένα.
Φυσικά αυτά είναι ψιλά γράμματα για τους εκάστοτε οπαδούς ενός κόμματος.

Οπαδούς λόγω πίστης σε ιδεολογίες που δεν κυβερνούν, αντίδρασης, ευπιστίας, ελπίδας, τήρησης της παράδοσης, ακόμη και τρολαρίσματος…

Που ψηφίζουν ανίκανους-άσχετους, οι οποίοι ξαφνικά βρίσκονται πρωθυπουργοί και βάζουν κάποιους το ίδιο ανίκανους-άσχετους για υπουργούς, που εξαντλούν την ώρα τους και δικαιολογούν την θέση τους με να πείθουν τον εαυτό τους πως αυτό που δημιουργούν είναι υπέροχο, φανταστικό, εξαίσιο, αριστούργημα, τέλειο και μετά να πείθουν τον επίσης άσχετο με το θέμα πρωθυπουργό που τους έδωσε την θέση πως αυτό που του παρουσιάζουν, είναι η απόλυτη απάντηση-λύση στο θέμα και αυτό που πρέπει να γίνει!

Και που συνήθως πείθεται τόσο βαθιά που, πολλές φορές το υπερασπίζεται σαν δικό του για να πάρει από την δόξα της υπουργάρας! Που στην τελική αυτός τον διάλεξε…

Και που όταν φτάνει να μην περνάει από ένα ΣτΕ που, σαν μέρος της δικαιοσύνης, επίσης δεν είναι ανεξάρτητο ούτε και απαλλαγμένο από πολιτικές-κυβερνητικές παρεμβάσεις-πιέσεις, δεν σκέφτονται πως συνέβη γιατί το έκαναν τελείως λάθος, αλλά βγάζουν τον Χίτλερ και τον φασίστα από μέσα τους.

Που ήταν ο μόνος (με το θολωμένο του μυαλό) που ήξερε το σωστό για όλο τον κόσμο και ήθελε να το εφαρμόσει πάση θυσία και που όλοι οι άλλοι ήταν οι κακοί που ήθελαν το κακό του και έπρεπε να εξοντωθούν και να τους αντικαταστήσει με αυτούς που εκείνος θα διάλεγε.

Και το χαρακτηριστικό μουστακάκι που φορούσε ο Κεδίκογλου και οι υπόλοιποι του κόμματος του με την ΕΡΤ, εμφανίστηκε και στην Γεροβασίλη για παράδειγμα, μετά την ανακοίνωση του αποτελέσματος.
Που την έβλεπες και έλεγες πως θα πάθει εγκεφαλικό ή στην καλύτερη θα βάλει τα κλάματα! Από τα νεύρα της!

Για τα παιδάκια που δεν θα φάνε και για τους εχθρούς που τους πολεμάνε. Που τους πάνε κόντρα στο τι είναι σωστό να γίνει και που μόνο αυτοί ξέρουν και πρέπει να εφαρμόσουν ακόμη και με το ζόρι αν χρειαστεί. Που όμως τους σταμάτησαν οι σκοτεινές δυνάμεις. Οι άλλοι….

Κι αντί να σκεφτούν πως απλά έκαναν πατάτα, έχει ξεκινήσει από εκείνη την μέρα μια απίστευτη υπεράσπιση του τέλειου νόμου που, με κάποιο τρόπο, ακόμη και τώρα, πρέπει να εφαρμοστεί γιατί αυτό είναι το σωστό για όλους!
Αλλά και την ανακάλυψη εχθρών παντού.
Συμπεριφορά που βλέπεις ακόμη και από το ανώτερο πολιτικό επίπεδο.

Πιο βλάκας (λόγω μεγαλομανίας, τυφλού φανατισμού και μανίας καταδιώξεως, τα βασικά συστατικά για παραγωγή φασιστών-αντίτυπων του Χίτλερ) δεν σου κόβει να αλλάξεις τις μπαταρίες στο κασετοφωνάκι που σου λέει εισπνοή-εκπνοή και πεθαίνεις από αναπνευστική ανεπάρκεια και έλλειψη οξυγόνωσης του οργανισμού.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα παραγωγής μπούρδας ο πρόεδρος της τωρινής αντιπολίτευσης, που ζήτησε (για να λέει πως κάνει αντιπολίτευση στα φυτά του) εκλογές, γιατί η κυβέρνηση είχε μια δικαστική ήττα.
Που με την δική του λογική (ευφημισμός-σχήμα λόγου), όταν κυβερνούσε το δικό του κόμμα, θα έπρεπε να έχει παραιτηθεί καμιά 10αριά φορές…

Το ότι αυτοί οι πολιτικοί (οι προηγούμενοι, οι τωρινοί, οι επόμενοι) επιβιώνουν ανεξαρτήτως συνθηκών και που στις υψηλές θέσεις μπορούν να επιζούν και χωρίς εγκέφαλο, δεν πρέπει να μας παραξενεύει.
Οι αμοιβάδες υπάρχουν από την αρχή του κόσμου…
Λογικό είναι, μετά από τόσα δισεκατομμύρια χρόνια, να έχουν καταφέρει να μεταλλαχθούν και να κυβερνούν με ανθρώπινη μορφή!
(άλλες μεταλλαγμένες αμοιβάδες…)

Αναπτήρας 800 ευρώ και σφυρίχτρα 1200. Καιρός για ψώνια…

samsung-iphoneEdit (11/10/16) ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ !
Η Samsung, με επίσημη ανακοίνωση, ζητάει σε παγκόσμιο επίπεδο να σταματήσουν  οι χρήστες να αγοράζουν και να χρησιμοποιούν το νέο της smartphone, το Galaxy Note 7, ακόμη και όσα είχαν αποδεδειγμένα το πρόβλημα με την μπαταρία και είχαν αγορασθεί και ανταλλαγεί μέχρι τις 15/09/16 γιατί φαίνεται πως το ζήτημα είναι πολύ σοβαρότερο και καθολικό.
(πρόβλημα σχεδιασμού – design error)

Σε όσους το έχουν αγοράσει, τους ζητάει να το απενεργοποιήσουν, να σταματήσουν να το χρησιμοποιούν και να το επιστρέψουν εκεί που το αγόρασαν.

Θα ζητήσει επίσης από τους εμπόρους να σταματήσουν να το διαθέτουν και -προφανώς- θα επικοινωνήσει μαζί τους (αν δεν το έχει κάνει ήδη) για το τι θα γίνει με όσα έχουν ήδη πουλήσει.
πηγή (επίσημος ενημερωτικός διαδικτυακός χώρος της Samsung):
https://news.samsung.com/global/samsung-will-ask-all-global-partners-to-stop-sales-and-exchanges-of-galaxy-note7-while-further-investigation-takes-place

Νεότερες πληροφορίες αναφέρουν πως σταματάει επίσης η παραγωγή του! :
http://www.foxbusiness.com/markets/2016/10/11/samsung-to-permanently-discontinue-galaxy-note-7-smartphone.html

Η ελληνική αντιπροσωπεία έβγαλε (12/10) την παρακάτω επίσημη ανακοίνωση:

Η ασφάλεια των πελατών μας είναι η απόλυτη προτεραιότητά μας. Σε συνέχεια των πρόσφατων αναφορών σε περιστατικά σχετικά με το Galaxy Note7, αποφασίσαμε να σταματήσουμε τις πωλήσεις και τις ανταλλαγές τόσο των αρχικών συσκευών όσο και των συσκευών αντικατάστασης Galaxy Note7. Συνεπώς, σταματήσαμε οριστικά την παραγωγή της συσκευής.

Καλούμε όλους τους πελάτες που διαθέτουν ήδη Galaxy Note7, να διακόψουν τη χρήση της συσκευής, να αποθηκεύσουν τα δεδομένα τους και να απενεργοποιήσουν τη συσκευή. Αυτή τη στιγμή εργαζόμαστε για τη δημιουργία ενός προγράμματος αντικατάστασης, σύμφωνα με το οποίο οι πελάτες μας μπορούν να επιλέξουν ένα από τα παρακάτω:

1. Ανταλλαγή του Note7 με ένα Galaxy S7 edge.
2. Επιστροφή χρημάτων .

Για λεπτομέρειες σχετικά με το πρόγραμμα ανταλλαγής μπορείτε να καλείτε το Κέντρο Εξυπηρέτησης Πελατών Samsung στα τηλέφωνα:

από σταθερό: 801 11 SAMSUNG (801 11 7267864) και από κινητό: 210 6897691 και στην Κύπρο στο τηλέφωνο 800 94000 (από σταθερό)

Ζητάμε συγνώμη από όλους τους πελάτες μας Galaxy Note7, για το ότι δεν ανταποκριθήκαμε στις υψηλές απαιτήσεις που είχατε από τη Samsung. Ευχαριστούμε για την υπομονή σας όλο αυτό το διάστημα και λυπούμαστε για όποια αναστάτωση προκαλέσαμε.

Θέλουμε να διαβεβαιώσουμε όλους τους πελάτες της Samsung ότι το Galaxy Note7 είναι το μόνο μοντέλο που έχει επηρεαστεί.
http://www.samsung.com/gr/note7exchange/

Αρχικό άρθρο (24/09/16):
«Ντριν….
Καλημέρα…Πειράζει να σας καθυστερήσουμε μερικές μέρες το ενοίκιο; Είμαστε λίγο στριμωγμένα…Όχι; Σας ευχαριστώ πολύ…»  είπε η κοπελίτσα και έκλεισε το τηλέφωνο.

Κατόπιν γύρισε με τον δικό της στο να επεξεργάζονται τα καινούργια τους πανάκριβα smartphones για να είναι έτοιμοι να τα επιδείξουν το απόγευμα στους φίλους τους, όταν θα κατέβουν -με τα πόδια για οικονομία- να κάνουν την βόλτα στην παραλία ψάχνοντας για ανοιχτό-ελεύθερο-ξεκλείδωτο Wi-Fi για να μιλήσουν μέσω WhatsApp ή Viber γιατί δεν θα περισσεύουν λεφτά για κάρτα ανανέωσης…
(παλιότερο σχετικό με το WhatsApp άρθρο)

Δεν πρόλαβε να κοπάσει ο θόρυβος από την ανάκληση όλων των Note 7 που πουλήθηκαν στις ΗΠΑ μέχρι τις 15 Σεπτεμβρίου από την Samsung και την αντικατάσταση τους, μετά από δεκάδες  περιπτώσεις (επίσημα καταγεγραμμένες) όπου το κινητό πήρε φωτιά κατά την φόρτιση και έχουμε νέο θέμα. Αυτή την φορά με την αντίπαλο της στις Hi-end συσκευές, την Apple.

Αρχές Σεπτεμβρίου λοιπόν είχε γίνει μεγάλος ντόρος όταν διαπιστώθηκε πως οι αρχικές αναφορές ότι κάποια από τα Note 7, το τελευταίο κορυφαίο μοντέλο της Samsung πιάνουν φωτιά λόγω ελαττωματικής μπαταρίας, δεν αποτελούσαν ακριβώς μεμονωμένα περιστατικά, αλλά σίγουρα αφορούσαν μια ολόκληρη παρτίδα παραγωγής.

Διαπίστωση που οδήγησε την εταιρεία να ανακαλέσει πάνω από μισό εκατομμύριο (κάποιοι τις υπολογίζουν στο 1 εκ) συσκευές και προκειμένου να ελαχιστοποιήσει τις πιθανότητες να συμβεί και σε άλλους, δημιούργησε μια σελίδα στην οποία εξηγεί πως μπορεί κάποιος να ελέγξει αν το Note 7 που κατέχει ανήκει στην δυνητικά επικίνδυνη παρτίδα και αν ναι, δίνει οδηγίες για την διαδικασία επιστροφής του.

(Δεν χάνετε τίποτα να την επισκεφτείτε και να ελέγξετε και το δικό σας, ειδικά αν το αγοράσατε από το εξωτερικό για να είστε σίγουροι):
http://www.samsung.com/us/note7recall/

Κι όλα αυτά για ένα κινητό που κοστίζει πάνω-κάτω 800 ευρώ.

Εννοείται πως έγινε ο κακός χαμός στο διαδίκτυο με ανέκδοτα, γελοιογραφίες κλπ.
http://www.boredpanda.com/samsung-galaxy-note-7-exploding-funny-reactions/

Πάλι καλά θα πει κάποιος που δεν συνέβη σε iPhone αυτό, γιατί παίζει να έβγαζε ανακοίνωση η Apple και να έλεγε:  (troll time) 🙂
«…You’re charging it wrong…»  (το φορτίζετε με λάθος τρόπο)

Εκεί λοιπόν που θα σκέφτονταν κάποιος πως της έκατσε λαχείο της Apple που ετοιμαζόταν να κυκλοφορήσει το δικό της 7αρι, το iPhone 7, τι βλέπουμε;
Μάλλον όχι τι βλέπουμε, τι ακούμε….

Το νέο iPhone7 λοιπόν σφυρίζει και μάλιστα η ένταση του σφυρίγματος αυξάνεται όσο αυξάνεται η χρήση πόρων (επεξεργαστής-μνήμη) Και από ότι φαίνεται από τις αναφορές, ναι μεν δεν μοιάζει καθολικό πρόβλημα, αλλά δεν πρόκειται και για μια μεμονωμένη παρτίδα…

Φυσικά, αν ισχύει κάτι τέτοιο και επειδή δεν γίνεται να γυρίσουν πίσω όλα τα κομμάτια…
Και επειδή, στην τελική λίγο θόρυβο κάνει βρε αδερφέ, δεν πιάνει και φωτιά όπως των αντιπάλων, το πολύ-πολύ να το ονομάσουν feature (χαρακτηριστικό) και να κάνουν τους χρήστες του να καμαρώνουν κι από πάνω, που το κινητό τους των 1200 ευρώ (που κανονικά για τόσα χρήματα περιμένεις κάτι κυριολεκτικά αψεγάδιαστο) στην κυριολεξία….σφυρίζει!

Έτσι κι αλλιώς, η πλειοψηφία των ατόμων στα οποία απευθύνονται με αυτά τα μοντέλα (η Apple, η Samsung και η κάθε εταιρεία με κινητά σε αυτό το επίπεδο τιμών, αλλά ειδικά αυτές οι δυο) είναι όχι όσοι θα τα πληρώσουν γιατί χρειάζονται απαραίτητα κάποιο από τα χαρακτηριστικά τους…

Κάποιος….διευθυντής που θέλει να χρησιμοποιεί το σφαίρα gps ενώ ταξιδεύει και να κάνει βίντεο-σύσκεψη ενώ ταυτόχρονα, επεξεργάζεται ένα κείμενο και το στέλνει στην γραμματέα του.
Κάποιος…. πραγματογνώμονας που τον βολεύει να μην κουβαλάει πολλά και να βασίζεται στην κάμερα του κινητού που παίρνει καλύτερες φωτογραφίες σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού από πολλές φωτογραφικές…

Όχι...
Η πλειοψηφία των χρηστών στους οποίους στοχεύουν-απευθύνονται ανήκει σε αυτούς που παρουσιάζονται στην παραπάνω -όχι και τόσο φανταστική- ιστοριούλα.

Γι αυτό και είναι τόσο ακριβά.
Για να δημιουργούν μια τεχνητή ανάγκη απόκτησης τους ως σύμβολο επιτυχίας.
Γιατί οι εταιρείες αυτές έχουν αντιληφθεί πως ένα smartphone είναι εκείνη η συσκευή που μας ακολουθεί σε κάθε μας βήμα και έτσι είναι ο πιο εύκολος τρόπος για κάποιον να πουλήσει μούρη.

Είναι όπως παλιά που άφηνε ο άλλος επιδεικτικά τα κλειδιά της Mercedes πάνω στο τραπέζι.
Τότε που δεν είχε μικρές Mercedes, δεν είχε χρηματοδοτήσεις, δεν είχε κρίση που φτάσανε -ελαφρώς μεταχειρισμένες- να κοστίζουν όσο ένα καινούργιο  μικρομεσαίο πόλης….

Έχουν αντιληφθεί πως ένα smartphone, με τον τρόπο που έχει εξελιχθεί η τεχνολογία, το διαδίκτυο και μαζί του η ζωή μας, αποτελεί όλο και περισσότερο αναπόσπαστη προέκταση μας, πολύ περισσότερο από τα παλιά κλασικά κινητά.

Ως εκ τούτου, είναι εκείνη η συσκευή που κουβαλάμε πάντα μαζί μας και η μοναδική συσκευή για την οποία προτεραιότητα μας είναι να είμαστε βέβαιοι πως δεν θα ξεμείνει από μπαταρία.
Η επίδειξη λοιπόν μιας τέτοιας συσκευής είναι για πάρα πολλούς η πιο γρήγορη μόστρα που μπορεί να κάνει κάποιος.

Γιατί χωρίς αυτοκίνητο μπορείς να βρεις πολλούς που και δεν έχουν και δεν ενδιαφέρονται να αποκτήσουν. Αλλά χωρίς κινητό; Άσε που με το αυτοκίνητο δεν μπορείς να επιδεικνύεσαι όπου κι αν είσαι ενώ με ένα smartphone όχι μόνο μπορείς, έχεις και άπειρες προφάσεις-ευκαιρίες να το εμφανίσεις-χρησιμοποιήσεις…

Κι αυτό πρώτος ο αείμνηστος Steve Jobs το είχε καταλάβει και φρόντισε να βρει τρόπους να χτίσει γύρω από την πολύ υψηλή τιμή και να την χρησιμοποιήσει όχι ως αποτρεπτικό μέσο, αλλά ως καρότο για τους καταναλωτές.
Κι όσο περισσότεροι αγόραζαν τις υπερβολικά ακριβές συσκευές, τόσο περισσότεροι θα ζήλευαν και θα ήθελαν να τις αποκτήσουν και αυτοί.

Και προτού σκεφτεί κάποιος πως ίσως να κοστίζουν όντως ακριβά γι αυτό και τα πουλάνε τόσο πιο ακριβά από τα άλλα, η Teardown, μια Καναδέζικη εταιρεία που δραστηριοποιείται στον τομέα υπηρεσιών σχετικών με την τεχνολογία, έλυσε την προηγούμενη ναυαρχίδα της Apple, το iPhone 6 Plus και έβγαλε το κόστος των εξαρτημάτων από τα οποία αποτελείται στα 245 δολάρια.
Αυτό σε ευρώ μας κάνει 218….
Σαν υπενθύμιση, ακόμη και σήμερα (23/9) κοστίζει πάνω από 650 ευρώ.
http://www.fortunegreece.com/article/poso-pragmatika-kostizi-ena-iphone-6s/
http://www.techinsights.com/teardown.com/apple-iphone-6/

Ούτε το εργοδοτικό κόστος είναι υψηλό αφού οι δεκάδες χιλιάδες (100 χιλιάδες συνολικά) που εργάζονται στα 2 εργοστάσια-πόλεις, στη ΣαγκάηPegatron) και στη ΣεντζένFoxconn) δουλεύουν για τόσα λίγα (αφού οι εταιρείες αυτές αρκούνται σε ένα μικρό κέρδος, αρκεί να κρατήσουν τους πελάτες τους) που παρά τις εξωφρενικές πρακτικές (π.χ περιοριστική πολιτική όσον αφορά το δικαίωμα να κάνουν διάλειμμα για να πάνε στην τουαλέτα) ζητάνε μόνοι τους υπερωρίες, παρότι αυτό οδηγεί πολλούς στην αυτοκτονία.

Και πόσο να κόστισαν τα δίχτυα που έβαλαν στον εργοστάσιο της δεύτερης, για να μπορούν να αποτρέψουν τις αυτοκτονίες από όσους πηδάνε από τα παράθυρα;
http://www.dailytech.com/Foxconn+Installs+AntiSuicide+Nets+at+Its+Facilities/article18877.htm

Κάπως ανάλογα είναι και τα ποσά και για τις ναυαρχίδες της Samsung.
Άντε να είναι κάπως καλύτερα τα πράγματα όσον αφορά τους εργαζόμενους, αφού το 50% των συσκευών κατασκευάζεται στην Κορέα...
Την Νότια, όχι του Κιμ…

Οπότε είναι πολύ εύκολο να διαπιστώσει κανείς το απίστευτο κέρδος που φέρνει κάθε μια τέτοια συσκευή σε μια εταιρεία, όταν για κάτι που έχει κόστος 200, 250, 300 κάποιος δίνει 800 και 1000 και 1200 ευρώ…

Κάτι τέτοιο έχουν αντιληφθεί άλλωστε και οι Κινέζοι γίγαντες όπως η Huawei (o Νο1 κατασκευαστής κινητών στον κόσμο και η Xiaomi (Νο 4) και αφού έφτιαξαν όνομα στο εξωτερικό, παρουσιάζουν αντίστοιχα πανάκριβες συσκευές, βασισμένες πολλές φορές σε ένα και μόνο στοιχείο-κράχτη.
Όπως για παράδειγμα στην κάμερα για το P9 της πρώτης, το μόνο άξιο αναφοράς χαρακτηριστικό για το συγκεκριμένο μοντέλο.

Γιατί όλοι αυτοί έχουν καταλάβει πως αυτό που πουλάνε είναι για πολλούς λόγους το πιο…καυτό προϊόν που παράγει σήμερα η παγκόσμια βιομηχανία. Γιατί γι αυτόν που το έχει στην κατοχή του μπορεί να…..σφυρίξει στους άλλους πως αφού το έχει, κάτι αξίζει κι αυτός…

Κι επειδή είναι όλα αυτά, ξέρουν πως την πλειοψηφία αυτών που έχουν ή που θα ήθελαν να αποκτήσουν μια τέτοια συσκευή, δεν την απασχολεί και πολύ το γεγονός πως μπορεί να γίνει τόσο καυτή που να πάρει φωτιά, ούτε πως θα σφυρίζει σε όλους.
Είτε το θέλει ο ιδιοκτήτης της είτε όχι…

Ακόμη κι αν το 70% όλων αυτών, αυτά που κάνει στο 99% των περιπτώσεων με τα συγκεκριμένα smartphones θα μπορούσε (εν έτει 2016) να τα κάνει μια χαρά και με κάποιο που θα πλήρωνε μέχρι 80 ευρώ, το 20% θα ήταν καλυμμένο με μια συσκευή μέχρι τα 110 και το υπόλοιπο 10% θα είχε όσα χρειάζεται με ένα ταβάνι 200 ευρώ…Αντε 250….

Και αυτά τα περισσότερα που έχει δώσει μόνο για το όνομα και για αχρείαστα γι αυτήν χαρακτηριστικά να τα αξιοποιούσε κάπου «περισσότερο»….
Περισσότερο εποικοδομητικά, περισσότερο ψυχαγωγικάΠερισσότερο…

Φυσικά αυτό είναι μια ουτοπία, αφού το σύστημα ξοδεύει «μια περιουσία» στο να δημιουργεί καταναλωτές χωρίς καταναλωτική συνείδηση. Και ξεκινάει να τους πλάθει από πολύ μικρή ηλικία, βασιζόμενο πως θα γίνουν γονείς που στην πλειοψηφία τους δεν θα μπορούν ή δεν θα ξέρουν να περάσουν στα παιδιά τους μια σωστή νοοτροπία, μαθαίνοντας τα να…«κλειδώνουν» τα κουμπιά της ανθρώπινης μας φύσης που οι εταιρείες πατάνε ώστε εξηγώντας τους με μια έξυπνη προσέγγιση αυτά που πρέπει, να τα κάνουν ανθεκτικά σε αυτό το παιχνίδι.

Έτσι καταλήγεις λόγου χάρη (το αμέσως επόμενο πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα) να έχεις μια αγορά με compact κάμερες (και κάμερες κινητών) που σου πουλάνε megapixels (που είναι το εύκολο) και είναι το μόνο που κοιτάει ο ανίδεος πελάτης-καταναλωτής.
Που καταλήγει να αποθηκεύει στον υπολογιστή του ή στο κινητό του μια φωτογραφία 15MP (η μέση τιμή που οι για τον μέσο χρήστη compact κάμερες προσφέρουν σήμερα) που θα πιάνει χώρο από 5 μέχρι και 7.5 Mb. Μπορεί και παραπάνω ανάλογα με τα δεδομένα που αποθηκεύονται στο αρχείο. Τον φωτισμό κλπ…

Που όταν του λες να την ανοίξει σε όλο της το μέγεθος, θέλει να κάνει ολόκληρα ταξίδια πάνω-κάτω, δεξιά-αριστερά για να την βλέπει κομμάτι-κομμάτι και αν θα χρησιμοποιούσε νορμάλ ρυθμίσεις (200dpi) και την εκτύπωνε -για να πεις πως εκμεταλλεύτηκε τα 15MP που του δίνει, θα του έβγαινε σε μέγεθος ένα τέρας 62×41 εκατοστά.

Άσε που όταν την βλέπει στο ανώτερο μέγεθος, λόγω των υπόλοιπων χαρακτηριστικών της κάμερας που υστερούν πολύ σε ποιότητα και των αυτόματων ρυθμίσεων που η πλειοψηφία χρησιμοποιεί, το αποτέλεσμα είναι τραγικό.
Που σημαίνει πως δεν θα την χρησιμοποιούσε ποτέ σε τέτοια μεγέθη.
Που σημαίνει πως για μια απλή εκτύπωση για το οικογενειακό άλμπουμ στο συνηθισμένο μέγεθος 10×15 ή για χρήση στα social media, ακόμη και 1 μόλις Megapixel θα ήταν υπεραρκετό.

Κι αν η πλειοψηφία είχε αντοχές απέναντι στους αριθμούς των αχρείαστων γι αυτήν MP που χρησιμοποιούν οι κατασκευαστές και τα εμπορικά καταστήματα για εντυπωσιασμό, θα τους ανάγκαζε να ψαχτούν να προσφέρουν περισσότερη ποιότητα, κοιτώντας να ενσωματώσουν άλλα χαρακτηριστικά κι όχι να χρειάζεται να ψάχνεις να βρεις 1-2 μοντέλα μέσα σε δεκάδες που μπορεί να προσφέρουν το κάτι παραπάνω στα ουσιώδη και τα σημαντικά.

Αυτό όμως είναι πιο πολύ σενάριο επιστημονικής φαντασίας.
Αφού ζούμε σε ένα καταναλωτικό σύμπαν όπου το μόνο που μετράει για να κάνει ένα προϊόν ελκυστικό για την πλειοψηφία είναι τα υπερβολικά μεγάλα νούμερα. Είτε στα στοιχεία είτε στην τιμή. Ακόμη κι αν αυτά δεν έχουν καμία αξία γι αυτούς…
Μόνο για τις εταιρείες που θησαυρίζουν από το κοκτέιλ της άγνοιας με μια δόση ματαιοδοξίας των καταναλωτών. Ή από την ματαιοδοξία με μια δόση άγνοιας.
Διαλέγετε και παίρνετε….

Παραλειπόμενο….
(για να μην σκεφτεί κανείς «ωραία τα λες αλλά ποιος ξέρει τι έχεις εσύ»…)
Ο συγγραφέας του άρθρου που δεν χρειάζεται αξιόπιστο GPS για να κυνηγάει Πόκεμον, ούτε 4G αφού τις περισσότερες φορές το δουλεύει σε WI-FI, έχει εδώ και 4 μήνες ένα ταπεινό (στην τιμή) Cubot Note S των 100 ευρώ (τιμή Ελλάδας με εγγύηση αντιπροσωπείας) με εξαιρετική οθόνη 5.5 ιντσών, 2 GB RAM, 16 GB χωρητικότητα, 2καρτο (όπως σχεδόν κάθε κινέζικο), πολύ μεγάλη μπαταρία (4150 mAh) και κάνει αυτά που θέλει (ομιλία, σερφάρισμα, κανένα παιχνίδι να σκοτώνει την ώρα του, φωτογραφίες σε επαρκή φωτισμό για απλή διαδικτυακή χρήση, ακόμη και συγγραφή άρθρων για το μπλογκ λόγω της μεγάλης διαστάσεων οθόνης) άνετα και απροβλημάτιστα…
Τόσο που πήρε ένα δεύτερο και για την γυναίκα του…

Παραλειπόμενο Νο2:
Και έχει (για όσο αντέξει) μια Kodak που πήρε πριν 9 χρόνια σε προσφορά στα 85 ευρώ, γιατί από τότε δεν έχει βρει κάτι το ίδιο αξιόλογο σε αυτό το εύρος τιμής, αφού κουμάντο στις τιμές κάνουν κυρίως τα Megapixels.

Που (troll time) αν δεν διαβάζει το άρθρο ο Μητσοτάκης senior (εξήγηση) και δεν με ακουμπήσει ο Τσίπρας (εξήγηση) θα αντέξει αρκετά χρόνια ακόμη… 🙂

Όταν είσαι καθηλωμένος χρόνια στο payroll μιας ιδεολογίας, γίνεσαι Λαζόπουλος…

Lazopoulos-Dorian-Gray
Δεν είναι κακό να έχεις μια ιδεολογία.
Στην πραγματικότητα όλοι οι άνθρωποι έχουμε κάποιες ιδεολογίες στις οποίες πιστεύουμε.
Η διαφορά έρχεται όταν μπλέξεις την ιδεολογία με μια ιδέα.
Και όταν κάνεις την ιδέα επάγγελμα, με νονά την ιδεολογία.

Ιδέα όχι σαν κάτι ιδεώδες αλλά σαν μετατροπή μιας σκέψης σε κάτι που σου αποφέρει
κέρδος. Υλικό ή ηθικό. Χρήμα ή εξουσία. Ένα από αυτά ή και όλα μαζί…

Τότε η ιδεολογία έρχεται σε πλήρη σύγκρουση με όσα κάνεις. Όσα πιστεύεις ή λες πως πιστεύεις, έρχονται σε πλήρη αντίθεση με την σκληρή πραγματικότητα. Με το γεγονός πως αν τα πιστεύεις ξεκινάει μια εσωτερική σύγκρουση, να βρεις δικαιολογίες πως δεν τα καταστρατηγείς. Να πείσεις πρώτα τον εαυτό σου, για να μπορέσεις να πείσεις και τους άλλους.

Όπως συμβαίνει πολλές φορές με τους βουλευτές. Που έχοντας (οι περισσότεροι) και κάτι αδιόρατα ιδεατό στο μυαλό τους όταν ξεκινάνε, να τους το αναγνωρίσουμε αυτό, αποφασίζουν να εμπλακούν με τα κοινά υπό την «πνευματική καθοδήγηση» μιας συγκεκριμένης πολιτικής ιδεολογίας.

Με το που διαβαίνουν όμως το κατώφλι της εξουσίας, στην μορφή που είναι δομημένο το σύστημα, η ιδεολογία αρχίζει να ξεθωριάζει πολύ γρήγορα, σαν σκιά που χάνεται όταν δεν μπορούμε (ή δεν επιθυμούμε) να φωτίσουμε ένα σώμα όπως πρέπει.

Και με την συνειδητοποίηση πως πρέπει να κάνουν αχνές τις γραμμές για να μην ξεχωρίζει εύκολα το λάθος στην εικόνα που παρουσιάζουν, έρχονται και τα πρώτα κέρδη και καταλήγουν να υπηρετούν όχι την ιδεολογία και το ιδεατό, αλλά την ιδέα-σκέψη πως να έχουν όσο περισσότερο κέρδος μπορούν από αυτό…

Ειδικά τα τελευταία χρόνια που οι δραματικές εξελίξεις τους εκθέτουν σε υπερθετικό βαθμό.
Και που οι περισσότεροι μπορεί να προτιμούν/προτίμησαν να παίρνουν ψυχοφάρμακα και να ακολουθούν το καλλιτεχνικό πρόγραμμα των αρχηγών τους, παρά να απεμπολήσουν το «δικαίωμα» στο κέρδος.

Όπως οι βουλευτές της ΝΔ φώναζαν με πάθος ΟΧΙ στα μνημόνια γιατί έτσι έλεγε ο τσομπάνης και την άλλη μέρα που αυτός άλλαξε το σφύριγμα έπρεπε ξαφνικά να πουν ΝΑΙ, οπότε ίσως να έπεισαν τον εαυτό τους ότι το ΝΑΙ ήταν το όχι στα σλάβικα…

Μερικοί δε που δεν πήραν τα χάπια ή δεν τους έπιασαν, διαγράφηκαν. Οι εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα…

Υπάρχουν μάλιστα και αυτοί που ενώ από την αντιπολίτευση συνέχισαν να λένε ΟΧΙ και όταν η Νέα Δημοκρατία έγινε μέρος του κυβερνητικού σχήματος και άρχισε να λέει το σλάβικο ΝΑΙ, κατέληξαν να είναι μελλοντικοί αντιπρόεδροι της επόμενης κυβέρνησης.

Υπάρχουν και αυτοί που κατέληξαν στον ΣΥΡΙΖΑ.
Την τελευταία από τις μεγάλες ομάδες του τσίρκου που άντεξαν χρονικά…

Που όμως και με τους καινούργιους τους συντρόφους, έφτασαν και πάλι να λένε ένα τεράστιο ΝΑΙ (με το μυαλό τους όχι) και μάλιστα ενώ είχαν πει λίγες μέρες πριν ένα τεράστιο ΟΧΙ μαζί με πάνω από το 60% του πληθυσμού.

Είναι εκείνη η αμήχανη στιγμή απόλυτης σιωπής μετά τον εκκωφαντικό θόρυβο μιας μετωπικής σύγκρουσης. Της μετωπικής σύγκρουσης της ιδεολογίας με την εξουσία.
Που όταν κάθεται η σκόνη, η εξουσία βγαίνει αλώβητη, ενώ το όχημα της ιδεολογίας έχει κυριολεκτικά εξαϋλωθεί από την ένταση της πρόσκρουσης…

Γι αυτό, ακόμη κι αν είναι βουλευτής που όντως πιστεύει, παρόλο που είναι πολύ δύσκολο να πείσει τον εαυτό του, παρόλο που νιώθει άβολα να προσπαθεί να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, παρόλο που αισθάνεται αμήχανα όταν του την πέφτουν όσοι πιστεύουν σαν αυτόν πως πολιτικές ιδεολογίες μπορούν να έχουν πρακτική εφαρμογή σε έναν κόσμο που τα νήματα τα κινεί αυτό που δεν έχει ούτε χρώμα, ούτε πατρίδα, ούτε ιδεολογία, ούτε πρόσωπο, το χρήμα….Προτιμά να περάσει μια κόλαση, παρά να χάσει αυτά που ξεκίνησε να κερδίζει.

Αν τώρα ανήκει στους άλλους, αυτούς που λένε πως πιστεύουν, τα πράγματα είναι πιο εύκολα, αφού δεν υπάρχει καμιά εσωτερική σύγκρουση και το μόνο που μετράει είναι να υπάρχουν (στα πολύ δύσκολα) κι άλλα καράβια να βρεθεί και -κυρίως- το πόσο καλός ηθοποιός (χωρίς το ήθος) είναι….

Όπως συμβαίνει και με το πιο τρανταχτό παράδειγμα από τον κόσμο των καλλιτεχνών.
Τρανταχτό γιατί όποιος δέχεται να φέρει τον χαρακτηρισμό σατιρικός πρέπει να μπορεί και να τον υποστηρίζει χωρίς εκπτώσεις. Σε πλήρη αρμονία με τα όσα η κοντά στον άνθρωπο ιδεολογία που χρησιμοποιεί ως όχημα πρεσβεύει.

Που στην ερμηνεία των πολιτικών εξελίξεων μπορούν να γίνουν και λίγο θολά όσα λέει, μπορεί να προβεί σε συλλογιστικούς ακροβατισμούς πολύ πιο εύκολα από έναν βουλευτή γιατί έχει την δυνατότητα ακόμη και να προσποιηθεί πως καυτηριάζει την κυβέρνηση ενώ καυτηριάζει μόνο την αντιπολίτευση.

Κι όσο μη σατιρική κι αν είναι αυτή η συμπεριφορά, το πεδίο είναι τόσο ευρύ που μπορεί να ελιχθεί και να πείθει αρκετούς για πάντα πως αυτό που κάνει είναι σάτιρα.

Σε θέματα ανθρώπου όμως και χαρακτήρα δεν μπορεί να κρατάει θολωμένα τα νερά για πολύ.

Ειδικά όταν, ανάμεσα στα ανέκδοτα και στις ατάκες-βοτσαλάκια που πετάει για να να ταράξει τα νερά ώστε να πάρει το χειροκρότημα και το γέλιο που το περνάει σαν αντίδραση σε σάτιρα και όχι σε ένα απλό αστείο, πρέπει να ενσωματώσει και βαρύγδουπες σκέψεις για να γεμίσει τον χρόνο της παράστασης του, ώστε να προκαλεί τις εκφράσεις επιδοκιμασίας των θεατών…

Εκεί κινδυνεύει να χάσει το προσωπείο του, όπως έγινε και με την τελευταία του εμφάνιση.
Γιατί είναι πολύ εύκολο για κάποιον που βολικά αποδέχθηκε την προσωνυμία σατιρικός χωρίς να είναι, στην πρακτική εφαρμογή μιας ιδέας υπό τον μανδύα μιας ιδεολογίας, να αποκαλυφθεί σαν χαρακτήρας, όταν ξεκινάει να πει κάτι με σοβαροφανές ύφος.

Γιατί εκεί χάνει την όποια κάλυψη του παρέχει το γέλιο.
Γιατί εκεί είναι που εκπέμπει τον εσωτερικό του κόσμο.
Γιατί εκεί, αν δεν προσέξει, εμφανίζεται με το αληθινό του πρόσωπο.
Ένα πρόσωπο καθόλου σατιρικό.

Είναι εκείνη η στιγμή που το γιώτα γίνεται ύψιλον και σαν κυπελλάκι κρατάει όσα λέει και δεν αφήνει να τα πάρει ο αέρας.

Είναι εκεί που ακόμη και η απάντηση-συγγνώμη μόνο συγγνώμη δεν είναι, αφού διατήρησε την αρχή της σκέψης του. Που δεν μπορούσε να κάνει και αλλιώς γιατί θα έπρεπε να δικαιολογήσει πως κατέληξε σε μια τέτοια σοβαρή και κατόπιν σκέψης διαπίστωση και θα τα έκανε ακόμη χειρότερα….

Οπότε απλά επιχείρησε να την περιορίσει σε ένα συγκεκριμένο πρόσωπο.
Ένας άνθρωπος δηλαδή έγινε εμμονικός και κακός, γιατί είναι καθηλωμένος σε μια αναπηρική καρέκλα, αλλά μόνο αυτός. Όσους άλλους τους χαρακτηρίζει η ίδια κατάσταση είναι εντάξει …
Συλλογιστικό αξίωμα ιδιωτικής ετικέτας, μόνο για τον Σόϊμπλε…
(Σκέψη νοσηρή και απίστευτα προσβλητική στην κεντρική της ιδέα, όσο αντιπαθητικός και αν είναι και σε εμένα ο Γερμανός ΥΠΟΙΚ…)

Προϊόν με ένδειξη Προστατευμένης Ονομασίας Προέλευσης (Π.Ο.Π Λαζόπουλος)
και Π.Γ.Ε ( Προστατευόμενης Γεωγραφικής Ένδειξης- Αλ Τσαντίρι) γεμάτο δηλητήριο, όχι για ένα πρόσωπο, αλλά για μια ολόκληρη ομάδα του πληθυσμού.

Εκεί είναι που δεν μπόρεσε να κρύψει την αναπηρία της σκέψης του…
Εκεί είναι που έγινε από δήθεν σατιρικός, σάτυρος και υπερβολικά άσχημος…

Εκεί είναι που όταν είσαι καθηλωμένος χρόνια στο payroll μιας -οποιασδήποτε- συστημικής ιδεολογίας για το χρήμα και την όποια δόξα και εξουσία αυτή σε οδήγησε να έχεις, σιγά σιγά το μυαλό σου καθηλώνεται σε μια ιδέα. Πως να διατηρήσεις όχι την ιδεολογία αλλά όλα αυτά.

Και ισχύει για όλους. Καλλιτέχνες, βουλευτές, επαγγελματίες, ψηφοφόρους….

Όταν είσαι καθηλωμένος για χρόνια στο payroll της όποιας συστημικής πολιτικής ιδεολογίας για όσα κερδίζεις μέσω αυτής, σιγά σιγά κινδυνεύεις να γίνεις Λαζόπουλος…

Υ.Γ.
Κάποιοι τον είχαν καταλάβει πολύ πριν ξεκινήσει να τον εκθέτει η επιλεκτική στηλίτευση των κακώς κειμένων. Από μικρές ιστοριούλες που δεν βρήκαν ποτέ θέση στην πρώτη σελίδα των μέσων, όπως η παρακάτω…
Τα τετράγωνα καρπούζια και οι ντεμέκ γύφτοι που τα πουλάνε σαν δημιουργίες της φύσης….

Ο Υφυπουργός Αθλητισμού, κάνει άθλημα το τρολινγκ

kontonis troll
Μας τρολάρει ο Κοντονής!!!
Έβγαλε ανακοίνωση που φωτογραφίζει την ΕΠΟ και που λέει ότι όσοι είναι κατηγορούμενοι πρέπει να αποχωρήσουν από το ποδόσφαιρο και αυτό να καθαρίσει μέχρι και σε ερασιτεχνικό επίπεδο…

Αυτός που στο παιχνίδι Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός που αναβλήθηκε, βγήκε και παραδέχτηκε πως μίλησε τηλεφωνικά με τον Μαρινάκη, παρά την δικαστική απόφαση που δεν επιτρέπει στον τελευταίο να έχει ενεργό ρόλο στον Ολυμπιακό!

Αυτός που από την μια συναντιέται με τον Μποροβήλο που έχει παραπεμφθεί για τα στημένα και του ζητάει να προστατεύσει το ποδόσφαιρο, ενώ από την άλλη ζητάει την έκπτωση του από το αξίωμα που κατέχει.
Ζητάει δηλαδή να μην ισχύσει ο νόμος που λέει πως για πλημμεληματικού χαρακτήρα παραπομπή δεν αποπέμπεται από την θέση του κάποιος.

( σωστή ή λάθος μια απόφαση, σωστός ή λάθος ένας νόμος το κρίνει ο καθένας, όμως από την στιγμή που έχει εκδοθεί δεν μπορεί να ακυρωθεί από προσωπικές μας εκτιμήσεις, παρά μόνο από μια άλλη απόφαση/νόμο )

Ο ίδιος ο υπουργός λοιπόν που ακυρώνει με τις πράξεις του αποφάσεις και νόμους, μιλάει για την ανάγκη εφαρμογής τους…

Ο ίδιος υπουργός που είτε ρίχνει κέρμα για το ποια οργανωμένη μετακίνηση οπαδών θα επιτρέψει και ποια όχι είτε αποφασίζει επιλεκτικά.

Αυτός ο άνθρωπος βγάζει γραπτή ανακοίνωση και μιλάει για νομιμότητα!!!

Ο ίδιος υπουργός που μας τρολάρει με το να κλείνει θύρες μόνο για το πρωτάθλημα και όχι και για το κύπελλο, λες και στην κάθε διοργάνωση πηγαίνουν διαφορετικοί οπαδοί-φίλαθλοι, θεατές….

troll-vouli
Αλλά όταν μας τρολάρουν ασύστολα για δεκαετίες οι αρχηγοί κομμάτων με το που γίνονται πρωθυπουργοί και εμείς εξακολουθούμε να ψάχνουμε λύση μέσα από το υπάρχον σύστημα, λογικό να μιμητίζουν πλέον χωρίς δεύτερη σκέψη και οι υπουργοί και οι βουλευτές…
Ε, άνθρωποι είναι κι αυτοί, ζήλεψαν…

Ειδικά μετά τα απίστευτα τρολαρίσματα της εποχής εντός μνημονίων, που χτυπάνε και πιο άσχημα γιατί πλέον και το πιο παραμικρό μας επηρεάζει, ενώ πριν απλά μας διασκέδαζαν και πιστεύαμε πως γελάμε με τα χάλια τους. Τόσο μας έκοβε…

Από τα Ζάππεια που χάθηκαν στο ζάπινγκ των εκδηλώσεων, στα ΟΧΙ που σημαίνουν ΝΑΙ για τους μετρ των διαδηλώσεων…

Αντί να καταλάβουμε πως πρέπει να ψάξουμε μέσα μας, για να πάψει η πλειοψηφία να αναπαραγάγει αντίτυπα της αλλά κάτι βελτιωμένο, μπας και οι επόμενοι αποκτήσουν τα ατομικά στοιχεία που μας λείπουν, τα οποία θα δώσουν την δυνατότητα για να δημιουργηθούν πολιτικές δεξιότητες στο σύνολο, που θα οδηγήσουν σε μια θετική εξέλιξη.

Γι αυτό και το ότι στην ουσία εμείς τρολάρουμε καθημερινά τους εαυτούς μας μέσα από τον κάθε βουλευτή, τον κάθε Κοντονή και τον κάθε πρωθυπουργό, διαφεύγει της αντίληψης των περισσοτέρων….

Όταν τα τρολ τραγουδάνε Gnarls Barkley.Crazy…

troll music

Τα τρολ είναι μυθικά πλάσματα, μέρος της Νορβηγικής παράδοσης.
Τεράστια και φοβερά (στις περισσότερες τοπικές παραδόσεις), με τρομακτική όψη, άκρως επικίνδυνα για τους ανθρώπους
https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A4%CF%81%CE%BF%CE%BB

Βασικά, κάθε χώρα/τόπος έχει αντίστοιχες δοξασίες.
Στην Ελλάδα για παράδειγμα, κάτι αντίστοιχο είναι οι γνωστοί μας
Καλλικάντζαροι. Ένα εξαιρετικό πόνημα για τους οποίους μπορείτε να διαβάσετε στον παρακάτω σύνδεσμο:
Βασιλης Προκοπίδης-Ποιοι είναι οι 18 Καλλικάντζαροι (makpress.blogspot.com)

Τα Τρολ λοιπόν όπως και τα αντίστοιχα μυθικά πλάσματα κάθε τόπου υπήρχαν ανέκαθεν στην λαϊκή παράδοση, από αρχαιοτάτων χρόνων.

Με το να περιγράφονται εμφανισιακά δίνουν (συνήθως) μορφή στους άγνωστους φόβους των ανθρώπων, που είναι το πρώτο βήμα για να τους κατανικήσουν.

Με το να ζουν συνήθως απομονωμένα στην νύχτα, σε σκοτεινές σπηλιές ή κάτω από την γη, παρέχεται μέσα από τους μύθους η απαραίτητη αίσθηση ασφάλειας στους ανθρώπους.
Πως όσο τρομακτικά και να είναι δύσκολα θα βρεθούν αντιμέτωποι με αυτά.

Εκτός κι αν πιστεύεις σε δεισιδαιμονίες και είσαι και εξερευνητής σπηλαίων.
Εκεί θα έχουμε θέμα… 🙂

Ενώ με τα διάφορα αποτρεπτικά μέσα (χτύπημα καμπάνας, σταυρός, ράντισμα με αγιασμένο νερό, το να τα εκθέσεις στο φως) κλπ γίνονται παράδειγμα πως το «καλό» νικάει το «κακό»…

Ο όρος λοιπόν μεταφέρθηκε και στην διαδικτυακή κουλτούρα, μέσω της αγγλικής λέξης trolling. Όπου trolling, το σύρσιμο του δολώματος στο νερό κατά το ψάρεμα.

Στον συνδυασμό λοιπόν των δυο σημασιών έρχεται να περιγράψει το άτομο που εμφανίζεται από το πουθενά σε μια διαδικτυακή παρέα, χωρίς συνήθως να είναι μέλος της από παλιά και χωρίς κανείς να ξέρει ποιος είναι στην πραγματικότητα, με σκοπό να εκνευρίσει τους υπόλοιπους και να καταστρέψει την συζήτηση τους.

Να δημιουργήσει πρόβλημα. Να τους κάνει κακό.
Να διαταράξει την διαδικτυακή «οικογενειακή γαλήνη τους» και μετά να εξαφανιστεί έτσι ξαφνικά όπως εμφανίστηκε, σαν τα μυθικά Τρολ και τους Καλικάντζαρους…

Τι συμβαίνει λοιπόν όταν εμφανίζεται στην πραγματικότητα ένα Νορβηγικό τρολ που δεν είναι κακό και δεν φοβάται το φως, ούτε το σταματούν τα πατροπαράδοτα μέσα άμυνας και αποφασίζει να τα βάλει με μια ολόκληρη σκοτεινή απρόσωπη «ανθρώπινη» βιομηχανία και την ρητορεία της;

Την εκθέτει ανεπανόρθωτα!

Αυτό έκανε και ο Peter Sunde Kolmisoppi.
Ο συνιδρυτής του περίφημου The Pirate Bay.
https://en.wikipedia.org/wiki/Peter_Sunde

Ο άνθρωπος που το 2009, επί Σουηδικού εδάφους, καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης ενός έτους και στο να πληρώσει 905.000 ευρώ εξαιτίας της δραστηριότητας του.

Σε μια δίκη όπου οι «χωρίς πρόσωπο» βιομηχανίες θεάματος και μουσικής, η showbiz γενικά, ούτε λίγο ούτε πολύ ισχυρίστηκαν το χιλιοειπωμένο, πως ο διαμοιρασμός αντιγράφων μπορεί να οδηγήσει στην κατάρρευση τους και που ζητούσαν να καταλογιστούν ως απώλειες τους τεράστια ποσά, τελείως αυθαίρετα και χωρίς την παραμικρή τεκμηρίωση.

Ποσά που οι απανταχού εταιρίες προστασίας της εν λόγω βιομηχανίας με πρόσχημα τους καλλιτέχνες (που πολλές φορές τους χρησιμοποιούν και εν αγνοία τους), ζητούν/απαιτούν με περισσή ευκολία.

Όπως έγινε και με τον Max Peezay (έναν hip-hop καλλιτέχνη που κατά τύχη ανακάλυψε πως τον είχαν συμπεριλάβει στην μήνυση). Υπόθεση που βγάζει πολύ λίγα αποτελέσματα αν την ψάξει κανείς στο διαδίκτυο.
https://torrentfreak.com/why-i-pulled-out-of-the-pirate-bay-trial-an-artists-perspective-130405/

Για να δημιουργούν στους άσχετους με το θέμα την εντύπωση πως έχουμε να κάνουμε με επικίνδυνους κακοποιούς, με κακά δαιμόνια που αν τα αφήσουμε θα καταστρέψουν τον κόσμο μας.

Χωρίς να εξηγούν, πως στο καλό τα κέρδη των πελατών τους αυξάνουν με τόσα «παράνομα» αντίγραφα που διαμοιράζονται…
Και δεν το λένε οι φήμες αλλά οι ίδιες οι εταιρείες, μέσα από την επίσημη διεθνής τους ομοσπονδία!
http://www.ifpi.org/facts-and-stats.php

Με κατάληξη να έχουν περάσει τους δικούς τους παράλογους όρους σε παγκόσμιο επίπεδο, πετυχαίνοντας την χωρίς όριο εκμετάλλευση μιας δημιουργίας, σε οποιαδήποτε μορφή.

Κι αυτό είναι μια συζήτηση που τα παράσιτα-εισπράκτορες τους δεν θέλουν σε καμία περίπτωση να ξεκινήσει ουσιαστικά, γιατί τότε θα χάσουν τους «πελάτες» για το συμφέρον των οποίων υποτίθεται πως εργάζονται και δεν θα έχουν λόγο ύπαρξης.

Φυσικά ο Σουηδός δικαστής παρέλειψε να ζητήσει οικονομικό-τεχνικά στοιχεία για την πορεία αυτής της βιομηχανίας στο σύνολο της.
Όπως και ξέχασε να ρωτήσει πως τεκμηριώνουν ότι κάποιος θα πλήρωνε για ένα αντίγραφο, αν δεν μπορούσε να το αποκτήσει δωρεάν και με ποιο τρόπο το τιμολογούν.

Όπως και ο εκάστοτε εισαγγελέας που εγκρίνει διώξεις, αρκείται στα λεγόμενα τους με αποτέλεσμα να εκθέτει μέχρι και την ίδια την αστυνομία, με περιπτώσεις όπως αυτή με ελληνική ιστοσελίδα.

Που αν και μια κουτσουλιά μπροστά στο The Pirate Bay, σύμφωνα με τα λεγόμενα των «κάνουμε ότι γουστάρουμε και δεν μας ελέγχει κανείς» τοπικών εκπροσώπων (;) αυτής της βιομηχανίας, ζημίωσε τις εταιρίες με μισό δισεκατομμύριο ευρώ και το ελληνικό κράτος με 250 εκ
http://makpress.blogspot.com/2015/10/h_21.html

Κάπου 100 φορές πάνω από όσα ζητούσαν οι εταιρείες από το The Pirate Bay
και 250 φορές παραπάνω από όσα τους επιδικάστηκαν.

(Κι αυτούς τους αστείους που αναγκάζουν το κράτος να ξοδεύει εργατοώρες, κανένας εισαγγελέας δεν τους έχει ελέγξει ή καλέσει να δώσουν εξηγήσεις)

Όλο αυτό λοιπόν το απίστευτα γελοίο σκηνικό, ήρθε τώρα να το ξεφτιλίσει και να το τρολάρει στα όρια του, αυτός που το συγκεκριμένο σύστημα προσπάθησε να λυγίσει ώστε να παραδειγματίσει/εκφοβίσει την κοινή γνώμη.

Πως;

Με ένα Raspberry Pi των 35 ευρώ και λίγες γραμμές κώδικα.
Και μια οθονίτσα LCD για να δείχνει την πρόοδο του εγχειρήματος του.

Τι έκανε λοιπόν αυτό το με σάρκα και οστά απίστευτο και καθόλου κακό τρολ;

Διάλεξε το τραγούδι που έκανε γνωστούς τους Gnarls Barkley, το Crazy (και δεν νομίζω η επιλογή να ήταν τυχαία, ίσα ίσα που ταιριάζει απόλυτα με την περίσταση και σαν τίτλος αλλά και όσον αφορά τον στίχο) και έβαλε το προγραμματάκι που έφτιαξε, να δημιουργεί 100 αντίγραφα του το δευτερόλεπτο!

Για όσους δεν το έχουν ακούσει, κομματάρα!

Που σημαίνει 6.000 το λεπτό, 360.000 την ώρα, 8.640.000 την μέρα.
Τα αντίγραφα του τραγουδιού δεν αποθηκεύονται μόνιμα, όμως πάρα πολύ εύκολα θα μπορούσαν να αποθηκευτούν και σε κάποιο σκληρό.

Με την τιμή αντίγραφου στο 1.25 $ (από τις απαιτήσεις των εταιρειών στην δίκη του) την στιγμή που μιλάμε έχει ξεπεράσει τα 252 εκατομμύρια αντίγραφα και θα ζημίωνε (πάντα σύμφωνα με τις απαιτήσεις της) την μουσική βιομηχανία με πάνω από 326.000.000

Οπότε, για πόσο ακόμη να άντεχαν οι καημένοι οι μουσικοί, με τόσα έσοδα χαμένα προτού βγουν να παίζουν στους δρόμους για ένα πιάτο φαΐ…

Ουπς….Για μισό λεπτό….Αυτό δεν είναι ότι κάνουν και τώρα; Δεν εκτίθενται δημόσια για να κερδίζουν τα προς το ζην; Χμ…………..

Έλα όμως που η πλειοψηφία τους έχει πειστεί από τα παράσιτα πως είναι λογικό να θέλει να βγάζει χρήμα από τον αέρα, από το τίποτα.
Και που χωρίς σκέψη γίνονται βέλη στην φαρέτρα της απρόσωπης βιομηχανίας.
Σε μια εποχή που μπορεί να ολοκληρώνει την παραγωγή ενός δίσκου χωρίς καθόλου μουσικούς, για τους οποίους υποτίθεται πως κόπτεται.

Ο καλλιτέχνης ακόμη κι αν δίνει εντελώς δωρεάν ψηφιακά αντίγραφα των τραγουδιών του για διαφήμιση, έχει πολλούς άλλους άμεσους και έμμεσους τρόπους να κερδίσει χρήματα. Με βασική τις εμφανίσεις του. Ερμηνεύοντας πολλές φορές ζωντανά και τραγούδια άλλων καλλιτεχνών. Λέτε να τους δίνει μέρισμα από τα κέρδη του για την χρήση;
Χλωμό, έτσι;

Νιώθετε λοιπόν τίποτα τριγμούς στα θεμέλια της μουσικής βιομηχανίας γενικά;
Εγώ ναι!

Από το βάρος των εσόδων από τις τουρνέ μερικών από τους πιο «πειρατευμένους» καλλιτέχνες.
https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_highest-grossing_concert_tours#2010s

Να το έχεις κατεβάσει, να το έχεις ακούσει χιλιάδες φορές κι όμως να πας να τους πληρώνεις 50 και 100 ευρώ για να τους δεις να το λένε ζωντανά
Τρελό δεν είναι; Ή μήπως όχι;

Τρελό είναι να τους έχουν πείσει κάποιοι να κυνηγάνε αυτόν που θα τους πληρώσει τα 50, 100 ευρώ, γιατί κατέχει για ιδιωτική/προσωπική χρήση  και ψηφιακά αντίγραφα των τραγουδιών τους που δεν τους τα πλήρωσε και να αφήνουν κάποιους να τα κοστολογούν και να τα υπολογίζουν ως απώλεια εσόδων…

smiley-295071_640

Η μεγάλη, η πραγματική όμως φασαρία γίνεται για τις ταινίες.
Ακόμη κι αν στην περίφημη δίκη του Sunde πρωτοστάτησε το τμήμα της μουσικής βιομηχανίας.
Εξάλλου οι εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην μουσική δεν είναι και τόσο ξένες με αυτές του Hollywood. Οι ίδιοι άνθρωποι είναι λίγο πολύ από πίσω…

Οι λόγοι που έγινε/γίνεται αυτό είναι καθαρά επικοινωνιακοί και έχει να κάνει με τους αριθμούς. Άπειρα κατεβάσματα (λόγω μικρού μεγέθους του αντίγραφου) που δίνουν τεράστια ποσά με μικρό αντίτιμο ανά αντίγραφο.

Έτσι δημιουργούν και αυτοματοποιημένους συνειρμούς στην κοινή γνώμη. Του στιλ, αν το αντίγραφο ενός τραγουδιού δημιουργεί τέτοιες απώλειες και προβλήματα, τότε τι απώλειες δημιουργεί το αντίγραφο μιας ταινίας που έχει και απείρως μεγαλύτερο κόστος παραγωγής;

Μήπως τώρα νιώθετε τίποτα τριγμούς στα θεμέλια της βιομηχανίας θεάματος;
Εγώ ναι!

Από το βάρος των εσόδων από το τελευταίο Star Wars.
Αλλά και τα ασύλληπτα έσοδα (μόνο από την προβολή τους στους κινηματογράφους)
ταινιών όπως οι παρακάτω:
https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_highest-grossing_films#Highest-grossing_films

Θα βρεθούν τώρα κάποιοι να μιλήσουν για παράπλευρες απώλειες κλπ
(Οι επικοινωνιολόγοι της βιομηχανίας και των παρασιτικών εταιριών-εισπρακτόρων που ζουν από όλο αυτό, αλλά και όσοι εντυπωσιάζονται εύκολα και μένουν σε όσα τους σερβίρουν).

Που σε πρώτη ανάγνωση ακούγεται λογικό όμως δεν αντέχει σε δεύτερη σκέψη.
Παρά τα δακρύβρεχτα διαφημιστικά σποτάκια…

Γιατί δεν χάνει κανένας ταξιθέτης σε κινηματογράφο την δουλειά του, επειδή ο κυρ Μήτσος κατέβασε το ψηφιακό αντίγραφο μιας ταινίας και την είδε σπίτι του.
Δεν χάνει κανένας υπάλληλος σε αλυσίδα ενοικίασης ταινιών την δουλειά του, επειδή η κυρά Μαρία θα δει το ψηφιακό αντίγραφο μιας ταινίας online.

Και δεν την χάνει γιατί ούτε ο Μήτσος ούτε η Μαρία θα πάνε να τις δουν στον κινηματογράφο αν δεν τις κατεβάσουν από το ιντερνετ.
Αν θέλουν να πάνε στο σινεμά, θα πάνε είτε τις κατεβάσουν είτε όχι.
Αν θέλουν και ΑΝ μπορούν! Το ίδιο ισχύει και με τα τραγούδια.
Το ίδιο ισχύει παντού και πάντα με κάθε αντίγραφο.

Όπως δεν χάνει κανένας εργαζόμενος σε τηλεοπτικό σταθμό την δουλειά του γιατί η οικογένεια Παπαδόπουλου θα δει αντίγραφα-επεισόδια του Game of Thrones στο διαδίκτυο. Η πλειοψηφία θα τα ξανάβλεπε και στην τηλεόραση.

Όπως θα ξαναδούν για 538η φορά την Αλίκη στο ναυτικό για να γελάσουν με τον Μαλούχο να προσποιείται πως τραγουδά με γυναικεία φωνή και για 1023η φορά τον Χατζηχρήστο να υποδύεται τον Ζήκο, όταν και όποτε το κανάλι στο οποίο εργάζεται θα την προβάλει και δεν θα έχουν κάτι άλλο να κάνουν.
Μια απλή ματιά στις τηλεθεάσεις δίνει την απάντηση…

Κι αν δεν είναι τα ψηφιακά αντίγραφα υπεύθυνα τότε ποιος είναι, θα ρωτούσε κάποιος…
past futre-man-kid

Είναι η εξέλιξη, που δημιουργεί ή καταργεί επαγγέλματα!

Τον κινηματογράφο της γειτονιάς που -τότε- δεν μας ένοιαζε αν καθόμαστε σε σκληρά καρεκλάκια και τον έτσι κι έτσι ήχο του και την μυρωδιά υγρασίας, τον αντικατέστησαν αίθουσες σαλόνια με διαστημική τεχνολογία που θες να βγάλεις τα παπούτσια σου πριν μπεις…

Τις βιντεοκασέτες τις αντικατέστησαν τα DVD, τα dvd τα αντικαθιστούν μέρα με την μέρα διαδικτυακές υπηρεσίες pay per view.
Το Netflix επίσημα πλέον και στην Ελλάδα

Ή ίδια η βιομηχανία που παράγει τα DVD σαν πρώτη ύλη, θα αντικατασταθεί κάποια στιγμή σχεδόν ολοκληρωτικά από αυτή που παράγει τα usb στικάκια. Όπως κι αυτή αντικατέστησε σχεδόν ολοκληρωτικά το βινύλιο.

Το πόσες εταιρίες που έφτιαχναν δίσκους βινυλίου το προέβλεψαν και πέρασαν στο νέο μέσο και πόσες έκλεισαν, είναι θέμα διορατικότητας των ανθρώπων που αποφάσιζαν.

Όπως θέμα διορατικότητας ήταν και πόσοι με βίντεο-κλαμπ ή δισκοπωλεία έβλεπαν πως η βιντεοκασέτες/κασέτες τελειώνουν και ψάχτηκαν αλλιώς προτού τους προλάβει κάποιος άλλος.

Δεν φταίνε οι Καλικάντζαροι αν κάποιες έκλεισαν, αλλά οι ίδιοι οι άνθρωποι.
Μια ακόμη φορά για να το καταλάβουμε…

Είναι η εξέλιξη που δημιουργεί ή καταργεί επαγγέλματα!

Τον παγοπώλη δεν τον άρπαξαν τα τρολ και τον εξαφάνισαν. Δεν του έσπαζαν τον πάγο οι σκανδαλιάρηδες καλικάντζαροι όποτε έβγαινε να τον μοιράσει, με αποτέλεσμα να χάσει την δουλειά του.

Τον αντικατέστησαν οι ψυγείο-καταψύκτες και τον έκαναν πωλητή τους, υπάλληλο στην γραμμή παραγωγής, εργαζόμενο στην αποθήκη της αλυσίδας ηλεκτρικών συσκευών ή μεταφορέα τους.

Τον υπάλληλο που στοίβαζε προϊόντα σε παλέτες δεν πήγαιναν τα τρολ και οι καλικάντζαροι να του τα ρίχνουν. Τον αντικατέστησαν  ρομποτικά παλετάϊζερ και τον έκαναν υπεύθυνο για την παρακολούθηση και εύρυθμη λειτουργία τους, σχεδιαστή τους, εγκαταστάτη τους ή κάτι άλλο τελείως διαφορετικό…

Προτείνω επίσης να αρχίσουμε να θρηνούμε από τώρα για την μέρα που θα πάψει να υφίσταται το επάγγελμα των διερμηνέων, όταν μια συσκευή στο μέγεθος bluetooth θα κάνει αυτόματα την τέλεια μετάφραση…

Για να επιστρέψουμε και να το κλείσουμε.
Κανένα αντίγραφο μιας ταινίας ή ενός τραγουδιού χωρίς πληρωμή που κάποιος έχει για ιδιωτική χρήση δεν στερεί την εργασία από κανένα!

Ούτε έσοδα από το κράτος, ούτε τίποτα. Και είναι τελείως παράλογο να προσπαθούν κάποιοι να το τιμολογήσουν. Το μόνο που κάνουν τα άνευ αντιτίμου αποκτώμενα αντίγραφα, είναι να δίνουν άλλοθι στο να συντηρούνται παράσιτα.

Παράσιτα με ταλέντο στο να πείθουν εταιρείες και κράτη πως ένα αντίγραφο τους στερεί κέρδη, ώστε να χρυσοπληρώνονται αλλά και να μην ελέγχονται για το κυνήγι μαγισσών που διεξάγουν.

Παράσιτα που πουλάνε πανάκριβο αέρα κοπανιστό και δεν αφήνουν τους άμεσα ενδιαφερόμενους να αλλάξουν εύκολα οπτική και να προσαρμοστούν πιο γρήγορα στα νέα δεδομένα.
Γιατί αν τους ξεφύγουν οι εταιρείες και (κυρίως) οι καλλιτέχνες, θα είναι άχρηστα και θα χάσουν την χήνα που κάνει τα χρυσά αυγά.

Παράσιτα, εταιρείες, κράτη που τα ξεφτιλίζει ένας Νορβηγό-Φινλανδός καλικάντζαρος με έναν υπολογιστή των 35 ευρώ, μια οθονιτσα LCD και λίγες γραμμές κώδικα…

Come on now, who do you, who do you, who do you, who do you think you are,
Ha ha ha bless your soul
You really think you’re in control

Well, I think you’re crazy
I think you’re crazy…

Crazy όντως…

Καζαμίας 2016

kazamias 2016

Ιανουάριος

Στις επαναληπτικές εκλογές της ΝΔ, για την μεταφορά των αποτελεσμάτων διαλέγουν την σωστή ράτσα περιστεριών αυτή την φορά, ταχυδρομικά κι όχι βούτες, όμως ζαλίζονται από την αιθαλομίχλη που σκεπάζει την Αθήνα από τα τζάκια, χάνονται και τελικά καταλήγουν να τρώνε μαζί με τα ξαδέλφια τους στην πλατεία Συντάγματος.

Εθελοντές αναλαμβάνουν να τα ξεχωρίσουν, όμως Κινέζοι τουρίστες από το Πεκίνο που δεν πτοούνται από την μόλυνση της ατμόσφαιρας έχουν βγει για βόλτα και νομίζοντας πως είναι ατραξιόν του Δήμου Αθηναίων, έχουν ανοίξει ήδη πολλά κουτάκια πιστεύοντας ότι έχουν ευχές κι έτσι οι επαναληπτικές εκλογές ακυρώνονται.

Μειμαράκης & Μητσοτάκης αποφασίσουν να αναλαμβάνουν την ηγεσία εναλλάξ, όμως μαλώνουν για το ποιος θα ξεκινήσει πρώτος, γιατί ο Κυριάκος που δεν ευνοείται αλφαβητικά ακόμη κι αν το πάνε μέχρι το 7ο γράμμα λέει πως ισχύει η κατάληξη και θέλει κλήρωση.

Φεβρουάριος

Η κυβέρνηση έχει βρει ισοδύναμα πουλώντας δωρεάν διαφημιστικό χώρο στην ιστοσελίδα της βουλής και της Προεδρίας της Δημοκρατίας.
Έχοντας καλύψει τις αναδρομικές αυξήσεις στις συντάξεις των βουλευτών και την πρόσληψη 52.000 ατόμων σε θέσεις που δεν έχει προκηρύξει ακόμη, σκοπεύει να επεκτείνει την ιδέα σε όλες τις κρατικές ιστοσελίδες.

Οι της αντιπολίτευσης την καταγγέλλουν πως προβάλει ροζ τηλέφωνα και τσοντο-σάιτ και παρουσιάζουν στοιχεία με screenshot από τα laptop και τα tablet τους.

Παρεμβαίνει η ίδια η Google που με επίσημη ανακοίνωση εξηγεί πως δουλεύουν οι στοχευμένες διαφημίσεις. Ακολουθούν κωμικοτραγικές σκηνές στα σπίτια όσων έβαλαν υπογραφές και screenshot στην επερώτηση-καταγγελία.

Μάρτιος

Προχωρούν οι αποκρατικοποιήσεις. Με κόλπο γκρόσο η κυβέρνηση πουλάει την ΕΡΤ στην ZDF για 400.000.000 ευρώ. Σύσσωμη η αντιπολίτευση στον δρόμο δίπλα στους εργαζόμενους. H Κεφαλογιάννη συναντιέται πάνω στα κάγκελα του ραδιομέγαρου με την Κωνσταντοπούλου. Η δεύτερη είναι σταθερή αξία όμως η πρώτη κλέβει τα φλας.

Fan club με πλακάτ <<Ολγα και τα μυαλά στα κάγκελα>> συμμετέχει στις εκδηλώσεις όταν αυτή επισκέπτεται την υπό κατάληψη ΕΡΤ3.

Απρίλιος

Τσίπρας, Καμμένος φέρνουν για ηλεκτρονική διαβούλευση το σύμφωνο συμβίωσης μεταξύ πολιτικών αρχηγών που περνάει και ψηφίζεται με καθολική αποδοχή.
Το υπογράφουν συμβολικά αφού ούτως ή άλλως είναι ήδη ζευγάρι.

Θέματα όπως το ασφαλιστικό περνάνε σε δεύτερη μοίρα, ενώ η αναβάθμιση των συστημάτων του ΥΠΟΙΚ και βελτιώσεις στην ηλεκτρονική υποβολή των φορολογικών δηλώσεων πάνε για τέλη Μαΐου.

Μάιος

Το Πάσχα συμπίπτει με την Πρωτομαγιά.
Όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί με τους βουλευτές και τις οικογένειες τους μαζεύονται σε ένα λιβάδι να πιάσουν τον Μάη. Ακολουθεί παραδοσιακό γλέντι με 2450 στρατιώτες να ψήνουν πρόβατα, ενώ η μπάντα της αεροπορίας παίζει παραδοσιακά τραγούδια που ερμηνεύει η Έφη Θώδη.

Όλες οι εκδηλώσεις σε ζωντανή μετάδοση από το κανάλι της Βουλής που αναμεταδίδεται από την ΕΡΤ τηλεοπτικά και διαδικτυακά. Χαιρετισμό απευθύνει και η Μέρκελ.

Μετά το φαγοπότι και τον χορό, χτυπάνε και μια πορεία για την εργατική Πρωτομαγιά αντικαθιστώντας τους εργαζόμενους που έχουν την ατυχία αυτή την Κυριακή να είναι ανοιχτή η αγορά.

Η τηλεθέαση χτυπάει κόκκινο. 2.700.000 άνεργοι με τις οικογένειες τους, καρφωμένοι σε δέκτες και οθόνες ενώ μεταδίδεται και στις καφετέριες που έχουν βάλει γιγαντοοθόνες.

Ιούνιος

Αρχίζει να ανεβαίνει η θερμοκρασία.
Οι πολίτες που μπαίνουν στο TAXISnet για να υποβάλουν τις δηλώσεις τους βλέπουν χέρια με το μεσαίο δάχτυλο τεντωμένο να πολλαπλασιάζονται και να καλύπτουν την οθόνη απ άκρο σε άκρο.

Αρχικά το θεωρούν τρολάρισμα του Νορβηγού γενικού γραμματέα δημόσιων εσόδων.

Η αλήθεια είναι πως το σύστημα δέχτηκε κυβερνοεπίθεση από μια αφύλακτη πόρτα
που είχε ανοίξει ο Τρύφων Αλεξιάδης στο ρούτερ του γραφείου του, για να παίζει από τον υπολογιστή διαδικτυακά LOL (League of Legends)

Η κατάθεση των φορολογικών δηλώσεων αναβάλλεται επ’ αόριστον.
Όλοι όμως όσοι έχουν ΑΦΜ πληρώνουν έναντι 2130 ευρώ που θα τους επιστραφούν (κάποια στιγμή στο μέλλον) σε περίπτωση που δεν θα έπρεπε να πληρώσουν.

Ιούλιος

Καλοκαιρινό τμήμα της βουλής.
Η κυβέρνηση καταθέτει από συνήθεια τροπολογία-τσόντα σε άσχετο νομοσχέδιο για να προσθέσει στο σύμφωνο συμβίωσης των πολιτικών την δυνατότητα να το υπογράφουν περισσότεροι των δυο. Το υπερψηφίζουν όλοι κι αυτό ξεσηκώνει πάρτι σεξουαλικών σχολίων στο twitter και τα υπόλοιπα κοινωνικά δίκτυα.

Αύγουστος

Η τουριστική σεζόν στο φόρτε της.
Ο Πούτιν που το κρατάει μανιάτικο στον Ερντογάν σπρώχνει εκατομμύρια συμπατριώτες του να επισκεφτούν την Ελλάδα.

Όμως παρά το αναμενόμενο εδώ και ένα χρόνο γεγονός, τα ελληνικά προξενεία εξακολουθούν να μην έχουν δει την άφιξη της τεχνολογίας, με αποτέλεσμα να μπορούν να εκδίδουν 30-40 βίζες την ημέρα.

Έτσι, για όσους δεν πρόλαβαν να πάρουν βίζα, ο Πούτιν αναγκάζεται να χρησιμοποιεί Τούρκους διακινητές  που για 3500 ευρώ το κεφάλι, έξοδο που επιδοτεί στο 100% η ρωσική κυβέρνηση, τους παραλαμβάνουν από τα παράλια της Μαύρης Θάλασσας, τους μεταφέρουν με πολυτελή πούλμαν στα μικρασιατικά παράλια και από εκεί τους περνάνε με φουσκωτά στα ελληνικά νησιά.

Το θετικό για τους Ρώσους είναι πως έτσι παραλαμβάνουν από τα κέντρα υποδοχής άδειες παραμονής για 6 μήνες, επειδή το ηλεκτρονικό σύστημα δεν μπορεί να τους ξεχωρίσει από τους πρόσφυγες και τους μετανάστες. Έτσι αρκετοί βρίσκουν ευκαιρία να επισκεφτούν με άνεση και άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Σεπτέμβριος

Ανοίγουν τα σχολεία. Το ηλεκτρονικό σχολείο είναι γεγονός. Εκεί που δεν έχουν δασκάλους και βιβλία, καταφθάνουν email με τα μαθήματα που τα παίρνει ο διευθυντής, τα βάζει σε στικάκι, τα εκτυπώνει στο κοντινό φωτοτυπάδικο και τα μοιράζει στους μαθητές. Πολύ πιο οικονομικό από το να προσλαμβάνεις αναπληρωτές κάθε χρόνο. Χτυπιούνται οι της αξιωματικής αντιπολίτευσης πως δεν το σκέφτηκαν πρώτοι. Τα εύσημα στην κυβέρνηση από σύσσωμο το Εurogroup.

Οκτώβριος

Το ελληνικό κράτος για λόγους ασφάλειας και οικονομίας αποφασίζει να κάνει στροφή στο ανοιχτό λογισμικό. Προκηρύσσεται διαγωνισμός. Τον κερδίζει η διανομή Linux που έχει δημιουργήσει η Microsoft και που -καμία έκπληξη- δεν είναι δωρεάν αλλά κοστίζει 690 ευρώ η κάθε άδεια χρήσης.
Οι δωρεάν διανομές (με κόστος μόνο στην υποστήριξη) απορρίπτονται γιατί είναι δωρεάν…

Το ελληνικό δημόσιο αναλαμβάνει να πληρώσει και 4.000.000 για την επιμόρφωση των υπαλλήλων να ξεχωρίζουν τα διαφορετικά χρώματα και σχέδια στα κουμπάκια και να μάθουν πως το LibreOffice αντικατέστησε το Microsoft Office.

H αξιωματική αντιπολίτευση μιλάει για σκάνδαλο αλλά ρίχνει τους τόνους όταν η πρώτη εταιρεία που είχε αναλάβει το 2015 τις εκλογές της, παίρνει μεσιτεία 700.000 για πακέτο antivirus παρά τις φωνές πως δεν χρειάζεται.

Η πρώτη πάντως αναγνωριστική επαφή των δυο κομμάτων είναι επιτυχής…

Το πρόγραμμα δεν μπορεί να τρέξει και ο Κυριάκος Μητσοτάκης (που είναι το δικό του εξάμηνο στην προεδρία της Ν.Δ) ανακοινώνει πως θα συνεργαστεί με την κυβέρνηση στο να γίνει έλεγχος και να αποδοθούν ευθύνες. Όταν με το καλό τελειώσει εκείνος για το θέμα των περυσινών εκλογών στο κόμμα του, που είχε εξαγγείλει ο Μεϊμαράκης.

Νοέμβριος

Μαζικές αιτήσεις από ευρωπαϊκά κράτη για προσωπικό πανεπιστημιακού επιπέδου από την Ελλάδα που έχει να κάνει με το κοινωνικό κράτος (παιδεία,υγεία), ενώ αυτοί έχουν αναδιαρθρώσει ήδη τα δικά τους να στοχεύουν κυρίως στην σύγχρονη αγορά εργασίας που αποφέρει άμεσες προσλήψεις, υψηλές αποδοχές, έσοδα για το κράτος και μειώνει ουσιαστικά το κόστος σπουδών του προϋπολογισμού τους στο μισό.

Κατατίθεται και ο δικός μας προϋπολογισμός με το ασφαλιστικό/συνταξιοδοτικό να έχει φτάσει στην τελική του μορφή μετά από ένα χρόνο διαβουλεύσεων με τους εταίρους-δανειστές.

Δεκέμβριος

Σε μια φαντασμαγορική εκδήλωση η επίσημη πρώτη του νέου συνταξιοδοτικού σε παράλληλη ζωντανή μετάδοση από όλα τα κανάλια.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας πατάει το Enter στον υπολογιστή του και ξεκινάει η κλήρωση για το ποιοι θα είναι οι 10 τυχεροί που συνταξιοδοτούνται από 1/1/17 και θα πάρουν πλήρη σύνταξη μαντεύοντας τα νούμερα του Τζόκερ.
Κάθε πλήρης σύνταξη θα δίνει 1000 ευρώ τον μήνα.

Θα κληρώνονται επίσης και:
30 συντάξεις των 700 ευρώ για όσους πιάνουν 5αρι.
40 των 400 για το 4+1
50 των 300 για το 4αρι
60 των 250 για το 3+1
70 των 150 για το 2+1 ενώ όλοι όσοι πιάνουν 1+1 θα έχουν κάθε μέρα δωρεάν ένα ψωμί, ένα κεσεδάκι γιαούρτι και μια κοντολήξιμη σούπα στιγμής.

Αν υπάρχουν περισσότεροι νικητές στις μεγάλες κατηγορίες θα κερδίζουν οι πρώτοι κάθε κατηγορίας που πρόλαβαν να εξαργυρώσουν το δελτίο τους. ΟΙ υπόλοιποι θα μπορούν να παίζουν δωρεάν για έναν ολόκληρο χρόνο.

Η κλήρωση θα γίνεται την πρώτη Πέμπτη κάθε μήνα στις 10:30 με ειδικό δελτίο Τζόκερ που θα συμπληρώνουν στα προποτζίδικα του ΟΠΑΠ μέχρι και μισή ώρα πριν. Το δελτίο θα κοστίζει 0,60 λεπτά.

Για κάθε πλήρη σύνταξη που δεν θα κερδίζεται ή που δεν θα εξαργυρώνεται γιατί ο νικητής θα έχει στο μεταξύ αποβιώσει, θα γίνεται τζακ ποτ που θα μεταφέρεται στον επόμενο μήνα.

Κέρδη που δεν θα διεκδικούνται από τις άλλες κατηγορίες θα μαζεύονται και θα μοιράζονται σε ένα σούπερ τζακ ποτ στην πρώτη κατηγορία, στην πρωτοχρονιάτικη κλήρωση που θα γίνεται στις 31 Δεκεμβρίου.

Στα κέρδη θα επιβάλλεται μηνιαία ΦΠΑ 23% και θα φορολογούνται στο τέλος της χρονιάς με 26% ενώ δεν θα ισχύει αφορολόγητο αν το 50% των συναλλαγών δεν γίνει με κάρτα.

Και κάπως έτσι, λίγο καλύτερα ή λίγο χειρότερα θα μπει και το 2017….