Category Archives: Δημοσιογραφία

Κακόβουλο Android λογισμικό στοχεύει χρήστες με νοοτροπία Windows

Πάρα πολλοί χρήστες έχουν πλέον τα κινητά τους ως την μοναδική συσκευή που χρησιμοποιούν για τις διαδικτυακές τους περιηγήσεις.
Είτε αφορά τα κοινωνικά δίκτυα, είτε να ακούσουν μουσική και να δουν ταινίες, είτε να χρησιμοποιήσουν GPS πλοηγό όταν ταξιδεύουν.

Πάρα πολλοί όμως από αυτούς ήρθαν από τον κόσμο των Windows όπου το 90% των καλών προγραμμάτων που έπρεπε να εγκαταστήσουν για να κάνουν τη δουλειά τους καλύτερα τα έβρισκαν με αναζήτηση στο διαδίκτυο.

Πήγαιναν σε διάφορες ιστοσελίδες, κατέβαζαν το εκτελέσιμο (.exe) του λογισμικού που ήθελαν, το έτρεχαν, τα Windows τους ζητούσαν επανεκκίνηση του υπολογιστή και όταν αυτός άνοιγε πάλι το πρόγραμμα που κατέβαζαν είχε κολλήσει πάνω στο σύστημα.

Με αυτόν τον τρόπο όμως που κολλούσε ένα καθόλα νόμιμο και ασφαλές πρόγραμμα μπορούσε να κολλήσει και ένα μη ασφαλές.
Ή κάποιο που αρχικά ήταν ασφαλές αλλά στην συνέχεια έπαυε να είναι.

Γι αυτό έκαναν θραύση τα antivirus όμως αυτά λειτουργούν σε γενικές γραμμές όπως και τα εμβόλια.

Πρέπει να κυκλοφορήσει/διαδοθεί πρώτα ένας ιός για να ενημερωθούν οι λίστες τους και να φτιάξουν αντιιικό αχρείο που να τον αντιμετωπίσει.
Ή αν ήταν ένας ιός που λειτουργούσε διαφορετικά από τους υπόλοιπους, ξεφεύγοντας από το σύνηθες πρότυπο συμπεριφοράς που τα προγράμματα προστασίας έχουν σχεδιαστεί να ανιχνεύουν περνούσε κάτω από τη μύτη και του καλύτερου antivirus.

Προγράμματα (τα ασφαλή και νόμιμα) που μιας και είχαν μεν προσκολληθεί πάνω στο σύστημα αλλά δεν ήταν μέρη του επίσημου λειτουργικού ζητούσαν σε διάφορες φάσεις να κάνουν ατομική ενημέρωση ή την έκαναν αυτόματα γιατί κατά την εγκατάσταση οι χρήστες είχαν τικάρει κάποιο κουτάκι που θα έκανε τη ζωή τους πιο…εύκολη με το να μην τους απασχολούν τέτοια…πεζά πράγματα όπως να δώσουν άδεια για την ενημέρωση.

Μέσω αυτής της διαδικασίας που επαναλαμβανόταν αμέτρητες φορές είχαν εθιστεί και στον βλακώδη (Windows logic) τρόπο που εγκαθιστά κανείς πράγματα στον υπολογιστή του αλλά και στη νοοτροπία να αποδέχονται οτιδήποτε τους ζητούνταν από τα δεκάδες αναδυόμενα καρτελάκια που έσκαγαν μύτη στην οθόνη, πατώντας μηχανικά (γιατί σύντομα τους έσπαζαν τα νεύρα) ΝΑΙ/YES.

Γι αυτό και σε διάφορα διαδραστικά πειράματα πάρα πολλοί χρήστες πατούσαν YES ακόμη κι όταν το καρτελάκι έλεγε κάτι του τύπου:
«Θέλετε να εγκαταστήσετε το παρακάτω κακόβουλο λογισμικό;«.
Γιατί από ένα σημείο και μετά έπαυαν απλά να δίνουν σημασία σε αυτά, δεν διάβαζαν καν τι έλεγαν και ήθελαν απλά να τα ξεφορτώνονται όσο πιο γρήγορα γίνεται.

Προγράμματα που άλλα ήταν επί πληρωμή, άλλα δωρεάν και άλλα που κανονικά θα έπρεπε να πληρώσουν τα έβρισκαν σε κάποιο site που κάποιος ψαγμένος και καλά φίλος τους είχε πει πως μπορούν να τα βρουν «σπασμένα» και να τα «χαίρονται» τζάμπα.

Το ότι 8 στις 10 φορές αυτός ήταν κάποιος ασχετούλης που κάποιος άλλος τον είχε καθοδηγήσει ή απλά έτυχε και έπεσε πάνω σε αυτή τη διαδικασία και μετά το έπαιζε γκουρού στους πιο άσχετους δικούς του φίλους μπολιάζοντας τους με μια ηλίθια νοοτροπία που διαδόθηκε και έγινε το σήμα κατατεθέν των χρηστών της μικρομαλακής (το δεύτερο συνθετικό κάνει αυτόματα συνειρμό με το πως θα μπορούσε να χαρακτηριστεί για τις πράξεις του) σε συνδυασμό με τον αστείο (σε επίπεδο ασφάλειας) σχεδιασμό του λειτουργικού ήταν οι βασικές αιτίες της τόσο μεγάλης άνθισης και εξάπλωσης των κακόβουλων λογισμικών.

Τρόπος και νοοτροπία που δεν αποκτάται στον κόσμο του Linux γιατί πέρα από το γεγονός πως το λειτουργικό έρχεται έτοιμο με οτιδήποτε πρόγραμμα χρειάζεται ο μέσος χρήστης (από σουίτα office μέχρι πρόγραμμα επεξεργασίας εικόνας εφάμιλλο του Photoshop) όποιο άλλο πρόγραμμα θέλει/χρειάζεται ο χρήστης υπάρχει σε επίσημα αποθετήρια της κάθε διανομής.

Σκεφτείτε το σαν μια μεγάλη κεντρική αποθήκη με κουτιά γεμάτα προϊόντα που για να μπουν εκεί κάθε κουτί ανοίγεται και ελέγχεται σε βάθος και αποκτά επίσημο πιστοποιητικό ασφαλείας.

Έτσι ο «πελάτης» ξέρει πως οτιδήποτε ψωνίσει είναι απόλυτα ασφαλές προς χρήση και πολύ σπάνια να ξεφύγει κάτι και αν ξεφύγει θα είναι για λίγο.
Ξέρει επίσης πως κανένα πρόγραμμα δεν θα του ζητήσει ενημέρωση εκτός του κεντρικού συστήματος αφού όλα προέρχονται από την επίσημη αποθήκη.

Έτσι λειτουργεί και το Linux-Android που η συντριπτική πλειοψηφία έχει στο smartphone ή/και tablet της.

Χιλιάδες προγράμματα διαθέσιμα στην επίσημη αποθήκη του (αποθετήριο) το PlayStore που για να μπουν εκεί έχουν ελεγχθεί ενδελεχώς από το anti-malware λογισμικό της Google.

Προγράμματα που και αφότου μπουν εκεί σαρώνονται για πιθανές αλλαγές στον κώδικα τους, κάτι που ελαχιστοποιεί την πιθανότητα να κυκλοφορήσει κακόβουλο λογισμικό και στις ελάχιστες φορές που αυτό γίνει η αντίδραση έρχεται σχεδόν άμεσα.

Γι αυτό δεν χρειάζονται antivirus στο Android για εκείνον που ακολουθεί την φιλοσοφία του συστήματος και που στις διαδικτυακές του εξορμήσεις δεν πηγαίνει σε αμφιβόλου ποιότητας τοποθεσίες αφού ακόμη και τσόντες να θέλει να δει υπάρχουν πολλοί ιστότοποι απόλυτα ασφαλείς.

Κάπου εδώ όμως έρχεται ο χρήστης ο μπολιασμένος με την νοοτροπία Windows (λόγω της χρήσης τους) ή απλά ο αδαής που το παίζει έξυπνος (ούτε το 10% των κατόχων κινητών δεν ξέρει να παραμείνει ασφαλές λειτουργώντας εκτός του επίσημου σχεδιασμού του λειτουργικού) που είτε δεν αρκείται σε όσα υπάρχουν στην επίσημη αποθήκη είτε βρίσκει/του βρίσκουν κάτι εκτός και ακολουθώντας τυποποιημένα βήματα χωρίς να αντιλαμβάνεται πλήρως τι σημαίνουν αυτά για την ασφάλεια του εγκαθιστά προγράμματα ανοίγοντας (και πολλές φορές αφήνοντας τα ανοιχτά) παράθυρα στους απέξω.

Και εκεί έξω δεν περιμένει μόνο η Μαρία και ο Τάκης αλλά και ο κακοποιός που ψάχνει ευάλωτα συστήματα για να τους επιτεθεί.

Όσοι λοιπόν εγκαθιστάτε (κακώς) προγράμματα στο κινητό σας εκτός του PlayStore της Google, έχοντας απενεργοποιήσει για τον λόγο αυτό (δεν γίνεται αλλιώς) βασικές δικλείδες ασφαλείας του Android λειτουργικού σας τότε καθόλου απίθανο να έχετε κολλήσει ένα νέο κακόβουλο λογισμικό (trojan horse) που λειτουργεί σε stelth mode και μπορεί να υποκλέψει τα πάντα.

Εφαρμογή που κατά 90% θα έχει ζητήσει να αποκτήσετε πρόσβαση ως root (διαχειριστής συστήματος) άρα θα έχει και αυτή πρόσβαση στον πυρήνα του και εφόσον είναι μολυσμένη ή μολυνθεί στη πορεία θα αποκτήσει τις ίδιες ελευθερίες και ο ιός.

Ο συγκεκριμένος δούρειος ίππος μπορεί να κλέψει σχεδόν κάθε είδους δεδομένο που θα διακινηθεί ή θα βρει αποθηκευμένο στη συσκευή και ο νοών νοείτω.

Αν λοιπόν η εκτός PlayStore εφαρμογή που έχετε εγκαταστήσει σας ζήτησε (ή σας ζητήσει στο μέλλον) να εγκαταστήσει μια εφαρμογή ενημέρωσης συστήματος (Update App) κατά 99,9% έχει μολυνθεί από τον συγκεκριμένο δούρειο ίππο που οι ερευνητές της Zimperium έχουν ανακαλύψει.

Κακόβουλο πρόγραμμα που κρύβει ακόμη και το εικονίδιο του οπότε αν παρατηρήσετε την παραπάνω ύποπτη συμπεριφορά, ενημερώσεων εφαρμογών που δεν φαίνονται στο PlayStore, μόνο με factory reset μπορείτε να είστε απόλυτα σίγουροι πως το ξεφορτωθήκατε.

Θα πρέπει φυσικά να εγκαταστήσετε ξανά παιχνίδια και λοιπές εφαρμογές αλλά ο κόπος σας ίσως σας διδάξει να υιοθετήσετε σωστή φιλοσοφία χρήστη και όχι ιούς.

πηγή είδησης:
https://techcrunch.com/2021/03/26/android-malware-system-update

Ράδιο…φονικός Διαμαντόπουλος


Το να συμφωνείς ή να διαφωνείς προσωπικά με τις θέσεις ή την οπτική κάποιου είναι φυσιολογικό.

Να θες να τον ακούσεις ακόμη πιο φυσιολογικό γιατί η πολυφωνία είναι ζωτικός παράγοντας στην διεύρυνση του γνωστικού ορίζοντα και τη γέννεση σκέψης μέσω του φωτισμού και περιοχών που ίσως αγνοούμε, όπως ο ήλιος είναι απαραίτητος πέρα από τον φωτισμό του κόσμου μας και για την φωτοσύνθεση που μας επιτρέπει να ζούμε ποιοτικότερα.

Να είσαι όμως δημοσιογραφικός σταθμός και να απολύεις τον δημοσιογράφο για να μην εκθέσει (και εκτεθεί φυσικά, θετικά ή αρνητικά) ένα γεγονός με την προσωπική του δημοσιογραφική-ανθρώπινη, προσωπική ματιά είναι φυσικό μόνο αν εξυπηρετείς -συνολικά ως μέσο- πληρωμένη γραμμή/δημοσιογραφία.

Υπάρχουν ΜΜΕ που το δηλώνουν ευθαρσώς, υπάρχουν μέσα που το δηλώνουν εμμέσως πλην σαφώς, πως είναι φερέφωνα (κόμματος ή ομάδας) και απευθύνονται εξαρχής σε κοινό που αφήνει δίπλα στο ηχείο την κομματική/οπαδική του ταυτότητα.
Δικαιολογημένα και αυτά, δικαιολογημένοι και οι ακροατές/τηλεθεατές/αναγνώστες τους.

Όταν όμως σταθμός που θέλει να δηλώνει (πλέον) πάνω από κόμματα και κυβερνήσεις δείχνει Γκεμπελικό πρόσωπο όπως έκανε το Ράδιο Θεσσαλονίκη μέσω του διευθυντή-ιδιοκτήτη του Στέφανου Διαμαντόπουλου στη περίπτωση του Κωνσταντίνου Τσακίρη, τότε δεν υπάρχει καμία δικαιολογία.

Μάλιστα, πέρα από σκοτεινή απόφαση που παραπέμπει σε άλλες εποχές και πρακτικές, προσβάλει όλους τους πολίτες της Θεσσαλονίκης που δεν φοράνε κανενός τις παρωπίδες και μπορούν να είναι δυνητικά ακροατές του Ράδιο Θεσσαλονίκη.

Προσβάλει τους πάντες γιατί θεωρεί πως δεν έχουν την αντιληπτική ικανότητα να ξεχωρίσουν μια σωστή από μια λάθος θέση και δεν τους αφήνει να βγάλουν τα δικά τους συμπεράσματα, ακόμη και μέσα από ένα αιρετικό (ας το πούμε έτσι χάριν συζήτησης αφού δεν το διαβάσαμε, ακούσαμε, είδαμε για να ξέρουμε) ρεπορτάζ.

Το Ράδιο Θεσσαλονίκη, με το να διώξει τον Κωνσταντίνο Τσακίρη για να μην ακουστεί ένα ρεπορτάζ, προσβάλει την ίδια την πόλη στην οποία εκπέμπει και που την χρησιμοποιεί στο δεύτερο συνθετικό του.

Δημοσιογράφος που χαρακτηρίστηκε αναρχικός, σαν την ταμπέλα φασίστας που κολλάνε κάποιοι με περισσή ευκολία σε ανθρώπους όταν θέλουν να τους σιωπήσουν με φασιστικό τρόπο.

Με τη διαφορά πως δεν υπάρχει δημοκρατικότερο από το να είσαι αναρχικός με την ορθή έννοια της μη αποδοχή μονόπλευρης-παγιωμένης οπτικής, μη αναγνώριση πολιτικής αυθεντίας σε κανέναν και τίποτα, διαρκής κριτική σε οτιδήποτε στραβό το σύστημα παράγει, αγάπη για την απλή μορφή της δημοκρατίας, απέχθεια και μηδενική ανοχή απέναντι στη βία ως μέσο επιβολής κλπ.

Με την παραπάνω έννοια και όχι αυτή του μπαχαλάκια με την βοήθεια (ακούσια ή εκούσια, αγνά παραπλανημένη ή παραπλανητικά αγνή) του οποίου αλλοίωσαν σχεδόν από την αρχή στη συνείδηση της κοινής γνώμης τον όρο και έκαναν ευκολότερη τη χρήση παρωπίδων και προκατασκευασμένων, κονσερβοποιημένων θέσεων, σκέψεων, απόψεων που κρατάνε άκοπα το πλήθος σε κάθε είδους μαντρί.

Και αν τον συγκεκριμένο δημοσιογράφο τον χαρακτήρισαν ελαφρά τη καρδία απλό παραγωγό (γιατί ως τέτοιο τον είχαν δηλωμένο για να παράγουν ζωντανές διαφημίσεις παρακάμπτοντας με τρικ τον νόμο) αλλά και αναρχικό με την κακή, επικρατούσα έννοια για να τον μειώσουν και να του αφαιρέσουν πέρα από τη φωνή του και την αξιοπιστία αυτής με την προσφιλή μέθοδο της λασπολόγησης του στα ερτζιανά της πόλης εκμεταλλευόμενοι το verba volant, όποιος θα επιχειρούσε κάτι τέτοιο για αυτό το μπλογκ (ή να του κολλήσει κομματική ταμπέλα) απλά θα με διασκέδαζε με τις δεκάδες φορές που θα τον γελοιοποιούσα ανατρέχοντας στα 193 (με αυτό) άρθρα που έχω γράψει, κάνοντας χρήση του scripta manent.

Προσωπικά λοιπόν, ως ανεξάρτητος, αυτόνομος, σεβόμενος σε απόλυτο βαθμό τον εαυτό μου ως ακροατή/τηλεθεατή/αναγνώστη πολίτης-μονάδα αυτής της πόλης δηλώνω (όση σημασία και δύναμη μπορεί να έχει αυτό) πως δεν πρόκειται να ακούσω να ακούσω/επισκεφτώ/χρησιμοποιήσω ποτέ ξανά, κανένα από τα ειδησεογραφικά και μη ραδιόφωνα και άλλα μέσα/εταιρείες που ανήκουν στον Όμιλο εταιρειών ΡΑΔΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ Α.Ε. ή που έχει συμμετοχή ο συγκεκριμένος επιχειρηματίας δημοσιογράφος και τα οποία -σύμφωνα με επίσημα/δημόσια στοιχεία- είναι:
Ράδιο Θεσσαλονίκη 94.5
Ερωτικός FM 94.8
rthess.gr
thessnews.gr
gooddeals.gr

Υ.Γ.
Το πρώτο βίντεο-σχόλιο του Κωνσταντίνου Τσακίρη:



H απάντηση του σε όσα ειπώθηκαν στον αέρα μετά το πρώτο βίντεο:

Αστυ(α)νομία ώρα μηδέν…

Αστυνομικός, πέρυσι, μέρα μεσημέρι σε ένα νησί, «έδερνε» ένα Smart γιατί έτσι…
«Tι, νομίζεις πως είσαι έξυπνο, ε, Άρπα την εξυπνάκια».
Ίσως πάλι να είδε τον εαυτό του στον καθρέπτη που έσπασε και δεν του άρεσε η εικόνα.

Αστυνομικός, χθες αργά το βράδυ στην Αθήνα, δικάβαλο σε μηχανάκι, κοπάνησε ένα παρκαρισμένο όπως περνούσαν, σπάζοντας το πίσω δεξί φανάρι.
«Τι δουλειά έχεις έξω στο δρόμο τέτοια ώρα; Τι, είσαι αυτοκίνητο; Αντιμιλάς κι από πάνω, Φά’ την για να μάθεις».
Μπορεί πάλι να έβγαζε το άχτι του γιατί κρατήθηκε και δεν κοπάνησε κάποιον πολίτη που βγήκε μετά τις εννιά με τον σκύλο του ξεχνώντας να στείλει μήνυμα.

Στα πιο σοβαρά, αστυνομικός, πριν λίγες μέρες, στην Κοζάνη, χτυπούσε δεμένο σκύλο ισχυριζόμενος πως του επιτέθηκε (!) και μετά επέστρεψε και στη πρώτη ευκαιρία άρχισε να τον χτυπάει πάλι με σφυρί.
Μετά, ακόμη κι αν δεν συμφωνούν με αυτό που έκανε, οι συνάδελφοι του παρακαλούσαν να μην γίνει μήνυση για να μη χάσει την δουλειά του.
Όπως θα έκαναν και οι συνάδελφοι των άλλων δυο αστυνομικών αν κινδύνευαν με σοβαρή τιμωρία.

Είναι πραγματικά καιρός η πολιτεία να βγάλει από τη δύσκολη θέση αυτόν τον νευραλγικό διάμεσο οργανισμό μεταξύ κράτους και πολίτη.

Η λύση απλή όσο και αναγκαία.
Να περάσουν από πραγματική, σοβαρή, ψυχιατρική εξέταση από ανεξάρτητη αρχή που θα δημιουργηθεί για αυτόν ειδικά τον σκοπό, αυτοί που ήδη υπηρετούν.

Αν συμβεί αυτό, τολμώ να εικάσω πως θα μείνει χωρίς στολή ένα ποσοστό κοντά στο 20%.
Ας το κάνουν όμως προτού πάρει η μπάλα και τους ευσυνείδητους και χωρίς ψυχιατρικά προβλήματα που πραγματικά επιτελούν έργο, βγάζοντας τους από την συναισθηματικά δύσκολη θέση να «εναντιωθούν» στην (κακώς εννοούμενη αλλά παγιωμένη σε κάθε υποομάδα της ελληνικής κοινωνίας) συναδελφική αλληλεγγύη.

Πρέπει να το κάνουν γιατί δεν μιλάμε π.χ. για δημοσιογράφους που κρατάνε ένα λαμόγιο για πρόεδρο, ούτε για μια οποιαδήποτε άλλη επαγγελματική ομάδα που είναι εσωτερικό της ζήτημα να μπορεί να έχει την -σε γενικές γραμμές- χαμηλή ποιότητα που επιλέγει ή που της αξίζει να έχει.

Μιλάμε για ένα βασικότατο τμήμα κάθε ευνομούμενης πολιτείας που λόγος ύπαρξης του είναι η καθημερινή επαφή με τον πολίτη στο πλαίσιο της διατήρησης της ασφάλειας και της ευνομίας.

Τόσο βασικό που σε όλες σχεδόν τις γλώσσες του κόσμου διατηρεί ακόμη και στη γραφή της την άμεση επαφή με την αρχική ελληνική λέξη-έννοια της πόλης. Για να μην ξεχνάει κανείς, ποτέ και πουθενά, τον ρόλο που της έχει ανατεθεί και το λειτούργημα που καλείται να υπηρετεί.

Που το αποτέλεσμα της δράσης της, βάσει της αποστολής της, πρέπει να λειτουργεί συγκολλητικά και όχι αποσχιστικά όσον αφορά στους πολίτες και τη συγκεκριμένη υπηρεσία και την αίσθηση που πρέπει να έχουν για αυτή την παροχή-υποχρέωση της πολιτείας προς αυτούς.

Υ.Γ.
Δεν θα γίνουμε ποτέ Αγγλία που βλέπεις ακόμη και μεθυσμένους να διατηρούν μια κάποια συναίσθηση και να υπακούν σε άοπλους αστυνομικούς, αυτό θα απαιτούσε ένα συνολικό, εκ βάθρων ξεκίνημα και χτίσιμο κουλτούρας και δεσμών αλλά επιβάλλεται να ελαχιστοποιηθεί το ποσοστό των ατόμων που δεν έχουν καμία θέση στις τάξεις της αστυνομίας και όσο πιο γρήγορα συμβεί αυτό, τόσο το καλύτερο.

Αλλιώς, αργά ή γρήγορα θα ξεπεράσουμε το σημείο καμπής όπου το στερεότυπο του αστυνομικού, ο μπάτσος, αντιμετωπίζεται (εκεί που παίρνει να αντιμετωπιστεί έτσι, όπως στις δυο πρώτες περιπτώσεις) από την πλειοψηφία με σάτιρα, δίνοντας «χώρο» στους σωστούς-ικανούς να μπορούν να αλληλεπιδρούν σε υγιή βάση μαζί της.

Και αν το ξεπεράσουμε ακόμη και οι καλοί θα αντιμετωπίζονται και από τον πλέον καλόπιστο πολίτη εχθρικά, σαν κοινοί μπράβοι που παρέχουν μια κάποια υπηρεσία γιατί πληρώνονται και μόνο.
Μετά, δεν θα υπάρχει επιστροφή…

Όλη η αλήθεια για την Τίφανι Ντόβερ

Λοιπόν, εγώ θα σας πω τι έγινε με την Τίφανι Ντόβερ.
Όταν έκανε το εμβόλιο λιποθύμησε γιατί παρουσίασε μια επιπλοκή το 5G τσιπάκι.

Προσπάθησε να μεταδώσει σε live streaming στον κεντρικό σέρβερ που έστησε στο υπόγειο της βίλας του στο Άσπεν* ο Μπιλ Γκέιτς εικόνα high definition από τα μάτια της με 2G που ως γνωστόν δεν κάνει για τέτοιες δουλειές γιατί θέλει τρελό bandwidth και πολύ ισχυρό σήμα κεραίας και από την υπερπροσπάθεια την έπιασε πονοκέφαλος και κράσαρε ο εγκέφαλος της.

Δεν την διάλεξαν τυχαία εξάλλου.
Μην τρώτε παπά και ακούτε τι σας λένε διάφοροι, πως ήταν τυχαίο, αθώο ή πως την πάτησαν. Μια χαρά την ήξεραν την ευαισθησία της.
Σου λέει, αν αντέχει αυτή όσα κάνει το νανοτσιπάκι μας τότε οι υπόλοιποι δεν θα πάρουν χαμπάρι που θα τους το φυτέψουμε με το δήθεν εμβόλιο.

Γι αυτό την κράτησαν μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας αυτές τις δυο – τρεις μέρες.
Της άλλαξαν το καμένο τσιπάκι, έκαναν μερικά τεστ στο νέο μην την πατήσουν ξανά και έτρεξαν και μια αναβάθμιση ώστε όπου υπάρχει μόνο 2G δίκτυο να στέλνει μόνο δεδομένα φωνής και όχι παραπάνω από ένα MMS ανά δεκαπέντε λεπτά.

Μάλιστα, για να είναι σίγουροι πως με την αναβάθμιση τα τσιπάκια θα λειτουργούν απρόσκοπτα κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, σκέφτονται να την βάλουν να κάνει αίτηση να βοηθήσει -τάχα μου εθελοντικά- για τρεις (ίσως και έξι) μήνες σε κέντρο εμβολιασμού στα βάθη της Αφρικής που έχουν απαρχαιωμένο δίκτυο και που ακόμη και το 3G είναι πολυτέλεια σε πολλές περιοχές.

Καθόλου στη πλάκα, είναι απλά τέλειο που μαζί με την επιστήμη και την τεχνολογία κάνει πλέον άλματα και η συνωμοσιολογία.
Είναι η στροφή στην ιστορία που περίμεναν όλοι αυτοί.
Τι κι αν ο εγκέφαλος τους δεν στροφάρει σωστά ούτε με αίτηση.

Οι ψεκασμοί που δεν στέκουν για όποιον έχει παρακολουθήσει έστω και επιδερμικά φυσική πρώτης Γυμνασίου παίζουν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, απλά τους εμπλούτισαν λιγάκι με το HAARP, η ιδέα της αρχαιότητας περί επίπεδης Γης που αποκρούστηκε (από τότε) από τον Πυθαγόρα και τον Παρμενίδη (και η σφαιρικότητα της που εξηγήθηκε από τον Αριστοτέλη και αποδείχθηκε από τον Ερατοσθένη) επανήλθε στο προσκήνιο ξανά στα μέσα του προηγούμενου αιώνα από ανθρώπους με εγκέφαλο που από άποψη συλλογιστικής ικανότητας ανήκει κάπου στο 1400 π.Χ, μεγαλύτερο πισωγύρισμα δηλαδή και από τους ψεκασμούς, αλλά επιτέλους ήρθε η ώρα να πάνε μπροστά και αυτοί.

Τζάμπα αντιστέκονται στους ψεκασμούς που μας κάνουν πειθήνια όργανα (παράδοξο, αφού ψεκάζονται και αυτοί) τόσα χρόνια περπατώντας στον επίπεδο πλανήτη μας; (πάλι καλά που δεν πάνε ποτέ στην άκρη, να πέσουν, να μείνουν πίσω, να έχουμε άλλα…)
Ήρθε η ώρα να κάνουν το άλμα μπροστά!

Πλήθος εντυπωσιακών ορολογιών να παπαγαλίσουν (microchip, nanochip, 5G, RFID, DNA, mRNA…) και να τους δώσουν όποια ιδιότητα θέλουν πιάνοντας σκόρπιες λέξεις από εδώ κι από εκεί, εντυπωσιάζοντας όσους ούτε αυτό δεν μπορούν να κάνουν και ανοίγοντας πεδίον δόξης λαμπρόν για την ξεχωριστή ανθρώπινο υποομάδα τους να διαπρέψει στο μόνο που πραγματικά εξέλιξαν, την ασύλληπτη ικανότητα να δημιουργούν αρνητικά σενάρια με τη φαντασία τους.

Όταν η ανθρωπότητα συνολικά-συλλογικά την χρησιμοποιεί για να οραματίζεται και να δημιουργεί/πραγματοποιεί φανταστικά επιτεύγματα (από την πενικιλίνη, τις ακτίνες Χ μέχρι τη μεταφορά ενέργειας από τη μια άκρη του κόσμου στην άλλη και την ανάλυση και μελέτη του γενετικού υλικού μας) που μας προοδεύουν σε όλους τους τομείς, προοδεύουν συνωμοσιολογικά πλέον και αυτοί και χρησιμοποιώντας διαρκώς (εκούσια ή ακούσια) όσα μέμφονται και καταγγέλλουν (εμβόλια που έκαναν σαν παιδιά ώστε να καταφέρουν να μεγαλώσουν, το διαδίκτυο χρησιμοποιώντας μόνο την Google, υπολογιστές που τρέχουν Windows με όλα χύμα, τα κοινωνικά μέσα δικτύωσης με όλα στον περιηγητή τους ανοιχτά κλπ) προσφέρουν πραγματική υπηρεσία σε όλους τους υπόλοιπους.

Με την έκθεση του εαυτού τους και την ανάπτυξη των τρελών θεωριών τους μας προσφέρουν ένα πολύτιμο, διαδραστικό παράδειγμα του πόσο πίσω (ακόμη και χιλιετίες) θα είχαμε μείνει ως είδος αν χανόμασταν στο θολό τοπίο που μπορεί να σχηματίσει το μυαλό μας όταν το αφήνουμε απλά να συλλέγει στοιχεία χωρίς να το εκπαιδεύουμε να τα επεξεργάζεται σωστά και προς όφελος μας.

* Όλοι οι κακοί, είναι πασίγνωστο αυτό, αρκεί να θυμηθεί κανείς τις ταινίες James Bond ή τον Αστυνόμο Σαΐνη, έχουν το αρχηγείο τους κάπου ψηλά.

#η_συνωμοσιολογία_στα_καλύτερα_της.

Εμβόλιο ορθής σκέψης

Φωτογραφία από Gerd Altmann από το Pixabay

Σαν να το είχαν έτοιμο, λέει ο άλλος για το εμβόλιο χωρίς να μπορεί να αντιληφθεί τη τεράστια διαφορά κλίμακας σε χρήμα, ερευνητικό προσωπικό και συμμετέχοντες στις δοκιμές γιατί για πρώτη φορά -εν καιρώ ειρήνης- έχει παγώσει η οικονομία σε παγκόσμιο επίπεδο.

Θέλουν να ξεπαστρέψουν τους ηλικιωμένους, λέει άλλος εν μέσω σχεδόν καθολικής παγκόσμιας καραντίνας που κάνει το ακριβώς αντίθετο (και για να μη μπλοκάρουν τα συστήματα υγείας. Από τα πιο αδύνατα μέχρι και τα πιο ισχυρά, βλ. Γερμανίας).

Θέλουν να μας κάνουν φυτά, λέει άλλος λες και θα βασίζονταν σε ένα εμβόλιο που μπορείς να αρνηθείς/αποφύγεις να κάνεις και που μπορεί κάποιος να προλάβει να αναλύσει και δεν θα έριχναν κάτι στο νερό που κανένας δεν μπορεί να αποφύγει να πιει και που μέχρι να το καταλάβεις, πάπαλα.

Όλοι αυτοί είναι εκείνοι που νομίζουν πως παρουσιάζουν ένα θεώρημα ενώ είναι βασικό ερώτημα αν μπορούν να συνθέσουν έστω μια απλή εξίσωση σκέψεων.

Άνθρωποι που επειδή:
α) κανείς δεν φρόντισε (και εδώ είναι το μεγάλο -διαχρονικό- θέμα ευθύνης του πολιτειακού συστήματος για το απολίθωμα που ονομάζεται δημόσια εκπαίδευση, γιατί δεν χρειαζόμαστε παπαγαλάκια αλλά πολίτες ικανούς να παράγουν αυτόφωτο λόγο, ειδικά στην εποχή που η πληροφορία ταξιδεύει αστραπιαία).
β) δεν φρόντισαν ούτε οι ίδιοι (η ατομική ευθύνη απέναντι στον εαυτό μας) να εκπαιδευτούν πάνω σε αυτή τη δεξιότητα (και αυτός είναι ένας λόγος για το μεγάλο ποσοστό ατόμων -στην Ελλάδα που μας αφορά- που φτάνουν στη τριτοβάθμια εκπαίδευση -ή και την τελειώνουν- λειτουργικά αναλφάβητοι και με προβλήματα κατανόησης) καταλήγουν να μη μπορούν να ζήσουν χωρίς μια θεωρία συνωμοσίας να κυβερνά το μυαλό τους.

Άνθρωποι που παρουσιάζουν αδυναμία στο να διαχειριστούν την πραγματικότητα όπως αυτή είναι και πάντα πρέπει να είναι και κάτι άλλο.

Κάτι άλλο που τους το παρουσιάζει κάποιος άλλος που δεν ανήκει στους άλλους που υποτίθεται τους παρουσιάζουν κάτι άλλο από αυτό που πραγματικά είναι.

Αυτό το τόσο μπερδεμένο είναι που δείχνει ξεκάθαρα την εγκεφαλική ομίχλη μέσα στην οποία έχουν επιλέξει να λειτουργούν για να προβάλουν τις εικόνες που πιστεύουν πως βλέπουν πεντακάθαρα μπροστά τους.
Ομίχλη που όσο πιο έντονα φωτίζουν με τις δήθεν αποκαλύψεις που τους προσφέρονται τόσο πιο πολύ αλλοιώνουν την πραγματική εικόνα που κρύβεται από πίσω, βγαίνουν από τον δρόμο και εκτροχιάζουν τη σκέψη τους.

Που ενώ σαν νήπια μπόρεσαν να καταλάβουν και να μάθουν όπως όλοι τα βασικά πράγματα που μας βοηθάνε να επιβιώσουμε, μεγαλώνοντας έμειναν σε νηπιακό επίπεδο όσον αφορά πιο σύνθετα ζητήματα κατανόησης και αντίληψης.

Μην παρεξηγηθεί το παραπάνω. Αυτό δεν τους κάνει κακούς ανθρώπους.
Μπορεί κάποιος να είναι ο καλύτερος άνθρωπος, ο καλύτερος φίλος, ο καλύτερος γονιός από άποψη καλοσύνης και αγάπης αλλά να αποτυγχάνει στο να γίνει ικανός πολίτης (όπως η έννοια αυτή περικλείει σε ιδεατό-θεωρητικό επίπεδο και όχι όπως το υπάρχον σύστημα εννοεί να περνάει. Γιατί καλός πολίτης δεν σημαίνει αυτό που κάποιοι νομίζουν).

Γι αυτό είναι πολύ πιο εύκολο να παρασύρονται από το φαντασιακό.
Γιατί η φαντασία είναι κάτι χωρίς υπαρκτούς περιορισμούς και μπορεί να δημιουργήσει την εικονική πραγματικότητα που κάποιος επιθυμεί για να μπορεί να διαχειρίζεται αποτελεσματικότερα (σε πολύ βασικό επίπεδο φυσικά) τη παρουσία και τη πορεία του πάνω στον πλανήτη.

Γι αυτό άλλος διαλέγει να πιστεύει πως μας ψεκάζουνε, άλλος πως ζούμε πάνω σε ένα ταψί, άλλος πως θέλουν να μας μαντρώσουν μέσα, άλλος πως θέλουν να μας κάνουν ζόμπι και ο,τι άλλο ευφάνταστο μπορεί να σκεφτεί κανείς.

Μπορεί κάποιος να πιστεύει όλα τα παραπάνω μαζί όπως μπορεί να πιστεύει μόνο ένα και να έρχεται μέχρι και σε σύγκρουση με κάποιον που πιστεύει κάτι άλλο. Οτιδήποτε βολεύει τον καθένα αφού η φαντασία δεν έχει όρια και κανόνες.

(Μου έστειλε ο άλλος μήνυμα να του θυμίσω αυτό που είχα γράψει για την επίπεδη γη για να το δείξει σε κάποιον και πάνω που σκέφτηκα «ωραία, ένας που ενδιαφέρεται να ακυρώσει με απλό και διασκεδαστικό τρόπο τα έωλα επιχειρήματα κάποιου, μόλις του δίνω τον σύνδεσμο μου γράφει «Ευχαριστώ, άντε μπας και καταλάβει επιτέλους πως δεν είναι επίπεδη η Γη αλλά σφαιρική και γυρίζει γύρω από τον εαυτό της, αλλιώς δεν θα μας ψέκαζαν γιατί δεν θα μπορούσαν να πάνε παντού οι ψεκασμοί. Πάρε κι εσύ το link σου γιατί το ζητάει ο οργανισμός σου, του έγραψα και δεν με ενόχλησε ξανά.)

Όλα αυτά όμως είναι γραφικά και ακίνδυνα μέχρι ενός σημείου.
Είναι γραφικά και ακίνδυνα όταν υπάρχει ικανός αριθμός πολιτών που πιστεύουν οτιδήποτε, όσο ηλίθιο και να είναι και που στο κακής ποιότητας πολιτικό σύστημα προσθέτουν σαν μια έξτρα δόση τον Βελόπουλο ή τον Βαρουφάκη και που με την ίδια ευκολία θα έδιναν πολιτικό βήμα και σε όποιον θα τους υποσχόταν πως θα ξεσκέπαζε τα σχέδια της σκοτεινής ελίτ με τους αεροψεκασμούς ή την παγκόσμια συγκάλυψη για το σχήμα του πλανήτη.

Δεν είναι γραφικά και ακίνδυνα όταν θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή τη δική τους αλλά και των δικών τους ανθρώπων.

Δεν είναι γραφικές αντιδράσεις όταν θα προτιμήσουν π.χ να ρισκάρουν τη ζωή τους αποδεχόμενοι μια θεωρία συνωμοσίας και απορρίπτοντας ασυζητητί ένα εμβόλιο που όπως όλα τα προηγούμενα εμβόλια που η επιστήμη έχει προσφέρει στην ανθρωπότητα οδήγησαν στο να μην πεθαίνουν άνθρωποι από δεκάδες ασθένειες.*

Δεν είναι ακίνδυνες συμπεριφορές όταν θα ρισκάρουν τη ζωή των δικών τους ανθρώπων κρατώντας τους μακριά από τον εμβολιασμό νομίζοντας πως τους προστατεύουν περισσότερο.

Γιατί, αν πούμε πως αποδεχόμαστε για την συζήτηση τις διάφορες θεωρίες συνωμοσίας (πέρα από το απίστευτα δύσκολο και περίπλοκο του εγχειρήματος όταν υπάρχουν απείρως ευκολότεροι τρόποι), δεν ήταν το εμβόλιο κατά της ιλαράς αυτό με το οποίο ήθελαν να κάνουν όλα αυτά;
Γιατί δεν ήταν το εμβόλιο κατά του κοκκύτη;
Γιατί δεν ήταν το εμβόλιο κατά της ευλογιάς;
Γιατί με αυτά σε έσωσαν/σώζουν και με το εμβόλιο για τον κορωνοϊό θέλουν να σε σκοτώσουν;

Ερωτήματα που δείχνουν το δομικό λάθος πάνω στο οποίο χτίζει το σκεπτικό του και τον σκεπτικισμό του.

Γιατί λοιπόν στα πρώτα χρόνια της ζωής του κάνει κάποιος με το παιδί του πολυάριθμες επισκέψεις στον παιδίατρο για να πάρει αυτό έναν μεγάλο αριθμό από κοκτέιλ εμβολίων;
Ποιος έχει καθορίσει τον χρόνο στον οποίο αυτά έχουν δοκιμαστεί στη πράξη και είναι ασφαλή; Που ξέρει πόσο καιρό δοκιμάστηκε για παράδειγμα το εμβόλιο κατά της ηπατίτιδας Β που θα χορηγηθεί στο παιδί του;
Δεν ξέρει, δεν το σκέφτεται καν και αν το σκεφτεί, απλά υποθέτει!

Αυτό λοιπόν που στη παραπάνω περίπτωση μετράει ως βασική συνθήκη και δεν σηκώνει υποθέσεων είναι πως το εμβόλιο που έκανε/θα κάνει στο παιδί του πήρε έγκριση από έναν υπεύθυνο κρατικό, ευρωπαϊκό, παγκόσμιο εποπτικό οργανισμό.

Ακόμη και στη περίπτωση της πλέον βιαστικής παραγωγής (καμία σχέση η τότε διαδικασία με τη τωρινή) και μαζικού εμβολιασμού οι όποιες παρενέργειες δεν είναι ικανές να ακυρώσουν τα οφέλη της ύπαρξης εμβολίων. (Όπως συνέβη στη Σουηδία πριν δέκα χρόνια με τον Η1Ν1 όπου πάνω από έξι εκατομμύρια εμβολιάστηκαν και έχουν παρουσιαστεί επίσημα 700 περιπτώσεις ατόμων που εμφάνισαν ναρκοληψία ως παρενέργεια και αξιώνουν οικονομική αποζημίωση.)

Το μόνο βέβαιο σε αυτή τη ζωή είναι πως κάποια στιγμή θα πεθάνουμε.
Το να κάνουμε ο,τι μπορούμε για να το επιταχύνουμε αρνούμενοι να φερθούμε ψύχραιμα είναι απλά βλακώδες.

Αν κάποιος βάζει δυνητικά τον εαυτό του/τους δικούς του στο απειροελάχιστο ποσοστό που παρουσιάζει σοβαρές επιπλοκές από ένα εμβόλιο και το αρνείται, τον/τους τοποθετεί αυτομάτως χωρίς να το καταλαβαίνει σε ένα πολύ μεγαλύτερο ποσοστό ατόμων που θα πεθάνουν.

Είναι σαν να αποφασίζει κάποιος να μη φοράει ζώνη ασφαλείας στο αυτοκίνητο γιατί ίσως να τον σκοτώσει, στη σπανιότατη περίπτωση που τρακάρει, αυτή μαγκώσει και δεν μπορέσει να βγει ενώ το όχημα πιάσει φωτιά και καταλήξει να καεί ολοσχερώς.

Αν απλά μαγκώσει ίσως τον σφίξει λίγο, ίσως τον δυσκολέψει και στην αναπνοή, μπορεί να του σπάσει και κανένα πλευρό αλλά θα έρθουν τα σωστικά συνεργεία και θα τον απεγκλωβίσουν.

Ακόμη κι αν μαγκώσει ενώ πιάσει φωτιά το όχημα του, πάλι θα έχει σωθεί σε πρώτη φάση από το ατύχημα και παίζει να μπορέσουν να τον σώσουν και να αντιπαρέλθει αυτή τη σπάνια «παρενέργεια» του τρακαρίσματος.

Στην ίδια βάση είναι σαν να αποφασίζει να κυκλοφορεί το σώμα του χωρίς την όποια προστασία μπορεί να του χορηγήσει για την όποια απειροελάχιστη πιθανότητα σοβαρής παρενέργειας και να κινδυνεύει ανά πάσα στιγμή να τρακάρει με τον κορωνοϊό χωρίς καμιά γραμμή άμυνας.

Που ακόμη και σε περίπτωση παρενεργειών, σε πρώτη φάση (που είναι και το ζητούμενο) θα έχει βγει ζωντανός από την σύγκρουση με με τον ίο ώστε να μπορούν τα ιατρικά συνεργεία να εργαστούν πάνω στο σώμα του και να επιχειρήσουν να τον απαλλάξουν από τα όποια προβλήματα έχουν προκύψει.

Υ.Γ.
Τους πλανημένους που ζουν σε τελείως άλλο κόσμο και θεωρούν -για χι, ψι τρελούς λόγους- πως δεν υπάρχει πανδημία και δεν αντιλαμβάνονται τη μηχανική πίσω από το γιατί ένας ιός σαν αυτόν είναι επικίνδυνος, δεν μπορεί κανένας να τους σώσει εκτός από την τύχη και τις συγκυρίες.
Είναι τόσο χαμένες υποθέσεις που μόνο ένα πράγμα είναι έξυπνο να κάνεις.
Η πιο έξυπνη κίνηση

* Ακόμη και για τον καρκίνο (του τραχήλου της μήτρας) έχει αναπτυχθεί εμβόλιο με 70% ποσοστό επιτυχίας και όσοι (άλλη κατηγορία συνωμοσιολόγων) πιστεύουν πως επίτηδες δεν βγάζουν εμβόλιο-φάρμακο για όλους τους καρκίνους, για να έχουν κέρδη από το πως αντιμετωπίζεται μέχρι τώρα αυτή η παγκόσμια μάστιγα δεν μπορούν να αντιληφθούν βασικά πράγματα.
Δεν μπορούν να σκεφτούν πως οι ίδιες εταιρείες θα ήταν πίσω από τα εμβόλια, δεν θα το έφτιαχνε κανένας Βέγγος κατά τύχη ενώ το έπαιζε κάποιο βράδυ φαρμακοποιός.
Δεν μπορούν να αντιληφθούν τα απίστευτα υπερκέρδη που αυτές θα είχαν όταν οι πελάτες τους θα ήταν όχι μόνο όσοι αρρωσταίνουν και λαμβάνουν θεραπεία (όπως τώρα) αλλά δυνητικά και τα επτά δισεκατομμύρια, όλοι όσοι ζούνε στη Γη και όσοι θα γεννιούνται.
Ακόμη και αν όλοι αυτοί θα ήταν για μια φορά μόνο πελάτες τους, ακόμη κι αν το εμβόλιο δεν το χρέωναν πανάκριβα (ώστε να το χορηγεί -δωρεάν η με συμμετοχή- σε όλους το κάθε κράτος).
Κάποιοι –πάντα– απλά δεν θα μπορούν να σκεφτούν σωστά.

Έτη φωτός πίσω σε ενημέρωση…


«Εργασίες συντήρησης στη περιφερειακή» γράφουν τα site της πόλης και –όποτε κι αν συμβαίνει αυτό- μέσα στην είδηση απλά αναπαράγουν το δελτίο τύπου όπως σήμερα (26/11/2020) «από το ύψος του κόμβου Κ12 (Χ.Θ. περίπου 21+800) έως τον κόμβο Κ10 (Χ.Θ. περίπου 17+000)» χωρίς καμιά άλλη πληροφορία για το σημείο.

(Δεν χρειάζεται καμία παράθεση για του λόγου το αληθές, όποιο site και να ανοίξετε και όποια παρόμοια είδηση από το πρόσφατο παρελθόν και να δείτε το αποδεικνύει ξεκάθαρα.)

Γιατί; Γιατί δεν έχουν ιδέα (και σιγά μη καθίσουν να ψάξουν) ώστε να δώσουν στον αναγνώστη τους να καταλάβει που ακριβώς θα γίνουν τα έργα.
Το υποτιθέμενο «καθήκον» της ενημέρωσης (που θεωρείται λειτούργημα) σταματά στο copy paste από το email στη φόρμα του ιστοτόπου που εργάζονται.

Επίπεδο δημοσιογραφίας έτη φωτός (και το έτος φωτός μονάδα μέτρησης της απόστασης είναι και εκφράζει καλύτερα από τα χιλιόμετρα της ξερής αναδημοσίευσης την κατάσταση) μακριά από τα όποια πρότυπα βάσης θα έπρεπε να ακολουθούν.

Ευγενική προσφορά λοιπόν σε όποιο site και συντάκτη επιθυμεί να ξεχωρίσει (στο μέλλον) από το σωρό σε παρόμοιες ειδήσεις:
Κατάλογος κόμβων της περιφερειακής Θεσσαλονίκης από τη Wikipedia

Η πιο έξυπνη κίνηση

Φωτογραφία από mohamed Hassan από το Pixabay

Μόλις έκανα την πιο έξυπνη κίνηση.
Απάντησα αυθόρμητα με σχόλιο σε μια ανάρτηση για στημένα γυρίσματα σε ΜΕΘ αλλά στο επόμενο δευτερόλεπτο το έσβησα.
(Εννοείται πως η δεύτερη πράξη ήταν η έξυπνη κίνηση.)

Γιατί για να επιχειρήσεις να τους αλλάξεις γνώμη με επιχειρήματα πρέπει να έχουν και εγκέφαλο ικανό να τα επεξεργαστεί/αποδεχθεί και αυτοί τον έχουν κάψει προ πολλού χωρίς καν να τους έχουν βάλει τσιπάκι.

Αντί να ερχόμαστε σε άμεση επαφή με τους χαμένους από χέρι και τους χωρίς καμία σύνδεση με την λογική, καλύτερα να τους αποφεύγουμε.
Όπως τον τρελό του χωριού που τον απέφευγαν στα σοβαρά θέματα…

Όπως τον βλαμμένο που θα αποφύγεις να μπεις στο αυτοκίνητο του γιατί μπορεί να τραβήξει χειρόφρενο ξαφνικά και να αρχίσετε τις τούμπες επειδή πίστεψε πως αφαιρέθηκε και φτάσατε στην άκρη της επίπεδης γης…
O Elon Musk και τα καρναβάλια με τις μάσκες της επίπεδης Γης

Όπως τον ψεκασμένο που θα αποφύγεις να τον κάνεις παρέα γιατί ξαφνικά μπορεί να παρατηρήσει πρώτη φορά την υγροποίηση των καυσαερίων από τις εξατμίσεις των αυτοκινήτων, να κάνει συνειρμό με τα παλαβά βίντεο που βλέπει και να φορέσει κανένα καπέλο από αλουμινόχαρτο γιατί θα πιστέψει πως πλέον δεν μας ψεκάζουν μόνο από αέρος…
ΤΟ ΣΠΗΛΑΙΟ ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΑ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΤΗΚΕ ! ΜΕΤΑΚΟΜΙΣΕ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ !!!

Όπως λοιπόν πρέπει να αποφεύγεις να έρχεσαι σε άμεση επαφή με τους παραπάνω γιατί είναι χαμένες υποθέσεις έτσι πρέπει -στην τελική- να κοιτάς να αποφεύγεις και αυτούς τους καινούργιους με την πανδημία και να μην έρχεσαι σε ευθεία αντιπαράθεση μαζί τους γιατί στο τέλος από την υπερπροσπάθεια παίζει να κάψεις και τον δικό σου εγκέφαλο.

Γιατί όλες οι πληροφορίες είναι δεδομένα, αφού υπάρχουν κάπου.
Ειδικά όταν μιλάμε για την σύγχρονη εποχή μας με τα έντυπα, το ραδιόφωνο, τις τηλεοράσεις και τις τελευταίες δεκαετίες και το διαδίκτυο.
Το θέμα είναι κατά πόσον υπάρχει η ικανότητα να τα φιλτράρεις και να κρατάς αυτά που πρέπει.

Ακόμη και από τηλεοπτικά κανάλια που πήραν δεκάδες εκατομμύρια για να παραχωρήσουν χρόνο (που έπρεπε να προσφέρουν δωρεάν σε μια τέτοιου μεγέθους κρίση) και να παίζουν με υπερβολικό (πολλές φορές) τρόπο τον ρόλο του μπαμπούλα-ελεγκτή για την τήρηση των κυβερνητικών μέτρων, μπορείς εύκολα να κάνεις στην άκρη τις σάλτσες από το πιάτο που σερβίρουν στην οθόνη σου και να κρατήσεις μόνο όσα έχουν θρεπτική αξία για την σκέψη σου χωρίς να επιβαρύνουν την υγεία της.

Όπως από μια διαφήμιση πρέπει να μπορείς να κρατάς μόνο δύο δεδομένα, το όνομα του προϊόντος και για τι προορίζεται και να μην θεωρείς δεδομένο τίποτα από όλα όσα σου παρουσιάζουν για να το πουλήσουν, έτσι πρέπει να μπορείς να κάνεις και με το τι γεωμετρικό σχήμα έχει η Γη, τι είναι αυτό που βγαίνει από τους κινητήρες των τζετ, τι σημαίνει πανδημία, πως ακριβώς λειτουργεί ένας ιός που προσβάλει το αναπνευστικό, πως γίνεται να έφτιαξαν τόσο γρήγορα εμβόλια κλπ.

Αν μπορείς να το κάνεις είναι εύκολο (ακόμη κι αν δεν έχεις κανένα γνωστό που βρέθηκε σε άμεση επαφή με τον ιό, από καμία πλευρά, ούτε του ασθενή, ούτε του νοσηλευτικού προσωπικού, ούτε του ερευνητή για την αντιμετώπιση του) να αντιληφθείς την γενική εικόνα του παλζ προτού καν βάλεις τα κομμάτια σωστά.

Αν όχι, ακόμη κι αν χρησιμοποιήσεις όλα τα κομμάτια το εύκολο είναι να τα γυρίσεις ανάποδα και να «ζωγραφίσεις» πάνω στο λευκό τετράγωνο αυτό που εσύ θεωρείς πως απεικονίζεται αλλά που δεν θα έχει καμία σχέση με την πραγματική και με την τετράγωνη λογική αλλά με μια εντελώς αυθαίρετη εικόνα.

Μπορείς για παράδειγμα να καταλάβεις πως πέρα από την τεχνολογία που εξελίσσεται, ποτέ δεν υπήρξε -όπως τώρα- η ανάγκη άμεσης εξεύρεσης εμβολίου για ένα ξαδελφάκι της γρίπης ώστε να πέσουν απίστευτα κεφάλαια στην χρηματοδότηση της έρευνας, που σημαίνει πολλαπλάσιοι ερευνητές, πολλαπλάσια εργαστήρια, πολλαπλάσιοι εθελοντές-δοκιμαστές κοκ.

Αν δεν υπήρχε η πίεση του χρόνου, αν ήταν μια απλή γρίπη, μπορούσαν να το πάνε με το πάσο τους χωρίς να ξοδεύονται και να δημιουργήσουν ένα εμβόλιο σε δύο, τρία…πέντε χρόνια.

Δεν είναι όμως κάτι απλό.
Είναι κάτι που κλείδωσε την παγκόσμια οικονομία και αυτοί που οι ψεκασμένοι θεωρούν ως τα σκοτεινά πρόσωπα πίσω από την πανδημία (που πιστεύουν ως ψεύτικη) είναι στην ουσία αυτοί που επιθυμούν περισσότερο και από τον απλό κόσμο να αφήσουμε τον kovid-19 πίσω μας.

Γιατί, ακόμη και εντελώς κυνικά να το εξετάσει κανείς, το να χάνουν μερικές εκατοντάδες χιλιάδες δυνητικούς πελάτες (και οι κυβερνήσεις με τη σειρά εργαζόμενους πάσης φύσεως και φορολογούμενους) μέσα σε ένα χρόνο με τα πάντα να λειτουργούν δεν τους απασχολεί και πάρα πολύ, σε αντίθεση με το να χάνουν πολύ περισσότερους παρά τα μέτρα που σταμάτησαν τις οικονομίες.

Γιατί, πολύ απλά, σε ένα παγκοσμιοποιημένο οικονομικό περιβάλλον το να έχει μπει όλος σχεδόν ο πλανήτης σε καραντίνα τους στερεί κάθε μέρα τεράστια έσοδα.

Το παραπάνω μπορεί να το καταλάβει οποιοσδήποτε διαθέτει κοινό νου.
Είτε από μόνος του είτε όταν κάποιος του το εξηγήσει.
Ο βλάκας αρνητής-συνωμοσιολόγος όμως, δεν μπορεί ακόμη κι αν του το εξηγήσεις.

Δεν μπορεί γιατί αυτό που δεν αντιλαμβάνεται είναι πως μπορεί αυτοί να χάνουν έσοδα αλλά δεν θα πεινάσουν κιόλας (ακόμη κι αν φέρονται επιπόλαια) όπως θα πεινάσει εκείνος αν λειτουργεί με τρόπο που καθυστερεί την κοινωνία από το να επανέλθει σε προ κορωνοϊού εποχές.

Όπως δεν μπορεί να αντιληφθεί πως ενώ κι αυτοί οι σούπερ πλούσιοι και σούπερ ισχυροί ξέρουν πως κινδυνεύουν (ακόμη κι εκείνοι που για μικρό-οικονομικά/μικρό-πολιτικά/μικρό-εξουσιαστικά συμφέροντα πρέπει να υποδυθούν τους αρνητές του ιού), αν τύχει και κολλήσουν λαμβάνουν απίστευτη ιατρική υποστήριξη γιατί έχουν την δυνατότητα να διαθέτουν μέχρι και μίνι ιδιωτικές-ατομικές νοσηλευτικές μονάδες (είτε δικές τους είτε παρεχόμενες) σε σχέση με αυτόν που μπορεί να πεθάνει στην αναμονή σε κάποια καρέκλα, ακόμη και για κάτι τελείως άσχετο με τον kovid-19 γιατί δεν θα υπάρχει διαθέσιμος γιατρός ή ΜΕΘ.

Αυτούς λοιπόν που παρά τα αδιάσειστα στοιχεία πιστεύουν αυτό που θέλουν να πιστεύουν δεν έχει νόημα να αλληλεπιδράσεις μαζί τους.
Εξάλλου η τυφλή πίστη δεν μεγαλώνει μέσα σε ένα περιβάλλον γεγονότων αλλά σε ένα κόσμο θεωριών και σε αυτές είναι μάταιο να αντιπαραβάλεις κάτι χειροπιαστό.

Δεν έχει νόημα για παράδειγμα να μιλήσεις με ένα ψεκασμένο που νομίζει πως γυρίζουν ταινίες με ηθοποιούς στις ΜΕΘ και χωρίς αντίληψη ανεβάζει φωτογραφία με κάποια ξαπλωμένη που κάνει τσιγάρο φωνάζοντας ΔΙΑΔΩΣΤΕ και δεν βλέπει πως το κρεβάτι και η ασθενής είναι από ορθοπεδικό περιστατικό.

‘Η με κάποιον που ανεβάζει την δήθεν αποκάλυψη από μαύρες οθόνες και δεν μπορεί να σκεφτεί τι ακριβώς να δείξει η οθόνη των μηχανημάτων προτού τοποθετήσουν τους αισθητήρες και τα υπόλοιπα στον ασθενή.

Με όλους αυτούς, το μόνο έξυπνο που μπορείς να κάνεις είναι να τους διατηρήσεις σε καραντίνα (σε σχέση με την ζωή σου) και μετά το πέρασμα της πανδημίας.

Υ.Γ. (μεγάλο)
Όπως μπορείς να το πας ένα βήμα παραπάνω.
Μπορείς να αποβάλλεις από την μετέπειτα ζωή σου τους φανατικούς και αυτούς με την παντελή έλλειψη ενσυναίσθησης.

Γιατί το πιο σκοτεινό ζήτημα σε αυτή την πανδημία (που θα είναι θέμα μελλοντικού άρθρου για συμπεριφορές-πληγές σε σκηνικά κρίσης) είναι πως πάρα πολλοί πολίτες επέλεξαν να περιχαρακωθούν σε κάποια ομάδα και να συγκρούονται διαρκώς μεταξύ τους και με την λογική.

Οι τρελαμένοι (όχι όλοι) νέοι (κυρίως) παρτάρουν με μουσικές και ποτά, οι θρησκόληπτοι (όχι όλοι) ηλικιωμένοι (κυρίως) παρτάρουν με προσκυνήματα και μετάληψη, λες και αν τα κόψουν για λίγο καιρό θα χάσουν τη φόρμα τους και δεν θα μπορούν να αποδώσουν στα κλαμπ και στα στασίδια, αλλά για την κάθε ομάδα η δική της δραστηριότητα δεν ευθύνεται για τίποτα ενώ η άλλη έχει το 100% της ευθύνης.

Κράζουν οι γέροι τους νέους, κράζουν οι νέοι τους γέρους και εσύ που μπορείς να κάνεις για λίγο κράτει από όλα για να τα έχεις ξανά μετά καταλήγεις πως δεν υπάρχει νικητής ανάμεσα τους στο ποιος είναι ο μωρός της υπόθεσης.

Οι πωρωμένοι ακροδεξιοί θέλουν παρελάσεις, οι σκληροπυρηνικοί ακροαριστεροί θέλουν πορείες, λες και χωρίς αυτά για μια χρονιά θα τους αφαιρεθούν πόντοι πατριωτισμού και αντιχουντισμού από μια αόρατη επιτροπή και την επόμενη φορά δεν θα έχουν δικαίωμα συμμετοχής, αλλά για την κάθε φράξια η δική της εκδήλωση έχει πέρα από ηθικό και υγειονομικό πλεονέκτημα.

Κράζουν οι μεν τους δε κι εσύ που δεν χρειάζεσαι προβολείς όπως αυτοί για να προβάλλεις αυτές τις δύο ιδιότητες δίνεις χωρίς δυσκολία και στους δυο το παράσημο της ηλιθιότητας.

Γενικά, σε αυτή τη κρίση το «φταίνε μόνο οι άλλοι» αλλά κυρίως το «ναι στις αλλαγές αρκεί να μην αφορά εμάς«, συμπεριφορές που δείχνουν την γελοία νοοτροπία που είναι ενσωματωμένη στο DNA μας και που μια μεγάλη μάζα δεν ενδιαφέρεται να ξεριζώσει, έχουν την τιμητική τους.

Κι άντε, ο κορωνοϊός, είτε με φυσική ανοσία σε βάθος χρόνου είτε με φάρμακα θα νικηθεί, όλοι οι παραπάνω όμως θα συνεχίσουν να μολύνουν με την έλλειψη ενσυναίσθησης και την αντικοινωνική νοοτροπία τους την κοινωνία και να την βάζουν σε μια αόρατη καραντίνα διαρκείας.

Όπως μπορείς να μάθεις να αποφεύγεις και τους ηλίθιους που διαβάζοντας το υστερόγραφο θα πουν πως κατηγορείς συγκεκριμένες ομάδες για την πανδημία γιατί δεν έχουν την ικανότητα ενώ αυτό που κατακρίνεις είναι συμπεριφορές πολιτών-ομάδων που ψάχνουν την ευθύνη μόνο στους άλλους.



Οι ιοί δυστυχώς έχασαν τον ρόλο τους…

Οι ιοί ήταν ανέκαθεν ένας πολύ αποτελεσματικός τρόπος της φύσης να διατηρεί την ισορροπία στο γήινο οικοσύστημα.
Ένα είδος αρχέτυπης ευγονικής.
Σκληραγωγημένοι και σχετικά αραιά κι αγαπημένα η πλειοψηφία στην αρχαία Σπάρτη; Νο προμπλέμο.
Χαλαρότητα και στριμωξίδι για τους περισσότερους στην αρχαία Αθήνα; Πάρε ένα λιμό να έρθεις στα ίσια σου.
Γιατί η φύση δεν επηρεάζεται από συναισθηματισμούς, έχει μια ορθολογική, ψυχρή, κυνική (για τα ανθρώπινα δεδομένα) λειτουργία.
Ήταν…

Πλέον δεν είναι γιατί η επιστήμη προστατεύει τους πάντες.
Όχι μόνο τους σωματικά ασθενείς, ούτε τους διαγνωσθέντες πνευματικά ασθενείς. Προστατεύει και τους ηλίθιους που δεν θα επιβίωναν με τίποτα στην αρχαιότητα. Όχι στην Αθήνα, ούτε στην Σπάρτη.
Έτσι μπορούν να παπαρολογούν ή να το παίζουν αντιδραστικοί επαναστάτες χωρίς να ξεχωρίζουν που ακριβώς είναι τα όρια στην κριτική και στα μέτρα.

Άτομα χωρίς μέτρο που -όχι στην αρχαιότητα- εκατό μόλις χρόνια πριν θα ήταν ήδη δύο μέτρα κάτω από το χώμα λόγω ηλιθιότητας σήμερα φροντίζει η πολιτεία να επιβιώνουν με την βοήθεια της επιστήμης για λόγους ηθικής.

Που δεν μπορούν να τηρήσουν χωρίς τον φόβο του προστίμου ούτε απλούς κανόνες που μαθαίνουν οικόσιτα ζωάκια με μυαλό νηπίου και τώρα είτε γκρινιάζουν για τις μάσκες που φοράμε όλοι σχεδόν παντού είτε τις φοράνε χεσμένοι από τον φόβο τους.

Σε μια ουτοπικά ιδανική πολιτεία θα έπρεπε να μπορούμε να χωριστούμε χωροταξικά σε τρεις ομάδες:
1. Σε αυτούς που πιστεύουν πως φορώντας μια υφασμάτινη μάσκα διαρκώς έχουν κάποιου είδους υπερφυσική προστασία ο,τι και να κάνουν, όπως και να συμπεριφέρονται.
2. Σε αυτούς που πιστεύουν πως όλα είναι προπαγάνδα και παγκόσμια συνωμοσία και πως δεν χρειάζεται ούτε μάσκα, ούτε και κανένα άλλου είδους μέτρο ατομικής προστασίας.
3. Σε αυτούς που πιστεύουν πως τηρώντας όπως πάντα ένα – δυο απλά, λογικά μέτρα στην καθημερινότητα τους και υιοθετώντας 1-2 νέα μπορούν να αφήσουν (στις περισσότερες των περιπτώσεων) την μάσκα για το νοσηλευτικό προσωπικό.

Κάθε ομάδα απολύτως, αποστειρωμένα διαχωρισμένη από την άλλη με όλα όσα καθιστούν μια σύγχρονη κοινωνία λειτουργική. Με το σούπερ μάρκετ της, την τράπεζα της, το νοσοκομείο της, το πάρκο της, την πλατεία της, το κέντρο με τις εμπορικές επιχειρήσεις της κλπ.

Μίνι κοινωνίες που να τις άφηνε το κράτος να λειτουργήσουν σύμφωνα με τα πιστεύω των ανθρώπων που τις απαρτίζουν.

Ένα χρόνο μετά δεν θα έβαζα στοίχημα πως μόνο η τρίτη «κοινωνία» θα συνέχιζε χωρίς πρόβλημα όπως ξεκίνησε. Όχι γιατί δεν θα το κέρδιζα αλλά γιατί δεν θα είχα από ποιον να το εισπράξω αφού οι δυο πρώτες ομάδες, οι ομάδες των άκρων θα είχαν αφανιστεί.

Δυστυχώς (ή ευτυχώς) αυτή η ουτοπική πολιτεία δεν υπάρχει και οι ηλίθιοι προστατεύονται ακόμη και με το ζόρι οπότε το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι τους αποφεύγεις όσο μπορείς.
Και σαν φυσική παρουσία και στο διαδίκτυο.
Άντε στο διαδίκτυο μπορεί και να σε διασκεδάζουν για όσο ξεχνάς πως δεν είναι κάποια άβαταρ στο Second life αλλά άτομα που μπορεί να συναντήσεις έξω ανά πάσα στιγμή.

Περιμένοντας την μέρα που θα κάνει τον καμία σχέση με προσωπική υγιεινή και αίσθηση ατομικού χώρου να πανηγυρίζει στην ίδια ένταση με τον συνωμοσιολόγο (που μπορεί κάλλιστα να ανήκει και στη πρώτη κατηγορία) αλλά υπό διαφορετική οπτική.
Την μέρα που θα ανακοινωθεί εμβόλιο.

Τότε που ο πρώτος θα πανηγυρίζει γιατί θα μπορεί πλέον να προστατευτεί από αυτόν αλλά να πεθάνει από έναν άλλο ιό λόγω συμπεριφοράς (ακόμη κι αν ενσωματώσει μια μάσκα στο πρόσωπο) του ενώ ο δεύτερος θα πανηγυρίζει γιατί θα μπορεί να χτίσει τις θεωρίες συνωμοσίας του και η ζωή να συνεχίσει και για τους δυο σαν να μην υπήρξε ποτέ ούτε καν ο ιός της απλής γρίπης.

Αυτό γιατί ακόμη και για το κράτος η επένδυση στην παιδεία που θα ανέπτυσσε πολίτες που να μπορούν να διαχειριστούν χωρίς μπαμπούλα πάνω από το κεφάλι τους παρόμοιες κρίσεις θα φάνταζε κουραστική αφού θα επικρατούσε και στη δημόσια διοίκηση ο κλασικός ελληνικός ωχαδελφισμός.

Όποιος πιστεύει πως ανήκει στην τρίτη ομάδα μπορεί να καταλάβει τα όρια στα παρακάτω άρθρα. Οι υπόλοιποι θα συνεχίζουν να τα ερμηνεύουν όπως νομίζουν όσες διευκρινήσεις-προσθήκες για επίπεδο παιδιών νηπιαγωγείου και να μπουν συμπληρωματικά για να εξηγούν αυτά που θα έπρεπε να είναι αυτονόητα.

α) https://365meres.wordpress.com/2020/03/08/koronoie_esy_super_star/
β) https://365meres.wordpress.com/2020/03/24/kovid-19-to-anagnwsma/
γ) https://365meres.wordpress.com/2020/04/02/maskoforemenoi-thn-vlakeia/
δ) https://365meres.wordpress.com/2020/04/29/emvolio-kata-ths-hlithiothtas-kai-ioi-anthrwpwn-kai-ypologistwn/

Με τη ματιά μιας bridge superzoom…


Η φωτογραφία σε ανοιχτό χώρο,από άποψη ποιότητας θέλει -ιδανικά- να γίνεται όταν έχουμε ψυχρό καιρό και καθαρή ατμόσφαιρα χωρίς θολούρα και υγρασία.

Αυτό γιατί όταν έχει ζέστη ο θερμός αέρας που βρίσκεται χαμηλά ανεβαίνει γρήγορα προς τα πάνω δημιουργώντας χορευτικά και στροβιλισμούς που αλλοιώνουν την πορεία του φωτός όπως αυτό μεταφέρεται μέσα από τον φακό στον αισθητήρα.

Αυτό γίνεται πιο έντονο όσο πιο μακριά στοχεύεις γιατί το φως έχει να διανύσει μεγαλύτερη απόσταση.
Γι αυτό για παράδειγμα η καλύτερη εποχή για να φωτογραφίζεις πράγματα που βρίσκονται πολύ μακριά δεν είναι το καλοκαίρι.
Αυτό φυσικά δεν σε εμποδίζει να δοκιμάσεις και καλοκαίρι τις δυνατότητες της φωτογραφικής σου μηχανής όσον αφορά το οπτικό ζουμ που διαθέτει.

Έτσι αποφάσισα να κάνω κι εγώ όσον αφορά το επίγειο ζουμ.
Έκανα και λίγο γυμναστική ανεβαίνοντας δυο φορές στη ταράτσα αφού ξέχασα το κλειδί κάτω από το προηγούμενο βράδυ και μιας και ο στόχος δεν ήταν η ποιότητα δεν με ενόχλησε η θολούρα που έχει κατσικωθεί στην ατμόσφαιρα της πόλης από τους νοτιάδες.

Σήκωσα την κάμερα χωρίς να κάτσω να ασχοληθώ πολύ με τις ρυθμίσεις (για βέλτιστα αποτελέσματα κλπ) αφού ο στόχος ήταν μόνο να δω μέχρι που φτάνει να στοχεύσει το ζουμ της και μπροστά μου και δεξιά είδα το στρόγγυλο κτήριο του παιδαγωγικού του ΑΠΘ ενώ αριστερά τις κολώνες με τους προβολείς του Καυτανζογλείου.

Μου έκανε και όλο αυτό σαν ένα είδος φωτογραφικής προπόνησης με εκπαιδευτικό στόχο οπότε είπα ανάμεσα από αυτά τα δυο θα ζουμάρω.

Η πρώτη φωτογραφία είναι χωρίς καθόλου ζουμ και χωρίς να έχω ιδέα τι υπάρχει μπροστά,πέρα από εκεί που έβλεπα με τα μάτια μου.
(Ό,τι βλέπει ο καθένας δηλαδή κοιτώντας αυτή τη φωτογραφία).

Που δεν μπορώ να μη σχολιάσω πως και στο άλλο άκρο,με τον φακό της τραβηγμένο τελείως μέσα σώμα της μηχανής η ευρύτητα οπτικού πεδίου που δίνει με τα 20mm του είναι επίσης εντυπωσιακή.

Όπως ξεκίνησα λοιπόν να εκτείνω το βαρελάκι με τους φακούς προς τα έξω άρχισα να διακρίνω κάτι περίεργο στον βάθος που στην αρχή το πέρασα για υπερυψωμένο υδραγωγείο.

Χάρηκα να πω την αλήθεια που βρήκα με τη μια κάτι ιδιαίτερο για να έχω ως σημείο αναφοράς και συνέχισα μέχρι να χρησιμοποιήσω όλο το x60 οπτικό ζουμ για να κάνω την τελευταία φωτογραφία.

Μετά,όταν κατέβηκα κάτω άρχισα να ψάχνω στο διαδίκτυο να βρω που στο καλό είναι αυτό που φωτογράφισα.

Αφού δεν το βρίσκω και έχω σκάσει ρωτάω τον φίλο μου τον Βασίλη τον Προκοπίδη που έχει το Makpress σαν πιο ψαγμένο στα της πόλης.
Ο οποίος μου απαντάει λίγο αργότερα πως είναι το ραντάρ προσέγγισης του αεροδρομίου Μακεδονία,απέναντι από το κτήμα Χρηστίδη,στο Πλαγιάρι!

Το ΠΟΙΟ; Που είναι ΠΟΥ;

Ε,δεν γινόταν να μη το ψάξω λίγο παραπάνω και ορίστε η απόσταση που μου έδωσε η Google:
17,93 χλμ σε ευθεία γραμμή!

Όλα τους αποκλειστικά και μόνο από το σύστημα φακών που φοράει η Panasonic Lumix FZ82.

Υ.Γ.
Δεν έχω μαγαζί,δεν κερδίζω τίποτα (ούτε affiliate links θα βρει κανείς εδώ,ούτε τίποτα) αλλά αν δεν παινέψεις το σπίτι σου θα πέσει να σε πλακώσει λένε,πολύ περισσότερο όταν και να θέλεις δυσκολεύεσαι να γίνεις υπερβολικός με αυτό που βλέπεις.

Που για αυτό το είδος και σε αυτό το επίπεδο τιμής (και έχοντας ζυγίσει τους περιορισμούς και τα μειονεκτήματα) και μέχρι και τα +500 ευρώ δεν υπάρχει κάποια άλλη (κάμερα εννοώ) να μπει ανάμεσα μας.

Άλλα τα μάτια του λαγού κι άλλα της κουκουβάγιας

«Αλλιώς βλέπει μια κουκουβάγια το φεγγάρι και αλλιώς ένας λαγός.Έτσι συμβαίνει και με μια φωτογραφική με πραγματικό ζουμ και μια κάμερα κινητού με ζουμ βασισμένο σε λογισμικό»


Η σοφή παροιμία του τίτλου περιγράφει πως πράγματα που με μια πρόχειρη ματιά δείχνουν ίδια μπορεί να διαφέρουν πάρα πολύ και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ακόμη και περιπτώσεις και καταστάσεις που δεν έχουν να κάνουν με τα αναφερόμενα αισθητήρια όργανα.

Γνωμικό που ταιριάζει τέλεια και για αντικείμενα που χωρίς να είναι τα προαναφερθέντα ανθρώπινα όργανα,στις βασικές τους αρχές λειτουργούν όπως αυτά και αναφέρομαι στις συσκευές λήψης εικόνας.

Που σαν τα ανθρώπινα μάτια κι αυτές συλλαμβάνουν το φως,το μετατρέπουν σε ηλεκτρικά ερεθίσματα/σήματα τα οποία στέλνουν στον δικό τους -ηλεκτρονικό- εγκέφαλο για να δείξει την εικόνα που τα φωτόνια παγιδεύουν και φέρνουν στον φακό.

Πατροπαράδοτη σοφία που δημιουργήθηκε πάρα πολλά χρόνια προτού σκεφτεί καν ο άνθρωπος τι θα μπορούσε να κατασκευάσει που να αποτυπώνει αυτό που βλέπει με τα μάτια του,ώστε να μην εξαρτάται από τη ζωγραφική και μόνο.

Σοφία που δεν μπορούσε να συλλάβει πως θα υπάρχει μια μέρα η τεχνολογία για να συλλαμβάνουμε και να αποτυπώνουμε το φως σε χαρτί χωρίς να χρειάζεται να κάνουμε ο,τι και οι Croods για να βγούμε μια οικογενειακή φωτογραφία:

Πολύ περισσότερο δεν μπορούσε να φανταστεί πως θα έφτανε σε τόσο υψηλό επίπεδο η εξέλιξη της επιστήμης που να μπορούμε να αποτυπώνουμε εικόνες ψηφιακά,όπως κάνει και ο εγκέφαλος μας.
Συσκευές που πολύ σοφά ονομάσαμε φώτο-γραφικές μηχανές.

Αυτοί μάλιστα που χρησιμοποίησαν πρώτοι την παραπάνω παροιμία ούτε που θα μπορούσαν να φανταστούν πως η έκφραση αυτή θα έβρισκε εφαρμογή και σε αυτές τις συσκευές γιατί όχι μόνο θα υπήρχαν αλλά στη μάχη κάποιων εταιρειών (που τις κατασκευάζουν/χρησιμοποιούν ως πρόσθετο -τυπικά- χαρακτηριστικό άλλου προϊόντος τους) για όσο το δυνατόν περισσότερο κέρδος θα συμβούν παράδοξα πράγματα.

Παράδοξο νούμερο ένα πως από μια έξτρα ευκολία προσαρτημένη σε μια άλλη συσκευή (τηλέφωνο-smartphone) θα έφτανε να είναι πιο σημαντική από την κύρια και να είναι η οικονομική επιτυχία των εταιρειών απόλυτα εξαρτημένη από τη φωτογραφική μηχανή που ενσωματώνουν στο κινητό περισσότερο από οτιδήποτε άλλο αυτό κάνει.

Παράδοξο νούμερο δύο πως παρά την ταχύτατη εξέλιξη της τεχνολογίας και μπροστά στη φρενίτιδα για όλο και περισσότερο κέρδος οι εταιρείες αυτές θα επέστρεφαν πίσω στην εποχή που ο μόνος τρόπος αποτύπωσης μιας εικόνας ήταν η ζωγραφική.

Πορεία στην οποία τις οδηγούν οι φυσικοί νόμοι και κανόνες.
Γιατί όσο και να προχωρήσει η τεχνολογική εξέλιξη στηρίζεται και περιορίζεται από τα όρια που αυτοί οι νόμοι και κανόνες βάζουν.

Βασικότερος κανόνας (στη περίπτωση αυτή) που τις αναγκάζει να ψάχνουν πλάγιες οδούς για να κατευθύνουν το βλέμμα του αγοραστικού κοινού εκεί που θέλουν είναι ο περιορισμένος χώρος.

Αν δεν υπήρχε αυτός ο περιορισμός,το πιο απλό,δεν θα χρειαζόταν μια επιχείρηση να δίνει 150-200,ακόμη και 300 χιλιάδες ευρώ για να αγοράζει τις κουμούτσες που βλέπει κανείς στα τηλεοπτικά στούντιο και που θέλει ολόκληρο στρατηγικό σχεδιασμό για να μεταφερθούν π.χ. για εξωτερικές μεταδόσεις.
Θα έδινε από ένα σούπερ γούαου smartphone των 1000 ευρώ στους εικονολήπτες και θα ήταν όλοι άνετοι και ωραίοι από όλες τις απόψεις.
Έλα όμως που δεν γίνεται:

Ο,τι κι αν έκαναν/κάνουν/θα κάνουν οι εταιρείες αυτές είναι φύσει αδύνατο να βρουν τον απαραίτητο χώρο όταν κατασκευάζουν συσκευές πάχους χοντρής φέτας ζαμπόν και για να ταΐσουν τους καταναλωτές σκαρφίζονται διάφορους ευφάνταστους τρόπους να παρουσιάσουν κάτι ως κάτι που δεν είναι.

Για να μην παρεξηγούμαστε…
Ποτέ δεν θα πω σε κάποιον να μην πάρει κινητό για να κάνει φωτογραφίες.
Αυτό θα έλειπε!
Όλοι χρησιμοποιούμε και αυτή την ευκολία που παρέχουν.

Ακόμη και ο πιο τρελαμένος με τη φωτογραφία,αν διαθέτει λογαριασμό σε κάποιο σόσιαλ και αλληλεπιδρά εκεί με άλλους ανθρώπους δεν γίνεται να είναι συνέχεια με τη τσάντα στον ώμο και την κάμερα στο χέρι.
Θα υπάρξουν πολλές στιγμές που το κινητό του θα είναι υπεραρκετό για να μοιραστεί κάτι σε αυτά.

Δεν θα το έχει αγοράσει όμως γιατί θα έχει πιστέψει πως μπορεί να τραβήξει τις ίδιες φωτογραφίες που τραβάει με τη φωτογραφική του μηχανή.
Το θέμα λοιπόν είναι να ξέρει κάποιος τι αγοράζει και γιατί και τι πραγματικά αυτό μπορεί να κάνει και μετά να αποφασίζει αν αξίζει να δώσει όσα του ζητάνε.

Που όπως γράφω πιο πάνω δεν πουλάνε πλέον τηλέφωνο με κάμερα αλλά κάμερα με τηλέφωνο.
Γιατί αν έλειπε η κάμερα από τα σύγχρονα smartphones αυτά θα είχαν -σήμερα που μιλάμε- ταβάνι στη τιμή τους κάπου στα 300 με 400 ευρώ γιατί όσο ταμπέλα και να πουλούσαν κάποιες εταιρείες δεν θα είχαν με τι να θαμπώσουν τα μάτια των καταναλωτών αν έλειπαν οι κάμερες από αυτά.

Για να προσελκύσουν λοιπόν τους δυνητικά υποψήφιους αγοραστές να τα σκάσουν χοντρά,ο μόνος τρόπος που έχουν (εξαιτίας των φυσικών περιορισμών) είναι να θολώνουν τα νερά για το πως προκύπτει η εικόνα που αποθηκεύεται στη μνήμη της συσκευής και πως αυτή εμφανίζεται στην οθόνη της.

Βασίζονται στο γεγονός πως ο μέσος άνθρωπος δεν έχει ιδέα πως να αναλύσει τα διάφορα δεδομένα που του παρουσιάζουν και έτσι δεν μπορεί να ελέγξει αυτό που τον βάζουν να χρυσοπληρώσει.

Σαν τις 4Κ τηλεοράσεις που την αγοράζει ο άλλος,βάζει να δει ασπρόμαυρη ελληνική ταινία του 1963 και αυθυποβάλλεται (εξαιτίας και της άγνοιας του για βασικά πράγματα που δεν έψαξε ποτέ) πως βλέπει πραγματική διαφορά στην εικόνα.
Ή σαν τις διαφημίσεις που σου δείχνουν και καλά την τέλεια 4K εικόνα και νομίζεις πως την βλέπεις όντως.Που δεν μπορείς γιατί η δική σου τηλεόραση δεν είναι 4K,αλλιώς γιατί να χρειαζόταν να αγοράσεις μια;

Όλα αυτά σε υπερθετικό βαθμό (για να έχουν άλλοθι να σου πουλάνε κάτι που αλλιώς θα έκανε 350 ευρώ 1200) συμβαίνουν και με τις εταιρείες που παράγουν smartphone.
Που πολλές από αυτές παράγουν και τηλεοράσεις αλλά τα κινητά είναι η χήνα που κάνει τα χρυσά αυγά για όλες αυτές.

Το γιατί τις περιορίζει το θέμα χώρος αναλύεται με πολύ ευκολονόητο τρόπο στα παρακάτω άρθρα.
1) https://365meres.wordpress.com/2019/09/19/otan-sou-kanoun-to-aspro-mauro-rikse-gnwsi-gia-fws/
2) https://365meres.wordpress.com/2017/03/16/to-mega-psema-ton-megapixels/

Όπως παρουσιάζει και για τα πιο άπιστα μάτια την απάτη για παράδειγμα του Huawei P30 που παρά την μετωπική σύγκρουση με τη λογική και τους φυσικούς κανόνες ισχυρίζονται πως μπορεί να κάνει αστρονομικό (πιάσατε την ειρωνεία;) ζουμ στο φεγγάρι,ενώ στη πραγματικότητα με το που επιλέγει ο εξαπατημένος αγοραστής το moon mode το λογισμικό προστρέχει σε αποθηκευμένα δεδομένα και δημιουργεί την εικόνα.

Που έτσι τους ξεμπρόστιασε ο άνθρωπος που αποφάσισε να ασχοληθεί με τον ισχυρισμό αυτό.Γιατί ο,τι «παγίδα» και να έστηνε στο φακό το κινητό την πατούσε και του παρέδιδε μια τέλεια εικόνα του φεγγαριού.

Το ζουμ λοιπόν είναι το μόνο που τους έμεινε να πουλήσουν μετά τα μεγαπίξελ και κάνουν πραγματική προσπάθεια να ξεγελάσουν αν και δεν μπορούν όπως παλιά να το βαφτίσουν οπτικό ζουμ γιατί πέφτουν πλέον μηνύσεις και επιστρατεύουν διαφορές ορολογίες πέρα από το digital zoom όπως moon zoom,hybrid zoom κλπ.

(Πλέον και στα διαφημιστικά τους είναι υποχρεωμένες να λένε την αλήθεια πως οι φωτογραφίες και τα βίντεο που παρουσιάζονται σε αυτά είναι είτε τραβηγμένα με φωτογραφικές μηχανές είτε πως πρόκειται για προϊόν επεξεργασίας αν και αυτό περνάει με μικρά γραμματάκια και πολύ γρήγορα από την οθόνη και με τρόπο που να μην εστιάζει το μάτι του τηλεθεατή.)

Το θέμα λοιπόν έχει να κάνει με το να γνωρίζει κάποιος.

Αν ξέρει για παράδειγμα πως το κοντινό του φεγγαριού είναι ψηφιακά δημιουργημένο και οφείλεται στο λογισμικό και όχι στους φακούς μετά μπορεί πράγματι να αποφασίσει αν θέλει να δώσει 600,800,1000 και βάλε ευρώ για να έχει με αυτό τον τρόπο τη συγκεκριμένη φωτογραφία.
Αλλιώς δίνει 150-300 και με τα υπόλοιπα κάνει συνδρομάρα δεδομένων για χρόνια και κατεβάζει δωρεάν όσες θέλει,όποτε θέλει,από το διαδίκτυο.

Αν ξέρει για παράδειγμα πως το διαφημιζόμενο σούπερ ντούπερ ζουμ του επόμενου Samsung σε συνδυασμό με το πιασιάρικο 150 megapixels δεν δίνει αυτό που του δείχνουν και κάποιος του ανοίξει τα μάτια μπορεί να δει που πραγματικά θέλει να ξοδέψει τα χρήματα του.

Κάτι που μπορεί να δει (την πραγματικότητα) στο βίντεο που ακολουθεί.
Που σε συνδυασμό με τις εξηγήσεις στα παραπάνω άρθρα μπορεί να του δώσει να καταλάβει γιατί το αποτέλεσμα είναι αυτό που είναι και όχι αυτό που του λένε.

Γιατί όταν ένα κινητό τερματίζει -κι αυτό με πλάγιο τρόπο κι όχι κανονικά-
το οπτικό του ζουμ στο x5 (το λένε και οι ίδιοι αφού όπως είπαμε είναι υποχρεωμένοι πλέον) είναι τόσο μικροί οι φακοί που χρησιμοποιεί σε σύγκριση με μια φωτογραφική που πάντα αυτοί οι άτιμοι οι φυσικοί κανόνες θα μπαίνουν στη μύτη των εταιρειών.

Επειδή όσα εκατομμύρια κουτάκια (πίξελ) και να επιστρατεύσουν για να δείξουν μια εικόνα,η «απαίτηση» να υποδυθεί η κάμερα τους πως έχει πολύ μακρινό ζουμ σημαίνει πως το μικροσκοπικό κομματάκι στο κέντρο της εικόνας που κόβεται και μεγεθύνεται (αυτός είναι ο τρόπος που ένα κινητό προσποιείται -όταν τελειώνει το περιορισμένο οπτικό ζουμ- πως φέρνει μια εικόνα πιο κοντά) και που προήλθε από φακούς που θα ήταν μικροί για γυαλιά ακόμη και για στρουμφάκια έχει πάρα πολλά κουτάκια που πρέπει να συμπληρωθούν.

Εδώ είναι που καταλήγουμε πίσω στο παρελθόν και στη ζωγραφική,επειδή διάφοροι αλγόριθμοι εκκινούν την διαδικασία αυτά να ζωγραφιστούν.
Καταλήγοντας σε μια στο περίπου φωτογραφία αν την ανοίξουμε σε πραγματικό 1:1 μέγεθος.

Που αν το βλέπαμε σαν τέχνη και τις εκτυπώναμε σε αυτή τη διάσταση τότε χτυπάνε άνετα τις ελαιογραφίες διάσημων ζωγράφων και μπορεί να ακούγαμε και τον συγχωρεμένο Μπομπ Ρος να λέει «…και κάπου εδώ κρύβεται ένα άλογο που βόσκει…»
Που θα ήταν και πολύ ταιριαστό αφού στους αδαείς πελάτες που στοχεύουν,σανό πουλάνε με το κιλό όπως προσθέτουν και τα ζουμ και τα MP με το τσουβάλι

Ο μόνος τρόπος (στο μέλλον) να παρουσιάσουν μια ανεκτή δήθεν ζουμαρισμένη εικόνα σε επίπεδα superzoom bridge φωτογραφικής ή ενός τηλεφακού για dslr (x20 και πάνω) θα είναι όταν θα φτιάξουν ένα ας το πούμε google earth mode και την ώρα που στοχεύεις και πριν πατήσεις το κουμπί,με τα διάφορα GPS,γυροσκόπια κλπ που διαθέτουν τα σύγχρονα κινητά,να διαβάζουν το που στέκεσαι και κοιτάς,να ανατρέχουν στο διαδίκτυο σε φωτογραφίες υψηλής ευκρίνειας της περιοχής,να τις κατεβάζουν,να τις βάζουν πάνω σε αυτή που τραβάς και να κόβουν εκεί που θέλεις να ζουμάρεις.

Με την προϋπόθεση πάντα να μην αφορά κάποια πινακίδα με στοιχεία (γράμματα και αριθμούς) γιατί αν έχει αλλάξει και δεν έχει ενημερωθεί η βάση δεδομένων δεν θα μπορούν να το δουν οι φακοί του κινητού.

Ή…παίζει κι αυτό το σενάριο,μην το εμπιστευτείς να κάνει τα ψευτό-ζουμ κόλπα του αν έχει γίνει κάποια φυσική καταστροφή πρόσφατα.

Μην πας για παράδειγμα να ζουμάρεις από μακριά στο όρος Ράσμορ γιατί θα έχει χάσει τη μύτη του ο Τζορτζ Ουάσιγκτον και μετά ανεβάσεις τη φωτογραφία στα σόσιαλ χωρίς να την έχεις τσεκάρει πρώτα και αρχίσουν ξαφνικά να σε ρωτάνε πότε πρόλαβαν να την κολλήσουν γιατί το smartphone σου θα έχει πιαστεί «αδιάβαστο» και θα δημιουργήσει αυτό που υποτίθεται θα έπρεπε να υπάρχει…

Γιατί μέχρι εκεί (και κάποιες φορές ούτε για εκεί) είναι η ευκολία που πραγματικά προσφέρει σε όλους μας ένα κινητό με φωτογραφική.

Για θέαση σε κλίμακα στις περιορισμένες ίντσες της οθόνης ενός κινητού και για κάνα like στο Facebook και καμιά καρδούλα στο Twitter ή το Instagram.
Μέχρι εκεί μπορούν να φτάσουν οι ισχυρισμοί που σου πουλάνε για τις φωτογραφίες που σου λένε πως μπορεί να τραβήξει.

Επειδή στο 80% των περιπτώσεων για τις οποίες σου ζητάνε να πληρώσεις μια μικρή περιουσία,στην πραγματικότητα δεν τραβάει ούτε φέρνει πιο κοντά αυτό που βλέπεις με τα μάτια σου αλλά το δημιουργεί.

Και παρόλο που καμία κάμερα,ούτε η πιο ακριβή στον κόσμο δεν μπορεί να φτάσει στην ποιότητα του ανθρώπινου ματιού (γι αυτό κάποιες φορές ακόμη και με τέλεια φωτογραφική και τέλειες ρυθμίσεις δεν αποτυπώνεις αυτό ακριβώς που έχεις αποθηκεύσει στον εγκέφαλο σου και πρέπει να την βοηθήσεις τη φωτογραφία με λίγη επεξεργασία) ο συνδυασμός ματιού και εγκεφάλου κάνει τον άνθρωπο επιρρεπή να δεχτεί να πληρώσει κάτι κατασκευασμένο και ψεύτικο για αληθινό.

Γιατί όλο και κάποιος που σέβεται τον εαυτό του και αυτούς στους οποίους απευθύνεται θα βρίσκεται για να κάνει μια παρουσίαση στο YouTube που να δείχνει την πραγματική εικόνα,όπως ο Dom Espozito σε αυτό το πολύ διδακτικό βίντεο: