Monthly Archives: Αύγουστος 2018

Οι μεγά(η)λιθ(ι)οι που μας αξίζουν…

lion_pyl

Δεν μπορείτε να πείτε πάντως.

Ο θίασος κάνει –διαχρονικά– το παν για να είναι η παράσταση που δίνει υπερπαραγωγή.

Ο πρώτος χαζός πήγε στο Καστελόριζο για να δώσει μια γλυκιά συναισθηματική νότα και μια ελαφρότητα (σαν διακοπές θα είναι μωρέ) στη παραδοχή της διαχρονικής -πολιτικής πρωτίστως- ανικανότητας.

Ο δεύτερος στο Ζάππειον Μέγαρο για να συνδυάσει τις προεκλογικές του υποσχέσεις με το κτίριο που συμβολίζει την ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας (αλλά και την σύνδεση μας με την ΕΕ μιας και εκεί έπεσαν οι υπογραφές για την είσοδο μας στην τότε ΕΟΚ) και να προσδώσει βαρύτητα στις αερολογίες του.

Και τώρα ο τρίτος, αφού μας έβαλε με παιδική αφέλεια (-Μαλώνεις ρε; -Μαλώνω! -Έλα αν σου βαστάει ρε…Καλά, καλά…μια μαλακία είπαμε…) σε ένα έξτρα μνημόνιο, θέλει να κάνει σύνδεση με το δύσκολο ταξίδι του Οδυσσέα που τελείωσε αισίως και λυτρωτικά για τους ήρωες του και πήγε στην Ιθάκη.

Μόνο που όλοι αυτοί (με τη βοήθεια των προηγούμενων) έχουν ταξιδέψει τη χώρα τόσο πίσω που όχι η Τροία δεν έχει χτιστεί ακόμη, όχι ο Οδυσσέας δεν έχει γεννηθεί, ούτε οι τρεις αρχικοί μεγάλιθοι στη Πύλη των Λεόντων, στις Μυκήνες, δεν έχουν μπει.

Γιατί αντί να περάσουμε αυτή τη νότια -σαν άλλο Καστελόριζο- πύλη και να μας μιλήσουν σοβαρά για την ανηφόρα και το λόφο που βρίσκεται πίσω της και το πως θα μπορέσουμε να αφήσουμε πίσω, όλοι μαζί, και αυτοί και εμείς, όλα όσα μας έφεραν μπροστά του ώστε να καταφέρουμε να τον ανέβουμε, τον έκρυψαν πίσω από μακέτες μιας ουτοπικής ακρόπολης.

Χαϊδεύοντας τα αυτιά των αυλικών και όσων ζουν υπό την άμεση και έμμεση προστασία τους εντός των κρατικών «τειχών» (έστω κι αν βρίσκονται σε κακή κατάσταση) και αφού τον έκαναν να μοιάζει αξεπέραστο βουνό, κατρακυλήσαμε και καταλήξαμε σε ένα κατά βάση άγονο και χωρίς βασικά για τη ζωή αγαθά (όπως νερό) νησί…

(Γιατί αυτό ακριβώς είναι στη πραγματικότητα η Ιθάκη για την καθημερινότητα των κάτοικων της. Ένα άγονο νησί όπου κυριαρχεί η λειψυδρία)

Δραματική ιστορία επικών διαστάσεων…

Γιατί, τι είναι;

Οι μεγά(η)λιθ(ι)οι που μας αξίζουν…

Τα νούμερα και τα «νούμερα»…

board-765310_640

Τι εντυπωσιακά (και παραπλανητικά) μπορούν να είναι τα νούμερα για τα διάφορα νούμερα με τις ιδεολογικές παρωπίδες.

Πανηγυρίζουν κάποιοι με την ανακοίνωση της κυβέρνησης του Μαδούρο για την κατά
34 φορές -εντυπωσιακή σαν μεμονωμένο νούμερο-  αύξηση του κατώτατου μισθού στη Βενεζουέλα.

Που όμως σε πραγματικά στοιχεία σημαίνει ότι η αναλογία θα αγγίζει πλέον το εξωπραγματικό ποσό των 25 € μηνιαίο εισόδημα και (δεν είναι λογοπαίγνιο), πέρα από το επίσης παραπλανητικό του φθηνότερου καύσιμου (τα καύσιμα καίγονται, δεν τρώγονται) στον κόσμο θα μπορούν να αγοράζουν λίγο περισσότερα από όσες προμήθειες έπαιρναν στην αρχή οι ομάδες στο Survivor για να βγάλουν την εβδομάδα συν 1 κιλό κρέας.

Πόσο μάλλον όταν το πετρέλαιο της Βενεζουέλας είναι στη πλειοψηφία των αποθεμάτων βαρύ (heavy crude oil) και η παραγωγή του τελικού προϊόντος κοστίζει 3 και 4 φορές πάνω από ότι σε άλλες πετρελαιοπαραγωγές χώρες.

Που με την άλογη κρατικοποίηση των πάντων και την απίστευτη κακοδιαχείριση και διαφθορά όσον αφορά τη διακυβέρνηση και το νούμερο ένα προϊόν της, έχει οδηγήσει τη Βενεζουέλα να είναι η πιο επικίνδυνη χώρα για να ζει κανείς.
Τόσο, που έχουν πάψει να συλλέγουν στοιχεία για τα εγκλήματα που διαπράττονται.

Φυσικά όσοι πανηγυρίζουν (από την ασφάλεια του σπιτιού τους) για Βενεζουελανικούς αριθμούς χωρίς ουσία, δεν διαφέρουν από τα απέναντι «νούμερα» που πανηγύριζαν προεκλογικά για το παρακάτω:
Όταν τα 100 δις και τα 270 ευρώ κοστίζουν το ίδιο.Τίποτα αλλά και τα πάντα…

Γι αυτό κυβερνούσαν, κυβερνούν (και θα κυβερνούν) αυτοί που πραγματικά μας αξίζουν και αυτοί οι πολιτικοί που μπορούμε να παράγουμε.
Παραγωγή Ελλήνων πολιτικών σαν το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, με πανάκριβο κόστος για τις ζωές μας.

Γιατί τα…<<νούμερα>> (ανεξαρτήτως πολιτικής-ιδεολογικής δεξαμενής προέλευσης) είναι εντυπωσιακά σε μέγεθος, αλλά αποκομμένα τελείως (λόγω ιδεοληψιών αλλά και του φανατισμού που μια ταμπέλα μπορεί να δημιουργήσει) από την κοινή λογική και την πραγματικότητα.

Saving Daylight Saving Time (Σώζουμε τη θερινή μας ώρα)

sun-47083_640

Edit 3/10/20:
Η Ευρωπαϊκή Ένωση αποφάσισε να σταματήσει η εναλλαγή ώρας το 2021, δίνοντας όμως τη δυνατότητα σε κάθε κράτος-μέλος να επιλέξει ποια ώρα θα κρατήσει, τη θερινής ή τη χειμερινή.
(Ακούγεται ως φημολογία πως αυτό θα πάρει παράταση ένα έτος αλλά δεν φαντάζει πολύ πιθανό.)

Την αλλαγή ξεκίνησαν να εφαρμόζουν πειραματικά στις αρχές του αιώνα διάφορες χώρες και καθιερώθηκε με την ενεργειακή κρίση στη δεκαετία του ’70 ώστε κατά τους ανοιξιάτικους και καλοκαιρινούς μήνες να κερδίζουμε μια ώρα φωτός μειώνοντας την κατανάλωση ενέργειας.

Πλησιάζοντας λοιπόν στην τωρινή αλλαγή η χώρα μας δεν έχει ανακοινώσει ακόμη ποια ώρα θα κρατήσει, παρόλο που:
α) Καθαρά γεωγραφικά, δεν έχουμε τόσο μεγάλο γεωγραφικό μήκος ως χώρα ώστε να έχουμε ενδοιασμούς (όπως έχει για παράδειγμα η Γαλλία) αφού η απόκλιση στην ανατολή και τη δύσης του ηλίου μεταξύ του απώτατου δυτικού (Οθωνοί,19° 23′Α ) και του απώτατου ανατολικού (νησίδα Στρογγύλη, 29° 38′Α) σημείου μας είναι 40 λεπτά.
β) Εντελώς πρακτικά όσον αφορά τη δημογραφία της χώρας, το 90% του πληθυσμού ζει σε εύρος γεωγραφικού μήκους που η απόκλιση της ώρας δεν ξεπερνάει τα 19 λεπτά.

a-3
Ιωάννινα 20° 51′Α – Ηράκλειο 25° 8′Α

Με βάση τα παραπάνω, το ότι δεν έχουμε αποφασίσει ακόμη την στιγμή που τα θετικά της μονιμοποίησης της θερινής ώρας είναι -σχεδόν δεσμευτικά- περισσότερα φαντάζει παράξενο.

Επειδή λοιπόν οι πολιτικοί μας είναι ικανοί στο να βάζουν αψυχολόγητα αυτογκόλ ας θυμηθούμε τους βασικότερους από αυτούς τους λόγους, σε ένα άρθρο που είχα γράψει δυο χρόνια πριν, όταν διεξαγόταν η πανευρωπαϊκή ψηφοφορία για να έχει μια ιδέα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή τι προκρίνουν οι πολίτες πανευρωπαϊκά.

Ψηφοφορία που έδειξε πως ο κόσμος επιθυμεί την διατήρηση της θερινής ώρας, κάτι που έδειξαν και τοπικές δημοσκοπήσεις (όπως για παράδειγμα στην Αυστρία όπου το 80% τάχθηκε υπέρ της θερινής).

Ενδεικτικά, ακόμη και η Τουρκία αποφάσισε την μόνιμη υιοθέτηση της θερινής ώρας ζυγίζοντας προφανώς τα θετικά και τα αρνητικά και καταλήγοντας πως η θερινή ώρα προσφέρει περισσότερα οφέλη
(ειδικά σε ένα θέμα που ενδιαφέρει και εμάς πάρα πολύ και αναλύεται στο αρχικό κείμενο, αυτό του τουρισμού και της επίπτωσης που θα έχει σε αυτόν αν νυχτώνει μια ώρα νωρίτερα το καλοκαίρι) για τους πολίτες και την οικονομία της χώρας.

Αρχικό κείμενο (5/8/18):
Σημαντικό!
Αυτές τις μέρες του 2018 (μέχρι τις 16 Αυγούστου) διεξάγεται μια πανευρωπαϊκή ψηφοφορία πολιτών που ανάλογα με το αποτέλεσμα και τις αποφάσεις που θα παρθούν ενδέχεται να επηρεάσει σε πολύ μεγάλο βαθμό τις…μέρες μας.

Είναι η ψηφοφορία για το αν θα καταργηθεί η ρύθμιση της θερινής ώρας.

Εμάς, από όλες τις απόψεις μας συμφέρει είτε να παραμείνει ως έχει (απίθανο) είτε να ισχύσει  365 μέρες η θερινή.

Το γιατί γίνεται εύκολα αντιληπτό με μερικά παραδείγματα:

Αν πάψει να ισχύει, θα ξημερώνει από τις 5 και -αν πούμε πως αυτό καταπίνεται- θα νυχτώνει πριν τις 8.
Σαν τουριστική χώρα αν το δει κανείς είναι τρελή καταστροφή.

Και μπορεί τους άλλους νότιους, ειδικά στα ανατολικά (Πορτογάλους, Ισπανούς) να μην τους ενοχλεί πολύ μιας και είναι σε άλλη ζώνη ώρας, αλλά δεν θα τους χαλούσε καθόλου να στερήσουν από τον βασικό τους ανταγωνιστή στον τουρισμό, εμάς, μια ώρα φωτός.

Edit 3/10/20
Εξαιρετικά περιγραφικό και χρήσιμο μετά την επίσημη υιοθέτηση από την Τουρκία της θερινής ώρας είναι το παρακάτω σενάριο σε περίπτωση που δεν κάνουμε το ίδιο.

Σκεφτείτε έναν τουρίστα στην Ρόδο, στην καρδιά του καλοκαιριού, αραχτό στην παραλία, να κοιτάει το ρολόι του, να βλέπει πως ενώ είναι επτά το απόγευμα ξεκίνησε να σουρουπώνει και να σκέφτεται πόσο γρήγορα νύχτωσε από την ώρα που ξύπνησε και πόσο θα επιθυμούσε να μπορούσε να απολαύσει περισσότερη μέρα.

Φανταστείτε τώρα έναν τουρίστα λίγα χιλιόμετρα πιο ανατολικά, στις παραλίες της Σμύρνης, αραχτό στη δική του ξαπλώστρα, να κοιτάζει την ίδια στιγμή το ρολόι του και να έχει χορτάσει ήλιο, έτοιμος να επιστρέψει χαρούμενος στο δωμάτιο του, να κάνει ένα ντουσάκι και όταν βγει για φαγητό να έχει ακόμη ένα γλυκό φως κι ας έχει δύσει ο ήλιος.

Σκεφτείτε λοιπόν που θα πάει την επόμενη χρονιά ο τουρίστας της Ελλάδας όταν θα περπατάει μέσα στο μαύρο σκοτάδι και δει τον γνωστό του που πήγε στην Τουρκία (ή τον γνωστό του που πήγε στην Ισπανία) να ανεβάζουν στα σόσιαλ live stories φωτογραφίες και βίντεο με φως από εκεί που είναι.

Φανταστείτε τώρα και τις τουριστικές καμπάνιες αυτών των χωρών, πόσο εύκολο θα είναι να κάνουν πλάγιες αναφορές στο πόσο περισσότερο ήλιο προσφέρουν σε σχέση με την Ελλάδα αν κάνουμε το λάθος να κρατήσουμε την χειμερινή ώρα.

(Συνέχεια αρχικού κειμένου):
Μετά, πέρα από το θέμα εξοικονόμησης ενέργειας (που παραμένει πολύ επίκαιρο σε μια Ελλάδα που βγήκε-δεν βγήκε από μνημόνια και με την οικονομική κατάσταση της πλειοψηφίας των νοικοκυριών σε μέτρια έως κακή κατάσταση), είναι και θέμα οδικής ασφαλείας.

Είμαστε που είμαστε ειδική περίπτωση και με ελάχιστη οδηγική παιδεία, σκεφτείτε να πρέπει να οδηγούμε 210 περισσότερες ώρες με σκοτάδι.

(Αν χωρίσουμε χονδρικά ένα 24ωρο στα δυο και πούμε πως έχουμε δώδεκα ώρες νύχτα και δώδεκα ώρες μέρα τότε μιλάμε για 17,5 (!) «χαμένες μέρες» σε περίπτωση υιοθέτησης της χειμερινής.)

Να πας με την οικογένεια σου στη θάλασσα μέσα Ιουλίου, να φεύγεις π.χ 6 το απόγευμα από τη παραλία κι ενώ γυρνούσες ξεκούραστα με φως, να σε πιάνει η νύχτα στο δρόμο.

Να είσαι νταλικέρης, να σε φορτώνει η απογευματινή βάρδια ενός εργοστασίου στις 5 π.χ στην Θεσσαλονίκη για Αθήνα και ενώ τώρα κάνεις τη μισή και παραπάνω διαδρομή μέρα, να σε πιάνει η νύχτα πριν φτάσεις στη Λάρισα.

Αλλά κυρίως θα έχει τεράστιο ψυχολογικό αντίκτυπο.
Τώρα, μπορεί να είμαστε στον πάτο όσον αφορά όλα τα θέματα, αλλά έχουμε τον ήλιο μας.
Που λόγω της θερινής ώρας μπορούμε να χαιρόμαστε περισσότερο.
Φεύγουμε από την εργασίας μας και έχουμε κυριολεκτικά «όλη τη μέρα μπροστά μας» να κάνουμε ο,τι δραστηριότητα θέλουμε με φως.
Να αράξουμε στο μπαλκόνι, να πάμε για καφέ, για μια απλή βόλτα, να περπατήσουμε…
Αυτό και μόνο μας φτιάχνει τη διάθεση.

Αν δεν αλλάζει η ώρα και κρατήσουμε την χειμερινή, την καλύτερη περίοδο του έτους (άνοιξη-φθινόπωρο) όλοι θα χάνουμε μια το βράδυ και οι περισσότεροι θα χάνουν και μια το πρωί.

Αν σήμερα που μιλάμε δεν ίσχυε η θερινή ώρα, αυτή την ώρα (20:17) δεν θα είχαμε φως έξω.
Θα είχε νυχτώσει από τις 19:40 !!!

(edit 3/10/20: Η παρακάτω ψηφοφορία εννοείται πως έχει λήξει, απλά δεν αφαιρέθηκε για λόγους αυθεντικότητας του αρχικού κειμένου)

Πηγαίνουμε
 λοιπόν στη παρακάτω διεύθυνση και ψηφίζουμε!
(Πάνω δεξιά υπάρχει επιλογή για να εμφανιστεί το ερωτηματολόγιο στα ελληνικά):
https://ec.europa.eu/eusurvey/…/2018-summertime-arrangements