Category Archives: Ελλάδα

Κίνηση ψυχρά υπολογιστική…

KODAK Digital Still Camera

Δεν έχουμε δέντρο. Όλα αυτά τα έφερε ο αέρας που φυσούσε τις προηγούμενες μέρες.

Το εύκολο θα ήταν να κατέβει λάστιχο και να τα «ξεπλυθούν» στο δρόμο να πάνε από …εκεί που ήρθαν. Μόνο που δεν θα πήγαιναν από εκεί που ήρθαν, πάνω από τα δέντρα. Θα πήγαιναν στο δρόμο να προστεθούν, 2 σακούλες φύλλα, στον όγκο που θα είχε ο δήμος να μαζέψει, δυσκολεύοντας την συλλογή και θα κατέληγαν –το πιο πιθανό– να κλείσουν μια σχάρα απορροής υδάτων σε μια επόμενη βροχή.

Πόσοι έκαναν το ίδιο και δεν τα έβγαλαν στο δρόμο ή ακόμη πιο βολικά και ξεκούραστα, δεν περιμένουν έναν αντίθετο αέρα να τα πάρει;

Πόσοι μπορούν πραγματικά να μιλήσουν για γενικόλογες και πιο αόριστες ευθύνες των γνωστών αόρατων «άλλων» αλλά και των δομών του κράτους όταν θα αντικρίσουν ένα βουλωμένο φρεάτιο κι ένα πλημμυρισμένο δρόμο, σπίτι, κατάστημα;

Όσοι δε δουν τον «αστικό» χείμαρρο, σαν σκηνή από ταινία καταστροφής του Hollywood να έρχεται να τους πάρει για παράδειγμα το αυτοκίνητο, δεν θα έχουν χρόνο να σκεφτούν τίποτα από τα παραπάνω, για το αν προσπάθησαν να εξαντλήσουν όσα ατομικά θα μπορούσαν να κάνουν και ποιο είναι το δικό τους πιθανό μερίδιο ευθύνης και ίσως δεν θα έχουν και την ευκαιρία να αναλογιστούν αν έχουν το δικαίωμα να κατηγορήσουν μόνο τους άλλους…

Στα όσα πολύ εύκολα γίνονται…Πέρα από όλες τις άλλες σοβαρές αιτίες που εκτός από πρόβλημα παράγουν και εύκολες δικαιολογίες για να μη κάνουμε ούτε τα απλά…

«…Έλα μωρέ…Μερικά φυλλαράκια….Αυτά θα κάνουν το πρόβλημα…Άσε μας τώρα…Δεν έχω δέντρο…Δικά μας είναι…; Εγώ θα σώσω την πόλη; Γι αυτό πληρώνω δημοτικά τέλη… »

Advertisements

And the (οδηγικό) Oscar (της ημέρας) goes to…


Σε δρόμο διπλής κατεύθυνσης, ο νικητής του Oscar για το καλύτερο σκηνικό και το καλύτερο σενάριο είναι ο/η οδηγός του συγκεκριμένου οχήματος.

Όχι απλά παρκάρισε ενώ απαγορεύεται, (σίγουρα μαζί με άλλους που ήταν σε ρόλο κομπάρσων και τα πήραν) αλλά το άφησε και έτσι!
Μακριά από το πεζοδρόμιο και λοξά όπως ακριβώς τον/την βόλεψε.

Που δεν χρειάζεται να απαγορεύεται, αρκεί η απλή λογική να αντιληφθείς πως αν παρκάρεις και από τις δυο μεριές σε τέτοιο δρόμο διπλής κατεύθυνσης δημιουργείς απίστευτα σκηνικά (ειδικά όταν βάζεις και τους κομπάρσους) που μέσα σε λίγη ώρα δίνουν υλικό για ταινία μεγάλης διάρκειας.


Φυσικά, όταν θυσιάζεσαι για την τέχνη και στοχεύεις στα Oscar παίζοντας τον πρωταγωνιστικό ρόλο, δεν το αφήνεις για λίγο αλλά για πολλές ώρες, ώστε με το σκηνικό που στήνεις να καλύψεις όλα τα είδη.
Κωμωδία, περιπέτεια, δράμα, θρίλερ, ακόμη και επιστημονικής φαντασίας.

Κωμωδία γιατί προσφέρει απλόχερα γέλιο αν το πάρεις χαλαρά.
Έστω μειδίαμα, αν ξεπεράσεις χωρίς πολλά προβλήματα το εμπόδιο.

Περιπέτεια γιατί δεν μπορεί να σκεφτεί ο εκάστοτε δεύτερος ρόλος τι τον περιμένει όταν ξεκινά να πάρει την στροφή. Πόσο μάλλον όταν υπάρχουν και οι κομπάρσοι μαζί με τον πρωταγωνιστή στην ίδια σκηνή.

Δράμα γιατί σκέφτεσαι μήπως αυτός που το οδηγούσε πέθανε πάνω στο τιμόνι.
Λίγα μέτρα από μια πολυκλινική…

Θρίλερ γιατί ποιος ξέρει τι έγινε και έμεινε το αυτοκίνητο έτσι μόνο του…
Ίσως τον ήρωα μας να τον απήγαγε η CIA λίγο προτού αποκαλύψει ένα μυστικό που θα συντάραζε τον κόσμο…

Επιστημονικής φαντασίας γιατί ίσως να μην είναι αυτοκίνητο αλλά καμουφλαρισμένη χρονοκάψουλα που ήρθε από το μέλλον και που ο χειριστής της σκέφτηκε πως έτσι θα ταιριάξει καλύτερα στο παρόν και δεν θα υποψιαστεί κανένας τι συμβαίνει αφού δημιούργησε μια εικόνα της καθημερινότητας που μοιάζει ίδια και απαράλλαχτη όσο πίσω στο παρελθόν κι αν πάει κάποιος να ανασύρει εικόνες από τον σκληρό δίσκο του εγκεφάλου του…

Τόση δημιουργικότητα, τόσα πολλά σκηνικά και σενάρια με ένα μόνο αντικείμενο, αδιαμφισβήτητα του χαρίζουν το χρυσό αγαλματάκι για την Τετάρτη 18 Οκτωβρίου 2017…
Δεν συμφωνείτε;

Παπαδόπουλοι σε όνομα, Καρανίκες σε νοοτροπία…

Αν πεις πως το πιο συνηθισμένο επίθετο στην Ελλάδα είναι Παπαδόπουλος όλοι θα συμφωνήσουν.
Αν όμως πεις πως η πιο συνηθισμένη νοοτροπία είναι του Καρανίκα πάρα πολλοί θα σε μισήσουν.

Του κάθε Καρανίκα που ζει και κινείται παρασιτικά σα σύγχρονος Γκρούεζας.
Δηλαδή, του κάθε πιστού κομματόσκυλου χωρίς κανένα άλλο προσόν πέρα από το να είναι κολλητός κάποιου που έχει ανέβει ψηλά σε κάποιο κόμμα και κατ’ επέκταση και στη κυβέρνηση, αν αυτό το κόμμα πάρει την εξουσία.

Που όλα είναι κακώς καμωμένα όταν τα κάνουν τα άλλα μαντριά, όταν όμως έρχεται η σειρά του δικού τους και οι τσοπάνηδες τους κάνουν ακριβώς τα ίδια με τους προηγούμενους, αναλαμβάνουν (ανάλογα την περίσταση) είτε να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, είτε να κάνουν θόρυβο για να βρει ευκαιρία να ξεφύγει το αφεντικό τους, είτε να βγάλουν δόντια και να επιτεθούν σε όποιον καταστρέφει την εικόνα του προστάτη τους.

Κάτι που βρίσκει υπόσταση και σε τελείως ατομικό επίπεδο.
Όπου για όλα υπάρχει δικαιολογία αρκεί να τα κάνουμε εμείς κι όχι οι άλλοι.
Από το πιο μικρό μέχρι το πιο μεγάλο.
Και που θα υπερασπιστούμε αυτό το αυθαίρετα θεωρούμενο δίκαιο κεκτημένο μας με νύχια και με δόντια.

Κρατώντας σφιχτά στο χέρι την ψήφο ενός κόμματος που δεν μοιάζει να στρέφεται ενάντια σε αυτό το πιστεύω μας και ψηφίζοντας δαγκωτό οποιονδήποτε μας χαϊδέψει τα αυτιά και δεν μας μαλώνει για όσα αρνητικά παρουσιάζουμε σαν χαρακτήρες (πολίτες-πολιτικά όντα)

Γιατί ο κάθε Καρανίκας δεν είναι άτομο αλλά νοοτροπία και είναι γραμμένος βαθιά στο DNA μας και μας κάνει να συμπεριφερόμαστε με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, απλά συνδυάζοντας και τον τσοπάνη και το τσοπανόσκυλο.

Τα παραδείγματα είναι άπειρα. Τόσα που δεν χρειάζεται να παρατεθεί κανένα.
Αρκούν μερικά δευτερόλεπτα κρυφής αυτοκριτικής για να παρελάσουν από μπροστά μας.

Τι γίνεται λοιπόν όταν έχουμε ένα συνδυασμό αυτών των δυο;

Γίνεται πως έχουμε μια ακόμη συνηθισμένη μέρα και ένα ακόμη επεισόδιο στο σήριαλ «Νεοέλληνες και Ελλάδα» που καταφέρνει να συνδυάζει όλες τις κατηγορίες (κωμωδία, περιπέτεια, θρίλερ, δράμα κλπ ) εκτός από την επιστημονικής φαντασίας γιατί όλα αυτά είναι στο παρόν και πολύ μα πολύ πραγματικά και θα είναι τα ίδια και στο μέλλον.

Έπιασαν λοιπόν 106 φοιτητές στη Πάτρα να έχουν παραδώσει την ίδια εργασία, τους απαγόρευσαν τη συμμετοχή στην εξεταστική Σεπτεμβρίου και όλες οι κομματικές νεολαίες ξεσηκώθηκαν κατά της απόφασης!

Και ειδικά η τοπική ΔΑΠ-ΝΔΦΚ (εκλογές πλησιάζουν, πρώτο κόμμα η μαμά ΝΔ σε όλες τις δημοσκοπήσεις, ας κάνουμε μια ανέξοδη απόπειρα συλλογής ψήφων) έβγαλε και επίσημη ανακοίνωση κατά των καθηγητών, ένα αχταρμά ηθικολογίας της πλάκας με αναφορές ακόμη και στον Μαρξ(!!!!!) στα πρότυπα των ΣΥΡΙΖοκομματόσκυλων.

Που όποιος τη διαβάσει χωρίς να ξέρει ποιος την έγραψε και δεν σκεφτεί Καρανίκας να πάει για profiler στο FBI.

Εννοείται πως τα συγκεκριμένα νέα κομματόσκυλα το έκαναν τόσο χοντροκομμένα (ανέκαθεν οι λεγόμενοι δεξιοί ήταν μπουνταλάδες σε τέτοια ζητήματα, ίσως γιατί σαν χωρίς έντονη μετάλλαξη συντηρητικό κόμμα που έχει ρίζες στην κοινωνία που φτάνουν πίσω στη τουρκοκρατία κληρονόμησε περισσότερα κοινωνικά στοιχεία τους, αλλά και γενικά τα περισσότερα αναλώσιμα κομματόσκυλα είναι περιορισμένων δυνατοτήτων) που εκνεύρισαν τα μεγαλύτερα τόσο, που για να δείξουν στον τσοπάνη τι καλές υπηρεσίες που παρέχουν, αναγκάστηκαν να ορμήσουν στα μικρά και για παραδειγματισμό τιμώρησαν ένα.

Μεγαλύτερα τσοπανόσκυλα που κάνουν τα ίδια ακριβώς πράγματα αλλά λίγο πιο προσεχτικά. Τόσο που να έχουν και το τσοπάνη ευχαριστημένο αλλά και τα πρόβατα ξέγνοιαστα χωρίς να ξεφεύγουν από το συγκεκριμένο ρόλο τους.
Ελπίζοντας κάποια στιγμή να γίνουν κυβερνητικοί Καρανίκες. Ανεξαρτήτως προσωπικού στιλ…

Όμως παρά αυτό αλλά και όλα τα προηγούμενα, σχεδόν καθημερινά, επεισόδια του μακροβιότερου σήριαλ που προβάλλεται από την ίδρυση σχεδόν του ελληνικού κράτους, από την δολοφονία Καποδίστρια (που δύο υβρίδια τσοπάνη, τσοπανόσκυλου και Νεοέλληνα παρουσίασαν με μια μόνο πράξη όλα όσα έμελε να κληρονομήσει αυτή η κοινωνία) και μετά, εξακολουθείς να έχεις μια μεγάλη μερίδα πολιτών που έχει υποστεί πολιτική λοβοτομή από το σύστημα, πιστεύοντας πως είναι απλά θέμα να βρεθεί ένας καλός πρωθυπουργός, ώστε αυτό να επιβιώνει ευκολότερα…

Έχοντας μια πλειοψηφία, που ξεπερνάει σε αριθμό κατά πολύ όλους τους Παπαδόπουλους της Ελλάδας, να είναι και αυτή που σαν πρόβατο πετιέται στον αέρα και τρομάζει περισσότερο όταν βλέπει πολλά από τα νέα τσοπανόσκυλα που η ίδια εκτρέφει να παραφέρονται και που μένει με το στόμα ανοιχτό και παγωμένη όταν μερικά καταφέρνουν και γίνονται Καρανίκες.

Που όμως κάθε πρόβατο από αυτά, μαζί με όλους τους άλλους, ακόμη και πάρα πολλούς από όσους τώρα καυτηριάζουν το συγκεκριμένο περιστατικό, σε μια άλλη περίσταση θα κάνει  στα υπόλοιπα μέλη, όσο το επιτρέπουν οι δυνατότητες του και η προσωπικότητα του, τα ίδια που κάνουν τα τσοπανόσκυλα και ο τσοπάνης.

Και θα μπορεί να τα κάνει όσο δεν ενοχλεί πολύ τα υψηλά κλιμάκια του συστήματος (δομικά, ώστε να τα εκθέτει όσον αφορά την ανυπαρξία βούλησης τους για την τήρηση των νόμων ή την ανυπαρξία αυτών) ή αυτές τις δυο τάξεις…

Και ενίοτε θα επιβραβεύεται και για τις πράξεις του.
Ή έστω θα του παρέχεται μια βολική δικαιολογία και συγχώρεση…
Με κομψό ή άκομψο τρόπο, ανάλογα το τσοπανόσκυλο..
Όταν θα πλησιάζει η ώρα για το μαλλί και οι τσοπάνηδες θα χρειάζονται όσα περισσότερα μπορούν να μαζέψουν.

Ασχέτως αν δεν καταλαβαίνει πως αν δεν ανήκει έστω στα τσοπανόσκυλα, κάθε φορά που ακούει «ελάτε για μαλλί» αυτός θα βγει κουρεμένος και χωρίς…

Είτε το ένδυμα που θα φτιαχτεί είναι ανοιχτό πουκάμισο ή t-shirt είτε πουκάμισο και γραβάτα με ή χωρίς σακάκι….

Save

Save

Save

Πρόεδροι ανταγωνίζονται reality με έπαθλο ένα κάστανο…

background-2492010_640
Κάποιος
, κάποτε, σε αυτή τη γωνιά της Γης, είπε μια διάσημη φράση.
Μια μικρούλα φράση δυο μόλις λέξεων, εύκολη να την θυμόμαστε.
Γιατί το τέλειο βρίσκεται στην απλότητα.
Μέτρον άριστον.

Φράση που όσο μικρή και εύκολη κι αν είναι, οι περισσότεροι την ξέρουν λάθος και θεωρούν πως είναι παν μέτρον άριστον. Καθόλου περίεργο λοιπόν η πλειοψηφία να έχει πρόβλημα πάνω σε αυτό και να μην έχει μέτρο σχεδόν σε τίποτα.

Ούτε στα σημαντικά, ούτε στα ασήμαντα.
Τόσο που κάνει τα ασήμαντα σημαντικά και τα σημαντικά ασήμαντα!
Είτε αφορά πράξεις είτε άτομα.

Και είναι τόσο μεγάλο το πρόβλημα που επηρεάζει όχι μόνο όλες τις βαθμίδες της κοινωνίας και όλες τις υπό-ομάδες, είτε μόνιμες είτε περιστασιακές, αλλά ακόμη και τον πολίτη-πρότυπο.

Όπου όλοι είναι σαν να επιδίδονται σε έναν αγώνα έχοντας απέναντι τους την παραπάνω φράση. Όχι μόνο στην ορθή της χρήση αλλά ακόμη και στη λανθασμένη.

Και διαγωνίζονται χωρίς κανένα μέτρο σε οτιδήποτε συμβαίνει στο reality που ζούμε μαζί τους και λέγεται Ελλάδα και παίρνουν άριστα αφού καταφέρνουν όλοι τους, με κάθε ευκαιρία που τους παρουσιάζεται, να αποδείξουν πως νικούν με άνεση και….κατά κράτος τον μεγάλο τους αντίπαλο !
Και καταλήγουμε να ζούμε στα πάντα την αριστεία του άμετρου !

Φτάνοντας να ζούμε τραγελαφικές καταστάσεις με πρωταγωνιστές όχι επαγγελματίες ηθοποιούς και παίκτες αλλά πολίτες από τη βάση μέχρι τη κορυφή !

Κι ας θεωρεί το αγαπητό Makpress πως κάτι πάει πολύ στραβά…
Κάτι πηγαίνει στραβά αν πριν πήγαινε σωστά. Ή όταν όλα τα υπόλοιπα πάνε όπως πρέπει. Όλα τα παρακάτω όμως συνδέονται και βρίσκονται σε απόλυτη αρμονία μεταξύ τους εξαιτίας αυτής της έλλειψης. Έτσι έχουμε:

Πολίτες-κάτοικους τουριστικού νησιού να ξεφεύγουν από τα όρια της διασκέδασης που πρέπει να προσφέρει ένα απλό παιχνίδι – reality, σε μια αστεία πραγματικότητα όπου γκρεμίζουν τείχη για το νικητή, μετατρέποντας τον σε τουριστική ατραξιόν…
(http://www.lifo.gr/viral/tabloid/152714)

Πολίτες-πιστούς από όλη τη χώρα να ξεφεύγουν από τα όρια της ψυχικής αγωγής και αρωγής που πρέπει να προσφέρει μια θρησκεία, σε μια νοσηρή ειδωλολατρική πραγματικότητα όπου φτάνουν να προσκυνούν ένα κάστανο…
(http://www.pontos-news.gr/article/166862/kai-omos-synevi-se-proskynisi-sto-agrinio-kastano-poy-evrase-o-agios-paisios)

Καθόλου περίεργο λοιπόν, ο πρώτος πολίτης της χώρας να ξεφύγει από τα όρια του θεσμικού του ρόλου, προσδίδοντας στην ιδιωτική του ζωή και διασκέδαση θεσμική υπόσταση, με τη δημοσιοποίηση της επίσκεψης που δέχθηκε από ένα ζευγάρι της εγχώριας showbiz, μετά από δική του πρόσκληση, επειδή δεν παρευρέθηκε στο γάμο του!
(http://www.protothema.gr/greece/article/697274/o-sakis-rouvas-kai-i-katia-zugouli-ston-proedro-tis-dimokratias/)

Πρώτος πολίτης και των παραπάνω ατόμων είναι και όλοι μαζί αποτελούν μια μεγάλη μερίδα του πληθυσμού…

Που καθόλου απίθανο να μην παρευρέθηκε για να μην δημιουργήσει θέματα συζήτησης και εξ αντανακλάσεως, από τη δική του παρουσία, προσδώσει μεγαλύτερη αξία σε μια πράξη που είναι ιδιαίτερη μόνο για τα άτομα που την κάνουν.

Κάτι που σε μια εξαιρετική επίδειξη (δικής του ή των συμβούλων του) απώλειας μέτρου γκρέμισε με πάταγο με την αμέσως επόμενη απόφαση του.
Δημιουργώντας ακόμη μεγαλύτερο θέμα συζήτησης.

Γιατί δεν είναι κακό για ένα ΠτΔ να καλεί διάσημους στο Προεδρικό Μέγαρο.
Ίσα ίσα που σε κάποιες περιπτώσεις επιβάλλεται κιόλας.
Όταν για παράδειγμα ο λόγος είναι σοβαρός και αφορά την κοινωνία.
Όπου μπορεί να χρησιμοποιήσει τους αναγνωρίσιμους σαν διαφήμιση για να τραβήξει την προσοχή και να προωθήσει κάτι. Μια κοινωνική δράση, μια κοινωνική αφύπνιση.

Αντί γι αυτό όμως προώθησε συζητήσεις που υποβαθμίζουν το θεσμό που αντιπροσωπεύει. Δημιουργώντας και την απορία ποιος είναι θαυμαστής ποιου.
Ο ΠτΔ του Ρουβά και της Ζυγούλη, το ζευγάρι του ΠτΔ ή όλοι όλων;

Και γεννώντας εύλογα ερωτήματα όπως, θα μπορούσε ο χι Ρουβάς να γίνει, σήμερα που μιλάμε και όχι σε 30 χρόνια, απλά γι αυτό που είναι, ΠτΔ σε μια χώρα όπως η σύγχρονη Ελλάδα;

Σίγουρα θα είχε συναγωνισμό από τον οποιοδήποτε νικητή reality παιχνιδιού.
Τουλάχιστον για όσο η εφήμερη διασημότητα από τη νίκη στο παιχνίδι, τον κρατάει στην επικαιρότητα.

Γιατί ακόμη κι αν ο νικητής δεν θα ήθελε να εμπλακεί, θα είχε πάρα πολλούς ανθρώπους που θα τον έσπρωχναν ακόμη και με το ζόρι.

Επειδή λείπει η επαφή με το μέτρο και το που πρέπει να κινείται και να σταματάει
για τον τηλεθεατή ένα παιχνίδι προορισμένο να προσφέρει μερικές ώρες διασκέδασης (όχι ψυχαγωγίας που είναι κάτι τελείως διαφορετικό, διασκέδασης) και χαλάρωσης δίνοντας μια ανάσα στο μυαλό μας από τα θέματα της καθημερινότητας που απασχολούν τον καθένα μας.

Παρακινημένοι όλοι αυτοί, πέρα από τη δική τους έλλειψη μέτρου, και από όλους τους άλλους που, επίσης χωρίς μέτρο αλλά από την αντίθετη πλευρά, προσδίδουν σημασία και αξία πέρα από κάθε όριο σε ένα απλό τηλεοπτικό προϊόν.

Τη στιγμή που όλοι μαζί οδήγησαν στο να είναι σχεδόν το μοναδικό είδος προγράμματος που παίζει στους τηλεοπτικούς δέκτες, με τις δικές τους διαχρονικές τηλεοπτικές επιλογές.

Δίνοντας μονοψήφια ποσοστά στον ίδιο τηλεοπτικό σταθμό όταν παρουσίαζε ένα τελείως διαφορετικό τηλεοπτικό προφίλ.
Τα ίδια, μετρημένα στα δάχτυλα του ενός χεριού, μονοψήφια ποσοστά που παίρνει  οτιδήποτε πιο κοντά στη ψυχαγωγία από ότι στη διασκέδαση τολμάει να προβάλει ένα τηλεοπτικό μέσο που εκπέμπει ελεύθερο σήμα.
Κυρίως οι κρατικοί τηλεοπτικοί σταθμοί…

Μουντζώνοντας χωρίς τέλος τον ίδιο τους τον εαυτό !
Και μετά. με άμετρη υποκρισία κράζουν αυτό που οι ίδιοι επέβαλαν να προβάλλεται…
Γιατί, πολύ απλά, αν όλοι αυτοί που κατακρίνουν αυτά τα τηλεοπτικά προϊόντα παρακολουθούσαν ντοκιμαντέρ αυτά δεν θα συγκέντρωναν ποσοστά κάτω από το 2%…

Για να μην πούμε πως οι περισσότεροι εξ αυτών που κράζουν το κάνουν μόνο και μόνο για τα μάτια του κόσμου ενώ στα κρυφά προσφέρουν μονάδες τηλεθέασης σε όσα κατακρίνουν δημόσια, αφού αν έχεις διάθεση να παίξεις λίγο μαζί τους εύκολα εκμαιεύεις λεπτομέρειες που μόνο όποιος παρακολουθεί με ευλάβεια ένα τηλεοπτικό προϊόν μπορεί να γνωρίζει.

Ευλάβεια που πάρα πολλοί νιώθουν την ανάγκη να εκδηλώσουν δημόσια με καταστάσεις που αγγίζουν τα όρια της απόλυτης λατρείας. Με δηλώσεις και εκδηλώσεις πίστης σε έναν απλό άνθρωπο. Δημιουργώντας την απορία ποιος λατρεύει τι.
Ο νικητής του reality το να έχει οπαδούς να ασχολούνται μαζί του, οι οπαδοί του να έχουν ένα νικητή να τους απασχολεί ή όλοι όλους;

Και γεννώντας εύλογα ερωτήματα όπως, θα μπορούσε ένας νικητής reality να διατηρήσει, όχι μόνο στο σήμερα αλλά για πάντα, πιστούς που να εκδηλώνονται με  αντιδράσεις λατρείας στο πρόσωπο του;

Σίγουρα θα είχε ανταγωνισμό από το οποιοδήποτε αντικείμενο, ακόμη και καρπό δέντρου, αφού «φρούτα» υπάρχουν υπεραρκετά να καλύψουν όλες τις εκδηλώσεις έλλειψης μέτρου.

Ακόμη και σε θέματα που θα έπρεπε να έχουν οδηγήσει στην εύρεση του εσωτερικού μέτρου, όπως η θρησκεία. Που όχι μόνο αυτό δεν συμβαίνει, αλλά η πλειοψηφία δεν παραμένει ούτε εντός των επίσημων κανόνων αυτού που ασπάζεται.
Εξωτερικεύοντας με δημόσιες συμπεριφορές την έλλειψη μέτρου που την διακρίνει.

Με αποτέλεσμα να φλερτάρει έντονα με την ειδωλολατρία προσκυνώντας αντικείμενα, με μόνο ερέθισμα την αναφορά πως έχουν σχέση με έναν άνθρωπο που η επίσημη Εκκλησία της Ελλάδας αναγόρευσε σε άγιο.

Και όλοι αυτοί οι συμπολίτες μας να μην αποκτούν συναίσθηση του μέτρου που έχασαν παρόλο που η επίσημη αρχή έχει κατακρίνει στο παρελθόν, με επίσημες ανακοινώσεις,  παρόμοιες εκδηλώσεις.

Κι ενώ για όλα αυτά, στην πραγματικότητα που 24/7 όλοι μαζί βιώνουμε, δεν υπάρχει μέτρο ώστε να μπορούμε να το περιγράψουμε πιο πετυχημένα με μια μόνο λέξη….αστείο, γελοίο, ενοχλητικό, δυσάρεστο ή τραγικό, υπάρχει ένα μετρήσιμο μέγεθος που η σχεδόν απόλυτη έλλειψη του μπορεί και δίνει ποσοστό σε κάθε μια από όλες τις λέξεις που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε και λέγεται παιδεία…

Δημιουργώντας μια κοινωνία που έφτασε, από τον τελευταίο μέχρι τον πρώτο πολίτη, να  υποφέρει από την αδυναμία τήρησης μιας φράσης δυο μόνο λέξεων (μέτρον άριστον) έστω και στην λανθασμένη εκδοχή της (παν μέτρον άριστον) με αποτέλεσμα να δίνει υπέρμετρη αξία και να απασχολείται με όσα δεν θα έπρεπε να μετράνε καθόλου…

‘Έλλειμμα παιδείας που δημιούργησε και μια κουλτούρα με βασικό γνώρισμα αυτό.
Την έλλειψη μέτρου…

 

Από μικρό κι από τρελό αλλά και από ηθοποιό του Hollywood μαθαίνεις την αλήθεια…

fax-1889056_640
Ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας (που είναι «νέα» εδώ και 43 χρόνια χωρίς όμως να έχει φέρει τίποτα νέο ή καινούργιο στο πολιτικό σκηνικό) την Τετάρτη 28/6 πέρασε μια βόλτα από το Grand Resort Lagonissi που γινόταν ένα συνέδριο του Economist.

Μιας και πέρασε λοιπόν και για να δικαιολογήσει και την παρουσία του (στο συνέδριο αλλά και στην ηγεσία του κόμματος του) μίλησε κιόλας και ανάμεσα σε όλα τα άλλα, τα χιλιοειπωμένα, τα ωραία στα αυτιά που είπε (οι συντάκτες των λόγων που εκφωνούν οι πολιτικοί αρχηγοί των κομμάτων που πάνε για κυβέρνηση έχουν εύκολη δουλειά καθώς μοιράζονται έναν κοινό για όλους λόγο, όπου απλά αλλάζουν μερικά πραγματάκια, όπως για παράδειγμα αριθμούς, για να τον ταιριάζει κάθε φορά στον τόπο και το χρόνο) ξεστόμισε και το παρακάτω:

<<….Στόχος μας είναι ένα μικρότερο, αλλά καλύτερο Κράτος. Με καλύτερη αξιοποίηση των ανθρώπινων πόρων που διαθέτει…>>

Αντί άλλου σχολίου, έχει ενδιαφέρον να δούμε πως αντέδρασαν ορισμένοι ουδέτεροι διάσημοι παρατηρητές, που μπορούν να έχουν άποψη γιατί καταφέρνουν να μπουν στην ψυχολογία μιας ελληνικής κυβέρνησης.
Κι αυτό γιατί αυτοί έρχονται για τουρισμό στην Ελλάδα, ακριβώς όπως για τουρισμό έρχονται στην εξουσία οι πρωθυπουργοί και τα κόμματα της χώρας μας.
Ιδού λοιπόν η αντίδραση τους:

 

Το μυαλό δεν συμπεριλαμβάνεται…

mind not included

Το μεγαλύτερο γέλιο που μπορεί να προσφέρει το διαδίκτυο είναι όταν οι κολλημένοι και οι συνωμοσιολόγοι αποφασίζουν να το παίξουν ντετέκτιβ.

Κι αυτό γιατί παρασύρονται από ένα εξωτικό κοκτέιλ που πλημμυρίζει τον εγκέφαλο τους, ανεβάζει την θερμοκρασία λειτουργίας του και δεν τους αφήνει να τον χρησιμοποιήσουν όπως είναι σχεδιασμένος. Δηλαδή ψυχρά και χωρίς συναισθηματικές χημικές παρεμβολές.

Εξωτικό κοκτέιλ που αποτελείται από αναρίθμητα συστατικά.
Σαν να γύρισε ο μπάρμαν και να ξεκίνησε να βάζει για ένα ολόκληρο λεπτό ο,τι έβρισκε μπροστά του. Τόσο είναι άλλωστε που κάθονται να το σκεφτούν ή να το ψάξουν.
Το πολύ ένα λεπτό…Χρόνος αρκετός για να φτιάξει κάποιος και να πιει ένα εξωτικό κοκτέιλ που θα μειώσει την αντιληπτική του ικανότητα και τα αντανακλαστικά του σε ψεύτικα ερεθίσματα.

Συστατικά που έχουν να κάνουν κυρίως με στερεοτυπικές πεποιθήσεις, προδιάθεση για εύκολες και βολικές εξηγήσεις, μια δόση (μικρή ή μεγάλη, εξαρτάται) μανίας καταδιώξεως και όλα αυτά, σερβιρισμένα σε ένα ψηλό ποτήρι μετάθεσης ευθυνών σε άγνωστους ή ανύπαρκτους εχθρούς…

Εξωτικό κοκτέιλ φουλ στο συναισθηματικό αλκοόλ που ποτίζει τους νευρώνες του εγκεφάλου τους και βραχυκυκλώνει τις συνάψεις. Έτσι αυτές δεν μπορούν να λειτουργήσουν σωστά και να ενώσουν τις πληροφορίες με τρόπο που να δίνει σωστό αποτέλεσμα ή να ανοίγει ορθές διαδρομές σκέψης.

Σαν κάτι επαγγελματίες συνωμοσιολόγους με εντυπωσιακά πιασιάρικο όνομα που πέτυχα στο διαδίκτυο (όλοι οι πονηροί επαγγελματίες ή απλά πυροβολημένοι, ντόπιοι και ξένοι, διαλέγουν γουαου ονόματα, οι πρώτοι για να προωθούν τον εαυτό τους, οι δεύτεροι γιατί βαυκαλίζονται πως είναι έξυπνοι) που για να προωθήσουν τον «επαγγελματικό» τους χώρο, «πότισαν» με αυτό το κοκτέιλ τους πρόθυμους να πιουν.

(δεν παραθέτω link για να μην τους διαφημίσω σε επιρρεπείς στο συγκεκριμένο κοκτέιλ…)

Ένωσαν λοιπόν μια φωτογραφία από τον ουρανοξύστη που κάηκε στο Λονδίνο και από ένα κτίριο του συμπλέγματος του WTC που έπεσε μετά την επίθεση στις 9/11 με λεζάντα πως η επίθεση τον Σεπτέμβριο του ’11 ήταν στημένη (επειδή το πρώτο καιγόταν μία μέρα και δεν έπεσε ενώ το άλλο έπεσε σε 7 ώρες)

Έτσι έδωσαν τροφή σε άπειρους ηλίθιους να αντιστοιχήσουν την δεύτερη φωτογραφία με τους δίδυμους πύργους και να καταλήξουν πως όχι μόνο η 9/11 ήταν στημένη καταστροφή αλλά και ότι οι πύργοι δεν έπεσαν από τα αεροπλάνα αλλά από εκρηκτικά, όπως ισχυρίζονται οι πονηροί επαγγελματίες συνωμοσιολόγοι αυτής της ομάδας για το μικρότερο κτίριο.

Επειδή, σύμφωνα με την εξαιρετική, σε βάθος ανάλυση που έκαναν, φλόγες στη μια περίπτωση, φλόγες στην άλλη, θα έπρεπε να έχει πέσει και ο ουρανοξύστης στην Αγγλία…

Γιατί έχει άπειρους ηλίθιους που παρασύρονται από αυτές τις εντυπωσιακές «πονηρές» φωτογραφίες και τους φαινομενικά έξυπνους συσχετισμούς και επηρεασμένοι από όλα τα παραπάνω, όχι απλά αποδέχονται χωρίς δεύτερη σκέψη μια τόσο γελοία θέση, αλλά παίρνουν την ηλιθιότητα και την εκτείνουν στο απώτερο διάστημα !

Συσχετισμοί που δεν στέκονται ούτε λεπτό «όρθιοι» ακόμη και για το μυαλό ενός μωρού. Μόνο για τα μυαλά μωρών…

Γιατί έχει μεγάλη σχέση μια πυρκαγιά σε ένα κτίριο 24 ορόφων  με μια φωτιά σε ένα κτίριο 47 ορόφων ενώ έχουν πέσει δίπλα του δυο τέρατα…

Πόσο μάλλον (με την εξέλιξη της σύγκρισης) με το να «τρώει» ένα κτίριο ένα ολόκληρο Boeing 767 με 10.000 λίτρα καυσίμου!

Ειδικά όταν το πρώτο έχει 67 μέτρα ύψος ενώ οι δίδυμοι πύργοι του WTC είχαν πάνω από 415 μέτρα. Δηλαδή ήταν 6 φορές ψηλότεροι !

Αυτές όμως οι λεπτομέρειες και τα στοιχεία είναι πνιγμένα στο συναισθηματικό αλκοόλ που ποτίζουν τους εαυτούς τους όσοι φτιάχνουν ή πιστεύουν τέτοιες εξηγήσεις και δεν φτάνουν ποτέ εκεί που πρέπει, μέσω τους εγκεφάλου τους.

Γιατί είναι π.χ πολύ πιο βολικό αλλά και τονωτικό για τον εγωισμό κάποιων, να ανακαλύπτουν σκοτεινές δυνάμεις που μας σκοτώνουν, ψεκάζουν καρκίνο κλπ τις οποίες ξεμπροστιάζουν μέχρι να ξυπνήσουν και οι άλλοι και εκεί να τελειώνει ο ρόλος τους.

Αντί να σκεφτούν το άβολο, πως και αυτοί είναι μέρος όλων όσων αφήνουν να δημιουργούνται οι συνθήκες που επιτρέπουν, ωθούν ή δίνουν άλλοθι σε κάποιους, από όλες τις πλευρές, να καταστρέφουν και να σκοτώνουν ή πως είναι και αυτοί μέρος όλων όσων θυσιάζουν χωρίς όρια την υγεία τους, με τον τρόπο που ζούνε.
https://365meres.wordpress.com/2012/11/22/to-spilaio-tou-platona-anavathmistike/ )

Και καταλήγουμε να ζουν ανάμεσα μας άνθρωποι όπως οι πιστοί αυτής της ομάδας, που ενώ νομίζουν πως ανήκουν σε μια ελίτ που θα άξιζε να έχει σαν τίτλο το ελεύθερη σκέψη, το μόνο που έχουν τόσο…free που δεν το έχουν μαζί τους από τότε που γεννήθηκαν, είναι το δεύτερο συνθετικό του ονόματος τους.

‘Η σαν κάποιον που βρήκε ένα εργαλείο στον κατάλογο των Lild Γερμανίας με τιμή 24.99 και το ίδιο στην Ελλάδα με τιμή 49.99 και έχοντας σίγουρα καταναλώσει από το κοκτέιλ, το δημοσιοποίησε χωρίς να σκεφτεί να το ψάξει περισσότερο για να μην εκτεθεί (αφού προφανώς ταίριαζε με όσα υλικά βάζει σε αυτό, δεν μπορεί να μην ήταν σωστό) και αμέσως βρέθηκαν πάρα πολλοί άνθρωποι που, με το συγκεκριμένο κοκτέιλ στο ένα χέρι, άρχισαν να το κοινοποιούν και να το μοιράζονται όπου μπορούν !
http://makpress.blogspot.gr/2017/06/2999-4999.html

Μόνο που ο «συναισθηματικά ορμώμενος» ερευνητής όπως και όσοι χωρίς ψάξιμο ασπάστηκαν την είδηση,  δεν πρόσεξαν πως στην τιμή Γερμανίας δεν συμπεριλαμβάνεται η μπαταρία, που πωλείται ξεχωριστά…

Γιατί είναι π.χ πολύ πιο εύκολο να έχουμε τους κακούς ξένους και να θεωρούμε πως κάνουμε και αντίσταση ψάχνοντας με τόσο πάθος (αγνό μεν αλλά εχθρό της λογικής) να τους ξεμπροστιάσουμε, που όταν νομίζουμε πως το κάναμε έχουμε ήδη καταναλώσει το εξωτικό κοκτέιλ που θολώνει τη κρίση μας και ακόμη κι αν δεν είμαστε αλκοολικοί με κατεστραμμένο ήπαρ, καταστρέφουμε την όποια απόπειρα ορθής σκέψης.

Ακόμη λοιπόν κι αν ο αποτυχημένος, πιθανότατα ανώνυμος, χαμένος στον απέραντο ωκεανό των σκουπιδιών και των τρολιών του διαδικτύου αρχικός….λαβράκο-κυνηγός, είναι κάποιος που σπάνια παρασύρεται να οδηγήσει την σκέψη του έχοντας καταναλώσει από το συγκεκριμένο κοκτέιλ και το κατάλαβε αργότερα από μόνος του, έχει ήδη προσφέρει, σαν άλλος τρελός μπάρμαν, το φευγάτο κοκτέιλ σε άπειρους άλλους περιστασιακούς ή αθεράπευτους πότες, οι οποίοι πήραν την δόση που χρειαζόταν ώστε να νομίζουν πως λειτουργούν σωστά.

(Και κάπως έτσι, εξαιτίας όλων αυτών, τέτοιες δήθεν ειδήσεις καταλήγουν viral.
Με συνδυασμό όλων των εννοιών που έχει η λέξη. Της ταχύτατης εξάπλωσης τους, σαν επικίνδυνος ιός, στον κοινωνικό ιστό μέσω του διαδικτύου)

Τόσο ισχυρή δόση, που ακόμη κι αν κάποιος απλά την πάτησε και θελήσει να το μαζέψει για την δική του υστεροφημία, μέχρι και πουλημένο παίζει να τον πούνε (όσοι τον ξέρουν) που τα πήρε για να αλλάξει άποψη.

Τόσο μάλιστα είναι το κακό που κάνουν (όσοι πίνουν από αυτό το κοκτέιλ) στους εαυτούς τους, που ξέχασαν ή δεν έχουν καταλάβει κάτι πάρα πολύ απλό.

Όταν γεννιέται κάποιος παίρνει το σώμα με όλα τα μέλη και τα όργανα, ακόμη και τον εγκέφαλο, όμως το μυαλό δεν συμπεριλαμβάνεται και πρέπει να το αποκτήσει ο ίδιος, στην πορεία, ξεχωριστά…

Η συμμορία της ΕΠΟ και της Superleague

old-farm-house-2096646_640

Αφού το διαιτητικό δικαστήριο που αποτελείται από τακτικούς δικαστές έκρινε παράτυπη (sic) τη ψηφοφορία των προέδρων για την αφαίρεση βαθμών για το θέμα Πορτουλίδη και επέστρεψε τους βαθμούς στον Ηρακλή, εκπρόσωποι της λίγκας είπαν off the record στους εκπροσώπους των ΜΜΕ πως ο Ηρακλής «είναι υποβιβασμένος ο,τι και να γίνει» !

(και αφού είναι ήδη υποβιβασμένος,  ποιος ο λόγος και η σπουδή τους να εκτεθούν κάνοντας τη παράτυπη ψηφοφορία για το θέμα Πορτουλίδη);

Και το είπαν αυτό καθιστώντας σαφή τη πρόθεση τους να ισχύσει επιλεκτικά ποινή υποβιβασμού για τη μη αδειοδότηση την ώρα που κάτι τέτοιο δεν προβλέπεται Π-Ο-Υ-Θ-Ε-Ν-Α στη προκήρυξη του πρωταθλήματος!
Και μάλιστα όχι απευθείας υποβιβασμού στην κατώτερη κατηγορία αλλά, σε ένα άλμα λογικής, με τη βολική κατάληψη της τελευταίας θέσης της βαθμολογίας ώστε να ευνοηθεί και σε αυτή τη περίπτωση -τι σύμπτωση- ο Λεβαδειακός και ο Κομπότης όπως ακριβώς επιθυμούσαν να συμβεί με το θέμα Πορτουλίδη.
Κομπότη που πάρα το γεγονός πως του έχει απαγορευθεί η ενασχόληση με το ποδόσφαιρο δεν τον ενοχλεί κανένας, απλά και μόνο γιατί έβαλε μπροστά ένα αχυράνθρωπο.
Ίδιες παρατυπίες (sic) και άλματα λογικής που έγιναν και το 2011.
Τότε που μια πράξη που επέφερε 50 χιλ. πρόστιμο εκδικάστηκε αυθαίρετα με άλλο άρθρο που προέβλεπε απευθείας υποβιβασμό.
Που όμως, επειδή ο απευθείας υποβιβασμός δεν συνέφερε – τότε – τον Αστέρα Τρίπολης και τον Μποροβήλο, με μια εξίσου απίθανη επίδειξη κοπτοραπτικής εφάρμοσαν μόνο το μισό του άρθρου και αντί για απευθείας υποβιβασμό τοποθέτησαν πάλι τον Ηρακλή στη τελευταία θέση για να μην ανέβει ομάδα από την δεύτερη κατηγορία.
Παρόμοιες ομορφιές βιώνουμε και φέτος.
Η βρωμιά και η δυσωδία αυτής της συμμορίας που λέγεται «συνεταιρισμός» δεν έχει τέλος…
Υ. Γ.

Το ότι μια ομάδα έχει αδύναμο, ανίκανο, άφραγκο-επικίνδυνο -ή δεν ξέρω και εγώ τι άλλο- πρόεδρο (που όλοι οι υγιείς σκεπτόμενοι στην οικογένεια της ψάχνουν τρόπο να απεμπλακούν από αυτόν όμως τα κενά νόμου και η μέχρι τώρα έλλειψη πολιτικής βούλησης τους δυσκολεύουν) δεν σημαίνει πως αυτή η ποδοσφαιρική ομάδα πρέπει να γίνεται έρμαιο στις ορέξεις του κάθε διαπλεκόμενου και του κάθε περίεργου κυκλώματος και να είναι μονίμως το εύκολο θύμα για τον λόγο πως είναι τεράστια σαν μέγεθος για να μπει σε κάποιο άρμα αλλά ανύπαρκτη διοικητικά ώστε να αμυνθεί.

Και μονίμως αυτή η ομάδα, που ενώ Π-Α-Ν-Τ-Α σώζεται εντός των αγωνιστικών χώρων να πέφτει από αποφάσεις παρμένες σε κάποια σκοτεινά γραφεία που έχουν ως κλειδαριά πρακτικές που συναντώνται στη μαφία με όρους εμπιστευτικότητας και άλλες σκοτεινές συμφωνίες και συναλλαγές, να έχει συγκεκριμένο όνομα. Ηρακλής…

Γι αυτό σε ένα ευνομούμενο κράτος υπάρχουν οι νόμοι. Για να προστατεύουν τον αδύναμο. Και εδώ πρέπει να ισχύσουν επιτέλους οι πραγματικοί νόμοι και όχι ο νόμος της παράγκας του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Αρκετά!!!

Save

Save

Save

Save