Category Archives: αθλητισμός

Η Γερμανία, η Αργεντινή και το χαμένο άλλοθι…

Χθες έπαιζε:
α) το σύνολο απέναντι στα άτομα (στο άτομο ουσιαστικά)
β) Αυτός που προγραμματίζει τον κάθε στόχο του απέναντι στον αυτοσχεδιασμό και στο «πάμε γερά παλληκάρια» (που και πως δεν έχει σημασία, απλά ….»πάμε γερά…»)…
γ) Αυτός που μιλάει λίγο και εργάζεται πολύ απέναντι σε αυτούς που μιλάνε πολύ και κάνουν λιγότερα.
Κέρδισαν αυτοί που η λογική έλεγε πως θα κέρδιζαν….

Ειδικά από την στιγμή που οι εποχές που αρκούσε ένας παιχταράς με προσωπικότητα για να κουβαλήσει στις πλάτες τους τους άλλους 10, εδώ και 15 τουλάχιστον χρόνια ανήκουν σε μια άλλη, ξεπερασμένη εποχή που δεν πρόκειται να ξανάρθει, γιατί το ποδοσφαιρο το ίδιο δεν βγάζει αυτές τις προσωπικότητες.

Ο Μέσι, μπροστά στην μαγκιά και την «αλητεία» για παράδειγμα του Μαραντόνα, είναι ένα καημένο που του τρώνε τα πατατάκια…100 κιλά μπάλα, 1.5 κιλό προσωπικότητα…(δεν είναι άσχετη η διαφήμιση αλλά αντιπροσωπευτική)

Ο Μέσι και ο κάθε σημερινός και αυριανός Μέσι…

Όσο «ηρωισμό» και ρομαντισμό κι αν βγάζει η προσπάθεια της δεύτερης κατηγορίας.
Το χειροκροτείς, υποκλίνεσαι στην προσπάθεια, αλλά μέχρι εκεί..
Εκτός κι αν μιλάμε για πόλεμο μέχρις εσχάτων ή προγραμματισμένη θυσία.

Τώρα, αν όλα αυτά τα αντιπροσωπεύει στο 100% και καλύτερα από όλους η Γερμανία (και όχι μόνο στο ποδόσφαιρο) και κάποιοι τρελαίνονται αντί να ζηλεύουν δημιουργικά, ξύδι !!!

Επειδή…πέρα από Μέρκελ, μέτρα και άλλες τέτοιες γραφικές δικαιολογίες, η ανομολόγητη επίγνωση πως δεν έχουμε αξιωθεί μέχρι τώρα να πάρουμε έστω ένα-δυο από τα καλά της, γιατί είμαστε ανεπίδεκτοι μαθήσεως και παρασυρόμαστε πιο εύκολα από φτερό στον άνεμο, αρκεί να μας χαϊδέψουν λίγο τα αυτιά με λόγια του αέρα, είναι που οι περισσότεροι μισούν και γι αυτό εύχονταν να αποτύχει, έστω και στο ποδόσφαιρο…

Γιατί, όποτε κατά τύχη επικρατούν αυτοί της δεύτερης κατηγορίας απέναντι σε αυτούς της πρώτης, παίρνει μια ακόμη αναβολή η δυσκολοχώνευτη παραδοχή πως πρέπει να αλλάξουμε πολλά πράγματα για να προοδεύσουμε ουσιαστικά και χωρίς πισωγυρίσματα…

Ήταν πέναλτι!!! (κι ας λένε οι άσχετοι της κρατικής πως δεν ήταν) !

Το παρακάτω βιντεάκι είναι για τον γελοίους της ΝΕΡΙΤ (τα ίδια θα έκαναν και της ΕΡΤ δεν αλλάζει κάτι) που πληρώνουμε να μεταδίδουν και να σχολιάζουν τα παιχνίδια και ποιος ξέρει πως (άβυσσος το κεφάλι του ανεγκέφαλου) αποφάσισαν να πείσουν όλη την Ελλάδα πως δεν ήταν πέναλτι! Και οι σπίκερ και οι άλλοι στο στούντιο !
Και δώστου «….δεν ήταν πέναλτι, αλλά δεν πειράζει…» και «…δεν ήταν πέναλτι αλλά ας πάρουμε κι ένα σφύριγμα» και «….μπορεί να μην ήταν πέναλτι αλλά ήταν θεία δίκη…»
Ε, λοιπόν, ΗΤΑΝ πέναλτι!!!
Κι στο link πιο κάτω φαίνεται ξεκάθαρα!!!
(Γι αυτό και δεν διαμαρτυρήθηκε άλλωστε ο παίκτης που το έκανε)

Να δούμε αν θα δικαιολογηθούν όλοι τους (και αυτοί στην Βραζιλία και οι άλλοι οι πιο γελοίοι στο στούντιο που είχαν και άνεση να το δουν και να το ξαναδούν) που μας τα έπρηξαν με το να λένε πως δεν ήταν !!!
Πέναλτι:

Κι επειδή δεν θα μας ξενερώσουν οι τρία πουλάκια κάθονταν της ΝΕΡΙΤ.
πάρτε κι έναν Χελάκη:
https://www.youtube.com/watch?v=AhQ8TV08hno

Αντε να δουμε την Κυριακή τώρα τι θα γίνει!
Κι αυτό εδώ το βιντεάκι είναι αφιερωμένο σε όλους αυτούς που έτσι και δεν περνούσαμε (ή έτσι και αποκλειστούμε την Κυριακή) από ήρωες και Θεούς θα τους έλεγαν/πουν κρέατα και ψοφίμια ! 🙂

Υ.Γ. 2
Επειδή ήθελα να βάλω κι έναν αναγνωρίσιμο που πανηγυρίζει, διάλεξα έναν Σέρβο σουπερσταρ (λόγω και της γυναίκας μου…)

Φωτογραφία από το twitter του Novak Djokovic: https://twitter.com/DjokerNole/status/481556951177101312

Φωτογραφία από το twitter του Novak Djokovic: https://twitter.com/DjokerNole/status/481556951177101312

Καλή μας επιτυχία!

Εχθρός εντός των πυλών

Enemy_At_The_Gates_1-ιρακλισ

Πριν 3-4…5 χρόνια λέγαμε «Eχθρός προ των πυλών» σαν τον τίτλο της πολεμικής ταινίας και βγαίναμε αυθόρμητα στον δρόμο και μαχόμασταν, έστω κι αν απέναντι μας είχαμε «ανεμόμυλους» και εχθρούς δύσκολο-πρόσιτους. Ακόμη κι όταν πέσαμε, πέσαμε οπαδικά μαχόμενοι, με το κεφάλι ψηλά.

Τώρα ο εχθρός είναι «εντός των πυλών….» και σε καμία περίπτωση δεν είναι ο Παπαδόπουλος.
Είναι «εχθρός» μέσα από την ανυπαρξία των επώνυμων που έχουν οικονομικές δυνατότητες….Σαν σαράκι που τρώει από μέσα το ξύλο…

Κι αν δεν αποφασίσουν αυτοί που μπορούν να μπουν επιτέλους μπροστά, να οδηγήσουν την ποδοσφαιρική ομάδα (που αποτελεί το βαρύ πυροβολικό που θα ακολουθήσουν και τα άλλα τμήματα) στην σουπερλιγκα και μετά, αν δεν μπορούν να συνεχίσουν, να βρουν πιο εύκολα διάδοχη κατάσταση, ξύλο σε τέτοια κατάσταση δεν σώζεται.
Γιατί ακόμη κι αν βγεις στον δρόμο γι αυτό, θα σου διαλυθεί στα χέρια…

Όσο λοιπόν κι αν δεν το αντιλαμβάνονται, έχουν περισσότερο από όλα ηθική υποχρέωση. Γιατί πολλοί από αυτούς καταστροφολογούσαν εκβιάζοντας έμμεσα (άθελα τους έστω) ψυχολογικά τον κόσμο, όταν έπαιζε να διαλέξουμε είτε ΑΦΜ είτε να σκεφτούμε πιο ριζικές και «επιθετικές» λύσεις, με αποτέλεσμα να φτάσουμε κυριολεκτικά στο σημείο μηδέν…και με έναν κόσμο να μοιάζει αντί για ποτάμι, με τα στάσιμα άρρωστα νερά κάποιου έλους…

 

Αντί για άθλος λάθος…

3 sports
Αφορμή μια τοποθέτηση ενός φίλου…
Σχετικά με το πριν, το τώρα και το μετά του Ηρακλή…

Δυστυχώς πήγαμε με το ρεύμα…
Μας πήρε το ποτάμι όπως λέει και η έκφραση…
Που και σε επικίνδυνα νερά μας παρέσυρε, όμως παρέσυρε και μακριά μας, σε ασφαλές περιβάλλον, όσους μας οδηγούσαν σιγά σιγά για χρόνια στο να γίνουμε ο εύκολος στόχος εκείνη την καταραμένη διετία και όσους το εκμεταλλεύτηκαν αυτό…

Λογιστικός έλεγχος και κυνήγι των προηγούμενων όπως και κυνήγι (νομικό πάντα) όλων όσων πρωταγωνίστησαν από την ΕΠΟ και την Σουπερλίγκ στο σκάνδαλο με τις αποφάσεις, έπρεπε να είναι ο πρωταρχικός στόχος όταν μας έριξαν και όχι να ψάχνουμε ΑΦΜ μπας και ανέβουμε πιο γρήγορα. Λες και θα χανόταν ο Ηρακλής αν ξεκινούσε το ποδοσφαιρικό τμήμα (και όχι μόνο) από την αρχή.
Ίσα ίσα που θα έφτιαχνες και πιο πολλούς οπαδούς για την μαγκιά που θα έδειχνες και στο τέλος, το πιο πιθανό είναι πως θα απολάμβανες και οικονομικά οφέλη.

Αντί όμως για τον δύσκολο δρόμο διαλέξαμε τον φαινομενικά εύκολο…
Φαινομενικά γιατί επαίτης για ένα ΑΦΜ, δεν κοίταξες ποιος στο δίνει…
Σαν ξεπεσμένη συνοδός που δεν φιλτράρει πλέον ποιανού την παρέα θα δεχτεί…
Και οι καταστροφείς σου (εντός και εκτός των τειχών) κάνουν την ζωή τους χωρίς την παραμικρή έγνοια…

Μια μικρή κοινωνία (η οικογένεια του Ηρακλή), σαν να συνήθισε να λέει, «….Εντάξει, μας βίασαν αλλά…που να ασχοληθείς τώρα….άστο μωρέ…άντε να πάμε παρακάτω να δούμε τι θα κάνουμε…»
Και το πιο άσχημο είναι πως το είπε και στα τρία αθλήματα-βιτρίνες!!!
Ένα μετά το άλλο. Λες και μας έγινε συνήθεια…

Και τώρα έφτασες στο σημείο να αγκομαχείς μπας και ανέβεις στο ποδόσφαιρο, ξέροντας όμως πως ακόμη κι αν ανέβεις μάλλον θα ξαναπέσεις γιατί κατά πάσα πιθανότητα δεν θα έχεις το δικαίωμα να κάνεις μεταγραφές, αλλά κατάντησες να λες, ας ανέβω και βλέπουμε…Αντί να ζεις με το βλέμμα στο μέλλον, ζεις για την επόμενη ανάσα και μετά έχει ο Θεός…..
Έχοντας πάντα τον φόβο μην βάλουν χέρι στην περιουσία σου…Έχοντας πάντα και τον φόβο μην βάλουν χέρι στην περιουσία σου, που δεν αξιώθηκε ούτε ένας να βρει τρόπο να αξιοποιήσεις…

Κι αν αυτό δεν είναι κατάντια τι είναι; Να διάλεγες την Δ;
Με έναν Ηρακλή που μόνο και μόνο από την ιστορία, το όνομα, την επιλογή αλλά και το κυνήγι των υπεύθυνων θα ξεχείλιζε από δυναμική και θα έμοιαζε με εργοστάσιο παραγωγής ενέργειας;

Αντί για τον αρχικά δύσκολο δρόμο που θα οδηγούσε σε έναν άθλο, διαλέξαμε τον παραπλανητικά εύκολο που μας οδηγεί από λάθος σε λάθος…
Ένας αναγραμματισμός…τόσο μεγάλη διαφορά…

Και πόσο πιο πολύ σεβασμό θα γεννούσε ένας τέτοιος Ηρακλής;
Και πόσο πιο εύκολα ελκυστικός θα γινόταν στην πορεία ένας τέτοιος Ηρακλής;
Και πόσο πιο ξεκάθαρα απαγορευμένη περιοχή για λαμόγια και ανύπαρκτους οικονομικά;

Τώρα, για όσους δεν καταλάβανε ακόμη, λουζόμαστε τον φόβο μας, αλλά πρωτίστως τον συμβιβασμό μας με όσα μας έτυχαν-πέτυχαν!
Ακριβώς όπως και η ελληνική κοινωνία…

Save

Η ανάσταση του Ηρακλή είναι εκεί που πρέπει να δείτε κι όχι εκεί που σας δείχνουν!!!

Αρχική φωτογραφία από: http://thessbomb.blogspot.gr/2011/05/blog-post_2859.html

Αρχική φωτογραφία από: http://thessbomb.blogspot.gr/2011/05/blog-post_2859.html

Καλή δουλειά έκανε -άθελα του μπορεί μα λόγω νοοτροπίας- ο Δόβελος και η παρέα του…’Ηρθαν τα αρνητικά αποτελέσματα και στράφηκαν τα βέλη στον Όγιος…
Και θα έχει έστω και μια μικρή δικαιολογία ο ΠΑΠ να αντιτείνει, στις όποιες κατηγορίες γιατί δεν ανέβηκε (αν δεν ανέβει τελικά) η ομάδα…

To πρόβλημα του Ηρακλή δεν ήταν ποτέ ο Όγιος και το αν είναι καλός ή όχι.
Το πρόβλημα του Ηρακλή είναι πως εξαιτίας του ανύπαρκτου προέδρου ο Όγιος:

α) και δέθηκε με την ομάδα και δεν θέλησε να την χρεώσει με μεταγραφές…Μεταγραφές που τώρα θα έδιναν -ίσως- λύσεις, μα σε περίπτωση αποτυχίας θα ήταν ένα ακόμη ασήκωτο οικονομικό βάρος στις πλάτες της ομάδας…

β) και δεν βρέθηκε τόσους μήνες μετά, έστω μια μεσοβέζικη μα μόνιμη λύση για να κάθεται στον πάγκο…

γ) και ζούσε σουρεαλιστικές στιγμές όταν (απλά ένα τρανταχτό παράδειγμα), από φυσιολογική αντίδραση για τον ανύπαρκτο πρόεδρο, οι οργανωμένοι του έδιναν 2 και 3 χιλιάρικα από τα κουπόνια, να τα διαχειριστεί αυτός…
(Να τα πρώτο-δώσει που…Άσε που δεν είναι και δουλειά του προπονητή αυτή, πέρα από το ότι δεν δίνει ούτε ένα θετικό μήνυμα στους παίκτες-εργαζόμενους αυτή η εικόνα, για μια -υποτίθεται- επαγγελματική ομάδα και ανώνυμη εταιρεία…)

δ) και βλέπει -μαζί με τους παίκτες- απλούς οπαδούς να προσφέρουν το μοναδικό πριμ, κάνοντας πιο έντονο και δραματικό το γεγονός, πως τα γραφεία της διοίκησης είναι άδεια από πρόσωπα και από λεφτά….

(Υπάρχουν μεμονωμένα μα χαρακτηριστικά παραδείγματα και συμβάντα που θα αντιστοιχούσαν σε όλα τα γράμματα της αλφαβήτου, όποιου όμως δεν του αρκούν τα παραπάνω για να δει το λάθος που κάνει, με το να κρίνει δηλαδή το αγωνιστικό αποκομμένο -έστω προσωρινά- από τα υπόλοιπα, ανήκει στην κατηγορία των οπαδών που πρέπει να είναι παραδείγματα προς αποφυγή…)

-Και ξαφνικά δεν είναι όλα αυτά αποκλειστική ευθύνη του ΠΑΠ…
-Και ξαφνικά δεν είναι όλα αυτά, που ρίχνουν τις εσωτερικές άμυνες σε μια ομάδα…
-Και ξαφνικά το ότι βρέθηκαν έστω προφάσεις και διαλύθηκε προτού καν σχηματιστεί καλά καλά η κίνηση κάποιων για να έχει ένα πρόσωπο -έστω και εθελοντικά σχηματισμένο- η ομάδα, δεν είναι ευθύνη αυτών που έπαιξαν τους παράγοντες με ξένα κόλλυβα…

Και ξαφνικά όλα αυτά δεν είναι ευθύνες συγκεκριμένων ατόμων και νοοτροπιών…
(που κάποιοι θα βγουν και ήρωες ή δικαίως θιγμένοι…)
Βρήκαμε τον Όγιος να τις επιμερίσουμε!!!

Είπαν και οι δημοσιογράφοι να πάνε με το ρεύμα της εποχής και να τα χώσουν κι αυτοί στον Όγιος και στην ομάδα κι ήρθε κι έδεσε το γλυκό.
Χωρίστηκαν όλοι σε στρατόπεδα και πυροβολούν δέντρα δίνοντας στον στόχο χώρο, χρόνο και υπερασπιστική γραμμή…

Μην ξεχνάμε πως οι ίδιοι πριν 2 μήνες τον ανέβαζαν στα ύψη και τον ηρωποιούσαν χωρίς λόγο (κλασική συμπεριφορά δημοσιογράφων, μόνο που στον Ηρακλή κάποιοι -έστω κάποιοι- θέλουμε και τους δημοσιογράφους μας να ξεχωρίζουν από την μάζα), με τα άρθρα τους και τα βίντεο από τα αποδυτήρια, που τον έδειχναν να κάνει απλά ο,τι το 99% των προπονητών. Να προσπαθεί να ανεβάσει ψυχολογικά τους παίκτες και να τονώσει τον ποδοσφαιρικό τους εγωισμό. Μόνο που το περνούσαν σαν κάτι μοναδικό και ιδιαίτερο…
Απλά γιατί εκείνη την εποχή, αυτό πουλούσε…

Είναι οι ίδιοι που τώρα παράγουν μελοδραματικούς τίτλους, ακολουθώντας και -δυστυχώς- ενισχύοντας τις ενστικτώδεις ορμές των οπαδών.
Λες κι αν ανέβουμε, έτσι όπως είναι τα δεδομένα, δεν θα είμαστε υποψήφιοι να πέσουμε πάλι…Όχι…Θα γίνει θαύμα -ειδικά για μας- και τα όποια έσοδα της Σουπερλιγκ θα τα διαχειρίζεται ιδανικά ο ουρανοκατέβατος άγιος Φούφουτος ή αν εμφανιστεί αγοραστής, δεν θα ζητάει παραπάνω ανταλλάγματα ο κάθε Παπαδόπουλος.

‘Ασε που οι κάθε «Δόβελοι» θα εμφανιστούν και πάλι τότε και βρίσκοντας βήμα από τους δημοσιογράφους, θα λένε τα κλασικά «…Ας μην διαταράξουμε την ηρεμία της ομάδας….ας πάμε όπως είμαστε και βλέπουμε…» κοκ

Που αν ανέβουμε και -καθόλου περίεργο- πέσουμε, τότε είναι που θα σκορπίσουμε, γιατί θα χαθεί το άλλοθι του Πιλάβιου, του Κουράκη και της κοπρολίγκας που έκαναν τον Ηρακλή εξιλαστήριο θύμα και που παραμένει ενεργό στο οπαδικό θυμικό μας…

Και το κάνουν και άκομψα! Που δεν καταλαβαίνουν πως με το να λένε για παράδειγμα πως και οι παίκτες των άλλων ομάδων είναι απλήρωτοι, μειώνουν την ομάδα μας και δίνουν -νέο- άλλοθι στον κάθε Παπαδόπουλο!
(Και ας είναι και 1545 χρόνια δημοσιογράφοι! Κι ο άλλος παίζει 70 χρόνια τάβλι και δεν έγινε καλός…)
Ίδιο μέγεθος είναι βρε κωθώνια ο Ηρακλής, με τα Χανιά και τα Ψαχνά;

Ίδια πλήττει την εικόνα τους σαν ομάδες, να μαθαίνουν οι παίκτες τους πως 15 λεπτά πριν την σέντρα, κάνουν έρανο οι υπάλληλοι να πληρωθούν οι διαιτητές αλλιώς δεν θα ξεκινήσει ο αγώνας;
Στα Χανιά, τα Ψαχνά και τον Αιγινιακό παίζουν….Κι αυτοί θα τσοντάριζαν…

Ίδια χαλάει την συνοχή τους σαν ομάδες, να πηγαίνει ένας παίκτης στον Φωστήρα και να μην έχει έναν της διοίκησης να πει -έστω- το πρόβλημα του και ίδια όταν κάποιος έρχεται και τα βιώνει αυτά στην πιο ιστορική -όπως του είπαν και μαθαίνει- ομάδα της Ελλάδας;

Ο ΠΑΠ και η νοοτροπία τύπων σαν τον Δόβελο και τον Παπαζαφειρίου και όλων αυτών των φορέων της αρρώστιας που κατατρώει δεκαετίες τον Ηρακλή, έπρεπε να είναι ο μοναδικός στόχος κριτικής σας, ακόμη και μέσα από τις ήττες!
Ακόμη πιο έντονης κριτικής τους, με την κάθε ήττα!!!

Που μια ζωή σιγόνταραν με την βοήθεια σας, απλά για να βλέπουν την φάτσα τους και το όνομα τους στην δημοσιότητα, στο να χάνεται η στόχευση από το πρόβλημα !!!
Οι παραπάνω είναι το πρόβλημα!
ΟΥΤΕ ο Όγιος, ΟΥΤΕ ο Στράντζαλης, ΟΥΤΕ ο επόμενος που θα έρθει…
ΟΧΙ όταν η ομάδα βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση!

Υ.Γ.
Ποιος από τους παραπάνω επώνυμους, θα πάει ποτέ να κάτσει όρθιος πίσω από συρματοπλέγματα ή στην βροχή και τι ουσιαστικότερο έχει κάνει -αναλογικά συγκρινόμενος- με έναν «ανώνυμο» οπαδό που το μόνο που μπορεί να προσφέρει είναι η παρουσία του και η φωνή του, για να έχει λόγο και βήμα;
Υ.Γ. 2
Προς δημοσιογράφους:
Επιτελείτε λειτούργημα και υπηρετείτε την 4η εξουσία…
Και παρόλα αυτά μας έχετε «πρήξει» στις απεργίες είτε τις εξαγγελίες απεργιών σε ΜΜΕ που την τελευταία στιγμή ματαιώνονται, γιατί -δικαίως- διεκδικείτε σωστές εργασιακές (οικονομικά ως επί το πλείστον) συνθήκες, ώστε να μπορείτε να εξασκείτε απρόσκοπτα το επάγγελμα σας.

Γιατί λοιπόν, ( για την δική μας ομάδα, δεκάρα δεν δίνω για τους άλλους) με την πρώτη ευκαιρία πάτε με το ρεύμα της αυθόρμητης αντίδρασης των οπαδών και για ένα σκατό-κλικ ή ένα βρωμό-ευρώ για sms, δίνετε έστω και το παραμικρό ευκολοχώνευτο άλλοθι στον κύριο υπεύθυνο της κατάστασης και απαιτείτε από αυτούς που αποτελούν αυτή την στιγμή μέλη της ιστορικότερης ομάδα της Ελλάδας και βιώνουν καταστάσεις που δεν βιώνουν μέλη ομάδας 5×5 που στήνεται στο καφενείο του τελευταίου χωριού, να έχουν διαφορετική ψυχολογία από την δική σας;
Υ.Γ. 3
Προς συνοπαδούς:
(όσους αντιδράτε πρώτα και μετά σκέφτεστε)
Είστε οπαδοί του Ηρακλή!!!
Και για πολλούς και διαφορετικούς λόγους θα πρέπει να ξεχωρίζετε από την πλέμπα…Μην παρασύρεστε από παρορμητικές αντιδράσεις και μην αφήνετε να σας παρασύρουν, σιγοντάροντας την όποια ψυχολογική κατάσταση στην οποία σας βρίσκουν.
Ούτε οι δημοσιογράφοι, ούτε οι επώνυμοι -εραστές του θεαθήναι- οπαδοί.

Γιατί αυτά είναι που δίνουν χρόνο και χώρο στον κάθε Παπαδόπουλο να ξεφύγει των ευθυνών του και να μεταθέτει την συζήτηση για το πρόβλημα στο μέλλον. Ούτε να δέχεστε στην βάση τους, κινήσεις πράξεις και δηλώσεις τύπου «Δόβελου-Παπαζαφειριου και Σια».

Αυτοί μια ζωή έκαναν είτε πόλεμο και κριτική αφ’ υψηλού όταν δεν έπρεπε είτε έπαιζαν τον ρόλο του πυροσβέστη υπέρ της κατεστημένης κατάστασης όταν χρειαζόταν να γίνει κάτι ουσιαστικό, πάντα εν ονόματι του καλού του Ηρακλή και διαμόρφωναν συνθήκες που οδηγούσαν πάντα σε αρνητικές (εκ του αποτελέσματος αποδεδειγμένο) καταστάσεις, που σιγά σιγά έπαιξαν ρόλο στο να έρθει ο Ηρακλής εδώ που είναι!

Μάθετε να υπερασπίζεστε λοιπόν αυτό που λέτε πως πρεσβεύει ο Ηρακλής και υποστηρίζετε!
Πρώτα με την παρουσία σας και κατόπιν με την κριτική σας σκέψη!
1ον
Δείξτε στους δημοσιογράφους πως τους δίνετε «άκυρο» όταν σας συμπεριφέρονται σαν οπαδούς-πρόβατα άλλων ομάδων, για να τους αναγκάσετε να αλλάξουν τακτική και
2ον
Δείξτε στους πιο αναγνωρίσιμους, πως αν δεν έχουν να προσφέρουν ουσιαστικές υπηρεσίες στην ομάδα, να μην εμφανίζονται στην δημοσιότητα.
Κι αν εμπλακούν πως θα είναι ανεπίτρεπτο να υπερβαίνουν τις αρμοδιότητες που λαμβάνουν.
Και πως για τις όποιες υπηρεσίες και αρμοδιότητες έχουν την τιμή και την ευθύνη να αναλάβουν, η αναγνωρισιμότητα είναι ο μόνος λόγος που αυτοί -κι όχι ο οπαδός που βρέχεται και ψήνεται κάθε φορά που παίζει η ομάδα και μέχρι την τελευταία στιγμή ταλαντεύεται να πάει ή να μην πάει, γιατί ίσως δεν του φτάσουν τα χρήματα για να πηγαίνει στην δουλειά μέχρι να ξαναπληρωθεί- βρίσκονται σε εκείνη την θέση…

Γιατί αν αφήνεσαι μια ζωή να άγεσαι και να φέρεσαι από τα «πάθη» σου και τους επαγγελματίες κάθε είδους, η «ανάσταση» που επιθυμείς δεν θα έρθει ποτέ για την ομάδα κι αν έρθει θα είναι πρόσκαιρη….και η δεύτερη πτώση από τον «παράδεισο» θα σε αφήσει για πάντα τσακισμένο, πεσμένο και μικρό…