Category Archives: Διαδίκτυο

Παράθυρα ανοιχτά σε κακοποιούς (updated).


Update 9/7/21
Λόγω της σοβαρότητας του προβλήματος η Microsoft κυκλοφόρησε μπάλωμα εκτός προγραμματισμού ακόμη και για τα Windows 7 παρότι εδώ και ένα χρόνο δεν υποστηρίζονται επίσημα με ενημερώσεις ασφαλείας.
Οπότε, όποιος δεν έλαβε αυτόματα το patch, ας φροντίσει να το εγκαταστήσει.
Κοιτάξτε προς το τέλος της σελίδας του παρακάτω συνδέσμου, στο security updates:
https://msrc.microsoft.com/update-guide/vulnerability/CVE-2021-34527

Αρχικό κείμενο:
Δεν πέρασε ούτε μια εβδομάδα από το πρόβλημα ασφαλείας στα Windows με το ψηφιακό πιστοποιητικό που έδωσε η Microsoft σε πρόγραμμα οδήγησης φορτωμένο με κακόβουλο λογισμικό και παρουσιάστηκε καινούργιο.

Αυτή τη φορά πολύ σοβαρότερο γιατί δεν έχει να κάνει μόνο με άτομα που παίζουν παιχνίδια στον υπολογιστή (παίκτες μόνο στην Ασία σύμφωνα με την εταιρεία όμως άμα θέλουμε την πιστεύουμε) αλλά αφορά δυνητικά όλους τους χρήστες Windows, ανεξαρτήτως έκδοσης.

Αυτή η ανακαλυφθείσα ευπάθεια στα Windows (που η ίδια η Microsoft παραδέχθηκε/ανακοίνωσε) στη Windows Print Spooler Service δίνει τη δυνατότητα για απομακρυσμένη εκτέλεση κακόβουλου κώδικα σε επίπεδο system-level, στο υψηλότερο δηλαδή επίπεδο δικαιωμάτων.

Για να ειπωθεί απλοϊκά, ο SYSTEM είναι ένας «αόρατος» λογαριασμός και υπάρχει για να εκκινεί το σύστημα απαραίτητες διεργασίες που ενεργοποιούνται πριν συνδεθεί ένας απλός χρήστης, όπως το υποσύστημα τοπικής αρχής ασφαλείας (LSASS).

Δεν θέλει λοιπόν πολλή φαντασία για να αντιληφθεί κανείς πόσο μεγάλο είναι το πρόβλημα αφού με τέτοια ελευθερία μπορεί κάποιος χωρίς φυσική πρόσβαση στον υπολογιστή να εγκαταστήσει κακόβουλο λογισμικό, να κάνει ό,τι αλλαγή θέλει σε αρχεία του συστήματος αλλά και προσωπικά αρχεία του χρήστη, ακόμη και να δημιουργήσει κρυφό λογαριασμό με πλήρη δικαιώματα.

Η μόνη λύση μέχρι να δημιουργήσει (κάποια στιγμή) μπάλωμα είναι η απενεργοποίηση αυτού του συστήματος.
Φυσικά θα χαθεί η δυνατότητα για εργασίες εκτύπωσης αλλά από το να χαθεί ο έλεγχος και η κυριότητα του υπολογιστή κάποιου, μικρό το κακό.

Για την απενεργοποίηση σε Windows 10 τα βήματα που πρέπει να γίνουν είναι τα εξής:
(Οι οδηγίες από το WindowsSentral.com)

1. Κλικ στο κουμπί έναρξης.
2. Γράφετε PowerShell στο πεδίο search.
3. Δεξί κλικ στο πρώτο αποτέλεσμα και επιλογή να το τρέξετε ως διαχειριστές.
4. Γράφετε την παρακάτω εντολή για να σταματήσει να τρέχει η συγκεκριμένη υπηρεσία και πατάτε Enter:
Stop-Service -Name Spooler -Force
5. Γράφετε την παρακάτω εντολή για να μην ξεκινήσει σε μια επόμενη επανεκκίνηση και πατάτε Enter:
Set-Service -Name Spooler -StartupType Disabled

Στη συνέχεια περιμένετε να διαβάσετε πως η Μικρομαλακή (είναι γνωστό πως δεν την έχω σε εκτίμηση αλλά οι περισσότεροι φίλοι μου και γνωστοί την χρησιμοποιούν) έφτιαξε και μοίρασε μπάλωμα για αυτή την ευπάθεια με κάποια επόμενη ενημέρωση ασφαλείας ώστε να την ενεργοποιήσετε ξανά (αλλάζοντας τις δύο παραπάνω εντολές με τις ακόλουθες: 1. Set-Service -Name Spooler -StartupType Automatic 2. Start-Service -Name Spooler) και αφού ησυχάσετε από αυτό το πρόβλημα, μετά απλά περιμένετε πότε θα εμφανιστεί το επόμενο.
(Αν τύχει να το μάθετε…)



Rootkit malware με τις ευλογίες της Microsoft

H Microsoft έδωσε ψηφιακό πιστοποιητικό έγκρισης-ασφαλείας (code-signing) σε πρόγραμμα οδήγησης που χρησιμοποιούν κυρίως gamers που στη συνέχεια αποδείχθηκε πως ήταν φορτωμένο με rootkit malware.

Rootkit χαρακτηρίζεται το κακόβουλο λογισμικό που λειτουργεί σε επίπεδο υπερχρήστη. Root, στον κόσμο του Unix (και μετέπειτα του Linux) είναι το αντίστοιχο του superuser στα Windows που σημαίνει πως τέτοιου είδους κακόβουλο λογισμικό μπορεί να καταλήξει πολύ δυσκολότερο να αφαιρεθεί και να ανιχνευθεί με τη συνήθη διαδικασία από ένα αντιιικό πρόγραμμα.

To θέμα με το κενό ασφαλείας στον σχεδιασμό/φιλοσοφία των Windows σε σχέση με το Linux είναι πως ένας χρήστης μπορεί να λειτουργεί συνεχώς τον υπολογιστή του με λογαριασμό με τέτοια δικαιώματα που καθιστά την εγκατάσταση κακόβουλου λογισμικού πολύ ευκολότερη ενώ στo Linux ο λογαριασμός που το σύστημα δημιουργεί κατά την εγκατάσταση είναι περιορισμένης πρόσβασης.

Όπως και το γεγονός πως τα αρχεία του χρήστη βρίσκονται στον ίδιο χώρο με αυτά του συστήματος ενώ στο Linux το λειτουργικό δημιουργεί (ας δεν θέλει δικαίωμα του να το από-επιλέξει και να ρισκάρει) ξεχωριστό διαμέρισμα με τα προσωπικά του αρχεία και ρυθμίσεις καθιστώντας τα πάντα λιγότερο ευάλωτα και ακόμη και την επανεγκατάσταση παιχνιδάκι αφού τα πάντα, από φωτογραφίες μέχρι οι σελιδοδείκτες του browser του και τον περιμένουν εκεί που τα είχε αφήσει.

Όταν λοιπόν έρχεται και το πρόγραμμα ενός τρίτου κατασκευαστή με ψηφιακή υπογραφή της Microsoft πως ακριβώς να προστατευτεί ο τελικός χρήστης από την έκθεση σε κίνδυνο;

https://arstechnica.com/gadgets/2021/06/microsoft-digitally-signs-malicious-rootkit-driver/


Κίνδυνο απώλειας του αποκλειστικού ελέγχου του υπολογιστή του καθώς ένα rootkit μπορεί να οδηγήσει ένα pc να γίνει μέρος ενός δίκτυο μολυσμένων υπολογιστών (Botnet) που κάνουν αυτοματοποιημένες-συντονισμένες εργασίες προς όφελος διαδικτυακών κακοποιών.

Κίνδυνο (το χειρότερο) υποκλοπής προσωπικών στοιχείων. Από κωδικούς στα κοινωνικά δίκτυα μέχρι αριθμούς πιστωτικής και κωδικών web banking.

Γι αυτό και στις διαδικτυακές συναλλαγές, το καλύτερο είναι να χρησιμοποιούνται προπληρωμένες κάρτες. Ειδικά τώρα που μέσω των εφαρμογών για smartphones που οι τράπεζες έχουν δημιουργήσει μπορεί κάποιος να δημιουργήσει μια άυλη prepaid κάρτα μέσα σε δυο λεπτά.

Ειδικά οι χρήστες Windows που είναι περισσότερο ευάλωτοι για πάρα πολλούς λόγους (φιλοσοφία-σχεδιασμός λειτουργικού, φιλοσοφία την οποία αναπτύσσουν οι ίδιοι λόγω του λειτουργικού που χρησιμοποιούν και της ανύπαρκτης προδιάθεσης για ψάξιμο που αυτό δημιουργεί γι αυτό και ελάχιστοι είναι αυτοί που «ανοίγουν» από μόνοι τους τα παράθυρα και ανακαλύπτουν πως υπάρχει ένας ολόκληρος, καλύτερος κόσμος εκεί έξω, πέρα από αυτόν που βλέπουν πίσω από τα κλειστά windows του υπολογιστή τους) πρέπει να υιοθετήσουν αυτή τη πρακτική χωρίς εκπτώσεις.

Επιστρέφοντας στο συγκεκριμένο rootkit malware, όσοι παίζουν παιχνίδια στα Windows ας ψαχτούν μήπως και το έχουν εγκαταστήσει με τις ευλογίες της Microsoft. Ακούει στο όνομα Netfilter.


Αν κάποιος το εγκατέστησε και μολύνθηκε όχι απλά ακούει, παρακούει και μάλιστα με όλες τις ερμηνείες της λέξης αφού ένα rootkit μπορεί:
α) Να κάνει τον υπολογιστή να μην ακούει σωστά τις εντολές που παίρνει.
β) Να οδηγήσει ένα πρόγραμμα να μη συμμορφώνεται με όσα έχει σχεδιαστεί μόνο να κάνει.
γ) Να γίνει τα μάτια και τα αυτιά ενός κακοποιού «ακούγοντας» τα πάντα.
(Και τι ωραίος ήχος που είναι στα αυτιά του η μετατροπή όλων των 10101111000 στους αριθμούς μιας πιστωτικής…)

H Microsoft έχει δημιουργήσει σχετική σελίδα αλλά το καλύτερο που έχει να κάνει κάποιος είναι να ανοίξει το pc του σε safe mode και να βάλει ένα τρίτο, καλύτερο από αυτό που παρέχει η εταιρεία, αντιικό πρόγραμμα να ψάξει, όπως το παρακάτω, γιατί ποτέ δεν ξέρεις πως μπορεί να έχει μεταλλαχθεί ένα rootkit (και με τα Windows καλό είναι να γίνεται τέτοιος έλεγχος μια φορά το μήνα για παν ενδεχόμενο) γιατί η ασφάλεια ενός υπολογιστή δεν είναι παιχνίδι:
https://www.malwarebytes.com/antirootkit

Όσοι πάλι δεν παίζουν παιχνίδια με την ασφάλεια τους με το να παίζουνε Microsoft τα μηχανήματα τους μπορούνε απλά να ενημερώνουνε ενώ γελάνε από τη μια και θυμώνουν (όπως πρέπει να κάνουν και όσοι χρήστες Windows την διαβάσουν) από την άλλη με την σχεδόν εριστική και γεμάτη ασέβεια προς τους πελάτες της (μη ξεχνάτε πως όσοι τρέχετε Windows δεν έχετε πληρώσει μόνο για τα υλικά εξαρτήματα του υπολογιστή αλλά και για το λειτουργικό σύστημα) ανακοίνωση που εξέδωσε, μιλώντας για περιορισμένη γεωγραφική επίπτωση και -το χειρότερο- ξεχωρίζοντας εταιρικούς από οικιακούς (προφανώς οι μαλάκες για την μικρομαλακή) χρήστες.

In the year 8510 – part two





Αν ένα καλό έχει αυτή η κυβέρνηση αυτό είναι ο #Πιερρακάκης.
Όμως θέλει δύο θητείες μέσα στο νερό ο άνθρωπος για να καταφέρει να μας πάει εκεί που πρέπει, με το πέλαγος των παρατράγουδων του συστήματος με το οποίο έχει να παλέψει.

Σε συνέχεια λοιπόν του προχθεσινού μου άρθρου για την νοσοκομειακή γραφειοκρατία (https://365meres.wordpress.com/2021/05/18/in-the-year-8510/) και την επταήμερη αναρρωτική είπα να δοκιμάσω να κάνω ηλεκτρονικά την αίτηση για την αποζημίωση από το ΙΚΑ ώστε να αποφύγω να ζορίσω το πόδι με το διάστρεμμα.

Μπαίνω στο site του #ΕΦΚΑ, συνδέομαι με τους κωδικούς του taxisnet, βάζω ΑΦΜ και ΑΜΚΑ, εμφανίζεται η καρτέλα μου, ανοίγω τη φόρμα υποβολής, φτάνω στο στάδιο που δηλώνεις τη γνωμάτευση, πρώτο πεδίο ζητάει κωδικό.

Ψάχνω το χαρτί, πουθενά κωδικός.
Κοιτάω (για πλάκα περισσότερο) στη σφραγίδα που έπρεπε να περιμένω από τις 06:30 να πάει 07:30 για να την πάρω, εννοείται τίποτα.
Το μόνο που μοιάζει με τέτοιον είναι ο αριθμός πρωτοκόλλου που περίμενα να πάει 08:00 για να τον βάλουν στο χαρτί αλλά φυσικά και δεν είναι αυτός.
Ο κωδικός αφορά μόνο σε ηλεκτρονικές γνωματεύσεις.

Κοιτάζω δίπλα στη φόρμα, έχει και επιλογή για υποβολή χειρόγραφης γνωμάτευσης.
Πάλι καλά, σκέφτομαι.
Κάνω κλικ και μου ζητάει τα στοιχεία του γιατρού.
Κοιτάω τη σφραγίδα που έβαλε όταν υπέγραψε τη γνωμάτευση και ξεκινάω να τα συμπληρώνω.
Ειδικότητα: Χειρουργός ορθοπεδικός, τσεκ.
Όνομα και επώνυμο: Χ.Π, τσεκ.
ΑΜΚΑ γιατρού: Τσουκ.

Γιατί τσουκ; Δεν φαίνονται καθαρά τα νούμερα και τα καπελώνει και η υπογραφή. Εδώ που φτάσαμε όμως δεν υπάρχει γυρισμός.
Βάζω το όνομα στο διαδίκτυο, τίποτα.
Βάζω το όνομα, βάζω και το νοσοκομείο, βάζω και την πόλη και ως εκ θαύματος μου εμφανίζει μια σελίδα του νοσοκομείου με μια λίστα με ονόματα, ανάμεσα και το δικό του, όλα με το ίδιο τηλέφωνο.

Καρφίτσωμα το εύρημα, παίρνω τηλέφωνο την άλλη μέρα το πρωί, το σηκώνει κάποιος, εξηγώ την κατάσταση, ευγενικότατος αυτός που απάντησε, ψάχνει λίγο, μαθαίνω το πολυπόθητο ΑΜΚΑ.

Ανακουφισμένος επιστρέφω στη φόρμα υποβολής, πάλι από την αρχή φυσικά η διαδικασία, βάζω και το ΑΜΚΑ του γιατρού και καταφέρνω να περάσω στην επόμενη πίστα (θα έλεγα σελίδα αλλά τόση προσπάθεια ούτε σε βιντεοπαιχνίδι μυστηρίου) που επιλέγεις υποκατάστημα του ασφαλιστικού σου φορέα.

Λογότυπο ΙΚΑ, από κάτω το απόλυτο κενό.
Reload από το κουμπί του browser, τίποτα.
F5 από το πληκτρολόγιο, τίποτα.
Ctrl+F5 για πιο hardcore ανανέωση, τίποτα.
Να δεις που οι ηλίθιοι δεν έχουν φτιάξει τη φόρμα να λειτουργεί και με Firefox, σκέφτομαι και αλλάζω οθόνη.

Ανοίγω τον Google Chrome, πάω ξανά στην αρχική σελίδα εισόδου στην εφαρμογή και… φρενάρω γιατί δεν έχω κωδικούς δικούς μου σε αυτόν τον περιηγητή αφού τον χρησιμοποιεί η γυναίκα μου.

Ανοίγω πάλι τον FF, πάω στα ενδότερα του, ψάχνω τους κωδικούς για το taxis, τους περνάω copy-paste στη σελίδα που άνοιξα στον Chrome, πατάω επόμενο, ξανά η διαδικασία από την αρχή, τώρα όμως πάω σφαίρα μετά από τόσες επαναλήψεις, φτάνω στη πίστα με το λογότυπο ΙΚΑ και Yeeeesss, φορτώνει κανονικά όλη η σελίδα.

Αν ήταν κανονικό παιχνίδι θα έπρεπε να ακούγεται μουσική και να σκάνε ψηφιακά πυροτεχνήματα αλλά επειδή ξέρουν πως παίζουν με τα νεύρα μας αυτοί που έφτιαξαν τη σελίδα ήταν πιο εγκρατείς με τον κώδικα.

Εκεί όμως που ανοίγει η λίστα δεν σου εμφανίζει βάσει της διεύθυνσης σου και των λοιπών στοιχείων σου ένα συγκεκριμένο υποκατάστημα αλλά σου ζητάει να επιλέξεις, από όλη την Ελλάδα, σε ποιο υποκατάστημα ανήκεις.

Κι άντε, αποκλείεις αυτομάτως των άλλων πόλεων αλλά αν είσαι Θεσσαλονίκη μένει και πάλι ένα κατεβατό. Κι αν δεν ξέρεις; Και βασικά, από που να το ξέρεις;

Ευτυχώς για εμένα, το πρωινό μετά τη γνωμάτευση και μιας και από αναμονή σε αναμονή είχε περάσει ένα δίωρο, είχε ανοίξει προ ώρας το πολυϊατρείο του ΙΚΑ στην Αγγελάκη.
Και επειδή από το νοσοκομείο δεν ήξεραν να μου πουν με σιγουριά αν αρκεί το χαρτί τους για την εταιρεία και για να προχωρήσει η υπόλοιπη διαδικασία, κατέβηκα για σιγουριά, κι ας μου πήρε κάμποση ώρα κούτσα κούτσα για να ζορίσω όσο λιγότερο γινόταν το πόδι με το διάστρεμμα, να σιγουρευτώ.

Ευγενέστατες εκεί και η υπάλληλος και η προϊσταμένη μου είπαν πως είναι ΟΚ και όταν ρώτησα που πηγαίνω το χαρτί από τη δουλειά μου είπαν πως όσοι είμαστε της δικής μου περιοχής τα πηγαίνουμε στην Αριστοτέλους.
Έτσι ήξερα τι να επιλέξω από το κουίζ της φόρμας.
Γιατί διαφορετικά, λόγω απόστασης έπαιζε 50-50 και το υποκατάστημα της Τούμπας. Και στο 50-50 μιας ερώτησης έχουν χαθεί χιλιάδες ευρώ σε τηλεπαιχνίδι, ευκολάκι να χαθεί και μια ηλεκτρονική αίτηση για αποζημίωση μερικών ημερών στον λαβύρινθο του ελληνικού δημοσίου.

Τελειώνω τέλος πάντων και με αυτό και ενεργοποιείται το κουμπί
«Ανέβασμα γνωμάτευσης – PDF ή εικόνα. Μέγιστο μέγεθος 3 MB».

Βάζω τη γνωμάτευση στον πάγκο της κουζίνας, την βγάζω φωτογραφία με το κινητό, την ανεβάζω στο Google drive, πάω στο pc.
Δεν την κάνεις PDF για πιο σίγουρα, σκέφτομαι. Μπας και σαν εικόνα έχουν κανένα περιορισμό στα πρότυπα και σε πετάξει πάλι στην αρχή.

Όπως π.χ. έχουν στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας για τις φωτογραφίες σε δημόσια έγγραφα που ζητάνε στο CD να είναι το αρχείο μόνο jpg2000 και αν είναι απλή jpeg ή png ή TIFF (το κορυφαίο από πλευρά ποιότητας φορμάτ) δεν τη δέχονται.

Την ανοίγω λοιπόν στο GIMP, export as PDF, 27 MB το τελικό αρχείο.
Δεν πτοούμαι, πάω scale file, με την τέταρτη φορά που το φέρνω στα 2.6 το σώζω, το ανεβάζω στη φόρμα, πατάω υποβολή.

Γκριζάρει το κουμπί, περνάει μισό λεπτό, γκρίζο, περνάει ένα λεπτό, γκρίζο ακόμη το κουμπάκι και εκεί αρχίζεις ναι σκέφτεσαι:
Ανεβαίνει; Κόλλησε; Να πατήσω κάτι; Κι αν την πατήσω και αρχίσω από την αρχή; Πάω κάνω ένα καφέ, επιστρέφω και εκεί που δεν ξέρω πως να περάσω αυτή τη πίστα, στα τρία και κάτι λεπτά αλλάζει η σελίδα και εμφανίζεται ένα:
«Η υποβολή ολοκληρώθηκε, ο εργοδότης θα ενημερωθεί στο email του. ταδε@ταδε.gr«

Λίγο ακόμη και θα είχαμε τρελά πανηγύρια όπως όταν έβαλε ο Χαριστέας τη κεφαλιά στον τελικό του Euro 2004.

Γι αυτό ξαναλέω.
Ακόμη κι αυτό έμοιαζε σαν ταινία επιστημονικής φαντασίας πριν πέντε χρόνια. Ακόμη κι όταν ήρθαν οι -υποτίθεται- προοδευτικοί αριστεροί αντί να κάνουν κάτι χρηστικό τεχνολογικά έφτιαξαν διαστημική υπηρεσία, τα τρολ.
Και θα συνέχιζε να μοιάζει με τέτοια ακόμη και με τους τωρινούς αν δεν αναλάμβανε τα θέματα ψηφιακής διακυβέρνησης ο Πιερρακάκης.

Όμως πολλά που σε σχέση με το παρελθόν μοιάζουν επιστημονική φαντασία ακόμη μοιάζουν σαν ανέκδοτο σε σύγκριση με τα βόρεια κράτη που πρέπει να πλησιάσουμε και δημιουργούν άρθρα σαν και αυτό.


Γι αυτό και μια τετραετία μόνο, πάντα με αυτόν τον άνθρωπο στη συγκεκριμένη θέση, δεν αρκεί για να φτάσουμε σε σημείο τέτοιο που αυτό το άρθρο δεν θα είναι επίκαιρο.
Αν το κάνω αναδημοσίευση και το 2022 αλλάζοντας τις ημερομηνίες θα είναι εξίσου σύγχρονο όπως είναι σήμερα.
Θέλω όμως να πιστεύω πως με αυτόν στο τιμόνι του συγκεκριμένου υπουργείου σε δυο-τρία χρόνια θα γίνει ιστορία που ανήκει στο παρελθόν.

Προσωπικά, για αυτόν και μόνο και εφόσον δεσμευτεί ρητά κάποιος πως και σε μια επόμενη κυβέρνηση δεν θα τον πειράξουν και θα τον αφήσουν να κάνει απρόσκοπτα αυτό που ξεκίνησε και ξέρει καλά θα ψήφιζα το κόμμα που κυβερνά σήμερα.

Για να μπορώ στο άμεσο μέλλον να τελειώνω με τα γραφειοκρατικά σε πέντε λεπτά σε ένα γραφείο και όχι σε δύο ώρες και να μπορώ – γιατί όχι– προτού καν φύγω από το νοσοκομείο ή τον γιατρό να έχω τελειώσει και με όλα όσα θα αφορούν σε μια αναρρωτική άνω των τριών ημερών.

Με αυτό αλλά και με οποιοδήποτε άλλο θέμα αφορά στην εξοικονόμηση χρόνου και χρήματος από πολίτες και κράτος.

Κακόβουλο Android λογισμικό στοχεύει χρήστες με νοοτροπία Windows

Πάρα πολλοί χρήστες έχουν πλέον τα κινητά τους ως την μοναδική συσκευή που χρησιμοποιούν για τις διαδικτυακές τους περιηγήσεις.
Είτε αφορά τα κοινωνικά δίκτυα, είτε να ακούσουν μουσική και να δουν ταινίες, είτε να χρησιμοποιήσουν GPS πλοηγό όταν ταξιδεύουν.

Πάρα πολλοί όμως από αυτούς ήρθαν από τον κόσμο των Windows όπου το 90% των καλών προγραμμάτων που έπρεπε να εγκαταστήσουν για να κάνουν τη δουλειά τους καλύτερα τα έβρισκαν με αναζήτηση στο διαδίκτυο.

Πήγαιναν σε διάφορες ιστοσελίδες, κατέβαζαν το εκτελέσιμο (.exe) του λογισμικού που ήθελαν, το έτρεχαν, τα Windows τους ζητούσαν επανεκκίνηση του υπολογιστή και όταν αυτός άνοιγε πάλι το πρόγραμμα που κατέβαζαν είχε κολλήσει πάνω στο σύστημα.

Με αυτόν τον τρόπο όμως που κολλούσε ένα καθόλα νόμιμο και ασφαλές πρόγραμμα μπορούσε να κολλήσει και ένα μη ασφαλές.
Ή κάποιο που αρχικά ήταν ασφαλές αλλά στην συνέχεια έπαυε να είναι.

Γι αυτό έκαναν θραύση τα antivirus όμως αυτά λειτουργούν σε γενικές γραμμές όπως και τα εμβόλια.

Πρέπει να κυκλοφορήσει/διαδοθεί πρώτα ένας ιός για να ενημερωθούν οι λίστες τους και να φτιάξουν αντιιικό αχρείο που να τον αντιμετωπίσει.
Ή αν ήταν ένας ιός που λειτουργούσε διαφορετικά από τους υπόλοιπους, ξεφεύγοντας από το σύνηθες πρότυπο συμπεριφοράς που τα προγράμματα προστασίας έχουν σχεδιαστεί να ανιχνεύουν περνούσε κάτω από τη μύτη και του καλύτερου antivirus.

Προγράμματα (τα ασφαλή και νόμιμα) που μιας και είχαν μεν προσκολληθεί πάνω στο σύστημα αλλά δεν ήταν μέρη του επίσημου λειτουργικού ζητούσαν σε διάφορες φάσεις να κάνουν ατομική ενημέρωση ή την έκαναν αυτόματα γιατί κατά την εγκατάσταση οι χρήστες είχαν τικάρει κάποιο κουτάκι που θα έκανε τη ζωή τους πιο…εύκολη με το να μην τους απασχολούν τέτοια…πεζά πράγματα όπως να δώσουν άδεια για την ενημέρωση.

Μέσω αυτής της διαδικασίας που επαναλαμβανόταν αμέτρητες φορές είχαν εθιστεί και στον βλακώδη (Windows logic) τρόπο που εγκαθιστά κανείς πράγματα στον υπολογιστή του αλλά και στη νοοτροπία να αποδέχονται οτιδήποτε τους ζητούνταν από τα δεκάδες αναδυόμενα καρτελάκια που έσκαγαν μύτη στην οθόνη, πατώντας μηχανικά (γιατί σύντομα τους έσπαζαν τα νεύρα) ΝΑΙ/YES.

Γι αυτό και σε διάφορα διαδραστικά πειράματα πάρα πολλοί χρήστες πατούσαν YES ακόμη κι όταν το καρτελάκι έλεγε κάτι του τύπου:
«Θέλετε να εγκαταστήσετε το παρακάτω κακόβουλο λογισμικό;«.
Γιατί από ένα σημείο και μετά έπαυαν απλά να δίνουν σημασία σε αυτά, δεν διάβαζαν καν τι έλεγαν και ήθελαν απλά να τα ξεφορτώνονται όσο πιο γρήγορα γίνεται.

Προγράμματα που άλλα ήταν επί πληρωμή, άλλα δωρεάν και άλλα που κανονικά θα έπρεπε να πληρώσουν τα έβρισκαν σε κάποιο site που κάποιος ψαγμένος και καλά φίλος τους είχε πει πως μπορούν να τα βρουν «σπασμένα» και να τα «χαίρονται» τζάμπα.

Το ότι 8 στις 10 φορές αυτός ήταν κάποιος ασχετούλης που κάποιος άλλος τον είχε καθοδηγήσει ή απλά έτυχε και έπεσε πάνω σε αυτή τη διαδικασία και μετά το έπαιζε γκουρού στους πιο άσχετους δικούς του φίλους μπολιάζοντας τους με μια ηλίθια νοοτροπία που διαδόθηκε και έγινε το σήμα κατατεθέν των χρηστών της μικρομαλακής (το δεύτερο συνθετικό κάνει αυτόματα συνειρμό με το πως θα μπορούσε να χαρακτηριστεί για τις πράξεις του) σε συνδυασμό με τον αστείο (σε επίπεδο ασφάλειας) σχεδιασμό του λειτουργικού ήταν οι βασικές αιτίες της τόσο μεγάλης άνθισης και εξάπλωσης των κακόβουλων λογισμικών.

Τρόπος και νοοτροπία που δεν αποκτάται στον κόσμο του Linux γιατί πέρα από το γεγονός πως το λειτουργικό έρχεται έτοιμο με οτιδήποτε πρόγραμμα χρειάζεται ο μέσος χρήστης (από σουίτα office μέχρι πρόγραμμα επεξεργασίας εικόνας εφάμιλλο του Photoshop) όποιο άλλο πρόγραμμα θέλει/χρειάζεται ο χρήστης υπάρχει σε επίσημα αποθετήρια της κάθε διανομής.

Σκεφτείτε το σαν μια μεγάλη κεντρική αποθήκη με κουτιά γεμάτα προϊόντα που για να μπουν εκεί κάθε κουτί ανοίγεται και ελέγχεται σε βάθος και αποκτά επίσημο πιστοποιητικό ασφαλείας.

Έτσι ο «πελάτης» ξέρει πως οτιδήποτε ψωνίσει είναι απόλυτα ασφαλές προς χρήση και πολύ σπάνια να ξεφύγει κάτι και αν ξεφύγει θα είναι για λίγο.
Ξέρει επίσης πως κανένα πρόγραμμα δεν θα του ζητήσει ενημέρωση εκτός του κεντρικού συστήματος αφού όλα προέρχονται από την επίσημη αποθήκη.

Έτσι λειτουργεί και το Linux-Android που η συντριπτική πλειοψηφία έχει στο smartphone ή/και tablet της.

Χιλιάδες προγράμματα διαθέσιμα στην επίσημη αποθήκη του (αποθετήριο) το PlayStore που για να μπουν εκεί έχουν ελεγχθεί ενδελεχώς από το anti-malware λογισμικό της Google.

Προγράμματα που και αφότου μπουν εκεί σαρώνονται για πιθανές αλλαγές στον κώδικα τους, κάτι που ελαχιστοποιεί την πιθανότητα να κυκλοφορήσει κακόβουλο λογισμικό και στις ελάχιστες φορές που αυτό γίνει η αντίδραση έρχεται σχεδόν άμεσα.

Γι αυτό δεν χρειάζονται antivirus στο Android για εκείνον που ακολουθεί την φιλοσοφία του συστήματος και που στις διαδικτυακές του εξορμήσεις δεν πηγαίνει σε αμφιβόλου ποιότητας τοποθεσίες αφού ακόμη και τσόντες να θέλει να δει υπάρχουν πολλοί ιστότοποι απόλυτα ασφαλείς.

Κάπου εδώ όμως έρχεται ο χρήστης ο μπολιασμένος με την νοοτροπία Windows (λόγω της χρήσης τους) ή απλά ο αδαής που το παίζει έξυπνος (ούτε το 10% των κατόχων κινητών δεν ξέρει να παραμείνει ασφαλές λειτουργώντας εκτός του επίσημου σχεδιασμού του λειτουργικού) που είτε δεν αρκείται σε όσα υπάρχουν στην επίσημη αποθήκη είτε βρίσκει/του βρίσκουν κάτι εκτός και ακολουθώντας τυποποιημένα βήματα χωρίς να αντιλαμβάνεται πλήρως τι σημαίνουν αυτά για την ασφάλεια του εγκαθιστά προγράμματα ανοίγοντας (και πολλές φορές αφήνοντας τα ανοιχτά) παράθυρα στους απέξω.

Και εκεί έξω δεν περιμένει μόνο η Μαρία και ο Τάκης αλλά και ο κακοποιός που ψάχνει ευάλωτα συστήματα για να τους επιτεθεί.

Όσοι λοιπόν εγκαθιστάτε (κακώς) προγράμματα στο κινητό σας εκτός του PlayStore της Google, έχοντας απενεργοποιήσει για τον λόγο αυτό (δεν γίνεται αλλιώς) βασικές δικλείδες ασφαλείας του Android λειτουργικού σας τότε καθόλου απίθανο να έχετε κολλήσει ένα νέο κακόβουλο λογισμικό (trojan horse) που λειτουργεί σε stelth mode και μπορεί να υποκλέψει τα πάντα.

Εφαρμογή που κατά 90% θα έχει ζητήσει να αποκτήσετε πρόσβαση ως root (διαχειριστής συστήματος) άρα θα έχει και αυτή πρόσβαση στον πυρήνα του και εφόσον είναι μολυσμένη ή μολυνθεί στη πορεία θα αποκτήσει τις ίδιες ελευθερίες και ο ιός.

Ο συγκεκριμένος δούρειος ίππος μπορεί να κλέψει σχεδόν κάθε είδους δεδομένο που θα διακινηθεί ή θα βρει αποθηκευμένο στη συσκευή και ο νοών νοείτω.

Αν λοιπόν η εκτός PlayStore εφαρμογή που έχετε εγκαταστήσει σας ζήτησε (ή σας ζητήσει στο μέλλον) να εγκαταστήσει μια εφαρμογή ενημέρωσης συστήματος (Update App) κατά 99,9% έχει μολυνθεί από τον συγκεκριμένο δούρειο ίππο που οι ερευνητές της Zimperium έχουν ανακαλύψει.

Κακόβουλο πρόγραμμα που κρύβει ακόμη και το εικονίδιο του οπότε αν παρατηρήσετε την παραπάνω ύποπτη συμπεριφορά, ενημερώσεων εφαρμογών που δεν φαίνονται στο PlayStore, μόνο με factory reset μπορείτε να είστε απόλυτα σίγουροι πως το ξεφορτωθήκατε.

Θα πρέπει φυσικά να εγκαταστήσετε ξανά παιχνίδια και λοιπές εφαρμογές αλλά ο κόπος σας ίσως σας διδάξει να υιοθετήσετε σωστή φιλοσοφία χρήστη και όχι ιούς.

πηγή είδησης:
https://techcrunch.com/2021/03/26/android-malware-system-update

Ράδιο…φονικός Διαμαντόπουλος


Το να συμφωνείς ή να διαφωνείς προσωπικά με τις θέσεις ή την οπτική κάποιου είναι φυσιολογικό.

Να θες να τον ακούσεις ακόμη πιο φυσιολογικό γιατί η πολυφωνία είναι ζωτικός παράγοντας στην διεύρυνση του γνωστικού ορίζοντα και τη γέννεση σκέψης μέσω του φωτισμού και περιοχών που ίσως αγνοούμε, όπως ο ήλιος είναι απαραίτητος πέρα από τον φωτισμό του κόσμου μας και για την φωτοσύνθεση που μας επιτρέπει να ζούμε ποιοτικότερα.

Να είσαι όμως δημοσιογραφικός σταθμός και να απολύεις τον δημοσιογράφο για να μην εκθέσει (και εκτεθεί φυσικά, θετικά ή αρνητικά) ένα γεγονός με την προσωπική του δημοσιογραφική-ανθρώπινη, προσωπική ματιά είναι φυσικό μόνο αν εξυπηρετείς -συνολικά ως μέσο- πληρωμένη γραμμή/δημοσιογραφία.

Υπάρχουν ΜΜΕ που το δηλώνουν ευθαρσώς, υπάρχουν μέσα που το δηλώνουν εμμέσως πλην σαφώς, πως είναι φερέφωνα (κόμματος ή ομάδας) και απευθύνονται εξαρχής σε κοινό που αφήνει δίπλα στο ηχείο την κομματική/οπαδική του ταυτότητα.
Δικαιολογημένα και αυτά, δικαιολογημένοι και οι ακροατές/τηλεθεατές/αναγνώστες τους.

Όταν όμως σταθμός που θέλει να δηλώνει (πλέον) πάνω από κόμματα και κυβερνήσεις δείχνει Γκεμπελικό πρόσωπο όπως έκανε το Ράδιο Θεσσαλονίκη μέσω του διευθυντή-ιδιοκτήτη του Στέφανου Διαμαντόπουλου στη περίπτωση του Κωνσταντίνου Τσακίρη, τότε δεν υπάρχει καμία δικαιολογία.

Μάλιστα, πέρα από σκοτεινή απόφαση που παραπέμπει σε άλλες εποχές και πρακτικές, προσβάλει όλους τους πολίτες της Θεσσαλονίκης που δεν φοράνε κανενός τις παρωπίδες και μπορούν να είναι δυνητικά ακροατές του Ράδιο Θεσσαλονίκη.

Προσβάλει τους πάντες γιατί θεωρεί πως δεν έχουν την αντιληπτική ικανότητα να ξεχωρίσουν μια σωστή από μια λάθος θέση και δεν τους αφήνει να βγάλουν τα δικά τους συμπεράσματα, ακόμη και μέσα από ένα αιρετικό (ας το πούμε έτσι χάριν συζήτησης αφού δεν το διαβάσαμε, ακούσαμε, είδαμε για να ξέρουμε) ρεπορτάζ.

Το Ράδιο Θεσσαλονίκη, με το να διώξει τον Κωνσταντίνο Τσακίρη για να μην ακουστεί ένα ρεπορτάζ, προσβάλει την ίδια την πόλη στην οποία εκπέμπει και που την χρησιμοποιεί στο δεύτερο συνθετικό του.

Δημοσιογράφος που χαρακτηρίστηκε αναρχικός, σαν την ταμπέλα φασίστας που κολλάνε κάποιοι με περισσή ευκολία σε ανθρώπους όταν θέλουν να τους σιωπήσουν με φασιστικό τρόπο.

Με τη διαφορά πως δεν υπάρχει δημοκρατικότερο από το να είσαι αναρχικός με την ορθή έννοια της μη αποδοχή μονόπλευρης-παγιωμένης οπτικής, μη αναγνώριση πολιτικής αυθεντίας σε κανέναν και τίποτα, διαρκής κριτική σε οτιδήποτε στραβό το σύστημα παράγει, αγάπη για την απλή μορφή της δημοκρατίας, απέχθεια και μηδενική ανοχή απέναντι στη βία ως μέσο επιβολής κλπ.

Με την παραπάνω έννοια και όχι αυτή του μπαχαλάκια με την βοήθεια (ακούσια ή εκούσια, αγνά παραπλανημένη ή παραπλανητικά αγνή) του οποίου αλλοίωσαν σχεδόν από την αρχή στη συνείδηση της κοινής γνώμης τον όρο και έκαναν ευκολότερη τη χρήση παρωπίδων και προκατασκευασμένων, κονσερβοποιημένων θέσεων, σκέψεων, απόψεων που κρατάνε άκοπα το πλήθος σε κάθε είδους μαντρί.

Και αν τον συγκεκριμένο δημοσιογράφο τον χαρακτήρισαν ελαφρά τη καρδία απλό παραγωγό (γιατί ως τέτοιο τον είχαν δηλωμένο για να παράγουν ζωντανές διαφημίσεις παρακάμπτοντας με τρικ τον νόμο) αλλά και αναρχικό με την κακή, επικρατούσα έννοια για να τον μειώσουν και να του αφαιρέσουν πέρα από τη φωνή του και την αξιοπιστία αυτής με την προσφιλή μέθοδο της λασπολόγησης του στα ερτζιανά της πόλης εκμεταλλευόμενοι το verba volant, όποιος θα επιχειρούσε κάτι τέτοιο για αυτό το μπλογκ (ή να του κολλήσει κομματική ταμπέλα) απλά θα με διασκέδαζε με τις δεκάδες φορές που θα τον γελοιοποιούσα ανατρέχοντας στα 193 (με αυτό) άρθρα που έχω γράψει, κάνοντας χρήση του scripta manent.

Προσωπικά λοιπόν, ως ανεξάρτητος, αυτόνομος, σεβόμενος σε απόλυτο βαθμό τον εαυτό μου ως ακροατή/τηλεθεατή/αναγνώστη πολίτης-μονάδα αυτής της πόλης δηλώνω (όση σημασία και δύναμη μπορεί να έχει αυτό) πως δεν πρόκειται να ακούσω να ακούσω/επισκεφτώ/χρησιμοποιήσω ποτέ ξανά, κανένα από τα ειδησεογραφικά και μη ραδιόφωνα και άλλα μέσα/εταιρείες που ανήκουν στον Όμιλο εταιρειών ΡΑΔΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ Α.Ε. ή που έχει συμμετοχή ο συγκεκριμένος επιχειρηματίας δημοσιογράφος και τα οποία -σύμφωνα με επίσημα/δημόσια στοιχεία- είναι:
Ράδιο Θεσσαλονίκη 94.5
Ερωτικός FM 94.8
rthess.gr
thessnews.gr
gooddeals.gr

Υ.Γ.
Το πρώτο βίντεο-σχόλιο του Κωνσταντίνου Τσακίρη:



H απάντηση του σε όσα ειπώθηκαν στον αέρα μετά το πρώτο βίντεο:

Όλη η αλήθεια για την Τίφανι Ντόβερ

Λοιπόν, εγώ θα σας πω τι έγινε με την Τίφανι Ντόβερ.
Όταν έκανε το εμβόλιο λιποθύμησε γιατί παρουσίασε μια επιπλοκή το 5G τσιπάκι.

Προσπάθησε να μεταδώσει σε live streaming στον κεντρικό σέρβερ που έστησε στο υπόγειο της βίλας του στο Άσπεν* ο Μπιλ Γκέιτς εικόνα high definition από τα μάτια της με 2G που ως γνωστόν δεν κάνει για τέτοιες δουλειές γιατί θέλει τρελό bandwidth και πολύ ισχυρό σήμα κεραίας και από την υπερπροσπάθεια την έπιασε πονοκέφαλος και κράσαρε ο εγκέφαλος της.

Δεν την διάλεξαν τυχαία εξάλλου.
Μην τρώτε παπά και ακούτε τι σας λένε διάφοροι, πως ήταν τυχαίο, αθώο ή πως την πάτησαν. Μια χαρά την ήξεραν την ευαισθησία της.
Σου λέει, αν αντέχει αυτή όσα κάνει το νανοτσιπάκι μας τότε οι υπόλοιποι δεν θα πάρουν χαμπάρι που θα τους το φυτέψουμε με το δήθεν εμβόλιο.

Γι αυτό την κράτησαν μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας αυτές τις δυο – τρεις μέρες.
Της άλλαξαν το καμένο τσιπάκι, έκαναν μερικά τεστ στο νέο μην την πατήσουν ξανά και έτρεξαν και μια αναβάθμιση ώστε όπου υπάρχει μόνο 2G δίκτυο να στέλνει μόνο δεδομένα φωνής και όχι παραπάνω από ένα MMS ανά δεκαπέντε λεπτά.

Μάλιστα, για να είναι σίγουροι πως με την αναβάθμιση τα τσιπάκια θα λειτουργούν απρόσκοπτα κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, σκέφτονται να την βάλουν να κάνει αίτηση να βοηθήσει -τάχα μου εθελοντικά- για τρεις (ίσως και έξι) μήνες σε κέντρο εμβολιασμού στα βάθη της Αφρικής που έχουν απαρχαιωμένο δίκτυο και που ακόμη και το 3G είναι πολυτέλεια σε πολλές περιοχές.

Καθόλου στη πλάκα, είναι απλά τέλειο που μαζί με την επιστήμη και την τεχνολογία κάνει πλέον άλματα και η συνωμοσιολογία.
Είναι η στροφή στην ιστορία που περίμεναν όλοι αυτοί.
Τι κι αν ο εγκέφαλος τους δεν στροφάρει σωστά ούτε με αίτηση.

Οι ψεκασμοί που δεν στέκουν για όποιον έχει παρακολουθήσει έστω και επιδερμικά φυσική πρώτης Γυμνασίου παίζουν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, απλά τους εμπλούτισαν λιγάκι με το HAARP, η ιδέα της αρχαιότητας περί επίπεδης Γης που αποκρούστηκε (από τότε) από τον Πυθαγόρα και τον Παρμενίδη (και η σφαιρικότητα της που εξηγήθηκε από τον Αριστοτέλη και αποδείχθηκε από τον Ερατοσθένη) επανήλθε στο προσκήνιο ξανά στα μέσα του προηγούμενου αιώνα από ανθρώπους με εγκέφαλο που από άποψη συλλογιστικής ικανότητας ανήκει κάπου στο 1400 π.Χ, μεγαλύτερο πισωγύρισμα δηλαδή και από τους ψεκασμούς, αλλά επιτέλους ήρθε η ώρα να πάνε μπροστά και αυτοί.

Τζάμπα αντιστέκονται στους ψεκασμούς που μας κάνουν πειθήνια όργανα (παράδοξο, αφού ψεκάζονται και αυτοί) τόσα χρόνια περπατώντας στον επίπεδο πλανήτη μας; (πάλι καλά που δεν πάνε ποτέ στην άκρη, να πέσουν, να μείνουν πίσω, να έχουμε άλλα…)
Ήρθε η ώρα να κάνουν το άλμα μπροστά!

Πλήθος εντυπωσιακών ορολογιών να παπαγαλίσουν (microchip, nanochip, 5G, RFID, DNA, mRNA…) και να τους δώσουν όποια ιδιότητα θέλουν πιάνοντας σκόρπιες λέξεις από εδώ κι από εκεί, εντυπωσιάζοντας όσους ούτε αυτό δεν μπορούν να κάνουν και ανοίγοντας πεδίον δόξης λαμπρόν για την ξεχωριστή ανθρώπινο υποομάδα τους να διαπρέψει στο μόνο που πραγματικά εξέλιξαν, την ασύλληπτη ικανότητα να δημιουργούν αρνητικά σενάρια με τη φαντασία τους.

Όταν η ανθρωπότητα συνολικά-συλλογικά την χρησιμοποιεί για να οραματίζεται και να δημιουργεί/πραγματοποιεί φανταστικά επιτεύγματα (από την πενικιλίνη, τις ακτίνες Χ μέχρι τη μεταφορά ενέργειας από τη μια άκρη του κόσμου στην άλλη και την ανάλυση και μελέτη του γενετικού υλικού μας) που μας προοδεύουν σε όλους τους τομείς, προοδεύουν συνωμοσιολογικά πλέον και αυτοί και χρησιμοποιώντας διαρκώς (εκούσια ή ακούσια) όσα μέμφονται και καταγγέλλουν (εμβόλια που έκαναν σαν παιδιά ώστε να καταφέρουν να μεγαλώσουν, το διαδίκτυο χρησιμοποιώντας μόνο την Google, υπολογιστές που τρέχουν Windows με όλα χύμα, τα κοινωνικά μέσα δικτύωσης με όλα στον περιηγητή τους ανοιχτά κλπ) προσφέρουν πραγματική υπηρεσία σε όλους τους υπόλοιπους.

Με την έκθεση του εαυτού τους και την ανάπτυξη των τρελών θεωριών τους μας προσφέρουν ένα πολύτιμο, διαδραστικό παράδειγμα του πόσο πίσω (ακόμη και χιλιετίες) θα είχαμε μείνει ως είδος αν χανόμασταν στο θολό τοπίο που μπορεί να σχηματίσει το μυαλό μας όταν το αφήνουμε απλά να συλλέγει στοιχεία χωρίς να το εκπαιδεύουμε να τα επεξεργάζεται σωστά και προς όφελος μας.

* Όλοι οι κακοί, είναι πασίγνωστο αυτό, αρκεί να θυμηθεί κανείς τις ταινίες James Bond ή τον Αστυνόμο Σαΐνη, έχουν το αρχηγείο τους κάπου ψηλά.

#η_συνωμοσιολογία_στα_καλύτερα_της.

Εμβόλιο ορθής σκέψης

Φωτογραφία από Gerd Altmann από το Pixabay

Σαν να το είχαν έτοιμο, λέει ο άλλος για το εμβόλιο χωρίς να μπορεί να αντιληφθεί τη τεράστια διαφορά κλίμακας σε χρήμα, ερευνητικό προσωπικό και συμμετέχοντες στις δοκιμές γιατί για πρώτη φορά -εν καιρώ ειρήνης- έχει παγώσει η οικονομία σε παγκόσμιο επίπεδο.

Θέλουν να ξεπαστρέψουν τους ηλικιωμένους, λέει άλλος εν μέσω σχεδόν καθολικής παγκόσμιας καραντίνας που κάνει το ακριβώς αντίθετο (και για να μη μπλοκάρουν τα συστήματα υγείας. Από τα πιο αδύνατα μέχρι και τα πιο ισχυρά, βλ. Γερμανίας).

Θέλουν να μας κάνουν φυτά, λέει άλλος λες και θα βασίζονταν σε ένα εμβόλιο που μπορείς να αρνηθείς/αποφύγεις να κάνεις και που μπορεί κάποιος να προλάβει να αναλύσει και δεν θα έριχναν κάτι στο νερό που κανένας δεν μπορεί να αποφύγει να πιει και που μέχρι να το καταλάβεις, πάπαλα.

Όλοι αυτοί είναι εκείνοι που νομίζουν πως παρουσιάζουν ένα θεώρημα ενώ είναι βασικό ερώτημα αν μπορούν να συνθέσουν έστω μια απλή εξίσωση σκέψεων.

Άνθρωποι που επειδή:
α) κανείς δεν φρόντισε (και εδώ είναι το μεγάλο -διαχρονικό- θέμα ευθύνης του πολιτειακού συστήματος για το απολίθωμα που ονομάζεται δημόσια εκπαίδευση, γιατί δεν χρειαζόμαστε παπαγαλάκια αλλά πολίτες ικανούς να παράγουν αυτόφωτο λόγο, ειδικά στην εποχή που η πληροφορία ταξιδεύει αστραπιαία).
β) δεν φρόντισαν ούτε οι ίδιοι (η ατομική ευθύνη απέναντι στον εαυτό μας) να εκπαιδευτούν πάνω σε αυτή τη δεξιότητα (και αυτός είναι ένας λόγος για το μεγάλο ποσοστό ατόμων -στην Ελλάδα που μας αφορά- που φτάνουν στη τριτοβάθμια εκπαίδευση -ή και την τελειώνουν- λειτουργικά αναλφάβητοι και με προβλήματα κατανόησης) καταλήγουν να μη μπορούν να ζήσουν χωρίς μια θεωρία συνωμοσίας να κυβερνά το μυαλό τους.

Άνθρωποι που παρουσιάζουν αδυναμία στο να διαχειριστούν την πραγματικότητα όπως αυτή είναι και πάντα πρέπει να είναι και κάτι άλλο.

Κάτι άλλο που τους το παρουσιάζει κάποιος άλλος που δεν ανήκει στους άλλους που υποτίθεται τους παρουσιάζουν κάτι άλλο από αυτό που πραγματικά είναι.

Αυτό το τόσο μπερδεμένο είναι που δείχνει ξεκάθαρα την εγκεφαλική ομίχλη μέσα στην οποία έχουν επιλέξει να λειτουργούν για να προβάλουν τις εικόνες που πιστεύουν πως βλέπουν πεντακάθαρα μπροστά τους.
Ομίχλη που όσο πιο έντονα φωτίζουν με τις δήθεν αποκαλύψεις που τους προσφέρονται τόσο πιο πολύ αλλοιώνουν την πραγματική εικόνα που κρύβεται από πίσω, βγαίνουν από τον δρόμο και εκτροχιάζουν τη σκέψη τους.

Που ενώ σαν νήπια μπόρεσαν να καταλάβουν και να μάθουν όπως όλοι τα βασικά πράγματα που μας βοηθάνε να επιβιώσουμε, μεγαλώνοντας έμειναν σε νηπιακό επίπεδο όσον αφορά πιο σύνθετα ζητήματα κατανόησης και αντίληψης.

Μην παρεξηγηθεί το παραπάνω. Αυτό δεν τους κάνει κακούς ανθρώπους.
Μπορεί κάποιος να είναι ο καλύτερος άνθρωπος, ο καλύτερος φίλος, ο καλύτερος γονιός από άποψη καλοσύνης και αγάπης αλλά να αποτυγχάνει στο να γίνει ικανός πολίτης (όπως η έννοια αυτή περικλείει σε ιδεατό-θεωρητικό επίπεδο και όχι όπως το υπάρχον σύστημα εννοεί να περνάει. Γιατί καλός πολίτης δεν σημαίνει αυτό που κάποιοι νομίζουν).

Γι αυτό είναι πολύ πιο εύκολο να παρασύρονται από το φαντασιακό.
Γιατί η φαντασία είναι κάτι χωρίς υπαρκτούς περιορισμούς και μπορεί να δημιουργήσει την εικονική πραγματικότητα που κάποιος επιθυμεί για να μπορεί να διαχειρίζεται αποτελεσματικότερα (σε πολύ βασικό επίπεδο φυσικά) τη παρουσία και τη πορεία του πάνω στον πλανήτη.

Γι αυτό άλλος διαλέγει να πιστεύει πως μας ψεκάζουνε, άλλος πως ζούμε πάνω σε ένα ταψί, άλλος πως θέλουν να μας μαντρώσουν μέσα, άλλος πως θέλουν να μας κάνουν ζόμπι και ο,τι άλλο ευφάνταστο μπορεί να σκεφτεί κανείς.

Μπορεί κάποιος να πιστεύει όλα τα παραπάνω μαζί όπως μπορεί να πιστεύει μόνο ένα και να έρχεται μέχρι και σε σύγκρουση με κάποιον που πιστεύει κάτι άλλο. Οτιδήποτε βολεύει τον καθένα αφού η φαντασία δεν έχει όρια και κανόνες.

(Μου έστειλε ο άλλος μήνυμα να του θυμίσω αυτό που είχα γράψει για την επίπεδη γη για να το δείξει σε κάποιον και πάνω που σκέφτηκα «ωραία, ένας που ενδιαφέρεται να ακυρώσει με απλό και διασκεδαστικό τρόπο τα έωλα επιχειρήματα κάποιου, μόλις του δίνω τον σύνδεσμο μου γράφει «Ευχαριστώ, άντε μπας και καταλάβει επιτέλους πως δεν είναι επίπεδη η Γη αλλά σφαιρική και γυρίζει γύρω από τον εαυτό της, αλλιώς δεν θα μας ψέκαζαν γιατί δεν θα μπορούσαν να πάνε παντού οι ψεκασμοί. Πάρε κι εσύ το link σου γιατί το ζητάει ο οργανισμός σου, του έγραψα και δεν με ενόχλησε ξανά.)

Όλα αυτά όμως είναι γραφικά και ακίνδυνα μέχρι ενός σημείου.
Είναι γραφικά και ακίνδυνα όταν υπάρχει ικανός αριθμός πολιτών που πιστεύουν οτιδήποτε, όσο ηλίθιο και να είναι και που στο κακής ποιότητας πολιτικό σύστημα προσθέτουν σαν μια έξτρα δόση τον Βελόπουλο ή τον Βαρουφάκη και που με την ίδια ευκολία θα έδιναν πολιτικό βήμα και σε όποιον θα τους υποσχόταν πως θα ξεσκέπαζε τα σχέδια της σκοτεινής ελίτ με τους αεροψεκασμούς ή την παγκόσμια συγκάλυψη για το σχήμα του πλανήτη.

Δεν είναι γραφικά και ακίνδυνα όταν θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή τη δική τους αλλά και των δικών τους ανθρώπων.

Δεν είναι γραφικές αντιδράσεις όταν θα προτιμήσουν π.χ να ρισκάρουν τη ζωή τους αποδεχόμενοι μια θεωρία συνωμοσίας και απορρίπτοντας ασυζητητί ένα εμβόλιο που όπως όλα τα προηγούμενα εμβόλια που η επιστήμη έχει προσφέρει στην ανθρωπότητα οδήγησαν στο να μην πεθαίνουν άνθρωποι από δεκάδες ασθένειες.*

Δεν είναι ακίνδυνες συμπεριφορές όταν θα ρισκάρουν τη ζωή των δικών τους ανθρώπων κρατώντας τους μακριά από τον εμβολιασμό νομίζοντας πως τους προστατεύουν περισσότερο.

Γιατί, αν πούμε πως αποδεχόμαστε για την συζήτηση τις διάφορες θεωρίες συνωμοσίας (πέρα από το απίστευτα δύσκολο και περίπλοκο του εγχειρήματος όταν υπάρχουν απείρως ευκολότεροι τρόποι), δεν ήταν το εμβόλιο κατά της ιλαράς αυτό με το οποίο ήθελαν να κάνουν όλα αυτά;
Γιατί δεν ήταν το εμβόλιο κατά του κοκκύτη;
Γιατί δεν ήταν το εμβόλιο κατά της ευλογιάς;
Γιατί με αυτά σε έσωσαν/σώζουν και με το εμβόλιο για τον κορωνοϊό θέλουν να σε σκοτώσουν;

Ερωτήματα που δείχνουν το δομικό λάθος πάνω στο οποίο χτίζει το σκεπτικό του και τον σκεπτικισμό του.

Γιατί λοιπόν στα πρώτα χρόνια της ζωής του κάνει κάποιος με το παιδί του πολυάριθμες επισκέψεις στον παιδίατρο για να πάρει αυτό έναν μεγάλο αριθμό από κοκτέιλ εμβολίων;
Ποιος έχει καθορίσει τον χρόνο στον οποίο αυτά έχουν δοκιμαστεί στη πράξη και είναι ασφαλή; Που ξέρει πόσο καιρό δοκιμάστηκε για παράδειγμα το εμβόλιο κατά της ηπατίτιδας Β που θα χορηγηθεί στο παιδί του;
Δεν ξέρει, δεν το σκέφτεται καν και αν το σκεφτεί, απλά υποθέτει!

Αυτό λοιπόν που στη παραπάνω περίπτωση μετράει ως βασική συνθήκη και δεν σηκώνει υποθέσεων είναι πως το εμβόλιο που έκανε/θα κάνει στο παιδί του πήρε έγκριση από έναν υπεύθυνο κρατικό, ευρωπαϊκό, παγκόσμιο εποπτικό οργανισμό.

Ακόμη και στη περίπτωση της πλέον βιαστικής παραγωγής (καμία σχέση η τότε διαδικασία με τη τωρινή) και μαζικού εμβολιασμού οι όποιες παρενέργειες δεν είναι ικανές να ακυρώσουν τα οφέλη της ύπαρξης εμβολίων. (Όπως συνέβη στη Σουηδία πριν δέκα χρόνια με τον Η1Ν1 όπου πάνω από έξι εκατομμύρια εμβολιάστηκαν και έχουν παρουσιαστεί επίσημα 700 περιπτώσεις ατόμων που εμφάνισαν ναρκοληψία ως παρενέργεια και αξιώνουν οικονομική αποζημίωση.)

Το μόνο βέβαιο σε αυτή τη ζωή είναι πως κάποια στιγμή θα πεθάνουμε.
Το να κάνουμε ο,τι μπορούμε για να το επιταχύνουμε αρνούμενοι να φερθούμε ψύχραιμα είναι απλά βλακώδες.

Αν κάποιος βάζει δυνητικά τον εαυτό του/τους δικούς του στο απειροελάχιστο ποσοστό που παρουσιάζει σοβαρές επιπλοκές από ένα εμβόλιο και το αρνείται, τον/τους τοποθετεί αυτομάτως χωρίς να το καταλαβαίνει σε ένα πολύ μεγαλύτερο ποσοστό ατόμων που θα πεθάνουν.

Είναι σαν να αποφασίζει κάποιος να μη φοράει ζώνη ασφαλείας στο αυτοκίνητο γιατί ίσως να τον σκοτώσει, στη σπανιότατη περίπτωση που τρακάρει, αυτή μαγκώσει και δεν μπορέσει να βγει ενώ το όχημα πιάσει φωτιά και καταλήξει να καεί ολοσχερώς.

Αν απλά μαγκώσει ίσως τον σφίξει λίγο, ίσως τον δυσκολέψει και στην αναπνοή, μπορεί να του σπάσει και κανένα πλευρό αλλά θα έρθουν τα σωστικά συνεργεία και θα τον απεγκλωβίσουν.

Ακόμη κι αν μαγκώσει ενώ πιάσει φωτιά το όχημα του, πάλι θα έχει σωθεί σε πρώτη φάση από το ατύχημα και παίζει να μπορέσουν να τον σώσουν και να αντιπαρέλθει αυτή τη σπάνια «παρενέργεια» του τρακαρίσματος.

Στην ίδια βάση είναι σαν να αποφασίζει να κυκλοφορεί το σώμα του χωρίς την όποια προστασία μπορεί να του χορηγήσει για την όποια απειροελάχιστη πιθανότητα σοβαρής παρενέργειας και να κινδυνεύει ανά πάσα στιγμή να τρακάρει με τον κορωνοϊό χωρίς καμιά γραμμή άμυνας.

Που ακόμη και σε περίπτωση παρενεργειών, σε πρώτη φάση (που είναι και το ζητούμενο) θα έχει βγει ζωντανός από την σύγκρουση με με τον ίο ώστε να μπορούν τα ιατρικά συνεργεία να εργαστούν πάνω στο σώμα του και να επιχειρήσουν να τον απαλλάξουν από τα όποια προβλήματα έχουν προκύψει.

Υ.Γ.
Τους πλανημένους που ζουν σε τελείως άλλο κόσμο και θεωρούν -για χι, ψι τρελούς λόγους- πως δεν υπάρχει πανδημία και δεν αντιλαμβάνονται τη μηχανική πίσω από το γιατί ένας ιός σαν αυτόν είναι επικίνδυνος, δεν μπορεί κανένας να τους σώσει εκτός από την τύχη και τις συγκυρίες.
Είναι τόσο χαμένες υποθέσεις που μόνο ένα πράγμα είναι έξυπνο να κάνεις.
Η πιο έξυπνη κίνηση

* Ακόμη και για τον καρκίνο (του τραχήλου της μήτρας) έχει αναπτυχθεί εμβόλιο με 70% ποσοστό επιτυχίας και όσοι (άλλη κατηγορία συνωμοσιολόγων) πιστεύουν πως επίτηδες δεν βγάζουν εμβόλιο-φάρμακο για όλους τους καρκίνους, για να έχουν κέρδη από το πως αντιμετωπίζεται μέχρι τώρα αυτή η παγκόσμια μάστιγα δεν μπορούν να αντιληφθούν βασικά πράγματα.
Δεν μπορούν να σκεφτούν πως οι ίδιες εταιρείες θα ήταν πίσω από τα εμβόλια, δεν θα το έφτιαχνε κανένας Βέγγος κατά τύχη ενώ το έπαιζε κάποιο βράδυ φαρμακοποιός.
Δεν μπορούν να αντιληφθούν τα απίστευτα υπερκέρδη που αυτές θα είχαν όταν οι πελάτες τους θα ήταν όχι μόνο όσοι αρρωσταίνουν και λαμβάνουν θεραπεία (όπως τώρα) αλλά δυνητικά και τα επτά δισεκατομμύρια, όλοι όσοι ζούνε στη Γη και όσοι θα γεννιούνται.
Ακόμη και αν όλοι αυτοί θα ήταν για μια φορά μόνο πελάτες τους, ακόμη κι αν το εμβόλιο δεν το χρέωναν πανάκριβα (ώστε να το χορηγεί -δωρεάν η με συμμετοχή- σε όλους το κάθε κράτος).
Κάποιοι –πάντα– απλά δεν θα μπορούν να σκεφτούν σωστά.

Έτη φωτός πίσω σε ενημέρωση…


«Εργασίες συντήρησης στη περιφερειακή» γράφουν τα site της πόλης και –όποτε κι αν συμβαίνει αυτό- μέσα στην είδηση απλά αναπαράγουν το δελτίο τύπου όπως σήμερα (26/11/2020) «από το ύψος του κόμβου Κ12 (Χ.Θ. περίπου 21+800) έως τον κόμβο Κ10 (Χ.Θ. περίπου 17+000)» χωρίς καμιά άλλη πληροφορία για το σημείο.

(Δεν χρειάζεται καμία παράθεση για του λόγου το αληθές, όποιο site και να ανοίξετε και όποια παρόμοια είδηση από το πρόσφατο παρελθόν και να δείτε το αποδεικνύει ξεκάθαρα.)

Γιατί; Γιατί δεν έχουν ιδέα (και σιγά μη καθίσουν να ψάξουν) ώστε να δώσουν στον αναγνώστη τους να καταλάβει που ακριβώς θα γίνουν τα έργα.
Το υποτιθέμενο «καθήκον» της ενημέρωσης (που θεωρείται λειτούργημα) σταματά στο copy paste από το email στη φόρμα του ιστοτόπου που εργάζονται.

Επίπεδο δημοσιογραφίας έτη φωτός (και το έτος φωτός μονάδα μέτρησης της απόστασης είναι και εκφράζει καλύτερα από τα χιλιόμετρα της ξερής αναδημοσίευσης την κατάσταση) μακριά από τα όποια πρότυπα βάσης θα έπρεπε να ακολουθούν.

Ευγενική προσφορά λοιπόν σε όποιο site και συντάκτη επιθυμεί να ξεχωρίσει (στο μέλλον) από το σωρό σε παρόμοιες ειδήσεις:
Κατάλογος κόμβων της περιφερειακής Θεσσαλονίκης από τη Wikipedia

Οι ιοί δυστυχώς έχασαν τον ρόλο τους…

Οι ιοί ήταν ανέκαθεν ένας πολύ αποτελεσματικός τρόπος της φύσης να διατηρεί την ισορροπία στο γήινο οικοσύστημα.
Ένα είδος αρχέτυπης ευγονικής.
Σκληραγωγημένοι και σχετικά αραιά κι αγαπημένα η πλειοψηφία στην αρχαία Σπάρτη; Νο προμπλέμο.
Χαλαρότητα και στριμωξίδι για τους περισσότερους στην αρχαία Αθήνα; Πάρε ένα λιμό να έρθεις στα ίσια σου.
Γιατί η φύση δεν επηρεάζεται από συναισθηματισμούς, έχει μια ορθολογική, ψυχρή, κυνική (για τα ανθρώπινα δεδομένα) λειτουργία.
Ήταν…

Πλέον δεν είναι γιατί η επιστήμη προστατεύει τους πάντες.
Όχι μόνο τους σωματικά ασθενείς, ούτε τους διαγνωσθέντες πνευματικά ασθενείς. Προστατεύει και τους ηλίθιους που δεν θα επιβίωναν με τίποτα στην αρχαιότητα. Όχι στην Αθήνα, ούτε στην Σπάρτη.
Έτσι μπορούν να παπαρολογούν ή να το παίζουν αντιδραστικοί επαναστάτες χωρίς να ξεχωρίζουν που ακριβώς είναι τα όρια στην κριτική και στα μέτρα.

Άτομα χωρίς μέτρο που -όχι στην αρχαιότητα- εκατό μόλις χρόνια πριν θα ήταν ήδη δύο μέτρα κάτω από το χώμα λόγω ηλιθιότητας σήμερα φροντίζει η πολιτεία να επιβιώνουν με την βοήθεια της επιστήμης για λόγους ηθικής.

Που δεν μπορούν να τηρήσουν χωρίς τον φόβο του προστίμου ούτε απλούς κανόνες που μαθαίνουν οικόσιτα ζωάκια με μυαλό νηπίου και τώρα είτε γκρινιάζουν για τις μάσκες που φοράμε όλοι σχεδόν παντού είτε τις φοράνε χεσμένοι από τον φόβο τους.

Σε μια ουτοπικά ιδανική πολιτεία θα έπρεπε να μπορούμε να χωριστούμε χωροταξικά σε τρεις ομάδες:
1. Σε αυτούς που πιστεύουν πως φορώντας μια υφασμάτινη μάσκα διαρκώς έχουν κάποιου είδους υπερφυσική προστασία ο,τι και να κάνουν, όπως και να συμπεριφέρονται.
2. Σε αυτούς που πιστεύουν πως όλα είναι προπαγάνδα και παγκόσμια συνωμοσία και πως δεν χρειάζεται ούτε μάσκα, ούτε και κανένα άλλου είδους μέτρο ατομικής προστασίας.
3. Σε αυτούς που πιστεύουν πως τηρώντας όπως πάντα ένα – δυο απλά, λογικά μέτρα στην καθημερινότητα τους και υιοθετώντας 1-2 νέα μπορούν να αφήσουν (στις περισσότερες των περιπτώσεων) την μάσκα για το νοσηλευτικό προσωπικό.

Κάθε ομάδα απολύτως, αποστειρωμένα διαχωρισμένη από την άλλη με όλα όσα καθιστούν μια σύγχρονη κοινωνία λειτουργική. Με το σούπερ μάρκετ της, την τράπεζα της, το νοσοκομείο της, το πάρκο της, την πλατεία της, το κέντρο με τις εμπορικές επιχειρήσεις της κλπ.

Μίνι κοινωνίες που να τις άφηνε το κράτος να λειτουργήσουν σύμφωνα με τα πιστεύω των ανθρώπων που τις απαρτίζουν.

Ένα χρόνο μετά δεν θα έβαζα στοίχημα πως μόνο η τρίτη «κοινωνία» θα συνέχιζε χωρίς πρόβλημα όπως ξεκίνησε. Όχι γιατί δεν θα το κέρδιζα αλλά γιατί δεν θα είχα από ποιον να το εισπράξω αφού οι δυο πρώτες ομάδες, οι ομάδες των άκρων θα είχαν αφανιστεί.

Δυστυχώς (ή ευτυχώς) αυτή η ουτοπική πολιτεία δεν υπάρχει και οι ηλίθιοι προστατεύονται ακόμη και με το ζόρι οπότε το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι τους αποφεύγεις όσο μπορείς.
Και σαν φυσική παρουσία και στο διαδίκτυο.
Άντε στο διαδίκτυο μπορεί και να σε διασκεδάζουν για όσο ξεχνάς πως δεν είναι κάποια άβαταρ στο Second life αλλά άτομα που μπορεί να συναντήσεις έξω ανά πάσα στιγμή.

Περιμένοντας την μέρα που θα κάνει τον καμία σχέση με προσωπική υγιεινή και αίσθηση ατομικού χώρου να πανηγυρίζει στην ίδια ένταση με τον συνωμοσιολόγο (που μπορεί κάλλιστα να ανήκει και στη πρώτη κατηγορία) αλλά υπό διαφορετική οπτική.
Την μέρα που θα ανακοινωθεί εμβόλιο.

Τότε που ο πρώτος θα πανηγυρίζει γιατί θα μπορεί πλέον να προστατευτεί από αυτόν αλλά να πεθάνει από έναν άλλο ιό λόγω συμπεριφοράς (ακόμη κι αν ενσωματώσει μια μάσκα στο πρόσωπο) του ενώ ο δεύτερος θα πανηγυρίζει γιατί θα μπορεί να χτίσει τις θεωρίες συνωμοσίας του και η ζωή να συνεχίσει και για τους δυο σαν να μην υπήρξε ποτέ ούτε καν ο ιός της απλής γρίπης.

Αυτό γιατί ακόμη και για το κράτος η επένδυση στην παιδεία που θα ανέπτυσσε πολίτες που να μπορούν να διαχειριστούν χωρίς μπαμπούλα πάνω από το κεφάλι τους παρόμοιες κρίσεις θα φάνταζε κουραστική αφού θα επικρατούσε και στη δημόσια διοίκηση ο κλασικός ελληνικός ωχαδελφισμός.

Όποιος πιστεύει πως ανήκει στην τρίτη ομάδα μπορεί να καταλάβει τα όρια στα παρακάτω άρθρα. Οι υπόλοιποι θα συνεχίζουν να τα ερμηνεύουν όπως νομίζουν όσες διευκρινήσεις-προσθήκες για επίπεδο παιδιών νηπιαγωγείου και να μπουν συμπληρωματικά για να εξηγούν αυτά που θα έπρεπε να είναι αυτονόητα.

α) https://365meres.wordpress.com/2020/03/08/koronoie_esy_super_star/
β) https://365meres.wordpress.com/2020/03/24/kovid-19-to-anagnwsma/
γ) https://365meres.wordpress.com/2020/04/02/maskoforemenoi-thn-vlakeia/
δ) https://365meres.wordpress.com/2020/04/29/emvolio-kata-ths-hlithiothtas-kai-ioi-anthrwpwn-kai-ypologistwn/

Με τη ματιά μιας bridge superzoom…


Η φωτογραφία σε ανοιχτό χώρο,από άποψη ποιότητας θέλει -ιδανικά- να γίνεται όταν έχουμε ψυχρό καιρό και καθαρή ατμόσφαιρα χωρίς θολούρα και υγρασία.

Αυτό γιατί όταν έχει ζέστη ο θερμός αέρας που βρίσκεται χαμηλά ανεβαίνει γρήγορα προς τα πάνω δημιουργώντας χορευτικά και στροβιλισμούς που αλλοιώνουν την πορεία του φωτός όπως αυτό μεταφέρεται μέσα από τον φακό στον αισθητήρα.

Αυτό γίνεται πιο έντονο όσο πιο μακριά στοχεύεις γιατί το φως έχει να διανύσει μεγαλύτερη απόσταση.
Γι αυτό για παράδειγμα η καλύτερη εποχή για να φωτογραφίζεις πράγματα που βρίσκονται πολύ μακριά δεν είναι το καλοκαίρι.
Αυτό φυσικά δεν σε εμποδίζει να δοκιμάσεις και καλοκαίρι τις δυνατότητες της φωτογραφικής σου μηχανής όσον αφορά το οπτικό ζουμ που διαθέτει.

Έτσι αποφάσισα να κάνω κι εγώ όσον αφορά το επίγειο ζουμ.
Έκανα και λίγο γυμναστική ανεβαίνοντας δυο φορές στη ταράτσα αφού ξέχασα το κλειδί κάτω από το προηγούμενο βράδυ και μιας και ο στόχος δεν ήταν η ποιότητα δεν με ενόχλησε η θολούρα που έχει κατσικωθεί στην ατμόσφαιρα της πόλης από τους νοτιάδες.

Σήκωσα την κάμερα χωρίς να κάτσω να ασχοληθώ πολύ με τις ρυθμίσεις (για βέλτιστα αποτελέσματα κλπ) αφού ο στόχος ήταν μόνο να δω μέχρι που φτάνει να στοχεύσει το ζουμ της και μπροστά μου και δεξιά είδα το στρόγγυλο κτήριο του παιδαγωγικού του ΑΠΘ ενώ αριστερά τις κολώνες με τους προβολείς του Καυτανζογλείου.

Μου έκανε και όλο αυτό σαν ένα είδος φωτογραφικής προπόνησης με εκπαιδευτικό στόχο οπότε είπα ανάμεσα από αυτά τα δυο θα ζουμάρω.

Η πρώτη φωτογραφία είναι χωρίς καθόλου ζουμ και χωρίς να έχω ιδέα τι υπάρχει μπροστά,πέρα από εκεί που έβλεπα με τα μάτια μου.
(Ό,τι βλέπει ο καθένας δηλαδή κοιτώντας αυτή τη φωτογραφία).

Που δεν μπορώ να μη σχολιάσω πως και στο άλλο άκρο,με τον φακό της τραβηγμένο τελείως μέσα σώμα της μηχανής η ευρύτητα οπτικού πεδίου που δίνει με τα 20mm του είναι επίσης εντυπωσιακή.

Όπως ξεκίνησα λοιπόν να εκτείνω το βαρελάκι με τους φακούς προς τα έξω άρχισα να διακρίνω κάτι περίεργο στον βάθος που στην αρχή το πέρασα για υπερυψωμένο υδραγωγείο.

Χάρηκα να πω την αλήθεια που βρήκα με τη μια κάτι ιδιαίτερο για να έχω ως σημείο αναφοράς και συνέχισα μέχρι να χρησιμοποιήσω όλο το x60 οπτικό ζουμ για να κάνω την τελευταία φωτογραφία.

Μετά,όταν κατέβηκα κάτω άρχισα να ψάχνω στο διαδίκτυο να βρω που στο καλό είναι αυτό που φωτογράφισα.

Αφού δεν το βρίσκω και έχω σκάσει ρωτάω τον φίλο μου τον Βασίλη τον Προκοπίδη που έχει το Makpress σαν πιο ψαγμένο στα της πόλης.
Ο οποίος μου απαντάει λίγο αργότερα πως είναι το ραντάρ προσέγγισης του αεροδρομίου Μακεδονία,απέναντι από το κτήμα Χρηστίδη,στο Πλαγιάρι!

Το ΠΟΙΟ; Που είναι ΠΟΥ;

Ε,δεν γινόταν να μη το ψάξω λίγο παραπάνω και ορίστε η απόσταση που μου έδωσε η Google:
17,93 χλμ σε ευθεία γραμμή!

Όλα τους αποκλειστικά και μόνο από το σύστημα φακών που φοράει η Panasonic Lumix FZ82.

Υ.Γ.
Δεν έχω μαγαζί,δεν κερδίζω τίποτα (ούτε affiliate links θα βρει κανείς εδώ,ούτε τίποτα) αλλά αν δεν παινέψεις το σπίτι σου θα πέσει να σε πλακώσει λένε,πολύ περισσότερο όταν και να θέλεις δυσκολεύεσαι να γίνεις υπερβολικός με αυτό που βλέπεις.

Που για αυτό το είδος και σε αυτό το επίπεδο τιμής (και έχοντας ζυγίσει τους περιορισμούς και τα μειονεκτήματα) και μέχρι και τα +500 ευρώ δεν υπάρχει κάποια άλλη (κάμερα εννοώ) να μπει ανάμεσα μας.