Category Archives: αθλητισμός

Οι κυανόλευκοι αριθμοί δεν είναι απλά νούμερα αλλά μπασκετικές εικόνες


Στη πρώτη διακοπή της πρώτης χρονιάς της επιστροφής του Ηρακλή στη φυσική του θέση στο μπάσκετ θα είχε ενδιαφέρον να δούμε τους αριθμούς που συνοδεύουν την ομάδα στο πολύ ανταγωνιστικό και ενδιαφέρον πρωτάθλημα της σεζόν 2019-2020.

Ανταγωνιστικό γιατί «χάθηκε» μια ήττα που όλοι σχεδόν θα είχαν λόγω του υποβιβασμού του Ολυμπιακού στην Α2 και που οι ελάχιστοι που την απέφευγαν τα προηγούμενα χρόνια αποκτούσαν τεράστιο προβάδισμα έναντι των υπολοίπων και ενδιαφέρον γιατί υπάρχει μια αξιοσημείωτη ισοδυναμία είτε αγωνιστική είτε λόγω φανέλας (είτε πέραν όλων των άλλων και λόγω έδρας στην περίπτωση του Ηρακλή)
όπου η κάθε ομάδα μπορεί να κερδίσει την άλλη αλλά και λόγω παραγόντων που απλά κάνουν την πλάκα τους και εγκαταλείπουν ομάδες με περισσή ευκολία αφού δεν έχουν το παραμικρό δέσιμο μαζί τους.

Ομάδες όπως ο Ιωνικός που έκανε πορεία πρωταθλητισμού στον πρώτο γύρο και στον δεύτερο στην ουσία περιμένει σταματημένος να δει αν μπορέσει να τον φτάσει  κάποιος με τους αρχικούς παίκτες να έχουν σκορπίσει στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα.

Σε αυτό λοιπόν το πιο ιδιαίτερο από τα προηγούμενα πρωτάθλημα είχα την απορία τι λένε οι στατιστικοί πίνακες και οι αριθμοί τους για τον #Ηρακλή και είπα να τους συγκεντρώσω σε αυτό το άρθρο,μια εβδομάδα προτού μπούμε στην τελική φάση του πρωταθλήματος πριν τα play off.

1. Στους σκόρερ έχουμε τον Olivier Hanlan να βρίσκεται στην 4η θέση (μαζί με τον Λουκά Μαυροκεφαλίδη) με 290 πόντους (16,1 μ.ο ανά αγώνα).

2. Στις ασίστ έχουμε τον Jamal Shuler στην ένατη θέση με 63 (3,5 μ.ο ανά αγώνα)
αλλά ένα ενδιαφέρον στοιχείο είναι πως πολύ κοντά του,στην 11η θέση έχουμε τους Teddy Okereafor και Ολιβιέ Χάνλαν με 60 ο καθένας (3,3 μ.ο ανά αγώνα) κάτι που μας ανεβάζει στις 183 (10 ασίστ μ.ο. ανά παιχνίδι) και το σημειώνω γιατί αν και συνολικά τα πάμε μέτρια σε αυτόν τον τομέα καμιά άλλη ομάδα δεν έχει τρεις σχεδόν ισάξιους παίκτες στην πρώτη δωδεκάδα.

3. Στα ριμπάουντ έχουμε τον Βασίλη Καββαδά στην 15η θέση με 93 (5.8 μ.ο ανά αγώνα και αμέσως πιο κάτω τον Alex Davis με 92) με 16 όμως αγώνες και όχι 18 και χωρίς πολλά αγωνιστικά λεπτά στους πρώτους λόγω του ότι ερχόταν από τραυματισμό.
Ένας ακόμη λόγος που βρισκόμαστε χαμηλά σε αυτή την κατηγορία είναι πως ο Ντάριους Γκάρετ,ο άνθρωπος που αποκτήθηκε για βασικός σέντερ (με το πρόβλημα του Καβαδά γνωστό) είναι σαν να μην πάτησε ποτέ το Enter για να μπει εντός ομάδας.

4. Στα κοψίματα οι παίκτες της προηγούμενης κατηγορίας (οι κανονικοί,δηλαδή ο Καββαδάς και Ντέιβις,όχι ο τουρίστας) βρίσκονται στην πρώτη πεντάδα έχοντας σβήσει το φως στους αντιπάλους τους 41 φορές.
Ο Άλεξ Ντέιβις είναι στην 4η θέση με 22 (1,2 μ.ο ανά αγώνα) και ο Βασίλης Καββαδάς στην με 19 (σχεδόν 1,2 κι αυτός μ.ο αφού μετράει 16 κι όχι 18 συμμετοχές).

5. Στις βολές την παρτίδα σώζει ατομικά ο Τζαμάλ Σούλερ με 51 στις 60 και ποσοστό 85% (που τον φέρνει στη 2η θέση πίσω από τον Κόνερ Φράνκαμπ) και τα προσχήματα ο Χάνλαν με 60 στις 76 (78,9%) γιατί αν εξαιρέσουμε και τον Θοδωρή Ζάρα που έχει εξαιρετικό ποσοστό αλλά έχει εκτελέσει λίγες (27 στις 33) τα συνολικά ποσοστά μας είναι για τα σκυλιά με 268 στις 378 που δίνουν ένα αίσχιστο 70,8%)…

Βολές ρε φίλε…Για να μου σπάνε τα νεύρα…Επαγγελματίες παίκτες στο μοναδικό κομμάτι της ενασχόλησης τους όπου κάτι δεν χρειάζεται ταλέντο αλλά να βιδωθείς στη γραμμή και να ρίχνεις μέχρι η μπάλα να μην μοιάζει με τούβλο και να πηγαίνει το χέρι αυτόματα αποκτώντας μηχανική μνήμη,σαν ρομποτικός βραχίονας.
Στις βολές δικαιούνται (σε ένα βαθμό) να είναι «τεμπέληδες» μόνο σούπερ παίκτες όπως ήταν ο Σακίλ Ο’Νιλ ή τώρα ο Αντετοκούνμπο.Παίκτες που θα καλύψουν την αστοχία τους σε αυτές με χίλιους άλλους τρόπους και πόντους.
Όλοι οι άλλοι πρέπει να βλέπουν τις βολές σαν την πιο εύκολη (και ίσως μοναδική ευκαιρία τους) να συνεισφέρουν στο σκορ της ομάδας τους και για να είναι καλοί αυτό που χρειάζεται είναι practice,practice,practice…
Τα είπα και ησύχασα μέχρι το επόμενο παιχνίδι που θα ξαναδώ επαγγελματία παίκτη να ρίχνει βολές με ποσοστά σουτ δυο πόντων υπό πίεση (γιατί ξεκάθαρα δεν προπονείται σε αυτές) και για να ηρεμήσω να τον φαντάζομαι Ρωμαίο στρατιώτη που τον έχει πιάσει από το πέτο σηκώνοντας τον στον αέρα ο Οβελίξ και αρχίζοντας τον στα χαστούκια. LOL

6. Στα δίποντα έχουμε τον Χάνλαν στην 3η θέση με 79 και με πολύ καλό ποσοστό ευστοχίας (57,6%) για την κατηγορία των παικτών που έχουν επιχειρήσει τόσες πολλές προσπάθειες όμως έχουμε και τον Άλεξ Ντέιβις να βρίσκεται στην 4η θέση όσον αφορά το ποσοστό με το εξαιρετικό 67,95% (με 53 στα 78) ενώ συνολικά σαν ομάδα είμαστε καλύτερα από πολλές άλλες (ακόμη και ομάδες που είναι σε καλύτερη βαθμολογική θέση) με 322 στα 611 (52,7%)

7. Στα τρίποντα δεν έχουμε πολλά συνολικά (είμαστε η 5η ομάδα με τα λιγότερα τρίποντα) έχοντας όμως καλύτερο ποσοστό από όλες σχεδόν τις ομάδες που βρίσκονται πιο ψηλά στη βαθμολογία:
ΑΕΚ               165 – 455  (36,2%)
Προμηθέας  176 – 536  (32,8%)
Περιστέρι    154 – 437  (35,2%)
Λαύριο          134 – 453  (29,5%)
Ήφαιστος     139 – 460  (30,2%)
Ρέθυμνο       150 – 477  (31,4%)
Ηρακλής       159 – 438 (36,3%)
Με τον Σούλερ να έχει ένα συμπαθητικό 35,2% αλλά τον Θοδωρή Ζάρα να έχει ένα καταπληκτικό 46,7% με 29 στα 62.

8. Στα κλεψίματα ο Τζαμάλ Σούλερ είναι 7ος στο πρωτάθλημα με 22 όμως συνολικά σαν ομάδα είμαστε τρίτοι από το τέλος με μόλις 105 περνώντας μόνο τον Άρη και το Ρέθυμνο.

9. Στα λάθη έχουμε τον Χάνλαν 6ο με 42 (2,3 ανά αγώνα) που είναι πολύ καλό νούμερο προσμετρώντας τον χρόνο που παίζει και της πίεσης που δέχεται.
Εξάλλου και σαν ομάδα είμαστε δύσκολη στο λάθος αφού με 221 (12,2 ανά αγώνα) μόλις 4 ομάδες,η ΑΕΚ με 9,4 ανά αγώνα, ο Προμηθέας με 10,4 ανά παιχνίδι,ο Ιωνικός με 11,9 και το Ρέθυμνο με ένα διαφορά (220) έχουν λιγότερα από εμάς.

10. Στα κερδισμένα φάουλ έχουμε τον Χάνλαν 7ο με 80 και τον Καββαδά 6ο με 84,με την σημείωση πως ο Καββαδάς υπερέχει από τους δυο παίκτες που βρίσκονται στη 5η και στη 4η θέση αφού έχει αγωνιστεί σε δυο παιχνίδια λιγότερα.
Σαν ομάδα δεν έχουμε κερδίσει πολλά όμως βλέποντας ομάδες όπως ο Παναθηναϊκός και η ΑΕΚ να έχουν κερδίσει ακόμη λιγότερα δεν βγαίνει εύκολα συμπέρασμα.
Είμαστε όμως τρίτοι σε καταλογισμένα σε βάρος μας φάουλ που ίσως λέει κάτι.

Τέλος,στην αξιολόγηση (Ranking*) έχουμε τρεις παίκτες στην πρώτη 20αδα.
Τον Χάνλαν 8ο με 260,τον Σούλερ 11ο με 250 και τον Ντέιβις 16ο με 245.

Αυτό φυσικά που σπάει τα κοντέρ (και το παραδέχονται εχθροί και φίλοι) είναι η ατμόσφαιρα που επικρατεί στο Ιβανώφειο και που θυμίζει ξανά σε όσους τρίτους το είχαν ξεχάσει ποια ομάδα,ποιο γήπεδο,ποιοι οπαδοί διαφήμιση για το άθλημα είχαν πραγματικά λείψει από την κατηγορία γιατί αυτό το γήπεδο απέκτησε την φήμη που απέκτησε και ποιοι είναι οι υπεύθυνοι γι αυτό…

Υ.Γ.
Στο τέλος της χρονιάς αυτό που θα μετράει δεν θα είναι πλέον τα στατιστικά.
Αυτά θα περάσουν σε δεύτερη μοίρα.Εκείνο που θα έχει σημασία είναι του χρόνου τέτοια εποχή να έχουμε κάνει ένα βήμα παραπάνω σε όλους τους τομείς,αγωνιστικούς και εξωαγωνιστικούς που θα μας δίνει ακόμη μεγαλύτερη σταθερότητα και σιγουριά για το μέλλον.

Υ.Γ. 2
Την ώρα που έκανα το τελικό φρεσκάρισμα ανακοινώθηκαν δυο νέες αφίξεις στην ομάδα που από όσα μπόρεσα να δω στο διαδίκτυο γι αυτούς,ειδικά ο Αυστραλός κατά πάσα πιθανότητα θα μας κάνει να αναρωτιόμαστε τι παραπάνω θα πετύχαινε η φετινή ομάδα αν δεν ήταν άτυχη στην αρχική της επιλογή με έναν παίκτη που ποτέ δεν  έγινε κομμάτι του παζλ της ομάδας.
Κι αν μείνουν μαζί με τους φετινούς πρωταγωνιστές και για την επόμενη περίοδο,του χρόνου τέτοια εποχή,σε ένα αντίστοιχο άρθρο,τα στατιστικά που θα χτίσει η ομάδα και η φωτογραφία που θα φτιάξω για να συνοδεύσω το άρθρο παίζει να είναι ακόμη πιο εντυπωσιακά.

*Για να προκύψει το παραπάνω νούμερο ο παίκτης παίρνει θετικούς και αρνητικούς βαθμούς.
+1 βαθμό για κάθε βολή,ριμπάουντ,ασίστ και κερδισμένα φάουλ.
+2 βαθμούς για κάθε εύστοχο δίποντο.
+3 βαθμούς για κάθε εύστοχο τρίποντο.
-1 βαθμό για κάθε άστοχο σουτ (βολή,δίποντο,τρίποντο),για κάθε λάθος και φάουλ που κάνει και για κάθε μπλοκ που δέχεται.
Αν λοιπόν έχει 40 θετικούς βαθμούς και 20 αρνητικούς τότε έχει ranking 20.

(fun fact πολύ πιο πιθανό να συναντήσεις παπαγάλο που μιλάει ποντιακά παρά να παρακολουθήσεις παιχνίδι όπου κερδίζει η ομάδα με το μικρότερο ranking.)

Όταν οι ΑΡΔ δημιουργούν μαντριά με αμοιβάδες


Μπορεί να είναι ένα μπλογκ που ο κάτοχος του ασχολείται κυρίως με την τεχνολογία και την πολιτική αλλά όλα αυτά έχουν να κάνουν με την κοινωνία,μέρος της οποίας είναι και ο αθλητισμός,κομμάτι αναπόσπαστο του οποίου είναι και η συμπεριφορά μας ως φίλαθλοι (γενικά) και οπαδοί (ειδικότερα).

Που για την πλειοψηφία -δυστυχώς- δεν διαφέρει από το πως συμπεριφέρεται και σε όλα τα υπόλοιπα.Αυτό την καθιστά χειραγωγήσιμη πέρα από τους πολιτικούς,ακόμη και από τις τελευταίες τρύπες του ζουρνά του συστήματος.
Τους ΑΡΔ που ασχολούνται με τις αθλητικές ομάδες.

Στην ουσία με τις ποδοσφαιρικές ομάδες μιας και αφορούν στον «βασιλιά των σπορ» που έγινε τέτοιος όχι για κανένα άλλο λόγο αλλά επειδή λόγω μεγέθους αγωνιστικού χώρου (και ευκολίας κατασκευής του) και κατά συνέπεια μεγέθους κερκίδων προσφέρει διαστάσεις αρχαίας αρένας ώστε να συγκεντρώνεται εύκολα μεγάλο πλήθος και να τους χορηγείται ως όπιο στο «άρτος και θεάματα»…

Όπιο που χρειάζεται διακινητές να δημιουργήσουν/διατηρήσουν προβατοποιημένους όχλους.Όπως ακριβώς συνέβαινε και στη Βυζαντινή αυτοκρατορία για παράδειγμα με τον ιππόδρομο,τους τελάληδες στις γειτονιές που ξεσήκωναν τον κόσμο και τα τότε μαντριά των βένετων,των πράσινων,των ρούσων κλπ

Έτσι και σήμερα λοιπόν υπάρχουν οι αυλικοί του συστήματος που βγάζουν τα προς το ζειν με το να καλούν στην αρένα δημιουργώντας με ύπουλο τρόπο έριδες και φανατισμό από τη μια αλλά ταυτόχρονα χαϊδεύουν και καλύπτουν αυτούς στους οποίους απευθύνονται,οποτεδήποτε κομμάτι αυτών -υπό την κάλυψη που τους παρέχει ο όχλος- λειτουργεί παραβατικά,εξαφανίζοντας από τα αυτιά της γειτονίας που έχουν αναλάβει (και της κοινής γνώμης κατ επέκταση) συμπεριφορές που μπορεί να έκαναν κάποιους να απαιτήσουν κάτι καλύτερο,χωρίς αυτούς που εκμεταλλεύονται τις καταστάσεις όχλου.

Δημοσιογράφοι που δεν τιμούν το λειτούργημα τους,τη συλλογή και τη μετάδοση πληροφοριών προς το κοινό σχετικά με την επικαιρότητα,μεταδίδουν όσα θέλουν,όπως θέλουν,με αποτέλεσμα να δικαιολογούν τον χαρακτηρισμό ΑΡΔ και ραδιοφωνικοί παραγωγοί που στη συντριπτική τους πλειοψηφία επιλέγουν να υπηρετούν τη τσέπη τους και τη τσέπη τρίτων.

Άτομα που μπορεί κάποιος να τα παρομοιάσει με λοχίες του συστήματος που σκοπό όμως δεν έχουν να διατηρούν την ευταξία των ομάδων στις οποίες απευθύνονται (ο καθένας έχει το δικό του αναγνωστικό κοινό και ακροατήριο,τον δικό του λόχο) αλλά να διατηρούν ένα στρατό που άγεται και φέρεται σαν μάζα.

Γιατί ένας στρατός που αποτελείται από λόχους με τέτοιους λοχίες,γίνεται όχλος.
Άμορφη μάζα στα χέρια των πονηρών που φροντίζουν να ξοδεύονται ελεύθερες ώρες ακόμη και εκτός αρένας προβάλλοντας τα ασήμαντα και κρύβοντας όσα λερώνουν τη βιτρίνα ώστε η πλειοψηφία να μην έχει χρόνο να σκέφτεται.

Και το καταφέρνουν γιατί αναλογικά με τους παραπάνω οι έντιμοι και ηθικοί δημοσιογράφοι είναι μειοψηφία και μάλιστα φιμωμένη σε πάρα πολλές περιπτώσεις.

Έτσι, ασπρόμαυροι σκαρφαλώνουν στις οροφές των αστικών,ξηλώνουν πόρτες για να πάνε πιο άνετα στο γήπεδο,επιτίθενται σε μαμάδες και παιδάκια ακαδημιών,πάνε εκδρομές κλέβοντας/ρημάζοντας όπου περνάνε…
Κιτρινόμαυροι ανεβαίνουν 100 άτομα στο 10,κατεβάζουν με το ζόρι τους επιβάτες του αστικού και αναγκάζουν τον οδηγό να τους πάει non-stop στο Παλέ…
Μαχαιρώνονται μεταξύ τους μέρα μεσημέρι κλπ…
Αλλά όλα αυτά ως δια μαγείας θάβονται από τα ΜΜΕ της πόλης.

Μέσα που λειτουργούν ως ΜΜΜ όχι της αλήθειας αλλά του οπίου κι όταν δεν γίνεται να θαφτούν όλοι αυτοί βαφτίζονται απλά «οπαδοί» για τους ΑΡΔ και τους ραδιοφωνικούς παραγωγούς της πόλης.
(Κι όχι μόνο από αυτούς).
Εκτός από του Ηρακλή.
Αυτοί γίνονται όλοι Αυτόνομη Θ10 και όλη η Αυτόνομη Θ10 έγινε εγκληματική οργάνωση για ένα -απαράδεκτο & μη αντρίκειο- πέσιμο με γυμνά χέρια που κατέληξε τραγικά κι ας έκαναν δεκάδες κινητοποιήσεις χιλιάδες άνθρωποι χωρίς να συμβεί το παραμικρό κι ας πηγαίνουν οπουδήποτε πάνε 200,300,500…2500 χιλιάδες μέσα από χωράφια στη Ξάνθη… όπως και τελευταία μέσα στο Περιστέρι,χωρίς να προκαλούν το παραμικρό,μόνο για να δουν την ομάδα που αγαπάνε,όπου κι αν αγωνίζεται.

Υ.Γ. 1
Μάλλον αυτό είναι που τους προκαλεί και τους ερεθίζει.
Το πως δεν εξαφανίζεται το όνομα Ηρακλής με την βιτρίνα,τον «βασιλιά των αθλημάτων» σε ανυποληψία κοντά δέκα χρόνια τώρα (λόγω της σπρωξιάς τους βρώμικου συστήματος).
Δεν αντιλαμβάνονται οι αμοιβάδες των ΜΜΕ πως -ίσως και από τύχη- δεν έγινε ένα μαντρί με αμέτρητες αμοιβάδες όπως αυτά που έχουν διαμορφώσει και απευθύνονται αλλά πως είναι ένας ζωντανός πολυκύτταρος οργανισμός.
Υ.Γ. 2
Δυστυχώς,το έχουνε ξεχάσει/το ξεχνάνε πολλοί που κάποτε ήταν δίπλα σε αυτόν τον οργανισμό,ενώ πρέπει να το έχουνε διαρκώς στο μυαλό τους.
Με αποτέλεσμα ναι μεν να μην εξαφανίζεται αλλά να έχει μικρύνει.
Αν το θυμηθούν,μαζί με αυτούς που έχουν την δικαιολογία εύκαιρη για να απέχουν και κάνουν το λιγότερο που μπορούν,χαμπάρι δεν θα πάρουν για πότε θα κάνει τον μεγαλύτερο άθλο του ο ημίθεος.

Τα αστέρια δεν είναι για πάσαν νόσον και πάσαν μαλακία…

ASTERIA-80-11-17

Επειδή πολλά λέγονται από εχθές που βγήκε η απόφαση της αφαίρεσης των 3 βαθμών (και από) τον Ηρακλή και επειδή όλα είναι ρευστά σε μια χώρα και σε ένα άθλημα που διοικούνται από κλόουν (η απόφαση που αφορά τόσες ομάδες έπρεπε να έχει βγει εδώ και δυο μήνες και όχι τελευταία αγωνιστική την ώρα που οι ίδιοι γελοίοι δεν έχουν αποφασίσει ακόμη που θα γίνει και πως θα γίνει, με θεατές ή όχι, ο τελικός κυπέλλου) σκέφτηκα να μη γράψω ακόμη κάτι.

Όμως επειδή διακρίνω μια προδιάθεση από πολλούς (που δρουν συναισθηματικά και θολωμένα) να πάρουμε κάτι που αποτελεί τεράστια τιμή για την ομάδα κι όλους εμάς τους οπαδούς της και να το ευτελίσουμε, θα πω μόνο αυτό.
Τα αστέρια ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΠΑΣΑΝ ΝΟΣΟΝ ΚΑΙ ΠΑΣΑΝ ΜΑΛΑΚΙΑ (μαλακία και με την αρχαία και με τη σύγχρονη της έννοια)
Γι αυτό, όχι μόνο δεν μπορούμε, δεν επιτρέπεται να σκεφτόμαστε καν να κρύψουμε πίσω από τη λάμψη τους οτιδήποτε αρνητικό συμβαίνει, όταν αφορά ξεκάθαρα δική μας (και με τις δυο έννοιες) μαλακία.
Για μια ποινή που προέκυψε από κανονισμό που ήταν γνωστός από την αρχή της χρονιάς και δεν αφορά σε ανυπόστατες κατηγορίες (1980), δεν αποτελεί τιμωρία από την εσκεμμένη επιλογή άλλου άρθρου από το προβλεπόμενο (2011), ούτε αφορά σε επιλεκτική εφαρμογή νόμων από χρονιά σε χρονιά (2017).
Πόσω μάλλον όταν αυτό βολεύει όλους τους άλλους.
Πολιτικό προσωπικό (ξένους και δικούς μας), διοίκηση ποδοσφαίρου και διοίκηση ιδρυτικού.

Που όλοι τους πρόθυμα θα τρέξουν να τα ρίξουν σε ΕΠΟ και επιτροπές για να πουλήσουν το δικό τους παραμύθι και να προσπαθήσουν να κρύψουν πίσω από ένα τέταρτο (ξεκάθαρα faux bijou αστέρι αυτό) όσα θα έπρεπε να γίνουν και δεν έγιναν.

Αστέρι που κάποιοι συνοπαδοί διακρίνω πως είναι έτοιμοι να αγοράσουν πανάκριβα, ξεπουλώντας όλα όσα μας έκαναν να ξεχωρίζουμε και να έχουμε κερδίσει την αναγνώριση κάθε υγιώς σκεπτόμενου φιλάθλου-οπαδού.

Γιατί μόνο ως ξεπούλημα μπορεί να θεωρηθεί η εξίσωση των προηγούμενων καταστάσεων και γεγονότων με τη σημερινή. Μόνο ως παράλογο ξεπούλημα λογίζεται η εκτός πραγματικότητας σκέψη να μπουν στην ίδια τροπαιοθήκη με τις πραγματικές αδικίες, δικές μας μαλακίες.

Τα τρία αστέρια που έχει ο Ηρακλής (1980, 2011, 2017) είναι βαμμένα χρυσά, τοποθετημένα στον ουρανό της ομάδας μας, όχι από εμάς αλλά από το ίδιο το άδικο που βιώσαμε και το δίκιο που δεν βρήκαμε ποτέ και δεν τα κατεβάζω για να τα βάλω δίπλα σε ένα -ενδεχόμενο, ανάλογα με τις εξελίξεις- ψεύτικο τέταρτο, για κανένα λόγο.

Υ.Γ.
Ας ήταν (στο πιο εύκολο πρωτάθλημα όλων των εποχών) στη θέση ενός κάποιου Βόλου η ομάδα να τερμάτιζε με 2 βαθμούς (κι όχι 5) πάνω από τον δεύτερο ή να έπρεπε να πάρει μια ισοπαλία στο τελευταίο παιχνίδι για την απευθείας άνοδο και την αποφυγή του μπαράζ.
Ας μην ήταν καν στις θέσεις ανόδου, ας ήταν στη θέση της Καλαμαριάς (Απόλλων Πόντου) π.χ. ή κάποιου άλλου από τους τόσους πάνω από εμάς και να χαλούσαν λίγο τα στατιστικά μας σε μια απλά χαμένη χρονιά, από μια γνωστή από την αρχή ποινή.
Που μετά θα μιλούσαμε και για τα υπόλοιπα και τους υπόλοιπους που δεν άπτονται άμεσα του αγωνιστικού.
Όπως μουσάτους υφυπουργούς που πουλάνε μούσια, βουλευτές χωρίς μούσια αλλά και χωρίς τίποτα ουσιαστικό ως προσφορά κρυμμένους πίσω από off the record κομματικές γραμμές και γενικούς γραμματείς (στον πιο ευάλωτο ρόλο) ανήμπορους να προωθήσουν όσο γρήγορα πρέπει δίκαιες και λογικές λύσεις, που τη μια παραιτούνται και την άλλη μετανιώνουν, αμφιταλαντευόμενοι (ανθρώπινο, το καταλαβαίνω) ανάμεσα στο τι να προστατεύσουν πρώτο, τη καριέρα και το κόμμα τους ή τον σύλλογο που (αδιαμφισβήτητα) αγαπούν.
Θα μιλούσαμε και γιατί οι δυο διοικήσεις (πρόεδρος ΠΑΕ και Ιδρυτικό σωματείο) απέτυχαν παταγωδώς στο αγωνιστικό και στα της οργάνωσης της ομάδας.

Αλλά τέταρτο αστέρι για καθαρά δικές μας ασθένειες και μαλακίες (μεταφορικά και κυριολεκτικά) δεν πρέπει να «χαρίσουμε» σε κανέναν αποτυχημένο ως άλλοθι.

#Ηρακλής_restart

Η συμμορία της ΕΠΟ και της Superleague

old-farm-house-2096646_640

Αφού το διαιτητικό δικαστήριο που αποτελείται από τακτικούς δικαστές έκρινε παράτυπη (sic) τη ψηφοφορία των προέδρων για την αφαίρεση βαθμών για το θέμα Πορτουλίδη και επέστρεψε τους βαθμούς στον Ηρακλή, εκπρόσωποι της λίγκας είπαν off the record στους εκπροσώπους των ΜΜΕ πως ο Ηρακλής «είναι υποβιβασμένος ο,τι και να γίνει» !

(και αφού είναι ήδη υποβιβασμένος,  ποιος ο λόγος και η σπουδή τους να εκτεθούν κάνοντας τη παράτυπη ψηφοφορία για το θέμα Πορτουλίδη);

Και το είπαν αυτό καθιστώντας σαφή τη πρόθεση τους να ισχύσει επιλεκτικά ποινή υποβιβασμού για τη μη αδειοδότηση την ώρα που κάτι τέτοιο δεν προβλέπεται Π-Ο-Υ-Θ-Ε-Ν-Α στη προκήρυξη του πρωταθλήματος!
Και μάλιστα όχι απευθείας υποβιβασμού στην κατώτερη κατηγορία αλλά, σε ένα άλμα λογικής, με τη βολική κατάληψη της τελευταίας θέσης της βαθμολογίας ώστε να ευνοηθεί και σε αυτή τη περίπτωση -τι σύμπτωση- ο Λεβαδειακός και ο Κομπότης όπως ακριβώς επιθυμούσαν να συμβεί με το θέμα Πορτουλίδη.
Κομπότη που πάρα το γεγονός πως του έχει απαγορευθεί η ενασχόληση με το ποδόσφαιρο δεν τον ενοχλεί κανένας, απλά και μόνο γιατί έβαλε μπροστά ένα αχυράνθρωπο.
Ίδιες παρατυπίες (sic) και άλματα λογικής που έγιναν και το 2011.
Τότε που μια πράξη που επέφερε 50 χιλ. πρόστιμο εκδικάστηκε αυθαίρετα με άλλο άρθρο που προέβλεπε απευθείας υποβιβασμό.
Που όμως, επειδή ο απευθείας υποβιβασμός δεν συνέφερε – τότε – τον Αστέρα Τρίπολης και τον Μποροβήλο, με μια εξίσου απίθανη επίδειξη κοπτοραπτικής εφάρμοσαν μόνο το μισό του άρθρου και αντί για απευθείας υποβιβασμό τοποθέτησαν πάλι τον Ηρακλή στη τελευταία θέση για να μην ανέβει ομάδα από την δεύτερη κατηγορία.
Παρόμοιες ομορφιές βιώνουμε και φέτος.
Η βρωμιά και η δυσωδία αυτής της συμμορίας που λέγεται «συνεταιρισμός» δεν έχει τέλος…
Υ. Γ.

Το ότι μια ομάδα έχει αδύναμο, ανίκανο, άφραγκο-επικίνδυνο -ή δεν ξέρω και εγώ τι άλλο- πρόεδρο (που όλοι οι υγιείς σκεπτόμενοι στην οικογένεια της ψάχνουν τρόπο να απεμπλακούν από αυτόν όμως τα κενά νόμου και η μέχρι τώρα έλλειψη πολιτικής βούλησης τους δυσκολεύουν) δεν σημαίνει πως αυτή η ποδοσφαιρική ομάδα πρέπει να γίνεται έρμαιο στις ορέξεις του κάθε διαπλεκόμενου και του κάθε περίεργου κυκλώματος και να είναι μονίμως το εύκολο θύμα για τον λόγο πως είναι τεράστια σαν μέγεθος για να μπει σε κάποιο άρμα αλλά ανύπαρκτη διοικητικά ώστε να αμυνθεί.

Και μονίμως αυτή η ομάδα, που ενώ Π-Α-Ν-Τ-Α σώζεται εντός των αγωνιστικών χώρων να πέφτει από αποφάσεις παρμένες σε κάποια σκοτεινά γραφεία που έχουν ως κλειδαριά πρακτικές που συναντώνται στη μαφία με όρους εμπιστευτικότητας και άλλες σκοτεινές συμφωνίες και συναλλαγές, να έχει συγκεκριμένο όνομα. Ηρακλής…

Γι αυτό σε ένα ευνομούμενο κράτος υπάρχουν οι νόμοι. Για να προστατεύουν τον αδύναμο. Και εδώ πρέπει να ισχύσουν επιτέλους οι πραγματικοί νόμοι και όχι ο νόμος της παράγκας του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Αρκετά!!!

Save

Save

Save

Save

Καλά που δεν μιλάμε αγγλικά…

τtelikos kypellou-365meres.jpg

Οι άνθρωποι ζουν σε ένα παράλληλο δικό τους σύμπαν. Δεν εξηγείται αλλιώς!
Το μεγάλο λέει πρόβλημα είναι που δεν έχουν αρίθμηση οι θέσεις και τα εισιτήρια!
Και θέλουν να τυπώσουν λέει αυτοκόλλητα για να τα βάζει από μόνος του ο φίλαθλος- οπαδός όταν θα μπαίνει στο γήπεδο.

Γιατί μετά θα πάει να καθίσει εκεί που λέει το εισιτήριο και θα τον καταγράφουν και οι κάμερες που δεν υπάρχουν ή που δεν λειτουργούν και που όταν υπάρχουν και χρειαστεί πραγματικά να χρησιμοποιηθούν σε οτιδήποτε δεν αφορά τα εσωτερικά θέματα μιας ομάδας, δεν παίρνει κανένας την ευθύνη να αναλάβει την ευθύνη τους και μέχρι που εξαφανίζεται και το όποιο υλικό…

Και γιατί το ζόρισαν τόσο πολύ και αντί για αυτοκόλλητα στα εισιτήρια δεν κάνουν κάτι πιο γρήγορο και βολικό;
Γιατί δεν βάζουν σε κάθε θύρα έναν να μαρκάρει στο μέτωπο όσους εισέρχονται με τον αριθμό του καθίσματος, όπως κάνουν στα μοσχάρια;
Αφού πρέπει να είσαι πολύ βόδι για να θες να συμμετάσχεις σαν φίλαθλος-οπαδός σε αυτή την κωμωδία και να διαιωνίσεις αυτό το χάλι.
Ειδικά όταν έχει να κάνει με ο,τι πιο επίσημο υπάρχει…

Κανονικά, όποτε και να γίνει ο τελικός, τώρα ή πιο μετά, όποια ηλίθια στο πόδι λύση και να βρουν για τα μείζονα (μόνο για την δική τους λογική) ζητήματα όπως αυτό, η μόνη υγιής αντίδραση θα ήταν να μείνουν όλοι οι φίλαθλοι-οπαδοί εκτός γηπέδου, σεβόμενοι πάνω από όλα τους εαυτούς τους και το άθλημα που θέλουν να παρακολουθούν και ξεφτιλίζοντας σε όλο τον κόσμο όλους τους ανίκανους που ζουν από κάτι που ο απλός κόσμος αγαπάει και πληρώνει για να το βλέπει.

Φυσικά αυτό είναι τόσο ουτοπικό όσο το να φαντάζεται κανείς πως το μεγάλο πρόβλημα διεξαγωγής του τελικού είναι αυτό το γελοίο τεχνικό ζήτημα που απλά δείχνει την προχειρότητα και την ανικανότητα μας και για τα πιο απλά.

Και είναι ουτοπικό να το πιστεύεις αυτό και όχι για παράδειγμα ότι ο πραγματικός  κίνδυνος θα ήταν με το παραμικρό, (πόσο αν έμεναν όλοι μαζί εκτός γηπέδου, στο ίδιο σημείο) να γίνει κόλαση ανάμεσα σε ανθρώπους που ενώ ζουν στο ίδιο μέρος έχουν ξεχάσει (γιατί έχουν επιτρέψει οι ίδιοι σε αυτούς που άμεσα και έμμεσα κερδίζουν από αυτά να τους οδηγήσουν και να τους κρατάνε εκεί) εδώ και πάρα πολλά χρόνια να συνυπάρχουν μαζί σε οτιδήποτε.

Ακόμη και σε κάτι που πρέπει να προσφέρει αγνή διασκέδαση για 1.5 ώρα και να τελειώνει εκεί, για κάτι που σαν γεγονός αγαπούν το ίδιο να παρακολουθούν…

Φυσικά το άλλοθι στο πρόβλημα (αν υπάρξει) θα περιοριστεί βολικότατα σε ένα κωμικό ζήτημα όπως στην αρίθμηση ή μη θέσεων και εισιτηρίων και μετά θα μπορεί ο ένας να πετάει αυτό το μπαλάκι στον άλλο…

Όπως έχει συμβεί και στο παρελθόν και όπως θα συμβαίνει και στο μέλλον…

Πάλι καλά λοιπόν που δεν έχουμε και άλλα προβλήματα όπως πως δεν έχουμε τα αγγλικά σαν μητρική γλώσσα γιατί οι κωμικοί (ειδικά οι stand up comedians) των αγγλόφωνων χωρών που είναι και οι πιο γνωστοί λόγω γλώσσας, θα έκαναν μήνυση στους δικούς μας για αθέμιτο ανταγωνισμό.

Γιατί με τόσο υλικό που τους χαρίζουν απλόχερα με κάθε ευκαιρία οι γελοίοι δημόσιοι-κρατικοί λειτουργοί (που νομοτελειακά αντικατοπτρίζουν την δική μας ποιότητα σαν πολίτες) οι δικοί μας θα ήταν οι πιο διάσημοι χωρίς κόπο!
Ούτε από τα φώτα της σκηνής δεν θα ίδρωναν…

#ΕΠΟ #ΓΓΑ #Τελικός_κυπέλλου_Ελλάδας

Save

Save

Τζαμάικα, ρέγγε και χόρτο…

Tο παρακάτω θα βγει με διαφορά το πιο γελοίο γκολ δώρο που έχει σημειωθεί ποτέ.
Η πλάκα είναι πως πρόκειται για καλό τερματοφύλακα, όπως μπορεί να πάρει κάποιος μια ιδέα
στο πρώτο βιντεάκι.
Duwayne Kerr Highlights:
https://www.youtube.com/watch?v=sGgQsroMFvM

Άφησε όμως το Νορβηγικό πρωτάθλημα να πάει να παίξει κατακαλόκαιρο με την εθνική της χώρας του στο Κόπα Αμέρικα μαζί με τα υπόλοιπα Reggae Boyz (αυτό είναι το παρατσούκλι τους) και με την απίστευτη γκάφα που έκανε πρόσθεσε άθελα του μια…τζούρα αλήθειας στον συσχετισμό Τζαμάικα-χόρτο που δεν παραπέμπει στον χλοοτάπητα του γηπέδου, όπως και στο καμένο ανέκδοτο* ενώ παράλληλα κέρδισε την πρώτη θέση στο πάνθεον όσον αφορά τις ποδοσφαιρικές γκάφες και δύσκολα θα την χάσει…
Η γκάφα που τον έβαλε στο Πάνθεον:

* Ποιος νίκησε στον αγώνα Τζαμάικα-Κολομβία; -Κανένας. Οι Κολομβιανοί την έπεσαν στις γραμμές και οι Τζαμαϊκανοί στο χόρτο!

Γιώργο Καραγκούνη μίλα κι ας σε μισήσουν οι μάνατζερ και τα ψυχοπαίδια τους….

Την επόμενη φορά να παίξουμε μεσοβδόμαδα με τα Νησιά Φερόε, να πάνε οι παίκτες τους κατευθείαν στο γήπεδο από την δουλειά μπας κι είναι κουρασμένοι…

Αλλά και πάλι θα έχανε αυτός ο περιοδεύων θίασος της ΕΠΟ όπου μάνατζερ κανονίζουν ποιος θα καλεστεί κι ο καθένας παίζει για την πάρτι του…

Κι αυτή είναι η αιτία και η διαφορά με την προηγούμενη φουρνιά…που ουσιαστικά χάρισε σε αυτούς εδώ μια πρόκριση στους 16 του παγκόσμιου κυπέλλου.

Την 11αδα, μετά το μουντιάλ την έκαναν αποκλειστικά οι μάνατζερ. Ούτε ο Ρανιέρι, ούτε ο Μαρκαριάν, ούτε κανένας άλλος. Δεν χρειάζεται να ξέρεις μπάλα για να το έχεις καταλάβει από τις περίεργες κλήσεις στην μετά την γενιά του 2004 εθνική. Κλήσεις-πασαρέλα…για να εμπλουτίζουν απλά το work-book των πελατών τους, χωρίς να υπάρχει σχεδιασμός φυσικά, αφού τι σχεδιασμό να κάνουν οι ατζέντηδες που το μόνο που τους νοιάζει, είναι να πάρει ο πελάτης τους μια καλή μεταγραφή για να κάνουν κι αυτοί μια καλή κονόμα…

Είχαν και εύκολο έργο αφού οι πελάτες τους κληρονόμησαν τις επιτυχίες των προηγούμενων και ξεκίνησαν ακούραστα εξαργυρώνοντας την και κοιτώντας μόνο την πάρτη τους, μιας και ήταν δεκτικοί στο να τους χαϊδέψουν τα αυτιά όλοι εκείνοι που αυτό το έχουν σαν επαγγελματικό προσόν….

Μαλλί, τατουάζ, μαγκιά-κλανιά…να βάλουμε καμιά φώτο στο Instagram αλλά ούτε γραμμάριο ποδοσφαιρικός εγωισμός και αγάπη για τα χρώματα που εκπροσωπούν, μιας και οι μάνατζερ τους έκαναν να λατρεύουν μόνο την πάρτη τους και το χρώμα του χρήματος…

Το λάθος του Καραγκούνη είναι πως δέχτηκε να μπει στο τιμ για να προσπαθήσει να ισορροπήσει λίγο τις καταστάσεις και να διατηρήσει λίγο και από τον παλιό τσαμπουκά, αλλά δεν υπολόγισε πόσο πολύ έχει εμβολιστεί από αυτή την άτυπη συμμορία η εθνική λόγω της ανίκανης ΕΠΟ….
Τόσο που έπαψε να είναι ένα λειτουργικό ενιαίο σώμα και χθες επήλθε και επίσημα ο θάνατος της λόγω πνευμονικής εμβολής, από μια ομάδα ερασιτεχνών με πραγματική καρδιά όπως αυτή που έβαζαν ο Καραγκούνης και οι υπόλοιποι και που δεν θέλουν να διαθέσουν οι αλλαγές τους.

Μεγάλο λάθος που μπήκε να βοηθήσει κάτι που δεν μπορεί να βοηθηθεί. Μεγαλύτερο όμως λάθος αν δεν μιλήσει…..

Υ.γ.
Γιώργο Καραγκούνη…Αντί για το χθεσινό σου απλανές βλέμμα….
Πες αυτά που πρέπει και καταλαβαίνεις κι ας γίνεις σκληρός κι ας σε μισήσουν τα σημερινά κωλόπαιδα και ο περίγυρος τους…Ίσως τότε ντραπούν κι αλλάξουν. Αυτοί και όποιοι ακολουθήσουν…

Το DNA μας η ΕΠΟ κι ο Ρανιέρι…

Edit: (2/5/16) Αυτό το άρθρο είχε γραφεί με την αποχώρηση-απόλυση του Κλαούντιο Ρανιέρι από την εθνική ομάδα, στις 16/11/2014 και τώρα, στην κατάκτηση του πρωταθλήματος Αγγλίας από την μικρομεσαία Λέστερ, είναι πιο επίκαιρο από ποτέ και από μια πιο γενικευμένη ματιά, περιγράφει και κάποιες από τις αιτίες για την  γενικότερη κατάσταση της χώρας.
Μικρομεσαίας Λέστερ που προπονεί ο «αποτυχημένος», ο «άσχετος», ο «βλάκας», ο «αστείος» και άλλα πολλά που τα φερέφωνα-παπαγαλάκια του συστήματος, δημοσιογράφοι χωρίς διάθεση να αγγίξουν τα κακώς κείμενα και πολίτες που τρώνε οτιδήποτε τους σερβίρουν χρησιμοποιούσαν στις αναφορές τους…

Είναι αστείο να διαβάζεις σκέψεις και αγωνιστικές αναλύσεις για το τι φταίει και παρουσιάζει αυτή την εικόνα η εθνική, που έφτασε στο σημείο να χάσει από τα Νησιά Φερόε εντός έδρας (πιο χαμηλά κυριολεκτικά δεν γίνεται)
Όταν είναι τόσο μα τόσο απλό…

Τώρα απλά δικαιώνονται Ρεχάγκελ και Σάντος που σαν ξένοι γνώριζαν αυτό που εμείς θέλουμε να παραβλέπουμε και κρατούσαν τους παππούδες για όσο μπορούσαν περισσότερο.

Αυτούς που μέσα από συγκυρίες είχαν φτάσει να δουν ένα όνειρο που ούτε σαν σκέψη δεν τους περνούσε ποτέ από το μυαλό να αρχίζει να αποκτά υλική υπόσταση και που δεν άφησαν την ευκαιρία να πάει χαμένη. Έβαλαν έξτρα προσπάθεια, έξτρα εγωισμό, έξτρα πείσμα και δεν το άφησαν να ξεφύγει. Του έδωσαν σάρκα και οστό πετυχαίνοντας αυτοί, όχι άλλοι, αυτοί, όχι οι προηγούμενοι, αυτοί, όχι οι δίπλα τους, αυτό που είναι και θα παραμείνει η μεγαλύτερη στιγμή του ελληνικού ομαδικού αθλητισμού. Έγιναν οι κατακτητές της ποδοσφαιρικής Ευρώπης.

Αυτό προστάτευαν τόσα χρόνια που συνέχιζαν να παίζουν. Το δικό τους κατόρθωμα. Το τέκνο της δικής τους αθλητικής προσπάθειας. Για τον ατομικό εγωισμό τους ο καθένας και την ατομική υστεροφημία τους έβαζαν στην άκρη όσα αρνητικά είχαν και όσα τους χώριζαν και πάντα προσπαθούσαν, παρασέρνονταν και όσους νέους ήταν δίπλα τους. Μέχρι και τον τελευταίο χορό της τελευταίας μικρής ομάδας γερόλυκων, στο τελευταίο μουντιάλ.

Άλλωστε για ποδοσφαιριστές μιλάμε. Δεν είναι οι Rolling Stones να συνεχίζουν να κυλάνε στο χορτάρι μέχρι τα 80 τους…
(και οι ένας-δυο που απέμειναν δεν καθιστούν ομάδα. Μέχρι τρεις δεν θεωρούνται ομάδα -και σωστά- ούτε από δικτατορικά καθεστώτα)

Αυτό είναι που δεν έχουν οι καινούργιοι και που περιγράφει και μια νοοτροπία, βαθιά ριζωμένη στο DNA μας…Να στηριζόμαστε στα λόγια σε όσα πετυχαίνουν οι πρόγονοι μας, λες και εξαιτίας των δικών τους κατορθωμάτων θα μας φοβηθεί ή θα χαριστεί κανένας στο παρόν χωρίς να προσπαθήσουμε….
Να κρατάμε αυτό που πέτυχαν οι προηγούμενοι μόνο για να φτιάχνουμε άκοπα την δική μας εικόνα απέναντι σε τρίτους, χωρίς να νιώθουμε την ανάγκη να το προστατεύσουμε…

Έφυγαν οι παλιοί λοιπόν και οι επόμενοι δεν έχουν πλέον κανένα δέσιμο με αυτό που εκείνοι είχαν πετύχει. Δεν είναι θέμα ταλέντου, ούτε οι προηγούμενοι ήταν άλλωστε τίποτα σπουδαίοι μπαλαδόροι. Ίσα ίσα που οι καινούργιοι είναι περισσότερο ταλαντούχοι. Από μέτριοι μέχρι καλοί παίχτες ήταν, με υπερτονισμένο όμως τον εγωισμό τους, που λειτουργούσε ως ωθητήρας και ασπίδα ταυτόχρονα.

Το είπε άλλωστε χωρίς να κατανοεί την αιτία ο Τοροσίδης στις δηλώσεις του αμέσως μετά το παιχνίδι. Που είναι απόλυτα λογικό και ανθρώπινο να μην το κατανοεί. Τα αρνητικά και τα θετικά μας, χρειάζεται ένας τρίτος να τα παρουσιάσει και να τα χειραγωγήσει….

«….Απέναντι σε μια τέτοια ομάδα δεν μπορεί να μην πολεμάς, τέσσερα ματς δεν πολεμάμε. Χάθηκε η μαγιά που υπήρχε σε αυτή την ομάδα….Δεν μπορεί να σου φταίει τίποτα άλλο (κόσμος, διοίκηση, προπονητής) όταν χάνεις απ’ τα Νησιά Φερόε….Και στα τέσσερα ματς που έχουμε παίξει μέχρι στιγμής, δεν υπάρχει αυτό που υπήρχε… Έχουμε μιλήσει πολλές φορές μεταξύ μας, αλλά δυστυχώς δεν αλλάζει κάτι. Απορώ… Τουλάχιστον παλιά πολεμούσαμε. Δεν παίζαμε μεγάλη μπάλα, αλλά τα καταφέρναμε, ήμασταν συμπαγείς…Δεν έχω εξήγηση…»
http://www.protothema.gr/sports/article/426658/torosidis-sostes-oi-apodokimasies-tou-kosmou/
http://www.skygoal.gr/ethniki-omada/torosidis-kai-me-to-xorio-mou-na-paixoume-tha-xasoume.html

Γιατί δεν είμαστε λαός της συνέχειας. Δεν νιώσαμε ποτέ την ανάγκη να προστατεύσουμε αυτό που μας αφήνουν οι προηγούμενοι, πόσο μάλλον να το βελτιώσουμε. Δεν θεωρούμε δικό μας αυτό που κληρονομούμε…Δεν καθίσαμε ποτέ στους ώμους της ιστορίας που παραλαμβάνουμε για να χτίσουμε κάτι πιο ψηλό και ισχυρό και ωραίο, παρά μόνο όταν θέλουμε να την πούμε στους άλλους…
Γι αυτό και δεν είμαστε λαός που θα προγραμματίσει και θα βάλει μακροχρόνιους στόχους και θα περιμένει υπομονετικά τα αποτελέσματα. Να συνεχίσουμε αυτό που πέτυχαν….»οι άλλοι…..;» Θα αστειεύεσαι !!

(Θα ήταν απλά χάσιμο χρόνου να αρχίσει να απαριθμεί κάποιος παραδείγματα από τα βάθη της ιστορίας μέχρι σήμερα)

Με χαμένο λοιπόν αυτό που οι παλιοί πρόσφεραν (πρώτα για τους εαυτούς τους και κατ επέκταση για την ομάδα) και χωρίς τον καθοδηγητή που θα ρίξει μερικές ψυχολογικές σφαλιάρες ανοίγοντας μια ολότελα λευκή σελίδα ώστε να ξυπνήσει στους καινούργιους τον δικό τους ατομικό εγωισμό, έμειναν μόνο τα αρνητικά στοιχεία να υπερτονίζονται…

Να φοράμε τις δάφνες των προηγούμενων απλά για να γίνουμε τζάμπα μάγκες για όσο διατηρείται η φόρα που έχει αποκτηθεί από την προσπάθεια τους, χωρίς να αισθανόμαστε πως είναι και δικό μας αυτό που πέτυχαν και πως πρέπει να το υπερασπιστούμε. Ίσα ίσα που στο πίσω μέρος του μυαλού μας ξοδεύουμε ενέργεια σε ζηλόφθονα συναισθήματα, άσχετα με το τι παρουσιάζουμε προς τα έξω…

Αυτό το «ξέρεις ποιος είμαι εγώ» είναι το μόνο που διαθέτουν σε αφθονία όσοι ξεκίνησαν να παίζουν τον Σεπτέμβριο στην νέα αναγκαστική σελίδα της Εθνικής. Και εντός και εκτός αγωνιστικού χώρου. «Ξέρεις ποιος είμαι εγώ» βασισμένο όχι σε δικό τους επίτευγμα, αλλά σε κληρονομιά.

Αυτό το «ξέρεις ποιος είμαι εγώ» που θα ακούσει ακόμη και σήμερα ο αστυνομικός από τον λεφτά γιο που σκοτώνοντας την ώρα του κοπροσκυλιάζοντας θα κάνει τροχαία παράβαση, με το αγορασμένο από τον ιδρώτα (τίμιο ή όχι δεν έχει σημασία) του πατέρα του, ακριβό αυτοκίνητο.

Αυτό το «ξέρεις ποιος είμαι εγώ» του με πλαστά πτυχία γενικού γραμματέα του τάδε οργανισμού που πήρε την θέση όχι γιατί την άξιζε, αλλά γιατί είναι κομματόσκυλο.

Ίδιο και απαράλλαχτο «ξέρεις ποιος είμαι εγώ/ξέρεις ποιοι είμαστε εμείς» που θα ακούσεις να χρησιμοποιεί κάποιος που επικαλείται όσα οι αρχαίοι πέτυχαν, λες και είναι κάποιο όχημα που κινείται με αέναη ενέργεια και δεν χρειάζεται τροφοδοσία από μέρους του.

Γι αυτό ήταν δεδομένο πως θα αποτύγχανε ο Ρανιέρι σε αυτή την μετάβαση.
Επειδή μάνατζερ εσκεμμένα και παίκτες παρασυρμένοι από νοοτροπία και τους πρώτους, έκαναν παιχνίδι πάνω σε επιτεύγματα άλλων και δεν είναι το στυλ του προπονητή που θα τον ένοιαζε να σουλουπώσει ένα μπάχαλο, όπως έκαναν οι δυο προηγούμενοι.

Με την πλήρη ανυπαρξία της ΕΠΟ που δεν φρόντισε να τηρούνται ούτε τα προσχήματα. Όμως κι αυτό είναι κάτι που αργά ή γρήγορα θα συνέβαινε…
Δεν ήταν της τωρινής διοίκησης άλλωστε οι προηγούμενες επιτυχίες…
Ακόμη και τον Σάντος και την «φόρα» της ομάδας μέχρι το μουντιάλ, στην ουσία τα κληρονόμησε από την προηγούμενη διοίκηση. Γι αυτό και τον «έφυγε»….
(κι ο ίδιος έβλεπε τι θα συμβεί και ήταν φανερό πως δεν είχε διάθεση να μείνει…)
Με αποτέλεσμα να ισχύουν στο 100% και για τον Σαρρή (τώρα τον Γκιρτζίκη) όσα αναφέρθηκαν παραπάνω….

Μέχρι και πρόεδροι μπήκαν φανερά στον καταρτισμό της ενδεκάδας…Καθόλου απίθανο και πολιτικοί. Γιατί πρέπει να είναι αφελής όποιος για παράδειγμα πιστεύει πως ήξερε ή πρόλαβε να μάθει ή έστω να δει ο Ρανιέρι ποιος είναι ο Μάνταλος, που ξεκίνησε στην αρχική ενδεκάδα της εθνικής στο πρώτο παιχνίδι, χωρίς να έχει παίξει ούτε έναν επίσημο αγώνα στην Β εθνική με την ΑΕΚ…

Με το καλημέρα ξεκίνησαν τα σκονάκια και από μια απλή ανάγνωση της μέχρι τώρα πορείας του Ρανιέρι, είναι προπονητής που τον ενδιαφέρουν τα χρήματα εξίσου (αν όχι περισσότερο) με την υστεροφημία του.
Το πως θα την κάνει όσο πιο γρήγορα μπορεί, χωρίς όμως να χάσει και δεκάρα από το συμβόλαιο του κοιτούσε σχεδόν από την αρχή, γιατί από την πρώτη στιγμή κατάλαβε που ήρθε (το κάνουν ξεκάθαρο κάποιες ατάκες του) και τι θα αντιμετωπίσει.
Όποιος λοιπόν κατηγορεί τον Ρανιέρι για την εικόνα της ομάδας, ας το ξανασκεφτεί…Δεν είχε ομάδα να διαχειριστεί, αλλά κάτι άλλο…που δεν τον ένοιαζε και καλά έκανε!

Την ίδια εικόνα άλλωστε θα παρουσιάσει και ο επόμενος αν
α) δεν είναι λίγο πιο «λιμανίσιος» και αρκεστεί στο πλουσιοπάροχο συμβόλαιο του, χωρίς να τον νοιάζει για την υστεροφημία του ώστε να απειλήσει να τους ξεμπροστιάσει όλους, μπας  και λουφάξουν
β) δεν φροντίσει να μάθει μερικά πράγματα για τον χαρακτήρα μας και ποια κουμπιά των παικτών να πατήσει, ώστε να πυροδοτήσει ατομικά στον καθένα όσα -ακόμη κι αν φαντάζουν αρνητικά στα μάτια του- θα δώσουν καινούργια ώθηση σε μια καινούργια, αποκομμένη από την μέχρι τώρα πορεία, προσπάθεια.

Μέχρι τον επόμενο κύκλο της ιστορίας που ένας άλλος Ρανιέρι και κάποιοι άλλοι παίκτες και κάποιο άλλο προεδρείο της ΕΠΟ, για τους λόγους που αναφέρθηκαν, θα χάσουν εντός έδρας από το Λιχτενστάιν…

Υ.Γ.
Πριν το Euro του 2004 είμασταν ανυπόληπτοι ποδοσφαιρικά, οπότε δεν ήταν και έντονες οι καμπύλες στα σκαμπανεβάσματα μας. Με 10-0 φύγαμε απο το μουντιάλ των ΗΠΑ to ’94 και το περάσαμε χαβαλέ…. Τώρα που πέσαμε από ψηλά και γδούπος ακούστηκε και πόνεσε!!!
Περαστικά μας…

 

 

Χρόνια Πολλά Βάσια

Χατζηπαναγης

Χρόνια Πολλά Βάσια !!!
Σαν σήμερα, στις 26 Οκτωβρίου του 1954, γεννήθηκε ο Βασίλης Χατζηπαναγής. Ο σπουδαιότερος Έλληνας ποδοσφαιριστής όπως ψηφίστηκε στα 50 χρόνια της UEFA. Αν μάλιστα είχε παίξει στην Εθνική , τώρα θα μιλούσαμε γι αυτόν που ψηφίστηκε μέσα στην τριάδα των σπουδαιότερων ποδοσφαιριστών του κόσμου.

Πιο ταιριαστό μάλιστα δέσιμο με τον Ηρακλή, την πρώτη ομάδα της Θεσσαλονίκης, πόλης που γιορτάζει την μέρα των γενεθλίων του τον πολιούχο της, δεν θα μπορούσε να υπάρξει.

Το ότι όσα χρόνια έπαιζε δεν πέρασε καν από το μυαλό αυτών που διοικούσαν πως θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σαν στοιχείο διαφήμισης, ασχολίαστο….Το ότι τόσα χρόνια που σταμάτησε να παίζει, επίσης δεν «δέθηκε» αυτό με καμία εκδήλωση, έστω και σαν μια απλή αναφορά, επίσης ασχολίαστο…Απλά ας σκεφτεί κάποιος τι θα μπορούσε να κάνει μια ευρωπαϊκή ομάδα με αυτό το δεδομένο…

Όχι εκατομμύρια…Δισεκατομμύρια χρόνια είμαστε πίσω από τους άλλους. Σαν την ποδοσφαιρική αξία του Βάσια που είχαμε την τύχη να απολαμβάνουμε πρώτοι εμείς οι οπαδοί του Ηρακλή αλλά και όλοι οι οπαδοί των άλλων ομάδων όποτε παίζαμε εναντίον τους…

Προστασία περουσιακών στοιχείων ΠΑΕ ΗΡΑΚΛΗΣ

 


Aπό την ΠΑΕ Ηρακλής περιμένουμε απλα το αυτονόητο.
Χωρίς συναισθηματισμούς αν θέλετε. Ψυχρά επιχειρηματικά.
Να φροντίσει σαν Ποδοσφαιρική Ανώνυμη Εταιρεία ώστε να σιγουρευθεί πως θα τιμωρηθεί ο παίκτης (Ανδρέας Σταμάτης) που με αντιαθλητικό χτύπημα παραλίγο να της στερήσει ένα περουσιακό της στοιχείο, τον ποδοσφαιριστή Νίκο Ζιαμπάρη, από την συνέχεια του πρωταθλήματος.
(αν πάλι δεν υπάρχουν οι κατάλληλοι άνθρωποι να υπερασπισθούν τα συμφέροντα της ομάδας σε αυτό το επίπεδο, πιστεύω πως ο μεγαλομέτοχος της ΠΑΕ θα το αντιληφθεί διορθώνοντας το άμεσα)
Γιατί αν δεν είναι εσκεμμένη ενέργεια η παρακάτω που να επισύρει ποινή, ποια είναι;

Ο ίδιος ο διαιτητής δήλωσε πως δεν έδωσε την παράβαση γιατί δεν το είδε:
http://www.iraklis1908.gr/τζήλος-δεν-εία-το-χτύπημα-στον-ζιαμπ

Πειθαρχικός Κανονισμός ΕΠΟ
Άρθρο 10 – Ποινές ποδοσφαιριστών
Παράγραφος 6 – Υπό-παράγραφος στ. (περίπτωση β)

«…Η χρήση οπτικών μέσων (π.χ. βίντεο, φωτογραφίες), ως αποδεικτικού
υλικού, επιτρέπεται, αυτεπαγγέλτως ή κατόπιν καταγγελίας από
οποιαδήποτε Π.Α.Ε. της ίδιας κατηγορίας,αποκλειστικά και μόνο στις εξής
περιπτώσεις: α)διαπίστωση λανθασμένης αναγραφής υπαίτιου
ποδοσφαιριστή (ταυτότητας προσώπου παραβάτη), β) παράβαση η οποία
διεπράχθη και δεν τιμωρήθηκε από τον διαιτητή διότι διέλαθε της προσοχής
του διαιτητή. Στις περιπτώσεις αυτές είναι υποχρεωτική η κλήση σε
απολογία…»

πηγή:
http://www.epo.gr/media/files/KATASTATIKO_KANONISMOI/PEI8ARXIKOS_KODIKAS_EPO_IOYLIOS_2012.pdf

Υ.Γ.
Το λάθος «διέλαθε της προσοχής» αντί για «διέλαθε την προσοχή» είναι του συντάκτη του επίσημου κειμένου της ΕΠΟ. Φυσικά, εδώ με την θρασύτατη δήλωση των υπευθύνων της,  μέσα στην Ελληνική Βουλή μάλιστα, δεν άνοιγαν τους φακέλους των άλλων ομάδων τόσα χρόνια για να μην τις τιμωρήσουν, βιβλίο γραμματικής θα ανοίξουν…