Author Archives: Haris Tz.

Παράθυρα ανοιχτά σε κακοποιούς (updated).


Update 9/7/21
Λόγω της σοβαρότητας του προβλήματος η Microsoft κυκλοφόρησε μπάλωμα εκτός προγραμματισμού ακόμη και για τα Windows 7 παρότι εδώ και ένα χρόνο δεν υποστηρίζονται επίσημα με ενημερώσεις ασφαλείας.
Οπότε, όποιος δεν έλαβε αυτόματα το patch, ας φροντίσει να το εγκαταστήσει.
Κοιτάξτε προς το τέλος της σελίδας του παρακάτω συνδέσμου, στο security updates:
https://msrc.microsoft.com/update-guide/vulnerability/CVE-2021-34527

Αρχικό κείμενο:
Δεν πέρασε ούτε μια εβδομάδα από το πρόβλημα ασφαλείας στα Windows με το ψηφιακό πιστοποιητικό που έδωσε η Microsoft σε πρόγραμμα οδήγησης φορτωμένο με κακόβουλο λογισμικό και παρουσιάστηκε καινούργιο.

Αυτή τη φορά πολύ σοβαρότερο γιατί δεν έχει να κάνει μόνο με άτομα που παίζουν παιχνίδια στον υπολογιστή (παίκτες μόνο στην Ασία σύμφωνα με την εταιρεία όμως άμα θέλουμε την πιστεύουμε) αλλά αφορά δυνητικά όλους τους χρήστες Windows, ανεξαρτήτως έκδοσης.

Αυτή η ανακαλυφθείσα ευπάθεια στα Windows (που η ίδια η Microsoft παραδέχθηκε/ανακοίνωσε) στη Windows Print Spooler Service δίνει τη δυνατότητα για απομακρυσμένη εκτέλεση κακόβουλου κώδικα σε επίπεδο system-level, στο υψηλότερο δηλαδή επίπεδο δικαιωμάτων.

Για να ειπωθεί απλοϊκά, ο SYSTEM είναι ένας «αόρατος» λογαριασμός και υπάρχει για να εκκινεί το σύστημα απαραίτητες διεργασίες που ενεργοποιούνται πριν συνδεθεί ένας απλός χρήστης, όπως το υποσύστημα τοπικής αρχής ασφαλείας (LSASS).

Δεν θέλει λοιπόν πολλή φαντασία για να αντιληφθεί κανείς πόσο μεγάλο είναι το πρόβλημα αφού με τέτοια ελευθερία μπορεί κάποιος χωρίς φυσική πρόσβαση στον υπολογιστή να εγκαταστήσει κακόβουλο λογισμικό, να κάνει ό,τι αλλαγή θέλει σε αρχεία του συστήματος αλλά και προσωπικά αρχεία του χρήστη, ακόμη και να δημιουργήσει κρυφό λογαριασμό με πλήρη δικαιώματα.

Η μόνη λύση μέχρι να δημιουργήσει (κάποια στιγμή) μπάλωμα είναι η απενεργοποίηση αυτού του συστήματος.
Φυσικά θα χαθεί η δυνατότητα για εργασίες εκτύπωσης αλλά από το να χαθεί ο έλεγχος και η κυριότητα του υπολογιστή κάποιου, μικρό το κακό.

Για την απενεργοποίηση σε Windows 10 τα βήματα που πρέπει να γίνουν είναι τα εξής:
(Οι οδηγίες από το WindowsSentral.com)

1. Κλικ στο κουμπί έναρξης.
2. Γράφετε PowerShell στο πεδίο search.
3. Δεξί κλικ στο πρώτο αποτέλεσμα και επιλογή να το τρέξετε ως διαχειριστές.
4. Γράφετε την παρακάτω εντολή για να σταματήσει να τρέχει η συγκεκριμένη υπηρεσία και πατάτε Enter:
Stop-Service -Name Spooler -Force
5. Γράφετε την παρακάτω εντολή για να μην ξεκινήσει σε μια επόμενη επανεκκίνηση και πατάτε Enter:
Set-Service -Name Spooler -StartupType Disabled

Στη συνέχεια περιμένετε να διαβάσετε πως η Μικρομαλακή (είναι γνωστό πως δεν την έχω σε εκτίμηση αλλά οι περισσότεροι φίλοι μου και γνωστοί την χρησιμοποιούν) έφτιαξε και μοίρασε μπάλωμα για αυτή την ευπάθεια με κάποια επόμενη ενημέρωση ασφαλείας ώστε να την ενεργοποιήσετε ξανά (αλλάζοντας τις δύο παραπάνω εντολές με τις ακόλουθες: 1. Set-Service -Name Spooler -StartupType Automatic 2. Start-Service -Name Spooler) και αφού ησυχάσετε από αυτό το πρόβλημα, μετά απλά περιμένετε πότε θα εμφανιστεί το επόμενο.
(Αν τύχει να το μάθετε…)



Rootkit malware με τις ευλογίες της Microsoft

H Microsoft έδωσε ψηφιακό πιστοποιητικό έγκρισης-ασφαλείας (code-signing) σε πρόγραμμα οδήγησης που χρησιμοποιούν κυρίως gamers που στη συνέχεια αποδείχθηκε πως ήταν φορτωμένο με rootkit malware.

Rootkit χαρακτηρίζεται το κακόβουλο λογισμικό που λειτουργεί σε επίπεδο υπερχρήστη. Root, στον κόσμο του Unix (και μετέπειτα του Linux) είναι το αντίστοιχο του superuser στα Windows που σημαίνει πως τέτοιου είδους κακόβουλο λογισμικό μπορεί να καταλήξει πολύ δυσκολότερο να αφαιρεθεί και να ανιχνευθεί με τη συνήθη διαδικασία από ένα αντιιικό πρόγραμμα.

To θέμα με το κενό ασφαλείας στον σχεδιασμό/φιλοσοφία των Windows σε σχέση με το Linux είναι πως ένας χρήστης μπορεί να λειτουργεί συνεχώς τον υπολογιστή του με λογαριασμό με τέτοια δικαιώματα που καθιστά την εγκατάσταση κακόβουλου λογισμικού πολύ ευκολότερη ενώ στo Linux ο λογαριασμός που το σύστημα δημιουργεί κατά την εγκατάσταση είναι περιορισμένης πρόσβασης.

Όπως και το γεγονός πως τα αρχεία του χρήστη βρίσκονται στον ίδιο χώρο με αυτά του συστήματος ενώ στο Linux το λειτουργικό δημιουργεί (ας δεν θέλει δικαίωμα του να το από-επιλέξει και να ρισκάρει) ξεχωριστό διαμέρισμα με τα προσωπικά του αρχεία και ρυθμίσεις καθιστώντας τα πάντα λιγότερο ευάλωτα και ακόμη και την επανεγκατάσταση παιχνιδάκι αφού τα πάντα, από φωτογραφίες μέχρι οι σελιδοδείκτες του browser του και τον περιμένουν εκεί που τα είχε αφήσει.

Όταν λοιπόν έρχεται και το πρόγραμμα ενός τρίτου κατασκευαστή με ψηφιακή υπογραφή της Microsoft πως ακριβώς να προστατευτεί ο τελικός χρήστης από την έκθεση σε κίνδυνο;

https://arstechnica.com/gadgets/2021/06/microsoft-digitally-signs-malicious-rootkit-driver/


Κίνδυνο απώλειας του αποκλειστικού ελέγχου του υπολογιστή του καθώς ένα rootkit μπορεί να οδηγήσει ένα pc να γίνει μέρος ενός δίκτυο μολυσμένων υπολογιστών (Botnet) που κάνουν αυτοματοποιημένες-συντονισμένες εργασίες προς όφελος διαδικτυακών κακοποιών.

Κίνδυνο (το χειρότερο) υποκλοπής προσωπικών στοιχείων. Από κωδικούς στα κοινωνικά δίκτυα μέχρι αριθμούς πιστωτικής και κωδικών web banking.

Γι αυτό και στις διαδικτυακές συναλλαγές, το καλύτερο είναι να χρησιμοποιούνται προπληρωμένες κάρτες. Ειδικά τώρα που μέσω των εφαρμογών για smartphones που οι τράπεζες έχουν δημιουργήσει μπορεί κάποιος να δημιουργήσει μια άυλη prepaid κάρτα μέσα σε δυο λεπτά.

Ειδικά οι χρήστες Windows που είναι περισσότερο ευάλωτοι για πάρα πολλούς λόγους (φιλοσοφία-σχεδιασμός λειτουργικού, φιλοσοφία την οποία αναπτύσσουν οι ίδιοι λόγω του λειτουργικού που χρησιμοποιούν και της ανύπαρκτης προδιάθεσης για ψάξιμο που αυτό δημιουργεί γι αυτό και ελάχιστοι είναι αυτοί που «ανοίγουν» από μόνοι τους τα παράθυρα και ανακαλύπτουν πως υπάρχει ένας ολόκληρος, καλύτερος κόσμος εκεί έξω, πέρα από αυτόν που βλέπουν πίσω από τα κλειστά windows του υπολογιστή τους) πρέπει να υιοθετήσουν αυτή τη πρακτική χωρίς εκπτώσεις.

Επιστρέφοντας στο συγκεκριμένο rootkit malware, όσοι παίζουν παιχνίδια στα Windows ας ψαχτούν μήπως και το έχουν εγκαταστήσει με τις ευλογίες της Microsoft. Ακούει στο όνομα Netfilter.


Αν κάποιος το εγκατέστησε και μολύνθηκε όχι απλά ακούει, παρακούει και μάλιστα με όλες τις ερμηνείες της λέξης αφού ένα rootkit μπορεί:
α) Να κάνει τον υπολογιστή να μην ακούει σωστά τις εντολές που παίρνει.
β) Να οδηγήσει ένα πρόγραμμα να μη συμμορφώνεται με όσα έχει σχεδιαστεί μόνο να κάνει.
γ) Να γίνει τα μάτια και τα αυτιά ενός κακοποιού «ακούγοντας» τα πάντα.
(Και τι ωραίος ήχος που είναι στα αυτιά του η μετατροπή όλων των 10101111000 στους αριθμούς μιας πιστωτικής…)

H Microsoft έχει δημιουργήσει σχετική σελίδα αλλά το καλύτερο που έχει να κάνει κάποιος είναι να ανοίξει το pc του σε safe mode και να βάλει ένα τρίτο, καλύτερο από αυτό που παρέχει η εταιρεία, αντιικό πρόγραμμα να ψάξει, όπως το παρακάτω, γιατί ποτέ δεν ξέρεις πως μπορεί να έχει μεταλλαχθεί ένα rootkit (και με τα Windows καλό είναι να γίνεται τέτοιος έλεγχος μια φορά το μήνα για παν ενδεχόμενο) γιατί η ασφάλεια ενός υπολογιστή δεν είναι παιχνίδι:
https://www.malwarebytes.com/antirootkit

Όσοι πάλι δεν παίζουν παιχνίδια με την ασφάλεια τους με το να παίζουνε Microsoft τα μηχανήματα τους μπορούνε απλά να ενημερώνουνε ενώ γελάνε από τη μια και θυμώνουν (όπως πρέπει να κάνουν και όσοι χρήστες Windows την διαβάσουν) από την άλλη με την σχεδόν εριστική και γεμάτη ασέβεια προς τους πελάτες της (μη ξεχνάτε πως όσοι τρέχετε Windows δεν έχετε πληρώσει μόνο για τα υλικά εξαρτήματα του υπολογιστή αλλά και για το λειτουργικό σύστημα) ανακοίνωση που εξέδωσε, μιλώντας για περιορισμένη γεωγραφική επίπτωση και -το χειρότερο- ξεχωρίζοντας εταιρικούς από οικιακούς (προφανώς οι μαλάκες για την μικρομαλακή) χρήστες.

Δεν είναι κακό να είσαι ειδικός, κακό είναι να είσαι Βασιλακόπουλος.

Η πανδημία, πέρα από το ότι μας έχει διδάξει πάρα πολλά, έχει εμφανίσει και μια κατηγορία ανθρώπων, σε μια κοινωνική ομάδα που πολύ απλά δεν θα έπρεπε να υπάρχουν.

Μέλη της κοινωνικής ομάδας που πρέπει να βάζουν αυτό που υπηρετούν μακριά από οτιδήποτε άλλο γιατί πέρα και πάνω από επάγγελμα είναι λειτούργημα και επιστήμη.

Σε αυτή λοιπόν την υποομάδα της κοινωνίας η πανδημία εμφάνισε (ή ξεσκέπασε αν θέλετε) διάφορα άτομα που δεν θέλουν (και επειδή δεν θέλουν δεν μπορούν) να υπηρετήσουν την επιστήμη τους και κατ’ επέκταση τον άνθρωπο.

Άτομα που η μόρφωση τους θα έπρεπε να ήταν ανάχωμα στην σκοτεινή πλευρά του χαρακτήρα τους που τα ωθεί να γλείφουν με αηδιαστικό τρόπο κατευθυντήριες γραμμές της οποιασδήποτε κυβέρνησης πιστεύοντας πως λειαίνουν το έδαφος για αυτές ενώ στη πραγματικότητα τις πασαλείβουν με ιατρικώς έωλες θέσεις που στάζουν οτιδήποτε άλλο παρά επιστημονική τεκμηρίωση.

Άτομα σαν τον Θεόδωρο Βασιλακόπουλο που δείχνουν να επιθυμούν το επόμενο πτυχίο τους να είναι στο γλείψιμο της εξουσίας βάζοντας δεύτερες σκέψεις σε κάθε νοήμονα πολίτη για τα πραγματικά τους κίνητρα με ισχυρότερη υπόθεση πως το κάνουν για να γλύψουν ένα προσωπείο που αξίζει επιβράβευσης με μια προεδρική θέση σε μια επιστημονική επιτροπή ή μια θέση στα έδρανα μιας επόμενης βουλής.

Άτομα που ενδημούν στην επιστημονική κοινότητα αλλά όχι με θετικό τρόπο.
Αντιθέτως, παρασιτούν με την ευκαιρία της πανδημίας και εκμεταλλευόμενοι μια πρωτόγνωρη κατάσταση για όλους (πολίτες, κυβερνήσεις, επιστήμονες) προτιμούν να παραπατούν επιστημονικά για να παραμένουν στο προσκήνιο.

Δίποδα σαν τον παραπάνω γιατρό δεν μεταφέρουν γνώση και θεραπεία αλλά μολυσματικές ασθένειες όπως λύσσα για προβολή μιας εικόνας πιστού τετράποδου υπηρέτη.

Που όσο μεγαλύτερη η προβολή τόσο μεγαλύτερη παθογένεια παρουσιάζουν.
Κι όσο πιο άγρια γαβγίζουν κατά παντός υποθετικού εχθρού και πετάνε τα σάλια τους προς την εξουσία πάνω στην ίδια τους την επιστήμη τόσο περισσότερο μολύνουν την κοινωνία και τόσο περισσότερους συνωμοσιολόγους παράγουν.

Μόνο που η λύσσα, όταν εκδηλωθεί οδηγεί μαθηματικά στον θάνατο και άτομα σαν αυτόν τον ζηλωτή με πτυχίο αντί να βοηθάνε, σκοτώνουν τις όποιες προσπάθειες των υπολοίπων σοβαρών επιστημόνων αλλά και της κυβέρνησης που πιστεύουν πως βοηθούν.

Παραδείγματα της παραπάνω λύσσας πάρα πολλά αλλά ας μείνουμε σε δυο απολύτως χαρακτηριστικά.
(Ένα και μισό παράδειγμα για την ακρίβεια και θα εξηγηθεί από μόνο του στην πορεία.)

Επιστήμονας λοιπόν που για όποιον παρακολουθεί (και δεν βλέπει απλά με μνήμη χρυσόψαρου οτιδήποτε του σερβίρουν, ξεχνώντας τι κατανάλωσε λίγους μήνες πριν) κουρέλιασε την όποια αξιοπιστία του με την αρχική του λύσσα να υποστηρίξει πως οι μάσκες είναι άχρηστες και που μετατράπηκε σε λύσσα να υποστηρίζει πως οι μάσκες είναι η λύση στην πανδημία όπως φαίνεται στα παρακάτω βίντεο:

Βίντεο που ξεκινάει με ένα έμμεσο αλλά εμετικό γλείψιμο του.
Ποιο είναι αυτό; Το σχόλιο για τις μπασκετικές ικανότητες του πρωθυπουργού που όπως λέει συναντά τυχαία χωρίς να τον ξέρει γιατί την ώρα που αυτός φεύγει ο πρωθυπουργός πηγαίνει και έχουν χαιρετηθεί στην πόρτα του γηπέδου.
Παρόλα αυτά ξέρει τις μπασκετικές του ικανότητες και τις εκθειάζει.
Θα τον έχει δει στην τηλεόραση, σε παιχνίδια της Euroleague.

(σημ: αν ο πρωθυπουργός είναι στοιχειωδώς σοβαρός και έχει δει το παρακάτω βίντεο θα πρέπει να αισθάνεται απέχθεια για αυτό το είδος ανθρώπου.)

Στη συνέχεια, αφού μαζεύει τα σάλια του μιλάει για τα «άχρηστα γάντια» (0:25) και μετά για την άχρηστη για τον πολίτη μάσκα (από το 1:35) και όλα αυτά γιατί πολύ απλά εκείνη την περίοδο ακόμη και ο ΠΟΥ, άρα και η ελληνική κυβέρνηση, δεν προωθούσε την χρήση μάσκας από τον γενικό πληθυσμό και αυτή τη θέση αποφάσισε οικειοθελώς να υπηρετήσει.


Το ίδιο άτομο, χωρίς την παραμικρή δυσκολία, από ζηλωτής κατά της χρήσης μάσκας έγινε ζηλωτής υπέρ της χρήσης της.

Πότε; Όταν αποφασίστηκε και από τη δική μας κυβέρνηση να φοράνε οι πολίτες μάσκα σχεδόν παντού και πάντα, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να μειωθούν τα κρούσματα, σε μια πανδημία που είχε ξεφύγει σε παγκόσμιο επίπεδο. Τόσο μεγάλος που υποστηρίζει να φοράνε και οι εμβολιασμένοι όπως μπορείτε να διαβάσετε και να ακούσετε στο παρακάτω άρθρο (με βίντεο):
Γιατί πρέπει να φοράμε μάσκα μετά το εμβόλιο

Άτομο που λίγες μέρες πριν ζητούσε την παραδειγματική τιμωρία αξιωματούχου του ΕΜΑ (του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων) που έλεγε πως δεν πρέπει να κάνει το AstraZeneca μια ηλικιακή ομάδα (οι άνω των 60):

«…Άσκησε δριμεία κριτική στον Ιταλό αξιωματούχου του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΜΑ) που διαφοροποιήθηκε δημοσίως από την Επιτροπή για το εμβόλιο της AstraZeneka στους άνω των 60, λέγοντας ότι πρέπει είτε να ανακαλέσει τις δηλώσεις του ή να παραιτηθεί.Πρόσθεσε ότι είναι η δεύτερη φορά που προχωρά σε τέτοιες τοποθετήσεις ο αξιωματούχους και πως εάν ήταν εκείνος διευθυντής του ΕΜΑ από την πρώτη ημέρα θα τον είχε απομακρύνει από τη θέση του
πηγή: http://makpress.blogspot.com/2021/06/blog-post_14.html

Γιατί; Επειδή η ελληνική κυβέρνηση δεν αποφάσισε να μη το δίνει σε αυτές τις ηλικίες όπως άλλες χώρες. Αν ήταν σε αυτές, άχαστο στοίχημα πως θα αλυχτούσε στα παράθυρα υπέρ του αξιωματούχου.
Που αν αυτές άλλαζαν θέση την επομένη, θα άλλαζε και αυτός τροπάριο.

Γιατί να άλλαζαν θα αναρωτηθεί κάποιος.
Απλούστατα, επειδή κανένας δεν έχει κάποιο μπούσουλα να ακολουθήσει στο θέμα της πανδημίας. Όλα συμβαίνουν στη βάση του βλέποντας και κάνοντας.
Ειδικά στο θέμα των εμβολιασμών.

Γιατί πέρα από τα τεράστια κονδύλια που δαπανήθηκαν για την επίσπευση των ερευνών και σε συνδυασμό με την εξέλιξη της τεχνολογίας οδήγησαν σε μια πολύ ταχύτερη από άλλες φορές παρασκευή εμβολίων (και απόλυτα κατανοητό να συμβεί αυτό αφού επείγει η έξοδος από την πανδημία προτού καταρρεύσουν υγειονομικά συστήματα και πληγεί ανεπανόρθωτα η υγεία της οικονομίας της κάθε χώρας) κανείς σοβαρός επιστήμονας δεν μπορεί να βάλει το χέρι του στη φωτιά για το οτιδήποτε.

Κάτι απόλυτα φυσιολογικό και ανθρώπινο να συμβαίνει αυτό αφού δεν υπάρχει πρότερη εμπειρία στην αντιμετώπιση μιας πανδημίας σε παγκόσμια κλίμακα.

Αν δεν είχαμε αποφύγει μια πανδημία δέκα χρόνια πριν τώρα θα υπήρχε και η πρακτική εμπειρία αλλά και η τεχνογνωσία αντιμετώπισης της σημερινής.

Δεν υπάρχει όμως και αυτό πρώτοι από όλους θα έπρεπε να το επικοινωνούν επιστήμονες σαν τον παραπάνω αντί να παίζουν -όπως αυτός- τον ρόλο του μαντρόσκυλου που γλείφει οικειοθελώς τον τσοπάνη του μαντριού στο οποίο έτυχε να βρεθεί μπροστά.

Ρόλος του που πέρα από γελοιοποίηση της επιστήμης μεταφέρει το μικρόβιο της συνωμοσιολογίας ακόμη και σε απλούς σκεπτικιστές που δυσκολεύονται να εξηγήσουν γιατί ένας άνθρωπος με σπουδές και πτυχία κάνει τέτοια άλματα λογικής και τόσο ακραίες αλλαγές θέσης, ανάλογα με τις επιλογές της εξουσίας.

Γιατί αδυνατούν να κατανοήσουν πως γίνεται αντί να μορφώνει τον απλό πολίτη με θέσεις απαλλαγμένες από πολιτικές σκοπιμότητες του να παραμορφώνει την ίδια την επιστήμη του και να διαμορφώνει συνθήκες επώασης αρνητών μιας πραγματικότητας και καθυστέρησης εξόδου από την υγειονομική κρίση.

Γιατί μόνο ως εσκεμμένα παραμορφωτής της πραγματικότητας μπορεί να χαρακτηριστεί όποιος λειτουργεί σαν αυτόν. Δεν έχουμε μάσκες; Ας πω πως είναι άχρηστες οι μάσκες. Έχουμε; Φυλακή όποιος δεν φοράει. Μόνο τέτοια εμβόλια; Μια χαρά για όλους. Έχουμε κι άλλα και θα μας μείνουν; Ας μην το κάνουν οι κάτω των 60. Μόνο έτσι μπορεί να χαρακτηριστεί γιατί διαφορετικά η άλλη εκδοχή είναι πολύ πιο επικίνδυνη. Πως απλά είναι ένας άσχετος που με κάποιο τρόπο απέκτησε ένα πτυχίο.

(Σαν άσχετους ηλεκτρολόγους για παράδειγμα που στελεχώνουν μια βιομηχανία για να προσφέρουν απλά την επίδειξη του πτυχίου σε κάποιο έλεγχο και να είναι νομότυπη σαν επιχείρηση αλλά για οτιδήποτε πέρα από αλλαγή λάμπας αυτή χρησιμοποιεί εξωτερικά συνεργεία.)

Γιατί δεν είναι ορατή με γυμνό μάτι η ανίατη ασθένεια που οδηγεί άτομα σαν αυτόν να εξοκείλουν του προορισμού τους και να βάλουν στόχο να γίνουν εκνευριστικά φερέφωνα στο παιχνίδι «Πετάει ο γάιδαρος» κάνοντας προσπάθεια να περάσουν ως σωστό ακόμη και το Ναι στο «πετάει το πρόβατο;» που μπορεί προσωρινά να πει αυτός που αποφασίζουν να υπηρετήσουν.

Για όλα τα παραπάνω, αυτοί που προτρέπουν τα παιδιά τους να γίνουν επιστήμονες πρωτίστως για να προσφέρουν στο κοινωνικό σύνολο πρέπει να τον χρησιμοποιήσουν ως παράδειγμα προς αποφυγή και να τα διδάξουν πως όσο καλό είναι να γίνουν επιστήμονες άλλο τόσο κακό είναι να γίνουν Βασιλακόπουλοι.

Για να μην έχουμε σε μια επόμενη πανδημία την ίδια επίδειξη έλλειψης επιστημονικής ηθικής που άτομα σαν αυτόν τόσο ξεδιάντροπα ξεδίπλωσαν και εξακολουθούν να ξεδιπλώνουν σε αυτή.

Για να μπορέσει μια μελλοντική κυβέρνηση (αφού αυτή δείχνει πως τον παντρεύτηκε, αυτόν και μερικούς ακόμη σαν αυτόν) πάρα τα όποια ανθρώπινα λάθη κάνει (μόνο όποιος δεν προσπαθεί δεν κάνει λάθη) να αντιμετωπίσει μια πανδημία χωρίς να έχει να κουβαλάει και να προσπαθεί να διαχειριστεί επικοινωνιακά τεράστια βαρίδια σαν τον συγκεκριμένο που μόνο κακό κάνουν.

In the year 8510 – part two





Αν ένα καλό έχει αυτή η κυβέρνηση αυτό είναι ο #Πιερρακάκης.
Όμως θέλει δύο θητείες μέσα στο νερό ο άνθρωπος για να καταφέρει να μας πάει εκεί που πρέπει, με το πέλαγος των παρατράγουδων του συστήματος με το οποίο έχει να παλέψει.

Σε συνέχεια λοιπόν του προχθεσινού μου άρθρου για την νοσοκομειακή γραφειοκρατία (https://365meres.wordpress.com/2021/05/18/in-the-year-8510/) και την επταήμερη αναρρωτική είπα να δοκιμάσω να κάνω ηλεκτρονικά την αίτηση για την αποζημίωση από το ΙΚΑ ώστε να αποφύγω να ζορίσω το πόδι με το διάστρεμμα.

Μπαίνω στο site του #ΕΦΚΑ, συνδέομαι με τους κωδικούς του taxisnet, βάζω ΑΦΜ και ΑΜΚΑ, εμφανίζεται η καρτέλα μου, ανοίγω τη φόρμα υποβολής, φτάνω στο στάδιο που δηλώνεις τη γνωμάτευση, πρώτο πεδίο ζητάει κωδικό.

Ψάχνω το χαρτί, πουθενά κωδικός.
Κοιτάω (για πλάκα περισσότερο) στη σφραγίδα που έπρεπε να περιμένω από τις 06:30 να πάει 07:30 για να την πάρω, εννοείται τίποτα.
Το μόνο που μοιάζει με τέτοιον είναι ο αριθμός πρωτοκόλλου που περίμενα να πάει 08:00 για να τον βάλουν στο χαρτί αλλά φυσικά και δεν είναι αυτός.
Ο κωδικός αφορά μόνο σε ηλεκτρονικές γνωματεύσεις.

Κοιτάζω δίπλα στη φόρμα, έχει και επιλογή για υποβολή χειρόγραφης γνωμάτευσης.
Πάλι καλά, σκέφτομαι.
Κάνω κλικ και μου ζητάει τα στοιχεία του γιατρού.
Κοιτάω τη σφραγίδα που έβαλε όταν υπέγραψε τη γνωμάτευση και ξεκινάω να τα συμπληρώνω.
Ειδικότητα: Χειρουργός ορθοπεδικός, τσεκ.
Όνομα και επώνυμο: Χ.Π, τσεκ.
ΑΜΚΑ γιατρού: Τσουκ.

Γιατί τσουκ; Δεν φαίνονται καθαρά τα νούμερα και τα καπελώνει και η υπογραφή. Εδώ που φτάσαμε όμως δεν υπάρχει γυρισμός.
Βάζω το όνομα στο διαδίκτυο, τίποτα.
Βάζω το όνομα, βάζω και το νοσοκομείο, βάζω και την πόλη και ως εκ θαύματος μου εμφανίζει μια σελίδα του νοσοκομείου με μια λίστα με ονόματα, ανάμεσα και το δικό του, όλα με το ίδιο τηλέφωνο.

Καρφίτσωμα το εύρημα, παίρνω τηλέφωνο την άλλη μέρα το πρωί, το σηκώνει κάποιος, εξηγώ την κατάσταση, ευγενικότατος αυτός που απάντησε, ψάχνει λίγο, μαθαίνω το πολυπόθητο ΑΜΚΑ.

Ανακουφισμένος επιστρέφω στη φόρμα υποβολής, πάλι από την αρχή φυσικά η διαδικασία, βάζω και το ΑΜΚΑ του γιατρού και καταφέρνω να περάσω στην επόμενη πίστα (θα έλεγα σελίδα αλλά τόση προσπάθεια ούτε σε βιντεοπαιχνίδι μυστηρίου) που επιλέγεις υποκατάστημα του ασφαλιστικού σου φορέα.

Λογότυπο ΙΚΑ, από κάτω το απόλυτο κενό.
Reload από το κουμπί του browser, τίποτα.
F5 από το πληκτρολόγιο, τίποτα.
Ctrl+F5 για πιο hardcore ανανέωση, τίποτα.
Να δεις που οι ηλίθιοι δεν έχουν φτιάξει τη φόρμα να λειτουργεί και με Firefox, σκέφτομαι και αλλάζω οθόνη.

Ανοίγω τον Google Chrome, πάω ξανά στην αρχική σελίδα εισόδου στην εφαρμογή και… φρενάρω γιατί δεν έχω κωδικούς δικούς μου σε αυτόν τον περιηγητή αφού τον χρησιμοποιεί η γυναίκα μου.

Ανοίγω πάλι τον FF, πάω στα ενδότερα του, ψάχνω τους κωδικούς για το taxis, τους περνάω copy-paste στη σελίδα που άνοιξα στον Chrome, πατάω επόμενο, ξανά η διαδικασία από την αρχή, τώρα όμως πάω σφαίρα μετά από τόσες επαναλήψεις, φτάνω στη πίστα με το λογότυπο ΙΚΑ και Yeeeesss, φορτώνει κανονικά όλη η σελίδα.

Αν ήταν κανονικό παιχνίδι θα έπρεπε να ακούγεται μουσική και να σκάνε ψηφιακά πυροτεχνήματα αλλά επειδή ξέρουν πως παίζουν με τα νεύρα μας αυτοί που έφτιαξαν τη σελίδα ήταν πιο εγκρατείς με τον κώδικα.

Εκεί όμως που ανοίγει η λίστα δεν σου εμφανίζει βάσει της διεύθυνσης σου και των λοιπών στοιχείων σου ένα συγκεκριμένο υποκατάστημα αλλά σου ζητάει να επιλέξεις, από όλη την Ελλάδα, σε ποιο υποκατάστημα ανήκεις.

Κι άντε, αποκλείεις αυτομάτως των άλλων πόλεων αλλά αν είσαι Θεσσαλονίκη μένει και πάλι ένα κατεβατό. Κι αν δεν ξέρεις; Και βασικά, από που να το ξέρεις;

Ευτυχώς για εμένα, το πρωινό μετά τη γνωμάτευση και μιας και από αναμονή σε αναμονή είχε περάσει ένα δίωρο, είχε ανοίξει προ ώρας το πολυϊατρείο του ΙΚΑ στην Αγγελάκη.
Και επειδή από το νοσοκομείο δεν ήξεραν να μου πουν με σιγουριά αν αρκεί το χαρτί τους για την εταιρεία και για να προχωρήσει η υπόλοιπη διαδικασία, κατέβηκα για σιγουριά, κι ας μου πήρε κάμποση ώρα κούτσα κούτσα για να ζορίσω όσο λιγότερο γινόταν το πόδι με το διάστρεμμα, να σιγουρευτώ.

Ευγενέστατες εκεί και η υπάλληλος και η προϊσταμένη μου είπαν πως είναι ΟΚ και όταν ρώτησα που πηγαίνω το χαρτί από τη δουλειά μου είπαν πως όσοι είμαστε της δικής μου περιοχής τα πηγαίνουμε στην Αριστοτέλους.
Έτσι ήξερα τι να επιλέξω από το κουίζ της φόρμας.
Γιατί διαφορετικά, λόγω απόστασης έπαιζε 50-50 και το υποκατάστημα της Τούμπας. Και στο 50-50 μιας ερώτησης έχουν χαθεί χιλιάδες ευρώ σε τηλεπαιχνίδι, ευκολάκι να χαθεί και μια ηλεκτρονική αίτηση για αποζημίωση μερικών ημερών στον λαβύρινθο του ελληνικού δημοσίου.

Τελειώνω τέλος πάντων και με αυτό και ενεργοποιείται το κουμπί
«Ανέβασμα γνωμάτευσης – PDF ή εικόνα. Μέγιστο μέγεθος 3 MB».

Βάζω τη γνωμάτευση στον πάγκο της κουζίνας, την βγάζω φωτογραφία με το κινητό, την ανεβάζω στο Google drive, πάω στο pc.
Δεν την κάνεις PDF για πιο σίγουρα, σκέφτομαι. Μπας και σαν εικόνα έχουν κανένα περιορισμό στα πρότυπα και σε πετάξει πάλι στην αρχή.

Όπως π.χ. έχουν στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας για τις φωτογραφίες σε δημόσια έγγραφα που ζητάνε στο CD να είναι το αρχείο μόνο jpg2000 και αν είναι απλή jpeg ή png ή TIFF (το κορυφαίο από πλευρά ποιότητας φορμάτ) δεν τη δέχονται.

Την ανοίγω λοιπόν στο GIMP, export as PDF, 27 MB το τελικό αρχείο.
Δεν πτοούμαι, πάω scale file, με την τέταρτη φορά που το φέρνω στα 2.6 το σώζω, το ανεβάζω στη φόρμα, πατάω υποβολή.

Γκριζάρει το κουμπί, περνάει μισό λεπτό, γκρίζο, περνάει ένα λεπτό, γκρίζο ακόμη το κουμπάκι και εκεί αρχίζεις ναι σκέφτεσαι:
Ανεβαίνει; Κόλλησε; Να πατήσω κάτι; Κι αν την πατήσω και αρχίσω από την αρχή; Πάω κάνω ένα καφέ, επιστρέφω και εκεί που δεν ξέρω πως να περάσω αυτή τη πίστα, στα τρία και κάτι λεπτά αλλάζει η σελίδα και εμφανίζεται ένα:
«Η υποβολή ολοκληρώθηκε, ο εργοδότης θα ενημερωθεί στο email του. ταδε@ταδε.gr«

Λίγο ακόμη και θα είχαμε τρελά πανηγύρια όπως όταν έβαλε ο Χαριστέας τη κεφαλιά στον τελικό του Euro 2004.

Γι αυτό ξαναλέω.
Ακόμη κι αυτό έμοιαζε σαν ταινία επιστημονικής φαντασίας πριν πέντε χρόνια. Ακόμη κι όταν ήρθαν οι -υποτίθεται- προοδευτικοί αριστεροί αντί να κάνουν κάτι χρηστικό τεχνολογικά έφτιαξαν διαστημική υπηρεσία, τα τρολ.
Και θα συνέχιζε να μοιάζει με τέτοια ακόμη και με τους τωρινούς αν δεν αναλάμβανε τα θέματα ψηφιακής διακυβέρνησης ο Πιερρακάκης.

Όμως πολλά που σε σχέση με το παρελθόν μοιάζουν επιστημονική φαντασία ακόμη μοιάζουν σαν ανέκδοτο σε σύγκριση με τα βόρεια κράτη που πρέπει να πλησιάσουμε και δημιουργούν άρθρα σαν και αυτό.


Γι αυτό και μια τετραετία μόνο, πάντα με αυτόν τον άνθρωπο στη συγκεκριμένη θέση, δεν αρκεί για να φτάσουμε σε σημείο τέτοιο που αυτό το άρθρο δεν θα είναι επίκαιρο.
Αν το κάνω αναδημοσίευση και το 2022 αλλάζοντας τις ημερομηνίες θα είναι εξίσου σύγχρονο όπως είναι σήμερα.
Θέλω όμως να πιστεύω πως με αυτόν στο τιμόνι του συγκεκριμένου υπουργείου σε δυο-τρία χρόνια θα γίνει ιστορία που ανήκει στο παρελθόν.

Προσωπικά, για αυτόν και μόνο και εφόσον δεσμευτεί ρητά κάποιος πως και σε μια επόμενη κυβέρνηση δεν θα τον πειράξουν και θα τον αφήσουν να κάνει απρόσκοπτα αυτό που ξεκίνησε και ξέρει καλά θα ψήφιζα το κόμμα που κυβερνά σήμερα.

Για να μπορώ στο άμεσο μέλλον να τελειώνω με τα γραφειοκρατικά σε πέντε λεπτά σε ένα γραφείο και όχι σε δύο ώρες και να μπορώ – γιατί όχι– προτού καν φύγω από το νοσοκομείο ή τον γιατρό να έχω τελειώσει και με όλα όσα θα αφορούν σε μια αναρρωτική άνω των τριών ημερών.

Με αυτό αλλά και με οποιοδήποτε άλλο θέμα αφορά στην εξοικονόμηση χρόνου και χρήματος από πολίτες και κράτος.

In the year 8510

Φωτογραφία από mohamed Hassan από το Pixabay



Κάποια πράγματα στο ελληνικό δημόσιο δεν πρόκειται να αλλάξουν ούτε το 8510 μ.Χ. που λένε στην έβδομη στροφή του In the Year 2525 οι Zager and Evans.

Ενδιαφέροντα στοιχεία:
Το τραγούδι έμεινε στη πρώτη θέση του Billboard Hot 100 για έξι εβδομάδες και για τρεις στο UK Singles Chart το 1969.
Πολύ λιγότερο από όσο παραμένει νούμερο ένα ο παραλογισμός στο ελληνικό δημόσιο και πολύ πιο σύγχρονο του αφού αυτός υπάρχει από τη σύσταση του.

Ντουέτο που έγινε διάσημο με αυτό το τραγούδι αλλά δεν είχε καμία άλλη επιτυχία. Κάτι που στη μουσική το αποκαλούν one hit wonder.
Λιγότερο διάσημο όμως από την ελληνική γραφειοκρατία που μόνο ως κάτι μοναδικά μαγικό θα μπορούσε να χαρακτηριστεί από οποιονδήποτε πολίτη ενός οποιουδήποτε, στοιχειωδώς σοβαρού, κράτους.


Πως πάει το τραγούδι στο συγκεκριμένο σημείο;
In the year 8510
God is gonna shake his mighty head
He’ll either say, “I’m pleased, where man has been”
Or tear it down and start again
Whoa-oh-oh


(Το Whoa-oh-oh το έβαλαν για να ξεχωρίζει από τους άλλους στίχους, στη περίπτωση του ελληνικού δημοσίου παρομοιάζει με τους ήχους που κάνουν οι πολίτες από την επαφή τους με αυτό.)

Τη συγκεκριμένη στροφή μπορείς άνετα να την προσαρμόσεις ως εξής:
Το έτος 8510
Μια κυβέρνηση ΙΣΩΣ να κουνήσει τον κώλο της
Και είτε να πει εθελοτυφλώντας πάλι βαθιά
«Είμαι ικανοποιημένη από το πως λειτουργεί το δημόσιο μου»
Είτε να ξηλώσει τα πάντα και να τα στήσει όπως πρέπει.
Πάντως όχι πριν το 8510.
Ω, ναι! Με τίποτα νωρίτερα.

Γιατί;
Γιατί πας στις 6 π.μ. στα εφημερεύοντα, σταματάς στο εξωτερικό γκισέ, δηλώνεις στοιχεία, μπαίνεις, έρχεται η σειρά σου, κοιτάζουν στον υπολογιστή πως είσαι εσύ, σε εξετάζουν, σου γράφουν μια εβδομάδα αναρρωτική και 6:45 τελειώνεις. Αμ δε!
-Πριν φύγετε πρέπει να πάτε στη γραμματεία να σας βάλουν σφραγίδες στα χαρτιά, λέει ο γιατρός.
-Ο.Κ.
-Ανοίγει στις 07:30.
-…………..

Not Ο.Κ αλλά καλό καιρό έχει σκέφτεσαι, πας μπροστά στα γραφεία, αράζεις στο παγκάκι, παίζεις λίγο στο κινητό, χαζεύεις τους γιατρούς που παιδεύονται να παρκάρουν στον στενό χώρο, κοιτάς τα δυο χελιδόνια που κάνουν εκπαιδευτική πτήση μπαινοβγαίνοντας στα εξωτερικά ιατρεία με τρελούς ελιγμούς ακριβείας ανάμεσα από νοσηλευτικό προσωπικό και ασθενείς, ανταλλάσσεις μηνύματα με τη γυναίκα σου και μια φίλη γιατρό για το σκηνικό, έρχεται η ώρα, ανοίγει η γραμματεία, ευγενικός εσύ, ευγενική αυτή, σου βάζει τις σφραγίδες μπαμ μπαμ σαν να πυροβολεί ο Λούκι Λουκ αλλά την ώρα που το ρόλοι γράφει 07:34 και σου τα δίνει πίσω σου πετάει και μια βόμβα:
-Πρέπει όμως να περιμένετε στη τζαμαρία, στο κτήριο που είναι τα τακτικά εξωτερικά ιατρεία να σας βάλουν αριθμό πρωτοκόλλου. Εμείς δεν έχουμε αριθμό πρωτοκόλλου.

Εκεί σου έρχεται να κάνεις λεκτικό λογοπαίγνιο με το δεύτερο συνθετικό της λέξης πρωτόκολλο αλλά τι σου φταίει η υπάλληλος για τη γελοία διοικητική-οργανωτική διάρθρωση του δημόσιου αυτού οργανισμού;
Αφού αυτή δεν την θεωρούν ικανή όσοι το έχουν σχεδιάσει όλο αυτό να έχει και αριθμό πρωτοκόλλου να σου βάλει και εξακολουθεί να έχει καλό καιρό, αφήνεις στην άκρη τον κακό τους τον καιρό (των υπευθύνων) και πας εκεί που σου είπε.
Όπου περιμένεις να πάει οκτώ (08:00) ώστε να ανοίξει το συγκεκριμένο γραφείο και να έρθει όποιος είναι υπεύθυνος να δίνει αυτούς τους αριθμούς.

Λογικά θα χρειάζεται σαρωτής ίριδας για να έχει κάποιος πρόσβαση σε αυτούς και δεν έφταναν τα κονδύλια να βάλουν τέτοιον και στη γραμματεία σκέφτεσαι σατιρίζοντας το σκηνικό που βιώνεις με το να φέρνεις στο μυαλό σου αντίστοιχες σκηνές από ταινίες όση ώρα πρέπει να κάθεσαι όρθιος.

Αναγκάζεσαι να στέκεσαι όρθιος (παρά το διάστρεμμα που σου διέγνωσαν) γιατί μαζεύεται μπουλούκι μπροστά στη τζαμαρία και δεν είσαι στη Δανία π.χ. που η σειρά αναμονής υπάρχει σαν έννοια.

Είσαι στην Ελλάδα που ξεμείναμε να βαυκαλιζόμαστε για το αμετάφραστο φιλότιμο ενώ έχουμε χάσει στη μετάφραση οτιδήποτε μας ξεχωρίζει από σουρικάτες στο Σερενγκέτι και μόνο ο Sir David Attenborough λείπει να περιγράφει με τη χαρακτηριστική του φωνή, χαμηλόφωνα (σε νοσοκομείο είμαστε άλλωστε) την ανίατη κακή νοοτροπία μας και την έλλειψη παιδείας που μας χαρακτηρίζει.

Αλλά ακόμη και όταν βγεις από αυτό το «πάρκο» αρρωστημένης γραφειοκρατίας δεν έχεις ξεμπερδέψει.

Θα πρέπει να πάρεις χαρτί από την εργασία σου και με εκείνο να πας στον ασφαλιστικό σου φορέα αυτοπροσώπως (είναι ζόρικο να μάθεις με βεβαιότητα από το διαδίκτυο ή να βρουν από τη δουλειά τι ακριβώς να γράψουν για το που βρίσκεται το γραφείο στο οποίο ανήκεις ώστε να μπορέσεις να αιτηθείς ηλεκτρονικά) για να κάνεις όσα θα μπορούσαν να γίνονται με δυο τρία κλικ από έναν υπολογιστή.

Κάτι που ίσως αποφύγεις για να γλιτώσεις την ταλαιπωρία, σωματική και ψυχική, δίνοντας ξεχωριστό νόημα στο «την υγεία μας να έχουμε» και έτσι να εξοικονομήσει το κράτος μερικά λεφτάκια για να μπορεί να συντηρεί (το άκρον άωτον του παραλογισμού) πιο εύκολα όλη αυτή την σπατάλη χρόνου και χρήματος για την οποία είναι υπεύθυνο, χωρίς να νιώθει την ευθύνη να διορθώσει τα κακώς κείμενα, παρόλο που έχουμε φτάσει στο 2021.
Ίσως in the year 2525, ποιος ξέρει….


Κακόβουλο Android λογισμικό στοχεύει χρήστες με νοοτροπία Windows

Πάρα πολλοί χρήστες έχουν πλέον τα κινητά τους ως την μοναδική συσκευή που χρησιμοποιούν για τις διαδικτυακές τους περιηγήσεις.
Είτε αφορά τα κοινωνικά δίκτυα, είτε να ακούσουν μουσική και να δουν ταινίες, είτε να χρησιμοποιήσουν GPS πλοηγό όταν ταξιδεύουν.

Πάρα πολλοί όμως από αυτούς ήρθαν από τον κόσμο των Windows όπου το 90% των καλών προγραμμάτων που έπρεπε να εγκαταστήσουν για να κάνουν τη δουλειά τους καλύτερα τα έβρισκαν με αναζήτηση στο διαδίκτυο.

Πήγαιναν σε διάφορες ιστοσελίδες, κατέβαζαν το εκτελέσιμο (.exe) του λογισμικού που ήθελαν, το έτρεχαν, τα Windows τους ζητούσαν επανεκκίνηση του υπολογιστή και όταν αυτός άνοιγε πάλι το πρόγραμμα που κατέβαζαν είχε κολλήσει πάνω στο σύστημα.

Με αυτόν τον τρόπο όμως που κολλούσε ένα καθόλα νόμιμο και ασφαλές πρόγραμμα μπορούσε να κολλήσει και ένα μη ασφαλές.
Ή κάποιο που αρχικά ήταν ασφαλές αλλά στην συνέχεια έπαυε να είναι.

Γι αυτό έκαναν θραύση τα antivirus όμως αυτά λειτουργούν σε γενικές γραμμές όπως και τα εμβόλια.

Πρέπει να κυκλοφορήσει/διαδοθεί πρώτα ένας ιός για να ενημερωθούν οι λίστες τους και να φτιάξουν αντιιικό αχρείο που να τον αντιμετωπίσει.
Ή αν ήταν ένας ιός που λειτουργούσε διαφορετικά από τους υπόλοιπους, ξεφεύγοντας από το σύνηθες πρότυπο συμπεριφοράς που τα προγράμματα προστασίας έχουν σχεδιαστεί να ανιχνεύουν περνούσε κάτω από τη μύτη και του καλύτερου antivirus.

Προγράμματα (τα ασφαλή και νόμιμα) που μιας και είχαν μεν προσκολληθεί πάνω στο σύστημα αλλά δεν ήταν μέρη του επίσημου λειτουργικού ζητούσαν σε διάφορες φάσεις να κάνουν ατομική ενημέρωση ή την έκαναν αυτόματα γιατί κατά την εγκατάσταση οι χρήστες είχαν τικάρει κάποιο κουτάκι που θα έκανε τη ζωή τους πιο…εύκολη με το να μην τους απασχολούν τέτοια…πεζά πράγματα όπως να δώσουν άδεια για την ενημέρωση.

Μέσω αυτής της διαδικασίας που επαναλαμβανόταν αμέτρητες φορές είχαν εθιστεί και στον βλακώδη (Windows logic) τρόπο που εγκαθιστά κανείς πράγματα στον υπολογιστή του αλλά και στη νοοτροπία να αποδέχονται οτιδήποτε τους ζητούνταν από τα δεκάδες αναδυόμενα καρτελάκια που έσκαγαν μύτη στην οθόνη, πατώντας μηχανικά (γιατί σύντομα τους έσπαζαν τα νεύρα) ΝΑΙ/YES.

Γι αυτό και σε διάφορα διαδραστικά πειράματα πάρα πολλοί χρήστες πατούσαν YES ακόμη κι όταν το καρτελάκι έλεγε κάτι του τύπου:
«Θέλετε να εγκαταστήσετε το παρακάτω κακόβουλο λογισμικό;«.
Γιατί από ένα σημείο και μετά έπαυαν απλά να δίνουν σημασία σε αυτά, δεν διάβαζαν καν τι έλεγαν και ήθελαν απλά να τα ξεφορτώνονται όσο πιο γρήγορα γίνεται.

Προγράμματα που άλλα ήταν επί πληρωμή, άλλα δωρεάν και άλλα που κανονικά θα έπρεπε να πληρώσουν τα έβρισκαν σε κάποιο site που κάποιος ψαγμένος και καλά φίλος τους είχε πει πως μπορούν να τα βρουν «σπασμένα» και να τα «χαίρονται» τζάμπα.

Το ότι 8 στις 10 φορές αυτός ήταν κάποιος ασχετούλης που κάποιος άλλος τον είχε καθοδηγήσει ή απλά έτυχε και έπεσε πάνω σε αυτή τη διαδικασία και μετά το έπαιζε γκουρού στους πιο άσχετους δικούς του φίλους μπολιάζοντας τους με μια ηλίθια νοοτροπία που διαδόθηκε και έγινε το σήμα κατατεθέν των χρηστών της μικρομαλακής (το δεύτερο συνθετικό κάνει αυτόματα συνειρμό με το πως θα μπορούσε να χαρακτηριστεί για τις πράξεις του) σε συνδυασμό με τον αστείο (σε επίπεδο ασφάλειας) σχεδιασμό του λειτουργικού ήταν οι βασικές αιτίες της τόσο μεγάλης άνθισης και εξάπλωσης των κακόβουλων λογισμικών.

Τρόπος και νοοτροπία που δεν αποκτάται στον κόσμο του Linux γιατί πέρα από το γεγονός πως το λειτουργικό έρχεται έτοιμο με οτιδήποτε πρόγραμμα χρειάζεται ο μέσος χρήστης (από σουίτα office μέχρι πρόγραμμα επεξεργασίας εικόνας εφάμιλλο του Photoshop) όποιο άλλο πρόγραμμα θέλει/χρειάζεται ο χρήστης υπάρχει σε επίσημα αποθετήρια της κάθε διανομής.

Σκεφτείτε το σαν μια μεγάλη κεντρική αποθήκη με κουτιά γεμάτα προϊόντα που για να μπουν εκεί κάθε κουτί ανοίγεται και ελέγχεται σε βάθος και αποκτά επίσημο πιστοποιητικό ασφαλείας.

Έτσι ο «πελάτης» ξέρει πως οτιδήποτε ψωνίσει είναι απόλυτα ασφαλές προς χρήση και πολύ σπάνια να ξεφύγει κάτι και αν ξεφύγει θα είναι για λίγο.
Ξέρει επίσης πως κανένα πρόγραμμα δεν θα του ζητήσει ενημέρωση εκτός του κεντρικού συστήματος αφού όλα προέρχονται από την επίσημη αποθήκη.

Έτσι λειτουργεί και το Linux-Android που η συντριπτική πλειοψηφία έχει στο smartphone ή/και tablet της.

Χιλιάδες προγράμματα διαθέσιμα στην επίσημη αποθήκη του (αποθετήριο) το PlayStore που για να μπουν εκεί έχουν ελεγχθεί ενδελεχώς από το anti-malware λογισμικό της Google.

Προγράμματα που και αφότου μπουν εκεί σαρώνονται για πιθανές αλλαγές στον κώδικα τους, κάτι που ελαχιστοποιεί την πιθανότητα να κυκλοφορήσει κακόβουλο λογισμικό και στις ελάχιστες φορές που αυτό γίνει η αντίδραση έρχεται σχεδόν άμεσα.

Γι αυτό δεν χρειάζονται antivirus στο Android για εκείνον που ακολουθεί την φιλοσοφία του συστήματος και που στις διαδικτυακές του εξορμήσεις δεν πηγαίνει σε αμφιβόλου ποιότητας τοποθεσίες αφού ακόμη και τσόντες να θέλει να δει υπάρχουν πολλοί ιστότοποι απόλυτα ασφαλείς.

Κάπου εδώ όμως έρχεται ο χρήστης ο μπολιασμένος με την νοοτροπία Windows (λόγω της χρήσης τους) ή απλά ο αδαής που το παίζει έξυπνος (ούτε το 10% των κατόχων κινητών δεν ξέρει να παραμείνει ασφαλές λειτουργώντας εκτός του επίσημου σχεδιασμού του λειτουργικού) που είτε δεν αρκείται σε όσα υπάρχουν στην επίσημη αποθήκη είτε βρίσκει/του βρίσκουν κάτι εκτός και ακολουθώντας τυποποιημένα βήματα χωρίς να αντιλαμβάνεται πλήρως τι σημαίνουν αυτά για την ασφάλεια του εγκαθιστά προγράμματα ανοίγοντας (και πολλές φορές αφήνοντας τα ανοιχτά) παράθυρα στους απέξω.

Και εκεί έξω δεν περιμένει μόνο η Μαρία και ο Τάκης αλλά και ο κακοποιός που ψάχνει ευάλωτα συστήματα για να τους επιτεθεί.

Όσοι λοιπόν εγκαθιστάτε (κακώς) προγράμματα στο κινητό σας εκτός του PlayStore της Google, έχοντας απενεργοποιήσει για τον λόγο αυτό (δεν γίνεται αλλιώς) βασικές δικλείδες ασφαλείας του Android λειτουργικού σας τότε καθόλου απίθανο να έχετε κολλήσει ένα νέο κακόβουλο λογισμικό (trojan horse) που λειτουργεί σε stelth mode και μπορεί να υποκλέψει τα πάντα.

Εφαρμογή που κατά 90% θα έχει ζητήσει να αποκτήσετε πρόσβαση ως root (διαχειριστής συστήματος) άρα θα έχει και αυτή πρόσβαση στον πυρήνα του και εφόσον είναι μολυσμένη ή μολυνθεί στη πορεία θα αποκτήσει τις ίδιες ελευθερίες και ο ιός.

Ο συγκεκριμένος δούρειος ίππος μπορεί να κλέψει σχεδόν κάθε είδους δεδομένο που θα διακινηθεί ή θα βρει αποθηκευμένο στη συσκευή και ο νοών νοείτω.

Αν λοιπόν η εκτός PlayStore εφαρμογή που έχετε εγκαταστήσει σας ζήτησε (ή σας ζητήσει στο μέλλον) να εγκαταστήσει μια εφαρμογή ενημέρωσης συστήματος (Update App) κατά 99,9% έχει μολυνθεί από τον συγκεκριμένο δούρειο ίππο που οι ερευνητές της Zimperium έχουν ανακαλύψει.

Κακόβουλο πρόγραμμα που κρύβει ακόμη και το εικονίδιο του οπότε αν παρατηρήσετε την παραπάνω ύποπτη συμπεριφορά, ενημερώσεων εφαρμογών που δεν φαίνονται στο PlayStore, μόνο με factory reset μπορείτε να είστε απόλυτα σίγουροι πως το ξεφορτωθήκατε.

Θα πρέπει φυσικά να εγκαταστήσετε ξανά παιχνίδια και λοιπές εφαρμογές αλλά ο κόπος σας ίσως σας διδάξει να υιοθετήσετε σωστή φιλοσοφία χρήστη και όχι ιούς.

πηγή είδησης:
https://techcrunch.com/2021/03/26/android-malware-system-update

Το σχέδιο των λοιμωξιολόγων.




Τελικά το σχέδιο των λοιμωξιολόγων πέτυχε.
Είχαν από την αρχή συλλάβει την παρακάτω ιδέα που την υλοποίησαν με ένα αριστοτεχνικά εκτελεσμένο σχέδιο.

Μην νομίζεις λοιπόν πως τυχαία έκαναν τις αλλοπρόσαλλες και πολλές φορές αλληλοσυγκρουόμενες τοποθετήσεις τους.
Δεν ήταν που άρχισε να τους γυαλίζει η εικόνα τους στο γυαλί αλλά που άρχισαν να εξυφαίνουν το σχέδιο τους.
Το οποίο τώρα πλέον είναι απόλυτα ξεκάθαρο.

Με το που κόντεψε να μηδενίσει ο ιός τον περασμένο Μάιο αγχώθηκαν και το σκέφτηκαν κάπως έτσι:

-Θα αρχίσουμε να κάνουμε ηλίθιες προτάσεις, κάποια στιγμή ο κόσμος θα σιχαθεί τις φάτσες μας και όποιες προτάσεις μας πάρουν τη μορφή μέτρου περισσότερο από ότι φοβάται τον κορωνοϊό και θα αρχίσει να τις ακυρώνει στη πράξη από αντίδραση και μπούχτισμα.
Έτσι, όταν θα ανοίξουν οι κλειστές δραστηριότητες θα φτάσουμε να έχουμε εκατοντάδες χιλιάδες πραγματικά κρούσματα και με αυτά ως εφαλτήριο θα οδηγηθούμε γρηγορότερα στην ανοσία της αγέλης.

-Θα πούμε π.χ. να ανοίξει ο τουρισμός (μην εξαφανιστεί και τελείως ο ιός που έπεσε σε μηδενικά ποσοστά) αλλά μετά θα πούμε στους δικούς μας πως φταίνε γιατί πηγαίναν και εκείνοι στις παραλίες και κόλλησαν από τους ξένους που τον έφεραν μαζί τους.

Μετά, όταν φτιάξουμε ξανά καλή βάση ιικού φορτίου, θα πούμε για παράδειγμα να κλείσει πάλι το λιανεμπόριο γιατί αν μπεις σε ένα κατάστημα 40 τ.μ να δοκιμάσεις και να πάρεις μια μπλούζα κολλάει ενώ αν μπεις στο μίνι μάρκετ να πάρεις κονσέρβες δεν κολλάει.

-Μπορούμε επίσης να πούμε να κλείσει ξανά η εστίαση γιατί κολλάει ακόμη και αν κάθεσαι έξω σε τραπεζάκι.

(Τραπεζάκι είπα; Καρέκλα, κάθονται στα τραπέζια οι άνθρωποι; Δεν κάθονται. Φυσικά αυτό έχει ξεκαθαρίσει εδώ και πολλές δεκαετίες χάρη στον Νίκο Σταυρίδη και στον Γιάννη Γκιωνάκη αλλά καλό είναι να το θυμόμαστε.)



Θα κολλάει λοιπόν αν καθίσεις να πιεις τον καφέ σου έξω στην καρέκλα ενός καφέ ή να φας το μπιφτέκι σου παρέα με τον κολλητό σου που θα κάθεται απέναντι σου σε μια ταβέρνα αλλά δεν θα κολλάει αν καθίσεις να πιεις μια μπύρα έξω στο παγκάκι μια πλατείας, δίπλα δίπλα με την παρέα σου.

Μετά όμως θα πούμε πως θα κολλάει και εκεί και θα διώχνουμε τον κόσμο που θα πηγαίνει να βρίσκεται/κάθεται μέσα στα σπίτια.
Μπορούμε επίσης προτείνουμε και απαγόρευση νυχτερινής κυκλοφορίας για να σιγουρευτούμε πως όσοι πάνε κάπου θα βρίσκουν αφορμή στο νυχτερινό πρόστιμο για να κάθονται περισσότερες ώρες μαζί.
Ειδικά τα Σ/Κ που θα κάθονται και οι περισσότεροι από τους λίγους που θα εξακολουθούν να δουλεύουν, μπορούμε να τους κλείνουμε και από πιο νωρίς μέσα.

Μετά θα τους πετάξουμε κι ένα η παραμονή μιας οικογένειας μέσα στο σπίτι, την οποία εμείς εξαναγκάσαμε να κλειστεί μέσα, είναι παράγοντας ενδοοικογενειακής μετάδοσης και που θα πάει, θα τους κάνουμε να πάρουν όλοι, αν όχι τα βουνά, τους δρόμους.

Σιγουράκι πως θα αρχίσουν να την πέφτουν και στους αστυνομικούς, θα αρχίσουν οι τελευταίοι να δυσανασχετούν που γίνονται σάκος του μποξ και θα φτάσουμε στην ολοκλήρωση του σχεδίου μας.
Θα αναγκαστεί η κυβέρνηση να μας αναγκάσει να πούμε πως αναγκαστικά πρέπει να ανοίξει η αγορά γιατί δεν πάει άλλο με τα αναγκαστικά μέτρα.

Μέχρι όμως να γίνει αυτό θα έχουν κολλήσει εκατοντάδες χιλιάδες και έτσι θα αποκτήσουμε πολύ πιο εύκολα την ανοσία της αγέλης.
Γιατί δεν είμαστε χαμένοι στη μετάφραση και στα μονοπάτια της δημοσιότητας αλλά επιστήμονες, κατέληξαν.
Και κατέληξε όλη η φάση σαν το ανέκδοτο που οι μπογιατζήδες κάνουν διάγνωση στον ασθενή γιατί έτυχε να τους ρωτήσει.

Αν το είχαν σκεφτεί κάπως έτσι θα είχε εξήγηση όλο αυτό που έχουμε ζήσει από την άνοιξη και μετά.

Θα ήταν απλά μια παραδοχή πως δεν μπόρεσαν να σκεφτούν το απλό.
Πως όταν έχεις την τύχη να φτάσεις σε μηδενικά κρούσματα κρατάς κλειδωμένη την χώρα με όλες τις εντός συνόρων δραστηριότητες ανοιχτές (εσωτερικό τουρισμό, εσωτερικές μετακινήσεις, εσωτερική αγορά κλπ) και απλά περιμένεις πότε θα μπορείς να ξεκινήσεις το εμβολιαστικό πρόγραμμα.

Εμβολιαστικό πρόγραμμα που ήταν σίγουρο πως θα έρθει γρήγορα γιατί μιλάμε για παγκόσμια πανδημία που έχει γονατίσει την παγκόσμια οικονομική δραστηριότητα και όσο θέλει να λήξει ο χι Κώστας, ο χι Τζον, η χι Κλαούντια που παίζουν την οικονομική τους επιβίωση σε τριψήφια και τετραψήφια μηνιαία νούμερα άλλο τόσο θέλουν να λήξει και ο Σώρρος, ο Γκέιτς, ο Μπέζος και όλοι όσοι μιλάνε καθημερινά μόνο με δις, οπότε ήταν αναμενόμενο να πέσουν τεράστια ιδιωτικά κονδύλια στην μελέτη του ιού και την εξεύρεση εμβολίων.

Που με τους «ασφαλείς» Έλληνες πολίτες να βλέπουν τι γίνεται στις άλλες χώρες, σε συνέχεια όσων έγιναν και την περασμένη άνοιξη σε αυτές, η συνειδητοποίηση της σοβαρότητας της κατάστασης θα γινόταν ομαλά, σε βάθος χρόνου και χωρίς «θυσίες» και με την έλευση των εμβολίων το ποσοστό που θα ήθελε να εμβολιαστεί θα ήταν πολύ μεγαλύτερο από όσο είναι τώρα.

Θα ήμασταν επίσης –πρώτη φορά στα χρονικά- ένα κράτος που θα είχε βάλει τα γυαλιά σε όλη την Ευρώπη, σε όλη τη διάρκεια της πανδημίας και όχι μόνο στην αρχή.
Όχι μόνο κάνοντας αυτό που είμαστε αντικειμενικά πολύ καλοί είτε παίζοντας μπάλα στο Euro είτε με τους γείτονες (άμυνα) όπως συνέβη στη πρώτη φάση αλλά κάνοντας και δημιουργικό παιχνίδι, σε δεύτερο στάδιο, έχοντας κλέψει λόγω της τέλειας άμυνας τις εντυπώσεις και με το γήπεδο μπροστά μας ανοιχτό.

Αντί γι αυτό χάσαμε την μπάλα αφήνοντας (βολικά ίσως) τις αποφάσεις για τις πάσες και την προώθηση του παιχνιδιού να λαμβάνονται από ειδικούς γιατρούς που θα έπρεπε απλά να κοιτάνε τα ιατρικά δεδομένα, αρνούμενοι ακόμη κι αν τους ζητούνταν να μιλήσουν για κάτι εκτός του αντικειμένου τους, αφήνοντας τις προτάσεις και τις αποφάσεις για την συνολική αντιμετώπιση της πανδημίας σε αυτούς που πρέπει να τις παίρνουν.
Είτε αυτούς που εκλέγονται είτε αυτούς που σαν ειδικοί τοποθετούνται (πρέπει να τοποθετούνται) σε τέτοιες θέσεις από τους πρώτους.

Με τίποτα όμως δεν είναι ειδικός για να προτείνει πως να λειτουργήσει η αγορά ένας λοιμωξιολόγος, όπως δεν είναι ειδικός να πει σε έναν λοιμωξιολόγο πως να αντιμετωπίσει τα περιστατικά γρίπης που φτάνουν με τα φορεία στις εντατικές ένας συγκοινωνιολόγος.

Δεν μπορεί ο γιατρός αντί να αντιμετωπίζει θύμα τροχαίου που τραυματίστηκε γιατί πέρασε με κόκκινο να κάνει στατιστικές αναλύσεις κυκλοφοριακής μορφής για τον δρόμο εκείνο προτείνοντας να μπει οπωσδήποτε φανάρι.
(Απλοϊκά παραδείγματα για να γίνουν πιο εύκολα κατανοητά.)

Κι ενώ με κληρονομιά την πρώτη φάση μπορούσαμε να μην κάνουμε όλα αυτά, κάναμε ο,τι ακριβώς και οι άλλες χώρες καταλήγοντας σε ένα αντίστοιχο με αυτές αποτέλεσμα και δεν αναφέρομαι σε νούμερα και αριθμούς αλλά στη γενικότερη εικόνα.

Φτάνοντας στο ηλίθιο σημείο να μην υπάρχει άλλη επιλογή από το να ανοίξουμε την οικονομία γιατί είμαστε ένα βήμα από την οικονομική καταστροφή με το χρώμα στον χάρτη της πανδημίας να μην πρέπει να είναι βαθύ κόκκινο αλλά μαύρο σαν κατράμι.
Ενώ, εμείς από όλες τις χώρες της Ευρώπης (με βάση την εικόνα του Μαΐου), μπορούσαμε να φτάσουμε στο σήμερα με το χρώμα παντού να είναι πράσινο με μια κλειδαριά που να το κλειδώνει ανάλογα με τους εμβολιασμούς κάθε νομού.

Με τους λοιμωξιολόγους να επιμένουν να δέχονται να χωρίς δισταγμό να γελοιοποιούνται/εργαλειοποιούνται (εθίστηκαν πλέον στη δόξα της προβολή
του ειδώλου τους, γι αυτό) συνεχίζοντας τις εμφανίσεις τους και ξεκινώντας να μιλούν για ατομική ευθύνη και άλλα τέτοια τζανκ φουντ σκέψης.

Γιατί η ατομική ευθύνη είναι πλέον ένα μικρής διατροφικής αξίας φαγητό με όλες αυτές τις ηλίθιες, αποτυχημένες συνταγές που προηγήθηκαν ενώ θα μπορούσε να περάσει ως αξιόλογο πιάτο αν είχε σερβιριστεί ως συνοδευτικό της σωστής αντιμετώπισης που μπορούσαμε να ακολουθήσουμε και που αναφέρθηκε παραπάνω.

Αν το κάναμε, οι μόνοι που δεν θα εργάζονταν στο σύνολο τους (πάλι θα εργάζονταν αρκετοί από αυτούς αφού θα υπήρχε ο εσωτερικός τουρισμός) θα ήταν οι απασχολούμενοι στον τουρισμό και τα χρήματα που ξοδεύτηκαν για επιδόματα (η αγαπημένη λέξη του Έλληνα που έφτασε να την σιχαθεί -προσωρινά φυσικά- μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού) σε όλες τις εργασιακές ομάδες θα είχαν ξοδευτεί με πιο χρήσιμο τρόπο.

Για την αγορά ράπιντ τεστ για παράδειγμα που θα γινόταν δωρεάν και καθημερινά ώστε να ελεγχθεί απόλυτα η όποια εσωτερική εμφάνιση του ιού.

Ράδιο…φονικός Διαμαντόπουλος


Το να συμφωνείς ή να διαφωνείς προσωπικά με τις θέσεις ή την οπτική κάποιου είναι φυσιολογικό.

Να θες να τον ακούσεις ακόμη πιο φυσιολογικό γιατί η πολυφωνία είναι ζωτικός παράγοντας στην διεύρυνση του γνωστικού ορίζοντα και τη γέννεση σκέψης μέσω του φωτισμού και περιοχών που ίσως αγνοούμε, όπως ο ήλιος είναι απαραίτητος πέρα από τον φωτισμό του κόσμου μας και για την φωτοσύνθεση που μας επιτρέπει να ζούμε ποιοτικότερα.

Να είσαι όμως δημοσιογραφικός σταθμός και να απολύεις τον δημοσιογράφο για να μην εκθέσει (και εκτεθεί φυσικά, θετικά ή αρνητικά) ένα γεγονός με την προσωπική του δημοσιογραφική-ανθρώπινη, προσωπική ματιά είναι φυσικό μόνο αν εξυπηρετείς -συνολικά ως μέσο- πληρωμένη γραμμή/δημοσιογραφία.

Υπάρχουν ΜΜΕ που το δηλώνουν ευθαρσώς, υπάρχουν μέσα που το δηλώνουν εμμέσως πλην σαφώς, πως είναι φερέφωνα (κόμματος ή ομάδας) και απευθύνονται εξαρχής σε κοινό που αφήνει δίπλα στο ηχείο την κομματική/οπαδική του ταυτότητα.
Δικαιολογημένα και αυτά, δικαιολογημένοι και οι ακροατές/τηλεθεατές/αναγνώστες τους.

Όταν όμως σταθμός που θέλει να δηλώνει (πλέον) πάνω από κόμματα και κυβερνήσεις δείχνει Γκεμπελικό πρόσωπο όπως έκανε το Ράδιο Θεσσαλονίκη μέσω του διευθυντή-ιδιοκτήτη του Στέφανου Διαμαντόπουλου στη περίπτωση του Κωνσταντίνου Τσακίρη, τότε δεν υπάρχει καμία δικαιολογία.

Μάλιστα, πέρα από σκοτεινή απόφαση που παραπέμπει σε άλλες εποχές και πρακτικές, προσβάλει όλους τους πολίτες της Θεσσαλονίκης που δεν φοράνε κανενός τις παρωπίδες και μπορούν να είναι δυνητικά ακροατές του Ράδιο Θεσσαλονίκη.

Προσβάλει τους πάντες γιατί θεωρεί πως δεν έχουν την αντιληπτική ικανότητα να ξεχωρίσουν μια σωστή από μια λάθος θέση και δεν τους αφήνει να βγάλουν τα δικά τους συμπεράσματα, ακόμη και μέσα από ένα αιρετικό (ας το πούμε έτσι χάριν συζήτησης αφού δεν το διαβάσαμε, ακούσαμε, είδαμε για να ξέρουμε) ρεπορτάζ.

Το Ράδιο Θεσσαλονίκη, με το να διώξει τον Κωνσταντίνο Τσακίρη για να μην ακουστεί ένα ρεπορτάζ, προσβάλει την ίδια την πόλη στην οποία εκπέμπει και που την χρησιμοποιεί στο δεύτερο συνθετικό του.

Δημοσιογράφος που χαρακτηρίστηκε αναρχικός, σαν την ταμπέλα φασίστας που κολλάνε κάποιοι με περισσή ευκολία σε ανθρώπους όταν θέλουν να τους σιωπήσουν με φασιστικό τρόπο.

Με τη διαφορά πως δεν υπάρχει δημοκρατικότερο από το να είσαι αναρχικός με την ορθή έννοια της μη αποδοχή μονόπλευρης-παγιωμένης οπτικής, μη αναγνώριση πολιτικής αυθεντίας σε κανέναν και τίποτα, διαρκής κριτική σε οτιδήποτε στραβό το σύστημα παράγει, αγάπη για την απλή μορφή της δημοκρατίας, απέχθεια και μηδενική ανοχή απέναντι στη βία ως μέσο επιβολής κλπ.

Με την παραπάνω έννοια και όχι αυτή του μπαχαλάκια με την βοήθεια (ακούσια ή εκούσια, αγνά παραπλανημένη ή παραπλανητικά αγνή) του οποίου αλλοίωσαν σχεδόν από την αρχή στη συνείδηση της κοινής γνώμης τον όρο και έκαναν ευκολότερη τη χρήση παρωπίδων και προκατασκευασμένων, κονσερβοποιημένων θέσεων, σκέψεων, απόψεων που κρατάνε άκοπα το πλήθος σε κάθε είδους μαντρί.

Και αν τον συγκεκριμένο δημοσιογράφο τον χαρακτήρισαν ελαφρά τη καρδία απλό παραγωγό (γιατί ως τέτοιο τον είχαν δηλωμένο για να παράγουν ζωντανές διαφημίσεις παρακάμπτοντας με τρικ τον νόμο) αλλά και αναρχικό με την κακή, επικρατούσα έννοια για να τον μειώσουν και να του αφαιρέσουν πέρα από τη φωνή του και την αξιοπιστία αυτής με την προσφιλή μέθοδο της λασπολόγησης του στα ερτζιανά της πόλης εκμεταλλευόμενοι το verba volant, όποιος θα επιχειρούσε κάτι τέτοιο για αυτό το μπλογκ (ή να του κολλήσει κομματική ταμπέλα) απλά θα με διασκέδαζε με τις δεκάδες φορές που θα τον γελοιοποιούσα ανατρέχοντας στα 193 (με αυτό) άρθρα που έχω γράψει, κάνοντας χρήση του scripta manent.

Προσωπικά λοιπόν, ως ανεξάρτητος, αυτόνομος, σεβόμενος σε απόλυτο βαθμό τον εαυτό μου ως ακροατή/τηλεθεατή/αναγνώστη πολίτης-μονάδα αυτής της πόλης δηλώνω (όση σημασία και δύναμη μπορεί να έχει αυτό) πως δεν πρόκειται να ακούσω να ακούσω/επισκεφτώ/χρησιμοποιήσω ποτέ ξανά, κανένα από τα ειδησεογραφικά και μη ραδιόφωνα και άλλα μέσα/εταιρείες που ανήκουν στον Όμιλο εταιρειών ΡΑΔΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ Α.Ε. ή που έχει συμμετοχή ο συγκεκριμένος επιχειρηματίας δημοσιογράφος και τα οποία -σύμφωνα με επίσημα/δημόσια στοιχεία- είναι:
Ράδιο Θεσσαλονίκη 94.5
Ερωτικός FM 94.8
rthess.gr
thessnews.gr
gooddeals.gr

Υ.Γ.
Το πρώτο βίντεο-σχόλιο του Κωνσταντίνου Τσακίρη:



H απάντηση του σε όσα ειπώθηκαν στον αέρα μετά το πρώτο βίντεο:

Αστυ(α)νομία ώρα μηδέν…

Αστυνομικός, πέρυσι, μέρα μεσημέρι σε ένα νησί, «έδερνε» ένα Smart γιατί έτσι…
«Tι, νομίζεις πως είσαι έξυπνο, ε, Άρπα την εξυπνάκια».
Ίσως πάλι να είδε τον εαυτό του στον καθρέπτη που έσπασε και δεν του άρεσε η εικόνα.

Αστυνομικός, χθες αργά το βράδυ στην Αθήνα, δικάβαλο σε μηχανάκι, κοπάνησε ένα παρκαρισμένο όπως περνούσαν, σπάζοντας το πίσω δεξί φανάρι.
«Τι δουλειά έχεις έξω στο δρόμο τέτοια ώρα; Τι, είσαι αυτοκίνητο; Αντιμιλάς κι από πάνω, Φά’ την για να μάθεις».
Μπορεί πάλι να έβγαζε το άχτι του γιατί κρατήθηκε και δεν κοπάνησε κάποιον πολίτη που βγήκε μετά τις εννιά με τον σκύλο του ξεχνώντας να στείλει μήνυμα.

Στα πιο σοβαρά, αστυνομικός, πριν λίγες μέρες, στην Κοζάνη, χτυπούσε δεμένο σκύλο ισχυριζόμενος πως του επιτέθηκε (!) και μετά επέστρεψε και στη πρώτη ευκαιρία άρχισε να τον χτυπάει πάλι με σφυρί.
Μετά, ακόμη κι αν δεν συμφωνούν με αυτό που έκανε, οι συνάδελφοι του παρακαλούσαν να μην γίνει μήνυση για να μη χάσει την δουλειά του.
Όπως θα έκαναν και οι συνάδελφοι των άλλων δυο αστυνομικών αν κινδύνευαν με σοβαρή τιμωρία.

Είναι πραγματικά καιρός η πολιτεία να βγάλει από τη δύσκολη θέση αυτόν τον νευραλγικό διάμεσο οργανισμό μεταξύ κράτους και πολίτη.

Η λύση απλή όσο και αναγκαία.
Να περάσουν από πραγματική, σοβαρή, ψυχιατρική εξέταση από ανεξάρτητη αρχή που θα δημιουργηθεί για αυτόν ειδικά τον σκοπό, αυτοί που ήδη υπηρετούν.

Αν συμβεί αυτό, τολμώ να εικάσω πως θα μείνει χωρίς στολή ένα ποσοστό κοντά στο 20%.
Ας το κάνουν όμως προτού πάρει η μπάλα και τους ευσυνείδητους και χωρίς ψυχιατρικά προβλήματα που πραγματικά επιτελούν έργο, βγάζοντας τους από την συναισθηματικά δύσκολη θέση να «εναντιωθούν» στην (κακώς εννοούμενη αλλά παγιωμένη σε κάθε υποομάδα της ελληνικής κοινωνίας) συναδελφική αλληλεγγύη.

Πρέπει να το κάνουν γιατί δεν μιλάμε π.χ. για δημοσιογράφους που κρατάνε ένα λαμόγιο για πρόεδρο, ούτε για μια οποιαδήποτε άλλη επαγγελματική ομάδα που είναι εσωτερικό της ζήτημα να μπορεί να έχει την -σε γενικές γραμμές- χαμηλή ποιότητα που επιλέγει ή που της αξίζει να έχει.

Μιλάμε για ένα βασικότατο τμήμα κάθε ευνομούμενης πολιτείας που λόγος ύπαρξης του είναι η καθημερινή επαφή με τον πολίτη στο πλαίσιο της διατήρησης της ασφάλειας και της ευνομίας.

Τόσο βασικό που σε όλες σχεδόν τις γλώσσες του κόσμου διατηρεί ακόμη και στη γραφή της την άμεση επαφή με την αρχική ελληνική λέξη-έννοια της πόλης. Για να μην ξεχνάει κανείς, ποτέ και πουθενά, τον ρόλο που της έχει ανατεθεί και το λειτούργημα που καλείται να υπηρετεί.

Που το αποτέλεσμα της δράσης της, βάσει της αποστολής της, πρέπει να λειτουργεί συγκολλητικά και όχι αποσχιστικά όσον αφορά στους πολίτες και τη συγκεκριμένη υπηρεσία και την αίσθηση που πρέπει να έχουν για αυτή την παροχή-υποχρέωση της πολιτείας προς αυτούς.

Υ.Γ.
Δεν θα γίνουμε ποτέ Αγγλία που βλέπεις ακόμη και μεθυσμένους να διατηρούν μια κάποια συναίσθηση και να υπακούν σε άοπλους αστυνομικούς, αυτό θα απαιτούσε ένα συνολικό, εκ βάθρων ξεκίνημα και χτίσιμο κουλτούρας και δεσμών αλλά επιβάλλεται να ελαχιστοποιηθεί το ποσοστό των ατόμων που δεν έχουν καμία θέση στις τάξεις της αστυνομίας και όσο πιο γρήγορα συμβεί αυτό, τόσο το καλύτερο.

Αλλιώς, αργά ή γρήγορα θα ξεπεράσουμε το σημείο καμπής όπου το στερεότυπο του αστυνομικού, ο μπάτσος, αντιμετωπίζεται (εκεί που παίρνει να αντιμετωπιστεί έτσι, όπως στις δυο πρώτες περιπτώσεις) από την πλειοψηφία με σάτιρα, δίνοντας «χώρο» στους σωστούς-ικανούς να μπορούν να αλληλεπιδρούν σε υγιή βάση μαζί της.

Και αν το ξεπεράσουμε ακόμη και οι καλοί θα αντιμετωπίζονται και από τον πλέον καλόπιστο πολίτη εχθρικά, σαν κοινοί μπράβοι που παρέχουν μια κάποια υπηρεσία γιατί πληρώνονται και μόνο.
Μετά, δεν θα υπάρχει επιστροφή…

Όλη η αλήθεια για την Τίφανι Ντόβερ

Λοιπόν, εγώ θα σας πω τι έγινε με την Τίφανι Ντόβερ.
Όταν έκανε το εμβόλιο λιποθύμησε γιατί παρουσίασε μια επιπλοκή το 5G τσιπάκι.

Προσπάθησε να μεταδώσει σε live streaming στον κεντρικό σέρβερ που έστησε στο υπόγειο της βίλας του στο Άσπεν* ο Μπιλ Γκέιτς εικόνα high definition από τα μάτια της με 2G που ως γνωστόν δεν κάνει για τέτοιες δουλειές γιατί θέλει τρελό bandwidth και πολύ ισχυρό σήμα κεραίας και από την υπερπροσπάθεια την έπιασε πονοκέφαλος και κράσαρε ο εγκέφαλος της.

Δεν την διάλεξαν τυχαία εξάλλου.
Μην τρώτε παπά και ακούτε τι σας λένε διάφοροι, πως ήταν τυχαίο, αθώο ή πως την πάτησαν. Μια χαρά την ήξεραν την ευαισθησία της.
Σου λέει, αν αντέχει αυτή όσα κάνει το νανοτσιπάκι μας τότε οι υπόλοιποι δεν θα πάρουν χαμπάρι που θα τους το φυτέψουμε με το δήθεν εμβόλιο.

Γι αυτό την κράτησαν μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας αυτές τις δυο – τρεις μέρες.
Της άλλαξαν το καμένο τσιπάκι, έκαναν μερικά τεστ στο νέο μην την πατήσουν ξανά και έτρεξαν και μια αναβάθμιση ώστε όπου υπάρχει μόνο 2G δίκτυο να στέλνει μόνο δεδομένα φωνής και όχι παραπάνω από ένα MMS ανά δεκαπέντε λεπτά.

Μάλιστα, για να είναι σίγουροι πως με την αναβάθμιση τα τσιπάκια θα λειτουργούν απρόσκοπτα κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, σκέφτονται να την βάλουν να κάνει αίτηση να βοηθήσει -τάχα μου εθελοντικά- για τρεις (ίσως και έξι) μήνες σε κέντρο εμβολιασμού στα βάθη της Αφρικής που έχουν απαρχαιωμένο δίκτυο και που ακόμη και το 3G είναι πολυτέλεια σε πολλές περιοχές.

Καθόλου στη πλάκα, είναι απλά τέλειο που μαζί με την επιστήμη και την τεχνολογία κάνει πλέον άλματα και η συνωμοσιολογία.
Είναι η στροφή στην ιστορία που περίμεναν όλοι αυτοί.
Τι κι αν ο εγκέφαλος τους δεν στροφάρει σωστά ούτε με αίτηση.

Οι ψεκασμοί που δεν στέκουν για όποιον έχει παρακολουθήσει έστω και επιδερμικά φυσική πρώτης Γυμνασίου παίζουν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, απλά τους εμπλούτισαν λιγάκι με το HAARP, η ιδέα της αρχαιότητας περί επίπεδης Γης που αποκρούστηκε (από τότε) από τον Πυθαγόρα και τον Παρμενίδη (και η σφαιρικότητα της που εξηγήθηκε από τον Αριστοτέλη και αποδείχθηκε από τον Ερατοσθένη) επανήλθε στο προσκήνιο ξανά στα μέσα του προηγούμενου αιώνα από ανθρώπους με εγκέφαλο που από άποψη συλλογιστικής ικανότητας ανήκει κάπου στο 1400 π.Χ, μεγαλύτερο πισωγύρισμα δηλαδή και από τους ψεκασμούς, αλλά επιτέλους ήρθε η ώρα να πάνε μπροστά και αυτοί.

Τζάμπα αντιστέκονται στους ψεκασμούς που μας κάνουν πειθήνια όργανα (παράδοξο, αφού ψεκάζονται και αυτοί) τόσα χρόνια περπατώντας στον επίπεδο πλανήτη μας; (πάλι καλά που δεν πάνε ποτέ στην άκρη, να πέσουν, να μείνουν πίσω, να έχουμε άλλα…)
Ήρθε η ώρα να κάνουν το άλμα μπροστά!

Πλήθος εντυπωσιακών ορολογιών να παπαγαλίσουν (microchip, nanochip, 5G, RFID, DNA, mRNA…) και να τους δώσουν όποια ιδιότητα θέλουν πιάνοντας σκόρπιες λέξεις από εδώ κι από εκεί, εντυπωσιάζοντας όσους ούτε αυτό δεν μπορούν να κάνουν και ανοίγοντας πεδίον δόξης λαμπρόν για την ξεχωριστή ανθρώπινο υποομάδα τους να διαπρέψει στο μόνο που πραγματικά εξέλιξαν, την ασύλληπτη ικανότητα να δημιουργούν αρνητικά σενάρια με τη φαντασία τους.

Όταν η ανθρωπότητα συνολικά-συλλογικά την χρησιμοποιεί για να οραματίζεται και να δημιουργεί/πραγματοποιεί φανταστικά επιτεύγματα (από την πενικιλίνη, τις ακτίνες Χ μέχρι τη μεταφορά ενέργειας από τη μια άκρη του κόσμου στην άλλη και την ανάλυση και μελέτη του γενετικού υλικού μας) που μας προοδεύουν σε όλους τους τομείς, προοδεύουν συνωμοσιολογικά πλέον και αυτοί και χρησιμοποιώντας διαρκώς (εκούσια ή ακούσια) όσα μέμφονται και καταγγέλλουν (εμβόλια που έκαναν σαν παιδιά ώστε να καταφέρουν να μεγαλώσουν, το διαδίκτυο χρησιμοποιώντας μόνο την Google, υπολογιστές που τρέχουν Windows με όλα χύμα, τα κοινωνικά μέσα δικτύωσης με όλα στον περιηγητή τους ανοιχτά κλπ) προσφέρουν πραγματική υπηρεσία σε όλους τους υπόλοιπους.

Με την έκθεση του εαυτού τους και την ανάπτυξη των τρελών θεωριών τους μας προσφέρουν ένα πολύτιμο, διαδραστικό παράδειγμα του πόσο πίσω (ακόμη και χιλιετίες) θα είχαμε μείνει ως είδος αν χανόμασταν στο θολό τοπίο που μπορεί να σχηματίσει το μυαλό μας όταν το αφήνουμε απλά να συλλέγει στοιχεία χωρίς να το εκπαιδεύουμε να τα επεξεργάζεται σωστά και προς όφελος μας.

* Όλοι οι κακοί, είναι πασίγνωστο αυτό, αρκεί να θυμηθεί κανείς τις ταινίες James Bond ή τον Αστυνόμο Σαΐνη, έχουν το αρχηγείο τους κάπου ψηλά.

#η_συνωμοσιολογία_στα_καλύτερα_της.